WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Culturele gelijkheid: creolen, presteren

.2013


    
Uit: Volkskrant.nl, 27-04-2012, ANP, AFP

Rassenquotum mag op universiteiten Brazilië

Universiteiten in Brazilië mogen bij aanmeldingen onderscheid maken naar ras. Dat heeft het Hooggerechtshof vandaag geoordeeld. Het onderscheid is volgens de rechters een terechte manier om de zwarte bevolking vooruit te helpen.


De universiteit van de hoofdstad Brasilia reserveert al sinds 2004 20 procent van de toelating van jongeren van zwarte, gemengde of indianenrassen. ...
    De helft van de 191 miljoen Brazilianen is zwart. Bovendien zijn er 2 miljoen Aziaten en bijna 1 miljoen indianen.
 

Red.:   Dit is als eerste per definitie racisme: de rassen worden op een lijstje gezet met getallen daarnaast die bepalen wat mensen mogen. En als tweede is het een bewijs van intellectueel onderpresteren van zwarte Brazilianen, anders was dat lijstje met gereserveerde plaatsen niet nodig.
    Normaliter zijn dit soort zaken anathema voor de betrokkenen zelf, met name de "intellectuelen' onder hen - een doodenkele uitzondering daargelaten. Dus groot was de verbazing van de redactie om een heldere beschrijving te zien vanuit die hoek. Hoewel: de term "creools" of iedere andere aanduiding van die groep ontbreekt in het verhaal. En toch is het volstrekt duidelijk dat het daar over gaat. In dit stuk van deze creoolse Surinaamse, die vanwege die identiteit een column heeft in de Volkskrant: - het onderwerp is de kickboxer en habituele mensen-in-elkaar-rammer Badr Hari, van Marokkaanse afkomst:


Uit: De Volkskrant, 27-08-2012, column door Harriet Duurvoort, media-ondernemer.

Badr Hari moet bij Lucia Rijker in de leer

'Young black men, if you go to a movie theater and someone steps on your foot, let it slide! Why spend the next twenty years in jail cause someone smudged your Puma?' verzuchtte de zwarte Amerikaanse comedian Chris Rock in een rapplaatje dat hij eind jaren '90 uitbracht. Een cynische opmerking in de richting van de opgefokte hedendaagse straatcultuur wereldwijd.   ...


Red.:    Gillen: 'straatcultuur'. Wat hier moet staan, is natuurlijk "creoolse cultuur". Dat weten we inmiddels uit Nederland. In Nederland was er geen straatcultuur voor de komst van de creolen.

  Symptomatisch voor een zieke mentaliteit die inmiddels wijder verbreid is dan grimmige getto's.

Weer een correctie: 'grimmige getto's' moet natuurlijk zijn "grimmige zwarte getto's".

  Een verkeerde blik, een lullige opmerking: matten. En in Amerika, waar veel mensen wapens dragen, loopt een futiele aanleiding makkelijk uit op een noodlottig drama. Voor je het weet, wordt er een schot gelost omdat iemand op een nieuwe sportschoen is gaan staan. Empathie met het slachtoffer: nul. Het hardvochtige oudtestamentische adagium 'oog om oog tand om tand', het is 'watjesethiek' in vergelijking met deze keiharde straatmores. Wás er maar een oog of een tand te betreuren.

Inderdaad. Overal over de wereld is de creoolse cultuur van het schieten om een lulligheid inmiddels bekend. Een cultuur die stamt van een andere cultuur:

  Problematisch is dat Badr Hari natuurlijk wél degelijk een rolmodel is. ... Als getroubleerde en succesvolle jongen van de straat is hij herkenbaar voor een heel brede groep jongeren uit achterstandsposities. Status, eer en respect, erbij horen en bling, daar draait de straatcultuur om en de rest is daaraan ondergeschikt.

Dat is hun basiscultuur. De cultuur die je ook vindt in Afrika, het continent van oorsprong. En daar stabiel is al gedurende duizenden jaren. Maar die acuut problematisch wordt zodra je confronteerd wordt met een cultuur die dit niet kent, en op een andere mneir veel beter presteert. Die confrontatie, of extreme cognitieve dissonantie, leidt tot dit:

  De verongelijkte obsessie om respect af te dwingen maskeert natuurlijk een enorm minderwaardigheidscomplex. Het leidt tot het opgefokte, licht ontvlambare, nihilistische machosfeertje dat we, in verschillende verschijningsvormen, herkennen bij hangjongeren, bij jeugdcriminelen, uit gangsta rap, bij hooligans.

Hetgeen je ter verhulling dan natuurlijk samenhoopt in een ander woord:

  Hoopgevender dan het grimmige portret van Badr Hari in KRO Profiel is een andere documentaire uit de kickbokswereld; 'Lucia Rijker onder boze jongeren'. De oudkampioene maakte deze prachtige documentaire voor de Boeddhistische Omroep, die nog online te bekijken is. Herkenbaar voor wie werkt met jongeren uit achterstandsposities.

Want in dat woord 'achterstandspositie' zit al snel een gevoel van onrecht. "Waarom hebben wij een achterstand? Dat moet wel hun schuld zijn". Waarbij 'hun' natuurlijk degenen zijn met de voorsprong. De autochtonen. De blanken. Kijk maar naar het verleden. "Toen hebben ze ons tot slaven gemaakt".

  Probleemjeugd heeft het vaak al als kind voor de kiezen gekregen. Straatcultuur draait uiteindelijk maar om één ding: woede. En achter die woede zit enorm veel pijn, frustratie en machteloosheid.

Wat voor de objectieve waarnemer, die onze voorsprong ziet als een door onszelf gemaakte ontwikkeling, onoverkomelijk uitkomt op de conclusie dat er slechts twee mogelijke oplossingen zijn: of ze ontwikkelen zichzelf (het is onmogelijk om een ander te ontwikkelen), of ze gaan onder zichzelf leven. In Afrika, of iets dergelijks.



 
Naar Cultuur, gelijkheid  , Westerse organisatie  , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home  .