De Volkskrant, 26-10-2012, door Machteld Zee, politicoloog en jurist 2010

Wie direct 'nazi's' of 'politiestaat' roept, lost niks op

De Amerikaanse radiopresentator en politiek commentator Rush Limbaugh populariseerde de term 'feminazi'. Ook elders is het helaas niet ongebruikelijk om feminisme en totalitaire ideologieŽn met elkaar in verband te brengen. In The Feminine Mystique noemde Betty Friedan voorstedelijke huishoudens 'comfortabele concentratiekampen'. Tegenstanders van abortus maken dankbaar gebruik van de analogie tussen ongeboren foetussen en massamoord.

Vergelijkingen met de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog moet je met de grootste zorg en terughoudendheid maken.

Recentelijk betoogde ik in een opiniestuk op Volkskrant.nl dat de boerka een verschrikkelijke kledingstuk is, speciaal ontworpen om de minderwaardigheid van vrouwen te onderstrepen. Dat zouden we, vind ik, niet moeten toestaan. Twee dagen later reageerde Arnon Grunberg hierop in zijn Voetnoot op de voorpagina. Onder het kopje 'Politiestaat' schreef hij: 'De vorige eeuw heeft aangetoond dat rechts ťn links dol zijn op de politiestaat, die altijd door mooie idealen werd gelegitimeerd. Het boerkaverbod is weer een stap in de richting van een politiestaat.' Voilŗ, mijn eerste ervaring met karaktermoord.

Zulke reacties zijn schering en inslag in dit debat. The New Yorker publiceerde een bespreking van Ayaan Hirsi Ali's boek Nomade. Recensent Pankaj Mishra merkte op dat in haar beschouwingen over de problemen van het leven in de getto's van het Britse Whitechapel, zij 'zich niet bewust lijkt te zijn van de eveneens minachtende beschrijvingen van het leven van de voor pogroms gevluchte Joden in het East End van Londen'. De boodschap was duidelijk: Joden zijn systematisch vermoord in vernietigingskampen, het boek van Hirsi Ali is een stap in de richting van genocide. En de recensent is een held, nu hij ons daarop wijst.

In de discussie over vrouwenrechten beroepen alle partijen zich op tolerantie en individuele vrijheid. Enerzijds vragen feministen om meer tolerantie van gelovigen voor de vrouwen in hun gemeenschap, zodat zij - net als de rest - individuele vrijheden kunnen genieten. Anderzijds zijn er bien-pensants als voornoemde recensent en Arnon Grunberg die zich onder het mom van tolerantie en individuele vrijheden juist tegen overheidsingrijpen keren, aangezien dit volgens hen onvermijdelijk zou leiden tot een totalitair regime. Dat is onjuist. Zo zijn BelgiŽ en Frankrijk, waar de boerka verboden is, nog altijd geen politiestaten.

Vergelijkingen met totalitaire regimes leiden ertoe dat niemand zich meer verdiept in de haatpraktijken waaronder sommige vrouwen uit minderheidsculturen dagelijks lijden. Als we de Grunbergs van deze wereld zouden volgen, leidt een beroep op tolerantie en vrijheid tot het negeren van het feit dat zelfs in West-Europa vrouwen te maken hebben met eerbaarheidsmaatregelen als de boerka, genitale verminking, eerwraak, gedwongen huwelijken, huwelijkse gevangenschap. We moeten de stilte over deze cultureel-religieuze praktijken dringend doorbreken. Dan helpt het niet als de deelnemers aan het debat als halve nazi's worden weggezet. Drie keer raden wie dan de slachtoffers zijn.




IRP:
  
 


Naar Cultuur, gelijkheid , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]