De Volkskrant, 07-10-2014, door Robert Vuijsje .2011

Land van afkomst | Interview | Sylvana Simons

Covergirl

Welke rol speelt afkomst in een leven in Nederland? Robert Vuijsje onderzoekt het in een reeks interviews. Tv-ster Sylvana Simons voelt zich geen slachtoffer. Maar: 'Tv is wit en blijft wit.'


Tussentitel: De eerste cover van Beau Monde waar ik op stond, werd n van de best verkochte nummers

Ze zegt het als een constatering: 'Je leeft altijd in minimaal twee werelden. Thuis met je familie en vrienden. En buiten, op de werkvloer en op straat. In die werelden is alles anders. Dat is de realiteit als je zwart bent en in een blank land leeft. Ik klaag er niet over, het gaat erom wat je doet met dit gegeven.'
    Sylvana Simons groeide op in Amsterdam en daarna in een nieuwbouwwijk in Hoorn. 'Nu zou je het een vinexwijk noemen. Met veel Amsterdammers . We hadden allemaal hetzelfde huis, met eenzelfde soort gezin. Het was gelijkwaardig. In die wijk woonden nog twee Surinaamse gezinnen, verder was het blank. Toen we er woonden, voelde ik geen speciale verbondenheid met de andere Surinaamse kinderen. Later besefte ik dat die verbondenheid er wel degelijk was. De buitenwereld kijkt anders naar je en behandelt je anders.
    'In Hoorn waren we niet met veel Surinamers , we vormden geen bedreiging. We waren aangepast, we gedroegen ons netjes. Toen ik 14 was, vertelde ik een keer enthousiast aan iemand wat ik deed. Een balletopleiding en de havo. Dat dansen vond die man normaal, dat ik op de havo zat heel bijzonder. En je had de sollicitaties, waarbij ze me eerst telefonisch hadden gesproken. Wanneer ze me in het echt zagen, was het: oh, we hadden niet gehoord dat je niet blank was. De gebruikelijke dingen.
    'Voor de televisie begon ik bij TMF, als vj. Mijn eerste gesprek was met Lex Harding, de grote baas. Hij vroeg wat ik wilde doen. Ik antwoordde: zwarte muziek. Toen zei hij: alle muziek is zwarte muziek. Het was een witte omgeving, maar ik had mijn eigen hoekje waar ik kon doen wat ik wilde. Ik kreeg de kans mijn muziek met de wereld te delen.
    'Later, toen ik met RTL bij de grotemensentelevisie terechtkwam, liep ik tegen andere dingen aan. De redacties zijn wit, ze denken wit en maken een wit product. En dat zal ook zo blijven. Hoe angstig sommige Nederlanders ook zijn, die situatie zal niet veranderen. Ik ging mee in die programma's, omdat ik dat zelf wilde.
    'Een presentator zie ik als een doorgeefluik. Ik was niet the girl next door, maar mainstream genoeg voor het grote publiek. Als je wilt groeien, moet je uit je comfortzone komen. Ik ben gek op de Surinaamse keuken, maar probeer ook graag iets anders. Het is zonde je publiek te beperken door met een accent te spreken of je alleen te richten op bepaalde onderwerpen. Ik vind het getuigen van gemakzucht of gebrek aan ambitie om je kring bewust zo klein te houden.'

Vonden andere Surinamers dat ook?
'Ze hebben me vaak verweten dat ik een bounty zou zijn. Ik stapte uit de Surinaamse kudde, ik verbrak een verbond door dingen te doen die afwijkend waren. Ik denk dat mensen soms onderschatten wat de kracht is van een niet-witte vrouw op de televisie en dan op een vanzelfsprekende manier, waarbij het niet over 'zwarte' onderwerpen gaat. Het moet geen uitzondering zijn, maar een normaal onderdeel in een massaproduct.'

Waren Surinamers ook blij met jouw uitspraak dat wie van zwarte mannen houdt een probleem heeft?
'Dat heb ik gezegd in 1999, vijftien jaar geleden. Het maakte een discussie los over vreemdgaan en afwezige vaders, dat vond ik goed. Vooral Surinaamse mannen waren boos. Ze vonden dat ik geen vuile was moest buiten hangen. Maar ik vond het belangrijk om de, als gevolg van van de slavernij, beschadigde gezinsbanden in onze cultuur aan de orde te stellen . Dat is een pijnlijk punt. Toch moet je onderzoeken waar de pijn vandaan komt. En niet mij, de boodschapper van het slechte nieuws, erop aanspreken. Al had ik genuanceerder kunnen zijn.'

Waarom werk je niet meer bij RTL?
'Ik ben gek op een showtrap en twee miljoen kijkers. Dat is wat ik deed bij RTL. Het was prima, het was mijn werk, zo voelde het. Bij de publieke omroep kan ik nu meer doen wat ik zelf wil. Bij RTL ging een nieuwe wind waaien. Daarmee wil ik absoluut niet zeggen dat ik er niet meer werk omdat ik een kleur heb. Het gaat om de voorkeur van de programmadirecteur. Je bent in de mode en dan ben je weer even niet in de mode.
    'Als ik nu naar RTL kijk, zie ik enorme overeenkomsten tussen de vrouwen die daar presenteren. Ze zijn allemaal blond en dragen hun haar ook geregeld op dezelfde manier. Mannen blijven gewoon op hun plek zitten, voor vrouwen is dat anders, hoewel Linda de Mol en Wendy van Dijk ook van a certain age zijn. Als er steeds nieuwe aanwas bijkomt, moeten er mensen afvallen, want er is meer talent dan zendtijd. Van jong en hip moet je de overgang maken naar iets dat beklijft. Ik denk dat ik mijn positie bij de tv heb verdiend.'

Waarom was het zo belangrijk dat je in 2011 op de de cover van Beau Monde stond?
'Het is niet eens een ongeschreven regel dat zwart op de voorkant van een tijdschrift niet verkoopt, het is een regel. Toch was de eerste cover van Beau Monde waar ik op stond een van de best verkochte nummers. Het betekent dat andere bladen het ook gaan doen en dat blanke vrouwen worden aangesproken door een zwart beeld.
    'Al heb ik nooit op de barricades gestaan, toch was mijn aanwezigheid in de media wel degelijk van belang. Het was voor mij vanzelfsprekend het op deze manier te doen. We leven in een door witte mensen gedomineerde samenleving, dat is een gegeven. Hoe ga je daarmee om? Ik ben geen slachtoffer van een racistisch systeem. Dat slachtofferschap leidt tot niets.'



Tussenstukken:
In gesprek

Schrijver Robert Vuijsje (Alleen maar nette mensen, Beste vriend) gaat voor V in gesprek met bekende en minder bekende Nederlanders over de rol die hun afkomst heeft op hun leven. Hij spreekt onder anderen met oud-president van de Hell's Angels Danil Uneputty (Moluks) en acteur Nasrdin Dchar (Marokkaans).


(geen titel)
Nederlands
Dat voel ik me altijd

Surinaams
Ook altijd. Als ik in Suriname ben, voel ik het nog sterker omdat ik daar geen minderheid ben

Eten
Voor Surinaamse okersoep met rijst kun je me wakker maken

Muziek
Old school R&B

Zwarte Piet
Een achterhaald symbool van racisme. En deze blackface is het enige zwarte rolmodel in onze massacultuur en op onze scholen. Dat maakt het erger.


(geen titel)
Sylvana Simons (Suriname, 1971) presenteerde van 1995 tot 1999 het programma Sylvana's Soul op TMF. Na een jaar bij SBS6 werkte ze van 2000 tot 2008 bij RTL. Sindsdien is ze actief voor de NTR. En ze heeft een eigen bedrijf, The House of Power, voor coaching en empowerment.


Webtussentitels
Surinamers hebben me vaak verweten dat ik een bounty zou zijn
We leven in een door witte mensen gedomineerde samenleving
Het is een regel dat zwart op de voorkant van een tijdschrift niet verkoopt


IRP:
 


Naar Cultuur, gelijkheid , Albanese cultuur , Sociologie lijst , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]