 |
 , omdat de
politiek correctheid verbiedt om culturen negatief te benaderen - behalve de
autochtone Nederlandse natuurlijk. En al zeker niet waar het de Albanezen
betreft, ten eerste omdat we ze politiek gesteund hebben, ten tweede omdat ze
tegen de Serven (lees: de Slaven) zijn, en ten derde omdat het moslims zijn. Maar in andere katernen valt soms wel wat vinden, het eerstvolgende uit Cicero, het literatuur-katern van de Volkskrant (overigens: hier moet bij aangetekend worden, net als bij alle opmerkingen over culturen of sociale groepen, dat wat hierover gezegd wordt alleen van toepassing is op groepen en gemiddelden, en niet op individuen ):De Volkskrant, 02-12-2005, door Jilles Heringa Prostituee uit vrije wil, evengoed uitgebuit en misbruikt 'De vrouw is een zak om dingen in te dragen.' Het is een van de principes die gelden voor de clans in Albanië, waarbij bloedwraak en familie-eer centraal staan. Het is niet verbazing-wekkend dat veel vrouwen er weinig voor voelen te blijven hangen in een dergelijke omgeving. Vooral niet als de economische omstandigheden ook nog eens erbarmelijk zijn. De journaliste Ruth Hopkins vraagt zich in Ik laat je nooit meer gaan af wat er aan de hand is met vrouwen die uit een land als Albanië vertrekken en vervolgens in de prostitutie belanden. Zijn zij slachtoffers, gelukzoekers of eenvoudigweg 'arbeidsmigranten'? ... De reportageachtige passages en de beschrijving van gesprekken met agenten, slachtoffers en zelfs een 'handelaar' maken veel duidelijk over de oorzaken van vrouwenhandel. Hopkins volgt een jonge Albanese die in Nederland misbruikt is, tot bij haar familie thuis op de bank. Gezellig is anders, in een golfplaten huis met een dronken vader, een agressieve broer en een 'vriendje' dat vrolijk opmerkt dat zijn vriendin 'niet meer kan lachen door het pijpen'. Dit soort taferelen maakt veel duidelijk. Economische en maatschappelijke uitzichtloosheid leidt ertoe dat vrouwen 'intieme diensten' aanbieden en weg willen uit hun land van herkomst. ...  Red.:
Hiernaast een illustratie van de man-vrouw verhoudingen in de Albanese cultuur -
de foto stamt uit Kosovo. De man-vrouwverhoudingen zijn een uitstekende
graadmeter voor de mate van beschaving van een cultuur, de algemene regel
zijnde: hoe meer mannen de baas zijn, hoe achterlijker de cultuur. De
illustratie hiernaast plaatst de Albanese cultuur ergens heel dicht bij de
bodem.Op sociologisch niveau het meest kenmerkend is natuurlijk dit: Uit: De Volkskrant, 27-06-2009, van verslaggeefster Leen Vervaeke Albanese verkiezingen in teken van wantrouwen Zondag gaat Albanië naar de stembus. Het draait om twee heren die elkaar fel bestrijden, maar hetzelfde willen: leven als in de EU. Die is op haar hoede. Vrijdagmiddag was het even alle hens aan dek voor de diplomaten in Albanië: die avond, twee dagen voor de parlementsverkiezingen, zouden de partijen hun slotmanifestaties houden, maar de regeringspartij deed er alles aan om het slotfeest van de voornaamste oppositiepartij te saboteren. De Democratische Partij (PD) van premier Sali Berisha liet de weg naar de bijeenkomst van de oppositionele Socialistische Partij (PS) door politie afzetten. Wie de straat probeerde in te komen, werd met geweld tegengehouden. Pas na grote druk van de internationale gemeenschap, vooral van de Verenigde Staten, bond Berisha in. ‘Ik zie op televisie dat de straat nu weer wordt vrijgemaakt’, zegt een westerse diplomaat, die anoniem wil blijven, vrijdagnamiddag aan de telefoon. ‘Maar dit geeft aan hoe het hier gaat. De oppositie zo buitenspel zetten, dat hoort niet in een democratisch land.’ ... Voorlopig ziet het er niet bijster goed uit. Tijdens de campagne vielen drie doden: een kandidaat kwam om door een autobom, een militant werd neergestoken na een ruzie over verkiezingsposters, en een parlementslid werd neergeschoten. Dat heeft echter niet noodzakelijk met politiek te maken, maar mogelijk wel met malafide zaakjes waarin de drie misschien betrokken waren. Om dat te controleren, heeft de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) 440 buitenlandse waarnemers in Albanië gestationeerd. Daarnaast mogen de belangrijkste partijen in elk stembureau een waarnemer plaatsen. Hun namen werden pas op het laatste moment bekend gemaakt, om te voorkomen dat zij worden bedreigd of omgekocht. ‘Dat is tekenend: er hangt hier een atmosfeer van extreem wantrouwen’, zegt een diplomaat. Dat wantrouwen wordt gevoed door de politici, die elkaar over en weer beschuldigen en beledigen. ... Red.: Dat het verschijnsel niet van de lokale omstandigheden afhangt, blijkt als Albanezen zich verplaatsen naar een ander land. Ook daar doen ze precies hetzelfde: Uit: De Volkskrant, 13-10-2005, van buitenlandredacteur Charlotte Huisman Achtergrond | VN-gezant Eide: langer wachten met onderhandelingen over onafhankelijkheid is onverantwoord In grimmig Kosovo tikt een sociale tijdbom De sfeer is grimmig in Kosovo. De gewelddadigheden tussen de overwegend Albanese bevolking en de Servische minderheid nemen niet af, evenmin als de wijdverbreide corruptie en de georganiseerde misdaad. ... Red.: Die corruptie en georganiseerde misdaad heersen in het Albanese deel van Kosovo, en niet in het Servische deel. Bovendien waren die corruptie en georganiseerde misdaad er nog niet toen de Serviërs nog de baas waren in heel Kosovo. Dat het al heel lang al zo is in Albanië, blijkt hier: Uit: De Volkskrant, 14-01-2006, door Peter Giesen Uitzending | Eerste vredesoperatie, in 1913 onder leiding van Nederland, ging ten onder in lokale Albanese stammenstrijd Het zedelijkste volk op vredesmissie Tussentitel: De dappere Hollanders werden voortdurend dwarsgezeten door luie en onbetrouwbare Albanezen Nederland, dat worstelt met de vraag of het troepen naar Afghanistan moet sturen, leidde in 1913 de eerste vredesmissie ter wereld. In Albanië moesten 17 Hollanders de krijgsheren uit elkaar houden. Een fiasco, met een dode die thuis als held werd begraven. De eerste vredesmissie uit de geschiedenis stond onder leiding van Nederland: in 1913 reisden Nederlandse officieren naar Albanië, waar zij het commando voerden over de Albanese gendarmerie die het geweld tussen de plaatselijke krijgsheren moest beteugelen. De eerste vredesmissie werd ook een pijnlijke mislukking. De Nederlandse militairen raakten hopeloos verstrikt in de intriges van de Balkan. ... In 1913 besloot de toenmalige internationale gemeenschap tot een experiment in de geest van Van Vollenhoven: de pacificatie van Albanië door neutraal gezag. In 1912 waren de Turken van de Balkan verjaagd. Albanië had zichzelf onafhankelijk verklaard, maar werd aan alle kanten bedreigd, zowel door buurlanden Servië, Montenegro en Griekenland als door de onophoudelijke strijd tussen plaatselijke krijgsheren. ... Majoor Thomson, die zich al snel ontpopte als de feitelijke leider van de expeditie, voelde zich een 'pionier der beschaving' in een land dat oogde 'of het nooit nieuw en nooit rein kan zijn geweest', schreef hij in februari 1914. 'Het tijdperk van de Middeleeuwen is eigenlijk voor Albanië nimmer afgesloten.' ... Als puntje bij paaltje kwam, lag de loyaliteit van de Albanezen bij hun eigen clanleiders, en niet bij die merkwaardige tweederangsvorst uit het verre Duitsland. De Albanezen deserteerden bij bosjes, hun plaats werd ingenomen door avontuurlijke vrijwilligers die uit alle hoeken van Europa kwamen toegestroomd. ... Riemens: 'Recht kun je niet van bovenaf afdwingen, vond Struycken. Het moet van onderop groeien. Je moet eerst cultuur en beschaving brengen. Dan zal de rechtsorde vanzelf ontstaan. Die kwestie is nog steeds aan de orde. Kun je westerse begrippen als verkiezingen, democratie en de grondwet zo maar transponeren naar een andere samenleving?' Red.: Dat laatste is duidelijk nog niet gelukt. En dus duurt het Albanese probleem al minstens een kleine honderd jaar. Wie denkt dat het in een paar jaar zal verdwijnen is dus naïef. Volkskrant weblog, 18-02-2008, door petrus Word het ooit wat met Kosovo? Kosovo dus. Ik heb de commentaren en het nieuws over deze nieuwe loot aan de Europese tak van onafhankelijke staten niet nauwgezet gevolgd. Dat komt omdat ik al jaren mijn buik vol heb van de Albanezen, of ze nu in Albanië of Kosovo wonen. Als idealist van het nieuwe Europa heb ik me een tijdje op hun verzoek hier en daar met ze bemoeid. Ik ben er een paar keer voor naar Albanië geweest samen met een goede Albanese vriend, tevens onze tolk als dat nodig was. Het land was nog harder getroffen door de Maoïstische dictatuur van Enver Hoxa dan ik mij, ondanks uitgebreide ervaringen in andere Oost Europese landen en Rusland, ooit had kunnen voorstellen. Maar goed, het was de eerste keer en dan moet je niet meteen de moed opgeven. Het land is bezaaid met duizenden betonnen eenpersoons bunkers die ooit bedoeld waren om de NAVO vijand buiten de deur te houden. Ridicuul en wat een verspilling van energie en geld. Dank zij de vriendschapsbanden met het China van toen was het economisch een achterlijk land. De fabrieken die ze van de Chinezen cadeau hadden gekregen waren een ruïne, volkomen onbruikbaar in een echte economie met een concurrerende markt. Ik werd er treurig van. Het enige nieuwe dat ik op mijn tweede of derde reis zag, waren hier en daar in het land geplante moskeeën, met dank aan Saudi Arabië. Albanezen zijn in meerderheid moslims. Niet dat ze daar ooit echt wat aan gedaan hadden. Zeker niet in de tijd van het Marxistisch en Maoïstisch isolement en daarna ook niet, zo werd me verzekerd. Maar moslims of niet, moreel gesproken was het land al net zo’n grote puinhoop als hun economie. Men rotzooide maar aan zonder zich ooit af te vragen wat de gevolgen konden zijn van hun grote en kleine leugens, hun arrogantie en machtsmisbruik, hun corruptie en gemakzucht. Ze kenden maar een grondregel: voor geld en macht is alles geoorloofd. Mijn goede Albanese vriend zag ik al het vertrouwen in de toekomst van zijn voormalige land verliezen. Toch had hij de moed om zich in te gaan zetten voor Kosovo. Hij ging er heen voor een jaar, vrouw en kinderen in België achterlatend en rekenend op enkele vrienden daar. Hij kwam als een diep teleurgesteld man terug. Tegen zoveel onverschilligheid, onbekwaamheid, gemakzucht en corruptie was hij niet opgewassen. Voor de VN bestuurders en hun militairen had hij al net zo min een goed woord over. Hij had als kind van Albanese ouders zijn geloof in de toekomst van Albanië en Kosovo voorgoed verloren. Ik heb hem getroost en gezegd dat de geschiedenis maar moet beslissen. Wij hadden ons best gedaan en meer kun je niet doen, toch? Daarom wens ik voor Kosovo zonder het glas te heffen het allerbeste voor de toekomst maar ik moet het nog zien. Red.: Tja ... En natuurlijk...: Uit: De Volkskrant, 24-02-2009, van verslaggeefster Leen Vervaeke Een jaar na de onafhankelijkheid is van een 'eigen' Kosovaarse identiteit nog weinig te merken Stilletjes dromen van Groot-Albanië De nieuwe vlag is alom aanwezig en het dialect, Gheg, hoor je steeds vaker. Maar in Kosovo is de hoop op vereniging met Albanië nog springlevend. Ze wapperen boven op huizen en flatgebouwen. Hangen boven de ingang van winkels en bedrijven. Sieren auto’s in bruidsstoeten. Werkelijk overal in Kosovo hangen vlaggen. Tot een jaar geleden, toen de Kosovaarse onafhankelijkheid werd uitgeroepen en een nieuwe vlag werd geïntroduceerd, waren al die vlaggen rood en zwart. Albanese vlaggen, die internationale waarnemers deden vrezen dat de Kosovo-Albanezen zich na de onafhankelijkheid bij hun broedervolk in Albanië zouden aansluiten. Maar een jaar later zijn bijna overal in Kosovo twee vlaggen broederlijk naast elkaar te zien: de traditionele Albanese én de nieuwe Kosovaarse vlag – blauw met een gele landkaart en zes witte sterren. Hebben de Kosovo-Albanezen na een jaar onafhankelijkheid dan toch een eigen identiteit ontwikkeld, los van grote broer Albanië? Albin Kurti (33), de charismatische leider van oppositiebeweging Vetëvendosje (‘Zelfbeschikkingsrecht’), denkt van niet. ‘De mensen hangen één vlag uit voor de huidige situatie – een Kosovaarse staat – en één vlag voor de situatie waarop ze hopen – samensmelten met Albanië’, zegt Kurti, terwijl hij de houtkachel in zijn rommelige hoofdkwartier bijvult. ... Zijn we Kosovaars of zijn we Albanees? Dat is een heikele kwestie onder de Albanese meerderheid in Kosovo. Wie ernaar vraagt, krijgt onvermijdelijk inconsistenties en tegenstrijdigheden te horen. Voor elke vraag een tegenvraag, voor elk antwoord een weerlegging. ... Wie van hen vertolkt het echte gevoel van de Kosovo-Albanezen? De Albanees-nationalistische Tuzi of de politiek correcte Lila? In peilingen zegt slechts 2 tot 10 procent van de Kosovo-Albanezen voorstander te zijn van vereniging met Albanië, maar na een decennium van internationale bemoeienis weten de Kosovaren zeer goed wat ze moeten zeggen om internationale steun te krijgen. Veel wijst erop dat de politieke correctheid niet oprecht is. Zoals bij een voetbalwedstrijd onlangs: het nieuwe Kosovaarse volkslied werd gespeeld, maar supporters overstemden het door luidkeels het Albanese volkslied te zingen. En 28 november wordt door veel Kosovaren als een feestdag gevierd, hoewel het eigenlijk de datum is van de Albanese onafhankelijkheid. Veelzeggend is ook een monument voor UCK-strijders vlak bij Donji Prekaz. Er hangen twee vlaggen, maar de Kosovaarse vlag is bovenaan afgescheurd. ‘Nee, die is niet afgescheurd, maar weggewaaid door de wind’, veinst Riza Fejza (52), die naast het monument woont. En heeft de Albanese vlag geen last van de wind? ‘Nee, de Albanese vlag waait nooit weg, want ons bloed hangt eraan.’ ... Hoofdredacteur Migjen Kelmendi vindt dat die tegenstrijdigheden verklaarbaar zijn. ‘Kosovo is de bakermat van Servisch en Albanees nationalisme. Daarom hebben veel mensen moeite met een supranationaal begrip als ‘Kosovaar’. Het wordt beschouwd als een bedreiging.’ ... Red.: ... is dit allemaal overgoten met het meest virulente etnisch-nationalisme. Uit: De Volkskrant, 07-05-2009, van correspondent Bert Lanting Autoriteiten grijpen nauwelijks in Grote fraude in Kosovo met EU-geld Frauduleuze ambtenaren en bedrijven doen graai in VN-pot | Europarlementariërs:VN moet aangeven wat zij met EU-bijdragen doen in Kosovo | 'Sluit anders de geldkraan' Europarlementariërs dreigen de bijdragen voor programma’s van de Verenigde Naties stop te zetten, nadat is gebleken dat er in Kosovo op grote schaal wordt geknoeid met Europees geld. Wat hen vooral steekt, is dat de Kosovaarse autoriteiten nauwelijks iets doen tegen ambtenaren die bij de fraude betrokken waren. Uit gegevens van de VN blijkt dat er mogelijk voor vele miljoenen aan fraude is gepleegd bij de bouw van de nieuwe luchthaven van de Kosovaarse hoofdstad Pristina. Zo werd de opdracht voor de bouw van een nieuwe terminal à 12 miljoen euro gegund aan een onderneming die daarvoor bereid was steekpenningen te betalen. Een reeks onderzoeken van een speciaal team van de UNMIK, het VN-bestuur over Kosovo, bracht aan het licht dat er zeker in twaalf gevallen aanleiding was voor strafrechtelijke stappen. Maar de Kosovaarse autoriteiten hebben vrijwel niets gedaan met deze informatie. Geen van de verdachten werd vervolgd. Wel werden enkele ambtenaren ontslagen of overgeplaatst. ... Volgens europarlementariër Jan Mulder (VVD) moet het Europees Parlement ophouden fondsen via de VN te sluizen naar allerlei projecten. Dit jaar gaat het om 1,3 miljard euro. ... Red.: En wie verbaast dit nu? Dit soort landen en culturen zijn arm, omdat ze vol zitten met zaken als eer, wraak, oplichting, fraude, enzovoort. En ach jee, ook de "helden" en "vrijheidstrijders" van de UCK die "wij" van het vrije westen zo graag geholpen hebben tegen de onderdrukkende Serviërs, blijken ordinaire schurken: Uit: De Volkskrant, 15-12-2010, van een verslaggever Europees rapporteur: Hashim Thaci moordde voor handel in organen Premier Kosovo 'bendeleider' De huidige premier van Kosovo, Hashim Thaci, was eind jaren negentig het hoofd van een criminele bende die zich schuldig maakte aan heroïnehandel, moord en de handel in menselijke organen. De criminelen waren nauw verweven met de Kosovaarse rebellengroep UCK, het Kosovaars Bevrijdingsleger. Dit staat in een rapport van Dick Marty, de Zwitserse rapporteur van de Raad van Europa. Het rapport, dat donderdag door Marty wordt aangeboden, was dinsdag in handen van The Guardian, persbureau Reuters en de Servische radiozender B92. De 'Drenica-groep' van Thaci heeft volgens Marty Serviërs en ook Kosovo-Albanezen ontvoerd, opgesloten in geheime gevangenissen in Albanië en vermoord voor de internationale organenhandel. Slachtoffers werden onmenselijk behandeld en vernederd alvorens hun organen werden verwijderd, volgens het rapport. Vervolgens verdwenen ze spoorloos. 'We stelden vast dat de Drenica-groep als zijn leider - of om de terminologie van de georganiseerde misdaad te gebruiken zijn 'Boss' - de internationaal bekendste persoonlijkheid van het UCK had, Hashim Thaci', schrijft de Europese rapporteur. 'Rapporten uit de eerste hand' bevestigen volgens hem dat de aan het UCK gelieerde criminelen zich schuldig hebben gemaakt aan een reeks misdrijven, alle gepleegd in de context van de gewapende opstand tegen de Servische overheersing. Marty zegt zich te baseren op tal van Europese inlichtingenrapporten. ... Red.: Het is dus nog erger dan de objectieve warnemers al dachten. En wat iedereen had kunnen weten, vanwege zowel het karakter van de daders als hen die ze steunden:
Naar Cultuur, gelijkheid ,
Westerse organisatie
, Economie overzicht
 , Sociologie overzicht
, of site home
. |
|
|