De Volkskrant, 12-08-2011, tv-recensie door Mirjam Bosgraaf .2011

Slijmbaldrempel

Tussentitel: Nieuws over Afrika gaat over honger, nieuws over Afrika in Metropolis gaat over tanden poetsen

Alsof het zorgvuldig was georchestreerd. De tv-avond had een thema: jongeren. Prem Radakishun zorgde voor de ouverture met een herhaling van de op-het-rechte-padshow De herkansing, Rob Kamphues kwam daarna met De reünie van een jongensinternaat in Hoenderloo, toen was er Metropolis, waar ‘school’ het onderwerp was, gevolgd door Arie Boomsma’s psychologische schoolexperiment Over de streep. Zo kwamen bij toeval in de loop van de avondmeerdere (ex)rotjongens aan het woord. Wat ze gemeen hadden? Dat ze vonden, zoals Henk in De reünie, dat een net gezin de allerbeste remedie is om op het rechte pad te blijven. Maar op de kostschool van Antonia in Metropolis geloofden ze meer in drugshonden en blaastesten. Deze strenge school staat in Nederland.

In De herkansing wendt Prem Radakishun zijn invloed aan om ontspoorde jongeren terug in de schoolbanken te krijgen. Ze hebben aan hem een aanhoudende pleitbezorger, die blaakt van positivisme. Maar de serie roept wel doorlopend het gevoel op dat er iets niet in de haak is.

In deze aflevering ging het om Julian van 15. Julian was van school gestuurd en zat al een jaar thuis. Nergens werd precies duidelijk wat de jongen nu echt op zijn kerfstok had, en of het niet erger was dan de woorden 'ik krijg je nog wel' tegen zijn leraar. En de school en de maatschappij kregen volledig de schuld. 'Hij is buitenspel gezet door de maatschappij', zei de voice-over. 'Dit onrecht kan Prem niet aanzien.' Poeh, je kreeg het gevoel wel erg voor Radakishuns karretje te worden gespannen. Of hij koste wat het kost wilde aantonen dat hij tegen vreselijk onrecht vocht. Bovendien maakte Julian zo'n onsympathieke indruk ­- 't blijft tv -, dat meeleven ook niet lukte. Maar Prem Radakishun noemde hem natuurlijk een 'prachtige, ingetogen jongen.'

Dat heeft hij dan weer gemeen met Arie Boomsma: dat ze hun probleemjongeren zonder enig gevoel voor de slijmbaldrempel aanspreken. 'Wat heb je mooie glinsterende ogen', zei Boomsma tegen Khalid in Over de streep. Khalid, de dikke, gepeste jongen die met moed zichzelf liet zien aan zijn klasgenoten, dik of niet dik. Over de streep is toch een krachtig en zelfs aangrijpend tv-format, waar jongeren - kortgezegd - hun klasgenoten openlijk laten zien wat hun pijn doet, door over een streep te lopen. De psychologische werking van zo'n simpele actie werkt ook, juist, op tv diep door.

Maar wat het meest bleef hangen was het minst nadrukkelijke moment. Uit Metropolis: meester Ayub uit Islamabad. Hij gaf 's avonds les aan kinderen die overdag moesten werken. Wat hij niet deed om ze erbij te krijgen. 'Kom dan vijftien minuten', probeerde hij een jongetje over te halen die met haast en een groot pak op zijn rug langs de weg liep. Het was de laatste aflevering van het zomerseizoen van Metropolis, een van de beste programma's van de afgelopen jaren. Een oase van buitenlands nieuws, schuwt de kleine onderwerpen niet, is snel, en totaal onorthodox en verrassend. Nieuws over Afrika gaat over honger, nieuws over Afrika in Metropolis gaat over tanden poetsen. En Stef Biemans, talentje, talentje.

Mirjam Bosgraaf is journaliste voor onder meer de VARAgids. Jean-Pierre Geelen schrijft de tv-recensie vanaf 15 augustus.


Naar Cultuur, gelijkheid , Albanese cultuur , Sociologie lijst , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]