De Volkskrant, 29-04-2015, column door David Brooks(The New York Times). Vertaling: Leo Reijnen
.2011


Beste Ta-Nehisi Coates

Brief aan Ta-Nehisi Coates (39), redacteur van The Atlantic en opinieleider in het Amerikaanse debat over racisme.


Tussentitel: Voor jou is de slavernij een merikanse erfzonde zonder verlossing

In het afgelopen jaar hebben blanke mensen veel geleerd. De Afrikaans-Amerikaanse discussie rond de gebeurtenissen in Ferguson, Baltimore, Charleston en andere dodelijke incidenten had een diepgang, kracht en rijkdom die niet alleen leerzaam was, maar ook tot bescheidenheid stemde.

Jouw nieuwe boek Between the World and Me is een geweldige, schrijnende bijdrage aan deze openbare les. Het is een verslag van wat het betekent om een zwarte man te zijn en bewerkstelligt een omwenteling in ons denken. Iedere gewetensvolle Amerikaan zou het moeten lezen.

Je verslag is doordrenkt van het lichamelijke - van de fundamentele kwetsbaarheid van leven in een zwart lichaam in Amerika. Behalve in Afrikaans-Amerikaanse nachtclubs, schrijf je, 'hadden zwarte mensen nergens macht over, en nog wel het minst over het lot van hun eigen lichaam, dat door de politie kon worden gekoeioneerd; dat kon worden weggevaagd door overal aanwezige wapens; dat kon worden verkracht, geslagen, gevangengenomen.'

In de vorm van een brief aan je zoon heb je het over de gevolgen van overal aanwezige angst: 'Toen ik zo oud was als jij, kende ik alleen maar zwarte mensen en die waren allemaal ontzettend, door-en-door, gevaarlijk bang.'

Het verontrustende van je boek zit hem echter in je afwijzing van de Amerikaanse droom. Mijn voorouders kozen ervoor om hier te komen. Voor hen was Amerika het tegengif tegen de verpletterende beperktheid van het leven in Europa, tegen de pogroms. Voor hen was de Amerikaanse droom een verheffingsideaal met uitzicht op waardigheid, de kans om hogerop te komen.

Jouw voorouders kwamen in ketenen. In je boek is de droom van een comfortabel burgerbestaan 'een sprookje'. Voor jou is de slavernij de Amerikaanse erfzonde waarvoor geen verlossing bestaat. Afrikaans-Amerikaanse mannen zitten vast in een verpletterende, door het verleden bepaalde logica waaruit geen ontsnappen mogelijk is.

Je schrijft aan je zoon: 'Dit is wat ik je wil meegeven: in Amerika is het traditie om het zwarte lichaam te vernietigen - dat is erfgoed.' De 'onschuldige' wereld van de droom is in feite gebouwd op de gebroken lichamen van degenen die eronder zijn gehouden .

Als er geen zwarte lichamen zouden zijn om te onderdrukken, zouden de welvarende Dromers 'moeten beslissen hoe ze hun voorsteden konden bouwen op iets anders dan de beenderen van mensen, hoe ze hun gevangenissen anders konden inrichten dan als voor vee bestemde omheiningen, hoe ze een democratie konden vestigen zonder kannibalisme.'

Je definitie van 'blank' ligt gecompliceerd, maar je schrijft 'Blank Amerika is een syndicaat dat is gericht op de bescherming van de exclusieve macht om onze lichamen te domineren en te beheersen. Soms uit deze macht zich direct (lynchpartijen), soms in het geniep (postcodediscriminatie).'


In wat waarschijnlijk het meest geciteerde fragment van je boek wordt, schrijf je dat je naar de smeulende Twin Towers van 9/11 keek met een kil hart. Destijds beschouwde je de politiemensen en brandweerlieden die waren omgekomen als 'gevaarlijke natuurkrachten; zij waren het vuur, de komeet, de storm die, zonder enige rechtvaardiging, mijn lichaam konden vernietigen'.

Uiteraard meen je dat nu niet meer zo letterlijk (je lijkt er soms in je bewoordingen op aan te sturen verkeerd begrepen te worden). Het is een toelichting op het perspectief dat voortkomt uit de woede 'die toen in mij brandde, mij nu voortdrijft en mij waarschijnlijk de rest van mijn leven zal doen blijven ontvlammen.'

Voor zover ik enig recht van spreken heb, vind ik het causale verband dat wordt gelegd tussen de geschiedenis van lynchpartijen en iemands beslissing om een misdaad te plegen geen adequate verklaring voor de complexiteit van de meeste individuele keuzes.


Glorie en schande





Naar mijn mening geef je een vertekend beeld van de Amerikaanse geschiedenis. Dit land is, net als iedereen die hier woont, een mengeling van glorie en schande. Voor iedere Jefferson Davis (president van de Confederatie tijdens de Burgeroorlog) is er een Abraham Lincoln en voor iedere KKK-club is er een Harlem Children's Zone (voor kansarme zwarte kinderen) en meestal zelfs veel meer dan één. Geweld zit wel in Amerika ingebakken, maar is zeker geen synoniem voor Amerika als geheel.

In je boosheid over de onschuldige toon waarop sommigen de Amerikaanse droom beschrijven, wijs je de droom zelf ook als onzin van de hand. Maar een bezoedelde droom is nog geen leugen. De Amerikaanse droom van gelijke kansen, maatschappelijke vooruitgang en steeds volmaaktere democratie koestert eerder de toekomst dan het verleden. Die droom laat oude misstanden achter zich en overstijgt oude zonden omwille van een beter morgen.


Die droom is een werelds geloof dat mensen heeft verenigd over iedere denkbare scheidslijn heen. Hij heeft louterende energie losgemaakt en heldhaftige bewegingen voor maatschappelijke hervorming gemobiliseerd. Wanneer je die droom doet verdampen met het zuur van een excessief realisme, houd je hele generaties gevangen in het verleden en verduister je het licht van de ster die naar een betere toekomst wijst.

Misschien vind je mijn reacties ergerlijk. Misschien is de enige juiste blanke reactie nu voor de verandering eens niets te zeggen. Hoe dan ook hebben je woorden een onvergetelijke indruk op mij gemaakt.

Vertaling: Leo Reijnen © NYT



Web:
Voor jou is de slavernij een Amerikaanse erfzonde zonder verlossing

Open brief aan Ta-Nehisi Coates
TT:
Je definitie van 'blank' ligt gecompliceerd
Misschien is de enige juiste blanke reactie nu voor de verandering eens niets te zeggen


Tussenstuk:
A letter to my son

'Here is what I would like for you to know: In America, it is traditional to destroy the black body—it is heritage', schrijft Ta-Nehisi Coates in een brief aan zijn zoon. Lees de complete brief hier.
 

IRP:  
 


Naar PC club, Middendorp , PC club , Politiek lijst , Media lijst , Politiek & Media overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]