De Volkskrant, 17-01-2012, van verslaggever Eric van den berg .2011

Tomic is dť man van AustraliŽ

Tussentiel: Als jochie zei hij dat hij net zou goed zou worden als Federer

Toen hij 13 jaar was, stond Bernard Tomic al in de krant als The Next Big Thing. De nieuwe grote man van het Australische tennis, die de schoenen van Rod Laver, Pat Cash en Lleyton Hewitt zou passen. Dat zei hij zelf ook gewoon, en nog meer dan dat. De jongen vermoedde dat hij 'waarschijnlijk' net zo goed zou worden als Roger Federer. Okť, voegde hij toe, 'ik zal er nog wel voor moeten werken'.

Tomic sloot in de krant The Age destijds overigens ook niet uit dat hij voor zijn negentiende de vier grandslamtoernooien zou hebben gewonnen. Maar dat was gewoon een dromende jongen aan het woord, die nog tijd had om Harry Potter te lezen. Hij woog 51 kilo, kwam nog niet boven de 1 meter 73 uit. Toch zei dat hij ooit de service van Goran Ivanisevic zou hebben, en de mentale kracht van Pete Sampras.

Tomic is nu 19. Hij heeft die vier Grand Slam-titels nog niet binnen, maar geef hem nog een paar jaar, en wie weet, schrijven de Australische kranten. Hij weegt 91 kilo, meet 1,93 meter, heeft bredere schouders. En hij heeft een vriendin die Donay heet, zo konden veel meisjes teleurgesteld vaststellen toen hij dit weekend in een Melbournse club op een welkomstfeestje van de Australian Open verscheen.

Tomic is, kortom, man geworden. En meer dan dat, hij is nu dť man van AustraliŽ.

Hij is nummer 38 van de wereld en is zijn idool Lleyton Hewitt voorbijgestreefd. Voor het eerst is hij de hoogstgenoteerde AustraliŽr bij de mannen. Troefkaart. Held met de bijnaam Atomic.

De druk op Tomic is groot. Zeker nu hij in de eerste ronde de als 22ste geplaatste Spanjaard Fernando Verdasco heeft verslagen. Wat hij overigens van tevoren zelf had aangekondigd - kennelijk veranderen sommige dingen niet. 'Fernando heeft een van de beste forehands. Maar als je de bal op zijn backhand houdt, kan hij je geen pijn doen.'

Zo gemakkelijk ging het niet. Bij 2-0 achter in sets leek Tomic afgeschreven, maar in de derde set kantelde alles. Verdasco bleek meer last te hebben van de hitte op de baan; na 4 uur en 11 minuten (4-6, 6-7, 6-4, 6-2, 7-5) kreeg Tomic een staande ovatie. 'Dit was niet leuk', moest hij na afloop toegeven. 'Dit was een kwelling.'

Hij zei ook weer zoiets als zes jaar geleden: 'Eens komt de dag dat ik in finales sta van de grote toernooien. Ik moet er hard voor werken. Ik moet zelfvertrouwen opbouwen.' Wat voor hem vooral betekent: veel fitness, sterker worden, meteen na een wedstrijd een half uur op de loopband.

Dat is altijd zo geweest, zal zijn vader en coach beamen. Zijn zoon trainde op jonge leeftijd twee keer per dag, en ging naar yogales. Vader John kan het weten: hij gooide al ballen op tijdens trainingen toen zijn zoon 7 was. Bernard ging tennissen omdat zijn vader, zelf voetballer van origine, zag dat hij een goede oog-handcoŲrdinatie had. Bij een garage sale kocht hij een Slazenger-racket van 50 dollarcent voor zijn zoon.

Dat was in de tijd dat de Tomic-familie nauwelijks geld had. John, die eigenlijk Ivica heet, is samen met zijn vrouw Ady (Adisa) begin jaren negentig KroatiŽ ontvlucht. Ze kwamen terecht in Duitsland. In Stuttgart werd in 1992 Bernard geboren.

Toen hun zoon drie was, verhuisden ze naar AustraliŽ, in de hoop op een betere toekomst. Vader reed aanvankelijk bussen en taxi's, moeder begon als verpleegster en kon later weer aan de slag als wetenschapper.

Met dat ene tweede- of derdehands racket versloeg Bernard Tomic binnen een paar weken spelers die vier jaar ouder waren dan hij. Hij won daarna opeenvolgende jeugdtitels, werd als 15-jarige de jongste winnaar ooit van de junioreditie van de Australian Open en pakte die titel ook op de US Open in 2009.

In dat jaar deed hij voor het eerst, als 16-jarige, mee met de grote mannen van de Australian Open.

De doorbraak kwam vorig jaar op Wimbledon. Daar won hij vier partijen, onder anderen van Robin SŲderling, destijds nummer 5 op de wereldranglijst. Hij moest in de kwartfinale het hoofd buigen voor Novak Djokovic, de latere toernooiwinnaar, maar wist een set te pakken.

'Tomic is een grote jongen geworden', zegt Djokovic, 's werelds nummer 1. Op de baan is hij heel stabiel. Tegen hem kom je moeilijk in je spel.'

Het is zoals Bernard Tomic wil zijn. 'Als ik op de baan sta, verdwijn ik een beetje. Ik ben rustig, ik ben kalm, heb mezelf onder controle. Zo ben ik nu eenmaal. Ik wil mentaal sterk overkomen, en dat ben ik ook.'

Ook al reageert hij op de baan nauwelijks op het geluid van het laaiend enthousiaste publiek en probeert hij de verwachtingen wat te temperen, AustraliŽ sluit hem toch in de armen. Hij is voor iedereen de jongen die man is geworden en de Australian Open kan winnen.

Hij is op weg. Als hij ook de tweede ronde doorkomt, tegen de Amerikaan Sam Querrey, mag hij het opnemen tegen de speler die hij zelf wil worden: de Zwitser Roger Federer. Die partij heeft hij gelukkig in zijn hoofd al dikwijls gespeeld. En gewonnen.

 

Tussenstuk:
Nederlanders verliezen

De eerste dag van de Australian Open heeft het Nederlandse veld in het enkelspel gehalveerd. Zowel Arantxa Rus als Jesse Huta Galung zijn uitgeschakeld. Rus verloor in twee sets (6-7, 1-6) van de OekraÔense Lesia Tsurenko, Huta Galung verspeelde diverse malen een voorsprong tegen Carlos Berlocq en verloor in vier sets: 6-2, 3-6, 6-7, 3-6.

Vandaag komen de overige Nederlanders in het enkelspel in de baan. Robin Haase neemt het op tegen Andy Roddick, de als 15de geplaatste Amerikaan. MichaŽlla Krajicek komt in actie tegen de Duitse Kristina Barrois.





Naar Cultuur, gelijkheid , Albanese cultuur , Sociologie lijst , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]