De Volkskrant, 09-08-2016, door Robert Vuijsje 12 okt.2014

Land van afkomst

Interview | Tamara Elbaz

Over de top

Welke rol speelt afkomst in Nederland? Dat onderzoekt Robert Vuijsje in een reeks interviews. Ondernemer Tamara Elbaz (34): 'Ik voel me niet Nederlands.'


Tussentitel: 'Op school vroegen ze aan aale kinderen wat ze wilden worden. Ik zei: ik wil rijk worden, zakenvrouw'

De moeder van Tamara Elbaz, Ina Buijs uit Volendam, besliste op haar 17de dat ze joods wilde worden. 'In Volendam heeft iedereen een bijnaam, mijn moeder werd Schaap genoemd. Mijn grootouders droegen de Volendamse klederdracht, niet voor de show, maar de hele dag. Mijn moeder was een hippie, ze vertrok naar IsraŽl.'



Wat vond ze daar?

'Mijn vader werd geboren in Casablanca. Zijn familie had vastgoed, horeca en nog meer bedrijven. Ze waren miljonairs. Toen mijn vader 2 was, ruilden ze hun bestaan in om naar IsraŽl te vertrekken. Daar woonden ze een paar jaar in tenten. Ik weet niet of ze moesten vluchten uit Marokko, in de familie bestaan wel wat geheimen. Het ging ze om het ideaalbeeld van IsraŽl, dat toen net was opgericht. Ze zagen meer het droombeeld dan dat ze er goed over hadden nagedacht.

'In no time waren mijn ouders getrouwd, mijn zus is daar geboren. Mijn vader was commandant in het IsraŽlische leger, alleen had mijn moeder geen zin meer in beschietingen en oorlog. Ik ben geboren in Purmerend en opgegroeid in Volendam.'



Woonden er andere buitenlanders in Volendam?

'Wij waren de enigen. Van mijn jeugd kan ik me niet veel herinneren, het was niet leuk. Mijn vader had moeite om zich aan te passen. In IsraŽl scheen altijd de zon en was hij aanvoerder in het leger, hij had status. Hier ging hij werken in de Kivo-fabriek, plastic verpakkingen en vuilniszakken maken.

'Op school werd ik gepest omdat ik buitenlands was, ik wilde een vader zoals iedereen had. Thuis werd Hebreeuws gesproken, mijn moeder had die taal geleerd. Ik wilde het niet leren, ik wilde zijn zoals de andere kinderen.



'Mijn vader droeg een bodywarmer in legerkleuren en bruine sandalen. Dat viel op in Volendam. Op straat sprak hij iedereen aan om grapjes met ze te maken. In het Engels en daarna in het Nederlands met een accent. Ik vond dat hij gek deed. Later zag ik hoe het leven was in Marokko en IsraŽl, iedereen maakt op straat een praatje.

'Mijn vader heeft een rechtenstudie afgemaakt en is advocaat geworden. Hij bouwde een goed bestaan op, alleen was ik toen al het huis uit. Ik ben trots op hem, hij heeft aan de universiteit gestudeerd. Ik niet, ik heb hbo-communicatie gedaan.'



Voelde jij je Volendams?

'Nooit. Ik ben half Nederlands, maar zo voel ik me niet. Ik hou van over de top, van mensen die succesvol willen zijn en van drukte en dansen en lawaai. Als ik jou aardig vind of je bent familie, dan is het normaal dat je in mijn huis logeert. Mijn vriend denkt daar anders over, die komt uit Brabant.

'Vooral mijn oma voedde me op. De oma die in Volendamse klederdracht liep. Op mijn 8ste begon ik met werken, toiletten schoonmaken. Dat bouwde ik uit tot hele huizen onderhouden. Mijn vriendinnetje hielp mee, ik ving meteen commissie over haar salaris, zo is het ondernemen begonnen. Nu ben ik wat minder actief op huishoudelijk gebied.

'Op school vroegen ze aan alle kinderen wat ze wilden worden. Ik zei: ik wil rijk worden, zakenvrouw. Met poppen speelde ik niet. Ik speelde dat ik over de telefoon zakelijke gesprekken voerde en dat ik rondreed in een snelle auto.



'Toen ik 16 was kreeg ik een relatie met een Volendamse jongen, Kees. Ik denk dat ik me afzette tegen dat buitenlands zijn. We kochten een huis dat we Volendams inrichtten. Twee keer per week lapte ik de ramen, zoals iedereen daar doet. Hoe het in Volendam gaat: als scholier krijg je verkering, na een paar jaar komen er kinderen. Dit is dan de persoon met wie je de rest van je leven doorbrengt. Na vier maanden heb ik mijn koffers gepakt en ben ik naar Amsterdam verhuisd. Ik geloof dat Kees tien jaar getraumatiseerd is geweest.

'In Amsterdam dacht ik eerst dat het net zo ging als in Volendam. Dat iedereen die met me afsprak voor een drankje een serieuze relatie wilde.'



Ben je meer Marokkaans of IsraŽlisch?

'Vorig jaar heb ik met mijn zus een reis gemaakt naar Marokko en IsraŽl. In Marrakech viel het me op hoe welkom Marokkaanse joden daar waren, alle deuren gingen voor ons open.

'Mijn zus voelde zich meer thuis in Marokko. Die markt vond ze fantastisch, ik vond het leuk om een keer te zien, maar ook best vies. Ik voelde me meer thuis in IsraŽl. We waren op een bruiloft van onze familie. Ik vroeg mijn tante of ze blij was. Ze zei: natuurlijk ben ik blij, heb je die bruiloft niet gezien, die kostte een miljoen. In IsraŽl gelden wij als zwarte joden, uit Noord-Afrika. Op die bruiloft waren zwarte joden en witte aanwezig, uit OekraÔne. Die praatten bijna niet met elkaar.

'Mijn zus houdt van koken, ze heeft drie kinderen. Ik ben meer geinteresseerd in handel. Mijn vader heeft mijn vriend nu geaccepteerd. Hij komt uit een beschaafde familie. De man van mijn zus is een Surinamer. Eerst wilde mijn vader hem niet ontmoeten. Hij hoopte dat we met een joodse man zouden thuiskomen. Mijn vader is geen slechte man, maar dat is zijn referentiekader.'



Waar woon je nu?

'In Brasschaat in BelgiŽ, daar woonde mijn vriend al. We zijn vier jaar samen. En ik wacht op een aanzoek. Wil je dat erbij vermelden?'


Tussenstukken:
(geen titel)

Nederlands
'Als we met Nederlandse vrienden in BelgiŽ grappen maken over elkaar en over anderen.'

Volendams
'Ik werk hard, dat heb ik daar geleerd. Ziek zijn bestaat niet voor mij, pauze ook niet.'

IsraŽlisch
'90 procent van de tijd.'

Partner
'Hij is beschaafd, rustig, voor de grap noem ik hem vrijwel emotieloos. Ik kan honderd emoties op een dag hebben. Als hij ook IsraŽlisch was, vochten we elkaar de tent uit, denk ik.'

Mohammedcartoons
'Ik heb zelf meegemaakt hoe het is om in een hoek te worden gezet. Dat heeft me veel pijn en verdriet gedaan.'





CV Tamara Elbaz

(Nederland, 1982) was eigenaar van het mode en pr-bureau Silk Productions en het modelabel Tailor & Elbaz. Op RTL5 deed ze mee aan verschillende tv-programma's, onder meer Modemeisjes met een missie. Haar huidige bedrijf heet Size Zero, een afslanksalon met 37 vestigingen in Nederland en een in Marbella.



Web:
'Op mijn 8ste begon ik met werken'
TT:





Naar Allochtonen, vijfde colonne , Allochtonen lijst , Allochtonen overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]