De Volkskrant, 15-05-2013, van verslaggever Peter van Ammelrooy .2011

Sony wil platen en films niet kwijt

De grootste aandeelhouder van Sony, Daniel Loeb, heeft onrust gezaaid met zijn eis dat het Japanse concern zijn kroonjuwelen te koop zet. Hij vindt dat het bedrijf munt zou moeten slaan uit het succes van Sony Entertainment, waartoe de succesvolle filmstudio en het lucratieve platenlabel behoren.

Daniel Loeb is niet alleen een activistische belegger met de reputatie van een bloedhond, maar vooral: een Amerikaan.

En dat is tegen het zere been van de ooit machtige Japanse elektronicasector, waar het al een tijdje niet zo goed mee gaat. De reuzen van weleer hebben tot nu toe zélf naar het eind van de tunnel kunnen zoeken. Maar daar is dankzij Loeb voor Sony een einde aan gekomen.

Het bedrijf was er als de kippen bij om Loebs proefballon neer te halen. 'De entertainmenttak levert een belangrijke bijdrage aan de groei en is niet te koop', aldus een woordvoerder. Sony Entertainment is de stal van goedverkopende artiesten als Beyoncé en Adele en de bron van Hollywood-kaskrakers als Iron Man en Spider-Man.

Topman Kazuo Hirai van Sony ziet muziek, film en games - de software - als een middel om meer elektronica te verkopen - de hardware. De 52-jarige Japanner staat precies een jaar aan het roer van Sony en wil over een weekje zijn strategie ontvouwen.

Hirai kon beleggers vorige week verblijden met het nieuws dat Sony voor het eerst in vijf jaar de boeken met winst had afgesloten. Op 31 maart stond er een plus van 43 miljard yen (336 miljoen euro) in de boeken. Een jaar terug noteerde het concern een recordverlies van 457 miljard yen (3,54 miljard euro). Analisten wijzen erop dat het gunstige resultaat van het afgelopen jaar vooral te danken is aan de verkoop van vastgoed en de lage stand van de yen, die Sony's televisies, camera's, mobieltjes en computers goedkoper maken voor het buitenland. Branchegenoot Sharp heeft nog niets te vrezen van wijsneuzerige beleggers uit het westen, maar zijn problemen zijn er niet minder om. De televisiepionier moest vorig jaar met miljardenleningen van de rand van de afgrond worden gered. Het ontsloeg 10 duizend man en nam een hypotheek op zijn kantoren en fabrieken. Fabrieken in Maleisië, Mexico en China waar Sharp televisies maakt, staan te koop.

Voor Sharp komt niet de bedreiging, maar de redding uit het westen. In maart sloten de Japanners een overeenkomst met concurrent én afnemer Samsung. Dat steekt 80 miljoen euro in het bedrijf, in ruil voor een belang van 3 procent. Daarmee weten de Zuid-Koreanen zich verzekerd van de levering van kleine lcd-schermen. Met Qualcomm, de chipmaker uit Californië, kwam Sharp tot een soortgelijke deal.

Die westerse bijstand blijkt cruciaal. Afgelopen vrijdag lekte een memo uit, waaruit bleek dat Samsung hoopt te overleven door meer schermen te slijten aan de Zuid-Koreanen, terwijl het tegelijkertijd onderdelen blijft leveren aan diens aartsrivaal Apple.

Het derde lid van het ooit grote Japanse elektronica-trio probeert intussen op eigen gelegenheid uit het moeras te geraken. Panasonic maakte vrijdag een verlies bekend bijna 5,8 miljard euro - net geen historisch record voor een Japans bedrijf. Voor dit jaar voorziet Panasonic winst, vooral door het snijden in verliesgevende activiteiten.

Daar valt de televisie-tak niet onder - nog nét niet. Eind maart kondigde topman Kazuhiro Tsuga dat het bedrijf opnieuw gaat proberen in deze moordende sector overeind te blijven, hoewel de verkoop van plasma-toestellen vorig jaar is gehalveerd. Een vertrek uit televisiemarkt noemde Tsuga 'de laatste uitweg'. Maar hij sloot het ook niet uit.
 

IRP: 

Naar Cultuur, gelijkheid , Albanese cultuur , Sociologie lijst , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]