WERELD & DENKEN
 
 

Cultuur, gelijkheid: creolen

sep.2016

Er bestaan geen absolute waarden, is een leerstelling uit de natuurkunde: één meter is één meter omdat de mensen een stok van één meter hebben gekozen als de zaak om de rest mee te vergelijken.

Gaande van dode naar levende natuur, en nog een stap verder naar mensen, wordt, algemeen aanvaard, de relativiteit alleen maar groter.

En praten over culturen kan dus alleen maar in de vorm van vergelijkingen.

Desalniettemin heeft één cultuur, de Joodse, het Absolute Denken geïntroduceerd in de vorm van de monotheïstische godsdienst, met een Absolute Heerser, en met Absolute Waarden in zijn meest basale vorm vastgelegd in Tien Geboden. Zo'n achtduizend jaar geleden.

De strijd tussen deze opvattingen en die van de relativiteit heeft dus ook zo'n achtduizend jaar geduurd, doorlopende talloze stadia, in een erg recente waarvan een nieuwe Absolute Waarheid werd verkondigd: de Gelijkheid der Culturen.

Deze strijd was tot voor kort (op sociologische schaal) een meer theoretische exercitie, tussen ruwweg twee partijen: de aanhangers van een heel complex aan zaken dat is komen te heten "politieke correctheid", en degenen die de werkelijkheid als eerste referentiebron hebben, de realisten. Het wordt ook wel andersom gezien: het aanhangen van "De Gelijkheid der Culturen" leidt tot vrijwel alle andere kenmerken van de politieke-correctheid, en is dus "de definitie" ervan.

Tot de cultuur van het realisme behoort ook de zaak van de wetenschap. Je kan stellen: wetenschap is stelselmatiug realisme. Of in een al bekende vorm: wetenschap is een georganiseerde vorm van gezond verstand.

De strijd tussen "stelselmatig realisme" en "De Absolute Waarheid" is losgebroken toen "De Absolute Waarheid" Europa bereikt, en heeft daar zo'n vijftienhonderd jaar geduurd, in twee fasen: de absolute dominantie van "De Absolute Waarheid",  ruwweg van 500 tot 1500, en de relatieve dominantie van 1500 tot, zeg, 1945. De toestand van relatieve dominantie houdt in dat het realisme zich wel kon ontwikkelen, maar in een relatieve uithoek van de maatschappij als geheel. Zeg maar: op de universiteiten en dergelijke.

De periode van de relatieve dominantie van "De Absolute Waarheid" zag een stroom vanm voortduderen gestage strategische overwinningen van het relaisme, tot ergens rond de genoemde 1945, waarvoor ook wel 1900 genoemd wordt en 1968 ook wel een keuzemogelijkheid is, in Noordwest-Europa "De Absolute Waarheid" haar maatschappelijke dominatie verloor. Overwinnigen die berusten op slechts één ding: een succesvollere beschrijving van de werkelijkheid. "Succesvol' ook te definiëren als: "Gaf de mens meer grip op haar natuurlijke omgeving - meer overlevingskracht".

En juist in die periode dat die overwinning van het realsime vorm kreeg, kwam die stelling van "De gGelijkheid der Culturen" opduiken. Iets dat je dus best wel als een vorm van "reactie" kan zien.

En op dat moment was voor iedereen met een realtische blik op de werkleijkheid dudielijk dat het onzin was, wnat zonder ongelijkheid der culturen geen ontwikkleing van culturen, dus terug de aantallen-ladder af geen ontwikkeling der mesen, dus geen ontwikkeling der dieren enzovoort: "De Gelijkheid der Culturen" is in strijd met de evolutie. Afgekort: "De gelijkheid der Culturen" staat op hetzelfde niveau als "Het Scheppingsverhaal".

Om op dat moment met zo'n onzinnige stelling te komen, moet er dus sterke drijfveren spelen, en bij de meestal genoemde originator van de stelling, ene Claude Lévi-Strauss => , is die drijfveer simpel: zijn eigen Joodse cultuur. De cultuur van de "De Absolute Waarheid'. Die door de overwinning van het realisme tot nulde-rangs werd gedefinieerd. want het tegenovergstelde van realisme en relativisme.

Desalniettemin kreeg de stelling dus razendsnel (op sociologische schaal) een grote aanhang, tot aan het punt dat ze op het moment van schrijven, 2016, in West-Europa dominant is, en in de niet-Europese westerse wereld nog dominater.

Daarvoor zijn er meerdere redenen, maar de meest daarvan komen neer op dit: het realisme van Noordwest-Europa maakte haar machtiger. Logisch: wie meer grip heeft op de natuurlijke wereld, heeft meer macht. Ook te formuleren als "Geweer wint van pijl-en-boog". En het gebruik van macht is ook een vaardigheid die geleerd moet worden. En heeft heeft langere tijd geduurd om te leren dat het vaak tot meestal effectiever is om in situaites tudden mensen en mensgroepen onderling , grotere macht niet te gebruiken  en ze alleen te tonen. De "pijl-en-boog"-partij de gelegenheid gevende zich vreedzaam te schikken. Door de ontwikkleing van dit begrip, heeft zich ook het begrip machtsmisbruik" ontwikkeld. De aanhaners van "De gelijkheid er Culturen" misbruiken dat begrip door het toepassen op tijden voor het tot ontwikkleing kwam, en op grond daarvan een neagtoef oordeel uit te sprken over de machtiger West-Europese culturen. Mt als belangrijkste voorbeelden de term "kolonialisme" en "slavernij". In die termen zitten nu veroordelingen, daarin aangebracht door de aanhangers van "De Gelijkheid der Culturen", de politieke-correctheid.

In de werkelijkheid, dit deel van de werkelijkheid dus zijnde de beoordeling van maatschappelijke ontwikkling, is het ontstaan van een negatief oordeel over eerdere fasen in de eigen ontwikkeling dus een voorbeeld van het ook op dit terrein verder in ontwikkeling zijn dan maatschappijen die dat niet kunnen.

Oftewel: de door de politieke-correctheid uitgedragen veroordeling van kolonialisme en slavernij, bewijst dat ook op sociaal terrein het relativisme staat boven het denken met "De Absolute Waarheid".

Een voorbeeld: waar de westerse cultuur haar eerdere handelen in Afrikaanse slaven allang veroordeeld heeft, zijn de Afrikaanse culturen die die slaven onderling gemaakt hebben en verkocht aan de westerse handelaren, nog op geen enkele wijze toe aan zelfs maar het gewone toegeven van die eerdere slavenpraktijken.

Op dit punt aangekomen, is de stelling dat de creoolse cultuur minder presteert dan de westerse, een volstrekt open deur, omdat iedereen dat met zijn eigen ogen kan zien. Gezien de beschikbaarheid van een overweldigende hoeveelheid beelden en andere informatie komende uit Afrika, haar continent. En, recent, gezien de steeds grotere aandrang van de Afrikanen om naar het westen te komen. Ze oordelen "met de voeten" over de eigen cultuur, en gezien de aantallen en de hardnekkigheid waarmee ze zelfs het eigen leven in de waagschaal stellen door in halflekke bootjes te klimmen en op goed geluk de Middellandse Zee op te varen, is dat oordeel over de eigen cultuur volkomen duidelijk en eenduidig: de Afrikaanse cultuur is zeer veel minder waard dan de westerse. Afgekort: Is minderwaardig.

Waarna deze beschouwing gesloten had kunnen worden, ware het niet voor een ontwikkeling die in het laatste al genoemd werd: de beweging van leden van de creoolse cultuur naar de westerse. De genoemde directe van Afrika naar Europa is namelijk voorafgegeaan door een indirecte via de voormalige Europese kolonieën naar Europa - iets dat met name geldt voor Engeland, Nederland en Frankrijk. Bewoners van die voormalige kolonieén hebben tot in de jaren 1970 ook de Europese nationaliteit gehad, waardoor ze naar Europa konden reizen, wat ze uiteindelijk ook in aantalllen van honderduizende en enkele miljoenen gedaan hebben: in Engeland zitten grote aantallen creolen afkomstig van Jamaica en andere Caribische Eilanden, in Nederland zo'n drie tot vierhonderduizend Surinamers en Antillianen.

Het punt is dit: het feit dat Afrika een achterstandig tot achterlijk continent is, sociaal gezien, zit absoluut niet in de Afrikaanse bodem. Enig alternatief: het zit in de Afrikaanse mens. Vraag: zit het dan ook in de creoolse mens, dat wil zeggen: de Afrikaanse mens buiten Afrika?

Het eerste antwoord daarop is te vinden in gebieden en landen waar die creoolse mens woont: de voormalige niet-Afrikaanse kolonieën. Bijvoorbeeld: de Caraïbische Eilanden, Suriname en de Antillen. Antwoord: die presteren veel minder dan Europese landen. Volgende vraag: ligt dat aan de westerse koloniale invloed aldaar? Antwoord: Neen, want die landen die het minste westerse invloed hebben gekend, presteren het minst => , met als uiterste voorbeeld Haïti => .

De volgende vraag: geldt die achterstand dan ook voor de creolen die in Europa of andere westerse landen terecht zijn gekomen?

En die vraag en het antwoord erop is de reden om na het constateren van de achterstand van Afrika, door te gaan met het verhaal.

Het antwoord op de vraag is natuurlijk hetzelfde als het antwoord op dezelfde vraag aangaande de voormalige kolonieën. Iets dat eigenlijk ook nooit expliciet wordt ontkend door zelfs de meest fanatieke politiek-correcten en aanhangers van "De Gelijkheid der Culturen".  Maar dat gebrek aan ontkenning van de werkelijkheid van de achterstand heeft andere gevolgen.

Want een bewijs uit de werkelijkheid dat wijst op een niet-waar zijn van "De Gelijkheid der Cultreene en dat, zijnde een "De Absolute Waarheid", kan natuurlijk alleen doordat wij niet genoeg kennis hebben van de werkelijkheid. Op zich een redelijk antwoord.

Wat volgens de politiek-correcten ontbreekt aan onze waarnemingen van de werkelijkheid aangaande achterstanden van creolen in westerse samenlevingen, is dat die creolen in westerse samenlevingen door die westerse samenlevingen onderdrukt worden. Een proces dat verspreid is over die hele westerse samenlevingen. Zo verspreid, dat het vele namen heeft: achterstelling, uitsluiting, buitensluiten, en dergelijke, maar ook discriminatie en racisme en zelfs uitbuiting en slavernij komen wel eens langs.

Aanvankelijk waren dit alleen termen van de politieke-correctheid - de blanke media en opninievormers. Maar natuurlijk was dit te mooi om waar te zijn vanuit het standpunt van degenen met de achterstand, dus hebben zij die begrippen, volgens het basale psychologische proces van "schuldtoekenning" => ,  fluks overgenomen, en kwamen nog met een paar nieuwe, meestal overgewaaid uit Amerika: "institutioneel racisme" en "white privilige" - bij de laatste nam men niet eens meer de moeite het te vertalen.

Dit is natuurlijk even zoveel onzin, in deze context, want hier zijn al genoemd de situaites dat creolen niet onderdrukt worden door witten, namelijk Afrika en de voormalige kolonieën buiten Afrika, waar de voormalige Afrikanen het grotendeels of geheel zelf voor het zeggen hebben, en veel slechter presteren dan indien woonachtig in westerse landen.

Een enkel voorbeeld: de Engelse kolonie Rhodesië werd bestuurd door blanken, die van Rhodesië een redelijk welvarend land maakten, het meest welvarende na Zuid-Afrika dat toen ook een blank bestuur kende. Rhodesië is al enkele tientallen jaren geleden overgenomen door zwart bestuur, en daarna tot grote diepte afgegleden. Zuid-Afrike een hele tijd later, en is nu ook op het pad naar beneden.

Alle gegevens geven dus trends dat creolen beter presteren naarmate ze meer te maken hebben met blanken. De croepn in het westen hebben het meer te maken met blanken, en hebben dus het meeste voorddel van de omgang met blanken.

De feiten zijn dus deze: creolen in het westen profiteren ten zeerste van hun aanwezigheid in het westen. Desondanks hebben ze als groep een grote achterstand op het gebied van sociaal presteren => . En die achterstand wijten ze aan de blanke westerlingen.

In die ze situatie is wat betreft Nederland nu de volgende fase ingetreden: ze zijn gaan eisen dat de blanke westerlingen hen extra privileges geven op basis van hun etniniciteit. Dat ze creolen, zwrarem, op grond van hun kleur gaan bevoordelen.

Dat is begonnen met de kwestie van Zwarte Piet. Zwarte Piet is een Nederlandse culturele traditie, en niet meer en niet minder dan dat. Net zoals congo-spelen een zwarte culturele traditie is - Nederlanders hebben trommels, zwarten congo's. De zwarten zijn begonnen het afschaffen van Zwarte Piet te eisen, en hebben daarin steun gekregen van de blanke politieke-correcten, omdat politieke-correcten alle eisen van niet-westese immigranten steunen - "vanwege de holocaust" => . Tegenstanders van dat afschaffen stelden onder andere: het afschaffen van Zwarte Piet gaat niet helpen, want dan komen er andere eisen.

Die andere eisen gingen vervolgens over de Gouden Koets, naambordjes in het Rijksmuseum, strips enzovoort, en telkens krege ze steun vanuit de poltieke-correctheid.

Dus nu is de volgende fase bereikt: de zwarten willen de afschaffing van academische selectiecriteria en van de criteria voor wetenschap. Hier twee samenvattingen ervan (het bronmmateriaal is door taalgebruik "onleesbaar" (folia.nl, 14-09-2016, door Steffi Weber uitleg of detail - Folia is het universiteitsblad van de UvA):
  Update: Commissie Diversiteit ...

Een onderbreking; hier staat de term 'diversiteit', die op verschillende manieren gebruikt wordt, die allemaal vormen van misbruik zijn op één na (in deze context): "diversiteit" in een groep staat voor het feit dat er sprake is van meerdere etnieën binnen die groep.
  ... Commissie Diversiteit wil quota voor studenten en medewerkers

Dat "diversiteitsquotum" betekent dat er voor debetreffende groepen de toelating zodanig geregeld moet worden dat aan een bepaalde vooraf vastgestelde verhouding voldaan moet worden. In het onderhavige plan zijn de betreffende groepen dus die van studenten en medewerkers bij de Universiteit van Amsterdam (UvA). Hier de referentiegroep:
  Slechts 15 procent van de academische gemeenschap heeft een niet-Westerse of migratieachtergrond. Onder Amsterdamse jongeren ligt dat percentage op 51 procent. ...

Het referentiepercenatage is dus 51 procent.
    Volgende zin

  ... Dat betekent overigens niet dat de quota van de Commissie Diversiteit aan dit cijfer moeten refereren.

Een contradictie met de vorige zin. En let op: het ergste wat je kan qua wetenschappelijke normen doen, is het uiten van een contradictie. Alle contradicties zijn herleidbaar tot 0 = 1 . En  0 = 1 is geen enkel helpen aan.
    Maar er was meer:
  Naast quota pleit de commissie voor een helder diversiteitsbeleid (onder meer verplichte diversiteitscursussen voor bachelorstudenten van alle faculteiten)

Wat is een 'diversiteitscursus'?  Volgens de enig juiste betekenis van "diversiteit" is het de verhouding tussen twee etnieën in een groep, en hoe je daarin onderwezen worden?
    Aanwijzing 1:
  Zowel onder de studenten als onder de medewerkers van de UvA bevinden zich volgens de commissie ‘diversiteitsanalfabeten’, die er een egalitair wereldbeeld op nahouden ...

Die term moest opgezocht worden  - het naïeve idee is: de groep die in gelijkheid gelooft, maar dayt past, maar dat is duidelijk veel te posief - voor het verhelpen daarvan heb je geen cursus nodig. Nee, het blijkt een term te zijn uit het vakgebied van mevrouw Wekker, de culturele antropologie, gaande over hoe een groep samenhangt (zie hier uitleg of detail ):

  Het egalitaire kwadrant of regime kent een sterke groepsbinding maar de regeldeterminatie is beperkt. Regels van buiten de groep worden niet geaccepteerd. Wat wel geaccepteerd wordt, zijn regels vanuit de eigen groep zelf. Regels van buiten kunnen de groep zelfs hechter maken en verzet van de groep oproepen.

Oftewel: volgens het rapport heeft de universitaire bevolking last van veel te gereguleerde groepsbding en accepteren ze geen invloeden van buiten. Kenmerken die gebruikt worden om de PVV te beschuldigen van fascisme => . Het dus een soort fascisme. De groepen van stuenden en medewerkers van de UvA lijden dus aan vormen van fascisme.
     Een ander item dat een cursus gewenst maakt:
  Ook hebben medestudenten en collega’s vaak niet door dat opmerkingen over apen of ‘excuusnegers’ kwetsend kunnen zijn, ook al zijn ze grappig bedoeld.

Oftewel: de studenten en medewerkers bij de UvA gebruiken op dagelijkse basis terminologie als "apen" of "excuusnegers".
    Oftewel, samen met het eerste: de studenten en medewerkers bij de UvA zijn een soort Ku Klux Klan.
  ‘We hebben gemerkt dat het heel ongemakkelijk is voor mensen om te praten over etnische diversiteit, discriminatie en racisme,’ meent Wekker.

Voor de interpretatie hiervan is nog wat kennis vereist: Gloria Wekker heeft zojuist een boek laten verschijnen over inbstiutioneel racisme, met als bijbehorende stelling: degenen die het bestaan van institutioneel racisme ontkennem, lijden er des te eger aan.
   Al grotere aantallen blanke mensen, waaronder zelfs ook politiek-correcten, hebben sinds het verschijnen ervan aangegeven zich bijzonder ongemakkelijk te voelen over deze discussie, omdat ze, alleen op basis van kleur, dus per definitie, een racist zijn. En die zullen zich dus ongemakkelijk voelen om hierover te praten.
    En ook al vanuit hun politieke-correctheid: om Gloria Wekker en aanhang tegen te spreken, moet je betogen dat zwarten niet een door racisme veroorzaakte maar een daadwerkelijke achterstand hebben. Equivalent aan "Zwarten zijn minderwaardig".

  Op een enkeling na leek het opvallend diverse publiek zich in de bevindingen van de commissie te herkennen.

Dat is logisch: wie dat zou doen, zou zichzelf meteen brandmerken als "racist". Dat doet men niet graag. Bovendien: het publiek was 'opvallend divers' - dat is dieventaal voor "er zaten veel zwarten en gekleurden in de zaal". Alleen al deze aanduiding van 'opvallend divers' voor de werkelijkheid zijnde "er zaten veel zwraten en gekleurden in de zaal" wijst erop dat er door blanken niet openlijk bezwaar gemaakt mag en kan worden tegen zwarte beschuldigingen van racisme.
    En de conclusie van Gloria Wekker uit die stilte:
  ‘Dat niemand er vragen over heeft, zie ik als instemming,’ aldus emeritus-hoogleraar gender & etniciteit aan de Universiteit Utrecht (UU) en commissievoorzitter Gloria Wekker.

Dat ging dan wel over de quota, maar het gaat hier alleen om de attitude.

Maar het rapport had nog een derde punt. Dat was dit, wat het artikel in Folia samenvatte in een tussentitel:

  Tussentitel: Wetenschappers moeten af van het idee dat alleen empirische wetenschap geldige kennis oplevert, dus van de positivistische wetenschapsopvatting als de enig juiste.

Dit kan op allerlei manieren vertaald worden, en een duidelijke is deze: "Wetenschap is ook maar een mening en alle meningen zijn gelijk".

Hoe dat in de praktijk werkt, in een context die gelijkt op het vakgebied van Gloria Wekker: de inter-etnische relaties, is te halen uit Amerika waar Gloria Wekker ook gewerkt heeft aan vraagstukken aangaande ras: de zwarte sportheld OJ Simpson pleegde een dubbele moord op zijn ex-vrouw en een vriend. Op de plaats delict werd de bebloede afdruk van een sportschoen van een zeer exclusief merk gevonden waarvan bewezen kon worden dat Simpson er een stel had, en er werd een bebloede handschoen van een zeer exclusief merk gevonden waarvan ook bewezen kon worden dat hij een paar had. Daarboven op nog een vloed van ander "circumstantial evidence". Alle blanken vonden Simpson schuldig, alle zwarten onschuldig. Oprah Winfrey (een twijfetalaar) wijdde een uitzenidng aan de zaak met argumenten wederzijds, ook volges de scheidslijn blank-zwart, en de grotendeels zwarte zaal bleef er rustig bij. Tot een blanke zei: "Hij is schuldig. dat voel ik gewoon zo". De zwarten braken de zaal af.

Dat was een argument dat ze begrepen.

Je kan niet voortdurend dit soort lange toelichtende verhalen hpuden. Er is dus een afkorting nodig. De opvatting van Gloria Wekker en die van de zwarten in de zaal en in het algemeen za;l hier afgekort worden tot "winti". Je zou ook "mystiek" of "sjamanisme" kunnen gebruiken, maar winti slaat meer specifiek op zwarten .

Het is duidelijk waar Gloria Wekker voor strijdt: de afschaffing van de wetenschap, en daarmee de afschaffing van de westerse cultuur.

Begrijpelijk, want het is die wetenschap die haar eigen cultuur zo achter doet lopen.

Zo achterlijk doet lijken.

Zo achterlijk maakt, vanuit de ogen van een relativist.









Waarna je nog een zinnige discussie zou kunnen houden over wat achterlijker is: de winti van de zwarten, of het "De Absolute Waarde" van de Joden.

De uitkosmt doer er neit toe Voor beide gevaalenb gledt: ze zijn een dodleijk gevaar voor de wtenschap, het relaieve dneken, het rationel dnbeken, en de beschai8vng (en daartussenbin op hyet sociolgisch vlak: demcoatie en rechststaat).

Metr deze aanvullingg: het is niet de genoemde dnekbeelden op zich die het echte gevaar vormen, wnat die zijn dermate ansurd dat ze op ziczlef zouden uitstereven.

Nee, het echte gevaa is dit: de collaboartoie emre door de westerse elite. Zwate Pieactivets Quinsy ario zou net verde rkomen dan zijn ahctertuin, zonder de steun van de politke-ocrrecte elite oin de medai.

mevrowu glorai Wekker had al rm voldoende basurde dinge  gezlgd om haar verre te houden van wlek wtenschappelijke instellng dan ook, behalve als onzeismateriaal naar geestestoringen.

De westerse elite verkwmase;lt de beschaving, en vedient geseling. En ophangiung van een aantal repsentatieve exmeplaren.

Wat betretf de creolen is de aanpak heel simpel: vertel ze een paar keer in hun gezicht dat hun cultuur minderwaardig is, en dat als ze probe,me n nmet die costateringhebben, er aan de kade klaarligt de tjokeie-tjoekieboot naar takkie-takkieland.




Naar Cultuur, gelijkheid  , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home  .