WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen Grunberg

.2010

De Volkskrant, 15-04-2010, column door Arnon Grunberg

Buk je

Wat ik heb overgehouden aan mijn bezoeken aan Nederlandse troepen In Afghanistan is liefde voor de Duitse band Rammstein. Aanvankelijk luisterde ik twee uur per dag naar Rammstein, nog steeds gaat er geen week voorbij zonder een paar uur Rammstein.
    De teksten zijn van een hoog niveau.
    Er is het prachtige lied BŁck dich (Buk je), met de regels: 'BŁck dich / das Gesicht interessiert mich nicht.' (Buk je / het gezicht interesseert me niet.)
   Wie wil weten wat oorlog is, moet een halve dag naar Feuer Frei luisteren. 'Jouw geluk / is niet mijn geluk / is mijn ongeluk,' zingt Rammstein.
    Wij moeten rekening houden met de mogelijkheid dat onze medemens masochistisch is. Ook de masochist verdient onze empathie. Het kan geen kwaad af en toe een gesprek te beginnen met de woorden: 'Buk je, het gezicht interesseert me niet.'
    Mits de toon maar vriendelijk is.


De Volkskrant, 04-04-2010, column door Arnon Grunberg

Fatsoen

Een tijd geleden schreef een sportverslaggever van deze krant dat de heer Afellay (een voetballer) zich aan zijn verantwoordelijkheden had onttrokken door na afloop van de wedstrijd niet met de pers te praten.
    Alsof die man is ingehuurd om journalisten te woord te staan.
    Het praten met de pers lijkt kerkgang en biechtvolledig vervangen te hebben: een bewijs dat men fatsoenlijk is of in elk geval bereid is binnen afzienbare tijd fatsoenlijk te worden.
    In diezelfde tijd gaf de heer Afellay een tegenstander een elleboogstoot. Ik vond dat prachtig.
    Zoals de cultuurpessimist naar de samenleving kijkt, zo kijk ik naar sport: alleen de misstanden interesseren me.
    Wat een dwaze gedachte dat voetballers, schrijvers en politici iets over hun werk te melden zouden hebben. Een beetje voetballer zou moeten fluisteren: 'Kijk naar mijn benen, ik heb niets te zeggen.' De wereld gaat aan commentaar ten onder.

 

De Volkskrant, 16-04-2010, column door Arnon Grunberg

Kloof

De Volkskrant drukte een ingekorte versie van de Thorbeckelezing van Jan Marijnissen af.
    Hij bedoelt het goed, maar hij beweert een hoop eigenaardige dingen.
    Bijvoorbeeld dat het lange tijd taboe was in de politiek over norm en, waarden en publieke moraal te spreken. Een decennium gaat het nu al alleen daarover, maar helpt het?
    En wat is publieke moraal? Mijn privťmoraal zegt dat ik mensen op hun hoofd mag timmeren, de publieke moraal denkt er helaas anders over.
    Dan de kloof.
    Er bestaat een kloof tussen politici en burgers, zoals er een kloof bestaat tussen u en uw huisarts, en als u naar de supermarkt gaat, zal het u opvallen dat er een kloof bestaat tussen u en de caissiŤre. Dat is maar goed ook
    Wat wij nodig hebben, zijn saaie politici die het niet erg vinden onbekend en onbemind te blijven. Anders hadden ze maar filmster moeten worden.

 

De Volkskrant, 20-04-2010, column door Arnon Grunberg

Op reis

Ik had me net neergelegd bij het feit dat mijn reis naar Europa niet doorging, toen ik las dat het vliegveld van Rome open was.
    Milde grootheidswaanzin maakte zich van mij meester.
    Ik moest dinsdagavond een lezing houden in Eindhoven. Mensen verwachtten mij.
    Was John Cleese niet per taxi van Oslo naar Brussel gereden?
    Een vriendin zei: 'Maar John Cleese lijdt aan manische depressie.' Ik niet dan?
    Zondagmiddag kocht ik een enkele reis van New York naar Rome.
    Maandagochtend was ik in Rome.
    Per taxi werd de reis voortgezet.
    Vrijwel alles is spel, of beter gezegd: vrijwel alles is competitie.
   Als de as het van mij zou winnen zou de hele wereld het van me winnen.
   Dit stukje typ ik in Cemobbio, aan het meer van Como.
   Dinsdagmiddag om 18:00 uur hoop ik in Eindhoven aan te komen. Ruim op tijd voor de lezing.

IRP:   kosmopoliisme. Zo veel energie in lulverhaal


De Volkskrant
, 10-04-2010, column door Arnon Grunberg

Vooroordeel

Met enige regelmaat komen wij het woord 'tweedeling' tegen. Er zou sprake zijn van een tweedeling in de maatschappij. Een kloof tussen hen die in Aspen kunnen gaan skiŽn en zij die noodgedwongen genoegen moeten nemen met een weekje Sauerland.
    Onzin. Wat ons bindt, is het vooroordeel.
    Laat ik die vooroordelen op een rijtje zetten.
    Iedereen denkt goed en volledig geÔnformeerd te zijn.
    Slecht en onjuist geÔnformeerd zijn altijd de anderen. Eigen bronnen deugen altijd.
    Iedereen gelooft uiterst rationeel te zijn. Irrationeel zijn altijd de anderen, al zijn wij gaarne bereid die irrationaliteit met uiterst humane middelen te bestrijden.
    Iedereen denkt altijd te weinig te verdienen of op zijn best precies genoeg. Te veel verdienen altijd de anderen.
    In een boek van Erwin Mortier kwam ik dit prachtige citaat van Montaigne tegen: 'Er waart een pest onder de mensen. Ze denken dat ze iets weten.'


De Volkskrant
, 17-04-2010, column door Arnon Grunberg

Marina

Tot en met 31 mei is in het Museum of Modern Art in New York de tentoonstelling 'The Artist is Present' van Marina Abramovic te zien.
    Abramovic zit zwijgend aan een houten tafel. Toeschouwers mogen tegenover haar plaatsnemen.
    Afgelopen donderdag rond 15:20 uur lokale tijd is een bezoekster door een suppoost verwijderd toen zij een spiegel tevoorschijn haalde waardoor de kunstenares gedwongen werd naar zichzelf te kijken.
   Op de zesde verdieping is vroegere performancekunst van Abramovic te zien, uitgevoerd door jonge, veelal naakte performers. Sommige. bezoekers worden overmand door begeerte. The New York Times bericht dat een oudere bezoeker de billen van een performer vastgreep terwijl hij zei: 'You feel good, man.'
    De man is uit het museum verwijderd.
    Ook mij werd de begeerte te veel. Ik haastte mij naar een restaurant, waar ik champignonsoep bestelde.
    Alle kunst gaat over macht, die van Abramovic in het bijzonder.

 

De Volkskrant, 12-04-2010, column door Arnon Grunberg

Stilte

Op vrijdagavond vond in de bibliotheek aan 42nd Street en 5th Avenue in New York een .' . openbaargesprek plaats tussen Paul Holdengršber en George Prochnik.
    Prochnik schreef een boek getiteld De jacht op stilte.
    De openbare ruimte is een vuilnisbelt voor geluid, volgens Prochnik.
    Een van de aardigste anekdotes ging over ratten.
    Onderzoekers voerden ratten xtc. De ene groep ratten at xtc in stilte, de andere groep werd blootgesteld aan harde muziek.
   Het effect van de xtc bij de ratten die in stilte aten, was binnen 24 uur verdwenen. Bij de ratten die aan harde muziek waren blootgesteld duurde het een wee kvoor het effect van de xtc niet meer meetbaar was.
    Conclusies laat ik aan de lezer over.
    Gedistingeerdheid hoeft niet duur te zijn. Fluisteren is beschaafd. Laat mensen hun hoofd naar u toe buigen als ze u willen verstaan.
    Denk aan Marlon Brando in The Godfather.


De Volkskrant, 24-04-2010, column door Arnon Grunberg

Lenen

Een staat leent geld. Oorlog voeren bijvoorbeeld is duur en eeuwen geleden al moesten staten geld lenen om de vijand te kunnen verslaan.
     Die leningen heten tegenwoordig staatsobligaties. Wie voor tien jaar geld aan Duitsland leent, krijgt ongeveer 3 procent rente per jaar. Wie geld aan de Griekse staat leent, kan ongeveer 8 procent rente krijgen.
    Die rente is zo hoog omdat sommige deskundigen vrezen dat Griekenland zijn schulden niet zal kunnen terugbetalen. De markt weerspiegelt de mening van deskundigen, behalve waar die mening niet helemaal klopt. Daar wordt de markt vervolgens gereguleerd en weerspiegelt hij de mening van politici en ambtenaren en vermoedelijk het volk, dat wij ook enige deskundigheid toedichten.
    Democratie is gebaseerd op het vertrouwen dat het volk uit min of meer deskundige leken bestaat. Dat geldhonger de Nederlandse spaarder wel naar IJsland dreef maar niet naar Griekse staatsobligaties verbaast mij, als deskundige leek.


IRP:   "Obligaties" zijn ingewikkelder, en niet op de gewone manier te krijgen.


De Volkskrant, 22-04-2010, column door Arnon Grunberg

Geloof

Volgens een onderzoek van de psychologe Sheena Iyengar zijn fanatieke gelovigen hoopvoller en optimistischer dan niet-gelovigen. AtheÔstische unitaristen zijn er het ergst aan toe - voor zover je in het geval van hoop van 'ergst' kunt spreken.
    De behoefte aan zingeving en betekenis lijkt onverzadigbaar.
    Goedbedoelde pogingen om mensen van hun geloof af te helpen zullen falen. Als ze tegen mij zouden zeggen: 'U hebt uw leven zin gegeven, maar die zingeving deugt van geen kanten', zou ik ook agressief worden.
    Niettemin zou het aardig zijn als mensen zingeving zouden opvatten als een individuele hobby waarmee de medemens niet lastiggevallen moet worden.
    Seks bijvoorbeeld kan fijn of niet fijn zijn. Spreken over zinloze of zinvolle seks is hypocrisie bedrijven, tenzij wij seks reduceren tot een middel tot voortplanting.
   Zoals een choreograaf zei: 'Dans gaat over dans.'

IRP: Gelovigen zeggen het over niet-gelovigen - gaan naar de hel enzo

 

De Volkskrant, 03-05-2010, column door Arnon Grunberg

Behagen

Vrijwel zonder uitzondering zitten wij in de behaagbusiness.
    Politici moeten hun kiezers behagen en daarom hun handen boven de tafel houden als ze worden geÔnterviewd. anders denkt de kiezer dat de politicus stiekem aan zijn kruis zat:. Dat vindt de kiezer een onprettig idee.
    Televisiepresentatoren behagen de kijkers, anders dalen de kijkcijfers en worden ze ontslagen.
    Ouders behagen hun kinderen, al was het maar om de kinderbescherming op een afstand te houden.
    Universitaire docenten behagen hun studenten in de hoop op een stiekem kusje.
    Schrijvers en columnisten behagen de lezers, want men is liever geliefd dan gehaat of vergeten.
    In Minnebrieven schreef Multatuli: 'Zij willen dat ik hoer 'ben, - ik zal hoer zijn, een hoer, die streelt en kittelt.' Wat wij verkiezingscampagne noemen, is een and er woord voor kittel~.
    De dictatuur van de liefde is nauwelijks minder gruwelijk dan die van de meerderheid of de arbeiders..

 

De Volkskrant, 03-05-2010, column door Arnon Grunberg

Leeslijst

Zoals beloofd: een alternatieve leeslijst in het kader van de 4 mei-herdenking.
    In onze herinnering aan de Tweede Wereldoorlog zou het kamp de centrale plaats moeten innemen.
    Over kampliteratuur van Jacq Vogelaar is misschien geen boek om van A tot Z te lezen, maar onmisbaar voor iedereen die nieuwe kampliteratuur wil ontdekken.
    Ondanks de Nobelprijs in 2002 is Imre Kertesz betrekkelijk onbekend gebleven. Zijn roman Onbepaald door het lot gaat over gelukkig zijn in het kamp.
    Paul Steinberg behandelt in De bokswedstrijd zowel het kamp als het schrijven over het kamp. Steinberg figureert in Primo Levi's Is dit een mens onder de naam Henri.
    Tadeusz Borowski behoort tot de top van de kampliteratuur. Hij zal nooit tijdens herdenkingen worden geciteerd omdat hij wist dat het kamp niet uitmondt in mild humanisme.
    De slachtpartijen van de vorige eeuw vragen om een herwaardering van alle waarden.

 

De Volkskrant, 12-05-2010,

Verboden

Wij zijn geneigd te denken dat de ander ons van alles wil verbieden.
    Als ik schrijf dat ik niet van Andre van Duin houd, zullen er lezers zijn die denken dat ik Andre van Duin wil verbieden. Niets is minder waar.
    Wij zouden niet moeten streven naar het maximaliseren van het aantal verboden, maar naar het minimaliseren ervan. Elk verbod, zeker als het van de overheid komt, of de kerk, is een uitnodiging voor corruptie, machtsmisbruik en cliŽntelisme.
    Op de website van deze krant schrijft Thomas von der Dunk prikkelende stukken.
    In zijn nieuwste prikkelende stuk brengt hij het neoliberalisme in verband met stalinisme en nazisme.
    Een oplichter is iets anders dan een massamoordenaar, maar wij zijn er in Nederland aan gewend geraakt dat de hyperbool per definitie een goed argument is.
     Ik ben niet van de metaforenpolitie.
     Het beste antwoord lijkt mij een typisch neoliberaal antwoord: laissez faire.



De Volkskrant, 11-05-2010,

Feiten

De Amerikaanse senator Pat Moynihan heeft gezegd dat iedereen recht heeft op zijn eigen opinie, maar niet op zijn eigen feiten.
    Een prachtige stelregel.
    Hoe scheiden wij opinies van feiten?
    Elke zin verraadt de voorkeur van de schrijver of spreker. Ook foto's zijn niet neutraal. Een dood kind voor een gebombardeerd huis; waar de een een oorlogsmisdaad ziet, ziet een ander collateral damage en een derde sensatiezucht
    Er wordt gezegd dat er geen grote verhalen meer zijn. Daarmee wordt bedoeld dat er nauwelijks nog feiten zijn die als feiten erkend worden.
    Sommigen zoeken houvast bij de samenzweringstheorie. Zij zien overal de onzichtbare hand van de vijand.
    Anderen klampen zich vast aan het dogma van de populaire cultuur: roem is een feit. Hoe beroemder het feit, hoe belangrijker het feit
    Geloven staat los van god.
    Een gelovige is een burger die meent dat zijn opinie uit louter feiten bestaat.

 

De Volkskrant, 12-04-2010, ingezonden brief van J. van Schaik, Amsterdam

Kijken naar porno

Het verbaast mij dat het Arnon Grunberg (Voorpagina, 9 april) verbaast dat wraak een onmisbaar onderdeel is van ons strafrecht. Vergelding(wraak of retributie) is immers naast preventie (uit de maatschappij halen om de maatschappij tegen de veroordeelde te beschermen) en rehabilitatie (verbetering van de veroordeelde) al jaren onderdeel en doel van ons strafrecht.
   Het zit wel in de mens om wraak te willen nemen op de persoon die bem iets beeft aangedaan. Maar vergelding bestaat in Nederland niet uit 'iemand hetzelfde aandoen als hij of zij een ander heeft aangedaan', maar uit het opleggen van een straf door de rechter. Ik heb geen idee of dit een primitieve gedachte is of niet. Ook weet ik niet of het ontzeggen van porno een vorm van wraak is. Voor sommigen zal het verplicht kijken naar porno een straf zijn en voor anderen een beloning. Ik denk wel dat het vreemd is dat de tot levenslang veroordeelde (met als delicten seksuele marteling en moord op drie vrouwen) porno in zijn cel kan bekijken. In de tbs-kliniek geldt namelijk het gevangenisregime en die verbiedt nu eenmaal het kijken naar porno.
    Zorgelijker vind ik het dat er opnamen in de tbs-cel konden worden gemaakt. Men zou zich daar meer zorgen over moeten maken.
 


De Volkskrant, 15-05-2010,

Jack

In een redactioneel commentaar in de Volkskrant werd staatssecretaris Jack de Vries geadviseerd af te treden. Had hij een militair vliegtuig ingezet voor een vakantiereisje? Nee, hij had een buitenechtelijke verhouding met een collega. De krant nam het hem vooral kwalijk dat zij zijn ondergeschikte was.
    Als de staat niets in onze slaapkamers te zoeken heeft, dan moeten wij de slaapkamers van bewindslieden ook niet betreden.
    Een relatie met een ondergeschikte betekent niet meteen machtsmisbruik.
    Het CDA zal overspel veroordelen. Moeten wij dat ook doen?
    Wij verachten de Taliban omdat ze overspeligen stenigen, maar wij vinden het uitstekend als de pers overspeligen aan de schandpaal nagelt.
    Misschien kunnen we van de Fransen leren: overspel houdt het huwelijk gezond.
    In dat opzicht valt De Vries ook in zijn hoedanigheid als CDA'er weinig te verwijten.
    Monogamie en loyaliteit zijn niet hetzelfde.
    Het aftreden van De Vries was een vergissing.



De Volkskrant, 18-05-2010,

Gluren

Net als schilderkunst en fotografie is ook nieuws amusement.
    Het afbeelden van het lichaam, in welke staat zich het ook bevindt, levend, gewond, of dood, heeft altijd een pornografische kant.
    Om onbehagen over het gluren bij de kijker weg te nemen bestaan er excuses.
    De kijker is een kunstliefhebber.
    We kijken niet naar een vrouw met blote borsten, we kijken naar de maagd Maria. De kijker heeft een religieuze ervaring.
     We kijken niet naar een ramp met dezelfde blik waarmee we naar porno. kijken: de kijker is een burger die zich informeert.
    Merkwaardig dat gluren voor medeleven kan doorgaan. Meeleven begint kennelijk met kijken.
    Zou meeleven niet ook kunnen beginnen met wegkijken?
    De functie van nieuws is vooral groepstherapie.
    Als de burger naar andermans ellende heeftgekeken kan hij vrede vinden bij huis, werk, vrouwen kinderen.
    De volgende ramp moet alle,en niet lang op zich laten wachten.
 

IRP:   Schrijft zelf over slechtigheid.


De Volkskrant, xx-05-2010,

Namen

Van Voltaire heb ik alleen Candide gelezen.
    Dat beviel me zeer.
    Regelmatig duikt de naam Voltaire op als het om integratie gaat.
    Altijd zonder pakkend citaat of de titel van een boek
    Het noemen van een naam is geen argument, het is namedropping.
    Een van de meest getalenteerde namedroppers is Frits Bolkestein.
    In een artikel dat op zaterdag in de Volkskrant werd afgedrukt noemde hij Marx, Nietzsche en Voltaire, in een stuk dat verder voornamelijk gericht was tegen Cohen.
    Steeds vaker vraag ik me af wat integratie eigenlijk is.
    Ruim vijftien jaar woon ik in Amerika. Ben ik geÔntegreerd?
    Geen idee.
    Wel voel ik iets meer loyaliteit voor het land waar ik heen ben gegaan dan voor het land waar ik ben opgegroeid.
    Misschien is dat wat Bolkestein met integratie bedoelt.
    Maar dat kan geen politicus afdwingen. Al noemt hij Voltaire honderd keer.


De Volkskrant
, 22-05-2010,

Achtervolgingswaanzin

Noam Chomsky is een Amerikaanse linguÔst met politieke opvattingen die in sommige kringen voor radicaal doorgaan. Hij is zeer kritisch over bijvoorbeeld het imperialistische wezen van Amerika en Israel. Chomsky wordt niet overal meer serieus genomen, maar iedereen die geÔnteresseerd is in journalistiek zou zijn Manufacturing Consent eens moeten lezen.
    Een paar dagen geleden zou Chomsky een toespraak houden op de Birzeit Universiteit, vlak bij Ramallah.
    Op de Allenby brug, die de Westelijke Jordaanoever met JordaniŽ verbindt, werd hij tegengehouden door de IsraŽlische autoriteiten.
    Niet zo lang daarvoor hadden die een beroemde Spaanse clown om veiligheidsredenen teruggestuurd.
    De grootste bedreiging voor IsraŽl is dat het land volledig verandert in een politiestaat. Elke staat heeft net als elke maffiafamilie aanleg voor achtervolgingswaanzin.
    Wil die staat fatsoenlijk blijven, moet de achtervolgingswaanzin met man en macht bestreden worden.
 

De Volkskrant, 31-05-2010,

Cohen

In The New York Times stond een stuk van Russell Shorto over de verkiezingen in Nederland en dan vooral over Cohen.
    Terwijl de Nederlandse pers de lijsttrekkers lijkt te behandelen als leden van een meidengroepje, doet Shorto een poging tot duiding en hij legt daarbij de nadruk op identiteit. .
    Hij presenteert Cohen als geseculariseerde jood en wijst erop dat de nummer twee op de lijst van de PvdA een in Turkije geboren vrouw is. Dan bedenkt hij dat 'Jood' en 'Turk' van oudsher de benamingen zijn voor de vijanden van Europa.
    Hoeveel identiteit heeft de mens nodig?
    Het is niet alleen immigratie die ervoor zorgt dat wij niet meer goed weten wie wij zijn.
    De Franse denker Jacques Lacan zegt dat identiteit niets anders is dan het verlangen iemand te zijn.
    We zullen eraan moeten wennen dat onze identiteit niet gebaseerd is op afkomst, maar op een verlangen.
 

Red.:   Lacan kletst natuurlijk op oud-Frans-intellectuele wijze uit zijn nek, mar G kiest het uit omdat hij het mooi. Want wij moeten  onze identiteit maar opgeven  Hijzelf is het zeker niet van plan met zijn joodse identiteit, zie Wallage.

 

De Volkskrant, 03-06-2010,

Moralisten

In de Volkskrant van gisteren stond een interessante column van Evelien Tonkens. Er blijken veel Nederlanders te zijn die vrijwilligerswerk in het algemeen en het goede in het bijzonder willen doen. 'Een altruÔstisch overschot', noemt Tonkens dat.
    Nu kun je vraagtekens zetten bij altruÔsme. Als ik vijf euro aan een bedelaar geef en de bedelaar zegt: 'God zegen je', heeft er een transactie plaatsgevonden.
    De column van Tonkens is het zoveelste bewijs dat het met de secularisatie in Nederland reuze meevalt Wij hebben God alleen een andere naam gegeven: moraal.
    Zoals religieuze personen weigeren aan het bestaan van God te twijfelen, zo wensen moralisten de grondslagen van een bepaalde moraal niet te betwijfelen.
    Naast het altruÔstisch overschot is er ook een moralistisch overschot en dat laatste overschot is niet zo onschuldig als we den ken.
    God is ooit dood verklaard, op een dag zullen we ook de moraal zien sterven.
 

Red.:  

1. God = dood -> moraal = dood, impliceert: moraal = goddelijk.
2.  Joodse cultuur kent geen altruÔsme.
3.  Klopt met elkaar.



De Volkskrant, 14-06-2010,

Duitser

Op mijn 10de bekeerde ik me tot voetbal en ik deed dat met het fanatisme van de bekeerling. Het lag voor de hand dat fan zou worden van Ajax.
  Deze variant op de beroemde uitspraak van Groucho Marx is altijd mijn levensfilosofie geweest: ik wil alleen lid worden van een club waar ze me nooit als lid zullen accepteren.
    Het werd dus PSV.
    Om bovengenoemde reden kan ik niet voor Nederland zijn. Ik ben er stiekem tegen, vooral tegen de versieringen.
    Als het om voetbal gaat, ben ik een Duitser.
    Die lui hebben twee wereldoorlogen verloren, dat is geen sinecure.
    Ik fantaseer soms dat ik genomen word door Karl-Heinz Rummenigge.
    Dat zal me niet uw liefde opleveren. Maar iedereen zit al op uw liefde te wachten. Uw kinderen, uw politici, leden van het Koninklijk Huis.
    Het zal een opluchting zijn voor beide partijen: ik hoef uw liefde niet.

 

De Volkskrant, 15-06-2010,

Kuifje

Een Belgische vriendin zei eens tegen me: 'Als je beroemd wilt worden in Vlaanderen moet je meedoen aan De Slimste Mens.'
    De Slimste Mens ter Wereld is een Vlaamse tv-quiz.
    Beroemd worden in Vlaanderen heeft niet mijn prioriteit.
    Bart De Wever heeft meegedaan aan die quiz en nu is zijn partij, de Nieuw-Vlaamse Alliantie, de grootste partij van Belgie.
    De Wever vreest 'oprukkende Franstaligheid' .
    Zelfkom ik wel eens in Vlaanderen, maar van oprukkende Franstaligheid merk ik weinig.
    Uiteindelijk is er nauwelijks verschil tussen oprukkende moslims en oprukkende Franstaligheid.
    De kiezer heeft het gevoel dat er iets oprukt en beloont de politicus die aan dat oprukken een eind wil maken.
    Volgens The New York Times is er van de symbolen van Belgische eenheid niet meer over dan een koningshuis, een voetbalteam en Kuifje.
    Wat is er over van de symbolen van de Nederlandse natie? Wij hebben niet eens Kuifje.


De Volkskrant, 16-06-2010, ingezonden brief van J. Calis (Voorst)

Kuifje

Dinsdag meldt Grunberg in Voetnoot dat wij in Nederland geen Kuifje hebben. Wilt u hem erop wijzen dat wij wel heer Bommel hebben.

 

De Volkskrant, 17-06-2010, column door Arnon Grunberg

Biecht

De heer Van Persie interesseert mij niet, maar als Willem Vissers in de Volkskrant over hem . schrijft, wordt mijn belangstelling gewekt. Vissers schreef gisteren: 'En hij [Van Persie] is ook wel blij als de verslaggever meldt dat hij ook niet verschrikkelijk was.'
    Dit verdient navolging. Sporters; politici en televisiemensen die publiekelijk verklaren slecht te zijn geweest, om vervolgens van het journaille te horen te krijgen dat het nog slechter kon.
    De publieke biecht zou niet alleen moeten plaatsvinden als er slecht werk is afgeleverd; ik hoop ook op confessies van ethische aard.
    De heer Rutte zou bijvoorbeeld op televisie kunnen proberen oprecht de beginregels van Dostojevski's Aantekeningen uit het ondergrondse te citeren: 'Ik ben een ziek man ... Ik ben een slecht man.' Nu wij overspoeld worden door manifestaties van eigenliefde - en nationalisme is een tamelijk kwaadaardige vorm van eigenliefde - moeten wij de zelfhaat ook eens vrij spel geven.


Red.:   Kosmopolitisme is het joodse nationalisme,mar dat is natuurlijk wel prachtig -kosmopolitisme is het nomadische nationalisme.
    Joodse zelfhaat wordt gepromoot


De Volkskrant, 18-06-2010, column door Arnon Grunberg

Engagement

Van tijd tot tijd duikt de discussie over literatuur en engagement op. Dat is een cyclische discussie: hij begint elke twintig jaar opnieuw.
    Remco Campert geeft in een interview met Pieter Kottman antwoord op uw vragen die het thema 'engagement' oproepen:
    'Ik vind het nuttig je in te zetten voor Rushdie, maar mij ontbreekt de zin eraan mee te doen. Ik zie dan het Kremlin of de islamitische hoofdkwartieren denken: uitkijken jongens: Campert zit er ook bij! Bij grote opwinding denk ik vooral: het gaat wel weer over.'
    Engagement in combinatie met kunst is bijna altijd de voortzetting van gewichtigheid met weinig creatieve middelen. .
    Hopelijk kunnen we de discussie nu tot 2048 staken.
    Soms gaat de opwinding niet over, althans niet zoals je hoopte.
    Zelfs als een menigte voornemens is met honkbalknuppels op je in te slaan is het vermoedelijk verstandig te denken dat de opwinding wel weer overgaat.


Red.:  Behalve natuurlijk het pro-immigratie e.d. engagement van Grunberg.


De Volkskrant, 19-06-2010, column door Arnon Grunberg

Lokjoden

Ahmed Marcouch wil lokjoden inzetten om geweld tegen joden te bestrijden. De Amsterdamse politie vindt dat een goed idee.
    Hierbij meld ik mij aan als lokjood. Eigenlijk heb ik al mijn hele leven lokjood willen zijn, dat schrijven deed ik er maar bij.
    Ik stel me voor dat ik 's avonds door De Baarsjes loop. Niet verkleed als orthodoxe jood, gewoon met een regenjas aan.
    Ik nader een groepje Marokkaanse hangjongeren. Die zeggen: 'Daar heb je er weer een.'  
    Vervolgens open ik mijn regenjas en daar hangt mijn gigantische, besneden geslachtsdeel.
    Homo en lokjood ineen, wat wil men nog meer?
    Na De Baarsjes ruk ik op naar Schin op Geul, want de katholieken in Zuid-Limburg hebben ook wel weer zin in een pogrom.
    De opmars van de lokjood hoeft niet te stoppen bij Vaals.
    In Tirol wachten ze al decennia op de komst van de lokjood.

 

De Volkskrant, 23-06-2010, column door Arnon Grunberg

Koekoeksklok

Ik ben jaloers op de Fransen. Een speler (Anelka) scheldt de trainer uit voorr 'vieze hoerenzoon' en wordt naar huis gestuurd. Een fitnesscoach en een aanvoerder die elkaar in de haren vliegen. Spelers staken. Andere spelers, volgens Le Monde, gaan huilend naar de trainer omdat ze niet willen staken.
    Wat hebben wij? De begenadigde interviewer Willem Vissers laat de heer Van Bommel aan het woord. Een vriendelijke man.
    Aan Vissers verklaart de heet Sneijder dat hij dankzij het geloof tegen Johan Derksen op kan.
    In The Third Man zegt Harry Lime: 'In ItaliŽ onder de Borgia's hadden ze dertig jaar terreur, moord en bloedvergieten, maar het leverde Michelangelo, Leonardo da Vinci en de Renaissance op. In Zwitserland hadden ze broederliefde en vijfhonderd jaar democratie en vrede, en wat leverde dat op? De koekoeksklok'
    Denkend aan Lime komen de heren Sneijder en Van Bommel mij voor als koekoeksklokken in mensengedaante.
 


 

De Volkskrant, 08-07-2010, column door Arnon Grunberg

SeksscŤne

Vandaag gaat de film Greenberg van Noah Baumbach in premiŤre. Ik ben niet zo'n fan van Baumbach. Zijn veelgeprezen film The Squid and the Whale vond ik aardig, Margot at the Wedding was nogal saai, en nu is er Greenberg, over een man die ontslagen is uit een psychiatrische kliniek, maar die daar langer had moeten blijven.
    Baumbach heeft gestolen uit Saul Bellows roman Herzog.
    Greenberg vult de helft van zijn dagen met het schrijven van brieven aan Starbucks, American Airlines et cetera et cetera. Het probleem is niet dat Greenberg, gespeeld door Ben Stiller, een tikkeltje onsympathiek is - ik ben dol op antipathieke personages -, maar dat dramatische spanning ontbreekt.
    Toch moet u naar deze film gaan. Er zit de beste seksscene in die ik het afgelopen decennium op film heb gezien.
    Ga er vůůr de WK-finale heen en u kunt er weer dagen tegen.

 

De Volkskrant, 13-07-2010, column door Arnon Grunberg

'Wij'

Een vriendin van me die in Iran is geboren maar het grootste gedeelte van haar leven in Parijs heeft gewoond vertelde dat ze met een Franse vriend een voetbalwedstrijd aan het kijken was. Ze zei tegen hem: 'Zo, wij hebben gewonnen'.
    'Wij?' vroeg hij.
    Veel dingen die we kopen, kleren die we dragen en uitspraken die we doen, komen voort uit het verlangen erbij te horen; soms mag je er niet bij horen. Tijdens de demonstraties tegen de DDR aan het eind van de jaren tachtig scandeerden burgers: 'Wij zijn het volk'.
     Toen de DDR eenmaal was opgeheven werd van die leus niet veel meer vernoinen.
     De te pas en te onpas aangehaalde dichtregel van Rimbaud 'je est un autre' (ik is een ander) zou moeten impliceren dat ook de eerste persoon meervoud een ander is.
    Als ze 'wij' zeggen, hebben ze het nooit over mij.

 

De Volkskrant, 16-07-2010, column door Arnon Grunberg

Groepsdier

In de Volkskrant van woensdag schreef H.W. von der Dunk dat als voetbal oorlog vervangt dat niet anders dan 'begenadigde vooruitgang' mag heten.
    Dat had ik maandag al beweerd, maar ook een emeritus hoogleraar mag af en toe iets overschrijven. Laten we vanaf nu deze definitie hanteren: voetbal = vooruitgang.
    In dezelfde krant liet socioloog en directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau, Paul Schnabel, weten: 'Mensen zijn van nature groepsdieren.'
    Zoals het enkele jaren geleden modieus was om te roepen dat mensen religie nodig hebben, zo wordt tegenwoordig alles verklaard door te stellen dat mensen ergens bij willen horen. Van stemmen op de PVV tot het toejuichen van een elftal, men doet het omdat men ergens bij wil horen.
    Als je beweert dat mensen zin hebben in oorlog ben je cynisch - maar. wie stelt dat mensen ergens bij willen horen bedrijft sociologie. Met wat geluk word je hoogleraar.
 

De Volkskrant, 21-07-2010, ingezonden brief van H. W. von der Dunk, Utrecht

Koeienwaarheid

Hoe aardig het ook van Arnon Grunberg is om mij achteraf toestemming te geven hem over te schrijven, dat voetbalnationalisme een vooruitgang is ten aanzien van oorlogsnationalisme (Voorpagina, 12 juli en 16 juli), ik had zijn column niet speciaal nodig om aan een koeienwaarheid die al ontelbaren hebben bedacht, te herinneren (Opinie & Debat, 14 juli).
    Overigens ging het mij om voetbal als een combinatie van pseudo-ismen. Maar laat ik bij zijn definitie ‘voetbal = vooruitgang’ een aanvulling geven: voetbal is een vooruitgang die infantiliseert. Ik hoop tenminste niet dat Grunberg me opnieuw voor is geweest en ik hem weer ongewild plagieer. Zo ja, dan hierbij mijn excuses.

 

De Volkskrant, 31-07-2010, column door Arnon Grunberg

Van Uhm

De Commandant der Strijdkrachten, Peter van Uhm, heeft een zoon in Afghanistan verloren. In een interview met hem dat de Volkskrant publiceerde, komt hij nauwelijks verder dan de opmerking dat 'we een goede, zinvolle missie uitvoerden'.
    Als hoogtepunt wordt de half geasfalteerde weg tussen Chora en Tarin Kowt genoemd.
    Van Uhm zwijgt over Matiullah Khan, een analfabete verkeersagent die de koning van Uruzgan wordt genoemd. Khan heerst over de weg van Kandahar naar Tarin Kowt.
    Volgens Die Tageszeitung betaalt het Nederlandse PRT-team Khan twee- tot drieduizend dollar per truck die water en benzine vervoert. Dit geld is bedoeld voor de 'bescherming' van de vrachtwagen. The New York Times beweert dat Khan slechts 1.200 dollar voor de doorgang van een vrachtwagen vraagt. Khans inkomen wordt op 2,5 miljoen dollar per maand geschat.
    Was Van Uhm eerlijk geweest, dan had hij geantwoord: 'Wij hebben Matiullah Khan tot koning van Uruzgan gekroond.'

 

De Volkskrant, 09-08-2010, ingezonden brief van Willem Paulus (Ermelo)

Peter van Uhm

Verbaasd en sceptisch las ik het interview met generaal Peter van Uhm (Ten eerste, 30 juli). Een commandant der strijdkrachten die kans ziet vrijwel iedere vraag omzeilend te beantwoorden. Twee gerenommeerde journalisten, Bart Dirks en Theo Koelť, die dat laten gebeuren.
    De enige behartigenswaardige opmerking helemaal aan het eind: ‘De politiek bepaalt waar, wanneer en hoe lang onze militairen worden ingezet.’ En daar zit precies de kneep. Van Uhm is als militair niet de juiste man om de door Dirks en Koelť geformuleerde vragen te beantwoorden. Die horen thuis bij de politiek. Logisch dus dat Van Uhm zich beperkt tot het roemen van de inzet van zijn mensen. Logisch ook dat hij, ondervraagd in zijn rol als commandant, zwijgt over zijn gevoelens als vader van een gesneuvelde zoon. Dit allemaal geconstateerd hebbende, was ik ondanks mijn bedenkingen niet van plan op dit interview te reageren.
    Tot ik zaterdag de ‘Voetnoot’ van Grunberg las. Zelfs Grunberg – toch zeer bekend met de ‘uitvoerders van het militaire handwerk’ – ziet kennelijk geen kans onderscheid te maken tussen die ‘uitvoerders’ en de ‘politiek’ die de uitvoering opdraagt. De verantwoordelijkheid voor ‘het kronen van Mathiulla Khan tot koning van Uruzgan’ ligt uitsluitend bij de politici die opdracht gaven tot, of instemden met, het laten uitvoeren van een bij voorbaat tot mislukken gedoemde militaire missie. Nadrukkelijk niet bij de militairen die, opnieuw door de politiek opgezadeld met een onmogelijke opdracht, deze andermaal loyaal uitvoerden.
    Het zou Grunberg dan ook sieren als hij in een volgende column de suggestie dat Van Uhm in dit interview oneerlijk was, terug zou nemen.

 

De Volkskrant, 12-08-2010, column door Arnon Grunberg

CarriŤre

Een paar dagen geleden stond een ingezonden brief van Willem Paulus in de Volkskrant naar aanleiding van het interview met de Commandant der Strijdkrachten, Peter van Uhm, en mijn reactie op dat interview.
    Paulus vroeg zich af of ik wist dat militairen slechts doen wat de minister hun opdraagt.
Zeker. Maar kan de commandant daarom geen adequate beschrijving geven van wat onze aanwezigheid in Afghanistan heeft opgeleverd? Wat het ons opleverde, mag duidelijk zijn. Wij bewezen een loyaal NAVO-lid te zijn.
    In 2007 interviewde ik een generaal. Defensie, die het interview vooraf wenste te lezen, verzocht mij enkele opmerkingen te schrappen omdat die slecht zouden zijn voor de carriŤre van de generaal. Ik deed dat niet. De generaal kan aan zijn eigen carriŤre denken.
    De heer Van Uhm denkt aan zijn carriŤre en aan die van de politici die hem stuurden. Of hem dat siert, mogen de lezers beslissen.


De Volkskrant, 04-08-2010, column door Arnon Grunberg

Gedogen

Volgens het dagboek van Walter Meischberger, een voormalige politicus van de Oostenrijkse FP÷, zou Haider 45 miljoen euro van Kadhafi hebben ontvangen.
    Onbekend is nog altijd van wie Wilders geld ontvangt.
   Zoals ik voorspelde, gedoogt het CDA de PVV.
   Dat gedogen doet het CDA omdat Verhagen in de islam een religie ziet en Wilders een politieke ideologie.
    Religie is een ideologie waaraan een God vastzit, die doorgaans strikter is dan de gemiddelde seculiere ideoloog.
    Het CDA ziet in Jezus Christus de vleeswording van 'realpolitik'.
    Laten we ons geen zorgen maken om het buitenland. Nederland in het buitenland is tulpenbollen, drugs en hoeren. De rest is zelfoverschatting.
    In The New York Review of Books noemde Tim Parks het Spaanse doelpunt in de finale het enige moment van poŽtische rechtvaardigheid tijdens de WK.
    Wilders als minister van Buitenlandse Zaken zal de enige poŽtische rechtvaardigheid van het formatieproces zijn.


De Volkskrant, 21-07-2010, column door Arnon Grunberg

Fatalisme

Eerst mocht Geert Wilders op de opiniepagina van de Volkskrant publiceren, maar eindelijk heeft NRC Handelsblad zijn talenten ontdekt. In een groot stuk doet hij behartigenswaardige uitspraken ('ik haat moslims niet') en stelt hij dat fatalisme geen 'optie' is. Onder zijn artikel staat een beschouwing over een boek getiteld De vrije wil bestaat niet.
    Ironie is sterker dan onze afgoden.
    Het boeddhisme roept op tot berusting, een vorm van fatalisme. De literatuur leert ons dat zij die menen hun eigen leven te beheersen worden gestraft door de goden. Vertrouwen op de verzorgingsstaat. iets wat de PVV lijkt toe te juichen, althans als het gaat om niet-moslims, kan worden uitgelegd als fatalisme. De 'creatieve destructie', een van de pijlers van het kapitalisme - bedrijven die niet deugen, moeten, kapot - heeft fatalistische trekken.
    In Prediker staat dat alles ijdelheid is. Ik zeg: alles is fatalisme, in verschillende varianten.


De Volkskrant, 27-07-2010, column door Arnon Grunberg

Vierhoeksrelatie

Paul Celan is een dichter, die in 1920 is geboren in een Duitstalige, Joodse familie in Tsjemivtsi, Roemenie. In 1948 begon hij een liefdesrelatie met de Oostenrijke dichteres Ingeborg Bachmann. De brieven tussen Celan en Bachmann zijn gepubliceerd onder de titel Herzzeit.
   De latere echtgenote van Celan, GisŤle Lestrange, en de latere vriend van Bachmann, de Zwitserse schrijver Max Frisch, doen mee aan de briefwisseling.
    Dit boek is eigenlijk de weerslag van een vierhoeksrelatie. Ontroerend is hoe iedereen zijn best doet. Op 8 februari 1959 schrijft Bachmann aan Celan: 'De reden is dat het voor Max makkelijker zou zijn als er een ontmoeting tussen jou en hem zou plaatsvinden, hij heeft me al een tijd geleden gevraagd hem niet buiten te sluiten.' Celan, die leed aan depressies en paranoia, sprong op 20 april 1970 in de Seine. Bachmann overleed aan de gevolgen van een brand.



De Volkskrant, 03-08-2010, column door Arnon Grunberg

Isolationisme

Ooit kwam idealisme van links, daarna van rechts. Althans van wat de neoconservatieven werden genoemd.
    Verleden week betoogde Marcel van Dam in de Volkskrant dat het niet cynisch is om regimes als de Taliban hun eigen bevolking te laten terroriseren. Beschaving kun je niet verspreiden met machinegeweren.
    Een pleidooi voor isolationisme: nooit ingrijpen, het medicijn is erger dan de kwaal.
    Het is zelden puur idealisme dat ervoor zorgt dat de landmacht in actie komt. Zoals een Amerikaanse functionaris in 2006 in Kosovo tegen me zei: 'Een van de kleine, vieze geheimpjes is dat de internationale gemeenschap pas ingreep in de Balkanoorlog toen het vluchtelingenprobleem onhoudbaar werd.'
    De burgeroorlog in Congo, die miljoenen slachtoffers heeft gekost, laat ons koud, want die oorlog ontwricht niets van wat wij niet ontwricht willen zien.
    Ik houd niet zo van idealisme, maar de ideologie van het isolationisme vind ik nog een tikkeltje erger.
 

De Volkskrant, 30-07-2010, column door Arnon Grunberg

Wraak

Yann Martel is de auteur van Het leven van Pi, waarvoor hij de Booker Prize kreeg. Zijn nieuwste roman, Beatrice en Vergilius, is niet overal even gunstig ontvangen. In The New York Times noemde Michiko Kakutani het 'een 'perverse roman'.
    Een Engelse criticus reageerde op een ongelukkige zin in het boek, dat het Joodse volk verbaal hoogbegaafd is, met de opmerking dat Martel dat helaas niet is.
    Als Kakutani een roman pervers noemt, wil ik dat boek lezen.
    Martels roman gaat over een taxidermist, die een toneelstuk schrijft. Pervers wordt het niet.
    De auteur en critici doen pogingen de Holocaust erbij te betrekken, maar daar gaat het boek niet over.
    Sleutelzin: 'In dat opzicht was beroemd zijn niet anders dan homo of Joods zijn.' Martel neemt wraak op zijn succes en onze ideeŽn over een geslaagde roman. Neem Beatrice en Vergilius mee op vakantie.
    Ik gun Martel zijn wraak.


 

De Volkskrant, 09-08-2010, column door Arnon Grunberg

Grand hotel

Grand Hotel des Bains op het Lido van VenetiŽ gaat dicht, berichtte Harmen Bockma in de Volkskrant.
    Vaste gast Harry Mulisch is noodgedwongen thuisgebleven.
    Nooit heb ik in het Grand Hotel des Bains geslapen, ik ben er doorheen gelopen.
    Voor Mulisch en andere liefhebbers van grand hotels enkele alternatieven, waar ik wel heb gelogeerd.
    Grand Hotel Villa Serbelloni in Bellagio. Het meer van Como is net zo mooi als VenetiŽ. 's Avonds speelt er een strijkje in Villa Serbelloni.
    Das Waldhaus in Sils-Maria: mijn favoriete hotel. Thomas Mann en Hermann Hesse hebben er gelogeerd en volgens de eigenaren - Das Waldhaus is in handen van een familie - ging de concurrentie tussen Mann en Hesse zo ver dat ze keken wie de grootste auto had.
    Goedkoop zijn deze hotels niet. Mijn levensfilosofie past in een zin: liever een nacht in een grand hotel dan zes weken op de camping.

 

De Volkskrant, 26-07-2010, column door Arnon Grunberg

19 doden

Stel nu dat de 19 doden en 342 gewonden bij de Loveparade in Duisburg het slachtoffer zouden zijn geweest van een terroristische aanslag.
    In zijn boek How Pleasure Works legt Paul Bloom uit dat wij van bepaalde dingen genieten, niet om wat die dingen zijn, maar om wat we denken dat ze zijn, Om het verhaal erachter. Dat wij van een echte Vermeer meer genieten dan van een kopie zou je nog kunnen verklaren door de economische waarde van de echte Vermeer. Maar waarom houden wij meer van de knuffel die bij ons in bed heeft gelegen dan van een perfecte kopie van die knuffel? Bloom noemt dit 'essentialisme'.
    Onze reactie op nieuws kan hiermee worden vergeleken. Daarmee geven wij bijvoorbeeld terroristen en terrorismebestrijders macht over ons.
   Als wij ons minder willen laten manipuleren moeten wij geen journalisten wantrouwen. Wij moeten onze reacties op journalistieke producten wantrouwen.

Red.:  zenuwziek getheoretiseer van de ene jood, met het aanhalen van de andere.


 

De Volkskrant, 10-08-2010, column door Arnon Grunberg

Koffers

Een vijfentwintigjarige tandartsassistente uit Friesland wordt ervan verdacht drie of vier van haar baby's om het leven te hebben gebracht. Zelf houdt ze het op drie, maar in haar ouderlijk huis - waar ze woonde - zijn vier babylijkjes in koffers gevonden.
    De koffers troffen mij; Zoals het mij ook trof dat de, ouders van de verdachte beweren niets van de zwangerschappen te hebben geweten, terwijl het de tandarts wel was opgevallen dat zijn assistente zwanger was.
   Wij denken dat misdadigers geen empathie hebben, daarom kunnen wij ons nauwelijks voorstellen dat ook de moordenaar lijdt.
   Hoogleraar forensische psychologie Corine de Ruiter mocht weer commentaar geven.
    Karin Sitalsing vraagt haar in de Volkskrant waarom ervan uit wordt gegaan dat de tandartsassistente psychisch ziek is. De Ruiter antwoordt: 'Anders zou ze toch wel maatregelen hebben genomen om niet zwanger te worden?' .
   Soms verschilt het debiteren van banaliteiten nauwelijks van misdadigheid. .


De Volkskrant, 22-07-2010, column door Arnon Grunberg

Cynisch

Na de verkiezingen zei de heer Rutte dat hij hoopte dat er op 1 juli een nieuw kabinet zou zijn. Optimisme is bedrog dat als moreel hoogstaand wordt ervaren.
    Nu zegt Verhagen dat er wel elke dag een 'optie' kan worden afgeschoten, maar dat dat niet in het 'landsbelang' is. Als politici spreken over landsbelang bedoelen ze dat ze dingen gaan doen waarvan ze hadden gezworen die nooit te zullen doen.
    Een tijd geleden schreef een commentator in de Volkskrant dat het cynisch zou zijn om te hopen dat de PVV deelneemt aan de nieuwe regering in de veronderstelling dat die partij zal imploderen. Politiek is een cynisch spel.
   Te hopen valt dat Verhagen vanwege het landsbelang een kabinet VVD-PVV-CDA mogelijk maakt. Zij die meenden dat Wilders Nederland in het buitenland zal schaden, zullen ongelijk krijgen.
   Geld gaat dwars door zelfs de meest onaangename ideologie heen.

 

De Volkskrant, 13-08-2010, column door Arnon Grunberg

Troost

'Je bent niet goed in troosten', zei mijn vriendin. Daar zat iets in. Ik word niet graag getroost. De troost van anderen ervaar ik als ongewenst medelijden.
    Interesse tonen in andermans verhaal, verder waren mijn pogingen nooit gekomen. Ook hief ik regelmatig het mantra aan: 'Het komt allemaal goed.'
    'Hoe moet ik je troosten?', informeerde ik.
    'Wil je dat ik een handboek schrijf?', vroeg ze.
    Diezelfde dag was een andere vriendin van een stoel gevallen op een terras.
    Ik had gevraagd: 'Ben je dronken?' Ze was niet dronken, de stoel had op een richel gestaan. 'Kun je niet helpen?', had ze geroepen.
    Ik was niet goed in troosten en ik kon geen mensen van straat oprapen.
    Remco Campert schreef zaterdag in de Volkskrant 'Het is betrekkelijk zinloos om er allerlei grieven tegen jezelf op na te houden.' Dat is waar, maar ik ben gehecht aan de grieven tegen mijzelf.


 

De Volkskrant, 14-08-2010, column door Arnon Grunberg

Nederlandse boosheid

Op de site van De Telegraaf staat niet alleen nieuws in een ruime definitie van dat woord, maar kunnen ook lezers hun ongenoegen uiten.
    Voornoemde krant plaatst vrijwel elk bericht over de leider van de Nederlandse boosheid op haar site. Motto van de hedendaagse burger: wie niet boos is, is niet mondig.
    Opmerkelijk dat het bericht dat de Anti-Defamation League (ADL), een Joodse ngo, niet blij was met de komst van Wilders naar Amerika nergens te vinden was op de site van De Telegraaf.
    Een medewerker van de ADL zegt in een interview met NRC Handelsblad: 'Meneer Wilders is een man die haat zaait.'
    Vermoedelijk wilde De Telegraaf dit niet op de site, omdat die krant vreesde dat de woede van sommige autochtonen zich zomaar tegen de Jood zou richten.
    Wie hartstochtelijk naar een vijand verlangt, zal niet bijzonder kieskeurig zijn.


 

De Volkskrant, 18-08-2010, column door Arnon Grunberg

Kindermenu

De laatste dagen van mijn verblijf in Nederland, dat langer had geduurd dan de bedoeling was, bracht ik door In hotel Huis ter Duin in Noordwijk. Een keurig hotel met min of meer keurige Nederlanders en dito Duitsers. De Russen en Arabieren, die je in Zwitserland kunt tegenkomen, slaan Huis ter Duin vooralsnog over.
    Noordwijk trof mij als een blonde enclave. Strandtent Bries leek de serveersters te hebben uitgezocht op identieke blanken blondheid. Hier was globalisering een abstractie.
    Ik reisde met mijn petekind, zijn moeder en mijn vriendin. Vermoedelijk was het aan deze constellatie te danken dat het bedienend personeel in Noordwijk consequent het kindermenu aan mijn vriendin gaf en haar slechts na enig aandringen wijn inschonk.
    In 2001 verloofde ik mij met Elayne en overal werd ik aangezien voorde zoon van mijn verloofde.
    Wij zijn op deze wereld om het bedienend personeel in verwarring te brengen.


IRP:
   Etnisch observeren
 

De Volkskrant, 17-08-2010, column door Arnon Grunberg

Dries

Een vriend vertelde mij dat zijn vader met de dood bedreigd was, omdat hij op tv iets over Wilders had gezegd.
     Vermoedelijk lezen mensen die doodsbedreigingen storen geen kranten. Dries van Agt, die gisteren op de opiniepagina van de Volkskrant de ophanden zijnde regering van WD, PVV en CDA probeerde te torpederen, hoeft niet bang te zijn. Als ik aan het machiavellisme in Nederland denk, denk ik aan Dries. Van Agt is een man die het humanisme belijdt, maar aan wie desondanks duidelijk te merken is dat hij het jammer vindt dat de inquisitie voorbij is, omdat hij het zo aardig zou hebben gedaan als grootinquisiteur.
    Vreemd is dat hij doet alsof de kiezers van de PVV niet wisten waarop zij stemden.
    Wie meent dat er in Gaza met Hamas gepraat moot worden omdat ze democratisch gekozen zijn. zou ook de PVV een kans moeten geven.



De Volkskrant, 19-08-2010, column door Arnon Grunberg

Superlijm

Het weekblad Time heeft deze week een schrijver op de cover, Jonathan Franzen. Daar schrok Time zo van dat ze alle schrijvers noemde die de cover hebben gehaald, onder wie Salinger, Nabokov, Morrison, Joyce en twee keer Updike.
    De lezer wordt in het stuk een 'belegerde lezer' genoemd en volgens Time houdt de publieke opinie schrijvers voor 'elitaire klootzakken'.
    Franzen beweert dat je geen serieuze fictie kan schrijven op een computer die verbonden is met het internet Zijn oplossing: de ethernetkabel met superlijm vastlijmen aan je computer en dan de kabel doorknippen.
    En wifi dan, zal de lezer opmerken.
    Ik moest denken aan een verhaal van de dichter Nico Slothouwer, die in 1987 zelfmoord pleegde, waarin hij vertelt dat hij de telefoonkabel vastlijmt. Als ik het me goed herinner om te voorkomen dat hij die kabel eruit trekt.
    Een betere reden om met superlijm in de weer te zijn.
 

Red.:   Joden


De Volkskrant, 20-08-2010, column door Arnon Grunberg

Klassenstrijd

In zijn column in NRC Handelsblad schrijft Frits Abrahams dat hij een kaarsje brandde voor Van Agt.
    Hij zal gedacht hebben: de vijanden van mijn vijanden zijn mijn vrienden.
    Daarna gaat Abrahams over op Gerard Reve. Wat ironisch mag heten, want Reve heeft enkele mooie boeken geschreven, maar op een gegeven moment heeft Reve zich toegelegd op wat nu genoemd wordt 'het verspreiden van haat', zij het dat hij dat ironie noemde. Reves opmerkingen over buitenlanders zouden overigens nu geen rimpeling in het water meer veroorzaken.
    Me dunkt dat in Nederland de klassenstrijd nieuw leven is ingeblazen. Het intellectuele lompenproletariaat stemt PW en de rest van het land doet naarstig zijn best te bewijzen met bij dat lompenproletariaat te horen.
    Laten we ons erbij neerleggen dat wij in Nederland onze eigen JŲrg Haider hebben. Niet meer en niet minder. Zij het zonder dubbelleven.


Red.:   Ook: Joden

 

De Volkskrant, 24-08-2010, column door Arnon Grunberg

Moskee

Frank Rich maakte in The New York Times verstandige opmerkingen over de Ground Zero-moskee. Dat die moskee niet op Ground Zero wordt gebouwd. Dat hetgeen moskee is maar een islamitisch cultureel centrum, zoals het joodse cultureel centrum 92 Y.
    In 92 Y ben ik geweest. Ik heb er Roddy Doyle horen voorlezen en er is een aardig zwembad. Weinig joods aan inderdaad.
    Bovenal merkt Rich op dat zij die in Amerika het meest tegen dat cultureel centrum zijn, de grootste voorstanders zijn van de oorlog in Afghanistan.
    Maar je kunt geen 'hearts and minds' winnen in Kandahar en de islam bestrijden in Manhattan.
    Wie tegen het cultureel centrum nabij Ground Zero is, is tegen de oorlog in Afghanistan.
    Nadat het Nederlandse leger vijf jaar gepoogd heeft 'hearts and minds' te winnen in Tarin Kowt, zou het de komende vijfjaar 'hearts and minds' kunnen winnen in Slotervaart.


IRP: Rich: joods?. Argumenten onzin. Zwart-wit denken met personen. Slotervaart is kennelijk islamtisch



De Volkskrant, 26-08-2010, column door Arnon Grunberg

Fascist

Elsbeth Etty wijdde haar column in NRC Handelsblad aan J.B. Charles. Dat deed me deugd. Soms wordt het tijd dat een naam weer valt
   Of W.F. Hermans - die Charles bestreden heeft in polemische geschriften - hiermee gelukkig zou zijn, betwijfel ik Misschien had W.F. Hermans niet per definitie gelijk
    Etty vraagt zich af, in navolging van Charles, wat een fascist is. Zij meent dat het tegenwoordig salonfšhig is niet over: fascisme te spreken maar over 'abjecte ideeŽn'.
    Zeker, het woord 'fascisme' is ernstig in waarde gedevalueerd.
    Maar het gaat om de vraag welke ideeŽn en uitspraken een maatschappij ontoelaatbaar vindt, of men die ideeŽn nu abject of fascistisch noemt
    Anders dan dertig jaar geleden ontbreekt consensus over wat ontoelaatbaar is.
    Als een volk, of een gedeelte ervan, verliefd wordt op een volksmenner is het moeilijk die liefde ongedaan te maken. Dat is het kleine, vieze geheimpje van de democratie.

 

De Volkskrant, 21-08-2010, column door Arnon Grunberg

Zwitserland

Ter geruststelling, niet alleen het Nederlandse volk is op hol geslagen.
    Zwitserland is een heerlijk land, ik wil er oud worden, maar er gebeuren rare dingen.
Eerst arresteren ze Polanski, dan laten ze hem vrij. Zwitserland kent het bankgeheim, maar onder druk van Amerika zijn ze bereid een gedeelte van dat bankgeheim te ontsluieren.
Nu meldt de Neue ZŁrcher Zeitung dat in Zwitserland een nieuwe volksinitiatief het licht heeft gezien: men pleitvoor herinvoering van de doodstraf bij moord na seksueel misbruik.
    Het Nederlandse volk zou zo'n initiatief vermoedelijk ook waarderen.
    Kiezers zouden Haldol, een hallucinatieremmer, toegediend moeten krijgen. Alleen de farmaceutische industrie kan de democratie redden. Zoveel is zeker.
    N.B. Jonathan Franzen heeft volgens Time zijn ethernetkabel aan zijn computer vastgelijmd om afleiding te voorkomen.
    Ik schreef: 'En wifi dan, zal de lezer opmerken.' Time berichtte dat Franzen ook de 'wireless card' uit zijn laptop heeft verwijderd.
 

De Volkskrant, 30-08-2010, column door Arnon Grunberg

Kunstsubsidie

De econoom Arjo Klamer schreef in NRC Handelsblad een stuk over kunstsubsidie.
Het is niet evident, dat om te beginnen, dat de overheid subsidie aan de kunsten dient te verstrekken. Ik steun het Museum of Modem Art in New York met duizend dollar per jaar; de gegoede burgerij in Nederland kan Toneelgroep Amsterdam steunen.
    Dat de kunstmarkt gereguleerd moet worden, staat buiten kijf, of de overheid dat moet doen is de vraag.
    Opmerkelijk in Klamers stuk was zijn argument tegen kunstsubsidie: de gewone man ziet die subsidie niet zitten.
    In Duitsland heeft de gemiddelde provinciestad een eigen theater waar miljoenen in worden gepompt. Nooit lees je daar iets over de gewone man.
    In Nederland is zelfverbetering verworden tot ondeugd.
    Ruim twintig jaar na de val van de Muur rukt de dictatuur van betproletariaat in Nederland op, zij het op andere wijze dan Marx en Lenin hadden vermoed.


De Volkskrant
, 01-09-2010, column door Arnon Grunberg

Hebzucht



Bernard Mandeville, geboren in 1670 in Rotterdam, gestorven in 1733 in Londen, is een vergeten denker. Zijn boek De wereld gaat aan deugd ten onder, vertaald en ingeleid door Arne C. Jansen, kan ik iedereen aanbevelen.
    Mandeville betoogt dat de mens geregeerd wordt door hartstochten die hij nooit zal kunnen controleren en dat de zogenaamde ondeugden niet alleen onuitroeibaar iijn maar ook nuttig voor de maatschappij. lets wat idealisten en utopisten aan beide zijden van het politieke spectrum nog altijd niet begrijpen.
    Moraal is weinig meer dan de voortzetting van religie zonder God, waarbij de moraalridder met ternauwernood onderdrukte wellust de plaats van God inneemt.
    Neem hebzucht. Gordon Gekko's beroemde uitspraak in de film Wall Street van Oliver Stone ('hebzucht is goed') geldt als toonbeeld van cynisme. Zeker, ook hebzucht heeft enige regulering nodig. Maar hebzucht heeft meervoor deze wereld gedaan dan al het medelijden bij elkaar.


De Volkskrant, 31-08-2010, column door Arnon Grunberg

Sarrazin

Thilo Sarrazin is Bundesbankbestuurder en SPD-politicus. Hoelang hij nog bij de SPD mag blijven, is onzeker. Sarrazins laatste boek heet Deutschland schafft sich ab en het heeft wat losgemaakt in de Bondsrepubliek.
    In zijn boek doet Sarrazin voorspellingen over de toekomst. In 2021 wint een islamitische partij de gemeenteraadsverkiezingen in Duisburg. Kort daarop wordt een stuk van Shakespeare verboden. Alleen in bepaalde gedeelten van Beieren spreekt de helft van de mensen nog Duits.
    Met Sarrazin doet de biologie zijn intrede in het integratiedebat, zoals de vooraanstaande journalist Frank Schirrmacher in de Frankfurter Allgemeine Zeitung opmerkt.
    Sarrazin had al gezegd dat Joden bepaalde genen hebben, waarvoor hij door de ministers van Buitenlandse Zaken en Defensie op zijn vingers is getikt.
    Dat de eugenetica het Nederlandse integratiedebat bespaard is gebleven, komt doordat de voormannen van dat debat hier te lande de taal van de agressieve voetbalsupporter hanteren: moeilijke woorden zijn verboden.
 

De Volkskrant, 02-09-2010, column door Arnon Grunberg

Domineescultuur

Meindert Fennema schreef een boek over Wilders en is begonnen aan een publiciteitsoffensief.
Een interview in de Volkskrant, een stuk in NRC Handelsblad.
    Volgens Fennema zouden 'linkse intellectuelen' geen ander antwoord hebben op Wilders dan heilige verontwaardiging. Fennema creŽert een onjuiste tegenstelling. Eerder is opgemerkt dat het economische programma van Wilders behoorlijk links is. Dat de islamkritiek van de PVV besmet is met xenofobie lijkt mij evident, maar daar gaat het nu niet om.
    Wilders veinst of wil oprecht een groep mensen bevrijden van een in zijn ogen achterlijk geloof.
    Het willen bevrijden van mensen tegen hun zin in is een bij uitstek progressieve reflex. Mij is het om het even of mensen in hun woonkamer God aanbidden of een orgie organiseren met veertien dwergen, zolang de wet niet wordt overtreden. Iedereen heeft recht op zijn eigen dwalingen.
    Zowel Wilders als zijn tegenstanders zijn producten van de Nederlandse domineescultuur.
 

Red.:  Natuurlijk hevven de krnaten Fennema opgezocht, wnat Wilders is actueel ivm evetuele regeringsdeelname


De Volkskrant
, 03-09-2010, column door Arnon Grunberg

Monster

Filosofie Magazine publiceerde een interessant artikel van Sjoerd de Jong over sensatiezucht. Oftewel over de vraag waarom wij toch zo geÔnteresseerd zijn in 'monsters' als Joran van der Sloot.
    Veelzeggend is vooral door wat voor monsters wij gefascineerd zijn. De psycholoog die met de nodige tegenzin zijn overheid behulpzaam is bij het martelen van gevangenen, prikkelt onze fantasie kennelijk niet.
    Nee, wat ons treft, is de burger die op een of meer momenten zijn driften de vrije loop laat. .
    Dat brengt mij op dat andere 'monster', Wilders, die zich ook weinig gelegen laat liggen aan de beschaving, die voorschrijft dat je bepaalde dingen niet zegt.
    In een uitstekend artikel in NRC Handelsblad vat Bastiaan Bommeljť dat 'monster' als volgt samen: 'We zien iemand die een mening over alles heeft en verstand van niets. (...) We zien kortom onszelf.
    Waar wij werkelijk niet genoeg van kunnen krijgen, is onszelf.
 

De Volkskrant, 04-09-2010, column door Arnon Grunberg

Provocateur

Jacques Delors schijnt gezegd te hebben dat meer Duitsers in de Bundesbank geloven dan in God.
    Nu heeft dat instituut zijn bestuurslid Thilo Sarrazin ontslagen. Sarrazins boek Deutschland schafft sich ab viel niet zo goed. Duitsland kan zich de laatste keer dat er een politieke provocateur opstond goed herinneren.
    De SŁddeutsche Zeitung meent dat het ontslag onvermijdelijk was. De Frankfurter Allgemeine Zeitung vreest dat als de politieke partijen Sarrazins angsten niet serieus nemen provocateurs zullen opstaan die niet gemakkelijk de mond gesnoerd kan worden.
    Eerder had Frank Schirrmacher in die krant opgemerkt dat de Bondsrepubliek gelukkig geen oorlog had meegemaakt, maar dat wat de voorouders (van die republiek) hebben mee moeten maken niets voorstelt in vergelijking met de op handen zijnde demografische veranderingen.
    Vermoedelijk stopte Schirrmacher een ongelukkige hyperbool in zijn stuk. Als niet, dan staat ons iets te wachten waarbij de slachtpartijen van de 20ste eeuw kinderspel waren.

 

De Volkskrant, 13-09-2010, column door Arnon Grunberg

Goden

Vrijdagavond woonde ik in het Ignatiushuis in Amsterdam de presentatie bij van Marc de Kesels boek Goden breken - Essays over monotheÔsme.
    De Kesel betoogt dat de kern van het monotheÔstisch project het ontmaskeren van afgoden is, dat monotheÔsme in wezen godsdienstkritiek is. Al zijn we dat vergeten.
    Ook stelt hij, met dank aan Nietzsche, dat het 'antichristelijke modernisme' een 'realisering van het christendom' is.
    Het christendom maakt nog gebruik van mythen om te bewijzen dat er een waarheid is. Het modernisme, aldus de Kesel, 'identificeert zich zo sterk' met de wetenschappelijke waarheid dat er van een geloof in waarheid geen sprake is. 'Men is er zeker van.' MonotheÔsme is een strijd tegen afgoderij. Wat wij 'God', 'waarheid' of 'moraal' noemen, zouden afgoden kunnen zijn.
     Wie wil deelnemen aan het maatschappelijke debat zou Goden breken moeten lezen, al was het maar om het geloof in imaginaire tegenstellingen te bestrijden.
 

Red.:  De ene na de andere leugen om de monotheÔstisch afgoderij te verdedigen.

 

De Volkskrant, 15-09-2010, column door Arnon Grunberg

Vlees

In de Volkskrant van zaterdag schreef Roos Vonk, hoogleraar psychologie aan de Radboud Universiteit, een opmerkelijk artikel. Vonk riep de lezer op om het 'hedonisme te overstijgen'. Vervolgens zou hij 'zelfintegriteit bereiken: en dan ligt 'de regering die we daarmee verdienen' in het verschiet. Een stemadvies dus in een artikel dat zich verder richt tegen het eten van vlees.
    Ooit zei de pastoor: "Op vrijdag geen vlees.'
    Tegenwoordig luidt het devies: nooit meer vlees.
    Er zijn gegronde redenen om vlees te laten staan. Er zijn ook gegronde redenen om aan geboortebeperking te doen'
    De strijd tegen hedonisme, die ook gevoerd wordt door bijvoorbeeld de Taliban, moet eindigen met de conclusie dat de mens beter kan verdwijnen.
    De pastoor en de dominee zijn vervangen door de hoogleraar. Een teken van verval. Wat niet wegneemt dat u vanavond vleesvervanger in de pan kunt gooien.
     De ware hedonist houdt ook van tofu.
 

Red.:   Hellend vlak (zwart-wit)


De Volkskrant, 16-09-2010, column door Arnon Grunberg

Roma

Toen ik in de herfst van 2006 voor een serie artikelen Montenegro bezocht stelde mijn gids voor dat ik een zigeuner zou ontmoeten. Hij wilde bewijzen dat het met de discriminatie van Roma in Montenegro meeviel. De man met wie ik uiteindelijk een uurtje mocht praten leek mij geiÔnstrueerd.
    In de zomer van 2009 werkte ik voor een serie artikelen als masseur in Roemenie. Het viel me op dat het daar ook in beschaafde kringen geaccepteerd was om neer te kijken op Roma.
De zigeuner was een hond in mensengedaante.
    In een concentratiekamp - ik weet helaas niet meer welk - had een SS'er zijn hond Mens genoemd. Als de SS' er riep: 'Mens, pak hond' rende de hond op een gevangene af en beet hem dood.
    Het in verband brengen van het Franse uitzettingsbeleid van Roma met nazi-Duitsland, wat eurocommissaris Reding deed, is geen hyperbool.


Red.:  Zelfs de VK keert er zich tegen:

Deportaties
HOOFDARTIKEL, op 16 september '10, 00:00, bijgewerkt 16 september '10, 13:20

Met ongekend verbaal machtsvertoon heeft de Luxemburgse eurocommissaris Viviane Reding van Justitie Frankrijk de les gelezen over het uitzetten van Roma. Ze noemde het terugsturen van deze EU-burgers naar hun land van herkomst niet alleen ‘schandelijk’, maar verwees ook – zij het indirect – naar de deportaties van joden en zigeuners door de nazi’s. Was het een onbezonnen en persoonlijke hartekreet van een geŽngageerd politica? Nee, mevrouw Reding sprak namens de Europese Commissie, liet voorzitter Barroso gisteren weten.

Redings uithaal en de bekrachtiging door Barroso zijn misplaatst. Want een vergelijking tussen de uitzettingen en het lot van de zigeuners in de Tweede Wereldoorlog is grotesk. Daarmee wordt rond het Franse optreden een beeld opgeroepen dat los staat van de werkelijkheid. Het is malicieus een verband te suggereren tussen een retourticket naar huis en een transport naar de gaskamer. De opmerkingen van Reding bagatelliseren bovendien het lijden dat de Joden en zigeuners in de Tweede Wereldoorlog hebben ondergaan. Dergelijke bespiegelingen horen niet thuis in een organisatie die is opgericht om herhaling van de gruwelen van WO II te voorkomen.

Door de misdaden van nazi-Duitsland in de argumentatie te betrekken, wordt het zicht op de problemen rond de Romagemeenschappen in Europa vertroebeld. Het gaat om een bevolkingsgroep die in Oost-Europa sinds mensenheugenis is gediscrimineerd, maar ook in West-Europa niet of nauwelijks integreert. Pogingen van West-Europese regeringen om Roma op te nemen in de samenleving hebben weinig succes gehad. Het is te makkelijk om dat uitsluitend te wijten aan falend overheidsbeleid. Ook de Roma dragen verantwoordelijkheid voor hun isolement. Ze hechten sterk aan de eigen cultuur en zijn niet erg geneigd zich open te stellen voor de regels en gewoonten van de landen waar ze verblijven.

Minister Van der Laan van Integratie maakte vorig jaar in een brief aan de Tweede Kamer melding van extreem hoog schoolverzuim, lage arbeidsparticipatie, uitkeringsafhankelijkheid, illegaliteit en disproportioneel hoge criminaliteit in de Romagemeenschap. Collectieve uitzettingen zijn niet het juiste antwoord op deze problemen; iedere EU-burger heeft recht op individuele behandeling. Maar van verwijzingen naar de misdaden van de nazi’s wordt niemand wijzer.



De Volkskrant, 17-09-2010, column door Arnon Grunberg

Zelfhaat

De woorden van Rutte dat er iets op papier stond waarbij rechts Nederland zijn vingers zou aflikken blijven mij bevreemden.
    Allereerst is er de erotische connotatie van 'aflikken'. Verder is het net zo onduidelijk Wat er rechts is aan rechts Nederland als wat er links is aan links Nederland.
    Ook links angehauchte commentatoren zijn bezorgd om de Nederlandse positie in het buitenland. De angst dat Akzo Nobel een potje verf minder verkoopt; de regering als ambassadeur van het Nederlandse grootkapitaal.
    Van libertijnse trekjes is bij rechts Nederland niets te merken. Geen overheid als nachtwaker.
    De overheid neemt van de middenklasse, in de vorm van belastingen, en deelt uit aan de middenklasse, in de vorm van subsidies. Bij de VVD ligt het accent op huizenbezitters en autorijders, subsidie blijft een sociaal-democratische reflex.
    De VVD is sociaaldemocratie in vermomming. Ironisch dat rechts Nederland op 'de linkse kerk' scheldt. Pure zelfhaat.


Red.: Cynisch smoesje om rechts te stemmen


De Volkskrant, 18-09-2010, column door Arnon Grunberg

Verlangens

Deze week werd ik geÔnterviewd door Corine Koole over seks. Het was een genoeglijk gesprek, zij het dat het genoeglijke los stond van het onderwerp.
    Pas na afloop van het gesprek besefte ik dat de vragen uitgingen van de veronderstelling dat mijn voorkeuren en verlangens individuele eigenaardigheden zijn, terwijl ik nu juist denk dat verlangens in hoge mate cultureel bepaald zijn.
    Ooit was het een marxistisch truÔsme dat arbeiders een product aanschaften omdat ze door verderfelijke reclame verleid waren iets te kopen dat ze niet nodig hadden. Er zouden natuurlijke en minder natuurlijke verlangens zijn.
    Maar zoals Freud heeft aangetoond: er bestaat geen natuurlijke manier om seks te hebben. Ook het onderscheid tussen natuurlijke en onnatuurlijke verlangens is onzinnig. Hooguit kun je over geaccepteerde en minder geaccepteerde verlangens spreken.
    Wij zijn een onbevredigbaar verlangen. In de menswetenschappen worden de strategieŽn om wat onbevredigbaar is toch te bevredigen bestudeerd.


Red.:   Het uitzetten van stelende Roma ook een natuurlijk verlangen en daarmee goedgekeurd door Freud


De Volkskrant, 20-09-2010, column door Arnon Grunberg

Stemmen

In Afghanistan zijn parlementsverkiezingen gehouden. De Herald Tribune bericht dat stemmen 'te koop' waren. De prijzen varieerden van 15 dollar in de noordelijke provincie Kunduz tot ongeveer 1 dollar in Kandahar. Gemiddeld lag de prijs tussen de 5 en 6 dollar.
    Het zou interessant zijn als een politicoloog zou onderzoeken tegen welke prijs Nederlanders hun stem willen verkopen. Mijn vermoeden is dat de gemiddelde prijs voor een stem in Nederland gelijk is aan de prijs van een iPod. Wie het populisme wil bestrijden zou alle kiezers die hebben aangegeven op een populistische partij te willen stemmen een iPod kunnen schenken in ruil voor hun stem.
    Wie nu 'schande' roept, ziet een serieus probleem over het hoofd. Juist omdat stemmen gratis is, lijkt dat stemmen te zijn verworden tot een frivoliteit. Het verschil tussen het opsteken van een middelvinger en het uitbrengen van een stem is minimaal.

 

De Volkskrant, 21-09-2010, column door Arnon Grunberg

Hufters

Op zaterdag stond een vermakelijk interview met filosoof en socioloog Bas van Stokkom in de Volkskrant. Van Stokkom schreef een boek getiteld Wat een hufter! In het interview zegt hij: 'Historisch gezien staan Nederlanders bekend om hun lompheid.'
    Zou hufterigheid in het verlengde liggen van lompheid?
    Ik neem Nederlanders niet graag in bescherming, maar ik kom wel eens in Nederland en van hufterigheid merk ik weinig.
    Ongetwijfeld is er narigheid in diverse talkshows te zien. Ik kijk geen televisie, een strategie die navolging verdient.
    Wie beseft hoe gemakkelijk je een bermbom in elkaar kunt zetten zou God moeten danken dat de gemiddelde Nederlander zich beperkt tot schelden op het internet.
     Sinds Fortuyn over de puinhopen van Paars begon, is het comme il faut te denken dat Nederland op het punt van instorten staat. Ik vind het vervelend om mensen hun crisis te ontnemen, maar het valt mee in Nederland.


Red.:    Zeldzame uitzondring van AG die op dit vlak iets zinnigs zegt. Maar let ook op: 'Ik neem Nederlanders niet graag in bescherming...'

 

De Volkskrant, 22-09-2010, column door Arnon Grunberg

VPRO

In 2005 interviewde ik Lennart van der Meulen, die toen 'netmanager' was. Van der Meulen bleek een vriendelijke man, maar wat een netmanager deed, was ook na het interview onduidelijk.
    Nu is Van der Meulen directeur van de VPRO. De Volkskrant publiceerde een interview met hem.
    Het belangrijkste nieuws was dat de VPRO ontdekt heeft dat er een creative class bestaat. Die klasse bestaat uit ongeveer drie miljoen mensen. Ze zijn hoger opgeleid, wonen in verstedelijkte gebieden en zijn tweeverdieners of single. Hoe ze dat bij de VPRO ontdekt hebben, is niet bekendgemaakt, maar het lijkt mij een belangrijke ontdekking.
     Verder verklaarde Van der Meulen tegen het marktdenken te zijn. Zoals vroeger iedereen tegen de antichrist was, zo is tegenwoordig iedereen tegen het marktdenken. Daarmee wordt geen kritiek op het kapitalisme bedoeld: men heeft de markt aanbeden en vindt het jammer dat die markt zo weinig heeft teruggegeven.

 

De Volkskrant, 23-09-2010, column door Arnon Grunberg

Hypocrisie

Verwijzingen naar het naziregime zijn vaak gebruikt om de tegenstander de mond te snoeren. Ergernis over dergelijke vergelijkingen is begrijpelijk. Maar dat mag niet betekenen dat wij nooit meer naar de nazi's mogen verwijzen, alsof het Derde Rijk zich buiten de geschiedenis bevindt.
    Zigeuners zijn door de nazi's vervolgd en vermoord. Dat zou moeten impliceren dat Europa anno 2010 geen zigeuners deporteert. Ook al wordt deporteren 'de grens over zetten' genoemd en ook al is de eindbestemming geen vernietigingskamp.
    Misschien bestaat er geen consensus over deze les uit het verleden en vindt het voorstel van CDA-kamerlid Sterk om Roma die zich niet aan de wet houden te deporteren instemming. Laten we dan de hypocrisie ook de grens over zetten en 4 en 5 mei afschaffen.
    Het leger kan met onze oorlogsmonumenten doen wat de Amerikanen met het monument van Saddam deden in Bagdad in het voorjaar van 2003.


Red.:   Vergelijk:

De Volkskrant, 23-09-2010, van verslaggeefster Anja Sligter

Burgemeester De Vos (PvdA) van Nieuwegein bepleit omstreden maatregel

'Roma etnisch registeren'

Burgemeester Cor de Vos (PvdA) van Nieuwegein vindt dat de tien gemeenten met veel Roma-inwoners deze etnisch moeten kunnen registreren. Ede is het op voorhand met hem eens, Utrecht en Enschede niet. De Vos is voorzitter van het Platform Roma-gemeenten.

‘We zitten in een spagaat. We hebben te maken met een groep mensen die het verst van de Nederlandse samenleving afstaan en ten behoeve van henzelf en hun omgeving moet worden geholpen. We kunnen dat niet doen zonder dat we hun problemen in kaart brengen’, zegt De Vos.

Hij wil dit binnenkort met de andere Roma- gemeenten bespreken.

Als de tien gemeenten bijvoorbeeld subsidie aanvragen, wil het ministerie van Integratie harde cijfers, aldus De Vos. ‘Anders zijn zij niet overtuigd van de problematiek.’ Onlangs werd 600 duizend euro verstrekt om te zorgen dat Romakinderen naar school gaan. ‘Dan wordt gevraagd: om hoeveel kinderen gaat het die niet naar school gaan?’

In het verkiezingsprogramma van de PVV staat dat de partij etnische registratie wil invoeren. Daarop rust sinds de Tweede Wereldoorlog een groot taboe. Frankrijk wordt zwaar bekritiseerd dat het land expliciet een groep Roma uitzet, omdat zij overlast veroorzaken.

De Wet Bescherming Persoonsgegevens verbiedt in beginsel het registreren van etniciteit. Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) toetst de naleving in de praktijk.

Bij hoge uitzondering geeft het college ontheffingen op de wet, zoals bijvoorbeeld bij de Verwijsindex Antillianen (VIA). Dat is een systeem dat informatie bijeenbrengt van gemeenten, hulpverleners en politie over Antilliaanse risicojongeren.

Uitzonderingen moeten ‘noodzakelijk zijn met het oog op zwaarwegend algemeen belang’. Ontheffingen worden niet zomaar verleend. ‘Het is een forse procedure, waarbij ook wordt getoetst of er geen andere middelen zijn om het doel te bereiken.’

Ede heeft de gegevens van de Roma- groep sinds hun komst in 1978 minutieus geregistreerd. Dit bleek woensdag uit een artikel van weekblad de Groene Amsterdammer. Wethouder Wim van der Pol erkent de fout, maar zegt daarbij dat het ging om een lijst uit 2000, toen er nog geen wet op de privacy was. Deze stamt uit 2009. Van der Pol is het eens met De Vos dat registratie van de Roma mogelijk moet zijn. Het is ook in Ede een dilemma. ‘De wet schuurt met de problematiek.’

Wethouder Ed Wallinga van Enschede ontkent dat zijn gemeente bezig was met het aanleggen van een database. ‘We hebben het geprobeerd, maar zijn ermee gestopt vanwege de morele onwenselijkheid.’

Ook Utrecht is niet voor etnische registratie. Bij uitzondering mogen de gegevens wel worden gebruikt voor onderzoeksdoeleinden, als deze daarna maar direct wordt vernietigd.

 

De Volkskrant, 27-09-2010, column door Arnon Grunberg

Zondebokken

O p vrijdag stond in de Volkskrant een interessant stuk van Nausicaa Marbe over Roma. Zij kwam terug op de veel besproken vergelijking van eurocommissaris Reding, die de collectieve uitzettingen van Roma door Frankrijk vergeleek met deportaties door nazi's. Of de vergelijking effectief is, daarover kan men van meningverschillen.
    Marbe repte in haar stuk van de 'terreur van de nazivergelijking'; de terreur is kennelijk niet afkomstig van nazi's, ook niet van een Europese staat die in 2010 etniciteit afdoende reden vindt om mensen het land uit te zetten, maar van hen die het wagen naar het verleden te verwijzen.
    In Duitsland liet Erika Steinbach, voorzitter van de Bund der Vertriebenen, weten dat Polen had geholpen de Tweede Wereldoorlog uit te lokken.
    De wind van het revisionisme waait door Europa, al durft het zich nog geen revisionisme te noemen.
    Europa wil zijn zondebokken graag weer in de eigen achtertuin slachten.


De Volkskrant, 28-09-2010, column door Arnon Grunberg

Bosma

PVV-kamerlid Martin Bosma schreef een boek. De Volkskrant en NRC Handelsblad lieten hem uitgebreid aan het woord. Bosma lijkt een ambitieuze man, die in de NRC verkondigt dat alle moslims die niet extreem zouden zijn, liegen.
    Ik moest denken aan de vertalers die in Irak voor het Amerikaanse leger werken, met gevaar voor eigen leven, en die ook voor mij vertaald hebben. En ik dacht aan de Amerikaanse generaal Petraeus, commandant van de NAVO-troepen in Afghanistan.
    Was ik Petraeus zou ik concluderen dat de agenda van Bosma en vermoedelijk die van de PVV overeenkomt met die van Bin Laden. Ik zou begrijpen dat Bosma mijn missie in Afghanistan schaadt, Amerikaanse troepen in Irak en elders in gevaar brengt en de NAVO ondermijnt. Was ik Petraeus zou ik stellen dat volksvertegenwoordiger Bosma lippendienst bewijst aan terroristische organisaties en dat hij daarom als 'enemy combatant' op Guantanamo Bay zou kunnen worden opgesloten.


Red.:   Guant. Bay: slecht voor moslims, goed voor PVV'ers

 

De Volkskrant, 04-10-2010, column door Arnon Grunberg

MonotheÔsme

Pierre Bayard schreef een boek getiteld Hoe te praten over boeken die je niet hebt gelezen. Ik moest aan dat boek denken toen ik het lezenswaardige stuk van de taalkundige Rik Smits las dat donderdag op de opiniepagina van de Volkskrant stond.
     Smits schrijft over een boek van Marc de Kesel, Goden breken, zonder dat boek gelezen te hebben. Mede daaraan is het te wijten dat Smits monothelsme schuldig verkIaart aan het menselijk verlangen naar superioriteit. Alsof je het menselijk verlangen naar mobiliteit verklaart door te zeggen: 'Dat komt doordat er auto's zijn.'
    Ooit luidde de sociaal-democratische slogan: 'Spreiding van kennis en macht.'
    Intussen is men van hoog tot laag tot de conclusie gekomen dat kennis slechts een hindernis op weg naar de macht is.
    Waarom lezen als je twitteren kunt?
    Nederland krijgt de regering die het verdient. Al hebben sommigen het iets meer verdiend dan anderen.


Red.:  Zie hiervoor


De Volkskrant, 05-10-2010, column door Arnon Grunberg

Obsceen

O p vrijdag zag ik een film over de dichter Allen Ginsberg en zijn gedicht Howl. Tegen de uitgever van dat gedicht werd in 1957 een proces aangespannen omdat het obsceen zou zijn. Zowel aanklager als verdediging riep literaire critici op om te getuigen dat het gedicht literaire waarde had, of niet.
    Het is vermoedelijk een teken van vooruitgang dat tegenwoordig in Nederland wat betreft literatuur niets meer obsceen word gevonden. Dat heeft ook tot gevolg dat literatuur nauwelijks meer voorstelt dan het menu van de dag in het eetcafť.
    Wilders beroept zich niet op de literaire waarde van zijn woorden maar op vrijheid van meningsuiting. Over zijn proces heb ik geen mening.
     Maar een maatschappij waar alles gezegd en geschreven kan worden is geen vrije maatschappij, het is een maatschappij waar het woord niet meer serieus wordt genomen. Een maatschappij in verval dus.


Red.:   Citeert joden. Kiest voor moslims.

 

De Volkskrant, 08-10-2010, column door Arnon Grunberg

Ironie

Onlangs kreeg ik een brief van een mevrouw die mij verzocht minder vaak te verwijzen naar artikelen in andere kranten. Ze had het met haar eigen krant al moeilijk genoeg.
     Ik ontrief hopelijk niemand als ik verwijs naar een artikel van Sara Berkeljon dat gisteren in de Volkskrant stond.
     Berkeljon citeert uit een interne mail van de nieuwe hoofdredacteur van NRC Handelsblad waarin hij zijn columnisten als herkauwers omschrijft.
    Prompt verscheen een column van Elsbeth Etty niet in NRC Handelsblad, alleen nog op de site van die krant. Jammer, want in die column citeerde zij uit een van de belangrijkste boeken uit het oeuvre van Mulisch, Het ironische van de ironie.
    Mulisch spreekt in dat boek over ‘een sfeer van agressief provincialisme’.
    NRC Handelsblad opende gisteren met de dood van Kamerling over zes kolommen en de Nobelprijs voor Vargas Llosa over ťťn kolom.
    Inderdaad, agressief provincialisme.

 

De Volkskrant, 12-10-2010, column door Arnon Grunberg

Minimumloon

Het was een klein berichtje van Anja Sligter onder aan pagina 2 gisteren in de Volkskrant en het begon met deze zin: ‘Werk is de basisvoorwaarde in Amerika om te integreren.’
    Nog steeds doet men in Nederland alsof integratie een kwestie van cultuur zou zijn. Sinterklaas vieren en hagelslag eten.
    Zoals laaggeschoolde arbeiders in Amerika bewijzen, is het niet eens nodig de taal te spreken om je nuttig te maken op de arbeidsmarkt. Nog afgezien van het feit dat Spaans daar bezig is een officiŽle taal te worden.
    Wie integratie in Nederland wil bevorderen moet het minimumloon verlagen. Afschaffen zou nog beter zijn. Het belangrijkste effect van het minimumloon is dat het laaggeschoolde arbeiders buiten de markt houdt.
    In een mercantilistische samenleving kennen mensen twee drijfveren: geld, de ontdekking van Marx. Seks, de ontdekking van Freud.
    Waar geld is, is macht.
    Alleen moraalridders proberen macht uit te oefenen zonder geld.


Red.:  Neoliberaal ŗ la Heleen Mees.

De Volkskrant, 14-10-2010, ingezonden brief van Saskia Haen (Zaandam)

Integratie

Arnon Grunberg stelt dat het verlagen van de uitkeringen de integratie bevordert (Voetnoot, 12 oktober). Geld is macht, iedereen gaat vanzelf aan het werk als de financiŽle nood hoog is.
    Ik ben het helemaal met hem eens. Bestraf dan ook werkgevers die aan de meest eenvoudige banen taal-, leeftijds-, diploma-, gezondheids- en ervaringseisen stellen. Anders beperkt de integratie zich tot converseren onder de brug met een kom soep van het Leger des Heils en het delen van ervaringen over de beste nachtopvang voor daklozen.
    En leren kinderen elkaar gebroederlijk zakkenrollen en inbreken.

 

De Volkskrant, 19-10-2010, column door Arnon Grunberg

Minimumloon

Mijn Voetnoot over het minimumloon leverde veel ingezonden brieven op.Dat arbeid integratie bevordert en integratie een economische aangelegenheid zou moeten zijn, leken de brievenschrijvers met mij eens te zijn. Maar van het minimumloon moest ik afblijven.
    Enkele lezers begonnen erover dat in Amerika veel mensen twee banen moesten nemen om rond te komen. Dat is waar, maar in Amerika bestaat een minimumloon.
    Is er iemand die meent dat verhoging van het minimumloon effectieve armoedebestrijding is? Dan zou er alleen een flink minimumloon moeten worden ingesteld in pakweg Mali en weg is de armoede.
    De meest effectieve armoedebestrijding is immigratie en juist daaraan wil het kabinet paal en perk stellen.
    In Nederland zijn er mensen die in Jezus geloven, in Allah, in Jahweh en er zijn mensen die in het minimumloon geloven.
    Of je nu een godheid of het minimumloon doodverklaart, je zult altijd een paar gelovigen boos maken.
 


De Volkskrant, 13-10-2010, column door Arnon Grunberg

Roddelen

In een veganistisch restaurant in New York dineerde ik met Hugo Brandt Corstius, die lange tijd columns heeft geschreven, onder andere op de voorpagina van de Volkskrant.
    Tijdens het eerste glas wijn roddelden wij over Rinus Ferdinandusse en Joop van Tijn; Hans Goedkoop en Renate Rubinstein; Judith Herzberg en Hanneke Groenteman.
    Toen kwam de vegetarische eend die gemaakt was van tofu.
    Wij roddelden over Frans Kellendonk en Gerrit Komrij; Charlotte Mutsaers en Arnold Heumakers; Harry Lockefeer en Pieter Broertjes.
    Hugo wilde geen dessert. Wij hadden alleen nog maar tijd om te roddelen over Cees Nooteboom en Henk Hofland en Hugo’s zoon Jelle en zijn dochter Merel.
    Toen zei Brandt Corstius: ‘Ik ben twee keer getrouwd geweest, maar trouw heb ik altijd onzin gevonden. Je moet jagen en laten jagen, alleen ben ik daar nu een beetje te oud voor.’
 

Red.:   AG en HBC, passen lekker bij elkaar.

 

De Volkskrant, 16-10-2010, ingezonden brief van Jan Middelkamp (Amsterdam)

Verruwing

In de Volkskrant van woensdag meldt columnist Grunberg dat de vader van collega-columnist Brandt Corstius het niet zo nauw nam met de echtelijke trouw terwijl een andere collega-columnist, Giphart, op pagina twee tekeer gaat tegen de verruwing der zeden. Volkskrant, je blijft me verbazen.


De Volkskrant
, 15-10-2010,

Wil

Luther heeft zich kritisch uitgelaten over de vrije wil. Erasmus reageerde met een geschrift over de vrije wil. Lang leek Erasmus de discussie te hebben gewonnen.
     Wanneer zulke uiteenlopende columnisten als Marjoleine de Vos en Marcel van Dam over Victor Lammes boek De vrije wil bestaat niet schrijven, moet er iets aan de hand zijn.
    Interessant zijn de ideologische conclusies die Van Dam aan onder andere Lammes boek verbindt.
    Dat het gedrag van mensen zal veranderen als de omstandigheden veranderen lijkt mij plausibel. Ik heb alleen problemen met het geloof in de goede overheid, die in staat is die omstandigheden te veranderen. Tenzij wij menen dat de overheid van God komt, moeten wij ervan uitgaan dat die overheid besmet is met menselijke zwakten. Als het individu gepredestineerd is, dan is de overheid, een verzameling individuen met een leger en het recht om belasting te heffen, dat ook.
 


De Volkskrant
, 18-10-2010, column door Arnon Grunberg

Barbaren

In de stationsrestauratie van Schaffhausen stond een nieuwszender aan. Toen ik opkeek van mijn espresso zag ik hoe een Paraguayaanse politieagent een 13-jarige, geboeide jongen schopte en sloeg.
    Ik herinnerde mij foto’s van een politieagent in Bangladesh die op een jongen insloeg en die Hans Aarsman in de Volkskrant liet afdrukken.
    Geweld van de staat is choquerender dan dat van voetbalsupporters of zetbazen van de maffia. Omdat het om ‘werk’ gaat, maar ook omdat het in onze naam gebeurt.
    De grootste zonde van George W. Bush is niet de oorlog tegen Irak, maar het feit dat hij marteling probeerde te legitimeren. Met hulp van de Europese Unie overigens.
    In talloze gevangenissen op deze wereld, ook in zogenaamd beschaafde landen, heersen toestanden die doen denken aan het concentratiekamp.
   In plaats van onze beschaving tegen de barbaren te verdedigen zouden wij kritischer moeten onderzoeken wat barbaars is aan de beschaving zelf.


Red.:   Cultuurrelativisme


De Volkskrant
, 16-10-2010, column door Arnon Grunberg

Een vijand

Volgens een onderzoek van de Friedrich Ebert Stiftung verlangt 10 procent van de Duitsers naar een ‘FŁhrer’. Wie meent dat het spook slechts door Nederland waart, vergist zich.
    Naar aanleiding van dit onderzoek interviewde de SŁddeutsche Zeitung de sociaal-psycholoog Oliver Decker.
     Decker brengt MŲllemann ter sprake. JŁrgen MŲllemann was een politicus die in 2002 voor de Bondsdagverkiezingen namens de FDP een campagne voerde met wat de SŁddeutsche Zeitung noemt ‘antisemitische trekjes’. In 2003 pleegde MŲllemann vermoedelijk zelfmoord. Volgens Decker was 2002 het jaar waarin antisemitisme onder de Duitse bevolking toenam.
    Sociale cohesie vereist vroeg of laat een vijandbeeld.
    Politici kunnen de latente behoefte aan een zondebok ‘salonfšhig’ maken.
    We kunnen het hebben over ‘problemen benoemen’ of het ‘verheffen van onderdrukte vrouwen’, maar ik vrees dat minder nobele instincten schuilgaan achter deze woorden.
    De mens verlangt niet naar liefde, de mens verlangt naar een vijand op wie hij kan neerkijken.


Red.:    AG verlangt naar een vijand, met zijn semitische en anti-kaukasische trekjes.


De Volkskrant, 20-10-2010, column door Arnon Grunberg

Bourgeoisie

Het debatje over subsidie voor de kunsten maakt veel moois los. In een interessante column vroeg Martin Sommer zich af of de staat wel ‘kunstkunst’ moest subsidiŽren. Een gemeenteraadslid van het CDA entartete SchŲnberg en Duchamp op de opiniepagina van de Volkskrant.
    Het is goed eraan te herinneren dat de Sovjet-Unie ooit zogenaamde decadente kunst, ook wel genaamd bourgeoiskunst, verachtte omdat die niet voor de arbeider, lees: de massa, zou zijn.
    Via de PVV en het CDA komt het stalinisme alsnog Nederland binnen. De geschiedenis kan mij niet ironisch genoeg zijn.
    De vraag blijft of de staat de zogenaamde decadente kunst moet financieren. Misschien ligt hier een taak voor de bourgeoisie zonder tussenkomst van een log overheidsapparaat.
    Als de Nederlandse bourgeoisie daar geen geld voor overheeft, dan moeten we ons erbij neerleggen dat er weldra in Rostock op cultureel gebied meer interessants gebeurt dan in Amsterdam.


Red.:   Betaal maar voor het genieten, AG. De "PVV-stemmers" die jij veracht hebben er geen zin meer in, door dat verachten.


De Volkskrant
, 02-11-2010, column door Arnon Grunberg

Stalinisme

Diederik Boomsma, CDA-duoraadslid in Amsterdam, liet in de Volkskrant weten dat ik in hem een wegbereider van stalinisme zag.
    Dat ligt genuanceerder. Eerder had Boomsma verklaard dat kunst die niet door een groot publiek kon worden gewaardeerd eigenlijk geen kunst was. Denk vervolgens aan de opvattingen uit de Sovjet-Unie over decadente bourgeoiskunst. Ja, dan zit je niet ver van stalinisme.
    Dat kunstsubsidie ter discussie wordt gesteld is prima. Treurig dat deze discussie gepaard gaat met wat Nausicaa Marbe omschreef als het schaamteloos etaleren van de intolerantie van de eigen smaak.
    Vrijdag schreef Boomsma dat er twee soorten kunst bestaan, onzinkunst en echte kunst. Wat echte kunst is, bepaalt Boomsma.
    Overigens gaan ook zij die het mecenaat prefereren boven kunstsubsidie, tot wie ik mijzelf reken, ervan uit dat als het om kunst gaat de markt niet het laatste woord moet hebben.
    Stendhal verkocht tijdens zijn leven ongeveer tweehonderd boeken.


Red.:    Wat echte kunst is, bepaalt Grunberg.

Ook: de kunst mag zelf bepalen wat kunst is, en dan mag de overheid dus de gemiddelde burger dus zelf bepalen wat te betalen.


De Volkskrant, 16-10-2010, door Steffie Kouters

Interview

Arnon Grunberg

Het is zijn ambitie ‘meer te zijn dan de klootzak in het leven van een ander’. En vader wil hij ook wel worden, al lijkt hem dat reuze eng. Maar wat Arnon Grunberg (39) vooral wil: ‘Ik ben een schrijver. HŠllo.’

Tussentitel: 'Je denkt dat je het leven van een vriend of vriendin kent. Maar je weet nooit helemaal wie de ander is. Je hebt altijd te maken met dubbellevens'

Waarom is je werk zů belangrijk? ‘Omdat het alles is wat ik heb. Dat is de kern. Er is niet zoveel buiten dat.’Korte stilte. ‘Weer zo’n dramatische uitspraak: het is alles wat ik heb. Maar het is heel belangrijk. Wat zou Federer zijn zonder tennis?’
    Later: ‘Uiteindelijk vind ik ook belangrijk… Hoe moet ik het zeggen? Ik denk dat je betere boeken schrijft als je toch de ambitie hebt meer te zijn dan alleen maar een klootzak in het leven van de ander.’

Is dat besef de laatste paar jaar gekomen? ‘Nee. Als ik weleens een klootzak was, kwam dat voort uit puur egoÔsme, maar het kwam ook doordat ik mezelf gekwetst voelde en het idee had dat ik terug moest slaan. Mijn werk is een kind dat ik moet beschermen. Dus als je daaraan komt, haal ik uit.’

Arnon Grunberg praat zacht, en soms erg snel, stukken zin overslaand. Alsof zijn gedachten alweer een stap verder zijn. De schrijver – hij is een paar weken over uit zijn woonplaats New York – zit in de keuken van een Amsterdams restaurant. Een tafeltje apart, hier geen heimelijke blikken van andere gasten. Soms gaan zijn woorden verloren in het getimmer op het hakblok, het gesis van het espressoapparaat, het gekletter van borden.
    Huid en haar is de titel van zijn nieuwe boek, dat 28 oktober verschijnt, met in de hoofdrol professor Roland Oberstein, gespecialiseerd in ‘economische bubbels’. Oftewel, zoals hij de professor laat uitleggen: ‘De geschiedenis van het bedrog, hoe mensen er van alles voor over hebben en er alles aan doen om bedrogen te worden.’

De zwakheden van mensen, je hebt er een speciaal oog voor. ‘Die vind ik fascinerend. Het maakt mensen vaak mooier.’

En hun slechtheden, daar heb je ook een fascinatie voor. ‘Maar slechtheid is vaak zwakheid. Ik zal niet snel iemand beschrijven die puur slecht is. Een echte seriemoordenaar, zoals in American Psycho, die elke avond eropuit gaat om puur sadisme te bedrijven, nee. Ik moet me kunnen voorstellen dat ik er ook zelf toe in staat ben. De Oostenrijker die het meisje opsloot. Interessant: je doet zoiets en kunt niet meer terug.’

De monomane wetenschapper Oberstein houdt afstand tot alle vrouwen. Totdat hij de studente Gwenny ontmoet. Hij geeft zich over en wordt er op een vreselijke manier voor gestraft. Grunberg schiet in de lach. ‘Kun je wel zeggen.’

Hij wordt verraden. Zit die angst om je over te geven uit vrees verraden te worden ook in jou? ‘Dat is natuurlijk een reŽle angst van me. En het is een dubbelwerking. Als jij het lastig vindt iemand te vertrouwen, vindt die ander het ook lastig jou te vertrouwen. Wantrouwen werkt aanstekelijk. Wantrouwen houdt een voet buiten de deur.’

Waar komt dat wantrouwen vandaan? ‘Dan moet ik mezelf gaan psychologiseren.’

Je bent een goeie psycholoog. ‘Ik was gisteren op een tentoonstellinkje over mij bij De Slegte in Arnhem. De organisator was ook bij Roos geweest, mijn eerste vriendinnetje. Kennelijk heeft zij al mijn brieven bewaard. Er waren brieven bij van toen ik 16 was, uit 1986, en brieven uit 1992. Er zit een enorm verschil tussen. Interessant, hoe die toon is veranderd. Ik denk dat je dat in een logische reactie op pijn of teleurstelling wel inbouwt.’

Rosie komt voor in zijn debuutroman Blauwe Maandagen. Zijn jeugdliefde maakte het ineens uit.
    Hij zegt: ‘Volgens mij storten de meesten zich niet voor honderd procent ergens in. Ik ben misschien meer op mijn hoede voor overgave dan anderen, maar dat is niet per definitie uit angst verraden te worden. Meer uit het gevoel: diegene gaat me levend opeten, als ik niet oppas.’

Heb je nu een vriendin? ‘Ja.’

In Nederland of in New York? ‘In Nederland.’

Dat is op afstand, dan. ‘Er zijn veel relaties stukgelopen omdat… In het begin vinden vrouwen lange-afstandsrelaties leuk. En op een gegeven moment niet meer. Kan ik ze niet eens kwalijk nemen. Ja… nou nee, dat neem ik ze niet kwalijk.’

Heeft het te maken met de afstand naar New York of de afstand die je verder toont in een verhouding? ‘Ik denk ook het laatste. Maar met mijn exen heb ik een goeie band. Er is er een die ik niet meer spreek. Dat doet er verder niet toe; ik wens haar niets kwaads toe.’

Hij bedoelt Aaf Brandt Corstius, ‘Aap’, zoals Grunberg haar noemde in zijn open brieven in het Belgische Humo, ook opgenomen in de correspondentiebundel Omdat ik u begeer.

Nare brieven, die je aan haar schreef, hoewel ik er ook wel de frustratie en teleurstelling in las. ‘Ik was ook heel boos. Het was een ongelukkige…’

Match? Hij schiet weer in de lach: ‘Match. Voor ons allebei. En het lukte ons niet daaraan een einde te maken. Maar zo’n verhouding heeft ook wel iets verslavends, is ontzettend verslavend, dat wordt weleens vergeten. Ontzettend bindend ook. Je kunt er jaren mee doorgaan.’

Zoals je een van de vrouwelijke hoofdpersonen in Huid en haar laat constateren: aan problemen kun je verslaafd raken. ‘Ńls die man maar van zijn vrouw af is, Šls die man maar naar Nederland komt, dan is het goed. Maar dat is niet waar. Wat je bindt aan diegene is wat je hoopt te krijgen en wat maar niet komt. Op het moment dat het er is, is het vaak de dood in de pot.’

‘Waarom je afbeulen om te worden wie je bent, als je ook kunt worden wie de ander wil dat je bent?’, laat je Oberstein filosoferen. ‘Dat heb je in liefdesrelaties. Dat je je heel erg voegt naar het beeld dat de ander van je heeft. Totdat je denkt: nu ben ik wel klaar met deze rol.’

Heb je dat zelf wel eens zo gedaan? ‘Ik ben iemand die zich binnen bepaalde grenzen kan voegen.’

Dat lijkt me niet, je werk gaat altijd voor.’ ‘Da’s waar. Tijd is een groot probleem.
    ‘Het was misschien ook een van de ergernissen met die ene mevrouw; je weet toch met wie je iets bent begonnen? Ik ben een schrijver. HŠllo. Als je iemand had gewild die ’s avonds om negen uur op de bank zit had je beter iets met een loodgieter of weet ik veel kunnen beginnen. Vrouwen hebben soms de illusie: ja, zo is-ie, maar ik ga hem veranderen.
    ‘Ik heb te vaak meegemaakt dat ik in een situatie terechtkwam waarin ik de rol op me nam van boosdoener. ‘Als hij anders was, zou ik gelukkig zijn.’ Dat is geen aangename rol. Die ambieer ik niet nog een keer. Niets is vervelender dan dat een ander je voortdurend het idee geeft dat je tekortschiet.’

Jij bent net zo monomaan bezig met schrijven als Oberstein is met de wetenschap. ‘Zoiets. Er zit een monomane kern in me en daar moet je niet mee willen concurreren. Want dat is…’

Hopeloos. ‘Daar wordt de relatie niet leuker van. Daar word je zelf niet leuker van. Doodlopende weg. Terwijl een vriendin zich ook zou kunnen afvragen: als hij dit werk niet had gedaan, had ik dan hier gezeten?’

Hoe ga je om met je huidige vriendin? ‘Ik zou me slecht voelen als ik dingen zou beloven die ik niet kon nakomen: ‘We gaan trouwen, we kopen samen een huis.’ Ik ben eigenlijk heel duidelijk.’

Wat zeg je dan? Lachend: ‘Ik heb mijn werk, een zieke moeder en een petekind die veel aandacht vragen, en mijn vrienden. Ik moet veel compromissen sluiten. En als dat je niet bevalt, zou ik dat jammer vinden, want je moet bij me blijven.’

Het is buigen of barsten. Of je vriendin accepteert je helemaal zoals je bent… Hij onderbreekt: ‘Helemaal niet. Het ligt er ook aan hoe een vriendin zich een relatie voorstelt. Als dat radicaal anders is dan ik het doe, moet ze ermee stoppen. Ik vraag veel vrijheid, maar ik geef anderen ook veel vrijheid.’

Dat is gemakkelijk. ‘Dat weet ik niet. Ik ken genoeg mensen die zelf de vrijheid op prijs stellen en de ander de vrijheid niet gunnen. In veel relaties zit de behoefte: jij moet mijn ego opvijzelen, dan vijzel ik het jouwe op. Mij interesseert dat niet. Maar ik vijzel ook het ego van een ander niet op.’

Denkt je vriendin ook zo over verhoudingen? ‘Op het moment wel. Maar er zijn dingen waarmee ze het moeilijk heeft. Ik probeer overal vriendelijk tussendoor te schipperen, maar soms pakt het ongelukkig uit voor de betrokkenen. Voor de menselijke betrokkenen. Niet voor mijn werk.’

Je schrijft je boeken, de Voetnoot voor de Volkskrant, artikelen voor NRC, columns voor Vrij Nederland: waarom wil je zo veel laten zien?
‘Het is niet alleen dat ik iets wil laten zien aan de buitenwereld, maar ik ga ook de strijd met mezelf aan: kan ik dit ook nog? Schaken tegen de computer. Dit haal ik, kan ik het volgende halen? Concentratie is een vorm van geluk, als je er eenmaal in zit. En als het goed is neemt die concentratie je mee. Die geeft je ook energie. Ach, wat klinkt dit allemaal vaag.’

‘Ik logeerde bij een gezin in Leidsche Rijn, waarover ik elke dag een stukje schreef in de krant. Met de kinderen tafelvoetbalde ik. Later reageerden de ouders op mijn bijdragen: ‘Aardige jongen, maar wat een winnaarsmentaliteit. Hij wilde zelfs van onze kinderen winnen met tafelvoetbal.’ Ik moest erom lachen, maar ik vond het wel confronterend.’

In je werk zit een fascinatie voor seks – ook in je Voetnoot. ‘In mijn Voetnoot?’

Dat weet je toch zelf wel? ‘Ik dacht dat ik het er goed in verborgen hield. Maar, ja: seks is zo wezenlijk. Als ik elke dag een Voetnoot schrijf moet ik het wel hebben over dingen die ik echt interessant vind.’

Jij noemt het wezenlijk. Aan de andere kant: er zijn stellen die het al jaren nauwelijks meer met elkaar doen. ‘Dat feit zegt helemaal niets. Het verlangen blijft. Ik kan de gekste dingen op seksueel gebied voorlezen aan een zaaltje, maar zodra het gaat over geen seks hebben en nog wel samen zijn, zie ik de heftigste reacties. Het publiek begint op en neer te schuiven, mannen die in slaap zijn gevallen schrikken ineens wakker, iedereen wordt superonbehaaglijk. Ik denk dat het de plicht is van een columnist of romanschrijver af en toe te laten zien dat seks ingewikkelder is dan we veinzen, iets wat we niet helemaal onder controle hebben.’

In Huid en haar ontaardt de seks totaal. ‘Ook dat gebeurt vaker dan we denken, vrees ik. Iemand zei lang geleden tegen me, toen ik nog voor de VPRO-radio werkte: ‘Als je met een ander in bed ligt, weet je niet wat die denkt. En geloof me: je wilt het niet weten.’ Een van de mooie dingen die een schrijver kan doen is die fantasieŽn tastbaar maken.’

Waar denken ze aan? ‘Ja, waar denken ze aan? Ik denk dat het confronterender is dan wij zelf willen geloven.’

En dat weet je omdat je zelf ook zulke gedachten hebt. ‘Tuurlijk.’

Spreken anderen hun gedachten erover wel eens tegen je uit? ‘Moeilijk hoor. Ik weet ook niet of je vriendinnen op dat punt moet brengen. Het kan onaangenaam worden. Je weet niet wat je openbreekt. Je weet niet wat mensen hebben meegemaakt. Dat heb ik geleerd: meestal denk je dat je het leven van een vriend of vriendin kent. Maar dat blijkt er toch iets te zitten waar diegene gewoon niet over wil praten.
    ‘Je weet nooit helemaal wie de ander is. Dat zit ook in het boek. Je hebt altijd te maken met dubbellevens, dingen die ongezegd blijven. Het is ook een illusie dat je jezelf helemaal kunt kennen.’

Wat zie jij als je naar jezelf kijkt? De jongen die zo snel bekend en beroemd werd? Meteen: ‘Nee.’

Maar het is wel wat er gebeurde. Lijkt me vervreemdend. ‘De vraag was meer: hoe nu verder? Hoe ga ik ermee om? Vervolgens vertrok ik naar New York. Ik kijk erg naar mezelf door het perspectief van een verplichting die ik heb aangenomen. ‘Dit ga ik doen, dit is een deadline.’ Concrete dingen. Wat dat betreft vond ik de manier van denken herkenbaar, toen ik embedded was bij het leger in Afghanistan en Irak. ‘We hebben een missie, die gaan we uitvoeren, en dan komt de volgende missie.”

Zo sta jij in het leven? ‘De missie kan ook zijn: we gaan er een mooie avond van maken.’

Zo rationeel kun je het leven toch helemaal niet benaderen? ‘Het wordt dus ook voortdurend ondermijnd. Voortdurend. Ik gebruik niet voor niets de metafoor van het leger en een missie.’ Mompelend: ‘En dan vallen er bommen.’

Het beeld van jou is iemand die op een cynische en nihilistische manier de wereld aanschouwt. Maar over de oorlogen in Afghanistan en Irak schreef je met betrokkenheid. ‘Ik hou niet van de opvatting: ‘Je bent soldaat, dan ben je toch gemaakt om te sterven?’ Onzin. Zoiets kun je alleen zeggen als je er nooit hebt rondgelopen. Ik ben in zoverre nihilist dat ik niet precies weet waarvoor de Nederlandse militairen nu precies zijn gestorven.
    ‘Het was wel een ingrijpende ervaring. De eerste keer dat ik terugkeerde uit Afghanistan haalde mijn vriendin me op. Ze zei: ‘God, je ziet er zo onoverwinnelijk uit.’ Dat is het gevoel. Misschien is dat de overmoed die je krijgt. Ik ben de dans ontsprongen en ga weer de dans ontspringen.’

Je dacht niet: wat was het verschrikkelijk? ‘Nee. Nee. Nee. Ik begrijp heel goed de aantrekkingskracht van oorlog. Er zit gewoon een gewelddadige kant in mensen. Dat kan me wel boos maken: irreŽle verwachtingen van een betere wereld. Die kun je alleen hebben als je nooit serieus naar jezelf hebt gekeken.’

Waar komt dat besef bij jou vandaan? Door je vader, die meer dan veertig onderduikadressen heeft gehad; je moeder, die Auschwitz overleefde? ‘Ik realiseer me sterk dat dingen toevallig zijn. Mijn moeder is toevallig in Nederland terechtgekomen nadat ze was gevlucht uit Berlijn. Ze zat op een boot voor Duits-joodse vluchtelingen die door Cuba en de Amerikanen werd teruggestuurd. De boot werd verdeeld onder Engeland, BelgiŽ, Frankrijk en Nederland. Ik geloof in het noodlot, in de Griekse zin van het woord. Er zijn krachten die sterker zijn dan jij, die je niet altijd kunt controleren. Het is mij volkomen vreemd om ervan uit te gaan: nu ben ik hier en ik heb het recht hier te zijn.’

Alles kan ineens anders zijn. ‘Ja. Dat besef heb ik van mijn ouders. Het gevoel van fundamentele onzekerheid.’

In hoeverre speelt de holocaust verder een rol? ‘In de zin dat mijn ouders iets hebben meegemaakt waaraan ik niet kan tippen. In alles wat ik doe is dat toch een schaduw. Ik zou de P.C. Hooftprijs kunnen winnen, maar het kamp overleven… Dat is toch net zoiets als een potje flipperen tegenover tennissen op Wimbledon.’

Nu benader je het ironisch. ‘Het is een grap, maar het is ook waar. Ik heb mezelf weleens afgevraagd waarom ik altijd de positie inneem van buitenstaander. Ik zal niet zeggen dat je een beter mens bent als je de shoah hebt overleefd, helemaal niet, maar het is wel een ervaring die mij een buitenstaander maakte ten opzichte van mijn eigen ouders. Omdat ik er niet bij kon.’

Voor een documentaire in 2006 bezocht je Auschwitz, samen met Paul RosenmŲller. Daarin omschreef je het drama van je ouders: ‘Dat je iets overleefd hebt en niet meer kan leven. Niet meer echt leven.’ Zacht: ‘Een moeilijke uitspraak. Ik voel me er onbehaaglijk bij. Ik denk dat het wel een ware uitspraak was, als het om mijn moeder gaat. Maar het was niet aan mij om die te doen.’

Je zei het ook over jezelf. Dat je je als 16-jarige voornam om het anders te doen dan je ouders, om echt te gaan leven, en dat het niet is gelukt.’
‘Toen in dat programma met RosenmŲller had ik nog niet het idee dat schrijven echt leven was. Dat lag ook aan allerlei liefdesrelaties. Daar ben ik nu wel van teruggekomen.’


Zou je zelf vader willen worden? ‘Lijkt me reuze eng, in allerlei opzichten. Pas geleden bracht ik mijn petekind naar school en ineens dacht ik: wat doe je als je kind wordt gepest? Maar mensen krijgen voordurend kinderen, dus ik zal het ook wel kunnen.’

Een kind zou je kwetsbaar maken. ‘Superkwetsbaar. Het is het zwakke punt in je defensie.’

Kun jij overweg met zwakke punten in je defensie? ‘Moeilijk. In Heat, een prachtige film, zegt de dief, Robert De Niro: ‘Als je de hitte voelt moet je binnen vijf seconden weg kunnen wezen.’ Dat is de essentie: je kunt niet meer weg, want het kind is er.’

En werk is veilig, dat heb je zelf in de hand, onder controle. ‘Ik zeg niet dat ik nooit een kind wil. Ik weet het niet.’ Stilte. ‘Ik denk het ooit wel.’
    Hij zegt: ‘Sommigen zijn ervan overtuigd dat ik een akelig en slecht mens ben. Van dat beeld kom ik nooit meer af. Dat vind ik ook niet erg. Een van de reacties die ik het meest hoor is: ‘Je bent wel klein in het echt.’ De tweede reactie is: ‘Je valt wel mee. Je bent eigenlijk erg aardig.’’

In je werk zit een hoop naarheid. ‘Natuurlijk zit dat ook in mij. Maar ik denk dat ik dingen beschrijf die in veel mensen zitten.’
    Later: ‘Ik ben iemand die de neiging heeft navelstrengrelaties aan te gaan. Aan de ene kant ben ik afstandelijk, aan de andere kant loyaal. Erg dubbel.’

Een teleurgestelde jeugdvriend van je zei een paar jaar geleden in Vrij Nederland: ‘Ik ben niet de eerste en ook niet de laatste die dacht dat hij met Arnon iets anders had dan er was.’ ‘Ik heb weer contact met hem. Anderen zijn verdwenen, maar de meesten komen terug.’

Actrice Johanna ter Steege, die je verliefdheid onbeantwoord liet, is nog steeds woedend over het boekje dat je in de jaren negentig voor haar schreef, vertelde ze in De Wereld Draait Door. ‘Ik vind dat wel weer eervol, op een gekke manier. Haar boosheid, na al die jaren, streelt me ook. ‘Het tegenovergestelde van liefde is niet haat, maar onverschilligheid’, zei Primo Levi. Een mooie uitspraak. ’

Toen ik de open brieven aan haar las, dacht ik: ik zou ook wel kwaad zijn. Arnon Grunberg lacht. ‘En ik zie ze als tekenen van liefde.’


Tussenstuk:
CV
Arnon Grunberg

Geboren
22 februari 1971, Amsterdam

Opleiding
Vossius Gymnasium, Amsterdam (weggestuurd)

Werk
Op zijn 23ste debuteerde Grunberg met Blauwe Maandagen, een internationaal succes. Hij kreeg er de Anton Wachterprijs en het Gouden Ezelsoor voor. Sinds 1984 heeft Grunberg onder zijn eigen naam acht romans geschreven, waaronder het verfilmde Tirza. Onder het pseudoniem Marek van der Jagt publiceerde hij twee romans, naast essays en verzameld werk.
    Hij schrijft een dagelijkse column voor de Volkskrant en is vaste medewerker van NRC Handelsblad. Verder werkt hij voor de VPRO-gids, Humo en mensenrechtenmagazine Wordt Vervolgd.

Prijzen
Grunberg won twee keer de Gouden Uil, twee keer de AKO Literatuurprijs, de Libris Literatuurprijs, de Constantijn Huygensprijs en onlangs de Frans Kellendonkprijs.

28 oktober aanstaande verschijnt zijn nieuwe roman, Huid en haar.
 

De Volkskrant, 22-10-2010, column door Arnon Grunberg

Voorbeeldfunctie

Op woensdag stond in de Frankfurter Allgemeine Zeitung een stukje met de kop ‘Holland schweigt’. Dat begon zo: ‘Kaum haben die Niederlande eine neue konservatieve Regierung, spielt auch gleich eine ganz andere Musik im Land. Nšmlich gar keine.’
    Er staan foutjes in het stuk. Bolkestein heet Hans Bolkestein en de schilderijen van Rudi van de Wint worden geloof ik niet uit de Tweede Kamer verwijderd. Verder is de strekking van het stuk onweerlegbaar: uitzonderingen daargelaten bestaat Nederland uit vriendelijke opportunisten en kleinburgerlijke meelopers. Dat is elders niet anders. Nederland dacht alleen een voorbeeldfunctie te hebben.
    Zoiets hoort de Nederlander niet graag.
    Misschien kunnen we toch iets van de Duitsers leren.
    W.F. Hermans betoogde al dat het Nederlands zich verhield tot het Duits als het Zwitserduits tot het Hoogduits. En anders dan de PVV nam de NSDAP kunst serieus. Tot diep in de oorlog hield Hitler de Duitse theaters open.


De Volkskrant, 25-10-2010, column door Arnon Grunberg

Martelingen

Volgens Machiavelli zouden huurlingen niet effectief zijn, omdat ze niet loyaal zouden zijn. Misschien onderschatte Machiavelli de loyaliteit van het geld.
    Tijdens mijn eerste bezoek aan Bagdad in de zomer van 2008 moest ik verscheidene malen checkpoints in de Groene Zone passeren die bemand werden door Peruaanse huurlingen in dienst van Triple Canopy. Op een van de zogenaamde ‘blast walls’ hadden de huurlingen in het Spaans geschreven: ‘God, vergeef ons onze zonden.’
    Tijdens een bezoek aan een Afghaanse politiepost in de herfst van 2007 vielen mij jongetjes op die overduidelijk schandknapen waren. Sommige van die jongetjes werden met een uitgescheurde anus op Kamp Holland afgeleverd. Een Nederlandse officier zei tegen mij: ‘Als je daar een mening over gaat hebben, heb je het hier bij voorbaat verloren.’
    Dat is ook onze mening als het gaat om martelen.
    Het onderzoek van de VN naar martelingen in Irak zal dat uitwijzen.
 

Red.:   Cynisme


De Volkskrant
, 26-10-2010, column door Arnon Grunberg

Kunstsubsidie

Anton Zijderveld, emeritus hoogleraar sociologie, mengde zich vrijdag in de Volkskrant in het debat over kunstsubsidie en atonale muziek.
     Hij gelooft dat kunstenaars ‘na ruwweg 1960’ afscheid wilden nemen van ‘het burgerlijke leven’. Na ruwweg 1960? Zijderveld is onwetend of doet aan geschiedvervalsing.
    Als voorbeelden van ‘jeugdig modernisme’ noemt Zijderveld Karel Appel en Jan Cremer.
    Ik Jan Cremer was een ‘onverbiddelijke bestseller’. Appel praatte graag over zijn armoedige jeugd. De zorg van de latere Appel was wat hij met zijn geld moest doen. Niet de overheid, de markt had zich over Cremer en Appel ontfermd. Wat deze ‘modernisten’ in een debat over kunstsubsidie doen, is raadselachtig.
    Nederland zou niet alleen kunstsubsidie moeten afschaffen maar ook de universiteiten. Het stukje van Zijderveld illustreert de overbodigheid van de Nederlandse academische opleidingen.
    Voor toneel ga je naar Berlijn. Om te studeren ga je naar Amerika.
    Voor hoeren en hasj is er Amsterdam.


Red.:   Cynisme. Weet niets van onderwijs.

 

De Volkskrant, 27-10-2010, column door Arnon Grunberg

Afkeer van Brussel

Op zondag opende de Sunday Independent, een grote krant in Ierland, met een interessant artikel. Ierland moet de EU verlaten en aansluiting zoeken bij de VS.
    Deze aanbeveling komt van Mike Soden. Vroeger baas van de Bank of Ireland, tegenwoordig lid van een commissie die de Ierse regering moet adviseren hoe de problemen met banken moeten worden opgelost.
    Historisch gezien bestaat er een nauwe band tussen Amerika en Ierland, maar ik vermoed dat praktische bezwaren dit plan in de weg zullen staan. Interessant is dat de weerzin in Ierland, en niet alleen daar, tegen Brussel zo groot is dat men bereid is om Ierland de eenenvijftigste staat van Amerika te maken.
    De afkeer van Brussel is ook wat de PVV en de SP gemeen hebben. Tot een poging tot aansluiting bij Amerika zal het in Nederland niet komen. Onder het Nederlandse populisme stroomt van oudsher het anti-Amerikanisme.


Red.:   Pro-EU, pro US, etc.

 


De Volkskrant, 28-10-2010, column door Arnon Grunberg

Geld

Kabinet en oppositie klinken als ontwikkelingswerkers en dorpsgeestelijken. Femke Halsema wil ‘hoop bieden’. Mensen die niets te bieden hebben, bieden hoop.
    De heer Rutte schrijft: ‘Iedereen heeft een eigen uniek talent.’ Het woord ‘eigen’ in die zin maakt duidelijk dat schrijven niet het talent van de heer Rutte is.
    Veeleer klinkt hij als een instructeur die langdurige werkelozen moet leren om te solliciteren.
    Karzai, mijn favoriete politicus, werd jarenlang de burgemeester van Kabul genoemd. Zelfs dat is hij niet meer.
    Denkend aan de heer Rutte zie ik de burgemeester van Vaals.
    Karzai kreeg zakken met geld van de Iraanse regering. Dat is het talent van Karzai. Geld in ontvangst nemen. Haider kreeg geld van de Libische leider Kadhafi, zij het niet contant.
    Ik hoop maar dat iemand geld aan Rutte geeft, Iran of LibiŽ.
    De burgemeester van Vaals heeft slechts ťťn talent: geld in ontvangst nemen.


Red.:   Cynisme


De Volkskrant, 29-10-2010, column door Arnon Grunberg

Facebook

‘Hij is een genie. Maar hij is niet aardig’, luidde de kop boven het interessante artikel gisteren in de Volkskrant over de film The Social Network.
    Die film gaat over de oprichter van Facebook, Mark Zuckerberg, fantastisch gespeeld door Jesse Eisenberg.
    Volgens David Brooks, columnist van The New York Times, zou de film sociologisch tekortschieten, maar psychologisch sterk zijn. De zedenschets van elite-universiteiten in Amerika was volgens Brooks verouderd.
    De psychologie van de film is niet verfijnd, maar daarom niet minder krachtig. Alle ambitie is wraak in vermomming.
    De Zuckerberg uit de film werd al vergeleken met Gordon Gekko en het onvermijdelijke woord ‘computernerd’ viel veelvuldig.
    Ik vond Zuckerberg het sympathiekste filmpersonage van het afgelopen jaar. Niet sentimenteel, gedreven en gespeend van iedere zweem van mediatraining.
    Iedereen die net iets meer wil weten over wat internet eigenlijk inhoudt, zou The Social Network moeten gaan zien.
 

IRP:   Zie:

De Volkskrant, 28-10-2010, door Bor Beekman

Opvallend actuele verfilming van de geschiedenis van Facebook

Regie David Fincher. Met Jesse Eisenberg, Andrew Garfield, Justin Timberlake. In 69 zalen.

Niemand weet iets – zo luidt het officieuze Hollywood-adagium, dat wordt bevestigd door The Social Network van regisseur David Fincher (Se7en, Fight Club). Uiteindelijk valt het succes van films nooit te voorspellen, hooguit achteraf te duiden. Op voorhand leek de verfilming van de oprichting en groeiperikelen van de vriendenwebsite Facebook geen materiaal voor blockbuster-waardige inkomsten. Iets met internet en bleke, even intelligente als sociaal incompetente nerds, die hun campusleven inwisselen voor een bestaan achter het computerscherm, aangevoerd door de meest bleke, intelligente en sociaal incompetente nerd van allemaal: Mark Zuckerberg. Een hoogst onaangename held, met wie het slecht identificeren is – nog zoiets waar studiobonzen in de regel voor terugdeinzen.
    Het is Finchers verdienste dat hij, in tijden waarin collega’s grossieren in vlak superheldgeweld, de Hollywood-film weer een meer sociaal kritische kant opstuurt, zoals in de hoogtijdagen van de Amerikaanse mainstreamcinema – zonder daartoe allerlei concessies te doen aan het vaak voor dom versleten grote publiek. The Social Network is niet overdreven geromantiseerd, computer-lingo en algoritmes worden niet versimpeld, en de personages – op zanger Justin Timberlake na gespeeld door relatief onbekende acteurs – zijn even weinig eenduidig als mensen van vlees en bloed.
    De voornaamste, en geslaagde, kunstgreep die Fincher en scenarist Aaron Sorkin (van onder meer de serie The West Wing) toepassen om hun filmversie meer te doen wervelen dan de realiteit, schuilt in de dialoog. Die is voortdurend vlijmscherp: razendsnelle uitwisselingen van gevatheden moeten aantonen hoe sneldenkend en hoogbegaafd de hoofdpersonages zijn. Dat begint al in de even virtuoze als informatiedichte openingsscŤne, waarin de student Zuckerberg zijn vriendin zowel bedoeld als onbedoeld schoffeert, en zij de relatie verbreekt.
    Geniaal, is hij, maar ook arrogant en contactueel gestoord, een berekenende opportunist die achter elke vorm van vriendschap de diepe wens vermoedt om – via de ander – te stijgen in de sociale rangorde, te beginnen met die van het uiterst elitaire Harvard.
    De vorm waarin Fincher zijn vertelling giet is die van een rechtbankdrama, waarbij de betrokkenen – miljardair Zuckerberg en oud-campusgenoten die menen dat Facebook toch ook hun vinding was – een onderlinge juridische strijd uitvechten, en we in flashbacks meemaken hoe de exceptionele groei van het bedrijf in kilte eindigt. Het maakt The Social Network ook opvallend actueel; kwesties als intellectueel eigendom, veranderende marktinzichten en het gebruik van internet als digitale schandpaal worden als volkomen natuurlijk ingepast in het drama.
    Dat uitgerekend zo iemand als Zuckerberg ’s wereld grootste vriendennetwerk zou oprichten, is de spectaculaire ironie achter The Social Network, die ook terugslaat op de kijker, of gebruikers van Facebook. Kennelijk doorzag de zelf vriendloze oprichter, die in exclusiviteit, uitsluiting en rangschikking op uiterlijk een lucratieve meerwaarde van het digitale contact herkende, toch heel goed hoe de mens in elkaar steekt.



De Volkskrant, 03-11-2010, column door Arnon Grunberg

Vaals

Recentelijk noemde ik de heer Rutte de burgemeester van Vaals. Dat heeft mensen in Vaals boos gemaakt. Marie-Josť van den Beuken, secretaris van Centrum voor Kunst en Cultuur De Kopermolen Vaals, schreef: ‘Vaals heeft gelukkig een burgemeester die zich niet alleen vakkundig bezighoudt met het wel en wee van zijn gemeente, maar ook vol passie met kunst en cultuur in deze plaats en in de Euregionale omgeving. Dit in tegenstelling tot de door U genoemde Mark Rutte.’
     Als puber ben ik ooit in Vaals terechtgekomen. Ik heb de Vaalserberg beklommen en wandelde vervolgens door naar Aken. Veel pubers doen dergelijke zaken samen, ik deed het liever alleen.
    Als ik vreemd zou gaan in Nederland zou ik dat in Vaals doen.
    Vanuit Vaals kan men lopend het land verlaten. Men kan uitwijken naar Duitsland of BelgiŽ. Alleen al dat neemt me voor Vaals in. En De Kopermolen uiteraard.

 

De Volkskrant, 09-11-2010, column door Arnon Grunberg

Bananenrepubliek

Nicholas D. Kristof schreef een interessante column in The New York Times over inkomensongelijkheid in Amerika. In 1976 verdienden de rijkste Amerikanen (1 procent) 9 procent van het nationaal inkomen, nu is dat gestegen tot 24 procent.
    Uit onderzoek blijkt dat immense inkomensongelijkheid tot financiŽle problemen leidt. De laag onder de allerrijksten steekt zich in de schulden om mee te doen met de allerrijksten, het aantal faillissementen stijgt. Niet alleen banken zijn schuldig aan het verstrekken van kredieten aan consumenten die hun leningen niet kunnen terugbetalen. Psychologische en culturele factoren spelen een rol. Wat mensen denken nodig te hebben is gebaseerd op wat de buren hebben. Ieder gezin met kinderen maakt dit dagelijks van nabij mee. Solidariteit is tegenwoordig geen valide argument meer om iets aan inkomensongelijkheid te doen.
    Maar, zoals Kristof zegt: wie niet in een bananenrepubliek wenst te leven, moet al te grote inkomensongelijkheid bestrijden.
 

De Volkskrant, 10-11-2010, column door Arnon Grunberg

Illegalen

In de Volkskrant van maandag schreef Eileen Ros een mooi artikel over buitenlanders zonder geldige verblijfsvergunning die in Nederlandse detentiecentra worden opgesloten.
    Kunnen illegalen inderdaad zonder proces voor onbepaalde tijd worden opgesloten?
    Verder beschrijft Ros taferelen die in de verte aan Abu Ghraib doen denken: ‘Ik moest ook naakt hurken voor het geval ik iets in mijn achterste verborgen zou houden.’
    Als in New York alle illegalen zouden verdwijnen, zou geen restaurant meer open zijn. Wat zou de bijdrage van illegalen aan de Nederlandse (zwarte) economie zijn?
    Wie mensen zonder verblijfsvergunning laat werken, loopt het risico dat deze mensen worden uitgebuit. Een klein beetje uitbuiting van een werkgever is te verkiezen boven het getreiter van bewakers in detentiecentra.
    Veel burgers zien illegalen als een virus dat bestreden moet worden. Vandaar dat politici zich liever niet branden aan deze zaak. Zo werkt de politiek. Eerst de opiniepeilingen, dan de moraal.
 

Red.:  Tegenspraak met 09-11.


De Volkskrant
, 13-11-2010, column door Arnon Grunberg

Mein Kampf

Het Duitse weekblad Der Spiegel publiceerde een lang interview met de heer Wilders. Dat ging er anders aan toe dan in Nederland. Tijdens de eerste vraag van de journalisten Walter Mayr en Renť Pfister viel het woord ‘Holocaust’.
    Verderop vroeg Der Spiegel of de heer Wilders Mein Kampf had gelezen.
    ‘Ja, maar niet helemaal,’ antwoordde Wilders. Om daaraan toe te voegen: ‘Er staan in ieder geval meer anti-Joodse passages in de Koran.’
    Het zou betrekkelijk interessant zijn om te onderzoeken of deze bewering klopt.
    Lang heb ik gedacht dat de heer Wilders geen geschikt literair personage zou zijn. Toen ik het interview in Der Spiegel las, leek het alsof hij was weggelopen uit een toneelstuk van Thomas Bernhard. Elke avond zit de heer Wilders gebogen over Mein Kampf en de Koran op zoek naar anti-Joodse passages.
    Het dilettantisme, de Oostenrijkse humor op zijn Limburgs, het schelden, het verval.


Red.:   Zelfportret net als op VK- weblog: in sociologisch opzicht heeft AG: dilettantisme, de Joodse humor op zijn Nederlands, het schelden, het verval. (Joodse humor: zie Pam - cynisch, nihilistisch, materialistisch).

 

De Volkskrant, 15-11-2010, column door Arnon Grunberg

Verheffing

‘Het volk was goed zoals het was’, zegt socioloog Abram de Swaan in een interessant vraaggesprek met Peter Giesen. Volgens De Swaan is het verdwijnen van het verheffingsideaal in Nederland begonnen met Radio Veronica en Radio Noordzee. De Swaan ziet een direct verband tussen het in diskrediet geraakte verheffingsideaal en wat hij het ‘vrije-marktfundamentalisme’ noemt.
    Waarom functioneert het ‘BildungsbŁrgertum’ in Duitsland, dat een soortgelijk economisch systeem heeft, dan nog steeds?
    Thilo Sarrazin, die niet geheel terecht de Duitse Wilders wordt genoemd, citeert in zijn boek Goethe en Schiller. Ik zie Wilders niet Multatuli en Vondel citeren.
    Niet alleen economische, maar ook culturele ontwikkelingen moeten een rol hebben gespeeld bij het verdwijnen van het verheffingsideaal in Nederland.
    De overtuiging dat het boertige en primitieve de ware aard van de mens is (‘ik zeg wat ik denk’). Aan het boertige ontsnappen zou niet alleen heilloos zijn, maar ook leugenachtig en aanstellerig.


Red.:   Minder slecht


De Volkskrant, 18-11-2010, column door Arnon Grunberg

Dom

Het nieuwste schandaaltje van het praatprogramma De Wereld Draait Door hoeft hier niet te worden opgerakeld. Opmerkelijk is hooguit dat men vergeten lijkt te zijn dat dergelijke schandaaltjes geen neveneffect van het praatprogramma zijn, maar een van de doelen ervan.
     Vrijwel alle televisieprogramma’s kennen geen andere god dan de kijkcijfers. In het geval van praatprogramma’s zijn gasten en presentator objecten die de kijkcijfers hoog moeten houden.
    In zijn in 1996 verschenen boek Sur la tťlťvision legt Pierre Bourdieu uit dat het niet de bedoeling is dat een gast in een praatprogramma iets zegt. Hooguit kan er naar de gast gekeken worden zoals naar een model. In televisie ziet Bour-dieu een bedreiging voor de democratie.
    Dat het Nederlandse volk praatprogramma’s als Pauw & Witteman en De Wereld Draait Door als plek voor een serieuze discussie beschouwt, bewijst dat het in een ding uiterst succesvol is: zichzelf dom houden.


Red.:   Wie de praatjes van een neurotische en nihilistische broodschrijver als een serieuze bijdrage beschouwt, bewijst dat hij in een ding uiterst succesvol is: zichzelf dom houden.

 

De Volkskrant, 20-11-2010, column door Arnon Grunberg

Worstseller

Mijn Duitse uitgever Daniel Keel begon op 22-jarige leeftijd zijn eigen uitgeverij, Diogenes. Keel ziet tegenwoordig slecht, maar hij laat zich voorlezen en hij geeft nog steeds boeken uit.
    ‘Van niets doen wordt een mens ziek’, zegt Keel.
    Ter gelegenheid van Keels tachtigste verjaardag is een brievenboek verschenen met brieven van en aan hem. Keels laatste brief van december 2006 is gericht aan de boekhandel. Hij schrijft dat iedereen altijd over bestsellers begint, hij wil over ‘worstsellers’ spreken. Dan stelt hij de worstsellerlijst van zijn uitgeverij op, uit piŽteit alleen met dode schrijvers. Bovenaan staan Nathanael West, George Orwell en Frank O’Connor met respectievelijk 13, 8 en 3 verkochte exemplaren in 2005.
    Ik heb weinig tegen de vrije markt maar de waan dat de smaak van de massa onfeilbaar is, heeft treurige neveneffecten.
    Wanneer u uw boekhandel binnenstapt, vraag dan eens naar het slechtst verkochte boek.


Red.:    Joodse naam - zoveelste. Zie Parkinson verhaal.

 

De Volkskrant, 22-11-2010, column door Arnon Grunberg

Nepbom

Als de bevolking gewaarschuwd wordt voor terroristische aanslagen vinden er meestal geen terroristische aanslagen plaats.
    Een paar uur voordat de Duitse minister van Binnenlandse Zaken de bevolking waarschuwde dat de kans op een aanslag groot was, werd er een verdacht pakketje in Windhoek gevonden. Dat pakje zou met Air Berlin naar MŁnchen hebben moeten vliegen.
    Het verdachte pakketje bleek een nepbom, gemaakt door Larry Copello in CaliforniŽ, die nepbommen voor 500 dollar per stuk verkoopt, onder andere aan de Federal Aviation Administration, die in 1988 begon met het kopen van deze nepbommen.
    Hoe deze nepbom in NamibiŽ is beland is onduidelijk. Een veiligheidsbeambte op het vliegveld van Windhoek is inmiddels gearresteerd.
    Larry Copello kan uit veiligheidsoverwegingen geen informatie geven over aan wie hij zijn nepbommen verkoopt. Maar The New York Times berichtte wel dat de nepbom die gevonden was in Windhoek in elkaar was gezet door Copello’s schoonmoeder.


Red.:   Bommeldingen stellen moslims in een slecht daglicht
Moslims zijn immigranten.
Bommeldingen stellen dus immigranten in een slecht daglicht.
Dus AG is tegen bommeldingen.

 

De Volkskrant, 23-11-2010, column door Arnon Grunberg

Kennis

De historicus James Kennedy betoogt in Trouw dat sturing door elites ‘net zo verontrustend’ is als populisme.
    Daar heeft hij gelijk in. Vooral als die elites ontmaskerd zijn als corrupt en meer geÔnteresseerd zijn in eigen machtsposities dan in het algemeen belang.
    Ik vrees dat Kennedy zich vergist als hij de wijsheid van de massa bejubelt door te verwijzen naar de theorie van James Surowiecki. Een grote groep mensen, zegt Surowiecki, kan beter raden hoeveel knikkers er in een pot zitten dan een wiskundige. Kennedy zou The Myth of the Rational Voter van Bryan Caplan kunnen lezen, waar het argument van Surowiecki, als het om democratie gaat, wordt weerlegd.
    Mensen zijn vermoedelijk in staat goede beslissingen te nemen over hun eigen leven, maar voor problemen die een grote gemeenschap betreffen, ontbreekt vaak de kennis. Zoals ik al eerder heb betoogd doet de televisie weinig om die kennis te verspreiden.


Red.:   Pro-elite, want huidige elite is voor (im)migratie, en het volk tegen.


Uit: Trouw.nl, 20-11-2010, door James Kennedy

Het volk is wijzer dan de experts

Het is duidelijk dat populisme bij ons tijdperk hoort. Overal in de westerse wereld is deze vorm van politiek bedrijven de laatste jaren sterker geworden. Met de komst van het populisme komt ook een ander verschijnsel om de hoek kijken: de elitaire gedachte dat het volk lui is en domme denkbeelden aanhangt. Arnon Grunberg betoogde afgelopen week in de Volkskrant dat het volk zichzelf dom houdt door praatprogramma’s als ’Pauw & Witteman’ te zien als plek voor serieuze discussie.


 

De Volkskrant, 24-11-2010, column door Arnon Grunberg

Liefdesbeet

De heer SuŠrez, voetballer bij Ajax, heeft een tegenspeler, de heer Bakkal, gebeten.Bakkal leek dat geen probleem te vinden. Willem Vissers noteert in de Volkskrant van gisteren: ‘Hij (Bakkal) hield zijn jasje nadrukkelijk gesloten, om een eventuele wond in zijn nek te verbergen.’
    Aangezien beide spelers de beet, die ook al ‘liefdesbeet’ is genoemd, prima lijken te vinden, is het overdreven dat de heer SuŠrez door zijn eigen club voor twee wedstrijden is geschorst.
    Op het schoolplein leerde ik dat krabben en bijten iets voor meisjes was. Sinds de bokser Tyson zijn tegenstander een stuk oor heeft afgebeten, mag de man weer bijten.
    Mijn vriendin heeft de gewoonte mij tijdens het liefdesspel te bijten en ik heb haar, hoewel dat niet romantisch is, verzocht daarmee op te houden. Ik wil niet langer wonden verbergen en eigenlijk bijt ik ook liever zelf dan dat ik word gebeten.


Red.:   Ajax is Amsterdamse joden- en intellectuelen club. AG voor Ajax.

 

De Volkskrant, 25-11-2010, column door Arnon Grunberg

Thanksgiving

Vanavond had ik in Brooklyn moeten zijn om bij vrienden Thanksgiving te vieren.Als ik het goed heb begrepen wordt Thanksgiving gevierd omdat kolonisten die in 1620 op de Mayflower in Amerika arriveerden een overvloedige oogst hadden en die deelden met de oorspronkelijke bevolking. Wat aardig van hen was: veel kolonisten moordden de oorspronkelijke bevolking liever uit, met name in Zuid-Amerika, dan oogst met haar te delen.
    Tegenwoordig schijnen aanhangers van de Tea Party in Thanksgiving een overwinning op het socialisme te zien.
    Het raadsel van Thanksgiving blijft de gevulde kalkoen die gegeten moet worden.
    Ik vroeg aan een echte Amerikaan of hij wel eens lekkere kalkoen had gegeten en hij antwoordde: ‘Niet tijdens Thanksgiving.’
    Hoewel ik me schuldig voel dat ik mijn vrienden in Brooklyn alleen laat, ben ik vanwege die kalkoen ook opgelucht dat ik vanavond met twee heren in een Amsterdams etablissement ga dineren.


Red.:   AG halve Amerikaan - Amerika zeer passende plaats voor joden.
   En hij heeft alleen de klok horen luiden (zoals iedere immigrant)


De Volkskrant, 29-11-2010, ingezonden brief van Sherrill Rose

Thanksgiving

De heer Grunberg heeft het niet goed begrepen (Voetnoot, 25 november). Op de basisschool in Massachusetts heb ik geleerd dat Thanksgiving gevierd wordt omdat de (Engelse) kolonisten, die op sterven na dood waren, gered werden door de oorspronkelijke bewoners (van de Wampanoag stam) en niet andersom zoals Grunberg schrijft. En trouwens, wat is een 'echte Amerikaan'?



De Volkskrant, 27-11-2010, column door Arnon Grunberg

Kwaliteitsverschillen

Onlangs schreef ik, naar aanleiding van de vraag of sommige kunst beschavend werkt, dat je met mensen als Evelien Tonkens geen PVV meer nodig hebt. Daarvan heb ik spijt. Soms word je meegesleept door eigen retoriek.
    Woensdag schreef Tonkens nogmaals dat een toneelstuk van Maria Goos beter is dan Oh Oh Cherso.
    Zeker, er bestaan kwaliteitsverschillen. Maar ik blijf de vergelijking oneigenlijk vinden. Interessanter is de vraag: wat zijn de kwaliteitsverschillen tussen een toneelstuk van Goos en een van Tsjechov?
    In zijn boek Taal en stilte schrijft George Steiner dat het goed mogelijk is prachtig Chopin te spelen en Goethe gelezen te hebben en toch een massamoordenaar te zijn.
    Misschien kan Tonkens uitleggen, bijvoorbeeld tijdens een openbaar gesprek met mij - de Volkskrant wil dat vast organiseren - waarom het morele bankroet van de beschaving ons uitgangspunt niet mag zijn?
    Ik ben een betrekkelijk jonge man die hongert naar kennis.
 

Red.:   Hij is een betrekkelijk jonge man die een alfa-intellectuele cynicus en neuroot is.


De Volkskrant, 01-12-2010, column door Evelien Tonkens

Mooier nog dan jonge blote vrouwen

Tussentitel: De waarschuwing dat we aan de rand van de afrond staan, is een bekend ingrediŽnt van de donderpreek

Waarom mag het morele bankroet van de beschaving ons uitgangspunt niet zijn, vroeg Arnon Grunberg mij afgelopen zaterdag. Daarover wil hij graag met mij in debat, en hij vraagt de krant dit te organiseren. Hier vast mijn openingsstatement.
    Waarom mag het morele bankroet van de beschaving ons uitgangspunt niet zijn? Is onze beschaving bankroet dan, is mijn wedervraag. Er valt heel wat te mopperen, te klagen en aan te klagen, bijvoorbeeld over het gemopper en geklaag, maar moreel bankroet?
    Of bedoelt Grunberg met zijn orakelvraag: hoezo moet kunst beschaven? Mag kunst niet gewoon allerhande walgelijks en verwerpelijks laten zien? Verbeelden hoe moreel bankroet we zijn, of dreigen te worden?
    Ja zeker. Een kunstenaar die vindt dat onze beschaving moreel bankroet is, heeft de dure plicht dit te verbeelden en aldus aan te klagen. De notie 'moreel bankroet' klinkt mij wel een tikje pompeus en puberaal in de oren. Alsof er slechts hemel of hel is. Engel of duivel. Mij spreekt alles daar tussenin meer aan. Het geklungel en gedoe. Het gepruts en gehannes. Onze alledaagse worsteling met de gebrokenheid van het bestaan.
    Domineespraat vindt Grunberg dit vermoedelijk. 'Op weg van geweld naar beschaving' serveerde Grunberg namelijk ook af als 'domineesretoriek'. Waar hij zich zelf overigens ook graag aan bezondigt. De waarschuwing dat we aan de rand van de afgrond staan, is immers een bekend ingrediŽnt van de donderpreek. Grunberg en ik kunnen elkaar dus de domineeshand schudden: allebei door en door prekerig.
    Behalve als domineesretoriek diskwalificeerde Grunberg mijn visie op kunst en beschaving ook als een sneue zelfhulp: 'Zoals je Alcoholics Anonymous hebt voor alcoholisten, zo heb je volgens Tonkens kennelijk ook Barbarians Anonymous oftewel kunst voor mensen die de weg naar de beschaving kwijt zijn.' Klopt, maar het hoeft niet anoniem, want we zijn allemaal veelvuldig de weg naar de beschaving kwijt. Het vergt een behoorlijke inspanning om dagelijks de weg van geweld naar beschaving te vinden. Om anderen niet mentaal te vertrappen, verrot te schelden, te beledigen of te kleineren.
    Fysiek geweld is in onze samenleving redelijk beperkt - hoewel de doopceel van PVV- Kamerleden anders doet vermoeden - maar aan mentaal geweld maken we ons veelvuldig schuldig. Dat zien we ook voortdurend. Geenstijl is daar maar ťťn voorbeeld van.
    Grunberg vindt mijn vergelijking tussen Maria Goos en Oh oh Cherso oneigenlijk. Hij vergelijkt liever Goos en Tsjechov. Waarom en hoe vermeldt hij helaas niet. Goos en Tsjechov helpen ons beiden van geweld naar beschaving, dus voor mijn betoog is de vergelijking snel gemaakt. Wat je kunt vergelijken, is de manier waarop ze dat doen. Ik ben benieuwd wat Grunberg daarvan zou maken.
    Grunberg wijst er verder op dat ook massamoordenaars Chopin en Goethe waarderen. Klopt, maar niemand beweert dat kunst een garantiebewijs voor beschaafd gedrag biedt. Kunst kan helpen, maar onszelf beschaven kunnen we uiteindelijk alleen zelf doen.
    Het oude idee van een beschavingsoffensief was dat de hogere klasse de lagere zou beschaven, door die in te wijden in kunst en cultuur. Die gedachte is in de jaren zeventig als bevoogdend en arrogant verworpen. Wel jammer dat daarmee meteen het hele idee van beschaving aan de dijk gezet is.
    Niet het morele bankroet van de beschaving baart mij zorgen, maar het ongeloof in het belang van beschaving. De beschavingsmissie die ik voorstel, gaat niet eenzijdig van de hogere naar de lagere klasse, maar betreft ons allemaal. Omdat kunst en cultuur ons daarbij kan helpen, zie ik wel een speciale taak weggelegd voor allen die zich daar iets van eigen hebben gemaakt. Aan hen de eervolle taak het geleerde over te dragen.
    Het maatschappelijk belang van kunst kan niet losgezien worden van de grote vraag wat schoonheid is. Het bombardement van plaatjes van blote jonge vrouwen dat dagelijks over ons heen gestort wordt, doet ons geloven dat schoonheid gelijk staat aan ongeschondenheid.
    Natuurlijk schuilt er schoonheid in ongeschondenheid. Maar er schuilt nog meer schoonheid in wat geschonden en gebroken is. En nog veel meer schoonheid is te vinden in de kunstzinnige verbeelding van geschondenheid en gebrokenheid.
    Althans, volgens een betrekkelijk oude dominee die hongert naar beschaving.

 

De Volkskrant, 03-12-2010, column door Arnon Grunberg

Dominee

Ik ben vereerd dat Evelien Tonkens, getuige haar column van woensdag, bereid is met mij te spreken over beschaving en kunst. Hopelijk vindt dat gesprek ooit plaats in een beschaafd zaaltje, nu alvast een reactie.
    Tonkens vindt mijn uitspraak over het morele bankroet van de beschaving puberaal en pompeus.
    Zijn nazisme en stalinisme voortbrengselen van onze beschaving? Indien nee, waar komen ze vandaan?
    Is het na de twintigste eeuw puberaal en pompeus om over een bankroet van beschaving te spreken?
    Tonkens is het met George Steiner eens dat je van Goethe kunt genieten en een massamoordenaar kunt zijn.
    Dus kunst beschaaft niet altijd. Alleen soms? Is de dokter die kunst als medicijn voorschrijft een kwakzalver?
    En wat bedoelt Tonkens met het woord 'beschaving'? Zij stelt het tegenover geweld. Is beschaving radicaal pacifisme?
    Tonkens ziet in mij een dominee. Een kleine aanvulling: een licht perverse dominee.
 

Red.:     nazisme en stalinisme -> JudaÔsme en islamisme. Weer zwart-wit denken - hellend vlak. Wat is beschaving -> Wat is jazz.
 

De Volkskrant, 30-11-2010, column door Arnon Grunberg

Bedreigend

Iedereen die het nieuws een beetje gevolgd heeft kon weten dat sommige Arabische landen, waaronder Saoedi-ArabiŽ, een Iraanse atoombom bedreigend vinden. Dat de Saoedische koning, zo blijkt uit documenten die WikiLeaks naar buiten heeft gebracht, erop heeft aangedrongen dat Amerika Iran aanvalt, hoeft niemand te verbazen.
    De vraag is hoe die aanval eruit zal zien.
    De Stuxnet-worm, een computervirus dat bedrijfscomputers over de hele wereld heeft geÔnfecteerd, blijkt vooral bedoeld te zijn om Iraanse kerncentrales te ontregelen. Hoe effectief dit virus was, is nog onduidelijk.
    Het vermoeden bestaat dat het Stuxnet-virus uit IsraŽl komt. Maar het lijkt me niet onwaarschijnlijk dat westerse, IsraŽlische en Arabische geheime diensten nu en dan samenspannen.
    Gisteren zijn twee bomaanslagen in Teheran uitgevoerd. Een Iraanse nucleaire wetenschapper is daarbij gedood, een andere raakte gewond.
    Waarom een Iraanse atoombom als bedreigender wordt ervaren dan een Pakistaanse atoombom is mij nog altijd onduidelijk.
  

De Volkskrant, 04-12-2010, ingezonden brief van Bert Ten Holter, Prinsenbeek

Atoombom

Arnon Grunberg vraagt zich af waarom een Iraanse atoombom als bedreigender wordt ervaren dan een Pakistaanse atoombom (Voetnoot, 30 november).
    1. De Pakistaanse atoombommen worden bewaakt door, dan wel met hulp van, Amerikaanse mariniers.
    2. De Pakistaanse atoombommen staan vooralsnog niet op ons maar op buurman India gericht.
    3. Iran heeft gezegd een atoombom, zodra in hun bezit, ook te gaan gebruiken. Teheran stelt de wereld een radioactieve paddestoel boven Tel Aviv in het vooruitzicht.

 
De Volkskrant, 06-12-2010, column door Arnon Grunberg

Pleonasme

Op een billboard stond: 'Laten we van fair trade een pleonasme maken.'
    Jaren geleden schreef ik een column voor de VPRO Gids waarin ik voorstelde 'selectieve verontwaardiging' officieel tot pleonasme uit te roepen.
    Bestaat er verontwaardiging die niet selectief is? Het lijkt mij uitgesloten.
    Daarop kreeg ik een brief van de socioloog Joop Goudsblom. Hij bleek hetzelfde voorstel jaren eerder te hebben gedaan. Ook vroeg hij zich af hoe je iets officieel tot pleonasme uit kon roepen.
    Zaterdagmiddag kwam ik Goudsblom tegen op een verjaardagsfeestje.
    Na een concert, met werken van Arvo Pšrt, Daan Manneke en Terry Riley, zei Goudsblom: 'Dubbele moraal. Dat is ook een pleonasme.'
    Zo is dat. Probeer maar een moraal te bedenken die niet dubbel is.
    Voor we afscheid namen zei Goudsblom: 'Het spijt me dit tegen je te moeten zeggen, maar het mooiste Nederlands wordt door Remco Campert geschreven.'
 

Red.:   Kleintje, maar toch ook cynisme.


De Volkskrant
, 07-12-2010, column door Arnon Grunberg

Hypocrisie

Moet een journalist in de krant berichten over politici die hem woedend hebben gebeld omdat zijn verslaggeving hun niet bevalt? Die vraag stelde Martin Sommer zaterdag in de Volkskrant.
    Als journalist moet je niet te veel vijanden maken.
    Boven het stuk van Sommer schreef de hoogleraar bestuurskunde Michiel S. de Vries dat WikiLeaks de 'hypocrisie in de internationale diplomatie' publiekelijk heeft gemaakt.
    De Vries begrijpt weinig van beschaving: geen beschaving zonder enige vorm van hypocrisie.
    Stel dat WikiLeaks had gelekt: 'Berlusconi kruipt om 10 uur in bed met een boek van Kant.'
    De Amerikaanse diplomaten doen hun werk redelijk goed. Dat WikiLeaks de belangen van Amerika zou schaden geloof ik niet. Misschien wilde Amerika bepaalde dingen zeggen en zocht het land naar een geschikte manier om dat te doen. Als ik er een roman over zou schrijven zou Assange op de loonlijst van de CIA staan.
 

Red.:   AG: Ik mag hypocriet zijn (als het mij uitkomt), jij niet. En: discriminatie van moslims is ook gewoon hypocrisie - mogen we dus ook.

 

De Volkskrant, 09-12-2010, column door Arnon Grunberg

Lokjood

Lang hebben wij niets gehoord over de lokjood, een ideetje van de heer Marcouch. Gelukkig is Frits Bolkestein er.
    Eerst zou Frits gezegd hebben dat joden in Nederland moeten emigreren naar IsraŽl of Amerika; Frits bepaalt ook nog waar de joden heen moeten. Later beweerde hij dat hij slechts doelde op herkenbare joden, 'niet op mensen als Job Cohen die niet direct als zodanig herkenbaar zijn'.
    Dit moet een enorme opluchting voor Cohen zijn.
    In een hilarische column van Annemarie Oster in de Volkskrant dook Frits B. weer op. Nadat hij tien jaar geleden Annemarie intens het hof had gemaakt tijdens een diner bij kaarslicht, herkende hij haar nu niet meer op straat.
    Niet verwonderlijk: Frits B. heeft alleen oog voor herkenbare joden.
    Hierbij nodig ik Annemarie Oster uit voor een diner met kaarslicht. Het onrecht dat Frits B. haar heeft aangedaan moet worden gewroken.
 

Red.:    Goh, hij moet eens een keertje echt kiezen: voor joden of moslims = ook immigranten. Hij wordt er een tikje narrig van ...


De Volkskrant, 11-12-2010, column door Arnon Grunberg

Nobelprijs

Recentelijk zijn de brieven van de Amerikaanse schrijver en Nobelprijswinnaar Saul Bellow verschenen.
    Er zitten opmerkelijke brieven bij, onder andere aan Philip Roth. Op 1 januari 1998 schrijft Bellow Roth een brief waarin hij zich kritisch uitlaat over diens roman I Married a Communist. 'Dit keer,' schrijft Bellow, 'ik zeg het heel eerlijk, was het algehele effect niet bevredigend.'
    Roth heeft vermoedelijk met enige mildheid gereageerd. Twee jaar later schrijft Bellow een brief aan de Zweedse Academie waarin hij Roth voordraagt voor de Nobelprijs voor de Literatuur.
    In 1987 had Bellow al de Amerikaanse dichter Robert Penn Warren voorgedragen voor de Nobelprijs. En in 1986 de burgemeester van Jeruzalem, Teddy Kollek, voor de Nobelprijs voor de Vrede.
    Zou een Nederlandse schrijver weleens een collega voordragen voor een Nobelprijs?
    Hoe dan ook, geen van de kandidaten van Bellow heeft (tot nu toe) de Nobelprijs gekregen.
 

Red.:   Roth en Bellow: joden.


De Volkskrant
, 13-12-2010, column door Arnon Grunberg

Joden

Bolkestein schijnt zijn oproep dat herkenbare Joden Nederland zouden moeten verlaten en naar Amerika of IsraŽl moeten gaan niet zo bedoeld te hebben. Dat verhinderde De Telegraaf niet, zelf nooit te beroerd om aan 'Volksverhetzung' te doen, op hun site te berichten dat een Joods gezin uit Amsterdam was weggepest. Elma Drayer schreef in Trouw: 'Somberaars als Bolkestein hebben natuurlijk groot gelijk.'
    In de Volkskrant schreef de directeur van het Joods Historisch Museum, JoŽl Cahen: 'De uitspraken van Bolkestein dragen er in ieder geval toe bij dat Nederlanders nu genuanceerder naar hun eigen geschiedenis kunnen kijken.'
    Mij rest weinig anders dan Bolkesteins woorden serieus te nemen. Wie in 2010 een oproep doet om Nederland 'Judenrein' te maken, hoe goedbedoeld ook, heeft geen historisch besef. Wie niet begrijpt dat je in IsraŽl een groter risico loopt vermoord te worden omdat je Jood bent dan in Nederland, leest de krant selectief.


IRP:   Hť, ineens kunnen we niet meer relativeren en/of gewoon maar hypocriet doen of een nihilistische opmerking maken. Zodanig, dat het AG zelfs ontgaan is dat Bolkestein a: nooit de term 'oproep' heeft gebezigd, en b: het bezigen ervan door anderen gecorrigeerd heeft.

 

De Volkskrant, 14-12-2010, column door Arnon Grunberg

Nooteboom

Ik heb een zwak voor Cees Nooteboom, voor enkele van zijn boeken maar vooral voor de persoon. Nooteboom bezorgt ijdelheid een goede naam.
    Op zondag kreeg hij in Weimar de literatuurprijs van de Konrad Adenauer Stichting. Adenauer, een CDU-politicus, was de eerste bondskanselier van de Bondsrepubliek.
    Merlijn Schoonenboom berichtte in de Volkskrant over de prijsuitreiking onder de kop 'De man die de Duitsers begrijpt'.
    Die Welt drukte Nootebooms dankwoord bijna volledig af: een fraai loflied op Adenauer als grondlegger van het Europese project.
    Nooteboom begrijpt de Duitsers niet alleen, hij schenkt hun ook absolutie.
    De lofrede op Nooteboom werd gehouden door de voorzitter van de Bondsdag, Norbert Lammert.
    Duitse politici lezen wel eens een boek. Stel dat een cultuurbarbaar als de Nederlandse staatssecretaris van Cultuur een laudatio zou houden bij de uitreiking van een literaire prijs. Het zou reden zijn voor de laureaat om die prijs te weigeren.


Red.:    AG bezorgt cynisme, nihilisme, hypocrisie, en filo-semitisme een goede naam.


De Volkskrant
, 15-12-2010, column door Arnon Grunberg

Lynchen

Een columnist in Het Parool schreef dat hij vond dat Robert M. de doodstraf moest krijgen. Dankzij een vermakelijke column van Bert Wagendorp weet ik dat dat nog een milde straf is vergeleken met wat andere Nederlanders met Robert M. wilden doen.
    WikiLeaks is spannend - maar het begon saai te worden - kindermisbruik is spannender. En waarom wachten op een rechtszaak? Gewoon lynchen.
    Ik vermoed dat de behoefte om zelf minder schuld te voelen ten grondslag ligt aan deze volkswoede.
    Dan kun je zeggen: 'Ik neem drie keer per week mijn secretaresse van achteren, maar 53 kinderen misbruiken, dat zul je mij niet zien doen.'
    Of: 'Ik klim twee keer per maand op de beste vriend van mijn man, maar wat stelt dat voor in vergelijking met 53 kinderen?'
    Overigens voorspel ik dat een boek met de titel Zelf leren lynchen een enorme bestseller zal worden.
 

Red.:   Meteen weer een bevestiging van de voorgaande opmerking.
   Plus: AG + Bert Wagendorp + Max Pam zijn verbale lynchers. Net als degenen die het over de pornoman hebben, maar dat laatste mag niet en AG+ mogen het wel.
    Of: kinderporno mag je relativeren, de holocaust niet. Want de holocaust gaat over joden.
    Of: de joodse holocaust is net zo begrijpelijk als de daden van de kinderpornomaker: de laatste heefteen ziekelijke afwijking in de individuele geest, de eerste is ten gevolge van een ziekelijke afwijking in de sociale geest: het superioriteitsdenken bij zowel daders als slachtoffers.

(Later, bij permissiviteit: Red.:   Onder het mom van "relativeren" het verspreiden van moreel nihilisme en cynisme. Dat is de specialiteit van het oud-testamentische denken. Wat moet je ook, als je g.. d je je eigen kinderen wil laten offeren ...Nee, liever een misdadiger of een kinderpornomaker dan een ongelovige ...)

 

De Volkskrant, 17-12-2010, column door Arnon Grunberg

Joods

Omdat berichten over antisemitisme in Nederland blijven circuleren twee anekdotes en een constatering.
    Toen ik als kind naar de synagoge in de Gerard Doustraat in Amsterdam ging, verboden mijn ouders mij met een keppeltje over straat te gaan. Ik moest een sportpet dragen. Zo werd ik de onherkenbare jood. Dat is assimilatie: buitenshuis onherkenbaar zijn.
    Toen ik in 2009 Bagdad aandeed, huurde ik een Iraakse bodyguard in. Hoewel ik onherkenbaar was als Jood werd ik herkend. Mijn bodyguard zei dat christenen, joden en islamieten van dezelfde God hielden. Waaraan hij toevoegde: 'Weet je wie de echte zwijnen zijn? AtheÔsten.'
    Dat de veelvuldige vergelijking van IsraŽl met het Derde Rijk het debat zou vergiftigen en neveneffecten zou hebben, had iedereen op zijn klompen kunnen aanvoelen.
    Voor veel mensen is het moeilijk onderscheid te maken tussen de Jood, al dan niet herkenbaar, en de politiek van de staat IsraŽl.
 

De Volkskrant, 20-12-2010, column door Arnon Grunberg

Rutte

Het uitstekende interview met Rutte van Remco Meijer en Martin Sommer dat zaterdag in de Volkskrant stond, zal hopelijk grondig bestudeerd worden. De antwoorden van de heer Rutte waren een curieuze combinatie van vulgariteit, contaminaties en triomfantelijkheid.
    Zo zegt de heer Rutte bijvoorbeeld: 'Ik zal zorgen dat we dit met wortel en tak uitroeien.'
    'Dit' slaat vermoedelijk op het 'drugsmilieu in Eindhoven', maar aangezien het belangrijkste programmapunt van de heer Rutte is dat de samenleving moet worden 'terugheroverd op de hufters' gaat er achter 'dit' wellicht meer schuil.
    De heer Rutte heeft het enthousiasme en de daadkracht van een leidinggevende bij de gemeentelijke reinigingsdienst. Groot vuil of hufters, het is hem om het even, zolang er maar 'terugheroverd' wordt.
    Vermoedelijk uit angst ontmaskerd te worden, citeert de heer Rutte snel Thomas Mann. Juist dat citaat bevestigt dat de heer Rutte de banaliteit van de parvenu vertegenwoordigt.


Red.:  Joodse raillerende taalgebruik, zie ook Wagendorp, Pam.


De Volkskrant, 27-12-2010, column door Arnon Grunberg

Hoop

Deze Voetnoot moet u even uitknippen.
    Op 21 en 22 januari speelt de MŁnchner Kammerspiele Hotel Savoy, naar de gelijknamige roman van Joseph Roth, in de Stadsschouwburg Amsterdam.
    Ga kijken en let op Brigitte Hobmeier, Pierre Bokma en Katja Herbers.
    Ik zag de voorstelling in MŁnchen. Na afloop vroeg ik de regisseur van dit stuk en artistiek leider van de Kammerspiele, Johan Simons: 'Hoeveel mensen werken er bij de Kammerspiele?'
    '350', zei hij. 'Niet te vergelijken met Nederland. Theater is hier politiek. Maar het gaat de politici niet alleen om Publikumserfolg. KŁnstlerischen Erfolg is belangrijker.'
     Vrij vertaald: in MŁnchen begrijpen politici dat de maat der dingen niet is hoeveel publiek op een voorstelling afkomt. Belangrijker is hoe een voorstelling gewaardeerd wordt door deskundigen.
     In Nederland lijkt het agressieve provincialisme van alles en iedereen bezit te hebben genomen. Op zeven uur rijden van Amsterdam is er hoop.


Red.:  Ga kijken naar de jood Joseph Roth, zei de jood. Joods provincialisme - zie overige gevallen bij gedrag_ras_joods_racisme.
 

De Volkskrant, 28-12-2010, column door Arnon Grunberg

God

Vrijdagavond woonde ik voor het eerst een nachtmis bij. Ik was teleurgesteld dat er helemaal niets in het Latijn werd voorgedragen. De preek van de sympathieke pastoor deed meer denken aan mild humanisme dan aan katholicisme. Over God werd niet gerept. De Heiland kwam als baby in een bijzin ter sprake en Maria was helemaal weggemoffeld.
    Tijdens de preek moest ik denken aan de joods-christelijke traditie, waarover telkens weer wordt gesproken. Die traditie bestaat niet; het woord versluiert eeuwenlange christelijke jodenhaat, maar soit.
    Bovenal is het overblijfsel van de christelijke traditie in Nederland - op de kerken na - een tandeloos humanisme.
    Hoe welvarender de mens, hoe kleiner de behoefte aan God. In de wedkamp tussen God en de iPad, staat de iPad voor. Geen secularisatie, maar ook geen assimilatie zonder materialisme. Daarom zie ik in materialisme een vriend en in idealisme een vijand.


Red.:    Eindelijk weer eens iets bijna zinnigs van onze grote Joodse schrijver en filosoof (de vlieg in de soep: 'materialisme').


De Volkskrant
, 30-12-2010, column door Arnon Grunberg

Stok

In de Volkskrant van gisteren schetst Martin Janssen hoe het Europese antisemitisme naar het Midden-Oosten werd geŽxporteerd.
    In De zaak 40/61 citeert Harry Mulisch antisemitische artikelen uit de Egyptische en de Jordaanse pers. De veelal door de staat gecontroleerde Arabische media hebben al decennia moeite onderscheid te maken tussen kritiek op de staat IsraŽl en fanatiek antisemitisme. Daarin, en niet zozeer in de islam, moet een belangrijke oorzaak worden gezocht van het wijd verspreide antisemitisme in de Arabische wereld.
    Dat in Europa achter anti-Amerikanisme soms antisemitisme schuilgaat, zoals Janssen stelt, is eveneens juist.
    Janssen overdrijft als hij stelt dat het nieuwe antisemitisme 'in Europa overal van zich laat horen'.
    Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat achter veel zorgen over hedendaags antisemitisme het verlangen schuilgaat om de ene bevolkinggroep als stok te gebruiken om de andere mee te slaan.
    Ik weiger die stok te zijn.
 

De Volkskrant, 31-12-2010, column door Arnon Grunberg

Ontdekt

'Man van het jaar' is Hans Keilson, geboren in 1909.
    In augustus publiceerde The New York Times een juichende recensie over twee van zijn in het Engels vertaalde boeken. Daarna begon zijn zegetocht.
    Men mag nooit de hoop opgeven ontdekt of herontdekt te worden.
    Keilson, die nog steeds onzeker is of hij eigenlijk schrijver is, is zenuwarts.
    In een interview vertelt Keilson dat professor Le Coultre, een vooraanstaand psychoanalyticus, Keilson de opdracht gaf te gaan liggen en 'alles te zeggen wat u wilt, alles waaraan u denkt en ook alles waar u niet meteen aan denkt.'
    Keilson zegt: 'Dat was een heel, heel belangrijke ervaring.'
    Ga een keer per week in een afgesloten ruimte liggen en zeg alles wat u wilt. Huur een werkstudent(e) in om alles op te schrijven wat u zegt.
    Lees af en toe terug wat u hebt gezegd.
    Dit is uw goede voornemen.


Red.:    Keilson is Joods, zie VPRO, Boeken, 02-01-2011 (juichende recensie NYT: ook Joods? Nee, wel oorlogsobsessie)


De Volkskrant
, 03-01-2011, column door Arnon Grunberg

Chodorkovski

In de zomer van 2006 werd ik door Derk Sauer hartelijk ontvangen in Moskou. Op mijn vraag: 'Wanneer komt Michail Chodorkovski vrij?', antwoordde Sauer: 'Zolang Poetin aan de macht is nooit.'
    Chodorkovski, een voormalige olietycoon, is verleden week in Moskou veroordeeld tot 13,5 jaar gevangenisstraf voor het verduisteren van miljoenen tonnen olie van zijn bedrijf Yukos. Dat zou betekenen dat Chodorkovski de hele productie van Yukos verduisterd heeft.
    Dat Chodorkovski, die al eerder veroordeeld was, zich Poetins woede op de hals heeft gehaald, komt doordat hij de oppositie tegen Poetin financierde.
    Yukos is genationaliseerd, een ander woord voor 'gestolen'.
    Onafhankelijke rechtspraak in Rusland bestaat nauwelijks. In 2009 trok Ikea zich terug uit een project in Moskou: de prijs van de corruptie was te hoog.
    Sauers uitspraak in Volkskrant magazine dat je in Rusland zaken kan doen en de maffia buiten de deur kan houden, is opmerkelijk.
 

De Volkskrant, 05-01-2011, column door Arnon Grunberg

Inkomenspiramide

De diepste wens voor 2011 van Evelien Tonkens is inkomensnivellering. Zij beroept zich op een boek van Richard Wilkinson en Kate Pickett, The Spirit Level.
    Nicholas D. Kristof, columnist voor The New York Times, haalt hetzelfde boek aan om voor inkomensnivellering te pleiten. Hij verwijst naar Japan en Duitsland als landen waar minder inkomensongelijkheid is dan in Amerika.
    Ik vermoed dat Nederland ongeveer dezelfde inkomenspiramide heeft als Duitsland, dus wanneer is er genoeg inkomensnivellering? De econoom Tyler Cowen betoogt dat de laatste honderd jaar een gigantische inkomensnivellering heeft plaatsgevonden.
    Inkomensverschillen zijn vooral op microniveau een probleem: erg is dat de buurman een duurder wijntje drinkt, niet dat een voetballer miljoenen verdient. Om sociale onrust te bestrijden kan inkomensnivellering een adequaat middel zijn, maar in een meritocratie worden mensen niet gelukkiger door ze hors concours aan de ratrace mee te laten doen.


Red.:   AG:  leven is ratrace = typisch joods: Rand, Friedman, Strauss, Greenspan.
Zie politieke-analyse_oligarchie:

Uit: De Volkskrant, 12-01-2011, column door Evelien Tonkens

Gelukkiger als niet alles een ratrace is

... Dat opleiding betere toegang verschaft tot politieke macht is al erg genoeg; voorkomen moet worden dat het ook deuren opent tot betere zorg, onderwijs of rechtshulp, betogen Bovens en Wille. Dat vereist inkomensnivellering, schreef ik (29 december). Onzin, reageerde Arnon Grunberg. 'Inkomensverschillen zijn vooral op microniveau een probleem: erg is dat de buurman een duurder wijntje drinkt, niet dat de voetballer een miljoen verdient' (5 januari). De woede richt zich inderdaad niet zozeer op de enkele voetballer, maar wel op het leger van voetballers, directeuren en ministers dat hun kinderen naar een dure Amerikaanse universiteit kan sturen en zich een dure advocaat kan permitteren terwijl anderen collegegeld noch advocaat kunnen betalen. 'In een meritocratie worden mensen niet gelukkiger door ze hors concours aan de ratrace te laten meedoen', vindt Grunberg. Maar we worden wel gelukkiger als niet alles een ratrace is. Als we allemaal toegang hebben tot dezelfde goede scholen, verzorgingshuizen en advocaten.

 


De Volkskrant, 06-01-2011, column door Arnon Grunberg

Technocraten

'BelgiŽ zal uitgaan als een nachtkaars', zegt Bart De Wever, leider van de grootste Vlaamse partij, de N-VA, in een gesprek met Ian Buruma in The New Yorker.
    Buruma merkt op dat De Wever uniek is voor een rechtse populist in Europa. Hij is niet geÔnteresseerd in het 'islamitische gevaar' en is niet tegen Europa.
    In de Humo liet De Wever weten dat het systeem, lees: BelgiŽ, 'kaduuk' is. Kun je BelgiŽ in drieŽn delen - Brusselaren willen noch bij Vlaanderen noch bij WalloniŽ horen, dus dat wordt de ministaat Brussel - zonder Europa te schaden?
    De EU-technocraten in Brussel worden zwijgend geminacht of openlijk gehaat, maar niet zo lang geleden hielden technocraten in Europa zich bezig met het uitmoorden van burgers.
    Als ik me de technocraten van de toekomst voorstel, geloof ik dat we nog met nostalgie zullen terugdenken aan de huidige technocraten in Brussel.


Red.:   Buruma: joods. Holocaust.


De Volkskrant
, 08-01-2011, column door Arnon Grunberg

Geldstroom

'De mijne is veel mooier dan de jouwe,' zongen Van Kooten en De Bie ooit.
     Zij hadden het over een auto, wij weten nu dat die auto een metafoor was voor God. Iedereen vindt zijn eigen God het mooist en het minst gewelddadig.
    Voor menselijk geweld is religie hoe dan ook een magere verklaring.
    Nazisme en stalinisme hadden geen monotheÔsme nodig voor massamoord.
    Pol Pot kon zonder.
    De oorlog in Vietnam had weinig met monotheÔsme te maken.
    De ervaring in Irak leert dat de gemiddelde strijder die in naam van Allah bommen legt, bereid is voor geld daarmee op te houden.
    Wie menselijk gedrag wil verklaren kan zich beter concentreren op economische verlangens.
    'Follow the money,' luidt een Amerikaans gezegde.
    Zij die terrorisme willen verklaren, moeten niet God volgen, maar de geldstroom.
    God kan wellicht zonder geld, zijn volgelingen niet.

 

De Volkskrant, 10-01-2011, column door Arnon Grunberg

Polarisatie

'Wie tegen polarisatie en buitensluiting wil vechten, moet vooral niet zelf polariseren en buitensluiten', zegt de minister van Binnenlandse Zaken, de heer Donner, in een gesprek met Tjerk Gualthťrie van Weezel en Ron Meerhof dat zaterdag in de Volkskrant stond.
    Hoe moet je tegen polarisatie vechten? En kan dat gevecht eigenlijk gewonnen worden?
    Polarisatie is onvermijdelijk.
    Iedereen heeft vrees ik een al dan niet imaginaire tegenpool nodig om te bepalen wie hijzelf is. Zeg maar een vijand. Wie voor Ajax is, is tegen PSV en Feyenoord. En als de staatssecretaris van Justitie, de heer Teeven, in een interview verklaart niet van lezen te houden, geeft hij aan wie en wat zijn tegenpolen zijn: lezers en boeken.
    Democratie is een spel, dat vergeten sommige mensen.
    De problemen beginnen als men zijn tegenpolen niet meer speels tegemoet treedt.
    Bittere ernst is de doodsteek van de democratie.


Red.:   Wie houdt er nu van boeken, als AG boeken schrijft ...?


De Volkskrant
, 11-01-2011, column door Arnon Grunberg

Klassenverschillen

Mike Leighs film Another Year kreeg juichende kritieken. Volgens een recensent had Leigh het, zoals vaker in zijn films, over klassenverschillen.
    In Another Year gaat het vooral over de ongelijke verdeling van geluk.
    Als deze film iets illustreert, is het wel dat hoe lager je op de maatschappelijke ladder staat hoe groter de kans is dat je een drankprobleem hebt. Iets wat statistisch gezien geloof ik klopt.
    De beste scŤne zit aan het begin van de film. Een huisvrouw die aan slaapproblemen lijdt, komt bij een therapeut, Gerry, gespeeld door Ruth Sheen. De therapeut vraagt de huisvrouw wat er aan haar leven veranderd zou kunnen worden om het beter te maken.
    'Een ander leven', antwoordt de vrouw.
    Ongeluk zonder drama is nauwelijks verteerbaar.
    Maar de rest van Another Year toont dat geluk zonder drama uiteindelijk een vorm van verveling is.
 

Red.:   Antwoord aan de holocaust-termen redenaar: Dan hebben de Joden in Auschwitz zich niet verveeld.
Kernwoord: Nihilisme.

 

De Volkskrant, 12-01-2011, column door Arnon Grunberg

Olietycoon

Verleden week schreef ik dat de nationalisatie van het bedrijf Joekos van olietycoon Michail Chodorkovski diefstal was; het belangrijkste deel van Joekos is in handen gevallen van het staatsbedrijf Rosneft.
    Twee lezers merkten op dat Chodorkovski zelf zijn eigendommen bij elkaar gestolen had.
    Onder Jeltsin is er in Rusland haastig geprivatiseerd en daarbij zijn bedrijven verkocht voor een fractie van wat ze eigenlijk waard waren. Of dit diefstal zou kunnen worden genoemd is de vraag, maar stel dat, dan maakt twee keer onrecht nog geen recht.
    Waar het om gaat, is dat de Russische staat andere olietyconen wel met rust laat en Chodorkovski niet, omdat hij zich met politiek is gaan bemoeien.
    Het is vrijwel zeker dat de Russische geheime dienst, de FSB, de laatste veroordeling van Chodorkovski georkestreerd heeft.
    De Russische staat lijkt in handen te zijn van de FSB.
 

De Volkskrant, 14-01-2011, column door Arnon Grunberg

Instinct

Hoe langer de man, hoe meer hij verdient. Die conclusie kan worden getrokken uit een zin in een artikel van David Brooks in The New Yorker.
    Uit onderzoek blijkt dat elke inch, ongeveer 2,5 centimeter, 6.000 dollar meer aan jaarlijks salaris betekent, in Amerika althans. De man die wil weten hoeveel salaris hij van zijn baas moet ontvangen, hoeft alleen na te gaan hoe lang hij is.
    Lange mannen, zo blijkt uit het onderzoek, wekken vertrouwen. Filmsterren vormen wellicht een uitzondering op deze regel. Jack Nicholson en Tom Cruise zijn, als bekend, bijzonder klein.
    Duidelijk mag zijn dat wij bij het beoordelen van de ander ons laten leiden door primaire instincten en die instincten vervolgens van een rationele uitleg voorzien.
    Wij stemmen op een politicus omdat hij lang is en een symmetrisch gezicht heeft. Dat zijn verhaal ons aanspreekt, bedenken wij er later bij.
 

Red.:   Dus ook door het instinct: "Is 'ie Joods?" (David Brooks is joods)


De Volkskrant
, 17-01-2011, column door Arnon Grunberg

Passie

Obama's speech in Tucson is door veel commentatoren geprezen, niet ten onrechte. Had koningin Beatrix maar Obama's tekstschrijvers. Paul Brill schreef zaterdag in de Volkskrant dan ook met enige afgunst over het retorische vermogen van politici in de Angelsaksische wereld.
    Dikwijls zit echter aan de meest geslaagde retoriek van politici een valse, sentimentele kant.
    Zo sprak Obama de hoop uit dat de tragedie in Arizona van ons betere vrienden, buren en collega's zou maken.
    Vanuit politiek oogpunt was het begrijpelijk dat hij zweeg over het feit dat het juist in Arizona bijzonder makkelijk, lees: legaal, is om wapens te kopen en ermee over straat te lopen. Vanuit ethisch oogpunt was dat jammer.
    Een politicus zou geen passie bij de kiezers moeten oproepen; passies zijn altijd gevaarlijk en dikwijls vernietigend. Alleen al daarom moet alle politieke woordkunst met wantrouwen tegemoet worden getreden.


Red.:   Een zeldzame juiste opmerking.
  Tussengevoegd:

De Volkskrant, 22-01-2011, column door Arnon Grunberg

Passie

Een paar dagen geleden schreef ik over het gevaar van politici die hartstocht oproepen. Enkele lezers waren het met me oneens. Een lezer schreef dat gebrek aan hartstocht zou leiden tot politici ŗ la Eichmann.
    Nu is het om te beginnen onzeker of Eichmann geen hartstocht zou hebben gekend. Zoals ik eerder opmerkte, nam hij lessen bij een rabbijn en deed hij zijn werk met een zekere passie.
    Hartstocht is ook niet hetzelfde als mededogen. Maar bovenal: ik had het over politieke leiders die passie oproepen. Een andere lezer merkte op dat niet alle hartstocht gevaarlijk is. Bijvoorbeeld hartstochtelijk postzegels verzamelen.
    Het ligt eraan hoever die hartstocht gaat.
    De behoefte aan passie is begrijpelijk. Dit is een van de bestaansredenen van kunst. Dat wij kunnen kijken naar en lezen over mensen die aan hun hartstochten bezwijken zonder ons eigen leven in gevaar te brengen.


Red.:   Wat een slechte lezers....Het ging over politiek.

 

De Volkskrant, 19-01-2011, column door Arnon Grunberg

Schaamte

'Een van de ergste vormen van schaamte is schaamte over het gedrag van je moeder,' schreef Aleid Truijens gisteren in een mooie column in de Volkskrant.
    Als kind heb ik me voor mijn ouders geschaamd. Ik had bijvoorbeeld mijn vader verzocht zich te verstoppen achter een boom als hij me af kwam halen van de lagere school.
    Truijens merkt terecht op dat schaamte voor ouders nieuwe schaamte veroorzaakt.
    Schaamte leidt, denk ik, bovendien tot schuldgevoelens.
    Ik fantaseer weleens dat ik kinderen heb. Het is evident dat ze zich voor mij zouden schamen. Daarmee zou ik goed kunnen leven.
    Maar in mijn dagdromen schaam ik me op mijn beurt voor mijn kinderen. Ik zit op een terras. Een man vraagt: 'Zijn die rotkinderen van u?' Ik antwoord: 'Nee, ik ben alleen de oppas.'
    Zelfs in de dagdroom is de schuld zo groot dat er nauwelijks mee te leven valt.


Red.:   Rasechte neurose - zie ook interview in Boeken (VPRO).


De Volkskrant
, 20-01-2011, column door Arnon Grunberg

Rietjes

Hoeveel Nederlanders zouden weten dat er momenteel vier Nederlandse F-16's gestationeerd zijn op Kandahar Airfield?
    Weinig vrees ik.
    Terwijl vier F-16's een wezenlijkere bijdrage aan de oorlog aldaar zijn dan een handjevol politietrainers.
    Al in 2007 zei een Nederlandse generaal in Kabul dat we naar Afghanistan keken door het rietje van Uruzgan. Straks gaan we naar Afghanistan kijken door het rietje van Kunduz.
    De heer Rutte beweerde dat Afghanistan 'de frontlijn is van de bestrijding van het islamitisch terrorisme'.
    Pakistan, Saoedi-ArabiŽ en Egypte zouden eerder in aanmerking komen voor een dergelijke betiteling.
    Het beste zou zijn als de heer Rutte zou zeggen: 'Nederland stuurt enkele politietrainers naar Afghanistan om op symbolische wijze te tonen dat wij een loyaal NAVO-lid zijn.'
    Dat hij dit niet zegt, komt omdat de kiezer net als de verliefde minnaar een grote wens heeft: bedrogen te worden.


IRP:
   Laatste zin: cynisme - leugen.


De Volkskrant
, 25-01-2011, column door Arnon Grunberg

Arbeid

'Zelf heb ik sinds ik tien jaar geleden naar New York ben verhuisd geen gloeilamp meer verwisseld', schreef Heleen Mees zaterdag in de Volkskrant.
    Mijn gloeilampen verwissel ik zelf, maar verder ben ik het eens met Mees.
    Het is een misvatting te denken dat je zelf je sokken moet wassen of je eten moet koken. Door dergelijke taken uit te besteden, schep je banen in het onderste gedeelte van de arbeidsmarkt. Bovendien houd ik er geld aan over. Ik betaal mijn werkster in New York twintig dollar per uur om bijvoorbeeld mijn bed op te maken. In de tijd dat zij mijn huis schoonmaakt, schrijf ik een stuk, zodat ik zelfs als ik haar vijftig dollar per uur zou betalen nog altijd meer geld overhoud dan als ik zelf de stofzuiger had gepakt.
    Eigenlijk is het simpel: arbeid is integratie, geld is cultuur.


Red.:  Elitarisme. Aristocratie. "arbeid is integratie" -> immigratie = arbeidsdumping.
Waarom wordt schrijfarbeid van Mees en AG zoveel  beter betaald dat ze anderen hun (huishoud)taken kunnen laten doen?


De Volkskrant
, 26-01-2011, column door Arnon Grunberg

Moeder

'Als je met je moeder telefoneert, ben je niet aantrekkelijk,' zei mijn vriendin.
    'Hoezo?' informeerde ik.
    'Je lijkt een zesjarige.'
    Wanneer ik mijn moeder bel, is het eerste dat ik zeg: 'Ben jij dat?'
    Waarop mijn moeder antwoordt: 'Dat ben ik. Is dat mijn lief jongetje?'
    Een mens heeft rituelen nodig.
    'En dat ook nog vier tot zes keer per dag', zei mijn vriendin.
    'Ik bel slechts twee tot drie keer', zei ik.
    'Je moeder belt ook nog eens drie keer.'
    'Daar kan ik niets aan doen.'
    Mijn vriendin schudde misprijzend haar hoofd.
    Ik troostte mij met de gedachte dat sommige Italiaanse mannen nog intensiever contact met hun moeder hebben, ook telefonisch.
    Wanneer we in een restaurant zitten, zeg ik tegenwoordig: 'Even plassen.'
    Op het herentoilet fluister ik dan: 'Ben jij dat?'
    Een voorbijganger zou kunnen denken dat ik met mijn minnares telefoneer. Het is mijn moeder.


Red.:    Neurose. Familiecultuur (net als Arabieren).


De Volkskrant
, 27-01-2011, column door Arnon Grunberg

Innoveren

Op dinsdagavond hield Barack Obama de State of the Union address, de jaarlijkse toespraak van de Amerikaanse president voor de volksvertegenwoordigers en andere hoogwaardigheidsbekleders.
    Dankzij The New York Times weten we welke woorden regelmatig voorkomen in deze toespraken.
    Het woord 'vrijheid' is uit. 'Vrijheid' beleefde zijn hoogtepunt in 1988 (Reagan) en 2005 (Bush), toen het woord 'vrijheid' 21 keer viel.
    Obama gebruikte het ťťn keer, net als in 2010 en 2009.
    'Terreur' is op zijn retour. Dat woord beleefde zijn hoogtepunt in de rede van 2005, toen Bush het 15 keer gebruikte.
    'Afghanistan' is bezig aan een comeback. Obama gebruikte dat woord 8 keer, beduidend minder dan Bush, die in 2002 'Afghanistan' 14 keer noemde.
    Belangrijke nieuwe binnenkomer dit jaar is het woord 'innovate' (innoveren), dat Obama dinsdagavond 11 keer gebruikte.
    Uit opiniepeilingen zal zijn gebleken dat de kiezer vertrouwen heeft in politici die willen innoveren.


Red.:   Laatste zin: cynisme.
 

De Volkskrant, 28-01-2011, column door Arnon Grunberg

Retoriek

Minka Nijhuis is een uitstekende journaliste. Ze heeft over Birma, Irak en Afghanistan geschreven. Bovendien is ze bijzonder collegiaal. Toen ik naar Irak ging, deelde ze haar contacten met mij. En ze heeft gevoel voor humor, niet vanzelfsprekend bij oorlogscorrespondenten.
    Op haar blog schreef Nijhuis over Kunduz: 'Mijn oude huisgenoten in Kabul die Kunduz kennen als hun broekzak, schreven dat het tekort aan trainers niet de oorzaak is van de problemen met de opbouw van een politiemacht. (...) Ze dachten eerder dat het gebrek aan goede leerlingen een van de vele moeilijkheden is.'
    De enige reden om akkoord te gaan met de nieuwe, Nederlandse missie is dat wij loyaal willen zijn aan Amerika en zo onze economische belangen menen te beschermen.
    De rest van de argumenten bestaat uit onwaarheden en verdraaiingen.
    De huidige democratie in Nederland: voortzetting van fictie met gebrekkige retoriek.


Red.:   Weer eens iets waars.


De Volkskrant
, 01-02-2011, column door Arnon Grunberg

Mediarevolutie

Over de rol van sociale media bij de revolutie in TunesiŽ, de opstand in Egypte en de mislukte revolutie in Iran in 2009 lopen de meningen uiteen.
    Dankzij de sociale media verspreidden berichten over de zelfverbranding van Mohamed Bouazizi zich razendsnel. Roger Cohen schreef in The Herald Tribune dat de Tunesische revolutie een 'facebookrevolutie' was.
    Evgeny Morozov was in NRC Handelsblad sceptischer. Hij wees erop dat het Iraanse regime Facebook had gebruikt om tegenstanders van het regime te identificeren en te arresteren.
   De hoop dat de revolutie via het internet wordt ontketend zou ijdel kunnen zijn. Wie toegang heeft tot sociale media in landen als TunesiŽ kan in elk geval niet meer tot de onderste laag van de bevolking gerekend worden.
    Ik vrees dat het internet uiteindelijk vooral wordt gebruikt om antwoorden te krijgen op bijvoorbeeld 'hoe krijg ik grotere borsten?' en 'waar vind ik liefde?'


Red.:   Laatste zin: cynisme


De Volkskrant
, 02-02-2011, column door Arnon Grunberg

Ballenbak

Decennia zwegen wij over martelingen in Egyptische politiecellen, corruptie en vervalste verkiezingsuitslagen. Mubarak was een dictator, maar wel onze dictator. Zoals de behandeling van vrouwen in Afghanistan (nu en dan) onze aandacht opeist, maar vrouwen in Saoedi-ArabiŽ genegeerd kunnen worden. Het Saoedische koningshuis mag er andere normen op nahouden dan wij, het blijft een bevriend koningshuis.
    De politiek van de EU en Amerika ten aanzien van de Arabische wereld kan worden samengevat als: zwaar gedoseerd engagement.
    Mensenrechten waren alleen een probleem als de dictator in kwestie uit de gratie viel.
    Hurghada was zon, zee en strand.
    De Telegraaf, de stem van het volk, legt in zijn berichtgeving over de Egyptische revolutie de nadruk op gedupeerde bejaarde toeristen in een ballenbak op het vliegveld van CaÔro.
    Als het om Egypte gaat, heeft het Nederlandse volk kennelijk slechts een zorg: wanneer het weer op het strand in Hurghada kan liggen.


Red.:   Nog iets waars, op de laatste zinnen na.


De Volkskrant
, 03-02-2011, column door Arnon Grunberg

Opvolger

Mohammed ElBaradei, de zelfbenoemde leider van de Egyptische oppositie, is niet de revolutionair waarvoor de westerling hem zou kunnen houden.
    De winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede is een carriŤrediplomaat die onder Sadat werkzaam was op het Egyptische ministerie van Buitenlandse Zaken. ElBaradei heeft Obama geprezen en hoewel hij zich kritisch heeft uitgelaten over de blokkade van Gaza is ElBaradei voor het Westen een alleszins acceptabele presidentskandidaat.
    Of hij de opvolger van Mubarak zal worden valt te bezien. Maar het lijkt me dat Europa en Amerika stiekem hun hoop op ElBaradei hebben gevestigd. Dat kunnen ze niet hardop zeggen, want daarmee zouden ze hem minder geloofwaardig maken bij zijn achterban.
     Sommige commentatoren menen dat er een storm over het Midden-Oosten zal razen. Wellicht, maar zoals Henri Beunders maandag in de Volkskrant schreef: 'Macht hergroepeert zich namelijk razendsnel.'
    En macht heeft een voorliefde voor stagnatie.
 

Red.:   Je mag niet tegen de  blokkade van Gaza zijn want die blokkade is Joods.


De Volkskrant
, 04-02-2011, column door Arnon Grunberg

Speeltje

Afgelopen zondag stuurde Obama de gepensioneerde diplomaat Frank Wisner (72, hij rookt geen sigaren meer naar verluidt) naar Egypte. Wisner was Amerikaanse ambassadeur in CaÔro geweest, hij kende Mubarak goed, ze mochten elkaar. Wat Wisner namens Obama tegen Mubarak heeft gezegd zal vrees ik niet door WikiLeaks worden onthuld. Maar we kunnen er zeker van zijn wat Wisner niet gezegd heeft: 'Stap op, anders komt er een eind aan de substantiŽle Amerikaanse hulp aan Egypte.'
    Uit de behoedzame reacties van het Westen kan de strategie van Obama en de EU worden opgemaakt. Zolang het Egyptische leger achter Mubarak staat, en vooralsnog staat dat leger achter Mubarak, steunt het Westen Mubarak.
    Waaruit weer eens blijkt wat democratie is: een speeltje voor het volk als de belangen zijn gediend.
    Onze leiders verhouden zich tot de democratie als een priester die al zestig kinderen heeft misbruikt tot het celibaat.
 


De Volkskrant, 05-02-2011, column door Arnon Grunberg

Offer

Ik was verheugd dat Kevin Toma donderdag in de Volkskrant Darren Aronofsky's film Black Swan een meesterwerk noemde dat 'geen balletliefhebber mag missen'.
    Ik zou zeggen: dat geen filmliefhebber mag missen.
    De film roept gemengde reacties op. NRC Handelsblad drukte bij wijze van recensie een twistgesprek af tussen twee recensenten.
    Black Swan is geen horrorfilm en eigenlijk ook geen balletfilm.
    Black Swan gaat over ambitie, wat zij is en wat zij met je doet. En over de atavistische wens om een offer te brengen, om misschien zelf wel een offer te zijn.
     Vermoedelijk is die wens de kern van ambitie.
     Aronofsky's film suggereert dat kunst, anders dan wij denken, in laatste instantie helemaal niet bedoeld is voor mensen. Kunst is een offer aan de goden, die, zoals wij weten, veel van schoonheid houden en soms zelfs verliefd worden op stervelingen.


Red.:    Aronofsky: joods (wikipedia). Film klinkt allemaal heel neurotisch.


De Volkskrant
, 07-02-2011, column door Arnon Grunberg

Onnozel

Het absurdisme leeft. Lees het prachtige interview van Gijs HerderscheÍ en Jan Hoedeman met Jolande Sap dat vrijdag in de Volkskrant stond.
    Zo stelt mevrouw Sap bijvoorbeeld dat Afghaanse rekruten zich moeten melden op 'terugkomdagen' en als dat niet gebeurt, gaan 'inlichtingendiensten actief op zoek naar waar ze zitten'.
    Zou 'terugkomdagen' vertaald zijn in het Pashtu?
    Over welke inlichtingendiensten heeft mevrouw Sap het? De MIVD? Die niet in staat is betrouwbare voorspellingen te doen over de nabije toekomst, maar die wel ondeugende Afghaanse rekruten gaat opsporen?
    Of heeft mevrouw Sap de CIA zo ver gekregen dat ze achter die rekruten aan gaan?
    Bas Heijne merkte op dat de taal van mevrouw Sap ('een eigenzinnige, eigenwijze missie') uit de Esta en de Linda komt.
    Vermoedelijk is mevrouw Sap onnozel. Maar onnozelheid gaat soms ongemerkt over in slechtheid. Die grens heeft ze overschreden.

 

De Volkskrant, 10-02-2011, column door Arnon Grunberg

Betekenis

Ina Brouwer was de laatste fractievoorzitter van de CPN, de Communistische Partij Nederland, een filiaal van het Politbureau toen de Sovjet-Unie nog bestond.
     Communistische partijfunctionarissen zijn gewend de partijkoers blindelings te volgen. Vandaar dat mevrouw Brouwer dinsdag in de Volkskrant het besluit van GroenLinks om in te stemmen met de missie in Afghanistan verdedigde met de gebruikelijke retoriek: 'Laten we ze opnieuw aan hun lot over?'
    Voor alle duidelijkheid: er is iets voor te zeggen dat het niet in het belang van Europa is om het Amerikaanse imperium verder te verzwakken en dat Europa Amerika daarom moet bijstaan in Afghanistan en elders.
    Daarover had de discussie moeten gaan.
    De wijze waarop wij in Nederland het woord 'humanitair' gebruiken, als in 'humanitaire missie', draagt eraan bij dat dat woord van betekenis zal veranderen.
    Zoals bijvoorbeeld 'Sonderbehandlung' in Duitsland geen 'speciale behandeling' meer betekent, maar 'massamoord'.
 

De Volkskrant, 11-02-2011, column door Arnon Grunberg

Nagels

In een column kwam ik de oude verzuchting tegen dat mensenrechten bij westerse normen en waarden horen.
    Wat is precies westers? Als de Syrische geheime dienst Facebook gebruikt om dissidenten in de gaten te houden, is dat dan westers?
    Onlangs zag ik een uitstekende documentaire over de Vietnamoorlog, Hearts and Minds van Peter Davis. Een Amerikaanse generaal beweert dat het leven voor Aziaten weinig betekent.
    Veel is er aan deze houding niet veranderd.
    We zouden het erg vinden als in West-Europa de geheime dienst nagels van burgers uittrekt, maar tegelijkertijd lijken wij te denken dat ze in het Midden-Oosten zo aan die praktijken gewend zijn geraakt dat ze van het martelen niets meer voelen.
    Wij ontkennen graag een gedeelde menselijkheid waardoor wij het onteerde individu moeiteloos als collateral damage kunnen zien.
    Wat zijn een paar uitgetrokken nagels als je er stabiliteit en een open Suezkanaal voor terugkrijgt?


Red.:   Slaat weer door naar de negatieve kant.


De Volkskrant
, 11-02-2011.

Tijdschrift

Arnons vroege aforismen

Ook de tweede aflevering van Eddy Esmans tijdschrift Blauwe maandagen, geheel gewijd aan leven en werk van Arnon Yasha Yves Grunberg (1971), bevat een bijdrage van moeder Hannelore GrŁnberg. Een selectie uit de notities over haar zoon uit de jaren 1974-1979, dus tussen zijn derde en achtste levensjaar.
    Zelfs als peuter leverde Arnon al aforismen, en formuleerde hij lastige vragen. November 1974: 'Waar worden crŤmes van gemaakt? Als je gestorven bent, word je dan weer zand?'
    Juni 1978: 'Mama zegt: Jij bent mijn echte mens, waarop Arnon: 'Ja, zeg dat wel, want er zijn al genoeg onechte in omloop.' In dit nummer ook de gebruikelijke zinloze informatie, die de ware fan toch niet wil missen: in de afgelopen zomer stond Dintelstraat 10 in Amsterdam te koop, het huis waar Grunberg tot 1982 woonde. 72 vierkante meter, € 329.000 kosten koper. Het huis is inmiddels verkocht.


Red.:   Maarten 't Hart over AG: Net als ... over Vivaldi: heeft 1000 keer hetzelfde stuk geschreven, Pauw & Witteman 10-02-2011  .


De Volkskrant
, 12-02-2011, column door Arnon Grunberg

Mubarak-light

Op donderdagmiddag wist de CIA dat Mubarak die avond zijn aftreden bekend zou maken. Dat meldde de Amerikaanse radio.
    Maar, zoals bekend, Mubarak trad donderdagavond niet af.
    Was de CIA verkeerd voorgelicht? Dat zou betekenen dat de onderlinge verhoudingen tussen vicepresident Suleiman, voormalig hoofd van de Egyptische militaire geheime dienst, en de CIA minder hecht zijn dan werd verondersteld.
    'Egypte is veranderd en zijn toekomst is in handen van het volk', zei Obama vervolgens in een toespraak.
    Als de Arabische en westerse leiders iets vrezen, dan is het de macht van het volk. Vooral van het Egyptische.
    Sommigen zeggen dat na TunesiŽ en Egypte het Midden-Oosten zal veranderen. Ik hoop het, maar wat Egypte betreft, vrees ik dat de opvolger van Mubarak Mubarak-light zal zijn - misschien zelfs dat niet eens - en dat de toekomst van het land in handen is van officieren van het leger.


Red.:    Hoeps, en daar slingert het pendeltje van AG weer, wat meer richting evenwicht ...


De Volkskrant
, 14-02-2011, column door Arnon Grunberg

Willekeur

De autobiografie van Trotski heb ik nooit gelezen. Maar ik werd vrolijk van de anekdote over Trotski die Paul Brill zaterdag in de Volkskrant aanhaalde. Tijdens de jacht loopt Trotski een griepje op, waardoor hij tijdens een cruciale fase van het conflict met Stalin ziek op bed ligt. Trotski schrijft: 'Oorlogen en revoluties kunnen worden voorspeld, maar niet de gevolgen van een jachtpartij in de herfst.'
    Dit herinnerde mij aan wat de Engelse filosoof John Gray onlangs in een gesprek met Bas Heijne zei. Dat sommigen hun heil zoeken bij de wetenschap om te ontsnappen aan de onthullingen van diezelfde wetenschap.
    Gray noemt Freud de belangrijkste denker van de 20ste eeuw omdat hij niet geloofde in 'immanente orde'.
    Pogingen om het gebrek aan orde te ontkennen zijn zinloos gebleken. De geschiedenis volgt geen plan.
    We moeten leren om vriendschap te sluiten met de willekeur.


De Volkskrant
, 15-02-2011, column door Arnon Grunberg

Verlicht

Een revolutie is een gebeurtenis die bestaande machtsstructuren ontmantelt en vervangt door nieuwe machtsstructuren. Of de opstanden in TunesiŽ en Egypte een revolutie genoemd kunnen worden, moeten we afwachten.
    Opvallend is dat zelfs behoudende Amerikaanse commentatoren als Thomas Friedman in lyrische bewoordingen over de opstand in Egypte berichten. Friedman schreef over de 'vreedzame geboorte van vrijheid' en dat wij getuige waren van de 'triomf van de menselijke psyche'.
    Op Nederlandse opiniepagina's wordt gewaarschuwd voor de rol die de Moslimbroederschap bij vrije verkiezingen in Egypte kan spelen.
    Het volk mag kiezen wat het wil, mits het zich houdt aan onze normen en waarden. Feitelijk komt dit neer op de Chinese variant van democratie. Welvaart voor allen, maar het denken over staat en samenleving wordt gedirigeerd door de overheid.
    Wij gunnen de verdrukten in Egypte een iPhone. Verder moeten ze hun mond houden tot ze net zo verlicht zijn als wij.
 

Red.:   Ander onderwerp over cultuur, en het wordt meteen weer moeilijk voor Arnon...


De Volkskrant
, 16-02-2011, column door Arnon Grunberg

Chicklit

Op maandag hield Gerrit Komrij de Kellendonklezing in Nijmegen. Een goed geschreven tekst, die ook nog eens uitstekend werd voorgedragen - er schuilt een groot voordrachtskunstenaar in Komrij -, over de teloorgang van de literatuur en nog wat waardevolle zaken.
    Als vijanden van de literatuur noemde hij Kluun en 'chicklit'. Dat lijkt me voor de eerste te veel eer en voor we chicklit de oorlog verklaren zou ik willen weten wat we precies onder chicklit verstaan.
    Ik heb intuÔtief altijd veel sympathie voor cultuurpessimisme. Toch zie ik de toekomst van het genre somber in. De cultuurpessimist meent dat de mensheid genezen moet worden van haar dwalingen en hij stampt op de grond als zij zich niet meteen laat redden. Een andere misvatting is dat literatuur een massamedium zou moeten zijn.
    De toekomst van de literatuur ziet er sektarisch uit. Maar sektes kunnen bijzonder levensvatbaar zijn en soms zelfs invloedrijk.


Red.:    Natuurlijk...de cynicus is cultuurpessimistisch.


De Volkskrant
, 21-02-2011, column door Arnon Grunberg

Binet

Het interview van Ariejan Korteweg met de Franse schrijver Laurent Binet dat zaterdag in de Volkskrant stond, roept intrigerende vragen op.
    Binet schreef een roman over Gestapo-chef Heydrich getiteld Himmlers hersenen heten Heydrich. Binet blijft dicht bij de historische feiten en doet verslag van zijn onderzoek. Is het nog wel een roman?
    Binet antwoordt dat het een roman is omdat het geen essay, biografie of historisch werk is.
    Nu verkoop het enige is wat telt, lijkt de behoefte aan experiment te zijn verdwenen.
    Een prachtige zin in het interview is: 'Die behoefte om altijd maar het kwaad te willen begrijpen, dat beneemt het zicht op de roversholen.'
    Uit onze behoefte om vanwege zogenaamd idealistische motieven diep in het kwaad te willen doordringen, spreekt een pornografisch verlangen. De wens om te zien wat eigenlijk niet gezien zou mogen worden.
    Ik ga Binets boek kopen.


IRP:   Geen jood!


De Volkskrant
, 22-02-2011, column door Arnon Grunberg

Rosenthal

'Europa moet niet gelijkhebberig vertellen wat er moet gebeuren,' schreef de minister van Buitenlandse Zaken gisteren op de opiniepagina van de Volkskrant. Ministers zijn tegenwoordig columnisten, het ministerschap doen ze ernaast. Niettemin is de inschatting van de heer Rosenthal juist: Europa heeft in het Midden-Oosten vrijwel niets in de melk te brokkelen.
    Egypte ontvangt geen miljarden van Europa, maar van Amerika. De IsraŽli's vertrouwen Europa niet, en zoals de minister aangaf, heeft Europa verzuimd de markt te openen voor producten uit die regio.
    Ik vrees dat wat de heer Rosenthal de 'transitie in de Arabische regio' noemt niet zozeer voortkomt uit verlangen naar vrijheid, een abstract begrip, als wel verlangen naar brood.
    'Money talks', luidt het gezegde.
    In de Arabische wereld spreekt het brood.
    Zoals de minister van Buitenlandse Zaken eerst de belangen van het Nederlandse bedrijfsleven wil veiligstellen om tijdens het dessert tien minuten over mensenrechten te spreken.


Red.:   In de Arabische wereld gaat het niet om het brood, maar de prijs van het brood - money, dus.
   'Ministers zijn tegenwoordig columnisten, het ministerschap doen ze ernaast.' Reactie: schrijvers zijn tegenwoordig columnisten, het schrijverschap doen ze ernaast.
    Met nog veel minder recht van spreken.


De Volkskrant, 23-02-2011, column door Arnon Grunberg

Woedend

De secretaris-generaal van de VN, Ban Ki-moon, heeft veertig minuten gebeld met Kadhafi om het geweld in LibiŽ te stoppen. In het persbericht stond dat Ban Ki-moon woedend was. Het was onduidelijk of de secretaris-generaal van de VN boos was vanwege het geweld in LibiŽ of omdat hij veertig minuten aan de telefoon moest hangen met Kadhafi - telefoneren met Kadhafi is vermoedelijk geen pretje.
    Beter kan de machteloosheid van de 'internationale gemeenschap' niet worden samengevat. Wat doet zij tegen geweld? Veertig minuten telefoneren met degene die aanstichter is van bloedvergieten.
    Die machteloosheid is een keuze. De internationale gemeenschap vindt bloedvergieten alleen een probleem als het Westen zelf erdoor bedreigd wordt. Tijdens de Balkanoorlogen werd er pas actie ondernomen toen het vluchtelingenprobleem onhoudbaar dreigde te worden.
    In Congo gaat het bloedvergieten op grote schaal al jaren door, maar het schijnt Ban Ki-moon niet woedend te maken.


Red.:    Soms zijn cynici handig om huichelarij te ontmaskeren


De Volkskrant
, 24-02-2011, column door Arnon Grunberg

Principes

Terwijl een gedeelte van de Arabische wereld in opstand komt tegen door het Westen gesteunde dictators, woedt in Nederland een debatje over ritueel slachten.
    Elk land heeft zijn eigen zorgen.
    Een bevriende filosoof wees mij erop hoe ironisch het is dat telkens gewezen wordt op de joods-christelijke traditie van Europa, terwijl tegelijkertijd verlichte geesten er alles aan doen om het besnijden van jongetjes en kosher (en halal) vlees te verbieden. Oftewel een poging de joodse traditie in Europa te doen verdwijnen.
    Zou een motie om de bio-industrie te verbieden ook gesteund worden door de PVV, SP, D'66 en GroenLinks? Nee, de economische belangen zijn te groot.
    Ik hoop dat de Tweede Kamer ritueel slachten verbiedt. En dat het American Jewish Congress vervolgens oproept tot een boycot van Nederlandse producten. Dan zal blijken dat de Nederlander alleen principes heeft zolang ze niets kosten.


Red.:   Tja ... spreekt voor zich.


De Volkskrant, 26-02-2011, column door Arnon Grunberg

Huurling

De New York Times berichtte dat Kadhafi de hulp van huurlingen had ingeroepen om Tripoli te verdedigen.
    Machiavelli heeft vaak gelijk, maar zijn bewering dat huurlingen niet effectief zouden zijn, klopt niet. Duizenden huurlingen doen dienst in Irak en Afghanistan en zijn meestal effectief. De Amerikaanse legerbasis in Irak die ik in 2009 bezocht, werd bewaakt door Afrikaanse huurlingen.
    Nederlandse militairen die ik in 2006 en 2007 in Afghanistan ontmoette, gaven aan niet voor het vaderland te vechten maar voor geld. Een van de militairen zei: 'Deze uitzending is een nieuwe bank.'
    De documentairemaker Peter Davis zei onlangs dat het ontbreken van een vredesbeweging in Amerika ten tijde van de Irak-oorlog te maken heeft met het verdwijnen van de dienstplicht. Oorlog is een zaak van huurlingen.
    Zolang wij niet weten waar het geld van de PVV vandaan komt, moeten wij de heer Wilders ook als een huurling beschouwen.


De Volkskrant
, 28-02-2011, column door Arnon Grunberg

Wendehals

Wendehals is een vrijwel vergeten woord uit de nadagen van de DDR. Mensen die tegen het communistische regime waren toen het regime niet veel meer voorstelde, maar dat regime wel gesteund hadden, waren Wendehšlse.
    Het woord mag verdwenen zijn, opportunisme is van alle tijden.
    Terwijl de rebellen Tripoli naderden, riepen bondskanselier Merkel en de Britse minister van Buitenlandse Zaken, Hague, Kadhafi op om te vertrekken.
    Toen Mubarak bungelde, werd in Washington aangedrongen op democratische hervormingen.
    De voormalige Libische minister van Justitie, Mustafa Mohammed Abud al-Jeleil, die een paar dagen geleden ontslag nam en zich bij de rebellen aansloot, is ook een Wendehals.
    Als blijkt dat het gedaan is met een dictator, kan men zonder problemen de revolutie toejuichen en zelfs veinzen een revolutionair te zijn. Dat is politiek: gokken op het paard dat op het punt staat om te winnen en die gok vervolgens een principiŽle overtuiging noemen.


Red.:  Weer nut van cynisme.

 

De Volkskrant, 02-03-2011, column door Arnon Grunberg

Rasecht

'Ze begonnen met het spelen van de hymne van Beethoven, het Europees volkslied. Dat stuit mij als rasechte Limburger tegen de borst', zei Laurence Stassen, lijsttrekker van de PVV in Limburg, in een fantastisch interview van Peter de Graaf en Toine Heijmans dat dinsdag in de Volkskrant stond.
    De PVV heeft een nieuwe vijand. Na halal vlees en het hoofddoekje is de tijd gekomen om Beethoven te verjagen.
    Alleen omdat de Europese Unie het gewaagd heeft een gedeelte van Beethovens negende symfonie te gebruiken als Europees volkslied moet Beethoven 'entartet' worden.
    Beethoven is niet uitsluitend de vijand van de 'rasechte Limburger'. Een rasechte Noord-Hollander dient eveneens tegen Beethoven ten strijde te trekken, anders verdient hij het niet om 'rasecht' te worden genoemd.
    De PVV zou zich vanaf nu de PTB moeten noemen, de Partij Tegen Beethoven. Dat is een naam die de lading veel beter dekt.


Red.:    Rasecht kosmopolitisme en migratiefundamentalisme
 

VK, 01-03-2011, DOOR PETER DE GRAAF EN TOINE HEIJMANS

Interview | Laurence Stassen, lijsttrekker PVV Limburg

'Geef je vergoeding als statenlid aan goed doel'

Op de 'plucheplakkende bestuurders' van vooral het CDA heeft Stassen van de Limburgse PVV het gemunt. 'Ze rijden van borrel naar borrel in hun dienstauto.'
Als de Partij voor de Vrijheid ergens feest gaat vieren, morgen, na de uitslag van de verkiezingen, is het in Limburg. In Echt. Het dorp van Laurence Stassen (40), de televisiepresentatrice die politica werd.

In Echt houdt de partij haar landelijke verkiezingsavond, en dat is niet voor niets. Nog wil de lijsttrekker van geen victorie horen ('het woord is aan de kiezer'), maar volgens de peilingen kan de PVV zomaar de grootste worden in de Provinciale Staten van Limburg. Van niets naar alles.

Het zal meer zijn dan een overwinning. Het zal een revolutie zijn. Decennialang behoorde het gouvernement van Limburg aan het CDA; een onaantastbaar bolwerk, vaak beschuldigd van cliŽntelisme. Dat is voorbij, zegt Stassen, in de brasserie van theaterhotel De Oranjerie in Roermond. 'Het is tijd dat volksvertegenwoordigers weer echt volksvertegenwoordigers worden. Nu zijn het zelfvertegenwoordigers. En dat moet afgelopen zijn.'

Met vragen over moslims, hoofddoekjes, moskeeŽn en halal-vlees heeft ze het moeilijk. Dan haalt ze diep adem, leunt ze achterover, zoekt ze in haar gedachten en knijpt ze haar stem. Maar begin over de 'plucheplakkende bestuurders', en Laurence Stassen houdt niet op met praten. 'Het CDA heeft zijn tijd gehad', zegt ze. 'Dat vindt de gemiddelde burger op straat ook. Het is tijd voor een frisse wind.'

Wat verstaat u onder een frisse wind?

'We hebben al decennialang een bestuurlijke elite die zit vastgeroest aan het pluche. Die van de ene affaire in de andere rolt. En dan even later doodleuk weer terug de politiek in komt. Dat zijn de mensen spuugzat. Want het zijn wel hun belastingcenten. De bestuurder is er voor de burger, en niet andersom. '

Geeft u eens een voorbeeld?

'In mijn eigen gemeente Echt-Susteren hebben we de Sinterklaasaffaire gehad. De CDA-wethouder deelde lukraak subsidies uit aan de harmonie en andere verenigingen. Hij trad onder druk af, maar een jaar later is hij weer wethouder. Je bedeelt je vriendjes met gemeenschapsgeld, en komt een jaar later gewoon weer terug.

'Ik was vorig jaar bij de opening van het schuttersfeest van de Oud Limburgse Schuttersfederatie. Dat is echt Limburgse folklore. Maar ik had eerlijk gezegd het idee dat het een CDA-partijdag was. Ze begonnen met het spelen van de hymne van Beethoven, het Europees volkslied. Dat stuit mij als rasechte Limburger tegen de borst. En dan hebben we ook nog een gouverneur... meneer Frissen. Die begint zijn speech tijdens dat feest zo van: de provincie is in verwarring. Dat was vlak na de verkiezingen. Dan denk ik: jongens, dat kan niet. We zijn hier voor een cultureel evenement en hij begint over de politiek. Het was een feest voor alle Limburgers, niet alleen voor het CDA. De gemiddelde burger is helemaal niet met politiek bezig. Die wil een leuk festijn. Die wil kijken hoe de bŲlkes afgeschoten worden en die wil flink wat bier innemen. Dat moet je niet misbruiken.'    ...

 

De Volkskrant, 03-03-2011, column door Arnon Grunberg

Democratie

Ooit was ik te gast in een talkshow. Ik plaatste wat kanttekeningen bij de democratie in Nederland, waarop een andere gast, de gewezen CDA-politica Hanja Maij-Weggen, zei: 'Maar daarvoor zijn mensen gestorven.'
    Nu zijn er mensen die zeggen dat de verkiezingen van gisteren zo belangrijk waren, omdat mensen in Egypte succesvol de straat op zijn gegaan voor democratie en vrijheid.
    Om misverstanden te voorkomen, de Egyptenaren hebben niet hun leven op het spel gezet om te horen hoe de heren Brinkman en Pechtold redetwisten wie het dichtst bij een boerderij woont.
    Zij hebben niet op het Tahrir-plein gebivakkeerd om te horen hoe de heer De Graaf aan de heer Rouvoet van de ChristenUnie vraagt of het christendom niet mijlenver boven de islam verheven is.
    Politiek in Nederland, dat is 10 kilometer harder mogen rijden op een stukje snelweg.
    Daarvoor zijn circa driehonderd Egyptenaren inderdaad niet gestorven.


Red.:   De kern van de democratie is niet grote beslissingen in de hoofdstad door een enkele leider, maar kleine beslissingen langs vele schakels over 10 km harder rijden op n stukje snel. Maar AG's "door een god beheerste woestijn"-reflexen zijn weer eens te sterk.

 

De Volkskrant, 04-03-2011, column door Arnon Grunberg

Migratie

'Massale migratie is te voorkomen', schreven Thijs Berman en Emine Bozkurt, allebei lid van de PvdA, gisteren in de Volkskrant. Hun opiniestuk had de titel: 'Tien lessen uit de Arabische revoluties.'
    Dat die revoluties - opstanden eigenlijk, noch in Egypte noch in TunesiŽ zijn de oude machtsstructuren ontmanteld - ons leren dat massale migratie te voorkomen is, is merkwaardig.
    Net zo merkwaardig is de gedachte dat een economische vluchteling geen vluchteling zou zijn. Alsof armoede niet bedreigend is.
    De Libische vluchtelingen die op Lampedusa aankomen, zoeken vooral werk.
    Volksverhuizing is geen specifiek Afrikaanse of Arabische aangelegenheid. Toen ik in 2006 Kosovo bezocht, werd Kosovo een 'openluchtgevangenis' genoemd, omdat Kosovaren zonder visum vrijwel nergens heen konden.
    Massale migratie is te voorkomen als je een muur om Europa bouwt en op de vluchtelingen schiet. Misschien zijn voormalige grenswachten van de DDR bereid deze taak op zich te nemen.


Red.:   Migratiefundamentalisme, zie ook Wallage.

 

De Volkskrant, 05-03-2011, column door Arnon Grunberg

Heldendom

'Haal onze helden uit klauwen van Gadaffi,' kopte De Telegraaf gisteren, in letters zo groot dat het leek alsof de atoombom was gevallen.
    Tevens riep die krant zijn lezers op vignetjes op Facebook te plaatsen waarop staat 'wij steunen onze troepen'.
    Steun mag geen moeite kosten.
    NoŽl van Bemmel legde gisteren in de Volkskrant uit dat de actie in LibiŽ waarbij drie Nederlandse militairen gevangen werden genomen uiterst slordig was voorbereid.
    In Vietnam zaten Amerikaanse militairen jaren vast. In Nederland begint heldendom na zes dagen.
    Toen ik anderhalf jaar geleden de presentatie van een boek bijwoonde waaraan Nederlandse militairen hadden meegewerkt, gaven zij aan liever niet in uniform door Amsterdam te lopen. Vonden ze een beetje eng.
    Voor De Telegraaf is oorlog voetbal als er toevallig geen WK is.
    En een Nederlandse held dient te verliezen. Van Spanje of van Kadhafi, zolang er maar verloren wordt.


Red.:    Nee, nationalisme is een heel vieze zaak. Neem een voorbeeld aan de Joden in Rusland en diverse andere lande: geen nationalisme te bekennen - dat was voor de Russen zelf. Nationalisme is vies. Uhhh... tenzij het voor de Joodse staat is natuurlijk. Daarvoor is nationalisme het hoogst mogelijke goed. Daar mag je met inzet van baby tot bejaarde voor vechten - desnoods met inzet van het atoomwapen.
 

De Volkskrant, 09-03-2011, column door Arnon Grunberg

Geluk

In de New York Times stond een column van Ross Douthat, getiteld 'Waarom monogamie ertoe doet'. Hij haalt een onderzoek aan van twee sociologen, Mark Regnerus en Jeremy Uecker, waaruit blijkt dat er een verband bestaat tussen monogamie en geluk en promiscuÔteit en ongeluk. Althans bij Amerikaanse vrouwen, bij Amerikaanse mannen is het moeilijker aan te tonen.
    Ik vermoed dat ideologie de wetenschap in de weg zit. Douthat, op sociaal gebied behoorlijk conservatief, spreekt met instemming over 'seksueel idealisme'. Niet de vraag 'Is het veilig?' zou doorslaggevend moeten zijn, maar: wil ik met deze persoon mijn leven doorbrengen? Weinig echter wekt meer begeerte op dan de zekerheid dat het eigenlijk niet mag.
    Sociologische onderzoeken over het geluk doen me denken aan een enquÍteformulier op het vliegveld: 'Hoe was de service bij het inchecken?' Nog afgezien van de vraag of geluk het hoogste goed is in het leven.


Red.:   Terug naar het cynisme.


De Volkskrant
, 10-03-2011, column door Arnon Grunberg

Opvoeder

Amy Chua's boek Battle Hymn of the Tiger Mother is in Amerika een bestseller. Wat niet betekent dat alle recensies positief waren.
    Chua's boek lijkt erop neer te komen dat de opvoeder een drilsergeant is.
    Arie Elshout schreef zaterdag in de Volkskrant over Chua's boek en meteen ontvouwde zich een discussie.
    Sheila Sitalsing meende dat de Nederlandse ouder wat Chua kon gebruiken, terwijl Pieter Hilhorst zich afvraagt of je kinderen op Chua's manier moet voorbereiden op de prestatiemaatschappij.
    Hoeveel ouders zouden echt nadenken over die prestatiemaatschappij?
    Chua's eis dat het kind uitblinkt, is gebaseerd op een geloof in opwaartse sociale mobiliteit en in Nederland lijkt die opwaartse sociale mobiliteit een natuurlijke grens te hebben bereikt.
    De opwaartse sociale mobiliteit moet van immigranten komen. Als ik immigrant was in Nederland, zou ik Chua's boek als bijbel in huis halen en het gebruiken als wapen tegen de PVV en VVD.


Red.:   AG's onnozelheid: Chinese immigranten lezen - moslims, al dan niet immigrant, lezen niet.
 

De Volkskrant, 11-03-2011, column door Arnon Grunberg

Leven

The New York Review of Books publiceerde een essay van filosoof Ronald Dworkin over moraal en geluk onder de titel 'Wat is een goed leven?'
    Dworkin stelt dat een man die een saai leven heeft geleid, zonder vriendschap, prestaties of uitdagingen - een vreselijk woord, maar soit - geen goed leven heeft geleid. Ook beweert hij dat het onze verantwoordelijkheid is om een goed leven te leiden.
    Vooral zijn uitspraak dat een goed leven er niet uit bestaat de kansen op zo'n leven te maximaliseren trof me. Met andere woorden, stelt Dworkin: het gaat niet om het uitbannen van alle risico's.
    Precies dat is het manco van de welvaartsmaatschappij. Denk aan de obsessie met veiligheid en het krankzinnige idee dat wij overal recht op hebben.
    Wie er alleen maar op uit is alle risico's uit te bannen leidt niet alleen geen goed leven, spoedig leeft hij helemaal niet meer, hij vegeteert.


Red.:   Zijn interessante leven: op- en neer vliegen naar New York, ten koste van de planeet. Andermans interessante leven: de strijd op de avondmaaltijd op bord te krijgen (zie ook: Chinese zegswijze omtrent interessant leven).


De Volkskrant
, 12-03-2011, column door Arnon Grunberg

Hartendief

Berlusconi zou Karima El Mahroug, alias 'Ruby de hartendief', 7.000 euro hebben betaald om op een feestje aanwezig te zijn. Sommigen zijn van mening dat Berlusconi seks heeft gehad met de toen 17-jarige Ruby.
    De Italiaanse krant il Fatto Quotidiano meldt dat twee Italianen Ruby's geboortedorp in Marokko hebben aangedaan om Ruby's geboortedatum in het geboorteregister aldaar te laten veranderen. Zo schrijft IŮaki OŮorbe Genovesi gisteren in de Volkskrant.
    De ambtenaren weigerden.
    Berlusconi is de Mubarak van ItaliŽ: een man in de nadagen van zijn bewind.
    Ware macht doet ambtenaren een aanbod dat ze niet kunnen weigeren.
    Vermoedelijk zullen wij nooit weten wat Nederland aan Kadhafi heeft betaald voor de drie militairen. Nederland onderhandelt niet met terroristen, omdat Nederland zelf wel bepaalt wie terroristen zijn.
    Kan 'Ruby de hartendief' Rutte niet ontmoeten?
    Voor een levendige democratie is er slechts ťťn vereiste: spektakel.
 

Red.:   Cynisme.


De Volkskrant
, 14-03-2011, column door Arnon Grunberg

Verbijstering

'BN'ers blijven twitteren over Japan', kopte De Telegraaf op zijn site. Brigitte Nijman, die musicalster schijnt te zijn - ik weet weinig van musicals - schreef: 'Mijn god 40 stadjes van de kaart geveegd #totaleverbijstering!'
    Verbijstering waarover precies? Dat de goede God aardbevingen toelaat? Dan had mevrouw Nijman Candide van Voltaire moeten lezen.
    Of was ze verbijsterd over het feit dat de mens nog niet alle aardbevingen aan zijn wil heeft onderworpen?
    Een filosoof die ik het afgelopen weekend in Stellenbosch, Zuid-Afrika, ontmoette, zei dat wij denken dat niets zonder ons bestaat. Dat zou het centrale probleem van de moderniteit zijn: het gaat altijd over ons. Ik en de natuurramp in Japan.
    Wat zich voordoet als verbijstering over een catastrofe, als empathie dus, is een poging van de schijnbaar verbijsterde mens om te laten zien dat hij bestaat. Ook als alle aandacht op Japan gericht is, telt de BN'er mee.


Red.:   Schreef een man die luxe-twittert in de Volkskrant, en schrijver schijnt te zijn ...


De Volkskrant
, 15-03-2011, column door Arnon Grunberg

Nucleair afval

De ramp in Japan heeft de discussie over kernenergie in Duitsland nieuw leven ingeblazen. Zelfs een CDU-minister, Norbert RŲttgen van Milieu, noemde kernenergie 'een tijdelijke brugtechnologie,' schreef Merlijn Schoonenboom gisteren in de Volkskrant.
    In Nederland is van zo'n discussie weinig te merken. Daar gebeurt zoals bekend alles vijftig jaar later, als het al gebeurt.
    De SŁddeutche Zeitung drukte een commentaar af onder de kop 'Het blinde geloof in de techniek'. De kerncentrales in Japan waren gebouwd om een aardbeving met de kracht van 7,75 te doorstaan. Met een aardbeving met de kracht van 9,0 had niemand rekening gehouden.
    Voor de gemiddelde PVV'er een geruststellende gedachte.


Red.:   Het blinde geloof in het multiculturalisme laat ook din gen achter: een meerderheid van negers en moslims in Nederland. Voor de gemiddelde PvdA'er en kosmopolieten  een geruststellende gedachte.


De Volkskrant
, 16-03-2011, column door Arnon Grunberg

Wapens

Tijdens de Balkanoorlogen hebben Servische soldaten wapentuig verkocht aan Kroatische soldaten. In sommige gevallen schijnen Servische soldaten beschoten te zijn met de wapens die ze zelf hadden verkocht.
    Op maandag berichtte Leen Vervaeke in de Volkskrant dat Frankrijk een van de Europese landen is die de afgelopen jaren volop wapens aan Kadhafi hebben verkocht.
     Toevallig maakt Frankrijk zich sterk voor een no-fly-zone boven LibiŽ. De Amerikaanse minister van Defensie heeft uitgelegd dat een no-flyzone begint met het bombarderen van militaire installaties. Frankrijk kan niet wachten, lijkt het, om de wapens te bombarderen die het zelf aan LibiŽ heeft verkocht. Uiteraard om humanitaire redenen. Dat er vervolgens nieuwe wapens aan LibiŽ kunnen worden verkocht is een bijkomstigheid.
    Niets is beter om de economische crisis te bestrijden dan een oorlog.
    Het is geen toeval dat Nederland per hoofd van de bevolking in de topdrie van wapenexporterende landen staat.
 

Red.:   Nederlanders kan je alle mogelijke negatieve eigenschappen toeschrijven - dit natuurlijk geheel in tegenstelling tot Joden  die slechts (zeer) positieve eigenschappen hebben.
   Overigens, Nederland, dat geen enkele echte wapenfabriek heeft, staat vermoedelijk hoog op dit lijstje omdat ze braaf alles opgeven wat mogelijk als wapen gebruikt kan worden, inclusief de export via Rotterdam van cocktailprikkers gefabriceerd in Duitsland.



De Volkskrant
, 17-03-2011, column door Arnon Grunberg

Medeleven

Een vriend van mij heeft zijn kind op het kinderdagverblijf waar Robert M. heeft gewerkt. Op een bijeenkomst die voor ouders was georganiseerd schijnt een van de ouders te hebben geÔnformeerd wat er precies gebeurd was. Waarop de hoofdcommissaris antwoordde: 'U kunt van ons aannemen dat het niet bij strelen is gebleven.'
    Ik moest hieraan denken toen ik de reconstructie van deze zaak las die Jaap Stam woensdag in de Volkskrant publiceerde.
    Uit alles bleek dat er veel aan was gedaan om de ouders goed op te vangen en toch leek tact vaak ver te zoeken.
    ME'ers was verzocht brieven af te leveren bij de ouders van wie de politie zeker wist dat hun kind was misbruikt. Stam schrijft: 'Ze moeten blijven wachten tot de brief is gelezen. Waar nodig moeten ze een arm om de schouder slaan.'
    Ik vind dat ontroerend. Gereglementeerd medeleven.


Red.:   Cynisme.



De Volkskrant
, 18-03-2011, column door Arnon Grunberg

Hufterig

Zij die over hufters spreken - vaak met wellust - spreken vrijwel altijd over anderen. Nooit hoor ik eens iemand zeggen: wat was ik een hufter vandaag.
    Terwijl dat van zelfkennis zou getuigen.
    In de late lente van 2008 was ik op het vliegveld van VenetiŽ. Een veiligheidsbeambte schreeuwde een paar keer tegen me: 'Maak je zakken leeg.' Vervolgens haalde ik het kleingeld uit mijn broekzak, gooide het naar haar toe en riep: 'Koop daar maar make-up van.'
    Dat was hufterig. Haar geschreeuw was geen excuus.
    Onlangs vloog ik van Kaapstad naar Amsterdam. Mijn vlucht was vertraagd.
    Een douanier vroeg: 'Nog iets aan te geven?'
    'Mijn genialiteit,' antwoordde ik.
    'Wat?' vroeg de douanier.
    'Mijn genialiteit,' riep ik.
    'Komt u maar mee,' zei de douanier.
    Vervolgens reed ik expres met mijn koffer over de tenen van de douanier.
    Of dat hufterig was, weet ik niet, in elk geval niet netjes.


Red.:    AG:  oeuvre in circa 15 zinnen samengevat: en voortwoekering op wat niet deugt. Self-indulgence (Russell). "genialiteit":  sterk intellectualtische neuroticisme - zie ook Woody Allen. Allemaal typisch joods.



De Volkskrant
, 19-03-2011, column door Arnon Grunberg

Resolutie

No-flyzones hebben gemengde resultaten opgeleverd. De no-flyzone boven BosniŽ kon Srebrenica niet voorkomen. No-flyzones boven Irak hebben Saddams bewind niet aan het wankelen gebracht. Misschien levert de no-flyzone boven LibiŽ meer op. Kadhafi kondigde enkele uren na de VN-resolutie een staakt-het-vuren af. Zijn gedrag is buitenissiger dan dat van Miloševic of Saddam, als het gaat om macht is hij wellicht realistischer.
    Premier Rutte verklaarde blij te zijn met de resolutie. Hij kon moeilijk anders.
    Zijn gedoogpartner, de heer Wilders, meent echter, net als het koningshuis van Saoedi-ArabiŽ, dat democratie en Arabieren niet samengaan.
    In een interview met NRC Handelsblad bagatelliseerde de heer Wilders de opstand in Egypte en haalde hij met wellust een onderzoek aan waaruit zou blijken dat 80 procent van de Egyptenaren meent dat afvallige moslims gestenigd moeten worden.
    Uiteindelijk hanteert de heer Wilders een eenvoudige wet: de beste moslim is een dode moslim.


Red.:   Nederlanders deugen niet, maar  moslims zijn teddybeertjes. Net als joden, natuurlijk. Zou het aan de woestijnafkomst liggen? Of dat het allebei semieten zijn?
 

De Volkskrant, 21-03-2011, column door Arnon Grunberg

Oorlog

Op 19 maart 2003 begon ondanks heftige protesten de oorlog tegen Irak. Menigeen ziet die oorlog als de grootste schande van de regering Bush.
    Is de oorlog tegen LibiŽ, anders dan die tegen Irak, moreel te rechtvaardigen?
    In 2003 ging het om massavernietigingswapens die Saddam zou hebben gehad. Die werden als bekend niet gevonden. Maar Saddam heeft vermoedelijk meer doden op zijn geweten dan Kadhafi. En waarom wel LibiŽ en niet Bahrein of Jemen?
    In 2007 ontving Sarkozy Kadhafi nog met alle egards in Parijs.
    Sarkozy's voormalige minister van Buitenlandse Zaken onderhield warme betrekkingen met de verdreven Tunesische dictator en moest opstappen.
    Wellicht kan Sarkozy's begeestering voor een oorlog tegen LibiŽ verklaard worden door een blik op de opiniepeilingen. Mevrouw Le Pen zit hem op de hielen.
    Waar oorlog niet allemaal goed voor is. Voor de economie en voor het imago van de politicus.


Red.:   Cynisme. Terecht, dit keer. Maar dat mag ook wel eens een keertje.


De Volkskrant
, 23-03-2011, column door Arnon Grunberg

Aardig

Op maandag schreef Sylvia Witteman in de Volkskrant: 'Schijt hebben aan wat anderen van je denken, ook dat is een variant van feminisme.'
    Dat maakte me jaloers. Zo'n feminist zou ik willen zijn.
    Veel mensen veinzen heldhaftig dat ze schijt hebben aan de opinies van anderen, maar verder dan veinzen komen ze niet.
    Wetenschappers hebben onderzocht hoe het komt dat de thuisclub in alle sporten vaker wint dan de uitclub. Het schijnt ermee te maken te hebben dat de scheidsrechter het vervelend vindt uitgefloten te worden.
    Wij doen er alles aan om aardig gevonden te worden. Daarvoor zijn we zelfs tot misdaden bereid. 'Laat ik maar roepen dat we op jodenjacht gaan, anders vinden mijn supporters me niet aardig.'
    Vriendelijk glimlachend laten we ons naar het schavot brengen in de hoop dat de beul zal denken: wat een sympathieke man, jammer dat ik zijn hoofd moet afhakken.


Red.:   Gunst, en ineens zijn we weer oh zo gevoelig. Oh ja: het onderwerp is joden.
 

De Volkskrant, 25-03-2011, column door Arnon Grunberg

Crimineel

Op 21 september 2010, Prinsjesdag, gooide Erwin L. een waxinelichthouder tegen de Gouden Koets. Sinds die dag zit hij vast. Zaterdag berichtte John Wanders in de Volkskrant dat de rechtbank heeft besloten dat Erwin L. moet worden onderzocht in het Pieter Baan Centrum.
    Burgers moeten niet met waxinelichthouders gooien, maar een halfjaar voorarrest lijkt mij overdreven. En het feit dat Erwin L. meent dat de koninklijke familie een criminele familie is, maakt hem nog niet tot een tbs'er.
    Interessant is dat hoogleraar rechtspsychologie Peter van Koppen verklaart dat je slechts weinig tijd nodig hebt om vast te stellen of iemand gestoord is. Tien minuten volstaat.
    In de Sovjet-Unie werden tegenstanders van het regime opgesloten in psychiatrische inrichtingen. Bij ons hoef je slechts een waxinelichthouder naar een koets te gooien om voor de rest van je leven als een ernstige bedreiging voor de samenleving te worden gezien.


Red.:   Weer ťťn van de zeldzame zinnigheden.

 

De Volkskrant, 26-03-2011, column door Arnon Grunberg

Vriendin

Om klokslag twaalf uur in de middag in New York bel ik mijn moeder. Als ik geconcentreerd aan het werk ben soms iets later. Meestal begint om tien voor twaalf de concentratie automatisch af te nemen.
    Op dinsdag vroeg mijn moeder: 'Is het vandaag 21 maart?'
    'Nee,' zei ik, 'gisteren was het 21 maart. Hoezo?'
    'Op 21 maart is mijn vriendin Ruthild jarig,' zei mijn moeder. 'We hebben samen op de St. Louis gezeten naar Cuba en later zaten Ruthild en ik samen in Westerbork. Haar zusje heette Sybill.'
    'Ja,' zei ik.
    'Ruthild heb ik nog een keer in een barak in Auschwitz gezien, maar ze herkende me niet. Ik zei lieve dingen tegen haar, maar ze wist niet meer wie ik was. Van die hele familie is niemand teruggekomen, geen enkele ziel.'
    'En waarom was Ruthild je vriendin?'
    'Ik bewonderde haar,' zei mijn moeder. 'Ze was hoog intelligent.'


Red.:   Zieke zoon-moeder relatie - joods en semitisch. Moeder: zenuwziek intellectualisme.

 
De Volkskrant, 24-03-2011, column door Arnon Grunberg

.2010



Geilheid

Een vriend schreef me dat het hem opviel dat het nieuws over de oorlog in LibiŽ op de website van NRC Handelsblad met nauwelijks verhulde geilheid werd gebracht. Ik ging kijken en het viel moeilijk te ontkennen, al blijft de geilheid niet tot die krant beperkt. 'Live', stond er in grote letters. 'Nederland neemt actief deel aan militaire acties tegen LibiŽ met zes F'16's, tanktoestel en mijnenjager.'
    Alsof je op een pornowebsite was beland waar staat: 'Live, hitsige grootmoeder wordt genomen door twee inbrekers.'
    De burger heeft recht op informatie en hij heeft ongetwijfeld recht op vermaak. Maar nieuws hoeft geen vermaak te zijn. Sterker nog, het is beter als nieuws geen vermaak wordt en vermaak en nieuws van elkaar gescheiden zijn.
    Journalisten en hoofdredacteuren zouden er goed aan doen de werkelijkheid niet te behandelen als een pornofilm waaraan de consument zich als een volleerde gluurder kan verlustigen.
 

De Volkskrant, 29-03-2011, column door Arnon Grunberg

Gelijkstelling

Verleden week schreef ik dat een vriend mij vertelde dat de website van NRC Handelsblad met 'nauwelijks verhulde geilheid' over de oorlog tegen LibiŽ berichtte. Die vriend had gelijk constateerde ik.
    NRC is niet de enige krant die zich aan sensatie schuldig maakt, maar van een 'kwaliteitskrant' mag je iets meer dan porno verwachten.
    De hoofdredacteur van NRC, Peter Vandermeersch, reageerde op zijn weblog op mijn Voetnoot. Hij meende dat ik de berichtgeving van NRC aan porno gelijkstelde en dat de krant accuraat had bericht.
    Een metafoor is geen gelijkstelling.
    Mijn vriend schreef: 'Vandermeersch probeert het nieuws de schuld te geven. De journalist als slachtoffer van het nieuws, het moet niet veel gekker worden.'
    Afgelopen weekend was op de site van NRC te lezen: 'Bekijk hoe Britse Tornado's Libische tanks vernietigen.'
    Die toon kom je niet tegen op de site van bijvoorbeeld de Frankfurter Allgemeine.


Red.:   Goed cynisme.


De Volkskrant, 30-03-2011, column door Arnon Grunberg

Midden

Bij verkiezingen in de deelstaten Baden-WŁrttemberg en Rheinland-Pfalz verloren de liberalen zondag. In Rheinland-Pfalz haalden ze de kiesdrempel niet. In de SŁddeutsche Zeitung noemde de voormalige voorzitter van de CDU, Heiner GeiŖler, de liberalen van Westerwelle, die qua uiterlijk op Rutte lijkt, een overbodige partij in een 'ecologisch-sociale markteconomie'.
    Interessant was de opkomst van de GrŁnen, die al voor de ramp in Japan op winst stonden en die waarschijnlijk de minister-president van Baden-WŁrttemberg zullen leveren.
    'Het midden van het land is bij de GrŁnen aangekomen', schreef de SŁddeutsche. 'De generatie van '68 bewijst dat ze dit land op lange termijn heeft veranderd.'
    Opmerkelijk, die generatie is de afgelopen jaren vooral geridiculiseerd.
    Experts menen dat het politieke midden in Nederland verder zal eroderen, terwijl dat midden in Duitsland bij de GrŁnen aankomt.
    Verwacht van GroenLinks niets. Mevrouw Sap is de voortzetting van de heer Rutte met vrouwelijke middelen.


Red.:    Cynisme.
 


De Volkskrant, 31-03-2011, column door Arnon Grunberg

Lijdensverlangen

Er stond woensdag in de Volkskrant een interview van Ianthe Sahadat met de filosoof Jan Drost. Drost schreef Het romantisch misverstand. Anders denken over liefde.
    Tegen Sahadat zei hij: 'Romantiek is een vijand van de liefde.'
    Zoals sommige economen dachten dat mensen machines zijn die hun kapitaal wensen te maximaliseren, zo lijkt Drost te denken dat mensen per definitie hun geluk wensen te maximaliseren.
    Er zit een diep verlangen naar lijden in ons. Op zijn minst het verlangen om het geluk te verspelen.
    Niet verbazingwekkend in een cultuur die zich gaarne christelijk noemt.
    Jezus heeft voor ons geleden. Er zijn genoeg mensen die ook willen lijden. Voor ons, anders wel voor zichzelf. In bijna iedereen zit een kleine masochist.


Red.:   Cynisme. Na afgevallen Joods geloofsfanatisme.
 


De Volkskrant, 02-04-2011, ingezonden brief van Lucy Verkade, Delft

Liefde

Volgens Jan Drost ( V, 30 maart) maken we ons te veel illusies over de liefde. Wat Jan Drost niet opmerkt, is het volgende. Je hebt het type zwaan, die net als deze vogel zijn leven lang de partner trouw zal blijven. En je hebt het type leeuw, die elke keer weer op een andere partner duikt. Als je als mens type zwaan bent, moet je niet het type leeuw kiezen. Zo simpel kan het zijn.
    Het liefdesartikel van Jan Drost brengt de gemoederen wel in beroering. Arnon Grunberg schreef als reactie op de voorpagina (31 maart) dat we eigenlijk bijna allemaal onszelf qua liefde ten gronde zullen richten, en dat alleen uit een diepgeworteld, onontkoombaar masochisme. Zoals vaker bij deze columnist heb ik het idee dat hij zichzelf te veel als maatgevend opstelt.
    Maar zijn idee over het masochistische lijden slaat wel aan, want Heleen van Royen (type leeuwin?) reageerde op haar Hyvespagina dat deze 'lijdenswens' haar aan het denken had gezet. Gezien de 'relationele rompslomp' in haar boeken kan ik me daar iets bij voorstellen.

 

De Volkskrant, 01-04-2011, column door Arnon Grunberg

Beveiliging

Op Koninginnedag worden 1.300 agenten ingezet om koningin Beatrix en haar familie te beschermen, meldt het ANP.
    Het woord 'beveiliging' vat dit tijdperk goed samen. De burger is gewend geraakt aan de paranoia van de staat, en ook aan zijn eigen paranoia.
    Het zou koningin Beatrix sieren als zij verklaart dat het geen pas geeft een man die een waxinelichthouder naar haar Gouden Koets gooit zonder vorm van proces een half jaar op te sluiten.
    Toen Bush nog president was, sprak de verlichte Europeaan schande van GuantŠnamo Bay. GuantŠnamo Bay bestaat nog, maar onder Obama is alles vergeven en vergeten.
    Feitelijk heeft de Nederlandse staat Erwin L. - de man die de waxinelichthouder gooide - tot enemy combatant verklaard.
    De Nederlandse rechtsstaat is er alleen voor mensen die geen vijand van de staat zijn. En wie een vijand van de staat is, dat bepaalt de staat. Maar dat spreekt vanzelf.
 

De Volkskrant, 02-04-2011, column door Arnon Grunberg

Horror

In tijden van oorlog kan het nooit kwaad Francis Ford Coppola's Apocalypse Now nog eens te bekijken. Als niet de hele film, dan alleen de monoloog van kolonel Kurtz, gespeeld door Marlon Brando, op het eind.
    Wij zijn eraan gewend geraakt onze soldaten te zien als barmhartige samaritanen met wapens. De mythe van de 'schone oorlog' is ons lief. Een oorlog dus zonder 'horror' - het centrale woord in de monoloog van Kurtz -, zonder verschrikking.
    Maar een leger bestaat uit mannen die zijn opgeleid om te doden. (Het doden wordt zelden aan vrouwen toevertrouwd.)
    Nobele idealen kunnen leiden tot het inzetten van het leger. Maar elke humanitaire missie waarbij een leger is betrokken zal bestaan uit het doden van de 'slechten' om de 'goeden' te beschermen. Dan moeten we hopen dat we niet per ongeluk een paar goeden raken. En hopen dat we weten wie de goeden zijn.

 

De Volkskrant, 04-04-2011, column door Arnon Grunberg

Simpele boodschap

Op YouTube is een fragment te vinden van een Kamerdebat waarin Lilian Helder, nummer 3 van de PVV, aangeeft niets van wetenschappelijk onderzoek te begrijpen. Het lijkt kleinkunst, maar het is een Kamerdebat.
    Dit weekend mocht mevrouw Helder in een interview in NRC Handelsblad haar faux pas toelichten. Maar mevrouw Helder vindt haar onwetendheid geen onwetendheid. Ze zegt: 'Wie een boodschap simpel wil maken, komt al snel zťlf simpel over.'
    Waarmee ze bedoelt: wij baseren ons beleid niet op wetenschappelijk onderzoek maar op gevoelens, een ander woord voor vooroordelen.
    De journaliste heeft vervolgens geen vragen meer en noemt mevrouw Helder een 'goedlachse flapuit'.
    Ach, democratie in Nederland. Het Kamerdebat: kleinkunst. De volksvertegenwoordiger: weet niets en kan niets. De Tweede Kamer: banenproject voor werklozen.
    Misschien is mijn boodschap iets te simpel, maar ik vertrouw erop dat de goedlachse flapuit die mevrouw Helder heet net kan begrijpen wat ik bedoel.
 

De Volkskrant, 05-04-2011, column door Arnon Grunberg

Hulpbehoevendheid

Als het woord 'prestatiemaatschappij' valt, is dat meestal in negatieve zin. Nu is er op die prestatiemaatschappij veel af te dingen, maar het lijkt alsof de prestatie zelf verdacht is geworden. In Nederland worden helden dan ook niet gerekruteerd uit de wetenschap, nauwelijks uit de sport, al helemaal niet uit de kunst maar bij voorkeur uit de reality-tv. Het gebrek aan deugd wordt ironisch genoeg voorgesteld als deugd.
    Het mensbeeld van alle politieke partijen sluit hier bij aan: de mens is hulpbehoevend of hard op weg dat te worden.
    Waar wij alleen nog hulpbehoevend kunnen zijn, wordt onmacht een deugd, prestatie een ondeugd en ressentiment het levenslied.
    Ook de rechtse partijen zijn overtuigd van de fundamentele hulpbehoevendheid van de mens, maar zij hanteren de slogan: eigen hulpbehoevenden eerst.
    Vermoedelijk scheldt rechts Nederland daarom op de 'linkse kerk'. Om te verhullen dat het voor een aanzienlijk gedeelte sociaal-democratisch gedachtengoed verkondigt.


Red.:   Cynisme. Politiek onbenul ŗ la Helder.


De Volkskrant
, 06-04-2011, column door Arnon Grunberg

Burgerdoden

Meestal zwijg ik over het Palestijns-IsraŽlische conflict. Het meeste is gezegd. Maar Thomas von der Dunk schrijft op de website van de Volkskrant over de moord op een kolonistenfamilie: 'Wie willens en wetens kiest voor de bouw van een huis op het land van een ander (...) moet niet zeuren als hij dat met de dood bekoopt.'
    Het oorlogsrecht maakt onderscheid tussen strijders en burgers, en tussen het moedwillig en het per ongeluk doden van burgers.
    Von der Dunk stelt dat alle kolonisten op de Westelijke Jordaanoever 'combatants' zijn, inclusief vrouwen en kinderen, en legaal moeten kunnen worden gedood.
    Juridisch lijkt me dat dubieus.
    Dat IsraŽlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever onwenselijk en illegaal zijn, staat hier niet ter discussie.
    Uiteindelijk is het Midden-Oosten voor Von der Dunk slechts aanleiding om een filosofie uit te dragen: de Jood moet niet zeuren als hij wordt vermoord.
 

Red.:    Waarom niet wat zeggen over het PI-"conflict"? Omdat je joods bent! Boodschap hier ("aanleiding voor de filosofie") : wie zich tegen IsraŽl keert, doet dat omdat hij antisemitisch is.


De Volkskrant, 07-04-2011, column door Arnon Grunberg

Droevig

Op maandag woonde ik een diner bij in New York ter ere van de Vilcekprijzen. De Vilcekprijzen worden uitgereikt aan personen die niet in Amerika zijn geboren maar een buitengewone bijdrage hebben geleverd aan de Amerikaanse samenleving op het gebied van biomedisch onderzoek of de kunsten. Ondanks alles is Amerika gelukkig nog altijd een immigratieland.
    De Vilcekprijs voor biomedisch onderzoek ging naar een Nederlandse, Titia de Lange.
    In haar dankwoord verklaarde ze waarom ze Nederland verlaten heeft. Omdat vrouwen in Nederland wel geacht worden een goede opleiding te volgen, maar ze worden niet geacht te werken, ze moeten voor de kinderen zorgen. Vervolgens zei De Lange dat zŪj gelukkig getrouwd was met haar onderzoek.
    Later vroeg ik haar of de situatie van vrouwen in de academische wereld in Nederland echt zo slecht was. 'Ja', zei ze, 'nergens in de EU is het zo droevig gesteld.'


Red.:   Over Nederland niets goeds. Over Joden daarentegen niets fouts.


De Volkskrant
, 08-04-2011, column door Arnon Grunberg

Lijfspreuk

Aan Bismarck, de man die Duitsland met veel sluwheid verenigde, wordt deze uitspraak toegeschreven: 'Geloof niets, tot het officieel is ontkend.'
    Bismarck had het kunnen zeggen, maar de uitspraak is afkomstig van de Engelse journalist Claud Cockburn.
    Laten we dit tot onze lijfspreuk maken.
    Als u leest dat de Europese belastingbetaler veel heeft uitgegeven om Griekenland te redden, dan kunt u er zeker van zijn dat er van alles en nog wat is gered, maar niet Griekenland.
    Als u hoort dat de NAVO-missie in LibiŽ een humanitaire catastrofe heeft voorkomen, wees ervan overtuigd dat die missie nog veel catastrofes zal veroorzaken.
    Als de heer Rutte zegt dat hij Nederland wil teruggeven aan de Nederlanders kunt u er een vermogen om wedden dat er niets valt terug te geven.
    Als de heer Opstelten het bestaan van God officieel ontkent, wordt het tijd om in Hem te gaan geloven.


Red.:   Cynisme. En: Laten we het toepassen op AG


De Volkskrant
, 09-04-2011, column door Arnon Grunberg

Het Westen

Als ik over 'het Westen' lees, bekruipt mij vaak twijfel. Wat wordt ermee bedoeld? Een plaats? De restanten van een ideologie? Een lifestyle?
    De trots die sommige mensen tentoonspreiden als het over het Westen gaat, is nauwelijks minder mal dan blinde haat tegen datzelfde Westen. Wat de trots zo mal maakt, is dat de spreker vooral trots lijkt te zijn op zichzelf.
    Wat wordt van de burger verwacht in dat Westen? Hij moet geld uitgeven, mooi zijn, wat misschien hetzelfde is als jong zijn, seksueel actief zijn, hij moet begerig naar etalages en vrouwen van anderen kijken, succesvol zijn.
    Er zijn ergere burgerplichten denkbaar.
    Sommige mensen menen dat de westerling beschaving moet verspreiden en onderdrukte volken moet bevrijden. Zij leven in het Westen, zij spreken namens het Westen, maar zij begrijpen het Westen niet.
    De idealen van het Westen zijn van esthetische aard.
    Dat is misschien maar beter ook.


Red.:   De semitische nomade weet 't zeker: de westerse ideeŽn zijn alleen consumentisme en jeans. Of: De trots die de semitische nomade ten toon spreid ...


De Volkskrant
, 13-04-2011, column door Arnon Grunberg

Kapitalisme

Er zijn vermoedelijk nog mensen te vinden die hopen dat het kapitalisme een snelle dood sterft - of zij weten waarop zij hopen vraag ik me af - maar zich actief inzetten voor het einde van het kapitalisme, dat doet bijna niemand meer.
    Marx en Engels schreven in het Communistisch Manifest dat de bourgeoisie de mannen heeft voortgebracht, te weten de arbeiders, die de 'wapens zullen hanteren' tegen de bourgeoisie. De arbeiders hebben de geneugten van de bourgeoisie ontdekt.
    Het enige wat het kapitalisme nog kan bedreigen is het kapitaal zelf en de laatste revolutionairen zijn bankiers en hedgefondsmanagers.
    Des te ironisch dat SP-voorman Roemer een open brief schrijft aan de Nederlandse bankiers met het verzoek om matiging.
    Kennelijk willen ze zelfs bij de SP geen revolutie.
    Mocht u nog ouderwets links zijn en hopen op de revolutie, dan raad ik u aan bankier of hedgefonds-manager te worden.


Red.:   AG kapitalisme-aanhanger...hoe verrassend ...

 


De Volkskrant
, 14-04-2011, column door Arnon Grunberg

Legitiem

Verleden week schreef ik iets over de legitimiteit van geweld naar aanleiding van een column van Thomas von der Dunk op de website van de Volkskrant.
    Von der Dunk reageerde daarop. (Hij noemt mij consequent Arnold, vermoedelijk leest hij slordig of schrijft hij slordig of allebei tegelijk.)
    Von der Dunk stelt dat sommige mensen, inclusief kinderen, niet moeten zeuren als ze bepaald gedrag met de dood bekopen.
    Maar de grootste misdadigers hebben het recht, ook in juridische zin, te zeuren als ze bedreigd worden met de dood.
    En zou geweld niet alleen legitiem maar ook effectief moeten zijn?
    Van oudsher hebben agitatoren, linkse en rechtse, het doden verheerlijkt en goedgepraat. Voor hen is menselijk beendermeel de mest waardoor de bloemen van de betere wereld zullen bloeien.
    Het moorden zelf laten de agitatoren meestal over aan mindere goden. Daar voelen ze zich dan weer net iets te goed voor.
 

Red.:    AG schrijft dit keer over de legitimering van het geweld van hen die een beroep doen op de boeken van Zion. Van oudsher hebben voor hen het soort agitatoren als AG het doden verheerlijkt. Voor hen is menselijk beendermeel de mest waardoor de bloemen van de betere wereld zullen bloeien. Het moorden zelf laten de agitatoren meestal over aan mindere goden. Daar voelen ze zich dan weer net iets te goed voor.


Uit: Volkskrant.nl, Opinie, 11-04-2011, column door Thomas von der Dunk

Over de legitimiteit van gewelddadig verzet

De kernvraag die aan IsraŽl en haar door dik-en-dun-verdedigers gesteld moet worden is wat zij zouden doen indien ze zich in de situatie van de Palestijnen zouden bevinden.

...     Tussen de ene vorm van eigenrichting en de andere vorm van eigenrichting bestaat duidelijk samenhang. Arnold Grunberg stelde 6 april dat het oorlogsrecht onderscheid maakt tussen strijders en burgers. Dat klopt. Dat vergt alleen wel ťťn ding: dat de burgers zich inderdaad als burgers gedragen. Dat is hier niet het geval - ik heb daarom ook nadrukkelijk onder≠scheid gemaakt tussen het internationaal erkende wettige grondgebied van de staat IsraŽl en het daarbovenop Geroofde Land.
    De nederzettingen zijn niet slechts 'illegaal'. De bewoners ervan beschouwen zich grotendeels als strijders voor de 'herovering' van het hele Heilige Land en maken zich doelbewust tot onderdeel van de politiek van de meeste opeenvolgende IsraŽlische regeringen om onder het voorwendsel van een - als zodanig, geÔsoleerd beschouwd, immers legitiem - streven naar veiligheid de etnische balans in het Palestijnse deel van het oude mandaatsgebied Palestina ≠duurzaam in eigen voordeel te verschuiven.
    Precies dat wat wij voor onaanvaardbaar verklaren wanneer Afrikaanse, Arabische of Aziatische macht≠hebbers dat proberen. In het geval van Milosevic in Kosovo was dat voor de NAVO in 1999 zelfs reden tot militair ingrijpen.   ...


De Volkskrant
, 15-04-2011, column door Arnon Grunberg

Humaan slachten

Het is de vraag of het doden van een koe wezenlijk verschilt van het doden van een mens. In Dierenleven suggereert J.M. Coetzee dat als het dier al gedood moet worden van het doden het best een ritueel, misschien zelfs een sacraal ritueel gemaakt kan worden: 'Stierenvechten geeft ons volgens mij hier een aanwijzing. Dood gerust het dier, zeggen ze, maar maak er een krachtmeting van, een ritueel en eer je tegenstander om zijn kracht en dapperheid.'
     Dat een mogelijk verbod op onverdoofd ritueel slachten bedoeld is om met name de islamitische minderheid te kleineren, is evident. Het debat impliceert ook iets anders. De overtuiging dat verdoofd slachten humaan is.
    Het nieuwe humanisme: wij doden dieren en mensen humaan.
    Laten we dan ook maar het bombarderen van de burgerbevolking legaliseren. Mits van tevoren in het te bombarderen gebied op grote schaal verdovingsmiddelen worden verspreid.


Red.:    Bekende verdovingsmiddelen: "Palestijns terrorisme", "zelfmoordaanslagen", holocaust,  IsraŽlische burgers, Arafat, Hamas, enzovoort. "Islam is vrede", enzovoort.  "Kaddhafi is een schurk", "Milosevic is een schurk", enzovoort.


De Volkskrant
, 16-04-2011, column door Arnon Grunberg

Hartstochten

In Vic van de Reijts biografie over Elsschot is dit prachtige citaat van Elsschot te vinden: 'Het gaat immers niet aan, voor iemand die vrouw en kinderen ten laste heeft, zich telkens af te zonderen om de leden van zijn gezin en zijn eigen binnenste van uit een hoek te gaan bespieden (...) om uit hun bloed voor vreemden een filtraat te bereiden.'
    Mijn vermoeden wordt hier bevestigd: de schrijver is een vampier die de mensen uitzuigt.
    Maar als hijzelf ook zijn materiaal is, zou hij zichzelf dan leegzuigen?
    Uit alle literatuur spreekt dat de mens zijn hartstochten niet kent, erdoor wordt overvallen op onverwachte momenten en dat ze vernietigender blijken te zijn dan hij vermoedde. Ironisch dat de schrijver steeds over die hartstochten schrijft en er zelf aan ontkomt. In de namiddag hoor ik soms de lokroep van de verzengende en vernietigende wereld van de menselijke hartstochten.
 

Red.:   Natuurlijk heeft, zoals de ingezonden briefschrijfster al opmerkte, AG het over zichzelf. Zijn eigen vernietigende hartstochten.


De Volkskrant
, 18-04-2011, column door Arnon Grunberg

Binden

Het Nationaal Historisch Museum bestaat nog niet, maar de directeur, Erik Schilp, probeerde zaterdag in de Volkskrant de vraag wat ons bindt te beantwoorden. Taal is dat volgens Schilp niet, een Nederlands paspoort evenmin. Wat ons bindt, is het verleden en dat formuleert Schilp zo: 'Verhalen van helden en schurken, van idealisten en opportunisten, van grote en kleine luiden, van Nederlanders en buitenlanders, een gezamenlijk dus sociaal bindend avontuur.'
    Een vriend van me die lesgeeft aan de universiteit van Rochester vertelde me dat hij nog nooit een student had ontmoet die slecht schreef, maar helder dacht. Ik vrees dat hij gelijk heeft.
    Ik gun iedereen nationalisme. Maar moeten wij echt meer binding voelen met een andere Nederlander dan met een Belg, een Zwitser of een Amerikaan?
    Laten we nu met z'n allen roepen: 'Hurra! Hurra! Der Osterhase ist wieder da.'
    Dat is weliswaar Duits, maar het bindt enorm.


Red.:   Binding? Dat hoeft absoluut niet, voor Nederlanders (wordt vervolgd).
    Een vriend van me die lesgeeft aan de universiteit van Rochester vertelde me dat hij nog nooit een student had ontmoet die slecht schreef, maar helder dacht. Ik vrees dat hij gelijk heeft. Ernstige denkstoring.
 


De Volkskrant
, 19-04-2011, column door Arnon Grunberg

Vooruitgangsgeloof

Renť Cuperus schreef maandag in de Volkskrant: 'Nederland mist een inspirerend vooruitgangsgeloof.'
    Wat houdt 'vooruitgangsgeloof' in? In deze context opwaartse sociale mobiliteit, het geloof dat de kinderen het beter hebben dan hun ouders.
    Maar onder sommige bevolkingsgroepen in Nederland is de opwaartse sociale mobiliteit vrijwel tot stilstand gekomen.
    En achter vooruitgangsgeloof gaat dikwijls stiekeme hoop schuil op een egalitaire samenleving.
    Wie een egalitaire samenleving wil, heeft vrees ik maar een keus: het klooster in. Zelfs dan moet hij goed kiezen welk klooster.
    Vrijwel elke samenleving kweekt teleurgestelde burgers, omdat niet iedereen op de eerste rij kan zitten. (Zij die daar zitten, merken dat de eerste rij vies tegenvalt.)
    De logica van de kleine burgerij is tegenwoordig: ik ben teleurgesteld, dus de maatschappij moet veranderen. Dat is onzin. Zonder in lethargie te vervallen doet iedereen er goed aan zijn falen en teleurstellingen te accepteren. Er is een medicijn beschikbaar: melancholie.


Red.:   Achter vooruitgangscynisme gaat dikwijls stiekeme hoop schuil op een aristocratische en reactionaire graaisamenleving. Wie een aristocratische en reactionaire graaisamenleving wil, heeft vrees ik maar een keus: het schavot op. Zelfs dan moet hij goed kiezen welk schavot.(zie die daar staan en goed kiezen merken dat het lijden reuze meevalt). De logica van de oligarchie is tegenwoordig: ik kan vrij graaien, dus de maatschappij moet zo blijven. Dat is onzin. Zonder in lethargie te vervallen doet de oligarchie er goed aan haar volvulling en lot te accepteren. Er is een medicijn beschikbaar: boter.


De Volkskrant
, 20-04-2011, column door Arnon Grunberg

Schaamte

Op maandag stond deze overlijdensadvertentie in de Volkskrant: 'Loden Vogel vliegt niet meer.'
    Onder het pseudoniem Loden Vogel schreef de psychiater Louis Tas Dagboek uit een kamp.
    In de nazomer van 2008 had ik ter voorbereiding op colleges die ik aan de universiteit van Leiden zou geven een gesprek met Tas. Ik wilde weten hoe een psychiater over het begrip 'waarheid' dacht.
    Tas zei dat schaamte gebrek aan empathie is met jezelf. Later kwam ik die bewering tegen in het voorwoord bij Dagboek uit een kamp.
    Tijdens het gesprek bleek dat Tas ervan overtuigd was dat schaamte nergens goed voor was en overwonnen moest worden. Daarin verschil ik nog altijd met hem van mening. Niet alleen denk ik dat schaamte onoverwinnelijk is, ik geloof dat schaamte de kern is van onze menselijkheid. De mens is een dier dat zich ervoor schaamt dat hij geen god is.


Red.:   Tas is hartstikke Joods. Welk soort binding, zie twee dagen terug, dus wel eerbaar is.
    En van dat Joodse heeft AG dus die fascinatie met feit dat hij wel/geen god is.

   

De Volkskrant
, 21-04-2011, column door Arnon Grunberg

Verboden

Nogal wat mensen willen allerlei zaken verbieden. Om de wereld beter te maken uiteraard. Van de boerka via het besnijden van jongetjes en gewelddadige computerspelletjes tot en met TunesiŽrs op het station van Ventimiglia.
    Om te beginnen zijn verboden vaak niet effectief, denk aan de drooglegging in Amerika. En verder is een samenleving niet gebaat bij een zo groot mogelijk aantal verboden - dat zou een politiestaat opleveren - maar bij een zo klein mogelijk aantal verboden.
    Natuurlijk heeft een staat wetten nodig om anarchie te voorkomen, maar mensen zouden zoveel mogelijk moeten kunnen leven zoals zij willen. Laissez faire, laissez passer. Ook als dat in mijn ogen of die van de buurman een tikkeltje immoreel is.
    Zowel gelovigen als ongelovigen lijken erop uit te zijn de zonde te willen uitroeien. Een hopeloze kruistocht. Wie de zonde wil uitroeien moet de gehele mensheid zachtjes in laten slapen.


Red.:   Het credo van de neoliberaal. Vanwege migranten - Tunesische migranten. Oudtestamentisch migratiefundamentalisme.
 


De Volkskrant, 22-04-2011, column door Arnon Grunberg

Invriezing

'Ik heb geen bezwaar tegen die invriezerij,' schreef Aleid Truijens woensdag in de Volkskrant. Ze had het over eicellen, niet over etenswaren.
    Tegen invriezing heb ik ook niets. Truijens meent wel dat vrouwen van in de dertig te kritisch zijn. Het is geen kwestie van te kritisch zijn, wij in het Westen zijn tegenwoordig allemaal gewend onze risico's te spreiden. We zijn wandelende hedgefondsen. Wij willen niemand beminnen van wie het verlies ons ondraaglijk voorkomt. Kinderen zijn wellicht de uitzondering. Wij streven niet naar extase, per definitie gevaarlijk en potentieel destructief, maar naar veiligheid en stabiliteit. Onze voorstelling van geluk is het buiten de deur houden van wanhoop en pijn. Onze partner veranderen we het liefst in een huisdier omdat dat bijdraagt aan ons gevoel van veiligheid.
    Allemaal begrijpelijk. Maar als geluk nauwelijks meer te onderscheiden is van een goede inboedelverzekering, heb je misschien ook iets verloren.


Red.:   Weer boordevol met de eigen neuroses.
    Bevriend met filosoof Cobben, zie filosofie.


De Volkskrant, 27-04-2011, column door Arnon Grunberg

Deraa

Syrische tanks zijn de stad Deraa binnengetrokken om een eind aan de volksopstand te maken. Bij deze actie zijn tot nu toe minstens 25 doden gevallen. Volgens een woordvoerder van het Syrische leger had de bevolking van Deraa aan het leger gevraagd om in te grijpen.
    Buitenlandse journalisten zijn vrijwel niet in SyriŽ aanwezig en als ze er zijn is hun bewegingsvrijheid beperkt.
    Hoe repressiever het regime hoe langer het standhoudt; hoe minder beelden van de opstand kunnen worden verspreid hoe onverschilliger de wereld is.
    En sommige doden hebben nu eenmaal meer recht op onze verontwaardiging dan andere doden.
    Ach, wij verhouden ons tot de rest van de wereld als de Partij voor de Dieren tot het dier. Onze liefde uit zich door het stilzwijgend toejuichen van het humane slachten.
 

Red.:   IsraŽlische tanks zijn de stad Gaza binnengetrokken om een eind aan de volksopstand te maken. Bij deze actie zijn tot nu toe minstens 1200 doden gevallen. Volgens een woordvoerder van het IsraŽlische leger had de bevolking van IsraŽl aan het leger gevraagd om in te grijpen.
    Buitenlandse journalisten zijn vrijwel niet in Gaza aanwezig en als ze er zijn is hun bewegingsvrijheid beperkt.
    Hoe repressiever het regime hoe langer het standhoudt; hoe minder beelden van de opstand kunnen worden verspreid hoe onverschilliger de wereld is.
    En sommige doden hebben nu eenmaal meer recht op onze verontwaardiging dan andere doden.
    Ach, wij verhouden ons tot de rest van de wereld als de Partij voor de Dieren tot het dier. De liefde van de schrijvende buitenlandse IsraŽliŽrs voor de IsraŽliŽrs uit zich door het stilzwijgend toejuichen van het humane slachten.


De Volkskrant, 28-04-2011, column door Arnon Grunberg

Doden

De Roemeense filosoof Emil Cioran noteerde: 'Door de onmogelijkheid te doden of mijzelf te doden, ben ik verdwaald in de literatuur.'
    Dat eerste heeft hij met ons gemeen, een enkele uitzondering daargelaten. Wij kunnen niet meer doden, geen anderen, geen beesten en niet onszelf.
    Het doden hebben we uitbesteed en verbannen naar de periferie.
    Een slachthuis zul je in de stad niet vinden. Het doden van mensen gebeurt vooral op continenten waar het leven minder waard schijnt te zijn, Afrika en AziŽ.
    Wij plukken de vruchten van dat doden en kunnen er tegelijkertijd moreel verontwaardigd over zijn. Een ideale situatie.
    Het uitbesteden van het doden is natuurlijk een resultaat van het voortschrijdend beschavingsproces, maar de vraag is of dit niet ook een verzwakking betekent. Zou een samenleving waarin de middelmatigheid wordt verheerlijkt een lang leven zijn beschoren?
 

Red.:   Neoliberaal staat inderdaad heel dicht bij reactionair.


De Volkskrant, 29-04-2011, column door Arnon Grunberg

Apocalyps

Otto Dix, die zich tijdens de Eerste Wereldoorlog vrijwillig opgaf om mee te vechten aan Duitse zijde heeft een prachtige serie etsen gemaakt getiteld Der Krieg. Hoewel de loopgravenoorlog niet meer bestaat, geven deze etsen een betere indruk van wat oorlog is dan menige reportage.
    Op de tentoonstelling is ook een schilderij van George Grosz te zien. Een varken met menselijke trekken kust een meisje dat vermoedelijk van lichte zeden is.
    Wie op deze tentoonstelling rondloopt begint te geloven dat een op handen zijnde apocalyps onvermoede krachten in mensen losmaakt. Seks vlak voor de apocalyps moet iets geweldigs zijn.


Red.:   Laatste: de lichtelijk gestoorde alfa-geest.


De Volkskrant, 02-05-2011, column door Arnon Grunberg

Sociaal-democratie

Gisteren vierde de PvdA haar 65ste verjaardag. Het zou niet terecht zijn te doen alsof de crisis van de sociaal-democratie te wijten is aan Job Cohen. Bij de laatste verkiezingen in Duitsland waren het de GrŁnen die wonnen. In Frankrijk lijkt het electoraat Marine Le Pen een aantrekkelijk alternatief voor Sarkozy te vinden. In Engeland moet Labour zich nog herstellen van Blair en Brown.
    De meeste idealen van de sociaal-democratie zijn in West-Europa gerealiseerd. Die verworvenheden liggen minder onder vuur dan sommigen ons willen laten geloven. Geen politicus in Nederland beweert dat de overheid het probleem is.
    De reŽel bestaande sociaal-democratie, ik zou zeggen het gehele politieke apparaat in Nederland, komt nauwelijks verder dan het verheerlijken van zieligheid en het verafschuwen van individuele prestaties. Ook moet ik bekennen dat het geloof dat Jezus op aarde is teruggekeerd in de vorm van de overheid, niet aan mij is besteed.


Red.:   In West-Europa heerst de dictatuur van het neoliberalisme. Vrijwel alle politici beweren dat de overheid het probleem is. En AG bekent dat het oude geloof van zijn volk in Jahweh teruggekeerd is als zijn geloof  in het neoliberalisme.
 


De Volkskrant, 05-05-2011, column door Arnon Grunberg

4 mei

Het bijwonen van herdenkingen kan je het gevoel geven dat de geschiedenis eigenlijk een grote didactische oefening is. Wat een geruststellende maar ook, vrees ik, een onware gedachte is.
    In Duitsland worden oorlogsmonumenten Mahnmale genoemd. De geschiedenis wil ons waarschuwen. Maar waarvoor precies, daarover lopen de meningen uiteen.
    In een poging toch maar lessen uit de geschiedenis te puren wordt het met historische feiten niet zo nauw genomen. Het gaat immers om het verhaal dat veel mensen moet aanspreken. Om deze reden zijn de meeste toespraken op 4 mei goedbedoeld maar ook tenenkrommend.
    Gisteravond was ik in Glion, iets boven Montreux. Ik keek uit over het meer van GenŤve.
    In Verraden testamenten schrijft Milan Kundera: 'Herinneren is een vorm van vergeten.'
    En een paar zinnen verderop: 'We sterven zonder te weten wat we hebben meegemaakt.'
    Het leek me goed om aan deze uitspraken te denken op 4 mei.


Red.:   Zo kennen we er nog wel een paar: zoet is zuur, groente is vlees, links is rechts, goed is fout, oorlog is vrede, enzovoort. Die laatste met dank aan George Orwell, wat meteen ook de waarde van dit soort opmerkingen illustreert: van totaal niets en zinlos, tot smerig en verderfelijk. Het is een typerende alfa-houding.

 

De Volkskrant, 06-05-2011, column door Arnon Grunberg

Trots

Afgelopen week nam ik in New York deel aan een discussie over diaspora. Oftewel over de vraag: hoeveel thuis heeft een mens nodig?
    De Turkse schrijfster Elif Shafak zei: 'Wij hebben minder wij nodig, want tegenover wij staat altijd zij.'
    In Nederland denkt men nog altijd dat er meer 'wij' nodig is, dat een burger een onveranderlijke identiteit moet hebben en een verhaal moet delen met zijn medeburgers - net zo'n dwaze gedachte als die dat een Nederlander best trots mag zijn op de verdiensten van zijn landgenoten.
    Identiteit als een verlengstuk van narcisme.
    Ik kom ervoor uit dat ik een regenworm ben, om eerlijk te zijn een minderwaardige en verachtelijke regenworm. Ik ben niet trots op het stukje grond waaruit ik ben gekropen maar andere regenwormen mogen best trots zijn op zichzelf of hun stukje aarde.
    Soms ben ik trots op het feit dat ik helemaal nergens trots op ben.


Red.:   Trots is 'ie wel degelijk: op zijn  nihilisme, cynisme, kosmopolitisme, en joods-zijn.

 


Uit: De Volkskrant, 07-05-2011, door Arjan Peters
 

'Arnon begon, ik stopte'

Volgende week verschijnen de brieven die de jonge Arnon Grunberg in 1992-'93 schreef aan de nog jongere Esther Krop. Achttien jaar later geeft zij ze uit, met zijn toestemming.

... 'Het scheppen van dingen sla ik nog steeds het hoogste aan. Maar meer dan in het verheerlijken van een moment, of in het uitdrukken van een bepaald soort berusting ligt voor mij het schrijven voor een belangrijk deel verborgen in de woede die ik voel en de drift. Ik ben woedend over mijn lot en woedend over mijn leven omdat het onvolmaakt is, omdat misschien alleen de dood het zou kunnen volmaken, en door te schrijven probeer ik iets daarvan te vervolmaken voordat het niet meer kan.' Dat schrijft hij me, en ook 'ik ben geobsedeerd door de vernietiging.'    ...


Red.:   Treffend. Nooit veranderd, dus.


De Volkskrant
, 09-05-2011, column door Arnon Grunberg

Onbruikbaren

Op zaterdag schreef Martin Sommer in de Volkskrant over de onderlaag van Europa en het beruchte boek van Thilo Sarrazin. Dat boek ging vooral over geboortepolitiek: Duitsers krijgen te weinig kinderen, immigranten te veel. Volgens Sarrazin zouden kinderen van immigranten niet intelligent genoeg zijn. Een dubieuze stelling, maar wat Sommer en Sarrazin goed zien, is dat er een overschot aan mensen is. De filosoof Peter Sloterdijk noemt dit een 'overschot aan onbruikbaren'.
    De onbruikbaren zijn economisch, en daarmee maatschappelijk, van generlei betekenis. Overal, links en rechts, wordt echter geveinsd dat deze onbruikbaren geholpen moeten worden. Dat helpen is een vrome leugen. Het gaat erom de onbruikbaren te dresseren zodat zij de maatschappij niet ontwrichten.
    Dat mag alleen niet gezegd worden.
    Zoals de gelovige de kerk niet mag demystificeren, zo mag de burger de samenleving niet demystificeren. Dat zou heiligschennis zijn.
 

Red.:   Ha heerlijk cynisme ... Elitarisme


De Volkskrant
, 12-05-2011, column door Arnon Grunberg

Vaderschap

Op woensdag berichtte Aleid Truijens in de Volkskrant dat slachtoffertjes van pesten naar een 'kanjertraining' worden gestuurd.
    Wie nog niet overtuigd was van zijn minderwaardigheid zal er na de kanjertraining nooit meer aan twijfelen.
    Truijens vergelijkt kinderen, op zijn minst de pesters, met hyena's. Van mijn lagereschooltijd herinner ik me dat gepeste kinderen gemeden werden, omdat we bang waren zelf gepest te worden, niet omdat we hyena's waren.
    Ik vroeg me af wat ik zou doen als mijn kind gepest zou worden.
    Na vijf minuten nadenken was ik ervan overtuigd dat ik ongeschikt ben voor het vaderschap.
    Ieder mens stelt zichzelf de vraag: is het goed dat ik besta?
    Lang geleden heb ik 'nee' op die vraag geantwoord en dat 'nee' is alleen maar luider geworden. Wie zijn eigen bestaan afkeurt en het toch voortzet, ontdekt het sardonische plezier. Het hele leven wordt een groot pervers genoegen.


Red.:   'Sardonisch plezier' = "cynische haat"
 

De Volkskrant
, 12-05-2011, ingezonden brief van Siem van der Hoorn (Den Haag)

Moeder

Iedere keer als Arnon Grunberg over zijn moeder schrijft, schiet ik vol.


De Volkskrant
, 13-05-2011, column door Arnon Grunberg

Boek

Over boekenprogramma's op televisie wordt altijd geklaagd. Althans door het kleine groepje mensen dat wel eens een boek leest en televisie kijkt.
    Een bevriende Duitse romanschrijver heeft een prachtig idee voor een boekenprogramma. Elke week komen drie mensen bijeen om over een boek te praten, twee vaste besprekers, de derde wisselt. Zij spreken elke week over hetzelfde boek, bijvoorbeeld De gebroeders Karamazov. Het programma kan jarenlang doorgaan.
    Om te beginnen zou dit de terugkeer van het dadaÔsme betekenen; 'with a vengeance', zoals de Amerikanen zeggen.
    Waar over cultureel ondernemerschap wordt gesproken wordt weinig anders bedoeld dan dat de middenstandsmentaliteit het hoogst haalbare is.
    Schrijvers, uitgevers, programmamakers, omroepbazen, zij allen dienen zich te gedragen als de slager die de klant achterna loopt en roept: 'Wilt u nog een stukje worst voor de hond, mevrouw?'
    Als het aristocratische denken bestaat, begint dat met de constatering: ik heb geen klanten.


Red.:   Elitarisme. Zou trouwens een wetenschapper eens moeten zeggen: "Ik heb geen klanten'... Hij zou onmiddellijk de hele alfa-wereld, bestuurders, poltici, journalsiten, over zich heen krijgen.
 


De Volkskrant
, 14-05-2011, column door Arnon Grunberg

Behoefte

Een vriend schreef me dat het ontkennen van de behoefte aan identiteit gevaarlijk is. Ik begrijp dat mensen behoefte hebben een min of meer samenhangend verhaal over hun leven te kunnen vertellen. Dat ze dat verhaal 'identiteit' noemen vind ik geen probleem. De mens wil nu eenmaal een verhaal en geen biochemisch proces. Problematischer wordt het als die behoefte aan identiteit gekoppeld wordt aan de behoefte deel uit te maken van een gemeenschap. Dan krijg je vragen als: wat is een Nederlander?
    Ik zou zeggen dat een Nederlander iemand is met een Nederlands paspoort, die in Nederland belasting betaalt en wellicht ook nog Nederlands spreekt.
    Vanwege de behoefte om deel uit te maken van een gemeenschap beginnen mensen ook een gezin. Later merken ze dat die gemeenschap niet alles is. Dan gaan ze scheiden. Of ze nemen een minnares omdat scheiden zielig is voor de kinderen.


Red.:   Tjonge... een volledige bekentenis: iedere kameel die de grens oversteekt wordt instantaan een koe. Behalve natuurlijk de joodse kameel. Die blijft kameel, en moet ritueel kunnen slachten, besnijden en al die andere dingen die een kameel een kameel maakt.
    Of ook: Afgekort: de Nederlandse identiteit is niets meer dan een administratieve handeling.


De Volkskrant
, 17-05-2011, column door Arnon Grunberg

Geboortepolitiek

Hoewel de storm rond Thilo Sarrazins boek Deutschland schafft sich ab in Duitsland al enige tijd geluwd is, duikt zijn naam in de Nederlandse pers regelmatig op alsof het vers nieuws zou zijn. Helaas wordt de naam Sarrazin vooral gebruikt door mensen die zijn boek niet hebben gelezen. Waarom zou je een boek lezen als je toch al een mening hebt?
    Bij ons geldt het adagium: gemakt dient de mens. Daaruit vloeit de gedachte voort dat elke inspanning dient te worden vermeden. Zo waart de feitenvrije mening door Nederland.
    Wie Sarrazins boek leest, zal merken dat de kern van dat boek bestaat uit de gedachte dat de staat actief geboortepolitiek moet gaan bedrijven. Hoe kweek je - het woord 'kweken' is in de context van Sarrazins boek op zijn plaats - intelligentere mensen?
    Dat wil in Nederland niemand horen.
    Wij verwarren onwetendheid met bescheidenheid.


De Volkskrant, 18-05-2011, column door Arnon Grunberg

Roekeloos

Het seksleven van politici gaat ons niets aan. Dat een politicus er drie minnaressen op nahoudt is alleen interessant als hij heeft verklaard dat overspel onzedelijk is. Of als de wet wordt overtreden of de minnares zijn functioneren kan beÔnvloeden. Zo heeft de voormalige Franse minister van Buitenlandse Zaken, Dumas, een verhouding gehad met de dochter van de Syrische minister van Defensie.
    Wat de misstap van Strauss-Kahn onbegrijpelijk maakt, is dat iemand die drieduizend dollar voor een suite uitgeeft ook een prostituee had kunnen bestellen. Het risico stond in geen verhouding tot de mogelijke winst.
    Vrijwel iedere man eindigt als vieze oude man, maar dat hoeft niet tot roekeloos gedrag te leiden.
    Ik stel me voor dat ik op 85-jarige leeftijd tegen mijn verpleegster in Zwitserland zeg: 'Mag ik mijn hand op uw billen leggen?'
    Waarop zij antwoordt: 'Een minuut. Daarna schrijf je verder aan je essaybundel.'
 


Red.:   Opvallend: geen cynische opmerkingen. En allen wat onbenul over niet-redelijk, terwijl iedereen weet dat dit over macht gaat. Verklaringen: 1: hij is ook oligarch. 2: Hij is ook joods. 3: 1 en 2.


De Volkskrant, 19-05-2011, column door Arnon Grunberg

Roem

In een kadertje bij een artikel over De Wereld Draait Door stond dinsdag in de Volkskrant: 'Ochtend: Matthijs van Nieuwkerk bereidt zich thuis voor: leest boeken en de krant, kijkt zo nodig dvd's.'
    Uit het kader blijkt ook dat de voorbereiding van de heer Van Nieuwkerk om tien uur is afgelopen. Dan vindt telefonisch overleg plaats.
    Het kan zijn dat de heer Van Nieuwkerk om 4 uur opstaat om te lezen, maar ik vrees dat wij ons zijn voorbereiding zo moeten voorstellen: 'Bladert de krant door, leest flapteksten van boeken, staart naar hoezen van dvd's.'
    Ooit was er een verband tussen prestatie en roem. Je kon iets goed en daarmee werd je wellicht beroemd. Tegenwoordig is roem de prestatie. Wat de beroemde mens goed kan, is beroemd zijn. Waardoor alle beroemde personen op elkaar lijken.
    Iedereen met zelfrespect zou zich moeten hoeden voor roem zoals voor een geslachtsziekte.


Red.:   Geen jood - en daar is het cynisme weer.
 


De Volkskrant, 20-05-2011, column door Arnon Grunberg

BHL

Een vriend van mij zei dat vergeleken met publieke intellectuelen in Nederland Bernard-Henri Lťvy (hierna te noemen: BHL) een verademing is. Als je de lat op de grond legt, dan is veel een verademing.
    BHL schreef een stuk, onder andere afgedrukt in NRC Handelsblad, waarin hij zijn vriend Dominique Strauss-Kahn (hierna te noemen: DSK) verdedigt.
    Wat in de versie die NRC afdrukte was verdwenen, is de suggestie van BHL dat het kamernummer van DSK iets met de zaak te maken zou hebben. Dat nummer was 2806 en op 28 juni beginnen de voorverkiezingen van de Socialistische Partij in Frankrijk.
    Het kamernummer zou DSK hebben herinnerd aan die voorverkiezingen. BHL: als het waar is dat DSK een kamermeisje heeft aangerand, dan deed hij dat omdat hij geen president van Frankrijk wenste te worden.
    Volgens mij moet deze theorie serieus worden genomen. Waar eros opduikt, is destructie nooit ver weg.


Red.:   En daar is nog een ander lid van de club - elders hebben ook Marbe en Pam nog zachte woorden over voor DSK.



De Volkskrant, 21-05-2011, column door Arnon Grunberg

Moestuin

'We gaan een moestuin voor je moeder aanleggen,' zei een vriend. 'Dan kan ze groente en kruiden uit haar eigen tuin eten.'
    De vriend had een site gezien van een jongeman, makkelijkemoestuin.com. Hij meende dat mijn moeder het voorbeeld van de jongeman diende te volgen.
    'Heb je het met haar besproken?', vroeg ik op weg naar het tuincentrum.
    'Ja', zei de vriend, 'ze vond het uitstekend.'
    We arriveerden bij mijn moeder met spullen voor twintig moestuinen.
    In de tuin zei ze: 'Ik wil dit niet.'
    Ik kreeg medelijden met de vriend, hij was de zakken aarde aan het uitladen.
    'Dan kun je aardbeienplantjes zien groeien', zei ik.
    'Ik haat aardbeienplantjes.'
    'Daar is een dode hoek', probeerde ik, 'geknipt voor een moestuin.'
    'Ik ben zelf een dode hoek', riep mijn moeder, 'ik wil geen moestuin.'
    Toen begon de vriend de zakken aarde weer in de auto te laden.


Red.:    Joods neuroticisme. Bij moeder en zoon (o.a. extreme moederbinding)



De Volkskrant, 23-05-2011, column door Arnon Grunberg

Pariastaat

In de IsraŽlische krant Ha'aretz waarschuwt de historicus Zeev Sternhell dat IsraŽl onder leiding van Netanyahu op weg is om een pariastaat te worden.
    Voortzetting van de status quo, wat de intentie van Netanyahu lijkt te zijn, zal de pariastatus van IsraŽl inderdaad vergroten. Niet Iran is de grootste bedreiging voor IsraŽl, maar de conservatieve religieuze krachten in de IsraŽlische politiek.
    Obama heeft al zijn adviseurs laten weten dat hij niet gelooft dat Netanyahu concessies zal doen om vrede met de Palestijnen te bereiken.
    Wie Theodor Herzls Jodenstaat heeft gelezen weet dat Herzl een Oostenrijk in het Midden-Oosten voor ogen had. Zijn boek is niet gespeend van paternalisme ten opzichte van de Arabieren, maar zijn idee was een geseculariseerde, agrarische natie met apfelstrudel.
    Zoals ik al eerder betoogde, was het voor alle betrokkenen beter geweest als de Joodse staat in 1948 ergens op Oostenrijks of Beiers grondgebied was gesticht.
 

Red.:   Israel - geen cynisme.



De Volkskrant, 24-05-2011, column door Arnon Grunberg

Nazigrappen

Op zaterdag schreef Merlijn Schoonenboom in de Volkskrant over nazigrappen en het Duitse woord voor rijbewijs: FŁhrerschein - inderdaad een hoogst merkwaardig woord. Dat 'rijbewijs' in de DDR Fahrerlaubnis werd genoemd wist ik niet.
    Toen ik onlangs in Nijmegen een werkgroep over literatuur en traumaverwerking leidde, zat er onder mijn gehoor ook een Duitse studente. Hoewel zij inmiddels tot de derde generatie behoort, vertelde zij hoezeer het verleden nog op haar en haar leeftijdsgenoten drukte.
    Zij merkte op dat in Duitsland de afkorting AH maar een ding kan betekenen. Zoals bekend betekent AH in Nederland iets anders.
    Een vriend van haar zei tegenwoordig: 'Ik ga naar Adolf', als hij naar de supermarkt ging.
    Mijn studenten moesten hierom een beetje lachen.
    Ik weet niet of deze grap als vorm van traumaverwerking moet worden beschouwd. Hooguit illustreert de grap het ongemak dat aan het verleden en de supermarkt kleeft.
 

Red.:   En daar is het cynisme weer terug - dit is de milde vorm.



De Volkskrant, 25-05-2011, column door Arnon Grunberg

Risico

Wie geld uitleent loopt risico. Hoe hoger de uitlener het risico in zal schatten hoe meer rente hij zal vragen. Risicoloos geld uitlenen is een illusie, zelfs Amerikaanse staatsobligaties zouden waardeloos kunnen worden.
    Telkens hoor je dat wij Griekenland helpen. Griekenland heeft schulden en het kan die wellicht niet aflossen. In dit geval helpen wij dus niet zozeer Griekenland als wel de beleggers die geld hebben geleend aan Griekenland.
    Het is niet onredelijk om te zeggen: ik heb 100 euro geleend, ik kan dat niet terugbetalen, ik betaal 70 euro terug, dat is voor mij het maximaal haalbare en zo blijft uw verlies beperkt.
    In zijn column in de Volkskrant van woensdag verwees Pieter Hilhorst naar de econoom Barry Eichengreen, die precies dit scenario voorstelt.
    De oorlog tegen het risico is onwinbaar.
    Onderdeel van het spel, en daarin zit de schoonheid, is dat er verloren kan worden.


Red.:   De elite neemt het investeringsbesluit met risico. Gaat het goed: krijgen zij de miljarden. gaat het fout, betalen de burgers. Eichengreen: joods (Wikipedia). talloze mensen hebben hetzelfde voorgesteld, en het is niet meer dan gezond verstand.
 



De Volkskrant, 26-05-2011, column door Arnon Grunberg

Hel

Een vriend zei: 'Ik ben nu vader, man en filosoof. Voor vrienden en de wereld is er geen tijd.' Ik begreep dat: ik ben schrijver, zoon, peetvader en minnaar. Onlangs zei iemand tegen mij: 'Voor gezelligheid geen tijd zeker?'
    'Dus een kind is een soort van Innere Emigration?' vroeg ik aan de vriend.
    Dat beaamde hij.
    Je kunt een kind nemen om de wereld te ontvluchten, ik heb daar begrip voor. Voortplanting is escapisme - ooit had ik een vriendin die een kind wilde om de eenzaamheid te bestrijden. Een huisdier lijkt mij daarvoor geschikter.
    Maar als het kind de kleuterschool betreedt, eindigt de vlucht uit de wereld. Ik moest denken aan een moeder die mij had verteld dat het schoolplein een Sodom en Gomorra was waar het overspel werd besproken, gepland en soms zelfs uitgevoerd.
    Sartres uitspraak kan verbeterd worden: de hel, dat zijn de andere ouders.


Red.:   Daar is het volbloed cynisme weer.



De Volkskrant, 27-05-2011, column door Arnon Grunberg

GrŁnen

In Bremen zijn verkiezingen gehouden. Die GrŁnen werd de tweede partij met 22,5 procent van de stemmen, groter dan de CDU. De liberale FDP haalde de kiesdrempel niet.
    In Baden-WŁrttemberg is inmiddels een regering van Die GrŁnen en de SPD geÔnstalleerd, met de sociaal-democraten als junior partner.
    Het blijft verbazingwekkend dat de proteststem in Duitsland naar een partij gaat die voortkomt uit de gesmoorde revolutie van 1968. Hebben wij niet gehoord dat 1968 alleen ellende heeft voortgebracht? Individualisering, vrije seks en de afbraak van autoriteit, waardoor de burger als een ongeleid projectiel door de ruimte is gaan zweven.
    Die GrŁnen is geen protestpartij meer en de Duitse middenklasse ziet de vijand kennelijk niet in het gesubsidieerde toneel en de immigrant.
    Een socioloog zou onderzoek moeten doen naar de Duitse en Nederlandse middenklasse. Het (vooralsnog) ontbreken van een Duitse Wilders is te opmerkelijk om niet nader onderzocht te worden.
 

Red.:   Thilo Sarrazin. In Duitsland is PC nog virulenter (oorlog, schuld). De Ned. "middenklasse" ziet de vijand in de gewone burger die orde en netheid wil.



De Volkskrant, 28-05-2011, column door Arnon Grunberg

Mladic

In 2006 en 2009 bezocht ik Podgorica, hoofdstad van Montenegro, waar de broer van Radovan Karadzic een cafť heeft. Niet alleen in dat cafť maar eveneens daarbuiten werd Karadzic als een held vereerd. Waar de ene persoon een massamoordenaar ziet, ziet de andere een held. Denk ook aan het dorpje Amstetten, waar pas onlangs Adolf Hitler geschrapt werd als ereburger, en dat tegen de zin in van twee raadsleden van de ooit liberale, maar tegenwoordig rechtsradicale FP÷.
    Verwonderlijk is het niet dat een groot gedeelte van de Servische bevolking Mladic nog altijd als een held ziet. De menselijke neiging om in bloeddorst heldendom te zien is moeilijk te overwinnen.
    Op vrijdag schreef Peter Giesen in de Volkskrant: 'Soms heb je agressie nodig, om niet machteloos te staan tegenover de barbarij.'
    Ik vrees dat Mladic oprecht dacht de barbaren te bestrijden toen hij opdracht gaf voormalige landgenoten uit te roeien.


Red.:  Ik vrees dat AG oprecht denkt de barbarij te bestrijden door zijn schijverijtjes
 


De Volkskrant, 30-05-2011, column door Arnon Grunberg

Karremans

Het woord 'sneuvelbereidheid' wordt gebruikt door mensen die zelf niet tot sneuvelen bereid zijn, maar wel vinden dat anderen daar niet zo moeilijk over moeten doen.
    De arrestatie van Mladic leidde tot een terugkeer van overste Karremans. Er kon geen artikel over Mladic verschijnen of Karremans' uitspraak over de pianist werd aangehaald.
    Zoals Bas Heijne zaterdag in NRC Handelsblad betoogde, dient de hoon waarmee wij Karremans overladen slechts om onszelf beter te voelen.
    Op vrijdag kopte De Telegraaf met grote letters: 'Gerechtigheid'. Terwijl je zou kunnen zeggen dat Mladic slechts deed waartoe De Telegraaf al jaren oproept: de islamitische opmars stoppen voor die Wenen bereikt.
    Als de PVV haar beginselen serieus neemt, dan werkt ze aan eerherstel voor overste Karremans.
    Het morele oordeel over Karremans verdient nuancering, maar zeker kun je zeggen dat hij het gedogen in praktijk bracht lang voordat het in Nederland modieus werd. Noodgedwongen uiteraard.


Red.:   Natuurlijk is de hoon waarmee AG de PVV overlaadt slechts bedoeld om zichzelf beter te voelen. En zou hij het liefst de opmars van die KaukasiŽrs stoppen en ze in de hel van Jahweh zien.
 


De Volkskrant, 01-06-2011, column door Arnon Grunberg

Zielig

Tijdens een literair festival in Zagreb vroeg een dame: 'Denkt u aan politieke correctheid tijdens het schrijven?'
    Ik moest toegeven dat ik daar zelden aan dacht, maar ik vermoedde dat ze bedoelde dat het afgelopen moest zijn met de dictatuur van de politieke correctheid. Dat klopte.
    Een gedachte die ook in Nederland telkens opduikt: we hebben altijd geweten dat negers lui zijn en Joden van geld houden, maar dat mochten we een tijdje niet zeggen. Nu kunnen we de waarheid weer verkondigen en ook nog lekker stout zijn, want de politieke correctheid blijft regeren.
    In Nederland vindt men vooral zichzelf zielig. De Dutchbatters die in Srebrenica hebben gediend zijn getraumatiseerd en zielig.
    De vermoorde moslims, die zijn niet zielig. Die zijn gewoon dood.


Red.:   Leugen 1: Nederland zelfbevlekt zich dat de iets fout hebben gedaan. Leugen 2: Nederland roept keihard dat negers gelijkwaardig zijn. Leugen 3: Nederland stopt iedereen die zegt dat Joden van geld houden in gevangenis. Leugen 4: Nederlanders vinden de vermoordde moslims oneindig zielig. leugen vijf:: Nederlanders vinden vermoorde ServiŽrs totaal niet zielig.

 


De Volkskrant, 30-05-2011, column door Arnon Grunberg

Duits

Op vrijdag schreef Merlijn Schoonenboom in de Volkskrant over Nederlandse politici op bezoek in Duitsland en hun gebrekkige beheersing van het Duits.
    De heren Rutte en Rosenthal spreken geen woord Duits. De heer De Jager blijkt slechts een Nederlandse variant op het Engels te beheersen.
    De heer Rosenthal beantwoordde onlangs een in het Engels gestelde vraag in het Nederlands, terwijl een Duitse minister zonder tolk aanwezig was. Over fatsoen gesproken.
    Het heeft er alle schijn van dat de ministers van het kabinet-Rutte zich boven de prestatiemaatschappij verheven wanen. Wat hun intense provincialisme goed typeert.
    Onlangs berichtten de kranten dat de heer De Jager eindelijk een partner had gevonden. Ik stel voor dat de partner van de heer De Jager tegen hem zegt: 'Eerst Duits leren en afvallen, dan pas hebben we weer seks.'
    Ook een minister moet af en toe worden gedisciplineerd.


Red.:   Eerst maar eens leren tot twee tellen en die puisten van de kop. Vooral een broodschrijvende cynicus moet  regelmatige worden gedisciplineerd.

De Volkskrant, 01-06-2011, ingezonden brief van Lonny Fennis (Houten)

Uiterlijk en deskundigheid

Ik stel voor dat de partner van Arnon Grunberg (Voetnoot, 31 mei) tegen hem zegt: 'Stoppen met het relateren van uiterlijk aan deskundigheid, dan pas hebben wŪj weer seks.'
    Overigens, waarom spreken Duitse ministers geen Nederlands, of ten minste Engels? Daar hoor ik niemand over.

 
 


De Volkskrant, 03-06-2011, column door Arnon Grunberg

Afspraak

Toen ik op dinsdagavond op mijn hotelkamer in Zagreb aankwam, vond ik een mail van Marita Keilson-Lauritz, de vrouw van Hans Keilson. 'Omdat het afzeggen van uw bezoek hier bij de verdrietige dingen van de laatste weken hoorde', schreef ze, 'bericht ik toch maar persoonlijk dat het nu helaas te laat is voor het voorgenomen gesprek. Jammer. Hij had zich erop verheugd.'
    Eerder dit jaar schreef ik een stuk over Keilsons werk voor NRC Handelsblad. In een van de bijfiguren van zijn boek In de ban van de tegenstander meende ik de Duitse jood en verzetsstrijder Gerhard Badrian te herkennen. Ik vroeg aan Keilson of dat klopte. Hij antwoordde dat hij Badrian goed gekend had. Zo kwam het idee voor de afspraak tot stand.
    Wat Keilsons werk zo goed maakt, is dat hij het lijden niet verheerlijkt of uitbaat. Lijden moet in relatieve stilte overwonnen worden.


Red.:   Over joden: geen cynisme en zelfs enige warmte.
 


De Volkskrant, 04-06-2011, column door Arnon Grunberg

Kafka

Het meest verbazingwekkende aan het proces tegen Wilders is dat de aangeklaagde in zijn slotwoord Kafka citeert. Eerder al betuigde de heer Bosma zijn liefde voor de dichteres Eybers - de PVV kan een leesclub worden. Iets wat ik toejuich.
    Op Kafka na kunnen we over de rede van Wilders kort zijn. Eeuwenlang hebben filosofen geprobeerd te bepalen wat waarheid is. De heer Wilders maakt de filosofie overbodig: waarheid is wat hij zegt.
    Ook het probleem van de vrijheid lost Wilders op. Voor hem is er geen onderscheid tussen waarheid en vrijheid, dus vrijheid heerst daar waar gebeurt wat hij zegt.
    Met de combinatie van sentimentaliteit en zelfmedelijden representeert Wilders' rede de moraal van de kleinburger.
    Jammer dat zijn tekstschrijver niet ook het verhaal 'Voor de wet' van Kafka heeft gelezen. Daarin probeert een man toegang te krijgen tot de wet. Het lukt hem niet.


Red.:   Grote woorden. Stel je voor. Die mogen alleen multiculturalisten, moslims en joden gebruiken


De Volkskrant, 06-06-2011, column door Arnon Grunberg

Vetzucht

Een tijd geleden woonde ik in New York een discussie bij over engagement. Een Franse academicus begon zijn bijdrage in het Engels met de woorden: 'Sorry, maar ik spreek het lokale dialect niet.' Daarna ging hij over op het Frans.
    Een Franse academicus kan zich zoiets ternauwernood permitteren, Nederlandse ministers behoren acceptabel Engels, Duits en Frans te spreken. Anders laten ze zich maar bijscholen.
    Over gebrekkige talenkennis van onze ministers schreef ik eerder. Ik voegde eraan toe dat de heer De Jager ook wat zou kunnen afvallen.
    Een lezeres, Lonny Fennis, vond dat deskundigheid niets met uiterlijk te maken heeft.
    Ik heb veel zonden begaan, maar ik heb nog nooit iemand aangevallen op zijn uiterlijk. Een vriendelijk advies om wat aan overgewicht te doen, beschouw ik als een vorm van betrokkenheid.
    Aan de andere kant, wij worden geregeerd door barbaren. Wellicht is vetzucht geen probleem voor hen.


Red.:    Een vriendelijk advies om wat aan zijn puistenkop te doen door minder chocolade te eten.


Uit: De Volkskrant, 06-06-2011, door Thomas von der Dunk en Bert Brussen

Von der Dunk vs. Brussen

In dit gedoogcoalitieverbond tussen plebejers en patjepeeŽrs is het begrip asociaal meer dan ooit van toepassing, vindt Thomas von der Dunk. Onzin, strenge bezuinigingsmaatregelen kunnen juist productief zijn, stelt Bert Brussen.

...    Strenge bezuinigingsmaatregelen zijn niet per se hardvochtig, ze zijn productief en stimulerend. Ze verplichten niemand iets maar geven ruimte tot ontplooiing.
    Of die ontplooiing zich vertaalt in het bezitten van vijf auto's of, om een voorbeeld van Arnon Grunberg te lenen, het nabouwen van de Eiffeltoren met lucifers is een persoonlijke keuze. De keuze voor succes en tevredenheid is altijd persoonlijk. Daar kun je zo min mogelijk bemoeienis bij gebruiken.   ...
 

De Volkskrant, 08-06-2011, column door Arnon Grunberg

Ellendig

Zaterdag stond er een interview in de Volkskrant van Wilma de Rek met hoogleraar sociale psychologie Roos Vonk.
    'De mens is een ellendig wezen', zo parafraseert De Rek de gedachten van Vonk.
    Ik vrees dat zij die spreken over de ellendigheid van de mens nooit zichzelf bedoelen.
    Vonk vindt mensen niet belangrijker dan dieren. Zij ziet weinig verschil tussen 'eigen volk eerst' en 'eigen soort eerst'; een regenworm is net zoveel waard als een mens. Vonk woont dan ook samen met varkens, kippen, honden en een poes, niet met een mens.
    Het interview eindigt met: 'Ik vind liefde niet iets waar je concessies aan doet.'
    Vonk zou het toneelstuk The Goat, or Who Is Sylvia? van Albee moeten lezen, waarin een man verliefd wordt op een geit.
    Maar wellicht vindt zij het onrechtvaardig toneelstukken van mensen te lezen, terwijl chimpansees ook veel prachtigs produceren.


Red.:   Ach jee, Arnold voelt zich (terecht) aangesproken..
    En : worden anderen ook eens cynisch, is het weer niet goed...

 

De Volkskrant, 09-06-2011, column door Arnon Grunberg

Hutspot

Je zou vergeten dat regeringen in Nederland, zolang ik mij kan herinneren althans, altijd hebben bezuinigd en dat er altijd tegen die bezuinigingen is geprotesteerd. In 1981 heetten de bezuinigingen nog Bestek '81, waaruit mag blijken dat de woordkeus van Van Agt wordt gemist.
    Je zou ook vergeten dat bezuinigingen soms een zegen zijn. Neem het Nationaal Historisch Museum, een project dat bedacht is door politici om eenheid te creŽren die vermoedelijk nooit heeft bestaan.
    Een van de initiatiefnemers van dat museum, Jan Marijnissen, noemde in 2009 de plannen van de directie een 'postmoderne hutspot' en 'hipdoenerij van museumbobo's'.
    Deze retoriek verraadde waaruit het project is geboren en waar het zou eindigen: provincialisme.
    Ik stel voor dat de Kunsthal in Rotterdam in 2013 de tentoonstelling 'Postmoderne hutspot in Nederland' laat inrichten. Van Agt, Fortuyn, Ayaan en Wilders: iedereen krijgt de plek die hij verdient.


Red.:   Er er natuurlijk een eenheid die wel bestaat: de islamitische. Oh ja, en de joodse. Daar is AG nooit relativerend of cynisch over - vooral de laatste. Zou dat iets met zijn eigen afkomst te maken hebben?

 

De Volkskrant, 10-06-2011, column door Arnon Grunberg

Citotoets

Aan het eind van mijn lagere school, de Amsterdamse Montessorischool, moest ik de Citotoets maken. Vůůr die tijd ben ik nooit getest. Drie keer per jaar schreef de meester, meneer Geel, een brief aan mij waarin mijn prestaties op velerlei gebied werden besproken. Ik nam die brieven in ontvangst als liefdesbrieven - de jaren zeventig hadden ook hun aangename kanten.
    Mijn petekind is amper 7, maar wordt al overladen met Citotoetsen.
    Dat Cito een commercieel bedrijf is, is geen probleem. De bureaucratisering en standaardisatie van het onderwijs lijken me wel een probleem.
    Moet de overheid bepalen wanneer een kind bepaalde vaardigheden beheerst? Indien ja, dan vertrouwt de overheid onderwijzers en ouders niet.
    Aleid Truijens schreef woensdag in de Volkskrant dat de Citotoets de enige objectieve bescherming is tegen vooroordelen van ouders en leraren. Een blind vertrouwen in de Citotoets lijkt me een goed voorbeeld van seculiere religie.
 

Red.:    Zwart-wit: gebruik test -> 'blind vertrouwen'. Oorzaak: afkeer cijfers, beta.


De Volkskrant
, 15-06-2011, column door Arnon Grunberg

Verontwaardiging

De verontwaardigde is een menssoort die men beter kan ontlopen. Moraal en idealen zijn een excuus voor het permanente verontwaardigd-zijn.
    Als Amerikaanse soldaten een Iraakse burger doden of IsraŽlische soldaten een Palestijn, grenst de verontwaardiging aan walging.
    Zij die van de verontwaardiging hun beroep hebben gemaakt, zwijgen echter over SyriŽ en Bahrein, om twee recente voorbeelden te noemen.
    In SyriŽ zet het regime tanks in om de bevolking in het gareel te houden, vermoedelijk zijn er al elfhonderd doden gevallen.
    De beroepsverontwaardigde heeft geen trek in SyriŽ.
    Dus zolang Arabieren door andere Arabieren worden vermoord, is er weinig aan de hand. Van Arabieren verwachten wij kennelijk niet anders.
    Misschien kan Ruud Gullit trainer worden in Damascus. Dat zal aandacht genereren. Gullit, de vleeswording van de Nederlandse verontwaardiging: eerst tegen de bobo's zijn om er vervolgens zelf een te worden.


Red.:   Leugen: er is wel verontwaardiging over Syrie. Leugen: er is wel een verschil tussen een oorlog gevoerd door buitenladers en een interne oorlog. Leugen: AG is wel verontwaardigd: over verontwaardiging richting Israel. Over de PVV. over alles dat een rem wil zetten op (im)migratie.
    Weer pro-joods dus.
 


De Volkskrant
, 16-06-2011, column door Arnon Grunberg

Strategie

Waarom wij het vermogen hebben om logisch na te denken? Opdat we onderscheid kunnen maken tussen wat waar en niet waar is.
    Op woensdag berichtte The New York Times echter over een artikel in The Journal of Behavorial and Brain Sciences waarin twee onderzoekers, Hugo Mercier en Dan Sperber, stellen dat rationaliteit vanuit evolutionair oogpunt primair is bedoeld om de ander te overtuigen. Waarheid is slechts een bijkomstigheid. Irrationaliteit is bovendien geen aberratie in de evolutie, maar een alternatieve en vaak betere strategie. Negeer argumenten die je theorie niet ondersteunen, besteed alleen aandacht aan argumenten die je theorie bevestigen.
    Ongetwijfeld valt er wat af te dingen op het onderzoek van Mercier en Sperber, maar een vluchtige blik op het politieke debat bevestigt hun gelijk: waarheid is onbelangrijk, wat telt is de overwinning op de tegenstander.
    Kortom, democratie is de triomf van de irrationaliteit met betrekkelijk vreedzame middelen.


Red.:    Geen Israel, joden of judaÔsme, en daar is het cynisme weer in alle hevigheid.


De Volkskrant
, 17-06-2011, column door Arnon Grunberg

Hongerkunst

Op dinsdag publiceerde de Financial Times een artikel over ritueel slachten in Nederland. Aan het woord kwam de enige joodse rituele slachter in Nederland, Motty Rosenzweig.
    (Donderdag publiceerde de Volkskrant een interview met deze slachter, die toen Marcus Rosenzweig heette.)
    Volgens de Financial Times is Nederland het enige land waar dierenactivisten in het parlement zitten. Dat zegt iets over de sentimentaliteit van de Nederlander.
    Zoals ik al eerder heb geschreven wordt de behoefte om ritueel slachten te verbieden vooral gevoed door het verlangen een minderheid, met name de islamitische minderheid, te vernederen.
    Wie zich werkelijk bekommert om het lijden van dieren zou vegetariŽr moeten worden. Uit onderzoek is overigens gebleken dat ook fruit lijdt bij het plukken.
    Ik stel voor dat mevrouw Thieme een hongerkunstenares wordt. Zij wordt in een kooi op het Binnenhof gezet. Het volk kan haar hongerkunst bewonderen en werpt haar desgewenst respectvol geld toe.
 

Red.:   Steun voor moslims en joden


De Volkskrant, 18-06-2011, column door Arnon Grunberg

Schoenpoetser

Halbe Zijlstra houdt het midden tussen een pompbediende en de schoenpoetser van een schrijftafelmoordenaar. Elk woord dat aan hem wordt vuilgemaakt, is er een te veel.
    Maar als de overheid niet betaalt, moet het geld ergens anders vandaan komen.
    Wie de economie een beetje volgt, weet dat het geld op straat ligt en dat reŽle waarde niet bestaat: wat is de reŽle waarde van Facebook?
    Het vooroordeel wil dat mensen hun ziel niet mogen verkopen. Onzin, het hangt van de prijs af.
    Ik stel mij een aandelenmarkt voor waar de zieltjes van kunstenaars en schrijvers worden verhandeld.
    Laat kunstinstellingen en kunstenaars het motto van Tijl Uilenspiegel en meesteroplichter Madoff, dat de mens bedrogen wil worden, serieus nemen.
    Bertolt Brecht schreef het als volgt: 'Es geht auch anders, doch so geht es auch.'


Red.:   Dubbelloops: cynisme, en de Joodse megaoplichter wordt vergoelijkt.
 


De Volkskrant, 20-06-2011, column door Arnon Grunberg

Griekenland

De Griekse crisis is moeilijk te begrijpen. Toch is volgens opiniepeilingen een meerderheid van het Nederlandse volk tegen verdere steun aan Griekenland.
    Bij opiniepeilingen hangt alles af van de formulering van de vraag. Het zou mij niets verbazen als een meerderheid van het Nederlandse volk er voor is om pedofielen te vierendelen.
    Zaterdag maakte The New York Times bekend wie de crediteuren van Griekenland zijn. Met name Franse, Duitse en Engelse banken. Griekenland wordt niet zozeer door de EU en het IMF gesteund, zoals ik al eerder heb betoogd, de EU en het IMF steunen banken.
    Intussen is de rente op tweejarige Griekse staatsobligaties gestegen tot 28 procent.
    Sommigen zullen veel geld verdienen aan de Griekse crisis.
    Misschien kan de heer Rutte als doorgewinterde liberaal uitleggen hoe wij ook een slaatje uit deze crisis kunnen slaan. Prudentie is belangrijk maar achter iedere belastingbetaler gaat een gokker schuil.


Red.:   Laatste zin: rasechte cynisme.


De Volkskrant, 21-06-2011, column door Arnon Grunberg

Waarden

Volgens minister Donner zijn Nederlandse waarden 'niet inwisselbaar voor welke andere samenleving dan ook', schreef Kim van Keken vorige week in de Volkskrant.
    Nederlandse waarden tref je dus niet aan in pakweg Denemarken. Althans, zo vat ik de opmerking van de minister op.
    Zou de Nederlandse taal een waarde zijn?
    In elk geval geen waarde die aan Nederland gebonden is, want in Vlaanderen spreekt men het en ijverige PVV'ers menen dat het Afrikaans hetzelfde is als het Nederlands.
    Ik vrees dat je met specifieke Nederlandse waarden al snel bij folklore uitkomt. Hagelslag, Sinterklaas, Elfstedentocht, en MŠxima voor mijn part. Deze zaken zou ik overigens eerder producten dan waarden willen noemen.
    Moet een fatsoenlijke samenleving waarden verheerlijken die niet worden aangetroffen in andere samenlevingen?
    Mij lijkt het aardig als geld een waarde wordt. Een Nederlandse waarde als men erop staat. Geld is het voertuig van het compromis.


Red.:   Natuurlijk zijn besnijdenis en rituele slacht wel echte waarden...
 

De Volkskrant, 21-06-2011, ingezonden brief van Luuk Folkerts, Amersfoort. Voorzitter Partij voor de Dieren

Vernederend

Arnon Grunberg schrijft dat het initiatief tegen onverdoofd ritueel slachten wordt gevoed door het verlangen de islamitische minderheid te vernederen (Voorpagina, 17 juni). In een kennelijke poging de indiener van de initiatiefwet met gelijke vernederende munt terug te betalen, stelt hij voor Marianne Thieme in een kooi op het Binnenhof ten toon te stellen.
    Ik vraag me af hoe grof Grunberg het moet maken voordat de Volkskrant besluit dat het de voorpagina onwaardig is.
    Wie werkelijk denkt dat de motivatie van de Partij voor de Dieren ligt in het vernederen van religieuze minderheden, wijs ik erop dat de initiatiefwet het ritueel slachten niet verbiedt. Het verbod betreft het opensnijden van dieren zonder voorafgaande verdoving of bedwelming, dus alleen het aspect van de rituele slacht waarvan wetenschappelijk is aangetoond dat het de dieren extra leed aandoet.


Red.:   Joden mogen alles.


De Volkskrant, 22-06-2011, column door Arnon Grunberg

Koken

Luuk Folkerts, voorzitter van de Partij voor de Dieren, en Bernd Timmerman, ex-vicevoorzitter van die partij, zijn allebei geen Kafka-lezers. Beide heren verwezen gisteren respectievelijk in een ingezonden brief en een ingezonden stuk naar mijn recente Voetnoot over mevrouw Thieme als hongerkunstenares.
    Hierbij verklaar ik mij bereid met beide heren, mevrouw Thieme en enkele Volkskrant-lezers een Kafka-leesclubje te beginnen. Dan zal blijken dat het beoefenen van hongerkunst geen vernedering is, slechts een vorm van ascese.
    De heer Folkerts stelt dat uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat zonder verdoving het dier extra leed ondervindt bij de slacht.
    Komt er nu ook een verbod op het levend koken van kreeften? Of blijft dat verbod uit omdat het koken van kreeften losstaat van religie? Of lijden kreeften helemaal niet als ze gekookt worden? Vinden ze het stiekem zelfs lekker?


Red.:   Ik stel voor AG in een kooi in de judaÔsche woestijn aan een hongerregime te onderwerpen


De Volkskrant, 23-06-2011, column door Arnon Grunberg

Geslacht

In Afghanistan zei een Nederlandse militair tegen me: 'Een kut trekt meer dan twintig paarden.' Hij twijfelde over de vrouwelijke militair, net als bijvoorbeeld de militair historicus Martin van Creveld, die meent dat vrouwen niet in gevechtslinies thuishoren. Hoewel vrouwen in de meeste legers inmiddels geaccepteerd zijn, worden van hen zelden gevechtshandelingen verwacht.
    The New York Times bericht dat in Afghanistan 28 Amerikaanse, vrouwelijke militairen zijn gedood. De meeste van hen kwamen om bij gevechtshandelingen.
    Een Amerikaanse militair zegt: 'Hier is er geen mannelijk of vrouwelijk geslacht. Ons geslacht is soldaat.'
    Homerus schreef over het doden van mannen en het eerlijk verdelen van vrouwen en de overige buit. Maar doden is geen mannenzaak en de vrouw is geen buit meer.
    De emancipatie is voltooid als in die landen waar de doodstraf wordt voltrokken de beul een vrouw zal zijn.
    Dan kunnen we zeggen: de vrouw geeft, de vrouw neemt.


Red.:   Creveld: joods.


De Volkskrant
, 24-06-2011, column door Arnon Grunberg

Kunstsubsidie

Het is de vraag of een fatsoenlijke staat kunst moet subsidiŽren. Kunstsubsidie kan worden opgevat als onwenselijk paternalisme van de overheid. De uitwassen van dit paternalisme bleken uit een opiniestuk van Letty Ranshuysen, 'zelfstandig onderzoeker in de cultuursector', woensdag in de Volkskrant.
    Ze schrijft dat kunst, althans kunst met subsidie van de overheid, voldoende draagvlak onder de bevolking moet hebben.
    Met draagvlak wordt hier de dictatuur van de meerderheid bedoeld en die dictatuur lijkt me zeker in het geval van kunst een kweekbodem voor middelmatigheid.
    Het blijft overigens raadselachtig waarom de roep om draagvlak voor gesubsidieerde kunst in een land als Duitsland afwezig is.
    Als middelmatigheid het doel is van gesubsidieerde kunst zou een beetje kunstenaar overheidssteun principieel moeten weigeren.
    Iets meer anarchisme graag, dames en heren kunstenaars. Vergeet niet dat de filosoof Emil Cioran stelde dat een democraat niets anders is dan een operettetiran.


Red.:   Natuurlijk prima om alle draagvlak van het publiek af te wijzen, maar dan hoeft het publiek ook niets te financieren. Of: Het is natuurlijk de vraag of een onfatsoenlijke kunst de staat moet vragen haar te  financieren.


De Volkskrant
, 25-06-2011, column door Arnon Gru

Mensdier

Uit brieven die ik ontvang, concludeer ik dat twee kwesties de Nederlander bezighouden: ritueel slachten en pedofilie.
    Ook ik bekijk het mensdier vaak vanuit het perspectief van het varken en dan concludeer ik: er is een strijd gaande, we moeten ons verdedigen.
    De Partij voor de Dieren bestaat al, maar vermoedelijk kan een Partij tegen de Pedofielen zeker op drie zetels rekenen. Wie is niet tegen pedofilie?
    In een later stadium zal de Partij voor de Dieren met de Partij tegen de Pedofielen fuseren. Speerpunt van het verkiezingsprogramma: verplichte castratie van pedofielen. Mits ze eerst verdoofd worden.
    Aangezien veel Nederlanders geen problemen hebben met de doodstraf voor pedofielen die zich niet inhouden, zou een ander programmapunt kunnen luiden: recidivisten moeten geslacht worden. Na verdoving uiteraard.
    Waarom spreken we trouwens bij mensdieren over 'doden' en bij varkens over 'slachten'? Hopelijk maakt de rechter snel een einde aan deze praktijk.
 

Red.:   Verdediging joods ritueel met cynisme. Nederlandse rituelen worden aangevallen met cynisme.


De Volkskrant
, 28-06-2011, column door Arnon Grunberg

Repressie

Op zaterdag lees ik in de Volkskrant als eerste Martin Sommer. Hij schrijft goed en is meestal origineel, maar afgelopen zaterdag beweerde Sommer iets vreemds over Amsterdam en Amerika: '183 nationaliteiten hou je alleen met flinke repressie in het gareel. Zo doen ze dat al heel lang in Amerika...'
    Zelfs als je aan GuantŠnamo Bay denkt of de grootte en samenstelling van de gevangenispopulatie kun je nog niet stellen dat Amerika repressiever is dan Nederland. Ik zou eerder het omgekeerde beweren.
    Ook vraag ik me af hoe je aan de nabestaanden van de studenten die op het Tahrirplein zijn gestorven omdat ze genoeg hadden van repressie moet uitleggen dat je pleit voor meer repressie in eigen land.
    Afgezien daarvan zou het Nederlandse leger nauwelijks in staat zijn om op eigen burgers te schieten. Wanneer een peloton er twaalf afknalt, nemen de soldaten ziekteverlof om hun trauma's te verwerken.


Red.:   Amerikaanse repressivitiet: vlag in de hoek van de klas en de pledge of allegiance iedere ochtend. Plus volkslied voor iedere belangrijke sportwedstrijd. AG: onbenul.


De Volkskrant
, 29-06-2011, column door Arnon Grunberg

Denken

Dinsdag publiceerde de Volkskrant een ingekorte versie van de rede die Ramsey Nasr uitsprak als protest tegen de kunstbezuinigingen.
    Een sympathieke rede. Nasr schreef echter ook: 'Kunst, kennis, altruÔsme maken ons tot mens.'
    Zij die niets om kunst geven of grote kunst zien waar de experts slechts rotzooi ontwaren, zijn geen mensen? Verstandelijk gehandicapten moeten wij als onvolledige mensen beschouwen? En bepaalde autisten die niet of nauwelijks tot empathie in staat zijn? Psychopaten?
    Het lijkt mij dat vaardigheden of esthetische voorkeuren geen voorwaarde zijn om toegang te verkrijgen tot de exclusieve broederschap die mensheid heet.
    Nederland gaat niet aan kunstbezuinigingen ten onder, maar aan morele zelfgenoegzaamheid, die links en rechts, in het gehele politieke spectrum, wordt aangetroffen. In naam van het goede, het ware en het schone worden wij telkens weer opgeroepen het denken stop te zetten.


Red.:   Goh, alweer zo'n eerder geziene zelfportret in de laatste alinea. AG : morele zelfgenoegzaamheid in naam van de joodse cultuur: Jahweh en cynisme.


De Volkskrant, 30-06-2011, column door Arnon Grunberg

Verhagen

De heer Verhagen hield een rede. Een ingekorte versie werd woensdag in de Volkskrant gepubliceerd.
    Sommigen beschouwen Verhagen als een opportunist. Ik zie in hem een man die is afgewezen door de clownschool en die via het goochelen op kinderpartijtjes de politiek is ingerold.
    Zijn rede bevestigde deze indruk: het was giechelen geblazen.
    Verhagen schreef: 'Zit die buitenlandse ziekte nu ook in onze groente?'
    Laten we het over de Nederlandse ziekte hebben.
    De Nederlander haat de beleefdheidsleugentjes die het sociale verkeer mogelijk maken en hij verwart grofheid met eerlijkheid.
    Hij vindt dat ze in andere landen doden voor eigen gewin, uit lust of om de westerse democratie te ontwrichten. Zelf besteedt hij het doden liever uit en voorziet het geheel van een vroom commentaar.
    Het liefste zou de Nederlander ook van het neuken een morele les willen maken.


Red.:   De puistenkop verschuilt zich bij zijn beledigingen aan een andere cultuur achter zijn woestijncultuur, want die mag je niet op deze manier bejegen (zie ook cultuur, multiculturalisme, cultuurverraad, erkenning).
 


De Volkskrant, 01-07-2011, column door Arnon Grunberg

Kreeftenpolitie

De Tweede Kamer heeft ingestemd met het verbod op onverdoofd slachten. Weliswaar vreest de heer Bleker, staatssecretaris van Landbouw, voor 'belangrijke spanningen met de grondwet'. En volgens NRC Handelsblad kan het kabinet als de Eerste Kamer akkoord gaat, zelfs besluiten de wet niet te ondertekenen. Maar symboliek is belangrijk in een democratie.
    Hopelijk komt mevrouw Thieme nu snel met een wetsvoorstel om het onverdoofd koken van kreeften te verbieden. Ik stel me een speciale eenheid van de politie voor, de zogenaamde 'kreeftenpolitie'. Agenten in burgers zullen rond viswinkels klanten bespioneren. Koopt iemand een kreeft, volgt een agent hem naar zijn huis. Dan vindt de inval plaats. Als de kreeft onverdoofd is gekookt, dan krijgt de consument een taakstraf. Daarbij moet worden gedacht aan het hardop zingen van het Wilhelmus op de Dam. Geen betere remedie tegen kleine criminaliteit dan het zingen van het Wilhelmus in het openbaar.
 

Red.:   En weer pro-Joods cynisme.

 

De Volkskrant, 05-07-2011, column door Arnon Grunberg

Heks

Vijf jaar geleden schreef ik een reportage over de Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit, in de volksmond: de pedopartij. Ik sprak met de drie bestuursleden van die partij in Leiden, onder wie Marthijn Uittenbogaard. Tijdens het gesprek reed regelmatig de politie voorbij om ons te beschermen tegen stenengooiers.
    Inmiddels bestaat de partij niet meer en heeft Uittenbogaard zich in Hengelo gevestigd.
    Op maandag schreef Rik Nijland een stuk in de Volkskrant over de volkswoede in Hengelo tegen Uittenbogaard. Let wel: Uittenbogaard is nooit veroordeeld voor een misdrijf.
    De pedofiel is de hedendaagse heks. Men kan hem straffeloos haten, verjagen, vermoedelijk zelfs doden en zich toch moreel hoogstaand voelen.
    Het rechtssysteem is een ruilhandel: men ziet af van wraak in ruil voor stabiliteit en vrede.
    Maar sommige mensen willen graag preventief wraak nemen.
    Wie eenmaal volkswoede heeft gezien, bekeert zich voor altijd tot het individualisme, desnoods tot het kluizenaarschap.


Red.:   Wie eenmaal het cynische individualisme van Grunberg, Pam en Wagendorp heeft gezien, bekeert zich voor altijd tot het Nederlandse cultuurdom
 

De Volkskrant, 08-07-2011, column door Arnon Grunberg

Schaamte

Op 30 juni schreef J.L. Heldring (bij mijn weten de oudste columnist van Nederland) een stuk in NRC Handelsblad onder de titel: 'Waarom ik mij soms schaam voor Nederland.'
    Heldring deed mij beseffen dat je nationaliteit alleen in negatieve zin kunt definiŽren.
    Ik woon niet meer in Nederland, mijn ouders zijn niet in Nederland geboren, ik ben niet trots op mijn Nederlandse paspoort, maar ik schaam me wel geregeld voor Nederland en Nederlanders.
    Er zijn genoeg luidruchtige en onbeschofte Amerikaanse en Duitse toeristen, maar voor hen schaam ik me nooit.
    De Belgische politicus Bart De Wever heeft de formateursnota van Di Rupo getorpedeerd. Ik schaam me niet voor Bart De Wever, alleen al daaruit maak ik op dat ik geen Vlaming ben.
    Wanneer ik mij schaam voor de heer Rutte, wat betrekkelijk vaak gebeurt, besef ik dat ik het Nederlanderschap maar niet van mij af kan schudden.

 

De Volkskrant, 11-07-2011, column door Arnon Grunberg

Vrije markt

Het was een mooi weekend voor de heer Leers, minister van Immigratie en Asiel. Op zaterdag stond een interview van Kim van Keken met hem in de Volkskrant. Diezelfde dag mocht hij op de Nederlandse radio de inhoud van dat interview herhalen, aangevuld met milde gemeenplaatsen over Maastricht.
    Illegaliteit wordt nu ook in Nederland strafbaar, maar 'we beginnen geen heksenjacht'. Een goede samenvatting van het huidige politieke klimaat in Nederland: repressie light.
    Helaas geloven weldenkende mensen in Nederland nog altijd dat het beter is illegalen op te sluiten dan hen te laten meedraaien in de zwarte economie.
    Het leven in New York zou voor een groot gedeelte tot stilstand komen als alle illegalen worden uitgezet.
    Wie werkelijk gelooft in de vrije markt zou moeten concluderen dat de overheid een stapje terug moet doen als volwassen mensen gemeenschappelijk tot de conclusie komen dat het minimumloon een verouderde maatregel is.


Red.:   Vrije immigratie + bodemloze arbeidsmarkt. ArchaÔsche reactionair.


 

De Volkskrant, 12-07-2011, column door Arnon Grunberg

Amerikanisering

Anti-amerikanisme is een symptoom van zowel links als rechts populisme. In Der StŁrmer werden spotprenten tegen bolsjewieken afgewisseld met spotprenten tegen Wall Street-bankiers.
    Zelfs in het voorstel om meer Nederlandstalige muziek op Radio 2 te draaien, sluimert anti-amerikanisme. Het voorstel is niet bedoeld om chansons of schlagers buiten de deur te houden.
    Op maandag schreef Renť Cuperus in de Volkskrant over de 'sluipende Amerikanisering van Europa', alsof het om een aids-epidemie gaat.
    Nu is er veel aan te merken op de Amerikaanse samenleving; een lezer wees mij onlangs op de misstanden in het Amerikaanse gevangeniswezen.
    Toch zou ik liever een illegale Mexicaan in Amerika zijn dan een illegale Afrikaan in Europa.
    Als progressief Nederland vanwege radeloosheid de vijand gaat zien in Amerika, dan heeft het de geschiedenis niet begrepen. Achter het anti-amerikanisme gaat vrijwel altijd het totalitarisme schuil.


Red.:   Maar natuurlijk: als Dickensiaanse reactionair ben je thuis in Amerika.


De Volkskrant
, 13-07-2011, ingezonden brief van Gerard Verhoeven, Den Haag

Anti-Amerikanisme

Arnon Grunberg zou Menno ter Braak eens moeten herlezen. Dan kan hij vaststellen dat anti-Amerikanisme niet alleen voorkomt bij nazi's en communisten, maar ook bij liberale, cultuurminnende Europeanen (Voetnoot, 12 juli). Overigens is kritiek op aspecten van de Amerikaanse samenleving, zoals Renť Cuperus die levert (O&D, 11 juli), nog geen blijk van anti-Amerikanisme.


Uit: De Volkskrant 05-10-2010, column door Arnon Grunberg

Obsceen

...
     Maar een maatschappij waar alles gezegd en geschreven kan worden is geen vrije maatschappij, het is een maatschappij waar het woord niet meer serieus wordt genomen. Een maatschappij in verval dus.


Red.:   Geldt voor Amerika


 
De Volkskrant, 13-07-2011, ingezonden brief van F. Bakker, Nijmegen

Populisme

Renť Cuperus, lid van de PvdA - zowat de minst populistische partij - schrijft over de amerikanisering van Nederland. Arnon Grunberg (Voetnoot, 12 juli) plakt daar gretig het etiket anti-Amerikanisme op, een populistische uiting, aldus de schrijver. Ook de motie voor meer Nederlands op Radio 2 ziet hij als een teken van populisme. Wellicht, maar waarom kunnen veel weldenkende Nederlanders bij Nederlandstalige muziek niet verder kijken dan volkszangersgekweel? Rond 1980 kwam Nederlandstalige pop weer op. Een interessant verschijnsel, maar De Tijd vreesde toen al dat dat een teken van nationalisme was. Als zingen in je moerstaal al nationalistisch of populistisch is, dan zijn heel wat volkeren daarmee behept, niet in de laatste plaats de Amerikanen. Oei.



De Volkskrant
, 13-07-2011, column door Arnon Grunberg

Onverschilligheid

Toen ik onlangs in Nederland was, keek ik noodgedwongen om een uur of half negen 's avonds naar een televisieprogramma. Enkele heren op leeftijd praatten over de Tour de France. Ik herkende Frits Barend, voor wie ik sympathie heb, omdat hij milde ijdelheid met milde nietszeggendheid combineert.
    Af en toe kwam een kok in beeld die vlees aan het bereiden was.
    Veel sportprogramma's lijden onder betrekkelijk lelijke heren op leeftijd die dooddoeners verkondigen, terwijl ze het gezellig hebben aan een tafel.
    Er werd overgeschakeld naar Frankrijk. De heer Breukink keek alsof hij net zijn moeder had begraven. Barend wenste te weten of er fysieke of mentale problemen waren.
    Tot mijn verbazing was de man naast mij geboeid.
    Starend naar de heer Breukink besefte ik dat beleefde onverschilligheid een zegen is voor de maatschappij. Aan betrokken burgers gaat de samenleving nog eens ten onder.


Red.:   Hť, een expliciet sympathiek woord voor een persoon. En, drie keer raden ...Inderdaad: hij is van joodse afkomst
 

De Volkskrant, 14-07-2011, column door Arnon Grunberg

Donatie

Onlangs maakte ik bekend duizend euro per jaar te doneren voor literaire tijdschriften. Ik riep anderen op dit ook te doen.
    De overheid is een ongeluksmachine; hoe onafhankelijker van de overheid, hoe gelukkiger je wordt.
    De schrijver A.H.J. Dautzenberg zegde duizend euro toe, een vriend honderd euro en dichter Chrťtien Breukers, van het poŽzieweblog De Contrabas, 250 euro. Verder: stilte.
    Inmiddels is bekend geworden dat enkele literaire tijdschriften alsnog subsidie zullen krijgen. Mijn aanbod blijft staan.
    Het schijnt dat de heer Rutte van Thomas Mann houdt. Ik wil eveneens duizend euro betalen om hem vijf minuten uit Buddenbrooks in het Duits te horen voorlezen. Dat geld gaat naar een cultuurfonds.
    Misschien heeft een andere burger duizend euro over voor vijf minuten Montaigne.
    Noem me pervers, maar de gedachte aan de heer Rutte die Thomas Mann voorleest, windt mij zo op dat ik er ook tweeduizend euro voor over heb.


Red.:   Natuurlijk vindt AG ook dat de overheid geen geluksmachine is. En we toevallig invalide is, kan altijd nog gaan bedelen. Arnon stopt ze uit zijn met gouden dukaten gevulde beurs graag een oortje toe.

 

De Volkskrant, 15-07-2011, column door Arnon Grunberg

Debacle

In Le Monde stond een artikel waaruit bleek dat de Grieken niet minder hard werken dan de rest van de Europeanen en ook niet eerder met pensioen gaan. Wat gered wordt, het moet nog maar eens gezegd, is niet Griekenland, maar zijn schuldeisers en de internationale economie.
    Als de heer Wilders met een groot drachmebiljet naar de Griekse ambassade in Den Haag wandelt, illustreert dat wat er mis is met het populisme: het wil slechts collectieve emoties, die niet op feiten gebaseerd zijn, aanwakkeren.
    Een tijd geleden stelde ik voor dat de Grieken slechts een gedeelte van hun schulden aflossen. Van elke euro schuld bijvoorbeeld 70 cent. Dit voorstel wordt nu ook gedaan door onder anderen Martin Blessing, bestuursvoorzitter van de Commerzbank.
    Landen (te) zwaar straffen voor echte of vermeende fouten uit het verleden eindigt in een debacle. Denk aan het Verdrag van Versailles.


Red.:   Natuurlijk gelooft AG Le Monde, een oligrachie=graaiers-krant alleen omdat dat in zijn oligarchische=graaiers-straatje van pas komt. En als het waar is, hebben dus de rijken het aan Grieken geleende geld gekregen. En dienen die alles terug te betalen. Denk aan de Bastille.

 

De Volkskrant, 16-07-2011, column door Arnon Grunberg

Hongersnood

Op vrijdag hield Sheila Sitalsing in de Volkskrant een pleidooi om geld te geven ter bestrijding van de hongersnoodramp in Afrika. Ze citeerde merkwaardige reacties op NU.nl, bijvoorbeeld dat de Afrikanen het doodgaan niet erg vinden omdat ze het gewend zijn. Een klassiek argument, dat bijvoorbeeld ook werd gebruikt door een Amerikaanse generaal ten tijde van de Vietnamoorlog; de Vietnamezen zouden zich anders verhouden tot de dood dan westerlingen.
    Sommige vormen van racisme sterven langzaam uit.
    Toch zinde mij iets niet aan het betoog van Sitalsing.
    Ten opzichte van vrienden en familieleden heb je verantwoordelijkheden: als zij hulp nodig hebben, dan bied je die. Wat de overige mensen betreft, die moet je niet nodeloos leed berokkenen.
    Luister vooral naar Sitalsing, maar denk ook aan de man die beweerde dat zijn ontbijt hem nog beter smaakt wanneer hij in het ochtendblad leest over hongersnood.


Red.:   Deel 1: voorbeeld van persistent racisme: het joodse. Deel 2: Een zeldzame juiste opmerking. Deel 3: cynisme

 

De Volkskrant, 20-07-2011, column door Arnon Grunberg

Publiek

Een goed product verkoopt goed. Dat zou de wet van de vrije markt moeten zijn. Maar soms werkt die markt niet zo.
    Gisteren riep Femke Halsema in de Volkskrant op om talkshows minder gezellig te maken.
    Gezelligheid verkoopt in Nederland, en aangezien ook voor de publieke omroep kijkcijfers heilig zijn, had ze net zo goed Maria kunnen smeken een wonder te verrichten.
    Elsbeth Etty noemde afgelopen week op haar beurt in NRC Handelsblad de Britten 'een hypocriet volkje' omdat ze smulden van de schandaaljournalistiek van News of the World.
    Etty schreef dat de markt 'de machtigste hoofdredacteur ter wereld' is en ze citeerde Marx: de pers moet bevrijd worden van de handel.
    Als het publiek niet te vertrouwen is wanneer het gaat om de aanschaf van informatie, dan stemt het wellicht ook niet op de juiste partij.
    Het falen van de vrije markt is ook het falen van de democratie.


Red.:   Wat is 'ie toch bang dat er iets aan de vrije markt wordt gedaan (/gezegd over), de nomadische sjacheraar

 

De Volkskrant, 18-07-2011, column door Arnon Grunberg

Mode

'Ik weet dat ik geen perfecte kut heb', zei mijn vriendin op een terras in SloveniŽ.
    De mededeling kwam als een verrassing.
    'Ik ben zeer tevreden', zei ik liefdevol.
    'In de Playboy zie je de binnenste schaamlippen nooit. Bij porno ook niet.'
    De Playboy lees ik zelden. Bij porno concentreer ik me op het mannelijk geslachtsdeel. Wat dat over me zegt, weet ik niet.
    'Niet dat ik onzeker ben over mijn kut. Of dat er iets aan moet veranderen. Maar er zijn vrouwen, die hebben zulke grote schaamlippen dat ze niet kunnen fietsen.'
    'Die wil ik ontmoeten', fluisterde ik. Mijn vriendin kneep in mijn arm. Dat doet ze vaker. Het zou wel weer een bloeduitstorting worden.
    'Jij wilde toch je ballen scheren', zei ze. 'Moet ik dat doen?'
    Dat scheren leek me opeens een gevaarlijke onderneming.
    'Schijnt in de mode te zijn', mompelde ik, 'maar ik heb geen haast.'
 

 

De Volkskrant, 20-07-2011, ingezonden brief van Flip Willemsen, Amsterdam

Op de fiets

Vroeger, heel lang geleden, toen ik jong was, hoge borsten en volle schaamlippen had, vroeg iedereen steeds waarom ik nog geen vriendje had. Iedereen had er ťťn. De hele school. Het hele dorp. Het hield niet op. Dat gezeur. 'Waarom heb jij nog geen vriendje?' Geen dag sloegen ze over. 'Daarom niet', zei ik dan. Dat hielp niet. Daarom is geen reden. Op een dag had ik het antwoord gevonden en zei ik: 'Omdat ik lesbisch ben.' En toen werd het stil. Heerlijk rustig.
    Dat brengt me bij de fiets. Ik haat fietsen. Elke dag vraagt er wel iemand aan me waarom ik geen fiets heb. Heel Amsterdam heeft er ťťn. 'Omdat lopen goed voor mijn botten is', zeg ik dan maar. Of: 'Hier wordt je fiets na een dag gejat.' Fout antwoord helaas. Houdt het dan nooit op! Ja dus. Vanaf vandaag. De oplossing stond in de krant. Bedankt Arnon (Voetnoot, 18 juli). Ik hoop dat vandaag iedereen het overal aan me vraagt: 'Waarom heb jij nog geen fiets? Heel Amsterdam fietst, heel Nederland.' En weet je wat ik dan zeg? 'Ik kan niet fietsen, mijn schaamlippen zijn te groot.' (Erop vertrouwend dat er niemand in mijn onderbroek kijkt.)
 

Red.:   Op VK-weblog: haatdragende commentaren tegen iedereen die kritiek had op multiculturalisme
 
 

De Volkskrant, 20-07-2011, ingezonden brief van Ineke Wieringa, Vogelenzang

Beste Arnon Grunberg,

Doe me een lol en bewaar voortaan je gesprekken met je vriendin over jullie intieme lichaamsdelen voor de ruimte waar die hoort: je eigen huis. En niet op een terras (waar dan ook) en zeker niet op de voorpagina van de Volkskrant! Waarom moet iedereen hiervan meegenieten?

 

De Volkskrant, 21-07-2011, column door Arnon Grunberg

Mensenpark

'We voorkomen nu jaarlijks de geboorte van zeker duizend zwaargehandicapte kinderen. Doordat ouders afzien van kinderen, soms adopteren, of door vroege beŽindiging van de zwangerschap', aldus professor Galjaard in een interview met Martijn van Calmthout dinsdag in de Volkskrant.
    Zoals Galjaard aangeeft, is het denkbaar dat over enkele decennia aanstaande ouders te horen krijgen: 'Uw kind zal niet erg intelligent worden, meer dan vmbo zit er niet in.'
    Mogen ouders dan zeggen: 'Zo'n kind willen we niet. Haal maar weg.'?
    Het leven is een groot selectieproces, maar wat zijn gegronde redenen voor een abortus?
    Een ernstige ziekte. Wellicht.
    In sommige landen zegt men: liever geen meisje.
    Abortus is in Nederland, anders dan de rituele slacht, vrijwel onomstreden. De vragen met betrekking tot abortus zullen echter steeds moeilijker blijken.
    Welke kinderen mogen wij afdrijven opdat het mensenpark slimmer, mooier en gezonder kan worden?


Red.:   Bekende IQ-fanatisme van joden.

 

De Volkskrant, 22-07-2011, column door Arnon Grunberg

Noodhulp

Op woensdag stond in een hoofdredactioneel commentaar van NRC Handelsblad: 'Zelfs de PVV, de gedoogpartner van het VVD-CDA-kabinet die geen cent meer in ontwikkelingssamenwerking wil steken, maakt een uitzondering voor noodhulp.'
    Onze definitie van fatsoen: een uitzondering maken voor noodhulp.
    In hetzelfde commentaar werd gesteld dat er geen reden was cynisch te doen over de oproep aan het Nederlandse volk van de heer Knapen, staatssecretaris van Buitenlandse Zaken, om geld te geven ter bestrijding van de honger in Afrika.
    Noodhulp, hoe wenselijk ook, biedt geen structurele veranderingen. Knapens oproep is te vergelijken met de oproep van een politicus in 1944 om geld te geven aan het Rode Kruis opdat het in Auschwitz broodjes kaas kan uitdelen.
    Effectieve armoedebestrijding is het bevorderen van immigratie in westerse landen, maar de poorten van kamp Afrika moeten koste wat het kost gesloten blijven: liever Giro 555 dan een Afrikaan in de achtertuin.


Red.:    Immigratiefundamentalisme



De Volkskrant, 23-07-2011, column door Arnon Grunberg

Lucian

Wie weleens een rondleiding heeft gehad door een kunstmuseum, een wijnboerderij of een paardenfokkerij zal het zijn opgevallen dat de andere deelnemers aan de rondleiding vaak fascinerender zijn dan de schilderijen, de druiven of de hengsten. Een van de weinige schilders die moeiteloos van de concurrentie konden winnen, was Lucian Freud, die op woensdag in Londen stierf.
    Lucian Freud, kleinzoon van Sigmund, werd geboren in Berlijn, overwoog een jockey te worden, en verklaarde dat hij nooit iets zou kunnen schilderen dat niet vůůr hem had gezeten. 'Dat zou een zinloze leugen zijn', zei hij.
    Freud schilderde veelal vrienden en bekenden. Mooi zijn ze in zijn handen niet geworden, maar daardoor des te intrigerender. Wij zijn immers rondwandelende hompen vlees in verval. Lucian Freud leert de kijker dat de mens niets anders is en niets anders heeft om zich aan vast te klampen dan zijn misvormingen.


Red.:    Natuurlijk heeft beste Arnon het geheel over zichzelf



De Volkskrant, 25-07-2011, column door Arnon Grunberg

Schutter

Jarenlang kregen we te horen dat terrorisme een islamitische aangelegenheid was. Het Lichtend Pad in Peru had niets met de islam te maken, het staatsterrorisme van Fujimori evenmin, maar geen enkele ideologie houdt van feiten.
    De slachtpartij in Noorwegen staat niet los van het rechtse populisme dat al jaren door Europa waait, ook al willen de pleitbezorgers het ontkennen. Afkeer van Europa, de islam, de multiculturele samenleving en immigratie in het algemeen, dat zijn eveneens de ingrediŽnten van vrijwel alle rechtse populisten in Europa, met uitzondering van Bart DeWever.
    Diabetes en hart- en vaatziekten vormen grotere bedreigingen dan terrorisme, maar de kracht van het terrorisme schuilt in het spektakel. De terrorist weet dat in iedere burger een ramptoerist schuilt. N.B.: de Noorse verdachte wordt geen terrorist genoemd maar een schutter. Hij was nu eenmaal blank. Over enkele decennia zal blijken dat de nazi’s eigenlijk schutterswaren met ADHD.  
 

Red.:   Breivik wordt geen terrorist genoemd, om te vermijden om over zijn doel als terrorist te praten, zijnde de moslim-invasie van Europa, omdat men weet dat de meeste Europeanen tegen de moslim-invasie van Europa zijn.

 

De Volkskrant, 26-07-2011, column door Arnon Grunberg

Overtuiging

Het zal u misschien ontgaan zijn maar net als Griekenland dreigt Amerika zijn schulden niet te kunnen betalen. Nu kan Amerika anders dan Griekenland geld laten drukken, tenminste in theorie. Griekenland heeft als deelnemer aan de euro en lid van de EU afstand gedaan van een bepaalde hoeveelheid soevereiniteit, wat geen ramp hoeft te zijn; hoeveel soevereiniteit heeft een land nodig?
    Het probleem in Amerika is dat het schuldenplafond wettelijk verhoogd moet worden en veel Republikeinen stribbelen tegen. Maandag schreef Diederik van Hoogstraten in de Volkskrant dat Obama zich voelde 'als een bruid die bij het altaar was verlaten'.
    De Amerikaanse politici die een compromis tegenhouden, hebben net als de Noor die een bloedbad aanrichtte last van overtuigingen. Een minimum aan overtuigingen is wellicht noodzakelijk, maar hoe minder hoe beter.
    Mijn overtuigingen zijn op een hand te tellen. De belangrijkste kan in drie woorden worden samengevat: een schone wc.


Red.:    Wat een keiharde leugen. Hoewel het wel zo is dat achter de meeste van die overtuigingen een enkele drijfveer zit: de joodse genen.
 


De Volkskrant
, 27-07-2011, column door Arnon Grunberg

Mestgeur

Aha, de Noorse jongeman die een bloedbad aanrichtte, is gek. Aleid Truijens meldde het dinsdag in de Volkskrant. Malou van Hintum stelt dezelfde diagnose en de heer Wilders' analyse is niet anders: 'Een eenzame verknipte idioot.'
    Uiteraard speelt de politieke en sociale context geen rol.
    Kijk, wanneer een islamiet een aanslag pleegt, dan is hij geen gek, maar een strijder in dienst van een levensgevaarlijke ideologie. Blanken zitten genetisch nu eenmaal anders in elkaar dan islamieten; islamieten gaan dood met hetzelfde gemak als waarmee wij een magnetronmaaltijd opwarmen. Zoals een paard bereden wil worden, zo wil de islamiet het huis van blanken schoonmaken. Ook is hij bruikbaar als lastdier, dan is hij het gelukkigst.
    Anders dan paarden is de islamiet goedkoop in het onderhoud.
    De stallen van de islamieten kwamen iets te dicht bij onze woonkamers, de mestgeur maakte ons misselijk: dŠt is het drama van de multiculturele samenleving.
 

Red.:   Te gek voor woorden. Overtuiging: de multiculturele samenleving is goed.

 

De Volkskrant, 28-07-2011, column door Arnon Grunberg

Haat

Pieter Hilhorst lijkt mij een weldenkend mens, maar in zijn column in de Volkskrant van dinsdag schrijft hij: 'Parlementaire haat is duizend keer beter dan buitenparlementair geweld. Juist Wilders kan mensen als Breivik temmen.'
    Voorkomt parlementaire haat buitenparlementair geweld?
    Ten tijde van de moord op Rabin bezigden de rechtse en extreemrechtse partijen in IsraŽl een retoriek die nauwelijks van haat te onderscheiden viel. Dat voorkwam het buitenparlementaire geweld niet.
    Wie gelooft dat de parlementaire haat van de NSDAP buitenparlementair geweld voorkwam? Hooguit werd individueel geweld vervangen door staatsgeweld.
    Julius Streicher was uitgever van Der StŁrmer, een krant die talloze variaties publiceerde op de slogan: 'De Joden zijn ons ongeluk.' Na de oorlog werd Streicher in Neurenberg ter dood veroordeeld en opgehangen.
    Het is op zijn best naÔef te denken dat er geen verband bestaat tussen de slogan 'de sociaal-democraten zijn ons ongeluk' en massamoord op sociaal-democraten.
 

Red.:   Der Sturmer van de moslims is de koran. Van de joden de bijbel. Staan net zulk soort dingen in. AG: enig referentiepunt: de oorlog. Rabin-voorbeeld: anekdotisch bewijs. Overtuiging: Wilders is fout.



De Volkskrant, 29-07-2011, column door Arnon Grunberg

Zelfmedelijden

Een goed voorbeeld van de cultus van het slachtofferschap was zondagavond in Zomergasten te zien. De heer Huijbregts vertelde dat zijn vader hem niet grappig vindt en hem twee dagen had genegeerd toen Huijbregts' moeder stierf. Daarbij keek Huijbregts alsof hij een hongersnoodramp had overleefd. Vervolgens kwamen de onvermijdelijke tranen. Hopelijk was het allemaal gespeeld, de heer Huijbregts zal wel weten dat de tot weekdier verworden mens die voor de televisie kruipt niets liever wil zien dan een combinatie van slordig geveinsde gevoeligheid en zelfmedelijden.
    Veel is geschreven over de (te) hoge verwachtingen die ouders van hun kinderen koesteren. Wat kinderen van hun ouders verwachten, is dikwijls niet minder absurd. Niet alleen moeten ouders kinderen voeden, beschermen en overgieten met liefde, ze moeten hun cabaretjes grappig, hun stukjes fantastisch en hun boekjes prachtig vinden.
    Mijn sympathie voor de vader van de heer Huijbregts nam met de minuut toe.
 

Red.:   Cynisme. Alle boeken van Arnon zijn niet anders dan geprojecteerd zelfmedelijden. Extra aangedikt om er een goede duit uit te slaan. Jaloezie als joodse zelfmedelijdenaar op andere zelfmedelijdenaars.


De Volkskrant, 30-07-2011, ingezonden brief van T.C.M. Dunk, Eindhoven

Marc-Marie Huijbregts

In tegenstelling tot Arnon Grunberg (Voetnoot, 29 juli) vond ik Marc-Marie Huijbregts in Zomergasten bepaald geen goed voorbeeld van de cultus van het slachtofferschap. Had hij zich als slachtoffer opgesteld, dan had hij na de minachtende opmerking van zijn vader het bijltje erbij neergegooid om deze vervolgens de rest van zijn leven de schuld te geven van zijn mislukte carriŤre. Van een mislukte carriŤre kun je in het geval van Huijbregts niet spreken. Integendeel. Misschien heeft de minachting van zijn vader, net als bij Jacob Katadreuffe uit Bordewijks roman Karakter, zelfs bijgedragen aan zijn succes. Maar sympathie voelen voor zo'n vader? Nee, dat krijg ik niet voor elkaar.

 

De Volkskrant, 01-08-2011, column door Arnon Grunberg

Feminisering

Le Monde berichtte over enkele details uit het manifest van de Noor die een bloedbad aanrichtte. Hij schijnt uitvoerig over de genitale herpes van zijn moeder te hebben geschreven, hij betreurt de 'feminisering van Europa' en beweert dat zijn familie geruÔneerd is door de seksuele/feministische revolutie.
    De apologeten van deze Noor verafschuwen de daad, maar beweren dat zijn gedachtegoed accuraat is.
    Laten we dat gedachtegoed nog eens samenvatten. De overtuiging dat de eigen cultuur uniek en superieur is. Afkeer van universalisme, afkeer van 'cultureel marxisme' - hij noemt Adorno, teloorgang van 'mannelijke waarden' en de al genoemde haat tegen feminisme en de seksuele revolutie.
    De angst van extreemrechts in Europa en Amerika voor de seksualiteit van de vrouw lijkt op die van de ayatollahs en de Taliban. IdeeŽn uit de grabbelton van de anti-Verlichtingsretoriek, die na de 20ste eeuw voorgoed in diskrediet zouden moeten zijn gebracht.


Red.:   AG: jodendom is superieur. universalisme = kosmopolitisme
 

De Volkskrant, 02-08-2011, column door Arnon Grunberg

Democratie

'Bezuinigingsdeal VS is een echt compromis', stond op de website van de Volkskrant. Is het compromis niet de essentie van democratie? Problematisch wordt het als een aanzienlijk gedeelte van de politici extreme posities inneemt.
    De inzet van de komedie over de verhoging van het schuldenplafond van de Amerikaanse overheid was de destructie van de 'New Deal', oftewel ontmanteling van sociale zekerheid.
    Daarnaast onthulde de komedie de grenzen van de democratie. Het is dwaas het volk te laten beslissen over hoe het verder moet met het stamcelonderzoek, maar vermoedelijk is het net zo dwaas het volk te vragen te beslissen over de bestrijding van een economische crisis.
    Dat de mening van de experts gewantrouwd wordt is terecht: veel experts bleken niet zoveel expertise te bezitten en corrupt te zijn. De mening van het volk verdient niet minder wantrouwen. Zeker als die mening gebaseerd is op politieke propaganda (lees: reclameslogans).
 

Red.:   Pedante aristocratenpraatjes.
 

De Volkskrant, 03-08-2011, column door Arnon Grunberg

Slachtofferschap

Vrijwel niemand grijpt zich met zo veel hartstocht vast aan de cultus van het slachtofferschap als de heer Wilders. Waarom die cultus gevaarlijk is, moge duidelijk zijn. Slachtofferschap, vermeend of echt, legitimeert agressie.
    Zoals ook door anderen is opgemerkt, werpt Wilders zich op als het ware slachtoffer van de aanslagen in Noorwegen. In een reactie op die aanslagen noemt hij de PvdA de 'Partij van de Arabieren', waarmee hij suggereert dat Cohen en de zijnen als volksvreemde elementen het land uit moeten worden gezet. Verdedigers van Wilders beroepen zich op het onderscheid tussen woord en daad. Taalgebruikers gaan ervan uit dat hun woorden verwijzen naar een werkelijkheid buiten die taal, maar ook kun je stellen dat woorden een werkelijkheid creŽren.
    Bijna wekelijks doet Wilders uitnodigingen voor een pogrom uitgaan. Als die pogrom plaatsvindt, is hij verbolgen. In het Duits bestaat een mooi woord voor mensen zoals Wilders: 'Ewiggestriger.'


Red.:   AG kan het weten, want het Ewiggestriger-schap is hem met de joodse paplepel ingegoten. Overigens is het 'wekelijks' een leugen
 

De Volkskrant, 05-08-2011, column door Arnon Grunberg

Vertaler

Literaire vertalers zijn ondergewaardeerd; Oranjes meest ambitieuze vertaalproject, het verzameld werk van Freud, kan niet genoeg geprezen worden.
    Intelligente personen als Karel van het Reve en Vladimir Nabokov hadden een hekel aan Freud, maar zij vielen Freud aan op zijn zwakste punten. Van het Reve hield er een beperkte definitie van wetenschap op na: als de theorie niet falsifieerbaar was, kon het niets zijn.
    Freud heeft ons zelfbeeld veranderd, hij heeft duidelijk gemaakt dat de rede niet berust op een redelijke basis. Onze cultuur is mede een product van Freuds denken. Een citaat uit zijn essay Het onbehagen in de cultuur, in de vertaling van Oranje: 'Het is altijd mogelijk een vrij groot aantal mensen in liefde aan elkaar te binden, als er maar genoeg anderen overblijven op wie de agressie kan worden uitgeleefd.'


Red.:   Weer een zeldzaam positief iets. En weer over een jood.

 

De Volkskrant, 08-08-2011, column door Arnon Grunberg

Schulden

Op zaterdag verklaarde hoogleraar Arnoud Boot in de Volkskrant: 'Het grote pijnpunt van keynesiaans beleid is dat je dat maar ťťn keer kunt doen. Nu is het geld op.'
    Terwijl veel economen vinden dat het programma van Obama om de economie te stimuleren te bescheiden was.
    Na de afwaardering van Amerikaanse kredietwaardigheid door S&P liet China weten dat Amerika af moet van zijn verslaving aan schulden.
    Deze verslaving is een mondiaal fenomeen; als staten, bedrijven en particulieren geen geld meer zouden lenen, zou de economie helemaal tot stilstand komen. Wij leven op geleend geld. Gelukkig liet Boot weten dat economische groei niet helemaal te voorspellen is, dus misschien komt ooit een eind aan deze toestand.
    Mocht u in de tussentijd de economie willen helpen, dan raad ik u aan iets te kopen, een laptop of een zomerjurkje bijvoorbeeld. Valt dat zomerjurkje tegen, kunt u het altijd naar Afrika sturen.


Red.:    Het keyensiaanse beleid kan je eindeloos herhalen, ten tijde van crisis, als je in de tussentijden van hoogconjunctuur maar flink de belastingen opschroeft en dus spaart.

 

De Volkskrant, 09-08-2011, column door Arnon Grunberg

Protest

Ach, de Arabische lente. Veldmaarschalk Tantawi, de facto leider van Egypte, arresteert bloggers die meningen verkondigen die hem niet zinnen. Hij is een Mubarak light en zelfs dat light is onzeker. De Syrische president moordt zijn eigen bevolking uit, maar de rest van de wereld houdt de aandelenkoersen in de gaten.
    In IsraŽl is echter een grootscheepse sociale protestbeweging op gang gekomen die is geÔnspireerd door de Arabische lente. De protestbeweging richt zich niet op de Palestijnse kwestie, maar vooral op te hoge woonkosten. Officieel is het protest apolitiek, maar in werkelijkheid is economisch protest dat zelden.
    Als de verzorgingsstaat afbrokkelt, zijn dergelijke protestbewegingen ook in Europa denkbaar. De transactie van de verzorgingsstaat was immers: wij verzorgen u en bieden uw kinderen kans op opwaartse sociale mobiliteit, u houdt zich koest.
    De geschiedenis leert dat mensen een reden nodig hebben om zich koest te houden.


Red.:   Helemaal fout: De geschiedenis leert dat mensen een reden nodig hebben om zich op te winden (revolutionair). Een zeer goede reden.
 

De Volkskrant, 10-08-2011, column door Arnon Grunberg

Kalmeren van de markt

'Kredietbeoordelaars worden (vaak) betaald door partijen (banken) wier producten ze een rating geven. In veel gevallen leidt dit niet tot grote problemen', schreven Marcel Biemond, Jeroen Bos en Robert Bierens dinsdag in de Volkskrant.
    Kun je echt beoordeeld worden door iemand die je voor die beoordeling betaalt?
    Paul Krugman stelt in The New York Times dat S&P en andere kredietbeoordelaars een belangrijke rol hebben gespeeld bij de crisis van 2008. Wie de documentaire Inside Job van Charles Ferguson over die crisis heeft gezien komt tot dezelfde conclusie.
    Intussen ontkent Obama de rating van S&P en koopt de ECB obligaties, die kennelijk niet aan de straatstenen te slijten zijn.
    Dit heet: het kalmeren van de markt.
    Aan de markt is te merken dat die zich niet goed laat kalmeren. Soms, en dat is ironisch, heeft die markt beter door wat er aan de hand is dan politici.


Red.:  Natuurlijk weet de markt het beter, volgens de neoliberaal.

 

De Volkskrant, 11-08-2011, column door Arnon Grunberg

Messaging

Een van de pogingen van het Mubarak-regime om de revolutie in Egypte te stoppen, was het platleggen van het internet. Veel heeft die poging niet uitgehaald.
    Nu roept een parlementslid van Tottenham, David Lammy, op de instant messaging service van BlackBerry tijdelijk te stoppen, zodat de relschoppers hun rellen in Britse steden niet meer kunnen coŲrdineren.
    De rassenrellen in Los Angeles in 1992 hebben al bewezen dat delen van een betrekkelijk vredige, westerse metropool zonder instant messaging in een oorlogszone kunnen veranderen.
    Wanneer zijn relschoppers opstandelingen?
    Het Westen lijkt de volgende logica te volgen: geweld tegen bevriende staten is verboden, geweldplegers zijn relschoppers. Geweld tegen staten die ons minder bevallen is legitiem, daar spreken we over opstandelingen.
    De morele basis hiervan verdient verduidelijking. Zeker is dat het tijdelijk stopzetten van instant messaging eerder doet denken aan een dictatuur in verval dan aan een levendige democratie.

 

De Volkskrant, 12-08-2011, column door Arnon Grunberg

Bloeddorst

Mensen verlangen naar een wondermiddel voor alle kwalen. Dat is de essentie van het populisme. En ze willen een simpele verklaring van vrijwel alle verschijnselen. Vandaar het succes van populair-wetenschappelijke boeken, geschreven door personen die autoriteit veinzen op basis van hun hoogleraarschap.
    In de Volkskrant van donderdag heeft Marcel van Dam de ziekte gevonden die de samenleving sloopt. Mensen willen geen kwaliteitsjournalistiek meer? Het ligt aan het neoliberalisme. Dat ze pedofielen willen lynchen? Neoliberalisme.
    Er is van alles mis met het neoliberalisme, maar de behoefte van burgers om pedofielen te lynchen is niet te wijten aan managers van hedgefunds. Deze volkswoede wordt opgeroepen door de hetzerige berichtgeving en door politici die het verschil tussen retoriek en demagogie niet kennen.
    Het zou columnisten, burgers en politici sieren zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hun bloeddorst in plaats van het systeem daarvan de schuld te geven.


Red.:   Natuurlijk kan neoliberalisme nooit de schuld zijn... AG is het zelf. (Van Dam heeft kritiek op Amerika)

 

De Volkskrant, 15-08-2011, ingezonden brief van Brenda Reyerse, Amsterdam 

Van Dam/Grunberg (1)

Kan Marcel van Dam nu eindelijk eens 'uit'? Zijn diepgewortelde mantra: de mens is goed en zielig, moet geholpen worden door vadertje staat, hangt me enorm de keel uit.
    Vooral ook omdat vadertje staat alleen goed blijkt te zijn als het vorm wordt gegeven door sociaal-democraten/socialisten, nee liefst door Marcel van Dam zelf. Is dit niet het geval, dan krijgt de staat, het systeem de schuld van menselijk gedrag dat asociaal, crimineel, gevaarlijk of amoreel is. Over populisme gesproken! Dank daarom aan Arnon Grunberg voor zijn column van vandaag (Voorpagina, 12 augustus) rond stellingnames van Van Dam.


De Volkskrant, 15-08-2011, ingezonden brief van Wim Bartels, Amsterdam

Van Dam/Grunberg (3)

Arnon Grunberg kent of begrijpt als literator en filosoof niet al te goed het sociaal-wetenschappelijke systeem-begrip, gezien zijn kritiek op Marcel van Dams column van de dag ervoor (Opinie & Debat, 11 augustus).
    Want Van Dam gaf in zijn stuk niet een bepaald systeem 'de schuld' van alle hedendaags falen, maar liet wel aannemelijk en verduidelijkend zien hoe de nog steeds om zich heen grijpende (inderdaad neoliberale) vermarkting van menselijke betrekkingen en gedragingen nu ook leidt tot een verdere ondermijning van onze democratie en een groeiend consumentisme en populisme.
    Een dergelijke verklarende achtergrond- en procesbeschrijving helpt, meer dan Grunbergs Voetnoot, te begrijpen hoe blijvende en diep-menselijke gedragsmogelijkheden zich in onze tijd en in de huidige onderlinge samenhang verspreiden.
    Ik vermoed overigens dat Van Dam, juist vanwege zijn systeembegrip, zal instemmen met Grunbergs oproep aan politici en journalisten om eindelijk hun eigen verantwoordelijkheid te nemen om de negatieve verschijnselen te keren.

 

 

De Volkskrant, 15-08-2011, column door Arnon Grunberg

Klare taal

De heer Rutte keerde terug van vakantie, putte zich uit in excuses en noemde de Noor die een bloedbad aanrichtte 'een totale idioot'. De daad hield geen verband met iets anders.
    De heer Rutte lijkt van mening dat taal bestaat uit betekenisloze vormpjes op papier of een scherm en betekenisloze geluidjes uit de monden van mensen.
    Stel dat ik schrijf: 'Een welgeschapen Hollandse kaaskop zou de heer Rutte in zijn kontje moeten neuken tot de heer Rutte geen boe of bah meer kan zeggen.'
    Als een Hollandse kaaskop dat vervolgens uitvoert, heeft die tekst uiteraard niets met de daad te maken, want volgens de heer Rutte is betekenis geven aan talige tekens zelfbedrog.
    Wellicht verklaart Rutte binnenkort: 'De mens is gťťn talig wezen.'
    Maar die uitspraak zal hem vermoedelijk te academisch zijn, de heer Rutte houdt van klare taal die betekenisloos is.


Red.:   Gunst, Arnold is op zijn besneden pikje getrapt.
 

De Volkskrant, 17-08-2011, column door Arnon Grunberg

Veiligheid

Op maandagochtend bezocht ik de Afghaanse ambassade in Den Haag, ik had een visum nodig. Anders dan bij de meeste ambassades stond de deur open, van beveiliging was geen sprake.
    De ambassadeur bleek een vriendelijke man, die zich verontschuldigde dat hij mij vanwege de ramadan geen thee kon aanbieden.
    Wij geven jaarlijks miljarden uit aan beveiliging. Een aanzienlijk gedeelte van de beroepsbevolking produceert veiligheid, beter gezegd: een gevoel van veiligheid.
    De handelingen van onze beveiligers zijn veelal rituelen om het gevaar te bezweren. We denken dat buurtregisseurs en andere beveiligers wezenlijk verschillen van magiŽrs en tovenaars, die het noodlot dienden te bezweren in zogenaamde primitieve samenlevingen. Deze magiŽrs produceerden ook een gevoel van veiligheid. Tot het misging.
    Voortdurend overschatten wij ons vermogen rationeel te denken en wij menen dat onze samenleving gehoorzaamt aan rationele wetten.
    Dat geloof in de rationaliteit is in wezen ook een religie.


Red.:   De bekende leugen, die alleen maar van een religieus kan komen.


De Volkskrant
, 19-08-2011, column door Arnon Grunberg

In the tree

Over het artikel van afgelopen zondag in The New York Times over Wilders en Nederland is al veel geschreven. Mij trof de zijdelingse opmerking dat de heer Wilders ondanks herhaaldelijke verzoeken van die krant niet wilde praten.
    Wij weten nu waarom. Steven Erlanger, de journalist die het artikel schreef, had geen burgerservicenummer en kon niet door de screening van de PVV komen. Vermoedelijk heeft de heer Wilders daarom ook een verzoek van mij afgewezen om een filosofisch gesprek over waarheid te voeren.
    Misschien is het anders gegaan. De heer Wilders vroeg aan de heer Bosma: 'Hoe zeg je 'ze kunnen allemaal de boom in' in het Engels?'
    Bosma antwoordde: 'Let them all go in the tree.'
    'Dat wordt me veel te ingewikkeld,' zei Wilders.
    Toen werd The New York Times afgezegd.

 


De Volkskrant
, 20-08-2011, column door Arnon Grunberg

Vergissingen

De maatschappij is zo ingewikkeld geworden dat burgers zich voortdurend vergissen, en daarom moeten ze worden gestuurd, beweren sommigen.
    Vroeger kocht u het lekkerste brood. Tegenwoordig is er reclame die u misleidt, waardoor u brood koopt dat eigenlijk vies is en bovendien slecht voor uw gezondheid. Dit heet 'commercialisering'. Vanwege de reclame koopt u ook meer brood dan u nodig hebt. Dat is 'consumentisme'.
    Als mensen zo gemakkelijk worden misleid, dan moet democratie wel een historische vergissing zijn. En wellicht wordt die conclusie over honderd jaar ook getrokken. Het is niet uitgesloten dat paternalisme dan boven vrijheid zal worden gesteld.
    Wie vrij is, kan immers vergissingen maken. Het bij voorbaat uitsluiten van menselijke vergissingen betekent dat er geen vrijheid meer is.
    Zij die spreken over consumentisme en commercialisering proberen net als de reclame uw koopgedrag te beÔnvloeden. Antireclame is ook reclame.


Red.:   Onbenul kan niet anders dan zwart-wit denken.


De Volkskrant
, 22-08-2011, column door Arnon Grunberg

Geweld

'Wie een mobiel nummer in Tripoli belt, hoort op de achtergrond het prachtige geluid van de kogels van de vrijheid', zei Anwar Fekini, een rebellenleider in LibiŽ. PoŽzie die afkomstig zou kunnen zijn van de futuristen, die in de schoonheid van geweld geloofden. Dat geloof bestaat nog steeds, maar het mag niet meer worden beleden. Wij behoren te veinzen dat geweld een laatste middel is.
    Maar goed, met hulp van de NAVO worden in LibiŽ de kogels van de vrijheid afgevuurd.
    In SyriŽ vuurt de dictator zijn kogels af. Wat de NAVO in LibiŽ deed, kon uiteraard niet in SyriŽ: dreigen met sancties heeft nog nooit indruk op een dictator gemaakt.
    IsraŽl en de Gazastrook maken zich op voor een volgende oorlog.
    Ik denk aan een lied van mijn favoriete band Laibach: 'War goes on just like before/ War goes on, it never ends/ War brings bigger dividends.'
 

Red.:   Alleen ter archivering - geen krant ontvangen


De Volkskrant
, 23-08-2011, column door Arnon Grunberg

Markten en schulden

De heer Van Rompuy, voorzitter van de Europese Raad, wil dat de eurozone 'de markten bij de hand zal nemen'.
    Herinnert u zich George Soros? Hij speculeerde in 1992 tegen het Britse pond en dwong de Britten uit het Europees Wisselkoersmechanisme, de voorbereider van de euro, te treden. Markten trekken zich weinig aan van presidenten en geven een reŽler beeld van de werkelijkheid dan politici.
    Intussen wordt ook in de Volkskrant om het afschaffen van de euro geroepen. Waarna de EU richting West-Europese Unie zal gaan. De West-Europese Unie, bestaat die dan? Bestond, deze is in 2011 opgeheven.
    Verder kun je steeds vaker horen dat schulden het probleem zijn. Onzin, ook gereguleerd kapitalisme kan niet zonder schulden. Bedrijven maken schulden om te investeren, staten lenen geld om oorlog te voeren en burgers sluiten een doorlopend krediet af om hun onbevredigbare verlangens even te bevredigen.


Red.:    Kapitalisme = ongereguleerde markten. Over burgers: cynisme. (gemeenschappelijke factor: joodse denken).

 
De Volkskrant, 29-08-2011, column door Arnon Grunberg

Loterij

Dan Ariely, gedragseconoom, stelde in NRC Handelsblad dat uit zijn experimenten bleek dat de meeste menselijke beslissingen niet rationeel zijn. Al eerder kreeg Daniel Kahneman de Nobelprijs Economie voor onderzoek waaruit een soortgelijke conclusie kon worden getrokken: de homo economicus is een mythe.
    Als ik Ariely en Kahneman goed begrijp, maken mensen zelfs als ze over juiste informatie beschikken irrationele keuzes.
    Ariely gaat misschien nog een stap verder, hij is ervan overtuigd dat mensen stemmen op grond van verkeerde informatie. Paternalisme is noodzakelijk.
    Moet de democratie dan ingeruild worden voor een raad van experts? Maar ontkomen die experts aan irrationaliteit en machtshonger?
    De meest rationele oplossing lijkt me dat we ons lot in handen van experts noch in handen van het volk leggen, wij laten het toeval beslissen.
    Verkiezingen worden vervangen door een loterij. Dat bespaart ons ook een hoop onnodige en onesthetische debatten.


Red.:   Algemeen: onbenul. Ariely: joods

 
De Volkskrant, 31-08-2011, column door Arnon Grunberg

Gentechnologie

'Dat Europa terughoudend is met gentechnologie moet het zelf weten, maar het moet zich niet bemoeien met landen waarvan de bevolking er juist enorm veel baat van kan hebben', zei gentechnoloog Paul Anderson op dinsdag in de Volkskrant in een gesprek met Ben van Raaij.
    Anderson stelt dat dankzij gentechnologie de cassaveopbrengst met 30 procent is toegenomen. Ook beweert hij dat gentechnologie het mogelijk zal maken visolie uit planten te halen, wat in tijden van overbevissing een welkom alternatief is.
    Weerstand tegen deze technologie zou veelal afkomstig zijn van door Europa gefinancierde ngo's. Interessant.
    Al eerder wees ik erop dat sommige mensen zo'n geloof hechten aan de gedachte dat gentechnologie en het bedrijf Monsanto de duivel in eigen persoon zijn, dat ontkenning hen woedend maakt. Ze reageren op Anderson als een gereformeerde op de paus, maar de gereformeerde beseft tenminste dat het kwaad ook in hemzelf zit.


Red.:   Kant Monsanto - AG: (bijna) altijd fout
 

De Volkskrant, 01-09-2011, column door Arnon Grunberg

Satire

Op dinsdag stond een stuk in de Volkskrant van Haye van der Heyden, schrijver van komische televisieseries.
    Haye van der Heyden verklaart dat hij zich nooit voor politiek interesseerde, omdat 'zijn verwekker in de oorlog carriŤre maakte bij een inmiddels bepaald niet meer zo populaire partij'.
    Verder meldt hij dat hij zeer tevreden is, omdat hij uit een 'intellectueel gezin stamt', blank is en in een rijke buurt woont. Het neerslaan van de opstand in SyriŽ inclusief het martelen doet hij af als 'heel normale kinderziektes'. Criminelen moeten volgens hem ter dood worden gebracht, dan kan er meer geld naar bejaarden.
    Deze man moet tegen zichzelf in bescherming worden genomen, temeer daar hij beweert vrouw en kinderen te hebben. Maar vermoedelijk zijn vrouw en kinderen, net als zijn overige denkbeelden waanvoorstellingen, afkomstig uit Van der Heydens onderontwikkelde brein.
    Of zijn stuk is mislukte satire.
    Laten we dat laatste hopen.

 

De Volkskrant, 02-09-2011, column door Arnon Grunberg

Middenstandsmentaliteit

Opportunisme en lafheid zijn mensenrechten, van niemand mag heldendom worden verwacht. Ik parafraseer de beroemde uitspraak van W.F.Hermans: een held is iemand die straffeloos onvoorzichtig is geweest.
    Was ik momenteel als Nederlandse schrijver in China op bezoek geweest had ik mij van mijn meest opportunistische kant laten zien. De middenstandsmentaliteit geldt tegenwoordig immers als het hoogst haalbare voor schrijvers en kunstenaars en ik pas mij gaarne aan.
    Maar laten we voor dat opportunisme uitkomen, pas echt immoreel is dikwijls de camouflage van het opportunisme. Zo zei Adriaan van Dis - een man die ik waardeer en voor wie ik homo-erotische gevoelens koester - in NRC Handelsblad over China: 'Dit is een land dat alleen maar krachtig geleid kan worden.'
    Natuurlijk, de Chinezen mogen onze iPads in elkaar zetten, verder dienen ze stevig onderdrukt te worden. Het zijn tenslotte geen blanken.
    Wie beweerde dat de koloniale reflex was uitgestorven?


Red.:   De man die beweert geen principes te hebben ...
 

De Volkskrant, 03-09-2011, column door Arnon Grunberg

MaoÔst

Een tijdje mocht PVV-ideoloog Martin Bosma columns schrijven voor NRC Handelsblad. Nou ja, ideoloog? Ach.
    In zijn columns schreef de heer Bosma onder andere dat hij gedichten van Eybers las wanneer er in de Kamer werd gedebatteerd. Hij verveelt zich daar namelijk.
    De heer Bosma wil graag bij de grote mensen aan tafel zitten. Eybers, toe maar.
    Nu is de heer Bosma boos dat hij geen columns meer mag schrijven voor NRC. Daarom heeft hij minister Van Bijsterveldt vragen gesteld over het belang van 'maoÔst' Derk Sauer in NRC.
    Bosma weet weinig, niet eens wat een minderheidsbelang inhoudt. NRC is grotendeels in handen van Egeria en Egeria heeft geen boodschap aan Sauer.
    Van de gelegenheid maak ik gebruik te verklappen wat het oordeel van de geschiedenis zal zijn over de heer Bosma en zijn schrijfsels: de vuilnisbak.


Red.:   Wat een aardig zelfportret ...

 

De Volkskrant, 05-09-2011, column door Arnon Grunberg

Overheid

Op zaterdag stond er in de Volkskrant een interessant interview van Wilma de Rek met hoogleraar economie en lid van de Eerste Kamer Esther-Mirjam Sent (PvdA).
    Sent merkt op dat de zucht naar beheersbaarheid leidt tot een overmaat aan regelgeving, met bureaucratisering als gevolg.
    De drooglegging in Amerika liet al zien dat een reŽel probleem (alcoholisme) niet bestreden kan worden door een overheid als strenge vader.
    Verder geeft Sent aan dat de burger aan keuzestress lijdt.
    Ik kan mijn twijfels hebben bij burgers die zeggen: ik wil dat de overheid bepaalt waar ik mijn ziektekostenverzekering afsluit en hoe ik voor mijn pensioen spaar. Maar als sommige kiezen voor een SM-relatie met de overheid, wie ben ik? Niet elke burger heeft dezelfde verlangens en behoeftes.
    Wil de overheid effectief de maatschappij reguleren, moeten burgers kunnen kiezen met welke overheid zij te maken willen hebben: de vader of de nachtportier.

 

De Volkskrant, 06-09-2011, column door Arnon Grunberg

Weeffouten

Bij de verkiezingen voor de Bondsdag in 2009 kreeg de liberale FDP onder leiding van Guido Westerwelle een kleine 15 procent van de stemmen. Intussen is Westerwelle afgezet als partijvoorzitter en lijdt de FDP de ene nederlaag na de andere. In de deelstaat Mecklenburg-Vorpommern haalde de FDP afgelopen zondag niet eens de kiesdrempel van 5 procent en werd de extreem-rechtse NPD groter dan de FDP. Zoals het ook in Nederland niet uitgesloten is dat de PVV groter wordt dan de VVD.
    In een commentaar schrijft de SŁddeutsche Zeitung dat het probleem om de NPD de grond onder de voeten weg te nemen vooralsnog onopgelost is. Ook afgenomen werkloosheid helpt niet.
    De SŁddeutsche geeft aan dat met een maatschappij waar de NPD succesvol is in het algemeen iets mis is. Kortom, de opkomst van extreem-rechts heeft te maken met structurele weeffouten in de maatschappij. Of misschien: structurele weeffouten in de mens zelf.
 

Red.:   Tegenover de structurele weeffouten van het joodse, religieuze, nomadische en kosmopolitische denken.


De Volkskrant
, 07-09-2011, column door Arnon Grunberg

Subversief

'Redde wie zich redde kan' is een begrijpelijk principe. Wie de wereld wil veranderen, kan dat niet doen vanuit een verzwakte positie en dient zichzelf dus eerst te redden. Daarom vond ik het prima dat Nederlandse schrijvers naar China gingen om over hun werk te vertellen.
    Nu blijkt dat zij naar China zijn gegaan om mensenrechten en censuur aan de orde te stellen. Een schrijver liet weten: 'In Peking heb ik in ťťn week meer moedige mensen ontmoet dan in Nederland in jaren.' Een slogan waar de Chinese VVV jaren mee vooruit kan: 'Behoefte aan moedige mensen? Kom naar Peking.'
    Ik wacht nu op het reisje naar SyriŽ om gemartelde mensen te ontmoeten. Die heb je in Nederland ook niet zoveel. Mijn collega's en ik kunnen in de folterkamers op diplomatieke wijze voordragen uit eigen werk. De subversieve werking van de literatuur zal worden aangetoond.


Red.:   Onze cynicus heeft ineens weer principes.


De Volkskrant
, 08-09-2011, column door Arnon Grunberg

Satire (2)

Aha, het was geen satire. Haye van der Heyden kwam dinsdag in de Volkskrant terug op zijn opiniestuk van vorige week waarin hij vrijmoedig sprak over zijn jeugd, de doodstraf en Wilders.
    Van der Heyden kent nog altijd het verschil niet tussen bedreiging en discriminatie, maar dat hij toegeeft dom te zijn is een stap vooruit.
    Daarna schrijft Van der Heyden: 'Maar ook dan mag ik toch een plekje in onze democratie?'
    Daarmee wil hij zeggen dat hij bijvoorbeeld eveneens mag verkondigen dat na een natte zomer vijf heksen verbrand dienen te worden om meer regen te voorkomen; iedereen die dat geen goed plan vindt, miskent de gevoelens en behoeftes van een burger. Alle meningen zijn immers evenveel waard.
    Van der Heyden eindigt zijn stuk met de mededeling dat hij het goed bedoelde. Welnu, Himmler, Pol Pot, Stalin, Beria en Bin Laden: zij bedoelden het allemaal goed.


Red.:   Weer een schitterend zelfportret.


De Volkskrant
, 09-09-2011, column door Arnon Grunberg

Natuur

Helaas is de serie 'De vliegende auto' in de Volkskrant afgelopen. Verleden week deed 'genenjager' J. Craig Venter de voorspelling dat wij algen zullen eten die niet te onderscheiden zijn van biefstuk. Echt vlees consumeren wordt dan een pervers en wellicht ook immoreel plezier, te vergelijken met hoerenlopen.
    Venter zegt dat er in de landbouw niets meer natuurlijk is. Zo is de natuurlijke tomaat 'groen, bitter en zo groot als een duim.'
    Enkele lezersreacties op mijn Voetnoot waarin ik levensmiddelentechnoloog Kees de Gooijer aan het woord liet, maken duidelijk dat Venters kennis nog niet gemeengoed is. De overtuiging heerst dat boeren domoren zijn die zich overbodige bestrijdingsmiddelen laten aansmeren om ze puur voor hun plezier te spuiten.
    In een e-mail citeerde De Gooijer professor Katan: 'De natuur wil maar een ding: ons dood hebben.' Geen reden om de natuur te vernietigen, wel goed om in het achterhoofd te houden.


Red.:   natuurlijk heeft hij als schrijver ook verstand van technologie.
 


De Volkskrant
, 13-09-2011, column door Arnon Grunberg

Markt

Afgelopen donderdag drukte de Financial Times, volgens columnist Heldring de beste krant ter wereld, een ingezonden brief van de heren Rutte en De Jager af.
    Rutte en De Jager pleiten voor een onafhankelijke commissaris die landen in de eurozone dwingt tot fiscale discipline en deze landen, indien nodig, straft. Op de voorpagina kwam de Financial Times tot de conclusie dat de harde opstelling van Nederland inzake de Griekse kwestie met binnenlandse politiek (lees: PVV) te maken had.
    Het interessante is dat de rente op Duitse (en dus ook Nederlandse) en Amerikaanse staatsobligaties extreem laag is. Dit betekent, aldus columnist Martin Wolf in de Financial Times, dat deze landen niet meer moeten bezuinigen, maar juist moeten investeren en meer schulden moeten maken. Dat is de boodschap van de markten.
    Ironisch genoeg negeren ook politici die de markten zouden moeten vertrouwen de noodkreet van de markt.


Red.:   De vrije marktfundamentalist. 'Volgens Heldring': ad professorandum.
 


De Volkskrant
, 14-09-2011, column door Arnon Grunberg

Omelet

Afgelopen week schreef Adriaan van Dis in NRC Handelsblad dat het onmogelijk is om anderhalf miljard mensen met zachte hand uit armoede en achterlijkheid te verheffen. Hij had het, zoveel mag duidelijk zijn, over China.
    Mao heeft minstens 45 miljoen doden op zijn geweten, maar wat zijn 45 miljoen doden als je daarvoor welvaart terugkrijgt? En om een omelet te maken moet je een eitje breken, nietwaar?
    Kijk, de enige twee echte westerse waarden zijn de euro en de dollar. Alle andere westerse waarden zijn glijmiddelen van deze valuta's of licht hoogmoedige variaties op het Oude en Nieuwe Testament.
    Als rechtgeaarde kapitalist stel ik mij op het standpunt dat iedereen overal ter wereld zijn spulletjes mag verkopen, zeker kleine middenstanders als kunstenaars en schrijvers.
    Maar betekent dat dan ook dat je laconiek moet doen over massamoord? Mijn antwoord daarop luidt: dat is helemaal niet nodig.


Red.:   Tja kapitalist - roofridder. Dat wisten we al. Met principes, zijnde het principe: de kapitalist mag het wel maar de communist mag het niet
 


De Volkskrant
, 15-09-2011, column door Arnon Grunberg

Schaker

In New York zag ik de documentaire Bobby Fischer Against the World van Liz Garbus.
    De Amerikaan Fischer wordt in 1972 wereldkampioen schaken door in IJsland van de Rus Spassky te winnen. Lang was het de vraag of Fischer naar IJsland zou komen, maar uiteindelijk verscheen hij. De tweede wedstrijd liet hij verstek gaan omdat de camera's hem stoorden.
    Zijn gedrag wordt vreemder. Hoewel hij van Joodse komaf is, heeft hij last van antisemitische uitbarstingen.
    In 1992 speelt hij in JoegoslaviŽ opnieuw tegen Spassky, ten tijde van een officieel embargo tegen dat land, waardoor hij niet kan terugkeren naar Amerika.
    Op 11 september 2001 belt hij met een Filipijns radiostation om zijn vreugde te uiten over de aanslagen.
    In 2008 sterft hij. Zijn laatste woorden: 'Niets is beter tegen de pijn dan de menselijke aanraking.'
    Toen ik de bioscoop verliet, speet het me dat ik geen schaker ben geworden.


Red.:   Jood.


De Volkskrant
, 16-09-2011, column door Arnon Grunberg

Antwoord

Keeper Khalid Sinouh kwam in het nieuws nadat hij getwitterd had dat hij 'een beetje moe van die 9/11 propaganda' werd. Waarna zijn club (PSV) afstand van hem nam: het betaald voetbal dient door te marcheren alsof er geen buitenwereld bestaat.
    Het is onmogelijk en wellicht zinloos alle aanhangers van de diverse samenzweringstheorieŽn van repliek te dienen. Zij die menen dat de aanslagen van 9/11 door de CIA zijn uitgevoerd, zullen voet bij stuk houden. (Ook de overtuiging dat de staatsschulden in Duitsland, Nederland en Amerika een acuut probleem zijn, is in wezen een samenzweringstheorie.)
    Onlangs publiceerde Elsevier, geen anti-imperialistisch weekblad, een grafiekje waaruit bleek dat de slachtoffers van terreuraanslagen van de afgelopen tien jaar in het niet vallen bij de slachtoffers in Irak.
    Als Sinouh vraagt waarom wij de slachtoffers van 9/11 wel en de slachtoffers in Irak niet herdenken, dan verdient hij een antwoord.
 

Red.:   Pro-moslim.


 


De Volkskrant
, 17-09-2011, column door Arnon Grunberg

Geruststelling

Zo af en toe moet ik het oneens zijn met binnen- en buitenlandse filmcritici. The Tree of Life van Terrence Malick werd bijvoorbeeld onthaald als een meesterwerk. Ik vond het een draak, nou ja, draakje.
    Woody Allens Midnight in Paris is vrijwel overal lovend ontvangen. Allens beste film blijft echter Zelig uit 1983, hoewel de kwaadaardigheid van Vicky Cristina Barcelona uit 2008 ook niet te versmaden is.
     Midnight in Paris gaat over een Amerikaanse aspirant-schrijver in Parijs die door de tijd kan reizen en in de jaren twintig belandt; jawel, daar zijn Hemingway, Fitzgerald en Picasso.
    Ambachtelijk zit de film aardig in elkaar, helaas gaat hij nergens over.
    Ik vermoed dat het enthousiasme van het publiek voortkomt uit een soort geruststelling. Hemingway: we weten wie dat is. Fitzgerald: hebben we van gehoord, we zijn niet dom.
    WŠs Midnight in Paris maar cultuurgeschiedenis voor domoren, zelfs dat is hij niet.


Red.:   En weer een jood. Lichtelijk kritisch, maar hij telt toch Reclame is reclame ...


De Volkskrant
, 19-09-2011, column door Arnon Grunberg

Hobby's

Tijdens een debat tussen Republikeinse presidentskandidaten in Amerika zei een van hen, Ron Paul, dat als een onverzekerde jongeman in coma kwam te liggen de kerk voor hem moest zorgen. Dat was vrijheid: risico's nemen en verantwoordelijkheid dragen.
    Vanuit het perspectief van de Republikeinen is de heer Rutte een bolsjewiek, maar ook wie dat perspectief niet hanteert, zal toegeven dat het verschil tussen een centrumlinkse en een centrumrechtse regering in Nederland vooral een kwestie van retoriek is.
    De heer Wilders is een grootmeester in symboolpolitiek, de dadaÔstische variant weliswaar. Uit een interview zaterdag in de Volkskrant bleek dat hij de EU tegenwoordig net zo gevaarlijk vindt als de islam.
    De euro is al een linkse hobby genoemd, nog even en we krijgen te horen dat het kapitalisme een linkse hobby is. Rechtse hobby's in Nederland: Blut und Boden, en een afkeer van Marokkanen, kapitalisten en andere ontaarde kosmopolieten.
 

Red.:   Ja ja, aardse mensen hebben niets met nomadische ontaarden met woestijngodsdiensten en besneden pikkies.


De Volkskrant
, 20-09-2011, column door Arnon Grunberg

Held

De onthulling van Willem Otterspeer zaterdag in de Volkskrant dat W.F. Hermans zich aangemeld had bij de Kultuurkamer heeft nauwelijks commotie veroorzaakt. De Tweede Wereldoorlog is definitief voorbij of WFH maakt weinig emotie meer los. Ik hoop het eerste.
    Albert Camus heeft tijdens de oorlog verwijzingen naar Kafka uit een essaybundel geschrapt om de nazicensuur te omzeilen. De schrijver is zelden een held.
    Volgens Otterspeer zei Hermans dat de schrijver geen vriend, geen vrouw en geen vaderland heeft (wanneer en waar heeft Hermans dat beweerd?).
    Hermans had vrouw en kind en heeft in een interview in 1963 gezegd dat iedere schrijver gebonden is aan zijn vaderland.
    Misschien meende Hermans dat de echte schrijver ook zijn ziel verkoopt als dat zijn schrijverschap ten goede komt. Het ergste wat een schrijver kan overkomen is dat hij zijn ziel in de verkoop doet en ontdekt dat er geen kopers zijn.


Red.:   Het is natuurlijk AG die zijn ziel verkoopt - met of zonder kopers.

 


De Volkskrant
, 21-09-2011, column door Arnon Grunberg

Verzorgingsstaat

Heeft de New Deal van Franklin D. Roosevelt het kapitalisme gered? Ja zeker, het kapitalisme heeft de verzorgingsstaat nodig.
    Meneer Unilever wil zijn Unox-worsten aan zoveel mogelijk mensen verkopen. Daarom moeten arme mensen geld (uitkeringen) van de overheid krijgen om die worsten te kunnen kopen.
    Meneer Pfizer wil dat alle zieke en het liefst ook alle gezonde mensen zijn medicijnen aanschaffen. Ziektekostenverzekeringen stellen de armen in staat uit de medicijnkast van meneer Pfizer te snoepen.
    Voor de overheid is het goedkoper en rendabeler een burger een uitkering te geven dan hem op te sluiten in de gevangenis. Sociale voorzieningen voorkomen dat zich een onderlaag vormt die het genot gaat zoeken in opstand en geweld.
    De verzorgingsstaat stimuleert de economie en is tevens een kalmeringsmiddel, een soort valium, hij houdt burgers rustig en kneedbaar. Ethische redenen voor een verzorgingsstaat zijn bijzaak.


Red.:   Wat een vies en vuil mannetje is het toch ... De gaskamer is bijna te goed ...


De Volkskrant
, 23-09-2011, column door Arnon Grunberg

Infantiel

De infantilisering van de Nederlandse politiek bereikt nieuwe hoogtepunten. Zoals inmiddels genoegzaam bekend voerde mevrouw Sap een act op met een stekkerdoos, waarna de heer Wilders zei dat er nog nooit een stekker in mevrouw Sap had gezeten. Seksisme, maar van de heer Wilders wordt niet anders verwacht.
    Wie naar de boutades van de heer Wilders luisterde, kon zich niet aan de indruk onttrekken dat de man zo infantiel is dat hij het liefst met zijn eigen uitwerpselen zou willen spelen. De tijd zal komen dat de heer Wilders in de Tweede Kamer met zijn uitwerpselen speelt. Ook het spelen met zelfgeproduceerde fecaliŽn valt immers onder vrijheid van meningsuiting.
    Volgens de heer Bolkestein dreigt Nederland Beieren te worden. Beieren is een wonder van beschaving vergeleken met Nederland.
    Het zou goed zijn als de Algemene Beschouwingen vanaf nu worden gehouden in een afgelegen tent tijdens het Oktoberfest in MŁnchen.
 

Red.:   Zie reacties op website.


De Volkskrant
, 24-09-2011, column door Arnon Grunberg

Wetenschap

Toen bekend werd dat enkele wetenschappers testresultaten verzonnen of vervalst hadden, werden er twee verklaringen gegeven. De wetenschappers waren ijdel en de universiteiten waren winstmachines geworden die wetenschappers dwongen tot vals spelen.
    Dit is een derde verklaring: sommige wetenschappers hebben een wereldbeeld en het is vervelend als je experimenten dat wereldbeeld onderuit halen. Ideologische motieven kunnen daarbij een rol spelen.
    Onlangs vertelde Richard Dawkins in The New York Times hoe woest mensen waren geworden toen zijn boek The Selfish Gene uitkwam. Dawkins zou sociaal darwinisme promoten, iets wat hij terecht ontkent. Had ik de algebra soms moeten vervalsen, vraagt Dawkins zich af.
    Alle sociologen, politicologen en sociaal-psychologen die het menselijk gedrag verklaren, zouden er goed aan doen The Selfish Gene te (her)lezen. Al was het maar om te beseffen dat een mens ook het voertuig is van de blinde overlevingsdriften van zijn genetisch materiaal.


Red.:   Eindelijk weer eens wat zinnigs ...


De Volkskrant
, 26-09-2011, column door Arnon Grunberg

Nazi's en honden

Hitler had een Duitse herder genaamd Blondi, waarop hij zeer gesteld was. De commandant van Treblinka, Kurt Franz, bezat een hond, Barry, die hij had geleerd de genitaliŽn van de gevangenen af te bijten. Een andere SS'er noemde zijn hond Mens, en als de SS'er riep: 'Mens, pak hond', beet deze hond de gevangene dood. In het Derde Rijk werden 'ondermensen' vaker met honden vergeleken.
    Om tijdens een debat in de Tweede Kamer een Jood en een sociaal-democraat een hond te noemen, nou ja bedrijfspoedel, zou kunnen illustreren dat je qua geschiedkunde een onbenul bent. Ik vrees dat er meer aan de hand is.
    Eerder suggereerde de heer Bolkestein dat 'zichtbare Joden' beter het land konden verlaten. Ik ben zo vrij dit advies uit te breiden tot de minder zichtbare Joden. In Duitsland is het veiliger. Ook dat is de ironie van de geschiedenis.


Red.:    Nieuw dieptepunt, van jood schrijver Grunberg


De Volkskrant, 27-09-2011, column door Arnon Grunberg

Democratisch

In mijn debuutroman komt het woord 'neger' voor. Toen het boek in Amerika uitgebracht zou worden vroeg mijn vertaler: 'Moet ik daar 'nigger' van maken? Dat kan echt niet hier.'
    Terecht schreef Pablo Cabenda vrijdag in de Volkskrant dat het naÔef is te denken dat het woord 'neger' net zo waardevrij is als het woord 'tafel'.
    De strijd tegen het politiek correcte denken wordt meestal gepresenteerd als een strijd tegen een dictatuur die ons ervan weerhoudt zaken te benoemen zoals ze werkelijk zijn en ons uit te drukken zoals we ons echt voelen. Als we dit serieus nemen, luidt de conclusie dat we vrouwen mogen verkrachten en hun mannen mogen slaan, mits ze zwakker zijn dan wij.
    Je zegt gewoon: 'Dat vrouwtje vroeg erom.'
    En daaraan voeg je toe: 'Luister, het is mijn democratische mening.'
    Er lopen immers mensen rond die geloven dat het adjectief 'democratisch' alles legitimeert.


Red.:   Joodse racist steunt zwarte racist. Democratie heeft hier niets mee te maken - red herring/stroman.

 


De Volkskrant, 28-09-2011, column door Arnon Grunberg

Piraten

Tien dagen geleden werden er verkiezingen gehouden in Berlijn. Dat de liberale FDP wederom gedecimeerd werd, de kiesdrempel niet haalde en net zo groot werd als de Duitse partij voor de dierenbescherming was niet het grote nieuws. Overigens zie ik in Nederland de Partij voor de Dieren nog eens groter worden dan de VVD, want de gemiddelde Nederlander houdt meer van zijn huisdier dan van ideologie.
    Het grote nieuws in Berlijn was het succes van de Piratenpartei, een protestpartij, die bijna 9 procent van de stemmen binnenhaalde.
    Opmerkelijk is dat de 'piraten' niet racistisch zijn, niet tegen Europa, en ze bepleiten ook geen provinciaals nationalisme (elk nationalisme is min of meer provinciaals).
    Volgens de media zouden de piraten vooral vrijheid op het internet voorstaan, maar wie hun website bekijkt, komt een gevarieerder programma tegen en een mooi citaat van Schiller: 'De kunst is een dochter van de vrijheid.'


Red.:   (elk nationalisme is min of meer provinciaals) - behalve het joodse - dat noemen we kosmopolitisme
 


De Volkskrant, 29-09-2011, column door Arnon Grunberg

Ongeschoold

Wat is een metafoor? En kan een metafoor beledigend zijn? Over deze vragen boog Meindert Fennema, hoogleraar politieke theorie, zich dinsdag in de Volkskrant.
    Als ik schrijf: 'Mark Rutte is een rat', dan bezig ik een metafoor, empirisch onderzoek zal uitwijzen dat de heer Rutte geen rat is. Maar toch denk ik, anders dan Fennema, dat het voorstelbaar is dat Rutte er niet mee ingenomen zou zijn.
    Verder vindt Fennema dat je in de ene taal gelijk kunt hebben en in de andere taal ongelijk, omdat hij denkt dat uitdrukkingen meestal letterlijk vertaald worden. Fennema's vertaling van 'de islamitische aap komt uit de mouw' naar het Engels luidt: 'The islamic monkey comes out of the sleeve.'
    Met hoogleraren als Fennema hebben wij amper universiteiten nodig. De getalenteerden kunnen naar Harvard of Yale en de rest verricht ongeschoolde arbeid.
    Trouwens een goede metafoor voor de schrijfsels van Fennema: ongeschoolde arbeid.


Red.:   Goede vertaling "to let the cat out of the bag"
 


De Volkskrant, 30-09-2011, column door Arnon Grunberg

Destructie

Er bestaat het misverstand dat achter ontevredenheid een echt probleem schuilgaat. Veel hedendaags onbehagen is het gevolg van de verspreiding van welvaart en kennis. Mensen hebben de tijd gekregen om ontevreden te zijn en ze beschikken soms over verbale vaardigheden om hun leed gewicht te geven.
    Lang niet alles wat alarmerend lijkt, is dat ook. De rellen in Engeland waren onprettig, er vielen enkele doden, maar dat gebeurt eveneens in het verkeer. De rust keerde bovendien snel weer terug en bedrijven hebben goed verdiend aan het herstellen van de schade.
    Het valt overigens te betwijfelen dat geluk het resultaat is van ideale omstandigheden. Ik was bijvoorbeeld misschien het gelukkigst toen ik in 2006 op Kandahar Air Field in Afghanistan mijn eerste raketaanval meemaakte.
    Noch de mens noch de economie kan zonder destructie en de dreiging ervan. Het uit willen bannen van destructie is de gevaarlijkste utopische gedachte.
 

Red.:   Precies. Laten we dus wat wat destructie op de immigratie plegen, en een paar honderdduizend moslims eruit gooien. Maar dat is natuurlijk eigenlijk veel te weinig destructie. AG zal die kleine hoeveelheid destructie toch wel te veel vinden.
    Overigens, wat betreft de serieuze destructie, heeft 'ie 't natuurlijk over zijn eigen opvattingen ...


De Volkskrant, 01-10-2011, column door Arnon Grunberg

Hulpjes

Op donderdag berichtte de International Herald Tribune dat sommige hegdefundmanagers bezig zijn Griekse staatsobligaties te kopen. Momenteel worden die obligaties voor circa 36 cent per euro verhandeld, dus voor elke euro die Griekenland geleend heeft, wordt 36 cent betaald. Als de deal met de EU en het IMF doorgaat, zullen de Griekse obligaties in oktober wellicht 79 cent per euro opbrengen.
    Welke lessen leren wij hieruit?
    De anti-Europeanen zijn de hulpjes van de hedgefundmanagers. Was de EU met euro-obligaties over de brug gekomen of was er eerder tot structurele veranderingen besloten, waren deze speculaties waarschijnlijk onmogelijk geweest.
    De markten zijn slimmer dan de kiezer. Volg het geld, niet de kiezer.
    Anti-Europees populisme is voor verliezers. Om die verliezers rustig te houden dient de overheid een royale verzorgingsstaat in stand te houden. De rest kan worden overgelaten aan de hegdefunds. En voor de broodnodige morele verontwaardiging zijn er columnisten.


Red.:    Tja ...
 


De Volkskrant, 03-10-2011, column door Arnon Grunberg

Onherbergzaam

De literaire criticus Arnold Heumakers hield onlangs de twintigste Bert van Selm-lezing, Tussen missie en media. Die lezing is het lezen waard.
    Heumakers betoogt dat de massamedia en de literatuur, waarbij hij stelt dat een literaire thriller meestal geen literatuur is, elkaars concurrenten zijn.
    De romantische missie van de literatuur was om de wereld zinvol te maken, daarin leek zij op religie. De massamedia hebben die taak overgenomen door de consument een overzichtelijke wereld te geven. Denk aan de slogan van een radiostation in New York: 'U geeft ons 22 minuten, wij geven u de wereld.' Hoe zinloos het geweld ook mag heten, er kan altijd een les uit worden geleerd.
    Volgens Heumakers is de romantische missie van de literatuur zinloos geworden. Zij zou nu juist moeten aantonen hoe onherbergzaam dit universum voor de mens is. De mens is hier niet thuis.
    Een missie die ik van harte ondersteun.


Red.:   Dit is tenslotte het heelal van ... (Jahweh, God)

 

De Volkskrant, 05-10-2011, column door Arnon Grunberg

Kinderboerderij

In 1989 weigerde Jan Wolkers de P.C. Hooft-prijs omdat hij meende dat zijn romans miskend waren. In 1972 had W.F. Hermans deze prijs geweigerd vanwege een typefout in een brief van de minister van CRM. Toen Woody Allen in 1977 een Oscar kreeg voor Annie Hall, bleef hij liever in New York dan dat hij naar L.A. vloog.
    Peter Paul Muller won recentelijk een Gouden Kalf voor beste mannelijke bijrol. Volgens hem mocht het Kalf naar de kinderboerderij. Origineler dan: 'Ik wil mijn nichtje en mijn stiefmoeder bedanken.'
    Voelde Muller zich miskend? Was hem onrecht aangedaan?
    In een toelichting liet hij weten de commotie te betreuren. 'Elk woord dat ik hier over zeg roept alleen maar extra vragen op', aldus Muller.
    Hij had moeten zeggen: 'Ik verdien deze prijs niet, ik ben een slecht acteur.' Ik heb een groot zwak voor zelfkastijding.


Red.:    iemand woorden in de mond leggen en dan zeggen dat je het er van harte mee eens bent - walgelijke stijlfiguur
Woody Allen: jood.
    Wat Arnon Grunberg had moeten zeggen: ik ben een jood en daarmee een racist.
    Ik heb een groot zwak voor zelfkastijding.
 

De Volkskrant, 07-10-2011, column door Arnon Grunberg

Invalide

Op woensdag woonde ik de presentatie bij van het boek Eindelijk invalide van Boudewijn Paans. Paans was hoofdredacteur van de VPRO Gids en columnist bij de Volkskrant. In 1994 vroeg Paans mij een column voor de VPRO Gids te gaan schrijven. Mijn eerste column, als ik enkele columns voor Boekblad niet meetel.
   Een paar weken nadat ik begonnen was met die column belde Paans. 'Gefeliciteerd,' zei hij, 'de eerste opzegging is binnen'.
    Lang heb ik gedacht dat een columnist iemand is die ervoor moet zorgen dat lezers hun abonnement opzeggen. Ik heb veel hoofdredacteuren versleten; het standpunt van Paans bleek een minderheidsstandpunt te zijn.
    In Eindelijk invalide schrijft Paans dat boven zijn eerste column in de Volkskrant stond dat de auteur zelf spastisch was. Om misverstanden te voorkomen.
    Wie het boek van Paans leest, kan maar een conclusie trekken: we zijn allemaal invalide, alleen sommigen iets meer dan anderen.


Red.:   En alweer spreekt Arnon voor zichzelf.


De Volkskrant
, 08-10-2011, column door Arnon Grunberg

Welvaart

Matt Ridley is zoŲloog en auteur van onder andere The Rational Optimist: How Prosperity Evolves. Donderdag hoorde ik hem tijdens een symposium een presentatie geven van zijn ideeŽn.
    Ridley liet een plaatje zien van een bewerkte steen uit het stenen tijdperk en een computermuis. Hij zei: 'Die steen is door een iemand gemaakt. Niemand kan in zijn eentje die computermuis maken.'
    Het geheim van welvaart, volgens Ridley, is gelegen in de uitwisseling van ideeŽn. Daarvoor zei de econoom McCloskey iets soortgelijks: 'Welvaart komt vooral voort uit ideeŽn.'
    De meest effectieve manier om die ideeŽn te verspreiden is vermoedelijk handel. Steve Jobs heeft meer voor de verspreiding van welvaart gedaan dan de meeste politici, aan rechter- of linkerzijde van het spectrum.
    Een overheid kan welvaart evenwichtiger verspreiden, maar die overheid kan niet of nauwelijks welvaart genereren. Dat begrijpen veel politici en commentatoren nog altijd niet.


Red.:   Geen staat - alle geld naar Arnon.

Katinka over Grunberg, naar aanleidng van zijn columns in de NRC: gloomy, naargeestig, droefgeestig, pessimistisch. Op mijn suggestie: niet cynisch - cynisch kan ook positief zijn


De Volkskrant
, 10-10-2011, column door Arnon Grunberg

Klassen

Steeds weer lees je dat er een kloof bestaat in onze samenleving. Zo schijnt Paul Scheffer te hebben gezegd dat er een verhaal moet komen dat de wereldburger en de kleinburger bij elkaar brengt.
    Elke samenleving die niet egalitair is, kent verschillende klassen. Wij weten dat de poging een egalitaire samenleving te stichten een uitnodiging is voor totalitarisme.
    Vroeger at het dienstmeisje in de keuken, als ze niet in de stal at. De gemeenschappelijke taal die zij deelde met haar bazen was dat zij hun bevelen verstond.
    Als wij niet van verarmde adel afstammen, stammen wij af van dat dienstmeisje. We hebben ons aardig opgewerkt.
    Wie in cafť Nol in de Jordaan over de filosoof Žižek begint, krijgt waarschijnlijk een pak slaag. Over Žižek praat je in De Balie.
    Wij moeten minder krampachtig met klassenverschillen omgaan. Dan zal blijken dat dat gemeenschappelijke verhaal niet zo nodig is.
 

Red.:   Tsonge, je moet maar durven. Proleet noemt zich aristocraat. Vandaar al die somberheid. Angst voor ontmaskering.
 


De Volkskrant
, 11-10-2011, column door Arnon Grunberg

Dictator

Toen Steve Jobs gevraagd werd of hij voordat hij de iPad lanceerde marktonderzoek had gedaan, antwoordde hij: 'Het is niet de taak van consumenten om te weten wat ze willen.'
    Een verfrissende uitspraak. Zeker nu een mondige burger in praktijk een boze burger is geworden en politici, uitgevers, omroepen en bedrijven van het ene onderzoek naar het andere onderzoek en van de ene opiniepeiling naar de andere rennen.
    Er zijn gebieden waarbij democratie niet zo goed werkt. Ik denk aan kunst, maar ook een bedrijf als Apple kun je kennelijk beter niet al te democratisch leiden. Wij zijn namelijk nauwelijks in staat onderscheid te maken tussen een gegrond en een minder gegrond oordeel, vaak niet eens tussen een oordeel en een idee.
    Ik geef eerlijk toe dat ik een dictator ben in het diepst van mijn gedachten. Maar ter geruststelling: ik heb geen politieke ambities.
 

Red.:   Nog eens "Tjonge".  Maar tuig blijft tuig, zelfs indien het tuig over zichzelf zegt dat het tuig is.


De Volkskrant
, 12-10-2011, column door Arnon Grunberg

Martelen

Volgens een VN-rapport martelen de Afghaanse politie en Afghaanse veiligheidsdiensten op grote schaal. Geen verrassend nieuws. Toen ik de eerste keer Afghanistan bezocht, in de zomer van 2006, vertelde een Nederlandse officier mij dat gevangenen die het Nederlandse leger zou maken niet zouden worden uitgeleverd aan Afghanistan, omdat je dan niet zeker wist wat er met die gevangenen zou gebeuren.
    Dat was toen al ironisch, want het westen heeft in de strijd tegen het terrorisme diverse gevangenen uitgeleverd aan landen waar het martelen schering en inslag is. Kennelijk kunnen de westerse waarden alleen effectief worden verdedigd door hier en daar wat nagels uit te trekken.
    Volgens hulpverleners is er trouwens vooruitgang in Afghanistan, bericht The New York Times.
    Ten tijde van de Sovjet-bezetting verdwenen gevangenen zonder dat ooit nog iemand van hen hoorde. Nu verdwijnen ze niet, ze worden alleen aan hun polsen opgehangen.
 

Red.:   AG lepelt Amerikaanse leugens op. Ellende begonnen met Amerikaanse steun aan moslim-fundamentalisten genaamd mujaheddin: Hekmatyar, Bin Laden.

 

De Volkskrant, 12-10-2011, ingezonden brief van H. de Korte, Amsterdam

Babyboomers 2

Als Huub Mous in zijn opiniestuk 'wij, babyboomers, zijn bij de eerste afslag het spoor al bijster geraakt' het woordje 'wij' zou vervangen door 'ik', dan ben ik het van harte met hem eens.


Red.:   Ook van toepassing op AG
 


De Volkskrant
, 14-10-2011, column door Arnon Grunberg

Woede

Een tijd geleden schreef ik dat de lage rente op Nederlandse staatsobligaties een oproep aan de Nederlandse staat is om meer geld te lenen. Inmiddels blijkt dat die lage rente Nederland inderdaad geld oplevert. Niet alleen hedgefund-managers verdienen aan de Griekse crisis.
    Nogal wat rampen zijn zegeningen in vermomming.
    Neem de Marokkaanse hangjongeren. Om te beginnen waren er altijd hangjongeren die van gematigde destructie een afgod hebben gemaakt, maar daar gaat het niet om. Stel je voor dat er geen Marokkaanse hangjongeren waren, op wie zou de burger dan boos moeten zijn? Op andere minderheden vrees ik.
    Sinds Voltaire de uitspraak van Leibniz, dat we in de best mogelijke van alle werelden leven, onsterfelijk belachelijk maakte in de prachtige novelle Candide, waant iedereen die de apocalyps aankondigt zich een Voltaire.
    De burgers zijn niet boos omdat hun onrecht is aangedaan, maar omdat de woede hun leven zin geeft.


Red.:   Dit alles onder het motto: schurfterigheid kent geen grens.


De Volkskrant
, 15-10-2011, column door Arnon Grunberg

Koolhaas

Op Schiphol, onderweg naar Afghanistan, kwam ik bij het sushirestaurant de architect Rem Koolkaas tegen. Ik herkende hem eerst niet; ik had Koolhaas geÔnterviewd voor een boek.
    'Waar ga je naartoe?', vroeg Koolhaas.
    'Afghanistan', zei ik.
    Hij knikte tevreden. 'Jij experimenteert met jezelf', zei hij.
    Met wie anders, wilde ik vragen.
    Op dat moment kreeg ik oprispingen. Misschien had ik te snel gegeten. Er liep slijm in mijn mond dat ik niet kon binnenhouden. Gelukkig gaven de mensen van het sushirestaurant me een doekje waarmee ik mijn omgeving kon schoonmaken.
    'Het spijt me', zei ik tegen Koolhaas.
    'Als het maar niet door mij komt',' antwoordde hij.
    Toen moest hij weg, hij ging naar Londen voor een interview.
    Ik maakte mezelf zo goed mogelijk schoon en liep naar mijn gate.
    Ooit meende ik dat het leven een spel was, maar Koolhaas heeft gelijk: het is een groot experiment.


Red.:    Kunstenaar en jood ontmoeten elkaar op vliegveld. een grote bende "kosmopolieten", marskramers., zwervers met aangelengde drank als verkoopwaar, smerige geschriften als met lakzegel behangen oorkondes.
 


De Volkskrant
, 17-10-2011, column door Arnon Grunberg

Rattengif

Afgelopen vrijdag publiceerde de Volkskrant een interessant stuk van Hans Schnitzler over de vraag wat er gebeurt als we naast mensenrechten ook dierenrechten krijgen. Moet de vos die het konijn opeet, vroeg hij zich af, niet bestraft worden?
    Ik vrees dat de vos naar de gevangenis moet voor deze misdaad aangezien het konijn niet eerst verdoofd was.
    Ook wordt het immoreel onderscheid te maken tussen een rat en een lam. Het eten van rattengif schijnt pijnlijk te zijn; mensen die rattengif strooien, zouden de bak in moeten.
    Dan is er nog de kwestie van seks tussen mens en dier. Nu mag een geit na eerst verdoofd te zijn geslacht worden, maar hij mag niet gepenetreerd worden. Dat is pervers. Als de Eerste Kamer consequent wil zijn, maakt ze seks tussen mens en dier weer mogelijk, mits het dier eerst wordt verdoofd uiteraard.
 

Red.:   Die Schnitzler houdt natuurlijk een pleidooi voor de de joden en moslims, en is even geschift  .


De Volkskrant
, 19-10-2011, ingezonden brief van Henk Vermeulen, Dronten

Grunberg loopt 150 jaar achter

Dat Arnon Grunberg niets van dierenemancipatie moet hebben is bekend. Hij neemt in zijn voetnoten (bv. Voorpagina, 17 oktober) elke gelegenheid te baat om zijn afkeer van elke beweging die zich het lot van dieren aantrekt op cynische wijze te onderbouwen.
    Ik vraag mij echter af door welke argumenten en criteria hij zich laat leiden in zijn discriminerende perspectief. Als hij intelligentie en/of graad van bewustzijn als criterium zou gebruiken omonderscheid temaken tussenmensen en andere dieren dan zou hij – mits consistent – ook moeten pleiten voor het afschaffen van rechten voormentaal geretardeerden of comapatiŽnten. Ik schat echter in dat Grunberg zover niet wil gaan. Ik denk daarom dat er iets anders aan de hand is.
    Ik vermoed dat hij een antropocentrist is, oftewel ervan overtuigd dat mensen in elk opzicht verheven zijn boven andere dieren, ook als het gaat om ethiek en moraal. Diep in mijn hart vraag ik mij af of de voorouders van Grunberg anderhalve eeuw geleden het wel met Darwin eens waren. Darwin was namelijk behalve de uitvinder van de evolutietheorie een der eerste prominenten in die tijd die openlijk pleitten voor afschaffing van de slavernij. Door veel van zijn tijdgenoten werd die visie als belachelijk en last but not least vooral ook als schadelijk voor de economie beschouwd.
    Slaven waren immers slechts ‘slaven’ die in principe beschouwd werden als producten die ‘geconsumeerd’ dienden te worden. Het durven denken over dierenrechten is de moderne variant van het durven denken over burgerrechten voor slaven... Grunberg loopt 150 jaar achter.


Red.:   5000 jaar (of 8000, zo goed ken ik dat joods boek niet) zit er dichter bij ...


De Volkskrant
, 18-10-2011, column door Arnon Grunberg

Kruisraketten

Terwijl ik in Afghanistan was, mailde een vriendin: 'Groeten vanaf het Beursplein, de revolutie heeft hier ook toegeslagen.'
    Ik vond het erg jammer dat ik de revolutie moest mislopen.
    Een dag later las ik in de krant dat een kleine tweeduizend man op het Beursplein had gestaan.
    In de jaren tachtig verzamelden zich enkele honderdduizenden mensen om te demonstreren tegen kruisraketten. Die kruisraketten kwamen er toch, Lubbers manoeuvreerde behendig, en inmiddels zijn die kruisraketten volledig vergeten.
    Ik vrees dat de bankiers de kruisraketten van nu zijn. Wat de kwestie nog ingewikkelder maakt, is dat de meeste mensen die de bankier tot vijand hebben uitgeroepen, rekeningen hebben lopen bij hun vijand en dagelijks gebruikmaken van zijn diensten. Dat schiet niet op. Vermoedelijk heeft Bas Heijne gelijk: deze revolutie is vooral lifestyle. Daarmee bevestigen de betogers de macht van het systeem dat zij menen te bestrijden.
 

Red.:   Oftewel: ploertige (zie definitie hier  ) neoliberaal (zie omschrijving hier  ) Arnon Grunberg haalt ploertige neoliberaal Bas Heijne aan als argument voor zijn ploertige stellingname. Zoiets als als Joseph Goebbels zegt "Hermann Goering zegt het zelf".
 

De Volkskrant, 20-10-2011, ingezonden brief van Reindert Brongers, Utrecht

Kruisraketten

Arnon Grunberg schrijft naar aanleiding van de demonstraties van 'enkele honderdduizenden mensen' tegen kruisraketten in de jaren tachtig van de vorige eeuw: 'Die kruisraketten kwamen er toch, Lubbers manoeuvreerde behendig, en inmiddels zijn die kruisraketten volledig vergeten' (Voorpagina, 18 oktober).

Ik vermoed dat Grunberg zelf vergeten is hoe de vork in de steel zit. Het eerste kabinet-Lubbers besloot in 1985 weliswaar tot plaatsing van 48 kruisraketten (die nucleaire ladingen konden dragen) op Woensdrecht.

Maar als gevolg van het INF-verdrag tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie in 1987 werd de daadwerkelijke plaatsing in Nederland afgeblazen. Op Woensdrecht heeft nooit een kruisraket gestaan.

 


De Volkskrant, 20-10-2011,  column door Arnon Grunberg

Vetbelasting

Een overheid dient zich terughoudend op te stellen als het gaat om het opvoeden van haar burgers. Zij die voor een actieve rol van de overheid in dezen pleiten, bedienen zich in de regel van merkwaardige argumenten, zoals: kunst verheft het volk. Een bewering die net zo onbewijsbaar is als: Artis verheft het volk. Men meent dat het hebben van een slechte smaak immoreel is.
    Maar soms is het ingrijpen van de overheid nuttig. Denk aan de accijnzen op sigaretten en drank.
    In Denemarken is nu een zogenaamde vetbelasting ingevoerd op bijvoorbeeld vlees en pizza. Aangezien het vooral de sociale onderlaag is die vet eet, lijkt mij een dergelijke belasting ook in Nederland wenselijk.
    Heer Rutte, wees moedig, vetbelasting is nuttiger dan een boerkaverbod. Hef die vetbelasting. De nakomelingen van Henk en Ingrid zullen u dankbaar zijn.


Red.:   Ander idee: belasting op besneden pikkies ... Onze nakomelingen zullen ons nog dankbaarder zijn.
 

De Volkskrant, 21-10-2011, column door Arnon Grunberg

Waarden

Sommige dictators zijn onze vijanden; hun bewind is een schrikbewind. Andere dictators noemen wij bevriende staatshoofden met wie wij tijdens de thee over mensenrechten kunnen spreken.
    In 2007 sloeg Kadhafi zijn tent op in een hotel in Parijs voor een staatsbezoek. Iedereen vond dat uitstekend. Nog niet zo lang geleden publiceerde The New York Times een artikel van Kadhafi op de opiniepagina, waarin hij originele voorstellen deed om de vrede in het Midden-Oosten te bereiken.
    Na de dood van Kadhafi spreekt de heer Rutte over het einde van 'een verschrikkelijk bewind'.
    De nazi's werden in Neurenberg berecht. Zelfs Saddam viel een proces ten deel, al stond de uitkomst van tevoren vast.
    Inmiddels heeft het Westen de buitengerechtelijke executie van zijn vijanden omarmd. Waarmee eens te meer is bewezen dat onze westerse waarden uit vier valuta bestaan: de Zwitserse frank, het Engelse pond, de Amerikaanse dollar en de euro.


Red.:    En alweer heeft Arnon het natuurlijk over zichzelf en zijn joodse en neoliberale vrienden.

 

De Volkskrant, 22-10-2011,  column door Arnon Grunberg

Taal

Telkens weer wordt gezegd dat de deelnemers aan de Occupy-beweging geen duidelijk doel nastreven. Onzin, ze hebben een doel: net zoveel verdienen als de topbankiers. Maar omdat het bescheiden jongens en meisjes zijn, nemen ze ook met de helft genoegen. Zij en enkele commentatoren noemen dit onder andere: idealisme, een culturele revolutie, anarchie, protest, gewone revolutie, ludieke acties, het einde van het casinokapitalisme, het begin van het elimineren van al het onrecht, de voortzetting van de IT-revolutie. Of gewoon: feest. Taal is immers net zo klantgericht als een hoer.
    N.B. Eerder deze week stelde ik op deze plaats dat kruisraketten werden geplaatst ondanks grootschalige protesten. Een lezer wees mij erop dat Lubbers weliswaar besloot tot plaatsing, maar dat de raketten door de akkoorden tussen Amerika en de Sovjet-Unie er nooit zijn gekomen. Wat overigens niet wegneemt dat er naar alle waarschijnlijkheid nog altijd kernwapens op Nederlands grondgebied zijn.


Red.:   Laatste zin: OK, de brug open was niet waar, maar mijn band was lek.

 

De Volkskrant, 24-10-2011, column door Arnon Grunberg

Ambtenaren

Om de banken te redden die geld aan Griekenland hebben geleend blijkt steeds meer geld nodig dan eerder bekend werd gemaakt. Er wordt over 252 miljard euro gesproken, als de Griekse economie verder instort over 444 miljard.
    Wisten de experts dit een paar maanden geleden ook al? Wellicht meenden zij dat het beter is bepaalde informatie trapsgewijs aan burgers te verstrekken. Zoals de overspelige echtgenoot eerst beweert alleen gezoend te hebben en een paar weken later moet erkennen er al maanden een relatie op na te houden.
    De afgelopen dagen was ik in BelgiŽ. Daar werd met tevredenheid gesproken over hoe goed het land werd geregeerd zonder regering. De hogere ambtenaren deden het uitstekend.
    Politici zouden slechts moeten controleren dat de macht van hogere ambtenaren niet te groot wordt. Misschien zou de verstrekking van informatie dan beter verlopen, ambtenaren hoeven immers de kiezer niet te vrezen.


Red.:   Onbenul. Dit is het oude Chinese systeem. Gevolg: bureaucratie en rigiditeit

===============================================

VANAF HIER SELECTIES GESTART

 

De Volkskrant, 25-10-2011, column door Arnon Grunberg

Het begrip 'thuis'

In NRC Handelsblad belicht Rem Koolhaas tien wereldtrends. De eerste, onder het kopje 'uitsmeren', gaat over mobiliteit. Verwijzend naar Dubai schrijft Koolhaas over plekken waar mensen 'niet thuis zijn of net weg moeten'. Inderdaad zou iedereen die nadenkt over identiteit, sociale cohesie en nationalisme Dubai moeten bezoeken.
    Wij hechten nog aan de gedachte dat de plek waar je woont, werkt en waar je familie is ongeveer dezelfde plek is. Voor miljoenen mensen bestaat deze omstandigheid niet meer. En het vermoeden is gerechtvaardigd dat steeds meer mensen om hun welvaart op peil te houden of te vergroten tijdelijk zullen emigreren, vaak met achterlating van hun familie. Het begrip 'thuis' zal meer en meer een mythisch in plaats van een concreet karakter krijgen.
    De nationalistische folklore, die aanslaat bij een gedeelte van het electoraat, niet alleen in Nederland, is in feite een poging deze ontwikkeling te ontkennen.


Red.:   De burgers doorzien de internationalistisch folklore, de Grunberg poogt deze ontwikkeling te ontkennen. De 'miljoenen mensen': kunst-, intellectuele rijken -elites, plus joden. De overige miljarden blijven thuis en doen het werk voor de eersten.

 

De Volkskrant, 26-10-2011, column door Arnon Grunberg

BosniŽ

In de bergen van BosniŽ, waar ik te gast ben bij twee BosniŽrs die tijdens de oorlog gevlucht zijn naar Nederland, komt het gesprek op de oorlog. Ik moet toegeven dat ik het gesprek daarop breng: als goede gast moet je soms over de oorlog beginnen.
    'Hoewel ik geen echte Nederlander ben', zegt mijn gastheer, 'ben ik Nederlands genoeg om me te schamen voor de Dutchbatters.'
    'Omdat ze laf waren?', vraag ik.
    'Wij hebben van Bosnische vrouwen gehoord', zegt mijn gastheer, 'dat de Dutchbatters hun best wat pindakaas wilden geven, maar ze moesten daarvoor eerst pijpen.'
    'In crisistijd wordt seks goedkoper', zeg ik - het klinkt cynischer dan ik het bedoel.
    'En van een andere vrouw hoorden we', zegt mijn gastheer, 'dat de Dutchbatters zeiden: 'Heb je honger? Hier heb je eieren. Vangen.'' Andermans ellende roept niet alleen mededogen op, maar ook walging en haat.


Red.:    AG reproduceert leugens BosniŽr (haten alle niet-moslims) omdat hij zelf soortgelijke leugens verkoopt.
Spiegel;  'Wij hebben van Servische/Libanese vrouwen gehoord', zegt mijn gastheer, 'dat de moslims/joden hun best wat pindakaas wilden geven, maar ze moesten daarvoor eerst pijpen.'
    'In crisistijd wordt seks goedkoper', zeg ik - het klinkt cynischer dan ik het bedoel.
    'En van een andere vrouw hoorden we', zegt mijn gastheer, 'dat de moslims/joden zeiden: 'Heb je honger? Hier heb je eieren. Vangen.''

 

De Volkskrant, 27-10-2011, column door Arnon Grunberg

De markt

Als de euro echt in gevaar is, zou die munt dan tegenover bijvoorbeeld de Amerikaanse dollar niet moeten zijn gevallen?
    Op 7 juni kreeg je voor een euro 1,4652 dollar, op 4 oktober was dat nog maar 1,3181, gisteren kreeg je voor een euro alweer 1,3918 dollar.
    De markt, die er vrij goed in is om de nabije toekomst te voorspellen, gelooft kennelijk niet in de reele ondergang van de euro.
    Toen George W. Bush voorstelde om weddenschappen af te sluiten waar de volgende terroristische aanslag zou plaatsvinden, om meer te weten te kunnen komen over de nabije toekomst, werd hij weggehoond.
    Maar er zit iets in. Misschien moeten we geen opiniepeilingen meer organiseren, maar een markt waar je weddenschappen kunt afsluiten wanneer bijvoorbeeld het kabinet-Rutte valt. De markt weet namelijk meer dan het volk. Dat is wellicht reuze vervelend, maar wel de realiteit.

 

De Volkskrant, 28-10-2011,  column door Arnon Grunberg

Ancien Rťgime

Sommige verlichte geesten menen dat democratie in bijvoorbeeld TunesiŽ geen goed idee is, omdat mensen daar en masse op islamitische partijen stemmen. De dictator is nauwelijks weg of men kijkt met weemoed terug op de sterke man.
    Democratie is alleen welkom als de resultaten ons welgevallig zijn. Vandaar dat de partijen in het Westen zo op elkaar lijken en elkaar egaliseren. In Amerika moeten de Republikeinen de Democraten minder radicaal doen voorkomen. De heer Wilders dient om de heer Rutte minder dom te doen lijken.
    Misschien zijn wij binnenkort net als de TunesiŽrs niet meer geschikt voor democratie?
    Laten we dan meteen de Franse Revolutie ongedaan maken om zo tevens het consumentisme te beŽindigen: de derde stand werkt voor zijn heer en krijgt wat hij nodig heeft.
    Vermoedelijk is dit de ware eis van de contrarevolutionairen van de Occupy-beweging: terug naar het Ancien Rťgime.

 

De Volkskrant, 29-10-2011,  column door Arnon Grunberg

Slachtpartijen

De filosoof Gary Gutting schrijft op de website van de New York Times over Steven Pinkers nieuwe boek The Better Angels of Our Nature: Why Violence Has Declined, dat ik nog moet lezen.
    Pinker stelt dat onze tolerantie voor menselijk geweld is afgenomen. Dat valt moeilijk te betwisten. Wij kunnen ons de slachtpartijen uit de Eerste Wereldoorlog voor enkele meters terreinwinst niet meer voorstellen. Daar tegenover staat dat onze tolerantie voor menselijk geweld groter wordt als er geen westerlingen bij betrokken zijn; Congo laat ons koud.
    Pinker denkt dat rationaliteit ten grondslag ligt aan het beschavingsproces. Gutting meent dat het door onze emoties komt. Ik denk dat wij anderen niet meer zo snel doden, omdat wij zelf steeds meer opzien tegen de consequenties van moord en doodslag. Een praktische kosten-batenanalyse.
    Onze tolerantie voor menselijk geweld is afgenomen omdat economisch inzicht tijdelijk heeft gewonnen van romantiek. Tijdelijk.


Red.:   "Romantiek": AG's reactionaire opvattingen  - recht van de sterkste. Tijdelijk: wens


De Volkskrant, 01-11-2011, column door Arnon Grunberg

Potlam

Onlangs was ik op een boerderij. Daar liep een allerliefst potlam rond dat voor de slacht bestemd was. Ik ondernam pogingen het potlam te redden, maar moest daar uiteindelijk van afzien. Iemand zei: 'Als je hem in zijn eentje op een weiland zet, is hij beter af bij de slachter.'
    Sentimentaliteit is begrijpelijk, maar biedt zelden structurele oplossingen. Zo geeft de kwestie-Mauro de Nederlanders voornamelijk een mogelijkheid zich goed te voelen. Asielzoekers zijn vies en moeten het land uit, maar we steunen een goeie, dus niemand kan beweren dat we slecht zijn.
    De oorlogen tegen drugs, tegen de Taliban en tegen de open grenzen zullen niet gewonnen worden. Mensen zullen naar bedwelming blijven zoeken, de Taliban zullen Afghanistan weer overnemen en vluchtelingen uit Mexico en Afrika zullen naar respectievelijk Amerika en Europa blijven komen. Politici blijven het tegendeel beloven omdat het volk hen voor die leugens beloont.


Red.:   Pro-immigratie
 

De Volkskrant, 02-11-2011, column door Arnon Grunberg

Menswetenschappen

'Een goede leugen zit altijd verstopt tussen twee waarheden', schreef Maarten Keulemans dinsdag in de Volkskrant over de gevallen hoogleraar Diederik Stapel.
    Het amateurisme waarmee in de menswetenschappen onderzoeken worden uitgevoerd, is nog altijd choquerend; een junior onderzoeker legde vragenlijsten in Stapels auto en dat was het.
    Ooit interviewde ik een socioloog die had onderzocht in welk land mensen het gelukkigst waren. Hij had vragenlijsten laten invullen.
    Zouden we niet moeten nadenken over wat we precies te weten komen door middel van dergelijke vragenlijsten en in hoeverre onderzoeken die uitgevoerd worden in naam van de menswetenschappen ons echt iets leren over het gedrag van mensen, ook als de resultaten niet vervalst zijn?
    Misschien moeten menswetenschappers mensen vaker 'in het wild' bestuderen.
    Ik vrees dat sociologie, sociale psychologie en grote gebieden van de antropologie slechts de voortzetting van de romankunst zijn met andere middelen. En met weinig gevoel voor esthetiek.


Red.:   Gunst, weer iets zinnigs. Maarrrr ...: ook een erkenning van de truc in de voorgaande: een leugen verstopt in twee waarheden: 'Mensen zullen naar bedwelming blijven zoeken, de Taliban zullen Afghanistan weer overnemen en vluchtelingen uit Mexico en Afrika zullen naar respectievelijk Amerika en Europa blijven komen. Politici blijven het tegendeel beloven omdat het volk hen voor die leugens beloont.'


De Volkskrant
, 03-11-2011, column door Arnon Grunberg

Machiavelli

Wat de soevereiniteit van onafhankelijke landen betekent, is in deze tijden de vraag. Assad is soeverein om de opstand in zijn eigen land bloedig te onderdrukken, een soevereiniteit die Kadhafi niet gegund was, wat meer met Machiavelli te maken had dan met ethiek.
    Dat de Griekse premier Papandreou een referendum wil, heeft ook met Machiavelli te maken. Hij wil zijn huid redden.
    Straks kan het Griekse volk kiezen tussen beperkte soevereiniteit of de euro. Als ik een Griek was, zou ik de euro kiezen: soevereiniteit is niet meer wat het geweest is.
    En waarom faalt de markt? Omdat ik een Griekse obligatie heb, waarvan ik weet dat die waardeloos zal worden en die ik daarom aan u verkoop. De markt faalt omdat ik meer weet dan u. Oftewel: informatie wordt niet goed gedistribueerd en verwerkt.
    De markt blijkt een machiavellist te zijn, hij verslindt alles wat zwak is.


Red.:   En toch is Arnold voor de markt. Hij is dus tegen alles dat zwak is. Neoliberaal ŗ la Ayn Rand. ook al zo'n ...
 


De Volkskrant
, 05-11-2011, column door Arnon Grunberg

Geld

Het Griekse referendum werd nog geen 24 uur nadat Papandreou het had voorgesteld, afgeblazen. Ongetwijfeld op advies van Merkel, Sarkozy, het IMF en de Europese Centrale Bank. Money talks.
    Interessant trouwens dat de banken die Griekse staatsobligaties hebben 50 procent van de waarde moeten afschrijven. Terwijl de Griekse staatsobligaties in handen van de ECB hun waarde behouden. Zo heb ik het akkoord althans begrepen. Dus de verliezen worden geprivatiseerd.
    Intussen verlaagde de kersverse president van de ECB, Mario Draghi, de rente. Geld lenen wordt goedkoper, want uiteraard biedt niet minder maar meer geld lenen de oplossing voor de crisis.
    En het Griekse volk?
    Ik vrees dat de wil van het volk, dat ongeÔnformeerd, gemanipuleerd en sentimenteel is, nog net een tikkeltje rampzaliger zal uitpakken dan de wil van technocraten en min of meer gecorrumpeerde regenten.
    De Belgen zijn niet voor niets zo gelukkig zonder regering.


Red.:    Reactionaire aristocraat
 


De Volkskrant
, 07-11-2011, column door Arnon Grunberg

Klootzak

In zijn recensie zaterdag in de Volkskrant over de biografie van Steve Jobs haalt Bert Wagendorp enkele voorbeelden aan van de originaliteit van Jobs. Zo schijnt hij soms zoveel wortelen te hebben gegeten dat hij oranje uitsloeg. Al eerder had Maureen Dowd in The New York Times bericht dat Jobs ervan hield zijn blote voeten in het bedrijfstoilet te steken. Ook leefde Jobs een tijd in een huis zonder meubelen. Wat zijn voordelen moet hebben.
    Wagendorp noemt Jobs een klootzak, vermoedelijk niet geheel ten onrechte. Zeker is in elk geval dat het ontwerpen van iPads, maar ook het maken van kunst, of het ontwerpen van gebouwen, weinig democratie verdraagt.
    Lezend over Jobs moest ik regelmatig aan Bobby Fischer denken. Milde en minder milde waanzin, genialiteit, en afkeer van conventionele geneeskunde.
    Ze stierven allebei aan kanker, maar Fischer eindigde als een paria en Jobs als een held.


Red.:   Joden 2x


De Volkskrant
, 08-11-2011, column door Arnon Grunberg

Tatoeage

Een van de meest voorkomende en tot intolerantie leidende misverstanden is de overtuiging dat wat wij wansmaak noemen immoreel is. Zo zouden mensen die naar in onze ogen slechte televisieprogramma's kijken zelf ook slecht zijn. Het verband tussen het bekijken van zogenaamd slechte televisieprogramma's en immoreel gedrag is nooit aangetoond, maar het misverstand duikt altijd weer op.
     Zaterdag stond in NRC Handelsblad een stuk van een columniste over tatoeages. (Ik heb geen tatoeages, ik ben er niet dol op, verder heb ik over andermans tatoeages geen mening.) Ze begreep het als werkgevers getatoeŽerde mensen weigeren, en had het over mensen met een 'toekomst' die zich laten 'verminken'. Oftewel: een tatoeage nemen. Voilŗ, het esthetisch oordeel is een moreel oordeel geworden.
    Wij veroordelen andermans smaak uit onzekerheid over onze eigen smaak. Zo kon ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de columniste heimelijk zeer intens naar een tatoeage verlangt.


Red.:   Ha, psychologiseren mag kennelijk ...



De Volkskrant
, 09-11-2011, column door Arnon Grunberg

Wedden

De Griekse crisis zou zomaar een Italiaanse crisis kunnen worden. Markten besmetten elkaar, omdat waardeloze producten zo snel mogelijk moet worden doorverkocht om de verliezen te beperken. Het verkopen van waardeloze financiŽle producten tast het vertrouwen aan en zonder vertrouwen geen kopers.
    De markten zijn niet minder emotioneel en wispelturig dan bakvissen.
    De Italianen moeten nu geld lenen tegen ruim 6,5 procent rente, terwijl de Duitsers geld kunnen lenen tegen een rente van ongeveer 1,85 procent.
    George Soros bracht ooit het Britse pond ten val. Momenteel zijn er tientallen Sorosjes die erop uit zijn de Italiaanse overheid ten val te brengen. Niet omdat ze iets tegen Italianen hebben, maar omdat ze gewed hebben dat de Italiaanse staatsobligaties straks niets meer waard zijn.
    'Wedden' is een ander woord voor beleggen.
    Of we het nu leuk vinden of niet, we leven in een casino met Mario Draghi als onze hoogsteigen croupier.
 

Red.:    Marktideologie.


De Volkskrant
, 10-11-2011, column door Arnon Grunberg

Verrassingsaanval

In onder andere The Guardian, The New York Times en de Volkskrant wordt gespeculeerd over een aanval van Groot-BrittanniŽ, IsraŽl en Amerika, onafhankelijk of gecoŲrdineerd, op Iran om te voorkomen dat dit land een atoombom krijgt.
    Nu is een bepaalde oorlog tegen Iran allang gaande. Denk aan het computervirus Stuxnet en liquidaties van wetenschappers in Teheran.
    Komt er binnenkort een bombardement? The New York Times bericht dat de IsraŽlische luchtmacht een oefening hield op SardiniŽ met de Italiaanse luchtmacht 'onder condities die in IsraŽl niet bestaan'.
    Over verrassingsaanvallen schrijft de pers doorgaans achteraf, het nieuws maakt deel uit van een 'oorlog'. Dat nieuws betekent vooral dat de verrassingsaanval zelf voorlopig niet zal plaatsvinden.
    Afgezien van de vraag hoe erg het is dat Iran een atoombom krijgt. Volgens de militair historicus Martin van Creveld heeft de atoombom meer voor de vrede gedaan dan wie of wat dan ook.


Red.:    Jood: Creveld


De Volkskrant
, 11-11-2011, column door Arnon Grunberg

Hufters

De film Margin Call van J.C. Chandor verschaft inzicht in de huidige crisis. De recensent van de Volkskrant had het naar aanleiding ervan Margin Call over 'bankhufters'. Het aardige van Margin Call is dat de film nu juist laat zien dat de bankiers, een enkele uitzondering daargelaten, helemaal geen hufters zijn. Zij hebben zich hooguit, zoals iedereen, geassimileerd aan de wetten van hun omgeving. In hun geval luiden die: verkoop waardepapieren als je vermoedt dat ze morgen minder waard zijn. Daarom stijgt de rente op Italiaanse staatsobligaties nu explosief.
    Laten we ons niet al te heilig voordoen. Als wij van onze partner scheiden, verkopen we ook iets waarvan we vermoeden dat het in de toekomst minder waard zal zijn.
    Woensdag citeerde Willem Otterspeer tijdens een lezing W.F. Hermans. Als mijn geheugen me niet in de steek laat, luidde dat citaat: 'Misbruik is een mens langer gebruiken dan noodzakelijk.'
 

Red.:   Neoliberale hufter is solidair met andere neoliberale hufters.

 
De Volkskrant, 10-11-2011, door Bor Beekman

13 nov.2011


Drama: Margin Call

IJskoude schunnigheid van bankhufters

In authentiek beeld van keiharde wereld van Wall Street worden de personages niet dierbaar.

Regie J.C. Chandor. Met Kevin Spacey, Jeremy Irons, Demi Moore, Stanley Tucci, Paul Bettany. In 18 zalen.


De eerste speelfilm over de bankencrisis van 2008 die zich afspeelt in en om een investeerderbank aan Wall Street - zo adverteren de makers van Margin Call. Alles begint met een massaontslag: per direct staat 80 procent van de kantoorlui op straat. Zo ook Eric (Stanley Tucci) die nog net een usb-stick in handen van zijn briljante protťgť Peter (Zachary Quinto) kan duwen. Een paar uur later ontdekt de overwerkende jongeman dat de bank zich aan de rand van de afgrond bevindt, of zelfs ver daarover. Toch maar de chef uit de disco naar kantoor bellen, die op zijn beurt een meerdere belt.

Zo beweegt het nieuws zich rap hoger op de bankhiŽrarchie, wat de groentjes die het euvel ontdekten bloednerveus maakt. Wil de bank dit eigenlijk wel weten? En: wie is de bank eigenlijk? Het antwoord vliegt binnen per helikopter: de manipulatieve en meedogenloze CEO John Tuld (prachtrol van Jeremy Irons). Mijlenver verheven boven het werkende bankgepeupel is hij, zonder geduld voor complexe financiŽle analyses: 'Leg het me uit of ik een kind ben, of een golden retriever.

J.C. Chandor, die met Margin Call zijn regiedebuut maakt en zelf het scenario schreef, vond makkelijk toegang tot bronnen om zijn film op te tuigen. Zijn vader werkte decennialang bij een soortgelijke bank. De cultuur tussen de mannen en een enkele vrouw (Demi Moore) doet authentiek aan. Keihard: alles is te koop, iedereen te ontslaan.

Gegoten in de mal van de thriller voltrekt Margin Call zich in volle vaart: anderhalve dag is er beschikbaar om de neergang van de bank te beteugelen, maakt niet uit over wiens rug.

Als ensemblefilm is Margin Call toegerust met een imposante en excellent acterende cast, waaronder Kevin Spacey als de voor morele dilemma's gestelde onderbaas Sam. Dat regisseur Chandor geen uitgesproken hoofdpersonage kiest, zadelt zijn film wel op met een nadeel: de personages worden nooit dierbaar. De keuze om het emotionele hart gaandeweg meer bij Spacey te leggen - de door hem vertolkte topman worstelt met het heengaan van zijn hond - lijkt vooral ingegeven door diens status als acteur, niet door enige noodzaak in het script.

De dialoog wordt in Margin Call soms wat al te nadrukkelijk ingezet voor lesjes in moraliteit, maar de treffend getypeerde schunnigheid van dit kaliber bankhufters, waar de film niks op bezuinigt, blijft nog lang na afloop bij.

 


De Volkskrant
, 12-11-2011, column door Arnon Grunberg

Lust

Op donderdag schreven Arjet Borger, adviseur gezondheidszorg en preventie, en Esmť Wegman, Tweede Kamerlid van de ChristenUnie, een stuk in de Volkskrant waarin zij betogen dat de overheid in haar seksuelevoorlichtingscampagnes vergeet te benadrukken dat seks en liefde bij elkaar horen.
    Liefde is een ruim begrip, dat de seculiere medemens net zo gretig in de mond neemt als de gelovige 'god'. Maar de opvatting dat seks een neveneffect zou zijn van liefde is slechts de voortzetting van de religieuze opvatting dat copulatie is toegestaan (binnen het huwelijk) omdat zij tot nageslacht leidt, zoals ik onlangs betoogde tijdens een symposium over pornografie en literatuur.
    Ons geloof in de liefde heeft ons geloof in god vervangen. Met de god liefde kunnen zelfs de seculieren leven, omdat zij tot weinig verplicht.
    Alleen de opvatting dat lust schandelijk zou zijn, is als residu van de oude god in het afgodje liefde achtergebleven.


Red.:   Cynisch over alles, maar nog steeds niet over "de oude god".


De Volkskrant
, 15-11-2011, column door Arnon Grunberg

Hebzucht

Op zaterdag zei de psycholoog Steven Pinker in de Volkskrant: 'Het is in de mode om een hekel te hebben aan zakenmensen. Natuurlijk is er reden voor kritiek op Wall Street. Aan de andere kant, van alle zaken die je kunt nastreven, is geld beter dan een utopie, perfecte gerechtigheid en nationale glorie.'
    Daarin heeft hij natuurlijk gelijk.
    Bankiers mogen zich af en toe gedragen als gewetenloze schoften, waarin ze trouwens niet verschillen van andere mensen, maar ze zijn een minder groot gevaar voor de wereldvrede dan idealisten. Hebzucht is in de regel minder bloeddorstig dan het streven naar wereldwijde rechtvaardigheid.
    Steeds weer duikt de vraag op wat mensen bindt. Een tijd geleden stelde ik in het tijdschrift van Amnesty International voor om van geld een romantisch ideaal te maken; wat mensen bindt is hun verlangen geld te vergaren. Vergeleken met nationalisme lijkt me dat een enorme vooruitgang.


Red.:   Excuseert schofterige bankiers. Danst om het gouden kalf. Vereert hebzucht. Alles is mooi en heeft een excuus, behalve nationalisme.


 


De Volkskrant
, 16-11-2011, column door Arnon Grunberg

Treinverkeer

In de Oostenrijkse krant Der Standard stond een interview met twee historici over de Eerste Wereldoorlog en de nasleep ervan. Een van hen, Philipp Blom, vatte de mentaliteit van het huidige Europa zo samen: 'In godsnaam, geen toekomst.' De ander zei: 'In 1939 duurde de reis van Berlijn naar Breslau [het huidige Wrocław] drie uur en twintig minuten, tegenwoordig doe je er zes uur over.'
    Over de Amerikaanse infrastructuur wordt door Europeanen vaak meewarig gedaan. Begrijpelijk, Amerikaanse treinen zijn romantisch maar ook verouderd. Echter ten oosten van Duitsland en ten zuiden van Oostenrijk kom je qua treinverkeer in de 19de eeuw; de infrastructuur tussen Europese steden is grotendeels overgelaten aan Ryanair.
    Toch zijn de twee historici gematigd optimistisch. Juist doordat mensen zich steeds sneller en vaker verplaatsen, menen ze dat een catastrofe als de Eerste Wereldoorlog niet meer snel zal gebeuren. Hoewel daaraan werd toegevoegd: 'Alles is mogelijk.'


IRP:   Anti-Europa, ten faveure van nomadenrijk Amerika. Blom: ras-kosmopoliet
 


De Volkskrant
, 17-11-2011, column door Arnon Grunberg

Hypocrisie

Carel Peeters is een literair criticus die ik waardeer, hoewel ik ooit nare dingen over hem heb gezegd - als je jong bent construeer je je identiteit op basis van vermeende vijanden.
    Op de site van Vrij Nederland gaat Peeters in op een Voetnoot van mij waarin ik beweer dat de 'bankhufters' in de film Margin Call geen hufters zijn. Dat mensen zich altijd aanpassen aan hun omgeving, zegt Peeters, is cynisch en hij verwijst naar het concentratiekamp. Een ongelukkige vergelijking. Daar overleven, voor zover dat mogelijk was, betekende juist extreme aanpassing aan de omgeving.
    Bankiers kunnen handelen in 'vergiftigde' financiŽle producten doordat wij geld naar hun banken brengen en boodschappen doen bij Albert Heijn, waarna Ahold zijn winst naar de banken brengt; wij zijn gewillige hulpjes van de bankhufters.
    Hypocrisie houdt het leven aangenaam en vrienden tevreden, maar de werkelijkheid hoeft niet altijd in een rookwolk te worden gehuld.


Red.:   Tjonge, de schrijfhufter houdt het leven aangenaam en zijn vrienden tevreden ...

 
De Volkskrant, 17-11-2011, column door Marcel van Dam, socioloog.

2010


Bekrompen en harteloos

Tussentitel: Onze hebzucht dwingt Griekenland in jarenlange economische krimp

'Bankiers mogen zich af en toe gedragen als gewetenloze schoften, waarin ze trouwens niet verschillen van andere mensen, maar ze zijn een minder groot gevaar voor de wereldvrede dan idealisten. Hebzucht is in de regel minder bloeddorstig dan het streven naar wereldwijde rechtvaardigheid', schreef Arnold Grunberg dinsdag in zijn dagelijkse column op de voorpagina van deze krant. Een column is te kort om zinnig zo'n gewaagde uitspraak te doen of te bestrijden. Maar ik beweer dat in de vorige eeuw twee wereldoorlogen niet in staat zijn geweest een ontwikkeling naar meer humanisering en meer beschaving te blokkeren.

 

De Volkskrant, 18-11-2011, column door Arnon Grunberg

Adjunct-directeur

De politie Utrecht heeft excuses aangeboden aan de adjunct-directeur van een school die was opgepakt nadat de stiefvader van een leerling aangifte had gedaan wegens mishandeling. De adjunct-directeur had de leerling 'stevig bij de kraag gepakt', maar dat was niet strafbaar volgens het OM. Toch blijf ik benieuwd wat dat stevig bij de kraag pakken inhoudt.
    Recentelijk zou een inbreker gewurgd zijn door een van de vier mannen die hem hadden betrapt. De inbreker schijnt nog in coma te liggen.
    Volgens de premier mag je proportioneel geweld gebruiken tegen inbrekers.
    Mag de inbreker op zijn beurt proportioneel geweld gebruiken als het geweld dat tegen hem gebruikt wordt buitenproportioneel is?
    Vermoedelijk mogen ook leraren proportioneel geweld gebruiken tegen pesterige leerlingen en leerlingen mogen proportioneel geweld gebruiken als het geweld van de leraar buitenproportioneel is.
    Hiermee vat ik vrijwel het gehele gedachtegoed van de heer Rutte nauwkeurig samen.


Red.:   Natuurlijk staat de nomade aan de kant van de inbreker, ook een soort nomade-achtig type, in plaats van die van de landbouwer. Wat is tenslotte het verschil tussen een inbreker en een bankier ...?
 

De Volkskrant, 21-11-2011, column door Arnon Grunberg

Lijkenlucht

Hopelijk worden de artikelen van de heer Wilders snel gebundeld. Alleen al vanwege zijn retoriek; zelden vallen vorm en inhoud zo goed samen.
    Zaterdag stond er in de Volkskrant weer een juweeltje van Wilders (co-auteur: Wim Kortenoeven). Daarin vat Wilders de recente Turkse geschiedenis op curieuze wijze samen. Zo lijkt hij vergeten te zijn dat het Turkse leger, bij uitstek de hoeder van het secularisme van AtatŁrk, zich aan menig misdaad schuldig heeft gemaakt.
    De ontkenning van de Armeense genocide is problematisch, maar horen wij de heer Wilders over de oorlogsmisdaden van Poetin in TsjetsjeniŽ? Welnee, oorlogsmisdaden tegen moslims vindt hij geen oorlogsmisdaden. Daarom is het opmerkelijk dat hij het opneemt voor de Koerden. Dat zijn voor het overgrote deel moslims.
    Wilders bedrijft symboolpolitiek voor binnenlands gebruik over de ruggen van vermoorde ArmeniŽrs en vermoorde Koerden.
    Waar Wilders spreekt, wordt lijkenlucht verspreid.


Red.:   En natuurlijk heeft onze Arnon het weer helemaal over zichzelf: Waar Grunberg schrijft, wordt lijkenlucht verspreid.
 

De Volkskrant, 22-11-2011, column door Arnon Grunberg

Willekeur

De Arabische lente begon omdat vrijwel het gehele Midden-Oosten geteisterd wordt door nepotisme, corruptie en andere vormen van willekeur. Vertrouwen in het parlement, voor zover dat bestaat, de juridische macht, voor zover die functioneert, en de president en/of premier, voor zover die iets anders zijn dan absolute vorsten, is minimaal.
    In Egypte zijn burgers opnieuw gaan demonstreren omdat het symbool van het ancien rťgime, Mubarak, weliswaar weg is, maar de macht in handen is gebleven van het leger. Aan de willekeur is dus geen eind gekomen.
    Het Westen heeft de wil van de massa's in het Midden-Oosten altijd gewantrouwd en zich in het geval van Mubarak op het standpunt gesteld dat hij een verlicht absolutisme in praktijk bracht.
    Het ironische is dat de euro en de EU vermoedelijk alleen gered kunnen worden met behulp van verlicht absolutisme. Maar liever een technocraat als absolute vorst dan een generaal.


Red.:   Eurofilie  - nog geen rubriek

 

De Volkskrant, 23-11-2011, column door Arnon Grunberg

Miserabilisme

Job Cohen hield recentelijk de Kerdijklezing - NRC Handelsblad drukte een ingekorte versie af - waarin hij zinvolle kritiek levert op de meritocratie. Oftewel, de samenleving waarin mensen naar hun verdiensten worden beloond.
    Een leefbare samenleving moet waardering opbrengen voor bijvoorbeeld verpleegsters en onderwijzers, zegt Cohen. Waaraan ik toevoeg: ook een loodgieter kan uitblinken.
    Maar Cohen maakt fouten. Zo meent hij dat de overheid moet verhinderen dat burgers hun leven verprutsen. In een vrije samenleving hebben burgers het recht zelfdestructieve beslissingen te nemen, anders betekent die vrijheid niets meer. Kwalijk is bovendien dat uit Cohens rede een afkeer van prestaties spreekt en een verheerlijking van ellende, kortom: miserabilisme.
    Volgens Cohen zou de overheid de effecten van de genetische loterij vrijwel geheel moeten neutraliseren. Als dit de koers is van de sociaal-democratie, dan is zij ten dode opgeschreven. En waar zij deze visie succesvol implementeert, zal zij samenlevingen ruÔneren.


Red.:   AG: "recht van de sterkste"-fundamentalist

 

De Volkskrant, 26-11-2011, column door Arnon Grunberg

Bondgenoot

Tijdens mijn laatste reis door het Midden-Oosten ontmoette ik een expat die me vertelde over zijn tijd in Saoedi-ArabiŽ. Hij gaf daar les op een internationale school, onder anderen aan leden van de familie al-Saoed, de heersers van Saoedi-ArabiŽ. Leden van de familie al-Saoed waren, uitzonderingen daargelaten, arrogant tegen de leraren. Een Fransman, ook leraar aan die school, hield het niet uit en raakte slaags met een leerling, lid van de familie al-Saoed. De Fransman werd meteen ontslagen. Hij kreeg te horen dat hij het land nog wel mocht verlaten, maar hem werd aangeraden dat onder bescherming te doen. Daarna kreeg hij werk in een Afrikaans land. Hem werd geadviseerd niemand te vertellen waar hij precies zat: de familie al-Saoed was boos en hun hand reikt ver.
    Deze familie is onze beste bondgenoot in het Midden-Oosten. Ach, alle staten opereren als maffiaclans, de ene wat meer dan de andere.


Red.:   "Niemand deugt" nihilistisch relativisme. Ter dekking echte niet-deugenden - ter dekking eigen niet-deugendheid.

 

De Volkskrant, 28-11-2011, column door Arnon Grunberg

Optimisme

Afgelopen dinsdag verbaasde Pieter Hilhorst zich in de Volkskrant over het optimisme van jongeren. 'De jongeren overschatten hun eigen onkwetsbaarheid', schreef hij.
    Volgens mij overschatten wij onszelf, dus ook onze eigen onkwetsbaarheid. Deden wij dat niet zouden we vermoedelijk in bed blijven liggen.
    Ik begrijp de aantrekkingskracht van pessimisme en apocalyptische voorstellingen. Het is echter nog altijd zo dat je historisch gezien niet op veel plekken beter kunt leven dan in West-Europa anno 2011. Wie meent dat het in 1911, 1811 of 1711 beter was, heeft de geschiedenis onvoldoende bestudeerd. Zeker, er is een crisis. Sommige landen zullen de eurozone wellicht verlaten. Maar zelfs in dat geval wacht ons niet direct een nieuwe wereldoorlog.
    Bovendien is de euro eerst en vooral een Duitse munt. Duitsland heeft twee wereldoorlogen verloren, het heeft weinig behoefte ook de euro te verliezen.
    Iemand met historisch besef begrijpt mijn optimisme.


Red.:   Grunberg en optimisme, la me nie lachuu
 

De Volkskrant, 29-11-2011, column door Arnon Grunberg

Slachtoffer

Aan de linkerzijde van het politieke spectrum geloven sommigen dat de mens gedetermineerd is. Het staat al vroeg vast of hij zal slagen of falen. Met dat slagen wordt maatschappelijk succes bedoeld. De overheid zou mensen die niet slagen moeten compenseren, de werking van de zogenaamde prestatiemaatschappij dient ongedaan te worden gemaakt. (Vermoedelijk is dit de eenvoudigste manier om mensen die faalden het gevoel te geven dat het meevalt: mensen die iets dreigen te presteren opsluiten. Maar dat zal wel op praktische bezwaren stuiten.)
    Deze deterministische levensvisie creŽert een cultus van slachtofferschap, waarbij mensen aangepraat wordt dat ze slachtoffer zijn maar dat de overheid hen zal helpen. Dat is geen hulp, dat is vernedering.
    Waar het slachtofferschap wordt verheerlijkt dreigen rampen. Wie niets anders mag zijn dan slachtoffer zal rancuneus en agressief worden.
    Uit de as van de sociaal-democratie, met haar cultus van het slachtofferschap, herrees de PVV.


Red.:   AG: communsitustisch-slachtofferisme als hij gaat klagen na de nationalisatie van zijn kapitaal.


 

De Volkskrant, 30-11-2011, ingezonden brief van Ton Oosterhuis, Rhoon

Grunberg

Het negatieve oordeel van Arnon Grunberg (Voorpagina, 29 november) over het gedachtengoed van de sociaal-democratie vraagt om een weerwoord.
    Hulp aan slachtoffers is nooit het primaire doel van de sociaal-democraten geweest. Dat was altijd meer het domein van de christelijke liefdadigheid.
     Hervorming van de maatschappij om het ontstaan van slachtoffers te voorkomen, dat was het doel. Niet de zorg voor de uitkering stond voorop, maar de zorg voor werkgelegenheid. Het is onzinnig de sociaal-democraten een deterministische levensvisie te verwijten. Het ging om gelijke kansen voor iedereen. Mijn schoonvader was in de jaren dertig van de vorige eeuw fabrieksarbeider, bouwvakker of (meestal) werkloze. Hij kwam nooit verder dan de lagere school, maar hij was wel voorzitter van zijn plaatselijke vakbond en penningmeester van het zangkoor.
    Kinderen uit een soortgelijk milieu kunnen nu studeren, het beste uit zichzelf halen en presteren naar vermogen. Dat kan omdat veel idealen van de sociaal-democratie werkelijkheid zijn geworden. De maatschappelijke problemen zijn intussen drastisch veranderd.
     Niettemin blijft het ideaal van de gelijke kansen levensgroot overeind. Alleen zijn het nu vaker de kinderen van allochtonen voor wie dat geldt. Afkomst of religie mag nooit de weg naar persoonlijk succes in maatschappelijk opzicht in de weg staan.


 

De Volkskrant, 02-12-2011, column door Arnon Grunberg

Luizenmoeder

In een brief aan de Tweede Kamer schrijft mevrouw Van Bijsterveldt-Vliegenthart dat de 'rol van de ouder te zeer een vergeten rol is'. Scholen zouden ouders moeten aanspreken op 'hun betrokkenheid'. De minister voegt er honend aan toe dat het zijn van 'voorleesvader of luizenmoeder' niet genoeg is.
   Straks bepaalt dit kabinet nog hoelang uw kind 's avonds moet worden voorgelezen. Op initiatief van de PVV komt de voorleespolitie bij u aan de deur om te zien of uw kind niet stiekem voor de tv zit.
    De brief van de minister zal snel vergeten zijn, want de overheid kan 'betrokkenheid' onmogelijk controleren. Maar de geest van de Sovjet-Unie is over mevrouw Van Bijsterveldt-Vliegenthart gekomen, dus wie weet moeten binnenkort moeders die niet genoeg betrokken zijn voor de ingang van de school staan met een sandwichbord waarop geschreven is: 'Ik ben een luizenmoeder.'


Red.:   Traditioneel hellend vlakje. respons: Lasten we AG het land uitzetten - straks gaat hij met zijn immigrantenvrienden de autochtone Nederlanders vergassen.

 

De Volkskrant, 05-12-2011, column door Arnon Grunberg

Filiaal

Zoals ik een tijdje geleden opmerkte, waren Wendehšlse personen die tegen de DDR waren toen ze er officieel nog voor waren (een 'Wendehals' is oorspronkelijk een draaihals, een vogel). Nu duiken er politici en commentatoren op die tegen de euro waren toen ze er officieel nog voor waren. Hans Hoogervorst, voormalig minister van FinanciŽn, schijnt gezegd te hebben dat we er niet aan hadden moeten beginnen. Hij vergeet dat de gulden aan de D-mark was gekoppeld; De Nederlandsche Bank was slechts een filiaal van de Bundesbank. Kohl had Mitterrand de euro beloofd. Als economische deelstaat van Duitsland moest Nederland volgen.
    Over een decennium zullen de Wendehšlse roepen dat de bestrijding van de crisis een vergissing was. Want fiscale discipline is niet de oplossing, de overheid dient juist geld uit te geven om de economie te stimuleren.
    Opportunisme is niemand vreemd, maar politici hebben er hun beroep van gemaakt.
 

Red.:   Reactie op zoveelste slordigheid:

De Volkskrant, 06-12-2011, ingezonden brief van Arko van Setten, Amsterdam

D-mark

Arnold Grunberg stelt dat de gulden aan de D-mark gekoppeld was. Dat is voor ongeveer 95 procent juist. Maar die 5 procent verschil is cruciaal.
    Het was geen officiŽle, maar een vrijwillige gemakskoppeling, waar we iedere seconde van iedere dag van af konden als dat nodig was. En dat is ook weleens gebeurd. Duisenberg heeft een enkele keer de officiŽle rente gewijzigd zonder dat de Duitsers dat deden.


De Volkskrant, 06-12-2011, column door Arnon Grunberg

FaÁade

De verkiezingen in Egypte zijn nog gaande, maar verbazingwekkend is nu al het succes van de salafistische al-Nour-partij, die strikte ideeŽn erop nahoudt over de rol van de islam in de Egyptische maatschappij.
    Is democratie een middel om een betere samenleving te creŽren of is democratie een doel op zich, dus ongeacht wat zij oplevert? Wat als de meerderheid van een volk zich uitspreekt voor partijen die wij niet zo verlicht vinden?
    Dat er geen alternatief bestaat voor democratie, wat ik wil geloven, betekent niet dat er geen discussie over kan worden gevoerd.
    Achter de democratische faÁade gaat dikwijls meer of minder verlicht absolutisme schuil. Zo schijnt mij de eurocrisis een voorwendsel om zaken door te voeren waartegen het volk in andere tijden heftig zou hebben geprotesteerd. Waaraan ik toevoeg dat de soevereiniteit van de Europese lidstaten mij niet zo belangrijk voorkomt.
    Helaas ben ik het volk niet.
 

De Volkskrant, 07-12-2011, column door Arnon Grunberg

PatjepeeŽr

Onlangs legde Stef Blok, fractievoorzitter van de VVD, in NRC Handelsblad uit waar zijn partij voor staat: 'Degelijke financiŽn en meer politie op straat.'
    Is dat liberalisme? Het laatste verraadt het verlangen naar een politiestaat, het eerste betekent bezuinigingen vrees ik.
    Een rare gedachte dat je de economie kunt stimuleren door minder uit te geven. Heinrich BrŁning was de rijkskanselier van Duitsland van 1930 tot 1932. Hij geloofde zeer in fiscale discipline en bezuinigingen, hetgeen de crisis alleen maar verergerde.
    De heer Blok gelooft vermoedelijk nergens in. Zijn woorden weerspiegelen de holheid van de huidige VVD. Ze is anti-intellectualistisch, antiliberaal, antilibertijns en in wezen ook antikapitalistisch - het is niet evident dat het kapitalisme overleeft.
    Wie naar de heer Blok kijkt en luistert, denkt: daar staat de doodgraver van het kapitalisme. Op het vaandel van de VVD staan nog slechts drie woorden geschreven: 'Leve de patjepeeŽr'.


Red.:   Blok en VVD wijken af van het zuivere kapitalisme... Oftewel: AG is echte Ayn Rand-ist
 

De Volkskrant, 12-12-2011, column door Arnon Grunberg

Elite

Sommige mensen hebben weinig tot geen historisch besef. Waar gebrekkige kennis ophoudt en kwaadaardigheid begint, is niet altijd even duidelijk.
    Fleur Agema, vicefractievoorzitter van de PVV, zei in een interview met De Pers: 'Een PVV'er is toch iemand die - daar selecteren we op - de wil heeft om die elite af te breken.'
    Diverse totalitaire regimes hebben zich met succes toegelegd op het afbreken en wegvagen van elites. In zijn uitstekende boek Bloedlanden heeft de historicus Timothy Snyder beschreven hoe Stalin en Hitler de Poolse elite hebben afgebroken.
    Mevrouw Agema schijnt bovendien niet te beseffen dat premier Rutte bij uitstek een vertegenwoordiger is van de elite.
    Er is dat oude grapje. Een Limburgse fabrikant zegt tegen een priester: 'Houd jij ze dom, dan houd ik ze arm.'
    Wie naar de fractie van de PVV luistert, moet concluderen dat sommige mensen wel met buitensporig veel succes dom zijn gehouden.


Red.:   Mooi. Ook hier die elite maar opruimen (reŽel: hellende vlak, ad hitlerianum, ad holocaustum.
 

De Volkskrant, 13-12-2011, column door Arnon Grunberg

Identiteit

Als het om Europa gaat, valt naast het woord 'euro' altijd weer het woord 'identiteit'. Technocraten en politici in Brussel zouden erop uit zijn de identiteit van mensen af te pakken. Net alsof identiteit geen economische kwestie is. Zo vermoed ik dat iemand in Teheran die vier ton per jaar verdient meer gemeen heeft met iemand in Parijs die vier ton per jaar verdient dan met een straatveger uit zijn eigen stad. Maar een straatveger in Teheran verschilt weer aanzienlijk van de straatveger in Parijs, althans dat is mijn hypothese. Misschien dat het daarom niets is geworden met de internationale solidariteit van het proletariaat.
    In Nederland heeft men decennialang geprobeerd te veinzen dat wij in een klassenloze maatschappij leven. Tot de opstand tegen de elite begon, een opstand die slechts ťťn programmapunt heeft: wij willen wel hun geld, maar niet hun waarden.


Red.:    LOL. Het is preciess andersom: de elite wil wel de producten=arbeid=geld van de onderklassen, maar niet hun waarden.
 

De Volkskrant, 13-12-2011, column door Arnon Grunberg

Onderklasse

Nicholas D. Kristof, in dienst van The New York Times, is een van de betere columnisten die ik ken. Recentelijk probeerde hij vanuit Egypte het succes van de religieuze partijen te verklaren. Dat succes heeft ook een economische achtergrond. Zo functioneert de Moslimbroederschap, die waarschijnlijk de grootste partij zal worden, als sociale dienst. Daarnaast worden de religieuze partijen als niet corrupt gezien.
    Maar uit een artikel van een collega van Kristof blijkt dat de aantrekkingskracht van de extreem religieuze, salafistische al-Nourpartij doet denken aan de aantrekkingskracht van populistische partijen in Europa. De al-Nourpartij richt zich vooral op de onderklasse. Een politicus van de al-Nourpartij stelde de retorische vraag of de stem van iemand met een universitaire opleiding gelijk is aan de stem van iemand die alleen lagere school heeft.
    Je kunt er een grafiek van maken. Naarmate het opleidingsniveau en het inkomen dalen, worden God en populisme aantrekkelijker.


Red.:   De andere kant op: naarmate opleidingsniveau en inkomen stijgen, wordt de leugens en de hypocrisie en de kwaadaardigheid sterker - exponentieel voorbij twee keer modaal.


De Volkskrant
, 16-12-2011, column door Arnon Grunberg

Sacharovprijs

In het Europees Parlement werd de Sacharovprijs uitgereikt aan Arabische mensenrechtenactivisten. De PVV-delegatie bleef demonstratief zitten en klapte niet. Van Baalen (VVD) noemde het gedrag van de PVV'ers 'zakkerig'.
    Ach, de gebruikelijke treiterijen, zult u zeggen.
    Nee, deze actie onthulde de ware aard van de PVV. Officieel is de leuze van de PVV altijd geweest: wij hebben niets tegen moslims, alleen tegen de islam. Hetgeen nog werd geÔllustreerd door een jeugdige PVV'er in de Volkskrant van donderdag in een uitstekend artikel van Toine Heijmans: 'Ik heb niks tegen moslims. Ik heb zelfs moslims bij mij op school zitten.' (Denk aan de klassieke smoes: 'Ik heb joden onder mijn beste vrienden.')
    Door te weigeren op te staan en te klappen voor Arabische mensenrechtenactivisten zegt de PVV: moslims zijn per definitie onze achting niet waard, moslims zijn ondermensen.
    Zakkerig, dat is het eufemisme van het jaar.
 

Red.:   Op vk.nl: Het geloof stelt het gezag van Jahweh, God of Allah boven dat van de redelijk denkende mens. Al dit soort geloof is dus per definitie anti-democratisch. Als het ene soort anti-democraten vecht tegen een andere soort, is er dus geen enkele reden voor feestjes of herdenkingen.
    Plus nog eentje op vk.nl, over anti-democratisch EU


De Volkskrant
, 17-12-2011, column door Arnon Grunberg

Leugens

In Bagdad is officieel verklaard dat de Irakoorlog ten einde is. Een doorslaand succes is Irak bijna tien jaar na het verdwijnen van Saddam niet, al beweren sommige Amerikaanse politici van wel. Uit berichten blijkt dat al-Maliki, de premier van Irak, in elk geval ten dele de methoden van Saddam hanteert.
    Recentelijk was de heer Rutte in Kunduz, waar hij zei na te denken over uitbreiding van de politiemissie. En dat terwijl andere NAVO-landen de terugkeer voorbereiden en de Afghanen wachten op een nieuwe burgeroorlog, zie een uitstekend artikel van Natalie Righton eerder deze week in de Volkskrant.
    Wie meent dat deze politietraining effectief is, leest geen kranten en spreekt nooit met een Afghaan.
    Irak en Afghanistan illustreren dat politici in een parlementaire democratie bijna net zoveel liegen als in een totalitair regime, maar gelukkig zijn in een parlementaire democratie de middelen waarmee deze leugens worden bekrachtigd beschaafder.


Red.:   Voor gebruik in Leugens.


De Volkskrant, 19-12-2011, column door Arnon Grunberg

Vette bek

Als u wilt dat uw kinderen lang leven, moet u hen naar het gymnasium sturen. Dat zou een conclusie kunnen zijn van het rapport Preventie van welvaartsziekten van het ministerie van VWS. Laagopgeleide burgers eten namelijk slechter dan hoogopgeleide burgers en sterven daarom eerder.
    In een gesprek met Peter Giesen dat zaterdag in de Volkskrant stond, stelt filosoof Rutger Claassen echter dat de overheid, ook als het om het avondeten van haar burgers gaat, een paternalistische taak heeft.
    Het is niet alleen aan een lage opleiding te wijten dat sommigen ongezond willen eten. Elke dag een vette bek halen kan ook een vorm van rebellie worden.
    Wenselijk gedrag dwing je alleen af als de illusie wordt gewekt dat men door middel van prestaties liefde zal verkrijgen. De overheid geeft geen liefde, hooguit symbolisch en zelfs dat sporadisch. Daarom zal haar paternalisme zelden werkelijk succesvol zijn.


Red.:   Anti-staat.


De Volkskrant, 20-12-2011, column door Arnon Grunberg

Kalverstraat

'Ga maar eens in de Kalverstraat vragen. Niemand zegt zich Europeaan te voelen,' zei de voorman van de SP, de heer Roemer, in een televisieprogramma. Een eigenaardig argument. Ik ben benieuwd wat het publiek in de Kalverstraat antwoordt op de vraag: 'Wat betekent soevereiniteit?'
    Als het dagelijks eten van een frikadel een gevolg kan zijn van sociaal-economische achterstand, zoals sommigen denken, dan kunnen bepaalde opinies eveneens het gevolg zijn van een achterstand. Wie zich niet Europees voelt, heeft gewoon een sociaal-economische achterstand die moet worden weggewerkt.
    Voor allochtone Nederlanders die volgens sommige Nederlanders nog niet Nederlands genoeg zijn, bestaan er inburgeringscursussen. Er zouden dringend inburgeringscursussen moeten komen voor Nederlanders die niet Europees genoeg zijn, inclusief taalcursussen Engels, Duits en Frans.
    Er is namelijk geen principieel verschil tussen de Marokkaan in Osdorp die zich geen Nederlander voelt en de Nederlander in Maassluis die zich geen Europeaan voelt.


Red.:   Volkomen valse vergelijking. De juiste: vraag eens aan een Marokkaan in Rabat of hij zich Afrikaan voelt.
    Anti-Nederlands.
 

De Volkskrant, 21-12-2011, ingezonden brief van H. Vermeer, Wijk bij Duurstede

Kalverstraat

De persoonlijke meningen van de Arnon Grunberg op de voorpagina van een krant die ik al meer dan dertig jaar lees, doen iedere dag de heimwee naar de kunst van het schrijven ŗ la Carmiggelt en Bril toenemen.
    De mening die Grunberg onder de voetnoot Kalverstraat verkondigt (Voorpagina, 20 december) is wat mij betreft van het niveau: 'Ik pas in mijn jas, mijn jas past in mijn tas, dus ik pas in mijn tas'.
    Wellicht is het Grunberg ontgaan dat er ook mensen zijn die mogelijk geen behoefte hebben aan een Federatieve Staat van Europa. Die geen behoefte hebben aan nog meer overheidsbemoeienis, nog meer ambtenaren en daarmee samenhangende kosten.


De Volkskrant, 21-12-2011, column door Arnon Grunberg

Neveneffecten

Oorlog is uit de mode. Daarover schreef Steven Pinker een boek. Op de opiniepagina van The New York Times kwam hij er samen met Joshua S. Goldstein recentelijk op terug.
    Pinker en Goldstein stellen dat de nieuwe oorlogen minder dodelijk zijn dan oudere oorlogen. Ook schrijven ze dat oorlogen vanaf 1945 zelden tot grenscorrecties hebben geleid; oorlog blijkt een weinig effectief middel om politieke doelen te bereiken.
    Deze vooruitgang hangt wellicht samen met de opmars van de bourgeoisie, een product van het kapitalisme. De bourgeoisie ziet weinig in heroÔek en offert haar kinderen ongaarne op, voor welk paradijs dan ook.
    De vitaliteit van de Nederlandse bourgeoisie mag blijken uit het feit dat zelfs bepaald geweld tegen dieren nauwelijks meer geaccepteerd is in Nederland. (Al eet men nog wel wild met Kerst.)
    Ook pacifisme en dierenrechten zijn neveneffecten van het kapitalisme. Dat zouden de antikapitalisten weleens mogen beseffen.


Red.:   Neoliberalisme. Minstens ťťn jood.


De Volkskrant, 23-12-2011, column door Arnon Grunberg

Mobiliteit

Op woensdag stond in de Volkskrant een zinnig artikel van de filosoof Hans Schnitzler waarin hij betoogde dat de 'categorisering in termen van links en rechts goeddeels misleidend is'. Hij merkte ook op dat de globalisering alleen profijtelijk is voor een bovenlaag van diplomaten en ontwikkelingssamenwerkers. Dat is bezijden de waarheid.
    Ga in New York praten met Mexicanen die daar al dan niet legaal werken. Spreek met Pakistaanse taxichauffeurs in Dubai. Kijk naar de Filipijnen die in het hele Midden-Oosten werkzaam zijn. Let op de Paraguayanen en Bolivianen die hun geld verdienen in Buenos Aires. Bezoek de Poolse delicatessenwinkels in Dublin.
    De onderlaag profiteert wel degelijk van de globalisering, omdat, ik herhaal het nog maar eens, migratie de effectiefste manier van armoedebestrijding is.
    De middenklasse vreest dat globalisering voor hen alleen neerwaartse sociale mobiliteit zal betekenen. Deze angst vormt de grootste bedreiging voor de democratie en het kapitalisme.

 

Red.:   Al krijgt hij de waarheid als een stalen plaat in zijn gezicht geslagen, dan ziet hij het nog niet: de Mexicaan = immigrant verpest de positie van de resident - hij weet niet wat dat is ... een resident. Immigratie vormt de grootste bedreiging voor de sociale staat en de democratie.

 

De Volkskrant, 24-12-2011, column door Arnon Grunberg

Harmonie

Op een middag drong het tot me door dat ik niet meer precies wist wanneer mijn vader was overleden. Eind november, maar welke dag? En was het 1991 of 1990? Ik belde mijn moeder, maar die zei: 'Dat moeten we aan je zus vragen.'
    Ik moest moeite doen me mijn vader te herinneren.
    Hij hield van het openbaar vervoer en luisterde veel naar de radio. Op de vraag: 'Wat deed hij het liefst?', zou ik antwoorden: 'Het liefst zat hij in de tram.' Ook schreef hij brieven naar kranten, maar die werden nooit geplaatst.
    Vrienden had hij geloof ik niet. Wel twee kennissen, broer en zus, die aan de Rooseveltlaan in Amsterdam woonden en met wie hij op verjaardagen ruzie maakte.
    Op het einde van zijn leven zei hij tegen me: 'Het is belangrijk om met jezelf en je omgeving in harmonie te leven.' Misschien had hij daarom geen vrienden.


Red.:   Zie joden, ruzie
 

De Volkskrant, 27-12-2011, column door Arnon Grunberg

Verboden

Op de site van de Volkskrant stond een interessant artikel van Auke Hulst over de vraag of godsdienstvrijheid een wezenlijk andere vrijheid is dan vrijheid an sich. Ik denk net als Hulst van niet, al was het maar omdat iedereen zijn eigen godsdienst moet kunnen beginnen.
    Dat betekent nog niet dat veel verboden moet worden wat voorheen was toegestaan. Net als het recht van pedofielen om zich te verenigen, moeten ook het recht om een boerka te dragen, het recht om jonge jongetjes te besnijden, verdedigd worden in naam van het libertinisme.
    Karel van het Reve schreef een mooi essay getiteld De ongelooflijke slechtheid van het opperwezen. Met hetzelfde recht zou men het essay De ongelooflijke slechtheid van de overheid kunnen schrijven. Het vertrouwen van sommige atheÔsten in de verboden van de overheid verschilt niet wezenlijk van het vertrouwen van de gelovigen in de verboden van God.


Red.:   Het recht om "Grunberg is een valse joodse violksverrader" te kunnen schrijven. En een essay onder de titel: De ongelofelijke slechtheid van het joodse denken.


 

De Volkskrant, 28-12-2011, column door Arnon Grunberg

Chinese schrijvers

Een tijdje geleden brachten Nederlandse schrijvers een bezoek aan China. Even was er aandacht voor China en literatuur, maar ons concentratievermogen is gering.
    The New York Times meldt dat de Chinese schrijver Chen Xi veroordeeld is tot tien jaar gevangenisstraf wegens staatsvijandige geschriften. Een andere schrijver, Chen Wei, is tot negen jaar gevangenisstraf veroordeeld om dezelfde redenen.
    In 2008 zei een Roemeense schrijver tijdens een schrijverscongres dat onder Ceauşescu de literatuur er tenminste toe deed; in een land waar de literatuur een vrijplaats is, zijn schrijvers veroordeeld tot de periferie.
    Liever de periferie dan de dictatuur. Een staat die schrijvers wegens hun geschriften opsluit, kan niet fatsoenlijk zijn. Wie vervolgens zegt: 'Business as usual' betuigt steun aan een onfatsoenlijke staat.
    Ach, als het Nederlandse proletariaat niet solidair kan zijn met het Griekse proletariaat, is het misschien ook te veel gevraagd van Nederlandse schrijvers om solidair te zijn met Chinese schrijvers.


Red.:   tjonge ... Chinese schrijvers zitten niet vast vanwege hun geschriften, maar vanwege een oproep tot opstand en oproer.

 

De Volkskrant, 31-12-2011, column door Arnon Grunberg

Voorspellingen

Enkele voorspellingen voor 2012. De euro zal 2013 halen. Iran zal niet worden aangevallen. De chaos in Afghanistan en Irak zal groter worden. De heer Wilders zal via Twitter enkele provocerende uitspraken doen waarmee hij zijn drie belangrijkste karaktereigenschappen onderstreept namelijk gebrek aan kennis, gebrek aan historisch besef en gebrek aan beleefdheid - ook in 2012 zal het effectiefste wapen tegen de heer Wilders een vriendelijke glimlach zijn, zoals je glimlacht naar een kind dat twee vingers in de neus steekt.
    Obama wordt herkozen, maar dat is vooral te danken aan zijn concurrent. Nederland zal geen Europees kampioen worden en Cruijff zal doorgaan met zichzelf onsterfelijk belachelijk te maken, want dat is nu eenmaal zijn hobby.
    Voor bij de oliebollen een gedicht van P.C. Hooftprijswinnaar Tonnus Oosterhoff. Ik citeer uit mijn hoofd, dus wellicht parafraseer ik: 'We organiseren een antifascistische avond/ de avond valt/ hij is niet antifascistisch.'


Red.:   We gaan alweer Wilders/de PVV aanpakken ...


De Volkskrant
, 02-01-2012, column door Arnon Grunberg

Vuurwerk

Door omstandigheden bevond ik mij op 31 december in de Tiger Tops Jungle Lodge in Nepal. Er waren enkele Nepalezen en een bejaard Amerikaans stel dat in afwachting van de apocalyps was begonnen aan een wereldreis.
    Om tien uur ging de barman weg. Alleen het vuur brandde nog: in de winter koelt de Nepalese jungle behoorlijk af.
    Niemand besteedde aandacht aan 31 december. De jungle bleef koud en onverschillig.
    Ik herinnerde me mijn jeugd. Mijn ouders verachtten vuurwerk, ik was er bang voor. Op 31 december verlieten wij onze woning aan de Dintelstraat in Amsterdam en namen onze intrek bij een oude dame die kamers verhuurde, waar wij niets zouden horen.
    Ook in Nepal was niets te horen.
    Vlak voor middernacht stuitte ik op dit prachtige citaat van Beckett: 'Perhaps my best years are gone (...) But I wouldn't want them back. Not with the fire in me now.'


Red.:   Nomade

De Volkskrant, 03-01-2012, column door Arnon Grunberg

Wraak

Het verlangen naar wraak is zeer begrijpelijk. Het onrecht hoeft niet eens werkelijk te hebben plaatsgevonden om het verlangen naar vergelding toch te kunnen navoelen. Wraak kan ook gesublimeerd worden. De film The Social Network suggereert dat Zuckerberg met Facebook begon om zich te revancheren voor de afwijzing door een meisje.
    Er zijn mensen die menen dat wraak thuishoort in ons strafrecht. Vandaar ook altijd weer de roep om strengere straffen.
    Een van de aardigste beginselen van het christendom is nu juist dat vergelding wordt verschoven naar een toekomstige wereld. Keer je vijand de andere wang toe: op die manier kan een einde worden gemaakt aan de vicieuze cirkel waarin wraak uitmondt.
    In een maatschappij die zich beroept op haar christelijke wortels moet men duidelijk maken dat er geen plaats is voor wraak in het strafrecht. Al te veel rechtvaardigheid is dikwijls de vijand van de vrede.


Red.:   En alweer kiest Arnon voor het foute ... Wraak is niet hetzelfde als vergelding. Even kijken hoe lang het duurt voordat hij zijn wraakgevoelens botviert op geert Wilders ...


De Volkskrant
, 05-01-2012, column door Arnon Grunberg

Beloofde land

Wie een debat tussen de Republikeinse presidentskandidaten heeft gezien, moet erkennen dat het vermakelijk is. Tegelijkertijd kunnen de meeste uitspraken die de kandidaten doen nauwelijks serieus worden genomen. Omdat ze toch niet worden gekozen of omdat ze beloftes doen die ze niet zullen nakomen. Zo is het voor de Republikeinse presidentskandidaat traditie om te beloven dat de Amerikaanse ambassade in IsraŽl van Tel Aviv naar Jeruzalem wordt verplaatst. Uiteraard komt van die belofte nooit iets terecht.
    Het symbolische radicalisme moet verhullen dat het verschil tussen de Republikeinen en de Democraten minder groot is dan het lijkt.
    Het bijzondere aan Romney is dat hij mormoon is. De mormonen hebben heilig ondergoed, de zogenaamde temple garment, en hun beloofde land is de staat Utah. Ik hoop dat er in Nederland iemand een religie begint die Drenthe uitroept tot het beloofde land. Tot zo'n religie zou ik me acuut bekeren.
 

Red.:   Ach jee, ironie ...
Reactie: uitleg of detail

Robert van Waning
@Arnon Grunberg, het zou natuurlijk fantastisch zijn voor de bekendheid van die mooie provincie als Drente, Drentisme en Drenten na uw bekering even vaak in uw teksten voorkomen als IsraŽl, Jodendom en Joden. Misschien verhuist de IsraŽlische ambassade wel naar Assen. 05/01/12 13:05Beledigend? Ongepast? Meld het ons.
 

Giordano Bruno
Grapje hoor, van Arnon. In werkelijkheid is zijn beloofde land het bijna ideale Amerika, hoewel Arnon vindt dat ze daar nog wel iets te veel van een verzorgingsstaat hebben. Al die belasting die je daar moet betalen om dat in stand te houden ...


05/01/12 14:43Beledigend? Ongepast? Meld het ons. .

R. Leeuwenhart
Goh Arnon, moedig hoor! De heilige hoofddoek en Mekka; ook zo'n voorbeeld. Maak daar nou eens een spottende opmerking over. Maar dat zal wel teveel gevraagd zijn. Religie-bashen is leuk voor de linkse medemens zolang de religieuze het deemoedig over zich heen laat komen. Terwijl je je moet afvragen of het niet noodzakelijker is om harder te trappen tegen een agressief geloof dat zijn plaats niet kent.


05/01/12 13:43Beledigend? Ongepast? Meld het ons. .

RvH
Nounou, bijzonder magertjes meneer Grunberg.


05/01/12 13:13Beledigend? Ongepast? Meld het ons. .

Robert van Waning
@Arnon Grunberg, het zou natuurlijk fantastisch zijn voor de bekendheid van die mooie provincie als Drente, Drentisme en Drenten na uw bekering even vaak in uw teksten voorkomen als IsraŽl, Jodendom en Joden. Misschien verhuist de IsraŽlische ambassade wel naar Assen.


05/01/12 13:05Beledigend? Ongepast? Meld het ons. .

De Volkskrant, 06-01-2012, column door Arnon Grunberg

Voos

In de jaren zestig, toen studentenleider Rudi Dutschke een held was in Duitsland en omstreken, althans bij het progressieve volksdeel, gold het Springerconcern als symbool voor alles wat voos en half of heel fascistisch was. Het Springerconcern is uitgever van onder andere de Bildzeitung, de Duitse Telegraaf, maar dan beter gemaakt.
    De tijden veranderden, de macht van Bild bleef ongebroken.
    De Duitse president Wulff, in opspraak geraakt door onduidelijke kredieten, heeft de hoofdredacteur van de Bildzeitung gebeld, vermoedelijk in de hoop de berichtgeving over de affaire te sturen.
    Van een politicus mag je voosheid verwachten, maar het gedrag van een president, die vooral een symbolische functie heeft, zoals de Bundespršsident, dient onberispelijk te zijn.
    Denkend aan Nederland meen ik soms dat het verdient een republiek te worden met Wilders als premier en Cruijff als president. Uiteraard zullen Wilders en Cruijff dan dagelijks met de hoofdredacteur van De Telegraaf telefoneren.


Red.:   En ja hoor, daar is de "wraak op Wilders" al ...


De Volkskrant
, 07-01-2012, column door Arnon Grunberg

Authentiek

Op een ochtend eerder deze week was ik in de tuin van een hotel in de Nepalese stad Pokhara aan het schrijven. Een Nederlands gezin kwam aan mijn tafel zitten. Ze wisten, begreep ik uit hun gesprekken, niet dat ik Nederlands kon verstaan.
    De matrassen waren hard, de cappuccino viel tegen.
    De moeder zei tegen haar vermoedelijk 11-jarige dochter: 'Jij hebt bijna geen kont meer.' Maar daaraan voegde ze toe: 'Grappig hoe goed luxe voelt. Dat zit kennelijk toch in onze cultuur.'
    Luxe als cultuur. Zou armoede ook cultuur zijn? Het bekende misverstand van toeristen in arme landen die getroffen worden door de 'authenticiteit' van de lokale bevolking. Alsof de armen niet ook graag een wasmachine zouden hebben.
    Of misschien erkennen we dat onze welvaart mede bestaat omdat ze elders door de modder kruipen. En om onze schaamte te temperen noemen we die armoede vervolgens 'authentiek'.


Red.:   Misschien moest Arnon maar eens erkennen dat zijn luxereisje gebouwd is op de door het modder kruipen van anderen ...
 


De Volkskrant
, 10-01-2012, column door Arnon Grunberg

Traditie

Een paar weken geleden gaf ik een dinertje in New York voor de Amerikanen die me hadden geholpen met het verkrijgen van mijn Green Card, mijn permanente verblijfsvergunning in Amerika. Toen de serveerster hoorde waarvoor het dinertje was, zei ze: 'Nu ben je een van ons'.
    Het lijkt me een reactie die zelfs de rijkere migranten in Europa zelden zullen krijgen. Wat de oude vraag doet opdringen: wie zijn wij?
    Antwoord op die vraag is niet zozeer een kwestie van gevoel als wel van traditie. Wie je bent is de traditie waaruit je voortkomt en hoe je je daartoe verhoudt. Identiteit is vooral kennis; om te weten wie je bent, moet je veel leren.
    Wie beweert: ik heb niets uit te staan met de traditie, ik heb niets met Haasse, Heine of Hermans te maken, moet wel geloven dat hij onder een steen vandaan is gekropen.


Red.:   Zoals al vele malen geschreven: vrijwel altijd is de kennis wel aanwezig, maar wordt deze verdreven door geestelijke afwijkingen waarvan de meeste weer veroorzaakt door ideologie.



De Volkskrant
, 11-01-2012, column door Arnon Grunberg

Samen douchen

In een intrigerend artikel van Haroon Ali dat dinsdag in de Volkskrant stond ging het over de nieuwe preutsheid in de sportwereld. Vooral jongens zouden steeds zenuwachtiger worden van het gezamenlijk douchen.
    Nieuw is de preutsheid niet. Ik douchte nooit na afloop van de gymlessen op het Vossius Gymnasium. Dat vond ik overbodig, maar voornamelijk leek het mij onprettig om met andere jongens naakt in een kleine ruimte te moeten staan. Helemaal als je daarna weer met zijn allen bij wiskunde zit. Ik vreesde dat mijn mannelijke klasgenoten gereduceerd zouden worden tot hun geslachtsdeel; in het wiskundelokaal zou ik omringd worden door levensgrote geslachtsdelen.
    Gek genoeg leek het me niet erg om samen met de meisjes te douchen. Ik heb vrouwen altijd minder bedreigend gevonden dan mannen.
    Toen een nieuwe gymleraar het douchen verplicht stelde, leidde dat tot stress. Maar ik vond een oplossing: systematisch vergat ik mijn handdoek.
 

Red.:   Maar natuurlijk. De overeenkomsten tussen moslims en joden zijn treffend.


De Volkskrant
, 12-01-2012, column door Arnon Grunberg

Scriptie

Op de Universiteit Leiden liep ooit een hoogleraar Franse taal- en letterkunde rond die principieel geen scripties las en al zijn studenten een 7 gaf. Volgens hem verdiende niemand meer dan een 7, en iedereen die werk had ingeleverd, had recht op een 7.
    Een 10 lijkt me vrij ongebruikelijk. De docent en de hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg die een bachelor thesis over het fascistische karakter van de PVV met een 10 hebben beloond, laden de verdachtmaking op zich dat zij niet het onderzoek en de analyse hebben beloond, maar de stelling. Een 10 voor antifascisme.
    In het Duitsland van '38 zou dat heroÔsch zijn geweest, in het Nederland van 2012 is dat ironisch.
    Wetenschap is waardevrij; zij dient niet het geluk van de mensheid, zij is er niet op uit de status quo te wijzigen. Dat laatste kan zij met een gerust hart overlaten aan beroepsrevolutionairen.


Red.:   Gunst, weer eens een goed stukje ...
 


De Volkskrant
, 13-01-2012, column door Arnon Grunberg

Atoombom

Op woensdag werd in Teheran de atoomwetenschapper Roshan door middel van een kleefbom vermoord. Hij is niet de eerste Iraanse atoomwetenschapper die op dergelijke wijze is omgekomen.
    Een enkele expert meent dat de autoriteiten in Teheran achter de moord op Roshan zitten, maar algemeen wordt aangenomen dat de moorden op Iraanse atoomwetenschappers het werk zijn van IsraŽl en/of Amerika.
    Wellicht is de oorlog tegen Iran allang begonnen. Ik vermoed echter dat het bij deze kleine, min of meer geheime acties zal blijven.
    El PaŪs meldt dat de Mossad in het Koerdische gedeelte van Irak bezig is Iraanse dissidenten te rekruteren. Al tijdens mijn eerste bezoek aan Koerdistan in 2010 hoorde ik geruchten over het werk van de Mossad in Noord-Irak.
    Dit alles neemt niet weg dat Iran een atoombom zal krijgen en dat de wereld hiermee net zo zal moeten leren leven als met de Pakistaanse en Indiase atoombommen.


Red.:   Help! Twee achter elkaar.


De Volkskrant
, 14-01-2012, column door Arnon Grunberg

Dolfijnen

Terwijl Beatrix bezig was met een staatsbezoek aan de Verenigde Arabische Emiraten zwom ik met dolfijnen bij het Atlantis The Palm Hotel in Dubai - toen mijn vriendin hoorde dat met dolfijnen gezwommen kon worden, was ze niet te houden. Overigens hoeft het niet bij samen zwemmen te blijven, je mag de dolfijnen ook knuffelen. Het kost circa tweehonderd euro voor een halfuurtje. Ik kreeg de indruk dat de dolfijnen niet lijden onder dat geknuffel.
    Dubai is een van mijn lievelingssteden, een stad waar iedereen heen komt maar vrijwel niemand wil blijven en waar megalomanie de norm lijkt te zijn.
    Veelzeggend dat er Kamervragen kwamen over de kleding van Beatrix. Dat de Emiraten enkele weken geleden vijf dissidenten die campagne voerden voor politieke vrijheid tot een gevangenisstraf veroordeelden, interesseert uiteraard geen hond. Ik begrijp dat: zolang het zwemmen met dolfijnen aangenaam is, neem je wat repressie op de koop toe.


Red.:    Dubai ...
 


De Volkskrant
, 16-01-2012, column door Arnon Grunberg

Goed

In een bespreking van Rutger Claassens boek Het huis van de vrijheid schrijft Dick Pels zaterdag in de Volkskrant: 'Met vrijheid kun je immers alle kanten op, ook verkeerde.'
    Dat is evident, vrijheid waarmee je geen verkeerde kanten op kunt is immers geen vrijheid meer. Maar in hoeverre moet de overheid burgers de 'goede' kant opsturen?
    Een tongpiercing mag bijvoorbeeld slecht zijn voor het gebit. Een burger heeft het recht zijn gevoel voor schoonheid zwaarder te laten wegen dan eventuele schade aan zijn gebit.
    Een van de kenmerken van het totalitarisme is dat de staat bepaalt wat goed is. Ruim een halve eeuw geleden hoopten enkele intellectuelen op de dictatuur van het proletariaat, in de veronderstelling dat zij er niet onder zouden lijden. Nu hopen enkele intellectuelen op de dictatuur van het idealisme, opnieuw in de veronderstelling dat zij er weinig last van zullen hebben.


De Volkskrant
, 17-01-2012, column door Arnon Grunberg

Kapitalisme

Regelmatig hoor je weldenkende mensen zeggen dat er een einde aan de economische groei moet komen omdat die groei onethisch is. Daar zijn ongetwijfeld argumenten voor, maar ik vraag me af hoe je dat moet uitleggen aan bijvoorbeeld de 800 miljoen mensen die in India van minder dan 50 cent per dag moeten rondkomen.
    Of zouden er genoeg mensen in het Westen zijn die een substantieel gedeelte van hun welvaart willen opgeven voor de onderklasse in India?
    Effectieve armoedebestrijding is nog altijd niet afkomstig van de overheid of van giften. Effectieve armoedebestrijding betekent veelal arbeid en is dus afhankelijk van ondernemingen. Oftewel, met alles wat er ook op aan te merken is: het kapitalistisch systeem.
    De sociaal-democratie heeft vanaf 1945 het kapitalisme in Europa met betrekkelijk veel succes mede beheerd. Dat de sociaal-democratie lijnrecht tegenover het kapitalisme staat, is dus historisch gezien een leugentje en ideologisch gezien een fout.


Red.:    Zuiver Ayn-Rand-isme

 


De Volkskrant
, 19-01-2012, column door Arnon Grunberg

Influisteren

'Ik speel niet vals, ik ben als een stratenmaker die in een rechte lijn van begin tot eind werkt', zegt de dichter Menno Wigman in een gesprek met Corine Koole dat woensdag in de Volkskrant stond.
    Dichters en schrijvers praten graag over de ambachtelijke kant van hun werk, over de rest is weinig te zeggen.
    Wigman begon over Het juiste woord, een boek waarvan ik niet eerder had gehoord; Komrij, Kouwenaar en Campert zouden er eveneens gebruik van maken.
    Niet alleen romans en gedichten zijn afhankelijk van het juiste woord, macht is dat ook, zeker in een democratie.
    Moeten schrijvers politici niet helpen met het juiste woord?
    Ik wil deze of gene politicus best wat woorden influisteren. Veel hoef ik er niet voor te hebben. Als de resultaten naar wens zijn, zou ik graag voor onbepaalde tijd benoemd willen worden tot ambassadeur in Luxemburg. Ik ben een schappelijk mens.


Red.:    Hij wil nog meer invloed ...
 


De Volkskrant
, 20-01-2012, column door Arnon Grunberg

Voyeur

Het niet toelaten van journalisten is een effectief middel om de internationale interesse in de Syrische revolutie (of burgeroorlog) te smoren. Dat Rusland internationale sancties saboteert, helpt Assad ook. De ruim vijfduizend doden die tot nu toe in SyriŽ zijn gevallen laten de wereld daarom koud. Geen CNN Live, geen interesse.
    Opmerkelijk genoeg had de Volkskrant op donderdag eigen berichtgeving uit SyriŽ. De naam van de journalist werd om veiligheidsredenen niet genoemd.
    Het artikel maakt duidelijk dat de Syrische geheime dienst elke burger straffeloos kan doden en dat martelingen op grote schaal plaatsvinden.
    Het uitstekende artikel maakte in mij ook jaloezie los: ik had nu in SyriŽ willen zijn.
    Het is een grijs gebied tussen interesse en voyeurisme. In dat gebied opereert vrijwel iedere journalist. Waaraan moet worden toegevoegd dat in een land als Nederland de voyeurs voornamelijk hulp verlenen aan de exhibitionisten.
 

Red.:   Anti-communisme. Koude oorlogmentaliteit


De Volkskrant
, 24-01-2012, column door Arnon Grunberg

Tot inkeer komen

'Verkiesbaarheid' ('electability') is een prachtig woord. In het algemeen wordt aangenomen dat Romney verkiesbaarder is dan Gingrich. En niet omdat Gingrich indertijd aan een van zijn ex-vrouwen een open huwelijk zou hebben voorgesteld. Een open huwelijk is nu eenmaal beter dan geen huwelijk. Bovendien stopte George W. Bush op zijn veertigste met alcohol; Gingrich is vermoedelijk gestopt met open huwelijken. Amerikanen zijn dol op politici die tot inkeer komen.
    Nee, Gingrichs opvattingen zijn waarschijnlijk net te extreem om de kiezer gerust te blijven stellen; de kiezer wil gerustgesteld worden.
    Omwille van de verkiesbaarheid heeft de SP jaren geleden radicale programmapunten geschrapt. Als de SP straks in de regering komt, ontstaat er ter linkerzijde van de SP ruimte voor de Waarachtig Socialistische Partij.
    Zoals Amerikanen dol zijn op politici die de weg naar God vonden, zo zijn Europeanen dol op politici die de weg naar het socialisme vonden.


Red.:  Anti-socialisme.
 


De Volkskrant
, 25-01-2012, column door Arnon Grunberg

De behoefte aan een zondebok

Nicholas D. Kristof, een columnist voor The New York Times, nam het in een recente column op voor de bankiers - rechts is Kristof zeker niet te noemen. Het banksysteem, schreef hij, is noodzakelijk voor de economie; aan de bankier an sich is niets immoreels.
    Uiteraard. Hoewel bankiers, anders dan bijvoorbeeld moslims in Europa, niet echt een kwetsbare minderheid vormen, blijft het kortzichtig hen tot zondebok te maken. En dat doet niets af aan de misstanden in de bankwereld. In principe is de hoogte van een salaris natuurlijk een zaak tussen werkgever en werknemer, maar we hebben kunnen zien dat een kleine bovenlaag van bankiers zichzelf salarissen heeft toegeŽigend die in feite neerkomen op het plunderen van het bedrijf in kwestie.
    Vermoedelijk is de behoefte aan een zondebok onuitroeibaar. Voor sommigen bestaat zelfkennis slechts uit zeven woorden: het is de schuld van de ander.
 

Red.:   Kristof: geen jood, maar van Armeens/Poolse afkomst - redelijk in de buurt. Bankiers geexcuseerd.


De Volkskrant
, 26-01-2012, column door Arnon Grunberg

Calculerende burger

De 'calculerende burger' duikt minder vaak op dan vroeger in stukjes van analisten en andere zelfbenoemde deskundigen, maar af en toe zie je hem nog voorbijkomen.
    Wie is die calculerende burger? Een burger die niet eens de moeite neemt te veinzen dat hij solidair is met anderen? En is het veinzen van beleefdheid en empathie niet het begin van beschaving?
    De calculerende burger lijkt me grotendeels een fantasie van cultuurpessimisten. Onder ideale omstandigheden, en de Nederlandse samenleving moet een ideale omstandigheid worden genoemd, willen mensen niets liever dan aardig gevonden worden.
    Wat is er heerlijker dan op te staan voor een oud vrouwtje in bus of tram? Bestaat er iets fijners dan iedereen voor te laten gaan bij het lopend buffet en daardoor zelf met honger achter te blijven?
    Aan het uitstellen of afzien van genot voor een hoger doel ontleent de beschaafde burger zijn bestaansrecht.


Red.:   Er zijn inderdaad wel calculerende burgers ... voornamelijk in de top. En lieden als Arnon Grunberg.


De Volkskrant
, 28-01-2012, column door Arnon Grunberg

Discipline

Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik aan Leonard Cohen denk en er gaat geen week voorbij zonder dat ik naar zijn muziek luister.
    In een interview met Menno Pot donderdag in de Volkskrant naar aanleiding van Cohens nieuwe cd zegt Cohen dat hij in een boeddhistisch klooster in CaliforniŽ heeft geleerd 'dat je nooit bevrijd kunt worden van je eigen stupiditeit'.
    Ik vermoed dat hij in dat klooster vooral heeft geleerd wat discipline is.
    Een van zijn beste nummers blijft wat mij betreft Story of Isaac, Cohens versie van het Bijbelverhaal. In dat nummer staan regels die de essentie van deze wereld weergeven:

'When it all comes down to dust
I will kill you if I must
I will help you if I can.
When it all comes down to dust
I will help you if I must
I will kill you if I can.'



Red.:   En alweer een jood ...


De Volkskrant
, 30-01-2012, column door Arnon Grunberg

Tuinkabouter

De beste columnist van Nederland is J.L. Heldring. Reclame maken voor collega's geeft geen pas, maar Heldring is 94. Noem het positieve leeftijdsdiscriminatie.
    Onlangs schreef Heldring over de hoogleraar GabriŽl van den Brink, die veel publiciteit genereert. Eerst met een boekje dat Eigentijds idealisme heet, dat ik heb gelezen, nu met een dikker boek. Volgens Van den Brink zijn Nederlanders idealistischer dan wordt aangenomen en dat vindt hij fijn. Waarop Heldring noteert: 'Nu, dat vind ik helemaal niet. (...) Ook Hitler, Stalin en Mao hadden hun idealisten.'
    Van den Brinks wetenschappelijke methode lijkt op die van een tuinkabouter. Zijn analyse van het begrip nihilisme komt niet verder dan dat het verwerpelijk cynisme is. Alles kan volgens hem het 'hogere' zijn, zelfs een orgie, zolang mensen er iets zweverigs bij voelen.
    Dat deze hoogleraar in de media welwillend wordt behandeld illustreert dat veel journalisten naÔever zijn dan wordt aangenomen.


Red.:   Van den Brink verkondigt linkse dwaasheden. Grunberg (en vermoedelijk ook Heldirng) verkondigen nog veel ergere rechtse dwaasheden. AG vermoedelijk op zijn pik getrapt vanwege ontkrachten nihilisme. De naÔviteit van journalisten was allang bekend als gigantisch: AG wordt welwillend behandeld.

 


De Volkskrant
, 01-02-2012, column door Arnon Grunberg

Normen

Mag een club zeggen: wij laten alleen mannen toe met snorren? Mij lijkt van wel. Zo mogen orthodoxe moslims en joden zeggen: wij accepteren homo's mits ze veinzen hetero te zijn.
    Zolang imams en rabbijnen zich niet bemoeien met de openbare ruimte, kunnen religieuze clubs er normen op nahouden die buitenissig en misschien verwerpelijk zijn, alles binnen de grenzen van de wet uiteraard.
    En ook die wet is zelden absoluut. Zo is seks met dieren pas recentelijk strafbaar gesteld. Tot voor kort was seks met dieren kennelijk geaccepteerd of vond de wetgever dat het een aangelegenheid tussen mens en dier was.
   Normen zijn veranderlijk als de mens. Wat normaal was, is nu onacceptabel, bijvoorbeeld slavernij. Wat afwijkend was, is normaal geworden, bijvoorbeeld homoseksualiteit.
    Zo werkt het beschavingsproces.
    Met het oog op toekomstige normen en vanwege mijn menslievendheid zal ik mijn lichaam na mijn dood aan necrofielen ter beschikking stellen.


Red.:  Idem: geen moslims. Of: geen joden. Net zoals de joden in Israel zeggen: geen niet-joden.


De Volkskrant
, 07-02-2012, column door Arnon Grunberg

Staatsesthetiek

Bas Heijne schreef zaterdag in de NRC dat het boerkaverbod een morele kwestie is. Inderdaad, symboolpolitiek is altijd een morele kwestie.
    Morele kwesties hebben dikwijls ook een economische kant. Zo hindert de regering met het boerkaverbod de markt voor boerka's. Ik heb de fractievoorzitter van de VVD, de heer Blok, eerder de doodgraver van het kapitalisme genoemd. Nog steeds een correcte omschrijving.
    Het boerkaverbod blijft een kledingvoorschrift, oftewel een esthetische aangelegenheid. En staatsesthetiek is een van de kenmerken van een totalitaire staat.
    Maar meneer Grunberg, zegt u, het gaat om de bevrijding van de vrouw.
    Stel dat ik een dame in boerka ben en ik hoor roepen: 'We komen u bevrijden, mevrouw Grunberg!' Vervolgens zie ik de assistent-doodgravers van het kapitalisme, de heren Rutte en Verhagen, verschijnen. Als dat mijn bevrijders waren, dan wist ik het wel, dan bleef ik in mijn boerka.

 


De Volkskrant
, 08-02-2012, column door Arnon Grunberg

Een regionale liga

'Politiek is topsport. Maar je hoeft geen groot klokkenluider te zijn om vast te stellen dat de gemiddelde politieke partij in de regionale onderliga speelt', schreef Renť Cuperus maandag in de Volkskrant.
    Daarmee kan men het alleen eens zijn. Het parlement is dan ook geen getrouwe afspiegeling van de maatschappij, net zomin Bayern MŁnchen een getrouwe afspiegeling van de Duitse maatschappij is.
    Echter, hebben wij niet te horen gekregen dat de meritocratie een duivelse uitvinding was van uitbuiters? Moesten kinderen niet leren dat prestaties onbelangrijk waren? Had niet iedereen overal recht op zonder ergens moeite voor te hoeven doen?
    Ik zou de stelling van Cuperus willen uitbreiden: leven is topsport. En daar moeten mensen op worden voorbereid. Door te trainen en te leren. Het staat iemand vrij de gezelligheid boven de training te verkiezen, maar dan moet hij niet klagen als hij in een regionale liga speelt.


Red.:   De gemiddeld krant ook, gezien de aanwezigheid van mensen als AG, BW, SS, enzovoort


De Volkskrant
, 09-02-2012, column door Arnon Grunberg

Gelijk

George Soros heeft een interessante carriŤre. Hij begon als hedgefundmanager en dwong in 1992 het Britse pond op de knieŽn, tegenwoordig is hij filantroop en schrijft hij stukken voor The New York Review of Books.
    In dat tijdschrift legde hij uit hoe de euro gered zou kunnen worden. Anders dan de EU nu doet. Verder schrijft hij dat de opstellers van het Verdrag van Maastricht, waarin de blauwdruk van de euro werd gegeven, geen idee hadden hoe financiŽle markten werken. Die worden zijns inziens geregeerd door 'indrukken en emoties'. Bovendien meent Soros dat het gevaar bestaat dat de euro de lidstaten van de EU uit elkaar drijft.
    Zijn gelijk wordt bewezen door Kroes, die zegt dat de euro zonder de Grieken kan. De Grieken zelf wordt uiteraard niets gevraagd.
    Kroes' uitspraken zijn een stap in de richting van het dogma van de SP en PVV: Europa kan zonder Europa.


Red.:   Jood - kosmopolitisme


De Volkskrant
, 13-02-2012, column door Arnon Grunberg

Collaborateur

Een individu is geen individu, maar een representant van een bepaalde bevolking: die gedachte ligt ten grondslag aan vreemdelingenhaat. Consequent probeert de PVV individuen te minimaliseren tot representanten van de gehate bevolkingen waartoe zij zouden behoren. Nu met het meldpunt voor klachten over Midden- en Oost-Europeanen.
    Wederom toont de heer Wilders gebrek aan historisch besef. Zowel Hitler als Stalin had zich ten doel gesteld de Poolse elite en daarmee dus het land Polen te vernietigen. Iets waar ze bijna in slaagden.
    Recentelijk stelde Wilders dat Rutte zijn excuses moest aanbieden voor de passieve houding van de Nederlandse regering tijdens de Tweede Wereldoorlog.
    Op mijn beurt wens ik dat Rutte zijn excuses aan Polen aanbiedt voor het meldpunt van de PVV. Verzuimt hij dat te doen, dan laadt de heer Rutte de verdenking op zich dat hij weinig meer is dan een kleine collaborateur, het prototype van de Nederlandse lafaard.
 


De Volkskrant
, 14-02-2012, column door Arnon Grunberg

Walging

De columnisten hebben zich gestort op Charles Murrays boek Coming Apart, dat als volgt wordt samengevat: de onderklasse heeft een gebrek aan de juiste moraal.
    Zaterdag schreef Martin Sommer in de Volkskrant over Murrays boek.
    Sommer meent dat welgestelde mensen minder vaak scheiden dan arme mensen; een scheiding is zoals bekend slecht voor de kinderen.
    Ik denk dat het probleem bij het primaat van de gevoelens ligt. Mensen zouden een partner moeten uitzoeken zoals ze een huis kopen. En vermoedelijk hebben degenen die worden uitgehuwelijkt een stabielere relatie dan de mensen die zelf hun partner kunnen kiezen. Wie gedwongen wordt in zijn partner het noodlot te zien zal zich er eerder bij neerleggen.
    Romantische opvattingen ten spijt, dit blijft nog altijd de beste definitie van liefde: walging die op beschaafde en vakkundige wijze wordt onderdrukt. In naam van de kinderen, de carriŤre en het sociale leven.


Red.:    Dus liever maar wat walging voor een cultuur van uithuwelijken van de barbaren in het algemeen, en joden in het bijzonder.
     Cynisme

 


De Volkskrant
, 16-02-2012, column door Arnon Grunberg

Immorele machtspolitici

Afgelopen zomer speelde ik in Zeeland in een toneelstuk van Thomas Bernhard. Na afloop van een van de voorstellingen kwam een man op me af die zich voorstelde als Frans Weisglas.
    'U was vroeger voorzitter van de Tweede Kamer?', vroeg ik. Je weet nooit of er meer mensen met dezelfde naam rondlopen.
    'Dat was ik', zei Weisglas. 'Ik wilde even zeggen dat ik altijd erg geniet van je stukjes in de Volkskrant.'
    Aan deze opmerking moest ik denken bij het lezen van Weisglas' commentaar op de site van de Volkskrant dat 'ontoelaatbare uitingen' van de PVV door premier Rutte en de fractievoorzitter van de VVD zwijgend worden aangehoord. Weisglas hekelde het 'bange gedrag' van Rutte en Blok.
    Ik vermoed dat meer VVD'ers het zwijgen niet langer beschouwen als diplomatiek manoeuvreren; wie boven de partijen wenst te staan kan soms niet wegkijken.
    Rutte en Blok zijn immorele machtspolitici.


Red.:   Twee joden. Weisglas herkent joodse opvattingen Grunberg. Pro-immigranten


De Volkskrant
, 17-02-2012, column door Arnon Grunberg

Wantrouwen

Een bevriende hoogleraar zei tijdens een diner dat er tegenwoordig op de universiteit 'georganiseerd wantrouwen' heerst. Wie de term 'georganiseerd wantrouwen' heeft gemunt weet ik niet, maar het georganiseerde wantrouwen heerst zeker niet alleen op universiteiten.
    Op basisscholen moeten kinderen om de haverklap Citotoetsen maken, omdat de overheid de leerkrachten niet vertrouwt.
    Bedrijven hebben mensen in dienst, zogenaamde managers, die maar een taak hebben: controleren dat andere werknemers werken en alleen tijdens de lunch aan internetdating doen of vieze filmpjes bekijken.
    Iedereen die weleens gevlogen heeft, weet dat het georganiseerde wantrouwen uit kan groeien tot een ware industrie.
    Een politicus is een man of vrouw die op min of meer georganiseerde wijze andere politici wantrouwt.
    Het georganiseerde wantrouwen voedt angst, het voorkomt innovatie en is in de praktijk veelal kapitaalvernietiging. Ik vrees dat het reŽel bestaande kapitalisme een misvorming heeft gekregen waarbij niet de winst maar het wantrouwen wordt gemaximaliseerd.


Red.:   Kapitalisme Ūs georganiseerd wantrouwen


De Volkskrant
, 18-02-2012, column door Arnon Grunberg

Verleiden

'Ook bij de SP weten ze dat ze praten over een verleden dat nooit heeft bestaan, in de hoop mensen aan boord te krijgen voor een toekomst waarvan ze weten dat deze zich nooit zal voordoen.' Aldus Frans Timmermans in de uitgelekte e-mail aan de heren Cohen en Spekman.
    Mooie woorden.
    Wat Timmermans vermoedelijk niet beseft is dat hij de essentie van verleiding samenvatte. Verleiding is spreken over een gemythologiseerd verleden en verwijzen naar een toekomst waarvan je weet dat die zich nooit zal voordoen, maar de ander weigert dat te zien. Of het nu gaat om de verkoop van financiŽle producten of het in de smaak vallen bij een potentiŽle partner, zo verleid je.
    Politiek is betrekkelijk ordinaire verleidingskunst.
    Ouders kunnen hun kinderen proberen te verbieden met iemand om te gaan. Helaas hebben kiezers niemand die tegen hen zegt: 'Die afgelikte boterham komt hier niet over de vloer.'


Red.:   Anti-SP, samen met de verrader Timmermans. Anti- oud-Nederland


De Volkskrant, 20-02-2012, column door Arnon Grunberg

Identiteitskaart

Een orthodoxe jood hoefde van de kantonrechter geen boete te betalen omdat hij op zaterdag geen identiteitskaart bij zich had. Orthodoxe joden mogen op sabbat niets bij zich dragen, alleen op bepaalde plaatsen. Boris van der Ham van D66 twitterde (politici twitteren bij voorkeur, omdat ze kunnen spreken noch schrijven): ''God boven de wet?' Nee.'
    Is dit een religieuze kwestie?
    Het lijkt me dat een fatsoenlijke staat zijn burgers niet vernedert; de kantonrechter had de boete van een principiŽle anarchist die zonder identiteitskaart rondwandelt ook moeten kwijtschelden. De heer Van der Ham liet zich kennen als een doorgewinterde bureaucraat, die zich in de praktijk nauwelijks laat onderscheiden van de doorgewinterde sadist.
    Kan een fatsoenlijke staat eisen dat een burger pas de openbare ruimte mag betreden als hij zich kan identificeren? In naam van de veiligheid en andere dubieuze idealen ontneemt de Nederlandse overheid haar burgers keer op keer essentiŽle vrijheden.


Red.:   Hete opwinding - aanleiding: de joodse zaak


De Volkskrant
, 22-02-2012, column door Arnon Grunberg

Voetnoot: Waar is dokter Wilders?

Ik had eigenlijk verwacht dat de heer Wilders zou schrijven: 'Beste bedrijfspoedel, veel succes in het dierenasiel.'
    Maar nee, de heer Wilders liet weten de heer Cohen 'persoonlijk het beste toe te wensen'. En de heer Rutte, die minzaam had geglimlacht toen de heer Cohen voor 'bedrijfspoedel' was uitgemaakt in de Tweede Kamer, was er als de kippen bij om Cohen te bedanken voor de prettige samenwerking.
    Het is een grijze zone tussen beleefdheid en hypocrisie, maar in de regel heet ik alles wat zich voordoet als beleefdheid van harte welkom.
    Was ik de heer Cohen geweest zou ik wel een andere persconferentie hebben gehouden. Ik had gezegd: 'Dames en heren, de bedrijfspoedel wenst zachtjes te worden ingeslapen. Dokter Wilders, wilt u mij een spuitje geven? Waar is dokter Wilders? Waar is onze nationale dierenarts als je hem nodig hebt?'
    Na die woorden zou ik naar Amerika zijn geŽmigreerd.


Red.:    Ergens hierboven staat ergens dat hij hij zich rustig zou houden ... Hete woede over de val van Cohen. Met een mooie uitsmijter: Amerika is het passende toevluchtsoord voor joden.


De Volkskrant
, 23-02-2012, column door Arnon Grunberg

Administratieve detentie

Amira Hass is een IsraŽlische journaliste die voor de krant Ha'aretz schrijft, niet in de laatste plaats over het onrecht dat de Palestijnen wordt aangedaan. In 2007 ontmoette ik haar in Jeruzalem. Betrokkenheid zonder humor eindigt vaak in fanatisme, maar Hass had een aangenaam gevoel voor humor.
    De eerste keer dat ik over de hongerstaking van de Palestijn Khader Adnan las, was in een artikel van Hass. Adnan, die lid is van de Islamitische Jihad, was in 'administratieve detentie' genomen, een maatregel die de IsraŽlische autoriteiten in staat stelt Palestijnen voor onbepaalde tijd op te sluiten zonder een aanklacht in te dienen. Uit het artikel van Hass bleek dat de autoriteiten geen enkel bewijs tegen Adnan hadden.
    De hongerstaking van Adnan was succesvol, hij zal worden vrijgelaten. Een belangrijke overwinning.
    Een land dat in naam van de veiligheid de rechten van burgers met voeten treedt, vernietigt zijn eigen fundamenten.


Red.:   Hť, waar zijn het sneren, cynisme en nihilisme gebleven ? Oh ja, het gaat over joden ...


De Volkskrant
, 24-02-2012, column door Arnon Grunberg

SyriŽ

De consensus lijkt te zijn dat niets doen het beste is inzake SyriŽ. Rusland en China gokken op het overleven van Assad, misschien krijgen ze gelijk. En het Westen heeft na Afghanistan en Irak geen zin in een militair avontuur, hoewel er gesproken wordt over het bewapenen van de rebellen. Als dat gebeurt zal militair ingrijpen op den duur noodzakelijk worden. Zie de Balkan in de jaren negentig.
    Oud-ambassadeur Nikolaos van Dam sprak zaterdag in de Volkskrant vergoelijkend over de circa twintigduizend doden (Hama 1982) die pŤre Assad op zijn geweten heeft. Beter zoiets dan een burgeroorlog, aldus Van Dam.
    Het regime van Assad martelt kinderen en vermoordt op grote schaal burgers. Zijn etnische zuiveringen toegestaan om erger te voorkomen?
    Waar ligt de grens? Bij vijftigduizend doden?
    Realpolitik die geen enkel principe eerbiedigt, is puur cynisme dat zichzelf pragmatisch noemt.


Red.:   Bij 3000. Dat is het aantal gedode Palestijnen. Oftewel: de bevlieging van gezond verstand was van korte duur.

 

De Volkskrant, 25-02-2012, column door Arnon Grunberg

Slachtofferschap

'De valse 'mythe van de selfmade man' houdt mensen verantwoordelijk voor eigen succes en falen', schreef Renť Cuperus maandag in de Volkskrant.
    Er bestaat een type sociaal-democraat dat alle individuele verantwoordelijkheid wil overdragen aan de staat. Deze 'sociaal-democraten' verheerlijken het slachtofferschap. Het neoliberalisme zou op grote schaal arbeiders geestesziek maken, loonarbeid is eigenlijk uitbuiting, en veel werknemers durven het niet toe te geven, maar feitelijk lijden ze allemaal aan een PTSS (posttraumatische stress-stoornis).
    Arbeid moet dus worden afgeschaft, de zielige mens dient volledig afhankelijk te worden gemaakt van de overheid. Sociale mobiliteit nastreven, dat wil zeggen hard werken en presteren, is immers fascisme in vermomming.
    Dat deze ideologie de sociaal-democratie naar de afgrond leidt, is een ding. Kwalijker is dat aanhangers van deze ideologie niet inzien dat de linkse verheerlijking van het slachtofferschap de weg heeft bereid voor de PVV.


Red.:  Op zijn neoliberale pik getrapt ...gevolgd door een loodrecht lopend hellend vlak verhaal

 

De Volkskrant, 27-02-2012, column door Arnon Grunberg

Valse hoop

'Tulleken (...) heeft ons ook valse hoop gegeven', schreef Stine Jensen op de website van de Volkskrant. Jensen is een filosofe. Ik heb haar leren kennen als een charmante en betrekkelijk intelligente vrouw, maar het gaat mij om die valse hoop. De mens wŪl valse hoop krijgen, om degene te straffen die hem die hoop heeft gegeven.
    Kafka zei, ik parafraseer: 'Er is hoop, maar niet voor ons.' Een indicatie hoe wij met hoop moeten omgaan. En Erich Kšstner noteerde: 'Wer ein Optimist ist, soll verzweifeln. Ich bin ein Melancholiker, mir kann nicht viel passieren.' ('Wie een optimist is, moet wanhopen. Ik ben een melancholicus, mij kan niet veel gebeuren.')
    Hoewel ik mezelf eerder als melancholicus dan als optimist beschouw, moet ik bekennen dat ik u al bijna twee jaar lang zes dagen per week valse hoop probeer te geven. Te zijner tijd zal ik uw straf deemoedig ondergaan.


Red.:   De cynische lul ...
    Kijk maar:
 

De Volkskrant, 28-02-2012, ingezonden brief van S. Stoker, Hellevoetsluis

Het niveau van Arnon

Arnon Grunberg als maat der dingen. Stine Jensen is 'betrekkelijk intelligent' (Voetnoot, 27 februari). Waarschijnlijk is dit een poging om haar te prikkelen nog beter na te denken. Reik naar het niveau van Arnon. Dank voor twee jaar valse hoop.

 

De Volkskrant, 28-02-2012, column door Arnon Grunberg

Wegkijken

De nieuwe ethiek is: wegkijken. Het wegkijken was altijd al praktisch, tegenwoordig is het dus ook nog ethisch.
    Onlangs bracht de heer Bleker de nieuwe ethiek in praktijk door in een televisieprogramma te verkondigen dat de 'collectieve verontwaardiging' over de PVV die partij alleen sterker zou maken.
    Ik houd ook niet zo van verontwaardiging, maar daar ging het Bleker niet om, hij bezong de lof van het opportunisme.
    Een zakkenroller in de tram? Kijk uit het raam, want ingrijpen is te veel eer voor de zakkenroller.
    Ziet u in het Vondelpark hoe een vrouw wordt verkracht? Fiets vlug door: in actie komen maakt de verkrachter alleen maar sterker.
    Hebt u het ernstige vermoeden dat de buurman zijn vrouw met een cirkelzaag in stukken zaagt? Zet de muziek wat harder. Alle verontwaardiging is namelijk selectief.
    De heren Bleker en Rutte kunnen weinig, maar in ťťn discipline blinken ze uit: wegkijken.


Red.:   Ach, er is weinig echt zo belangrijk in de wereld. Behalve natuurlijk de bestrijding van de PVV. want de PVV is tegen migratie!
 

De Volkskrant, 29-02-2012, column door Arnon Grunberg

Kneusjes

Ongewenste journalisten weren bij parlementsgebouwen is iets voor dictators. Dat een columniste in het programma Buitenhof meende dat 'onfatsoenlijke journalisten' van het Binnenhof moeten worden geweerd, illustreert dat in elke columnist een kleine dictator schuilt.
    Rutger Castricum, kampioen van de stoute vraag (Abrahams), wilde vervolgens verhaal halen bij die columniste - politieke journalistiek in Nederland? De voortzetting van stoutheid met andere middelen.
    Er ontstond een ruzie met de partner van de columniste en de heer Castricum kondigde later aan dat hij een aanklacht wegens mishandeling zou indienen.
    Ach, de heer Castricum. Weinig spierballen, geen hersens en lieve hamsterwangetjes. Meer hoeft u niet over hem te weten.
    Laat de heer Castricum vanaf nu met een indianentooi langs de deuren gaan. En laat de heer Rutte met een indianentooi Kamervragen beantwoorden. Dat is pas vooruitgang.
    Politiek in Nederland is een hobby voor kneusjes, daar moet je geen geheim van maken.


Red.:   Ach, de heer Grunberg: Weinig spierballen, brilletje, puistjes, en een neurotengeestje ... Meer hoeft u niet over hem te weten
 

De Volkskrant, 01-03-2012, column door Arnon Grunberg

Eindbestemming

De afgelopen twee weken verbleef ik in de Poolse stad Lublin. In een buitenwijk van Lublin bevindt zich het goed bewaard gebleven concentratie- en vernietigingskamp Majdanek. Ongeveer tachtigduizend mensen zijn hier vermoord, onder wie circa zestigduizend Joden.
    Vanuit het centrum van de stad kun je met een trolleybus naar Majdanek. Het is een kwartiertje rijden; waar de flats ophouden, begint het kamp.
    Twee keer bezocht ik Majdanek. Er lag beide keren sneeuw, er waren vrijwel geen andere mensen. De gaskamer was geopend voor bezoekers.
    Aan het einde van het kamp is een mausoleum, waar op een dag (3 november 1943) achttienduizend Joden werden gefusilleerd.
    Tegen een inwoner van Lublin zei ik op de laatste avond van mijn verblijf dat ik het raar vond dat er trolleybussen door de stad reden die Majdanek als eindbestemming hadden. Hij zei: 'Voor ons is Majdanek een kamp, een wijk en een bushalte.'


Red.:   Een vraag die wijst op een, begrijpelijk, trauma. En getraumatiseerde mensen hebben getraumatiseerde meningen

 

De Volkskrant, 02-03-2012, column door Arnon Grunberg

Het ergste

Dat Assad de oorlog in SyriŽ wint, is waar Rusland op gokt. Onbegrijpelijk is dat niet. Poetin heeft de oorlog in TsjetsjeniŽ gewonnen zonder enig respect voor mensenrechten. De 'internationale gemeenschap' had het te druk met andere zaken. Bovendien was het voor journalisten gevaarlijk daar te werken, dus kwamen er weinig reportages uit het oorlogsgebied - wat niet te zien is in het 8-uurjournaal heeft nooit plaatsgevonden. De Russische journalisten die levend uit de Kaukasus kwamen, konden alsnog in Moskou worden vermoord, bijvoorbeeld Anna Politkovskaja.
    Stel dat na een kleine vijftigduizend doden de rust in SyriŽ min of meer is hersteld. Ministers zullen beweren dat Assad wellicht een oorlogsmisdadiger is, maar dat het Westen machteloos staat. Andere ministers zullen zeggen dat het ergste is voorkomen. Na drie jaar komt de eerste westerse minister op officieel staatsbezoek bij Assad.
    Wat dit bewijst? Dat alles is toegestaan om het ergste te voorkomen.


Red.:   Het ergste: geld moeten betalen voor de Irakese olie. Iran niet meer kunnen aanvallen vanwege hun bezit van een atoombom. ServiŽrs de baas over hun eigen grondgebied. Vietnamezen de baas over hun eigen land.

 

De Volkskrant, 03-03-2012, column door Arnon Grunberg

Arabier

Op zondagavond dronk ik thee met een Nederlandse vrouw. Haar moeder is Nederlandse, haar vader Irakees. Hij is eind jaren tachtig uit Mosul naar Nederland gekomen.

'Weet je wat zo grappig is', zei ze. 'Mijn vader is een Arabier en hij stemt op de PVV.'

'Grappig', zei ik.

'Daarom vind ik het ook zo leuk om te vertellen', zei ze. 'Mijn vader is een christelijke Arabier. Hij is doodsbang voor moslimoverheersing. Vroeger stemde hij op het CDA, maar zijn angst voor moslims is groter dan zijn geloof. Hij heeft mijn moeder en mijn zus overgehaald ook op de PVV te stemmen.'

'Wat doet je zus?' vroeg ik.

'Ze heeft Europese studies gestudeerd.'

'En wat doet je vader?'

'Hij is arts in een asielzoekerscentrum.'

Het was een leuke avond, toch liep ik verward naar huis. De PVV weet zich gesteund door sektarisme dat uit het Midden-Oosten is geÔmporteerd.

Red.:  Onbenul stoot zijn hoofd tegen de werkelijkheid ...

 

De Volkskrant, 05-03-2012, column door Arnon Grunberg

Herengracht

Poetin wint de verkiezingen; een gedeelte van het Russische electoraat geeft de voorkeur aan een bekende duivel boven onbekende duivels. Voor zover de verkiezingen vrij waren.
    Vrijdag berichtte The New York Times dat Poetin de afgelopen vier jaar een gemiddeld jaarinkomen van 153.000 dollar bij de belasting heeft opgegeven. Samen met zijn vrouw had hij iets minder dan een half miljoen dollar aan spaargeld. Het is onwaarschijnlijk dat een man als Poetin met dit bedrag genoegen neemt.
    Maar volgens The New York Times verkoopt de Russische staatsoliemaatschappij Rosneft een aanzienlijk gedeelte van haar olie aan het bedrijf Gunvor, dat voor de helft in handen is van een kennis van Poetin, de oliemagnaat Gennady N. Timchenko.
    Het hoofdkantoor van Gunvor is gevestigd aan de Herengracht in Amsterdam. Een gedeelte van Poetins geheime vermogen zou zich zomaar in de grachtengordel kunnen bevinden.
    Misschien moet dat eens worden onderzocht.


Red.:  Gunst, gewoon kapitalisme. Is 't weer niet goed ...
 

De Volkskrant, 06-03-2012, column door Arnon Grunberg

Macht

'Met een land dat met zoveel overgave niet-bestaande problemen te lijf gaat, moet het wel uitstekend gaan', schreef Sheila Sitalsing maandag in de Volkskrant. Sitalsing had het over het absurde verbod op de dubbele nationaliteit door minister Spies. De burger kan alleen nieuwsgierig zijn naar wat het kabinet nog meer zal gaan verbieden. Ik vermoed onder andere het martelen van kamerplanten.
    Dat het kabinet met geveinsde hartstocht niet-bestaande problemen te lijf gaat, komt echter niet omdat het goed gaat met Nederland, wat waar is, maar omdat Den Haag simpelweg niet de macht heeft om werkelijke problemen op te lossen. Het ontbreekt de Nederlandse politicus aan macht voor meer dan symboolpolitiek. Vermoedelijk heeft de minister-president van de deelstaat Baden-WŁrttemberg meer reŽle macht dan de heer Rutte.
    In vrijwel elke democratie is de politiek divertissement. In Nederland nog iets meer dan elders.


Red.:   Gunst Arnon voor dubbele nationaliteit ... Wat een verrassing


De Volkskrant
, 07-03-2012, column door Arnon Grunberg

Martelen

Volgens een Brits tv-station wordt in de Syrische stad Homs in ziekenhuizen gemarteld. In ziekenhuizen hoort niet gemarteld te worden, dat zou de ontsteltenis kunnen verklaren.
    Artsen maken vaker de bloeddorst en wraakzucht van de staat mede mogelijk. Denk aan de dissidenten in de Sovjet-Unie die als psychiatrische patiŽnten werden opgesloten. De arts die op GuantŠnamo Bay een gevangene dwangvoeding toedient, bevindt zich in een grijze zone.
    Wat de martelingen in SyriŽ moreel gezien ingewikkeld maakt, is dat het Westen in de strijd tegen het terrorisme gevangenen naar verscheidene landen (o.a. SyriŽ) heeft 'uitgewezen' om hen daar te laten martelen. Deze zogenaamde extraordinary renditions werden uitgevoerd met ondersteuning van diverse Europese landen.
    Toen onlangs door een administratieve fout Amerikaanse militairen korans verbrandden in Afghanistan braken daar onlusten uit. Vanwege de gebeurtenissen in SyriŽ is buiten SyriŽ nauwelijks een onlust uitgebroken.
    Mensen hebben merkwaardige prioriteiten.


De Volkskrant
, 09-03-2012, column door Arnon Grunberg

Charlatans

'Als mensen niet meer lezen, geen schilderijen meer bekijken, geen muziek meer beluisteren, dan heeft dit leven nog bitter weinig zin', zei Gerrit Komrij in een mooi vraaggesprek met Mark Schaevers dat verleden week in Vrij Nederland stond.
    Dit weemoedige cultuurpessimisme klinkt sympathiek. Maar worden er echt geen schilderijen meer bekeken? Geen boeken meer gelezen?
    Zoals ik meen dat de overheid de burgers geen zingeving mag opdringen, zo geloof ik dat particulieren eveneens terughoudend moeten zijn in dezen. Kennis van de traditie is essentieel om jezelf en de ander beter te begrijpen, maar iemand die in FC Twente de zin van zijn leven vindt, moet daar vooral mee doorgaan.
    Hoe ouder ik word, hoe meer cultuurpessimisme mij voorkomt als een hobby van charlatans. En weinig heeft de beschaving zoveel schade berokkend als de charlatans die haar meenden te moeten verdedigen.


Red.:   Bijvoorbeeld de charlatans die in de pen klimmen als iemand iets zegt tegen vrije immigratie ...


De Volkskrant
, 10-03-2012, column door Arnon Grunberg

Bordeel

De Griekse deal klinkt als iets wat het betere bordeel in de aanbieding heeft. Het komt erop neer dat 'private partijen' die Griekse staatsobligaties in hun bezit hebben 15 procent van de waarde van hun oorspronkelijke belegging uitgekeerd krijgen in contanten en daarnaast een nieuw schuldpapier met 31,5 procent van de waarde van de oude obligatie.
    De vraag is of credit default swaps in werking zullen treden. Een credit default swap is een financieel instrument waarmee je je kunt verzekeren als de verstrekker van een obligatie niet aan zijn verplichtingen voldoet.
    De Griekse staat voldoet wel degelijk aan sommige van zijn verplichtingen, dus die zullen niet in werking treden, vrees ik.
    Onze linkse vrienden zullen het neoliberalisme de schuld geven, onze rechtse vrienden de spilzucht van de staat. Allemaal schijn. Er is maar een manier om het casino dat deze wereld is te verlaten: in een lijkwagen.

 


De Volkskrant, 12-03-2012, column door Arnon Grunberg

Mediatraining

Iedereen heeft het recht om te liegen. Als de leugen uitkomt, hebben andere mensen het recht conclusies te trekken over de leugenaar.
    De heer Rutte beweerde nooit mediatraining te hebben gehad. Dat bleek een leugentje te zijn. Wie de heer Rutte weleens in actie heeft gezien, zal het niet verbazen, hij is de vleesgeworden mediatraining.
    Tijdens een discussie met Rob Riemen en Ian Buruma in Gent dit weekend zei Riemen dat Wilders geen ideeŽn had. Dat klopt niet. De heer Wilders heeft wel degelijk ideeŽn, zij het dat zijn ideeŽn verwerpelijk en weinig origineel zijn. Het vernederen en buitensluiten van bepaalde bevolkingsgroepen is het belangrijkste en vermoedelijk enige idee van de heer Wilders.
    Wie werkelijk geen ideeŽn heeft is onze premier. Hij draagt er slechts aan bij dat de ideeŽn van de heer Wilders gerealiseerd kunnen worden. Daarvoor is mediatraining inderdaad onontbeerlijk.


Red.:   Het neoliberalisme en de hardvochtigheid zijn geen bezwaar. Remming op immigratie wel.


De Volkskrant, 13-03-2012, column door Arnon Grunberg

Vermalen

De kop boven het mooie interview van Anneke Stoffelen met rechter Fred Salomon dat zaterdag in de Volkskrant stond, was misleidend. 'We zijn in het verleden echt te soft geweest', stond er. Dat was gezegd, maar wie vermoedde dat Salomon voor keiharde straffen is, kwam bedrogen uit. Hij is fel tegen het voorstel van de heer Opstelten om voor ernstige delicten minimumstraffen in te voeren. En hoewel hij de toegenomen aandacht voor slachtoffers toejuicht, vindt Salomon dat die aandacht en de bijbehorende emoties moeten worden losgekoppeld van 'waarheidsvinding'.
    In de VS zijn de ervaringen met minimumstraffen niet bepaald gunstig, tenzij je van mening bent dat het opsluiten van een aanzienlijk gedeelte van de bevolking in gevangenissen maatschappelijke problemen zal oplossen.
    Als de staat een individu wil vermalen gaat mijn sympathie vrijwel altijd naar het individu uit, welke misdaden hij ook gepleegd heeft, hoe weerzinwekkend zijn opvattingen ook mogen zijn.


Red.:   En alweer een jood. Artikel : cultuur_gelijkheid_joods_bron_salomon-oorlog-kongsi.htm
Ook: hyperindividualisme. Ook joods. Vandaar (?) die achterlijke godsdient? - net als molsims.


De Volkskrant, 15-03-2012, column door Arnon Grunberg

Spoken

Een paar weken geleden leek Sarkozy afgeschreven te zijn, 'president Bling-Bling' werd veracht door zijn eigen volk. Zijn tegenkandidaat, FranÁois Hollande, was een grijze muis, maar van Sarkozy kon iedereen winnen. Nadat Sarkozy had geroepen dat Frankrijk vol was, nare dingen had beweerd over halal vlees en had gedreigd het Verdrag van Schengen op te zeggen keerde het tij.
    De bestrijding van extreem-rechts door reguliere partijen gebeurt dikwijls ŗ la Sarkozy. Dezelfde slogans, zij het iets milder geformuleerd. Of dit bestrijding mag heten is de vraag.
    Angela Merkel lijkt zich te onttrekken aan deze tendens. Toen Sarrazin met zijn boek Deutschland schafft sich ab de held van de dag was, ging het even mis met Merkel, maar ze heeft zich hervonden.
    In Duitsland is het spook van de inflatie angstaanjagender dan het spook van de vreemdeling. Dat heeft zijn nadelen, maar het Ūs winst.


Red.:   Alles mag bekritiseerd worden, behalve immigranten

 


De Volkskrant, 16-03-2012, column door Arnon Grunberg

Slogan

'Het boek wordt bedreigd door het e-book', schreef een vriendelijke columnist van Het Parool. Alsof het e-book niet ook een boek is, hoewel ik me kan voorstellen dat een monnik die jarenlang teksten had gekopieerd een paar eeuwen geleden beweerde: 'Het handgeschreven boek wordt bedreigd door de drukpers.'
    De mens is geneigd elke verandering als een bedreiging te beschouwen. Die vermeende dreiging gaat gepaard met het debiteren van platitudes die niet hoeven te worden getoetst: de mensen lezen steeds minder, de jeugd wordt dommer, de kwaliteit van het onderwijs holt achteruit.
    Dat de vrije wil niet bestaat, is een klassieke platitude. Wat Marcel van Dam niet tegenhoudt om te beweren dat de meritocratie bestreden kan worden door iedereen ervan te doordringen dat wij volstrekt gedetermineerd zijn.
    Ik weet waarom. De verkiezingsslogan van Roemer zal luiden: 'U hebt geen vrije wil. Daarom moet u SP stemmen.'


Red.:   Van Dam en Roemer zijn natuurlijk ook hartstikke fout


 


De Volkskrant, 19-03-2012, column door Arnon Grunberg

Divisies

'Hoeveel divisies heeft Verhofstadt', vroeg Martin Sommer zich zaterdag in de Volkskrant af. Een variant op een uitspraak die aan Stalin wordt toegeschreven.
    Geen macht zonder geweld. De macht van de staat berust op het geweld waarmee hij burgers die niet in de pas lopen kan bestraffen. In het ideale geval hoeft de staat het geweld niet uit te oefenen, maar slechts ermee te dreigen.
    Er bestaat morele autoriteit, maar haar macht valt in het niet bij de macht van het geweld, al kan de moraal worden ingezet om het geweld te legitimeren.
    Assad is geen morele autoriteit, maar hij handhaaft zich dankzij geweld. Als aan zijn bewind een einde zal worden gemaakt, zal dat door geweld gebeuren.
    Ook economische macht gaat vrijwel altijd gepaard met militaire macht. Ondanks eerder gedane beloftes begon Adenauer vrij snel na 1945 met de herbewapening van de Bondsrepubliek.
    Hoeveel divisies heeft Unilever?


Red.:   Zie Europa, parlement


De Volkskrant, 20-03-2012, column door Arnon Grunberg

Hotel Europa

Zondag werd in de Amsterdamse Stadsschouwburg Hotel Europa gespeeld in de regie van Johan Simons, een productie van de MŁnchner Kammerspiele. Na afloop voerde ik een openbaar gesprek met PvdA-Kamerlid Frans Timmermans onder leiding van Pieter Hilhorst. Hilhorst was een uitstekend moderator, Timmermans bleek erudiet.
    Het thema was Europa. Iedereen in de schouwburg was natuurlijk voor Europa, toch bleven er misverstanden.
    Een huwelijk functioneert als echtelieden zich niet te veel aan elkaar ergeren. Liefde mag, maar is geen vereiste. Als Brussel weinig ergernis meer opwekt, is veel gewonnen.
    Sentimenten over Europa, pro of contra, hebben met sociale klasse te maken. Onder Nederlanders die een iPad bezitten, zul je percentueel gezien veel meer pro-Europees sentiment aantreffen dan onder Nederlanders die geen iPad hebben.
    Mensen geven niet alleen door gadgets aan tot welke groep ze willen behoren, maar juist ook door hun opvattingen.
    De opvatting is meestal het resultaat van conformisme.


De Volkskrant, 21-03-2012, column door Arnon Grunberg

Het leven een tragedie

Realisme en berusting: zo omschreef Ariejan Korteweg in de Volkskrant de reactie van de ouders na de aanslag op de joodse school in Toulouse waarbij maandag vier mensen om het leven kwamen.
    Er is veel te zeggen voor berusting als levenshouding. Misschien niet de selectieve berusting van de heer Rutte, die zich a priori neerlegt bij de ideeŽn van de heer Wilders. En vermoedelijk moet je niet altijd genoegen willen nemen met je eigen falen; al te veel berusting leidt tot stagnatie.
    De roep om wraak is echter primitief. In Nederland wordt niet expliciet om wraak geroepen, hoewel een columniste van de Volkskrant zaterdag nog de hoop uitsprak dat Robert M. zelfmoord zou plegen.
    In Nederland wordt bij tragedies de overheid ter verantwoording geroepen. Alsof de overheid Zeus is.
    Wie wil kunnen lachen zal zich er eerst bij neer moeten leggen dat het leven een tragedie is.


Red.:   Noemen Wilders: obsessie

De Volkskrant, 22-03-2012, column door Arnon Grunberg

Guus Kuijer

Op de dag dat Hero Brinkman wauwelde dat zijn zoon over dertig jaar ook nog had moeten kunnen stemmen op de PVV won Guus Kuijer de Astrid Lindgren Memorial Award, de Nobelprijs voor de jeugdliteratuur. Aartsopportunist Brinkman kreeg vier pagina's in de Volkskrant, inclusief de voorpagina, Kuijer moest het doen met een bericht onderaan pagina 2. Laten we in Nederland niet meer van cultuur spreken, maar van folklore.
    Hoewel ik iets liever Tonke Dragt las en ook een periode heb gehad, zo rond mijn negende, dat ik verslaafd was aan Jan Terlouw, is er een boek van Kuijer dat ik zeker twintig keer heb gelezen: Een gat in de grens. Over drie weggelopen kinderen die beweren een organisatie van weggelopen kinderen te hebben gevormd en over de rol van de media.
    Premier Rutte liet het afweten om Guus Kuijer publiekelijk te feliciteren, daarom doe ik het maar.


Red.:    Noemen Brinkman: obsessie
 

De Volkskrant, 23-03-2012, column door Arnon Grunberg

Ambitie

'De belangrijkste rol is weggelegd voor ouders,' schreef Lodewijk Asscher op donderdag in de Volkskrant. Hij had het over het wegwerken van de taalachterstand onder jonge allochtonen. Asscher heeft gelijk, maar het probleem werd samengevat door een student op de pagina ervoor: 'Heb oog voor de schoonheid van het middelmatige.'
    Wie ouders wil mobiliseren, zal hen ervan moeten overtuigen dat ze hun kinderen moeten stimuleren om ambitie te hebben. De sociaal-democraten hebben treurig genoeg leren veinzen dat 'ambitie' een vies woord is. Omdat ambitie toont dat mensen niet alleen samenwerken, wat ze vaak doen, en solidair zijn, wat ze op beperkte schaal dikwijls zijn, maar dat ze ook elkaars concurrenten zijn.
    Alleen al vanwege die concurrentie is een zekere mate aan segregatie onvermijdelijk. Mensen kijken bovendien graag neer op anderen.
    Wie de segregatie echt wil bestrijden, kan maar een ding doen: de dienstplicht weer invoeren. Voor jongens en meisjes.


Red.:  Joden. Immigranten: serieuze toon (geen cynisme of nihilisme)


 

De Volkskrant, 24-03-2012, column door Arnon Grunberg

Exil

Op donderdag ontving ik een mail van de Berlin Biennale for Contemporary Art. Of ik de uitnodiging had ontvangen om deel te nemen aan het congres van de Jewish Renaissance Movement in Poland. Het zal freudiaans zijn dat ik las: 'Jewish Resistance Movement'.
    In de Volkskrant van vrijdag stond een interessant artikel van Sacha Bronwasser over de IsraŽlische kunstenares Yael Bartana. Zij bleek achter dat congres in Berlijn te zitten; Bartana heeft een kunstproject waarin zij Joden oproept terug te keren naar Polen, waar voor de oorlog drie miljoen Joden woonden.
    Het romantiseren van het exil is niet zonder gevaren, maar ik blijf in het exil geloven. Om Joseph Roth te citeren: 'Thuis is waar je ongelukkig bent.' Bartana's kunstproject heeft dus mijn sympathie, toch wil ik liever geen Pool worden.
    De Nobelprijs winnen is leuk, maar mijn belangrijkste doel is: de perfecte Duitser worden.


Red.:   Joden. Migratiefundamnetalisme


 

De Volkskrant, 26-03-2012, column door Arnon Grunberg

Eenzame wolven

Mohamed Merah, die zeven mensen in Frankrijk doodde en op 22 maart stierf door kogels van de Franse elite-eenheid RAID, heeft volgens het weekblad Le Journal du Dimanche verklaard dat zijn daden hem ongelooflijk veel plezier hebben gedaan. Vermoedelijk wist Merah dat zijn leven voorbij was, dan hoef je niet te roepen dat het je allemaal reuze spijt.
    Merah werd net als Breivik een 'eenzame wolf' genoemd. Wie brengt die wolven op rare ideeŽn?
    Het internet biedt genoeg 'ideeŽn' om hongerige, eenzame wolven te voeden. Daarnaast was Merah naar Afghanistan en Pakistan gereisd, waar hij het nodige geleerd zal hebben.
    Interessant is dat sergeant Robert Bales van het Amerikaanse leger, die ten minste zestien burgers in Afghanistan doodde, geen 'eenzame wolf' is genoemd. Een militair die burgers doodt, doet kennelijk zijn werk, zij het in het geval van Bales op eigen initiatief.
    Dat laatste werd Bales fataal.


Red.:  Liegen is niet Grunbergs eerste wapen - dat is openlijk onbeschoftheid van diverse soorten. Maar dit is een leugen: Breivik werd juist gťťn lone wolf genoemd, maar exponent van een stroming.


 

De Volkskrant, 30-03-2012, column door Arnon Grunberg

Betutteling

De afgelopen dagen luisterde het Hooggerechtshof in Amerika naar argumenten van advocaten of Obama's hervormingen van de gezondheidszorg legaal zijn. 'Obamacare' komt erop neer dat Amerikaanse burgers verplicht worden een ziektekostenverzekering af te sluiten. Ziektekostenverzekeraars kunnen op hun beurt zwaar zieken niet meer weigeren. Iedereen maakt vroeg of laat gebruik van de gezondheidszorg en Amerikanen die geen geld en geen verzekering hebben, eindigen op de eerste hulp van ziekenhuizen. Met andere woorden: er wordt al voor hen betaald, dan is een gedwongen verzekering beter.
    Een van de rechters merkte op dat iedereen doodgaat; moest de overheid dan niet ook begrafenisverzekeringen verplicht stellen?
    In Nederland heet te veel overheidsbemoeienis betutteling. En hoewel de tegenstanders van Obamacare dat woord niet gebruiken geloof ik toch dat ze dat bedoelen.
    Het grote debat in Europa en Amerika zal de komende jaren gaan over de vraag hoeveel betutteling de burger precies nodig heeft.

 

Red.:   Grunbergs versie van Rutte's "geluksmachine". "Hoeveel Dickens kan de burger lijden ..."


 

De Volkskrant, 31-03-2012, column door Arnon Grunberg

AltruÔstisch

Waar komt altruÔsme vandaan? Voor Darwin was dit begrijpelijkerwijs een groot probleem.
    In een boeiend artikel in The New Yorker probeert Jonah Lehrer het fenomeen te verklaren. Hij noemt bioloog William Hamilton, die in bijvoorbeeld het redden van een familielid waarbij jezelf wellicht omkomt een poging ziet jouw genetisch materiaal, dat zich in het familielid bevindt, voor vernietiging te behoeden. Daarom redden wij liever geen vreemden maar wel familieleden.
    Bioloog E.O. Wilson zegt: 'EgoÔsme verslaat altruÔsme in individuen. Maar altruÔstische groepen verslaan egoÔstische groepen. De rest is commentaar.'
    Wat een biologisch argument zou kunnen zijn voor de verzorgingsstaat; we hebben die verzorgingsstaat niet omdat dat moreel juist is maar om andere groepen beter te kunnen verslaan.
    N.B. In de Voetnoot van donderdag had ik het over Eduardo Lull. Dat moest Eduardo Llull zijn. God woont uitsluitend in de details.
 

Red.:   De individualistische neuroot blijft door het neoliberalisme geobsedeerd


 

De Volkskrant, 02-04-2012, column door Arnon Grunberg

Spektakel

Zowel leken als experts hebben moeite met het inschatten van risico's. Diabetes is bijvoorbeeld een groter gevaar dan terrorisme, maar diabetes is nu eenmaal minder spectaculair. En de burgers willen spektakel.
    Daniel Kahneman schrijft in zijn boek Thinking, Fast and Slow over de gevolgen van ons gebrekkige statistisch talent; we nemen voortdurend beslissingen nadat we onszelf hebben wijsgemaakt dat we kennis van zaken hebben.
    Ik vermoed dat de 1 miljard euro bezuiniging op ontwikkelingshulp vooral een Nederlandse aangelegenheid zal zijn waarover in het buitenland nauwelijks gesproken gaat worden. Wellicht zijn die bezuinigingen immoreel, maar ik sluit niet uit dat het effectief bestrijden van de wapenhandel meer mensenlevens redt dan ontwikkelingshulp.
    Al meer dan vijftien jaar woedt er een burgeroorlog in Congo, het bloedigste conflict sinds de Tweede Wereldoorlog, dat bij ons voornamelijk met gegaap wordt begroet.


Red.:  joden. ontwikkelingshulp

 

De Volkskrant, 03-04-2012, column door Arnon Grunberg

Arabier

Op zondagavond dronk ik thee met een Nederlandse vrouw. Haar moeder is Nederlandse, haar vader Irakees. Hij is eind jaren tachtig uit Mosul naar Nederland gekomen.
    'Weet je wat zo grappig is', zei ze. 'Mijn vader is een Arabier en hij stemt op de PVV.'
    'Grappig', zei ik.
    'Daarom vind ik het ook zo leuk om te vertellen', zei ze. 'Mijn vader is een christelijke Arabier. Hij is doodsbang voor moslimoverheersing. Vroeger stemde hij op het CDA, maar zijn angst voor moslims is groter dan zijn geloof. Hij heeft mijn moeder en mijn zus overgehaald ook op de PVV te stemmen.'
    'Wat doet je zus?' vroeg ik.
    'Ze heeft Europese studies gestudeerd.'
    'En wat doet je vader?'
    'Hij is arts in een asielzoekerscentrum.'
    Het was een leuke avond, toch liep ik verward naar huis. De PVV weet zich gesteund door sektarisme dat uit het Midden-Oosten is geÔmporteerd.


Red.:   Tjonge ...


De Volkskrant, 05-04-2012, ingezonden brief van Harold van Heck, Amsterdam, trainer/docent NT2

PVV

Vermakelijke column van Arnon Grunberg (Voorpagina, 3 april). Enigszins verward liep Grunberg naar huis omdat een Irakees op de PVV stemde. Zie hier de naÔviteit van Grunberg.
    Als docent inburgering kan ik hem zeggen dat ik christelijke Palestijnen, SyriŽrs, IraniŽrs, Nigerianen, Ghanezen en Koerden in de klas heb gehad die, gevlucht voor de gewelddadige activiteiten van de islam in hun land, ook zeiden op de PVV te stemmen.
    Ik ben geen fan van Wilders, maar ik kan hun keuze goed begrijpen. Wellicht zou Grunberg zich eens in de geschiedenis van de islam moeten verdiepen.


 


De Volkskrant, 04-04-2012, column door Arnon Grunberg

Porno

'Goede seks is als eten in een uitstekend restaurant,' schreef de psychiater Bram Bakker op de site van de Volkskrant. De rest van zijn betoog was bekend: seks en liefde zijn losgekoppeld en dat komt door porno.
    Frank Bruni schreef in The New York Times over de nieuwe HBO-serie Girls, over vier jonge vrouwen in New York. De schrijfster, regisseuse en hoofdrolspeelster, Lena Dunham (25), vertelde Bruni dat ze tijdens seks regelmatig door mannen aan haar haren wordt getrokken. Komt door porno.
    Een jaar geleden schreef Davy Rothbart in New York Magazine dat hij, een gezonde man van in de dertig, orgasmes moet faken. Porno is de schuldige.
    Conclusie: als we met zijn allen ophouden met porno kijken komt het allemaal goed. Misschien helpt het ook de euro. En als u uw vrouw tijdens seks aan haar haren wilt trekken, vraag het haar dan gewoon netjes van tevoren.


Red.:  Joden.


De Volkskrant, 05-04-2012, column door Arnon Grunberg

GŁnter Grass

Een storm van verontwaardiging zou het gedicht van GŁnter Grass Was gesagt werden muss, dat onder andere in de SŁddeutsche Zeitung werd afgedrukt, ontketend hebben.
    In het gedicht schrijft Grass dat de atoommacht IsraŽl 'de wereldvrede in gevaar brengt'. Verder schrijft Grass over 'antisemitisme', waarmee mensen om de oren zouden worden geslagen die hierover niet wensen te zwijgen.
    Sommige schrijvers gaan op latere leeftijd politieke gedichten schrijven. Harold Pinter schreef in 2003 naar aanleiding van de Irakoorlog: And all the dead air is alive/ With the smell of America's God.
    Grass is lid geweest van de Waffen-SS. Is hij de aangewezen persoon om dergelijke gedichten te schrijven? Juist iemand die het uniform van de Waffen-SS heeft gedragen is een ervaringsdeskundige op het gebied van gevaren voor de wereldvrede.
    Dat het gedicht zelf niet zo goed is, heeft ook met het genre, agitprop, te maken.

Red.:   Gunst, wat een goede bedoelingen allemaal ...

De Volkskrant, 05-04-2012, van correspondent Merlijn Schoonenboom

Grass vindt IsraŽl, niet Iran, gevaar voor wereldvrede

Een prozagedicht van de schrijver GŁnter Grass (84) heeft woensdag een storm van verontwaardiging veroorzaakt bij Joodse organisaties en in de Duitse politiek. Grass bekritiseert hierin de dreiging van IsraŽl tegenover Iran. Niet Iran, maar IsraŽl bedreigt de wereldvrede, schrijft de Nobelprijswinnaar.
    Het gedicht 'Was gesagt werden muss' (wat gezegd moet worden) verscheen woensdag in de SŁddeutsche Zeitung, The New York Times en La Repubblica. Volgens Grass beroept IsraŽl zich erop in het atoomconflict het recht te hebben 'de eerste slag' uit te delen, alleen omdat er een vermoeden bestaat dat Iran een kernwapen bouwt. IsraŽl kan daarmee het 'door een opschepper onderdrukte' Iraanse volk uitwissen, omdat het zelf in het geheim een nucleair programma heeft.
    'Veel te lang', zegt Grass, heeft hij hierover gezwegen. Hij volgt daarmee 'een algemeen zwijgen', omdat iedere kritiek op IsraŽl direct als 'antisemitisme' wordt veroordeeld. Hij bekritiseert ook Duitsland, het land van 'misdaden die hun gelijke niet kennen', dat het duikboten aan IsraŽl levert.
    De tekst leverde Grass woensdag een breed scala aan heftige verwijten op. De Centraal Joodse Raad in Duitsland noemde het gedicht een 'haatpamflet'. De IsraŽlische ambassade laat weten dat het een oude traditie is 'de Joden voor het Pesach-feest voor een rituele moord aan te klagen'. De bekende Welt-columnist Henryk M. Broder noemde Grass 'het prototype van de ontwikkelde antisemiet'.
    Vanuit de Duitse politiek kwam er ook kritiek, al was die genuanceerder. Ruprecht Polenz, CDU'er en voorzitter van de buitenlandcommisie van de Bondsdag, zei dat Grass oorzaak en gevolg door elkaar haalt. Polenz zei echter ook dat op 'iedere kritiek op Israel niet direct met het verwijt van antisemitisme' moet worden gereageerd.
    De regering hield zich op een afstand. Angela Merkels woordvoerder zei dat er 'een vrijheid voor de kunst bestaat, en een vrijheid van de regering, zich niet over iedere uiting te hoeven uiten'. Merkel had in 2006 al over Grass gezegd, dat zij 'zeer verschillende opvattingen over de Duitse geschiedenis' heeft.

 


De Volkskrant, 06-04-2012, column door Arnon Grunberg

Heldring

Gisteren stond de laatste column van J.L. Heldring in NRC Handelsblad. Eigenlijk hoor je als columnist over andermans columns te zwijgen, zeker als die in concurrerende kranten staan, maar zoals ik eerder betoogde bestaat er positieve leeftijdsdiscriminatie, Heldring is 94 jaar.
    Hij had de hoofdredactie laten weten geen inspiratie meer te hebben. Wat me verbaasde. Nog geen week geleden liet hij beleefd maar vilein doorschemeren wat er niet deugde aan de gedachten van de 'denker des vaderlands', Hans Achterhuis. Hij voegde eraan toe dat Achterhuis vermoedelijk met die titel in zijn maag zou zitten.
    Er waren minstens drie dingen goed aan Heldring. Hij las boeken en tijdschriften die andere columnisten niet lazen. Hij kon schrijven. En hij had een hekel aan goede bedoelingen.
    Ook schijnt hij altijd als er een nieuwe hoofdredacteur aantrad zijn ontslag te hebben aangeboden. Een gebruik dat navolging verdient.


Red.:    Verrek, ineens zijn goede bedoelingen fout .... Wat nu met Arnon's eigen goede bedoelingen ten opzichte van joden...?

 

De Volkskrant, 10-04-2012, ingezonden brief van Henk de Regt, Duivendrecht

Goede bedoelingen

Arnon Grunberg schrijft in zijn Voetnoot van vrijdag 6 april dat het zo goed is aan J.L. Heldring dat hij een hekel had aan goede bedoelingen. Ik heb die aversie tegen goede bedoelingen nooit zo begrepen.
    Stel dat Grunberg uitglijdt over een bananenschil. Prefereert hij dan een voorbijganger die van de gelegenheid gebruik maakt om zijn portemonnee te stelen en hem dan nog een trap na geeft boven iemand die hem helpt om weer op te staan?




De Volkskrant, 07-04-2012, column door Arnon Grunberg

Verontwaardiging

Verontwaardiging is een indicatie dat het spektakel, waar wij allemaal zo dol op zijn, heeft plaatsgevonden. Eerst was er verontwaardiging over het gedicht van GŁnter Grass Was gesagt werden muss, omdat hij IsraŽl een gevaar voor de wereldvrede noemde en Iran niet. Nu is Grass verontwaardigd. Op alle Duitse televisiezenders was hij te zien en hij verweet zijn tegenstanders 'nazi-methoden'; iedereen is graag slachtoffer.
    Wat verbazingwekkend blijft aan de hele affaire is dat iemand die zulke mooie romans schreef als Grass zulke slechte zinnen weet te produceren. En dat poŽzie noemt.
    Toch stemde mij dit weemoedig. Ondenkbaar dat een gedicht zo serieus wordt genomen in Nederland. Wij zijn nu eenmaal geen volk van 'Dichter und Denker'.
    Laten we de jonge Grass niet vergeten en met Pasen zijn korte roman Kat en muis herlezen of de prachtige verfilming bekijken van Die Blechtrommel door Volker SchlŲndorff.


Red.:   Joden. Wat verbazingwekkend blijft aan de hele affaire is dat je met zoiets voor de hand liggends mensen boos kan krijgen ...

 


De Volkskrant, 10-04-2012, column door Arnon Grunberg

Vrije wil

Het Vervolg van afgelopen zaterdag ging over de ziel. Of die bestond en zo ja, of de wil vrij was. Interessante kwesties.
    Stel dat we proefpersonen vragen uit vijf soorten soep te kiezen. Staat de tomatensoep bovenaan het lijstje, zullen veel meer proefpersonen de tomatensoep kiezen dan als die onderaan staat.
    Bewijst dit dat de wil niet vrij is? Nee, wel dat mensen manipuleerbaar zijn. Vrijwel alles wat wij sociale omgang, vriendschap, liefde en opvoeding noemen, is in wezen wederzijdse manipulatie. Onnodig te zeggen dat manipulatie niet per definitie slecht is.
    De vraag of iets bestaat of niet is niet zo interessant. Wij zouden moeten nagaan waarin mensen geloven en wat voor effecten dat geloof heeft. Mensen geloven bijvoorbeeld in democratie, liefde, de authenticiteit van de heer Rutte, de Nederlandse volksaard en hun eigen identiteit. Allemaal vormen van geloof met verregaande gevolgen.


Red.:   Geen Nederlandse volkskaard en identiteit. Wel joodse, natuurlijk


De Volkskrant, 11-04-2012, column door Arnon Grunber

Prijs

GŁnter Grass en zijn gedicht Was gesagt werden muss zijn uitgegroeid tot een affaire waarbij ongeveer iedereen zich belachelijk heeft gemaakt.
    De IsraŽlische regering, door Grass te verbieden naar IsraŽl te reizen. Waarmee ze heeft bewezen net zo primitief, paranoÔde en wereldvreemd te zijn als de ayatollahs in Iran. Grass zelf, die een matig geŽngageerd gedicht schreef dat op zijn best naÔef genoemd kan worden, en die vervolgens zijn criticasters beschuldigt van nazimethoden.
    Het beste commentaar was een cartoon in de Frankfurter Allgemeine Zeitung. Daarop is te zien hoe Grass een literatuurprijs (de 'Benzinpreis') krijgt van de stad RŁsselsheim, waar Opelfabrieken staan, voor een nieuw kritisch gedicht dat over de benzineprijs gaat.
    Grass maakte zich druk om de wereldvrede, in de praktijk is de benzineprijs belangrijker.
    In naam van alle hardwerkende automobilisten roep ik het Westen op Iran niet te bombarderen. Over dit onderwerp heb ik ook een gedicht geschreven.

 


De Volkskrant, 13-04-2012, column door Arnon Grunberg

Wissel

In een artikel in The New York Review of Books over de filosoof Derek Parfit komt het zogenoemde 'trolley problem' ter sprake.
    Mag je een wissel omgooien om vijf mensen die op het ene spoor staan te redden, wetende dat je daardoor iemand op het andere spoor zult doden? Velen vinden van wel; moraal is een kwestie van boekhouding.
    Maar stel dat een van die vijf mensen een moordenaar is en de persoon op het andere spoor is een kind. Geldt dan nog steeds 5 - 1 = 4?
    Stel dat twee van de vijf personen hoogbejaard zijn en de persoon op het andere spoor is 18. Moeten we de levensverwachting niet laten meewegen?
    Of er een moordenaar tussen zit, zou er niet toe moeten doen. De levensverwachting maakt het gecompliceerder.
    Stel dat uw kind op dat ene spoor staat en op het andere spoor staan bijvoorbeeld vijf kinderen van iemand anders?

De Volkskrant, 16-04-2012, ingezonden brief van Alco Carolus, Rotterdam

Trolley probleem 2

Bij het Trolley probleem van Derek Parfit luidt de vraag: mag je een wissel omgooien om vijf mensen die op het ene spoor staan te redden, wetende dat je daardoor iemand op het andere spoor zult doden? Dan volgen overwegingen als: stel dat een van de vijf een moordenaar is en de persoon op het andere spoor een kind; of stel dat het vijf hoogbejaarden zijn versus een jongeling van 18 jaar.

De meedogenloosheid van het vraagstuk zit hem in het feit dat ik mij, voordat ik er erg in heb, laat reduceren tot een robot die alleen maar een wissel kan omgooien. Als mens met een vrije wil vraag ik mij het volgende af bij dit filosofische vraagstuk:

- Wat doen die zombies daar op het spoor; een normaal mens blijft toch niet op het spoor staan?

- Hoeveel tijd heb ik nog voordat de trein komt aanstormen.

- Kan ik die mensen niet toebrullen om in godsnaam het spoor te verlaten? Heb ik nog tijd ze desnoods eraf te sleuren?

- Kan ik de trein op een of andere manier tot stoppen dwingen, desnoods door de wissel niet om te gooien, maar halverwege te laten staan zodat de trein ontspoort (hopelijk is het een goederentrein).

Kortom: door een vraagstuk te reduceren tot een A of B-oplossing ontstaan amorele situaties waarin het wordt geaccepteerd dat er slechts ťťn slachtoffer valt in plaats van vijf, terwijl, als je rekening zou houden met de creatieve onvoorspelbaarheid van de vrije wil, er misschien geen ongeluk zou gebeuren.

 


De Volkskrant, 17-04-2012, column door Arnon Grunberg

Je thuis voelen

'Een fundamenteler probleem is dat we zijn gaan denken dat het de gewoonste zaak van de wereld is dat we ons thuis voelen, dat we daar recht op hebben', schrijft historicus James Kennedy in de vernieuwde De Gids, een literair tijdschrift dat gered is door onder andere De Groene Amsterdammer en dat nu verspreid wordt onder alle abonnees van De Groene; soms betekent redding verbetering.
    Kennedy heeft gelijk. Het probleem is inderdaad dat we zijn gaan geloven dat we recht hebben op allerlei immateriŽle zaken zoals je ergens thuis voelen of gelukkig zijn. Burgers hebben recht op een overheid die hen niet laat lijden, op afwezigheid van armoede, op gezondheidszorg, maar je thuis voelen kan geen recht worden.
    De tweede misvatting is dat een gemeenschap het concept 'thuis' vereist. Een hotel is ook een gemeenschap en in de regel gedragen bezoekers zich daar uitstekend.

Red.:    Een nieuwe diepte in grofstoffelijke botheid en brutaliteit van nomaden: we hebben geen recht op een thuis-gevoel, en moeten ons allemaal tevreden stellen met een koffer en een tent, net als Grunberg, de oud-testamenstische nomade

 

De Volkskrant, 19-04-2012, column door Arnon Grunberg

Narcisme

De socioloog Goudsblom schreef dat moraliseren macht uitoefenen is zonder van macht te reppen. Zonder Goudsblom te noemen parafraseerde Bolkestein onlangs deze uitspraak in de Volkskrant in een warrig stuk over Mulisch, Hermans, de VVD en Job Cohen.
    Op woensdag citeerde de politicoloog Meindert Fennema in de Volkskrant Bolkesteins parafrase: 'Moraliseren betekent macht uitoefenen via de achterdeur.' Fennema legt uit dat er twee soorten ethiek zijn: een die uitgaat van de bedoelingen en een die uitgaat van de gevolgen.
    Bedoelingen zijn van belang in het strafrecht als mogelijke verzachtende omstandigheden. En het is evident dat vooral de gevolgen van daden tellen. Wat Fennema niet begrijpt is dat wie de gevolgen van daden meeweegt ook met moraal bezig is.
    Na lezing van de stukken van Bolkestein en zijn knecht Fennema begrijp ik dat Goudsbloms uitspraak aan herziening toe is: moraliseren is het uitoefenen van narcisme zonder van jezelf te reppen.

Red.:    G. is knecht van de tentencultuur en haar zieke moralisme ....

 

De Volkskrant, 20-04-2012, column door Arnon Grunberg

Te Koop

Een acteur en zakenman heeft een tijdje geleden bekende Nederlanders vijfhonderd euro geboden als ze positief zouden twitteren over de films SŁskind en Doodslag, las ik in NRC Handelsblad. Voorwaarde was dat ze 300 duizend of meer volgers zouden hebben. De heer Wilders (175 duizend volgers) kwam daarom helaas niet in aanmerking.
    Dat iedereen te koop is, is gunstig voor alle betrokkenen.
    Ik bied de heer Wilders tweeduizend euro als hij iets positiefs over moslims twittert. Bijvoorbeeld: 'Jullie kunnen allemaal de boom in. Ben smoorverliefd op jonge moslima.'
    Vijfhonderd euro voor Matthijs van Nieuwkerk als hij zal twitteren: 'Kots van mijn eigen gezicht. Wil nooit meer op tv.'
    Zevenhonderd euro voor Mark Rutte als hij twittert: 'We onderhandelen niet, we spelen boerenbridge, maar Geert kan slecht tegen zijn verlies.'
    En vooruit, driehonderd euro voor de heer Verhagen als hij schrijft: 'Heb wat spannende vakantiefilmpjes op YouTube gezet, allemaal even kijken.'


Red.:   Joden. Wilders-obsessie.

 

De Volkskrant, 23-04-2012, column door Arnon Grunberg

Vijandbeeld

Wat heeft het kabinet-Rutte met steun van de heer Wilders allemaal tot stand gebracht?
    Het boerkaverbod. Op diverse plaatsen mag nu 130 kilometer op de snelweg worden gereden. De bezuinigingen van Halbe Zijlstra zorgden voor een koddige Mars der Beschaving, en dankzij mevrouw Sap is er een minstens zo koddige politietraining in Afghanistan opgezet, waarbij niet moet worden uitgesloten dat een deel van deze agenten straks, of misschien nu al, voor de Taliban werkt.
    Zoals diverse commentatoren hebben opgemerkt, deed de heer Wilders het zaterdag voorkomen alsof de technocraten in Brussel de nieuwe vijanden zijn. Geen woord meer over de moslims. Maar het gaat om het vijandbeeld, de vijand zelf mag inwisselbaar zijn. Alle Oost-Europeanen zijn eigenlijk Brusselse bureaucraten en alle Brusselse bureaucraten zijn moslims in vermomming. Wilders' eigen en zijn Nederlandse identiteit bestaan bij de gratie van al dan niet imaginaire vijanden.
    Paranoia is de motor van de PVV.


Red.:    Neurotische schizofrenie is de motor van G.

 

De Volkskrant, 25-04-2012, column door Arnon Grunberg

Aanzien

Op de site van The New York Times pleit de filosofe Martha Nussbaum voor legalisering van prostitutie, maar het is algemeen bekend dat legalisering vrouwenhandel niet voorkomt. Zoals het feit dat werken in de bouw legaal is ook niet voorkomt dat er mannenhandel bestaat en dat de slachtoffers veelal in de bouw terechtkomen.
    Nussbaum stelt dat iedereen, met uitzondering van hen die werkloos zijn of zo rijk zijn dat ze niet hoeven te werken, zijn 'lichaam' verkoopt.
    Is er een principieel verschil tussen een psychologe, een actrice en een prostituee?
    Velen zullen zeggen van wel, maar het grootste verschil zit in het aanzien en de arbeidsomstandigheden.
    Een prostituee zou hetzelfde aanzien moeten krijgen als bijvoorbeeld een maatschappelijk werkster. Als het kind vraagt: 'Is papa naar de sportclub?', kan de moeder antwoorden: 'Nee, liefie, hij is even naar de maatschappelijk werkster.'


Red.:   Joden.

 

De Volkskrant, 26-04-2012, column door Arnon Grunberg

Tijdloos

'Wat mij betreft worden de verkiezingen in september ťťn groot referendum over Europa en onze soevereiniteit', aldus de heer Wilders.
    De verkiezingsslogan van de PVV ligt al klaar: 'Eerst de nazi's, toen de moslims en nu Europa. Geert verslaat ze allemaal.'
    Op woensdag verklaarde een toneelschrijver op de opiniepagina van de Volkskrant: 'Stoer en vastberaden stond hij zijn mannetje van stavast. Ik was best een beetje trots op 'm, ondanks alle onduidelijkheden en de schijn van schimmige slimmigheden en onverholen opportunisme.'
    Let u niet op het curieuze woordgebruik, dit ging gewoon over Geert.
    De musical Soldaat van Oranje, die werd opgevoerd op een vliegveld in Zuid-Holland, was een succes. Binnenkort zal op het vliegveld van Maastricht de musical Soldaat van Limburg worden opgevoerd. Een tijdloos verhaal waarin soldaat Geert korte metten maakt met Europa en Anne Frank redt.
    De geschiedenis is namelijk ook maar een grabbelton.


Red.: Wilders-obsessie. Want Wilders is tegen (im)migratie. Toneelschrijver Haye van der Heyden - noemt naam niet uit ergernis

De Volkskrant, 27-04-2012, column door Arnon Grunberg

Footnote

Een vriend vond de film Footnote van de IsraŽlische regisseur Joseph Cedar de beste film die hij in jaren had gezien. Zover wil ik niet gaan, wel is het de beste film die ik in maanden heb gezien.
    Er zijn verhalen over ouders die hun kinderen met hun eigen ambities opzadelen. Conclusie: zielig voor dat kind.
    Footnote draait dit om. Wat als het kind slaagt en de vader jaloers wordt?
    Ik ken ook weinig films die de academische wereld zo genadeloos te kijk zetten als Footnote.
    De film is bovendien een ode aan details. Het loont je te verliezen in de kleinste details, zegt Cedar, verder is er niets.
    Hij noemde Il Divo van Paolo Sorrentino zijn inspiratiebron. Il Divo, over de Italiaanse premier Andreotti, is een van de beste films van het afgelopen decennium.
    Ga eerst Il Divo thuis zien en dan Footnote in de bioscoop.


Red.: Joden.

 

De Volkskrant, 28-04-2012, column door Arnon Grunberg

Gedicht

Wederom heeft een gedicht voor ophef gezorgd. Dit keer geen gedicht van GŁnter Grass, maar van een vijftienjarige Nederlander die over zijn oudoom schreef die bij de SS ging en sneuvelde.
    Het gedicht is ongelukkig; wie al te genuanceerd naar de geschiedenis kijkt ziet alleen nog maar slachtoffers. Inderdaad is het de vraag of dit had moeten worden voorgedragen tijdens de dodenherdenking.
    Herdenken blijft lastig, voor je het weet voelt iemand zich gekwetst. De Tweede Wereldoorlog wordt door alles en iedereen geÔnstrumentaliseerd en gepolitiseerd. Door IsraŽl en tegenstanders van IsraŽl, door PVV'ers en tegenstanders van de PVV, door welwillende docenten en belangenorganisaties. Herdenken is al snel politiek bedrijven.
    Maar sommig onrecht, met name onrecht in poŽtische vorm, zou niet bestreden, maar enkel genegeerd moeten worden. Niet elke menselijke smet verdient aandacht.
   Wie strijdt voor een pure wereld is een fanaticus of een hystericus, of allebei tegelijk.


Red.:   Joden (Grass). Wie strijd tegen Wilders is een fanaticus of een hystericus, of allebei tegelijk.

 

De Volkskrant, 04-05-2012, column door Arnon Grunberg

Dichotomie

PoŽzie en oorlog blijven de mensen bezighouden. Op donderdag schreef een socioloog in de Volkskrant over het 'overstijgen van de dichotomie dader-slachtoffer' en hoe mooi dat wel niet zou zijn.
    Natuurlijk moeten we die dichotomie overstijgen. Onterecht dat we dat niet eerder hebben gedaan.
    Ik stel bij dezen voor het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam om te dopen tot het Josef Mengele-ziekenhuis. Dokter Mengele was ook maar een mens. Met fouten. Welk mens maakt geen fouten?
    Laten we een literaire prijs naar Julius Streicher vernoemen. Ook moet Seyss-Inquart herdacht worden voordat niemand meer weet wie hij is. Er is haast nodig om de dichotomie dader-slachtoffer te overstijgen.
    4 mei blijft hoe dan ook een goede dag om je te bedrinken. Bijvoorbeeld ter nagedachtenis aan de schrijver Joseph Roth, die het Derde Rijk bestreed met behulp van alcohol. Voordat de nazi's Parijs hadden bereikt, had Roth zich dood gedronken.


Red.:   Principes zijn allemaal onzin, behalve de joodse principes

 

De Volkskrant, 05-05-2012, column door Arnon Grunberg

Politicus

Zelden is het politiek opportunisme zo mooi verwoord als door Liesbeth Spies, kandidaat-lijsttrekker van het CDA en demissionair minister van Binnenlandse Zaken. In een interview door Jan Hoedeman woensdag in de Volkskrant zei ze: 'In de politiek doe je soms je eigen standpunten geweld aan omdat er andere zaken tegenover staan.'
    Liesbeth Spies, die medeverantwoordelijk zou zijn geweest voor het boerkaverbod en het verbod op dubbele nationaliteiten, is nu opgelucht dat deze maatregelen de prullenbak in kunnen. Ze was altijd al tegen het boerkaverbod, ook toen ze er nog voor was.
    Dankzij mevrouw Spies kunnen we het woord 'politicus' beter definiŽren: een persoon die zijn eigen standpunten geweld aandoet omdat er andere zaken tegenover staan.
    Echter, sommige mensen hebben uitsluitend bepaalde standpunten omdat er te weinig andere zaken tegenover staan. Columnisten bijvoorbeeld. Denkend aan die mensen kan ik alleen verzuchten: waren ze maar politicus geworden.

 

Red.;   AG heeft uitsluitend standpunten omdat er alleen maar joods cultuur tegenover staat


De Volkskrant, 10-05-2012, column door Arnon Grunberg

Verbaliseren

De journalist Kustaw Bessems refereerde in een toespraak (te lezen op de site van de Volkskrant) aan een politica van de Oostenrijkse rechts-radicale partij FP÷ die tot een geldboete was veroordeeld omdat ze had gezegd dat Mohammed het met kinderen deed.
    Bessems verbaasde zich dat de verontwaardiging van Europese intellectuelen over de geldboete was uitgebleven. Ik denk inderdaad dat dergelijke dingen gezegd mogen worden. Ook zonder een boete te krijgen, al was het maar omdat je anders in de hand werkt dat beledigen een hobby wordt van de superrijken.
    Maar ik geloof niet dat men altijd moet zeggen wat men denkt - wat mensen denken, is het doorgaans niet waard om geverbaliseerd te worden. Een samenleving kan alleen overleven als men bereid is elkaar niet voortdurend voor het hoofd te stoten.
    In restaurants zeg ik daarom altijd dat het eten heerlijk was, zelfs als het tamelijk smerig was.


Red.:    Tjonge, na vele maanden weer eens een goede van G.

 

De Volkskrant, 11-05-2012, column door Arnon Grunberg

Monsters

Er bestaan nog ouders die vinden dat kinderen niet geconfronteerd mogen worden met de gruwelen van de wereld. Ik meen dat kinderen een intuÔtief vermoeden hebben van deze gruwelen en daar ook bijzonder in geÔnteresseerd zijn.
    Schrijver en illustrator Maurice Sendak, dinsdag overleden, begreep dat de wereld van het kind minder zoetsappig is dan sommige volwassenen denken.
    Sendaks beroemdste boek, Where the Wild Things Are, in het Nederlands Max en de Maximonsters, gaat over Max die ruzie heeft met zijn ouders. Hij wordt naar bed gestuurd en krijgt dan een (freudiaanse) droom waarin hij terechtkomt bij monsters die hij domesticeert om uiteindelijk koning van die monsters te worden.
    Toen ik de verfilming van Spike Jonze zag, Dave Eggers werkte mee aan het scenario, begreep ik dat sommige mensen kinderen nemen omdat ze koning willen worden.
    In het universum van Sendak zijn liefde en macht niet van elkaar te onderscheiden.


Red.:   Sendak: Joods


De Volkskrant, 12-05-2012, column door Arnon Grunberg

Semantische tijden

Dit zijn geen revolutionaire, maar semantische tijden. FranÁois Hollande verklaarde tijdens zijn campagne dat de banken zijn vijanden zijn. Van deze vijandschap zal weinig overblijven.
    In Nederland is het de grote vraag of een recent akkoord het 'Kunduz-akkoord', het 'wandelgangenakkoord', of het 'lente-akkoord' heet.
    De beslissing om Afghaanse agenten op te leiden in Kunduz kwam voort uit naÔviteit en politiek opportunisme met een laagje dubieus pacifisme: wel geŁniformeerde personen naar een oorlogsgebied sturen maar het doden en sneuvelen aan de bondgenoten overlaten.
    Het woord 'Kunduz-akkoord' is een goed voorbeeld van negative framing, het roept associaties op met opportunisme en naÔviteit. Geen wonder dat de ondertekenaars van dit akkoord liever van een 'lente-akkoord' spreken.
    Over vier jaar luidt een eindexamenvraag: 'In 2012 werd het Kunduz-akkoord gesloten. Wie of wat was Kunduz?'
    Een leerling zal antwoorden: 'Kunduz was de leider van D66.'
    Zo gaat dat met semantische kwesties.

 

Red.:   het is natuurlijk precies andersom: Lente-akkoord is een voorbeeld van positieve framing - er is niets Lente aan, en de naam was er al

 

De Volkskrant, 18-05-2012, column door Arnon Grunberg

Glijmiddel

De afgelopen dagen was ik deelnemer aan een literair festival in Jeruzalem. Tijdens de openingsceremonie hield een vriendelijke Hongaarse schrijver een toespraak waarna hij de letters 'P', 'E', 'A', 'C' en 'E' uitdeelde, die enkele van zijn collega's omhoog moesten houden. Vervolgens zong een zangeres Imagine.
    Misschien was dit engagement, maar ik werd er giechelig van.
    Schrijvers en kunstenaars worden graag ingezet als glijmiddel van de diplomatie, maar de politieke realiteit geheel negeren kan natuurlijk niet. Daarom ging ik met een groepje schrijvers en een Palestijnse gids naar Ramallah, een bloeiende stad met mooie huizen en hippe coffeeshops waar jonge vrouwen aan de waterpijp lurkten. Onder het genot van een copieuze maaltijd werd over politiek gesproken.
    Ik kreeg de indruk dat er aan beide zijden genoeg mensen te vinden zijn die er baat bij hebben om de status quo te laten voortduren.
    Tot de volgende intifada.


Red.:   Joods festival.

 

De Volkskrant, 19-05-2012, column door Arnon Grunberg

Rachel

Met Michael zat ik op de kleuterschool, de lagere school en de middelbare school tot ik die laatste school voortijdig verliet. Michael ging scheikunde studeren en ik verloor hem uit het oog.
    Zijn jongere zusje Rachel zocht contact met mij via Facebook. Of ik met Michael en haar wilde eten.
    Ze bleken allebei twee kinderen te hebben en Rachel had ook een motorfiets. Tijdens het voorgerecht zei ze: 'Kun je je nog herinneren dat je als achtjarig jongetje mijn broek probeerde uit te trekken?'
    Dat kon ik me niet herinneren en dat ik zei ook.
    'Jawel,' verklaarde Rachel. 'Je hebt me seksueel geÔntimideerd.' Ze zei het lachend, maar toch vermoedde ik dat het haar had dwarsgezeten.
    Ik herinnerde me mezelf als een verlegen, ietwat angstige jongen. In de ogen van Rachel was ik een roofdier geweest. De discrepantie tussen haar herinneringen en de mijne stemde me weemoedig.


Red.:  Michael ťn Rachel: joods

De Volkskrant, 22-05-2012, column door Arnon Grunberg

Een acceptabele zondebok

Bij de komende verkiezingen in Nederland gaan PVV en SP samen een zetel of vijftig halen, denkt Martin Sommer. Een realistische inschatting. Bij de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen kreeg Marine Le Pen 17,9 procent van de stemmen. En Jean-Luc Mťlenchon, ter linkerzijde van Hollande, 11,1 procent. Samen bijna 30 procent. Dat moet de PVV en SP ook gaan lukken.
    Europa is de grote vijand. Dat ze in Griekenland boos zijn op de EU is te begrijpen, maar waarom ze in Weert de technocraten in Brussel verachten blijft raadselachtig. Wellicht is de verklaring eenvoudig. Vroeger kon je ongegeneerd negers, homo's en Joden haten. Tegenwoordig is dat lastiger, maar je hebt wel een vijand nodig. Daarom maar de EU, een acceptabele zondebok.
    Ooit was de vraag of uw dochter met een neger thuis mocht komen de ware tolerantietest. Tegenwoordig luidt de ultieme vraag: mag uw dochter door zo'n vieze Europeaan worden genomen?

 

De Volkskrant, 23-05-2012, ingezonden brief van F. Bakker, Nijmegen

Haperende democratie

Populisme en euroscepsis zijn niet eenvoudigweg af te doen zijn als racisme of provincialisme, zoals Grunberg doet (Voetnoot 22 mei). De EU trekt - zonder de burgers te vragen - macht naar zich toe en bouwt willens en wetens een muntunie zonder stevig fundament. Wie daar kritisch over is, hoort van Nederlandse eurofiele politici, die vaak zů Europees zijn dat ze niet eens onze directe buurtalen spreken, dat Europa nodig is voor onze welvaart.
    Het ideaal van een verenigd Europa lijkt verworden tot een centenkwestie. Grunberg schrijft dat mensen eenvoudige oplossingen willen. Dat klopt ten dele, maar anderzijds maken bange politici het vaak moeilijker dan het is en laten de ellende voortsudderen. Misschien moet Grunberg het vraaggesprek met Winsemius (Binnenland 22 mei) eens lezen dat begint met: 'Een haperende democratie, een tandenloze burgerij en een hautaine overheid.' DŠŠr ligt de voedingsbodem.


De Volkskrant, 23-05-2012, column door Arnon Grunberg

Nostalgie

'Goede filosofen stellen vragen. Goede politici geven antwoorden', zei SP-ideoloog Ronald van Raak zaterdag in NRC Handelsblad.
    Wat waren Van der Raaks antwoorden? Veel ging over privatiseringen en 'graaiers'. Niets over Europa, vrijwel niets over energie. De SP wil het egoÔsme bestrijden. Een kerk zonder Jezus, de SP.
    Het interessantste wat Van Raak zei was dat Nederlandse kosmopolieten bang zijn voor mensen uit Diemen-Zuid. Daar zit iets in. Wel op safari naar Afrika gaan, maar niet durven kijken hoe de mensen in Diemen-Zuid leven. Een reisbureau zou mensensafari's naar Diemen-Zuid moeten organiseren.
    En de leukste uitspraak van Van Raak luidde: 'Postbodes zijn wegwerpwerknemers geworden.'
    Ik ben tegen wegwerpwerknemers, maar ik vrees dat Van Raak eveneens tegen technologie is die bepaalde beroepen doet uitsterven. Het liefst zou de SP de tractor verbieden, zodat de ploeg weer ingezet kan worden. Het reŽel existerende socialisme bestaat voornamelijk uit nostalgie.


Red.:   De vraag: waaraan heeft de judaÔsme- en neoliberalisme-ideoloog Grunberg nu meest de pest: PVV of SP?

 

De Volkskrant, 23-05-2012, ingezonden brief van Hans de Jong, Nieuwpoort

Nostalgisch

In de Voetnoot van 23 mei constateert Grunberg dat het socialisme van de SP voornamelijk uit nostalgie bestaat. Dat er minder werk is voor postbodes als gevolg van de voortschrijdende technologie, zoals hij schrijft, dan is dat te begrijpen.
    Maar Grunberg gaat voorbij aan het feit dat PostNL heel veel postbodes die al jarenlang in dienst zijn vervangt door bijklussende scholieren, vrouwen en ouderen met flexibele contracten. Wat technologie daar mee te maken heeft is mij niet duidelijk. Vragen om een fatsoenlijke behandeling van werknemers lijkt mij van alle tijden.
    Jammer dat hij zich niet wat beter in de ontslagen en de verandering van de samenstelling van personeelsbestand bij PostNL heeft verdiept. Nadenken over wat je schrijft kan geen kwaad, daar is niets nostalgisch aan.



De Volkskrant, 25-05-2012, column door Arnon Grunberg

Ironische solidariteit

Een tijd geleden hoorde je dat het lot van Obama in handen was van Merkel. Voor zover de euro in handen is van Merkel klopt dit nog steeds. Ik denk niet dat Obama herkozen kan worden als de euro implodeert, met alle negatieve gevolgen voor de wereldeconomie vandien.
    De Neue ZŁrcher Zeitung schrijft dat de leiders van de eurolanden hun solidariteit met Griekenland hebben betuigd, maar er tegelijkertijd op aandringen dat Griekenland aan zijn verplichtingen voldoet.
    Ironische solidariteit. Een van de redenen dat Duitsland tegen euro-obligaties is, is dat Duitsland wil blijven profiteren van de lage rente die het betaalt op staatsobligaties.
     Op 31 december voorspelde ik dat Obama herkozen zou worden, enkele weken geleden wedde ik dat Griekenland de eurozone niet zal verlaten. Ik geloof nog in mijn voorspelling, ook de weddenschap zal ik winnen. Tegelijkertijd vrees ik dat de balkanisering van Europa niet meer te stoppen is.

 
Red.:   Nationale staten is balkanisering: internationalisme-fundamentalisme. Nostalgisch solidair met het nomandenvolk.

 

De Volkskrant, 26-05-2012, column door Arnon Grunberg

Psychotherapie

'Het zijn de kiezers die de legitimiteit hebben gegeven', antwoordde vicefractievoorzitter Mirjam Sterk donderdag in de Volkskrant op een vraag van Jan Hoedeman of het CDA de opvattingen van de PVV geen legitimiteit heeft gegeven.
    Prachtig. Machtspolitiek bedrijven en daar vervolgens de kiezers de schuld van geven.
    Ongetwijfeld vindt mevrouw Sterk het boerkaverbod vervelend en tegen Hoedeman zegt ze dat ze geen voorstander van het 'knieschot voor Marokkaanse vandalen' is. Maar ja, de kiezers hebben het zo gewild.
    Volgens mevrouw Sterk is 'het identiteitsvraagstuk nog steeds dominant'. Men had echter kunnen weten dat zodra dat identiteitsvraagstuk wordt gepolitiseerd het een psychopathologisch probleem wordt: excessief nationalisme en xenofobie.
    Het identiteitsvraagstuk is een volstrekt individueel vraagstuk, dat in de behandelkamer van de psychotherapeut dient te worden opgelost. Verplichte psychotherapie voor alle volksvertegenwoordigers en bewindslieden op kosten van de belastingbetaler lijkt me dan ook geen weggegooid geld.


Red.:   Dus heeft het rabiate anti-nationalisme van Grunberg ook geen legitimitiet, en verdient psychotherapie. Komt eraan



De Volkskrant, 29-05-2012, column door Arnon Grunberg

De massamens

Het getuigt van grote oppervlakkigheid om nergens tegen te zijn. Daarom zijn mensen tegen oorlog. Dat is de veilige keuze. David P. Goldman, economisch commentator op CNBC, is tegen Facebook, blijkt uit zijn artikel dat zaterdag in de Volkskrant stond. Toegegeven, een tikkeltje origineler dan tegen oorlog zijn. Goldman is niet tegen Facebook omdat Facebook een onverstandige belegging zou zijn, maar omdat het 'een platform voor narcisme' is.
    De openbare ruimte, het leven zelf, zijn 'platformen voor narcisme'. Verder lijken mij de negatieve neveneffecten van Facebook minimaal. Goldman noteert: 'Ik wil geenszins suggereren dat mensen onbeduidend zijn, behalve in de zin dat ze zich voegen naar de cultuur van de massa.'
    Stel dat de massa Dostojevski gaat lezen. Dat mag niet gebeuren, want dan kan Goldman zich niet meer boven de massa verheffen. Wie is die massamens anno 2012 eigenlijk? Iemand die zich boven de massa verheven voelt.


Red.:  Joden.


De Volkskrant, 01-06-2012, column door Arnon Grunberg

Verkoopmachines

Op woensdag voerde ik in De Balie een gesprek met de hoofdredacteur van de concurrent, Peter Vandermeersch van NRC Handelsblad.
    Vandermeersch bleek een interessante man die net geen spraakwaterval was. Hij verklaarde dat hij de huidige hoofdredacteur van de Volkskrant graag als hoofdredacteur bij NRC Handelsblad wilde hebben. Ook hoopte hij columniste Sylvia Witteman ooit een aanbod te doen dat ze niet kon weigeren. Of ik het wilde doorgeven. Bij dezen.
    Het nieuws dat de eigenaren van NRC Handelsblad, investeringsmaatschappij Egeria en Derk Sauer, zichzelf een superdividend van 12,5 miljoen willen uitkeren, circa 2,5 keer de winst, bereikte mij te laat. Anders had ik daar nog vragen over gesteld.
    Een vriend zei: 'Vandermeersch bevestigt jouw wereldbeeld.' Inderdaad, wij zijn allemaal verkoopmachines geworden.
    De vraag is of je dan nog een kritische positie kunt innemen of dat kritiek slechts de voortzetting van de verkoop met licht gewijzigde middelen is.

Red.:   Neoliberalisme, cynisme.

 

De Volkskrant, 02-06-2012, column door Arnon Grunberg

Solidair

Waar je ook geld aan uitgeeft, er is altijd wel iemand die het weggegooid geld vindt. De heer Wilders wilde met een kort geding voorkomen dat Nederland meedeed aan het permanente Europese noodfonds. Geen solidariteit met Grieken of Spanjaarden.
    Overigens lenen wij vooral geld aan Griekenland om ervoor te zorgen dat het zijn schuldeisers ten minste gedeeltelijk kan terugbetalen. De EU en de ECB zijn voornamelijk solidair met schuldeisers, wij zijn dus solidair met onszelf.
    Maar laten we solidariteit serieus nemen. Waarom zou iemand uit Sneek solidair moeten zijn met iemand uit Sittard? En waarom moet een pacifist meebetalen aan defensie?
    Het principe van belasting is: u betaalt, de overheid bepaalt wat er met uw geld gebeurt, maar belooft dat een gedeelte van dat geld bij u terugkomt.
    Als de heer Wilders principieel is, vestigt hij zich op de Kaaimaneilanden en betaalt hij vanaf nu geen cent belasting meer.


Red.:  Pro-EU. Wilders obsessie.

De Volkskrant, 05-06-2012, column door Arnon Grunberg

Verelendung

De econoom en Nobelprijswinnaar Paul Krugman zei zaterdag in een kort interview in NRC Handelsblad dat de EU nooit aan de euro had moeten beginnen, maar dat hij moet blijven nu hij er eenmaal is.
    Naast politieke geeft Krugman ook economische redenen voor het voortbestaan van de munt. Mochten zuidelijke Europese landen uit de euro stappen blijft een soort D-mark over. Die mark zal enorm stijgen waardoor de Duitse export inzakt met een recessie tot gevolg. Nederland is zoals bekend in economisch opzicht een provincie van Duitsland, dus die recessie zou Nederland net zo hard treffen.
    De poging van de heer Wilders om via de rechter een Nederlandse bijdrage aan het Europese noodfonds onmogelijk te maken is feitelijk een poging om een recessie af te dwingen.
    De Verelendung moet natuurlijk eerst toeslaan voordat het volk rijp is voor de revolutie.


Red.:   Joden. Wilders-obsessie. Pro-EU

 

De Volkskrant, 11-06-2012, column door Arnon Grunberg

Identiteit

Op zondagmiddag werd ik in De Rode Hoed in Amsterdam geÔnterviewd door Arjan Peters, literair criticus voor de Volkskrant. Hoewel een goed interview het midden houdt tussen een politieverhoor en een sessie bij de psychoanalyticus en ik alleen al daarom liever de vragen stel dan de antwoorden geef, was het genoeglijk; ik ben beleefd en houd me bij voorkeur aan de afgesproken rolverdeling.
    Identiteit is vermoedelijk rolverdeling die het tijdelijke overstijgt, maar de meeste rolverdelingen zijn nu juist uiterst tijdelijk. Misschien is identiteit de poging om te lijken op je naaste en toch genoeg van hem te verschillen om de illusie van uniciteit levend te houden.
    Maar ook die definitie bevredigt mij niet helemaal. Identiteit is rolverdeling waaraan je niet kunt ontsnappen. Oftewel, identiteit is wat je bent, maar wat je dikwijls niet wenst te zijn.
    Een Jood is iemand die geen Jood wil zijn.


Red.:   Als je geen jood wilt zijn, heb je het er nu niet over, en nog veel minder bij voortduring .

 

De Volkskrant, 11-06-2012, van verslaggeefster Sarah Venema

'Als ik onomstreden word, is het tijd ermee op te houden'

Tussentitel: Toen ik alleen in Bagdad was, was ik echt bang - Arnon Grunberg - Schrijver en columnist van de Volkskrant

Wie Arnon Grunberg liever van de voorpagina van de Volkskrant krant ziet verdwijnen, moet vooral geen boze brieven meer schrijven. Wanneer Grunberg een periode lang geen negatieve reacties op zijn dagelijkse column krijgt, maakt hij zich zorgen. Grunberg: 'Als ik onomstreden word, is het tijd om er mee op te houden.'.

Er wordt gelachen om de boze brieven aan Grunberg, zondag in de Rode Hoed in Amsterdam. Grunbergliefhebbers hebben zich verzameld voor het Volkskrant op Zondag-interview. Volkskrant-redacteur Arjan Peters interviewt de schrijver naar aanleiding van zijn pas verschenen roman De man zonder ziekte en de bundel Voetnoot, een selectie van de columns uit de krant, die eerder dit jaar uitkwam.

In de nieuwe roman reist een Zwitserse architect af naar Bagdad om een operagebouw te ontwerpen. Grunberg kon er zijn eigen ervaringen voor gebruiken, opgedaan tijdens zijn journalistieke reizen naar Irak voor verhalen voor NRC Handelsblad. Hoewel hij zelf niet gemarteld werd of werd aangezien voor spion, is het gevoel van de architect niet onbekend. 'Toen ik alleen in Bagdad was, was ik echt bang. Je hebt mensen om je heen die je vertrouwt, maar je weet niet of het een vergissing was om die mensen te vertrouwen. Het basisvertrouwen dat wij hebben in mensen kan dan fataal zijn.' En toen hij in Libanon koffie dronk met leden van Hezbollah, vroegen ze hem een actie voor ze uit te voeren in IsraŽl. 'Dan kun je niet zomaar nee zeggen.'

Waar ook ter wereld, sinds twee jaar maakt Grunberg zes dagen in de week de Voetnoot op de voorpagina van de Volkskrant. Zijn dagelijkse commentaar valt niet bij alle lezers in de smaak. Als Grunberg nog vaker over de schaamlippen van zijn vriendin schrijft, kan hij wel eens bozebrieventrekker nummer ťťn van de krant worden, zegt hoofdredacteur Philippe Remarque. Nu is die eer nog aan cartoonist Gummbah.

Billen van Rutte
Waarom hij zoveel agressie oproept, vindt Grunberg moeilijk te zeggen. 'Ze kunnen zich denk ik niet vinden in de meningen die ik verkondig of de manier waarop, en reageren vervolgens emotioneel. Ik probeer de brieven te beantwoorden als er meer in staat dan alleen maar scheldwoorden.' Ze komen in golven, die brieven, en meestal op onverwachte momenten. 'Ik heb zelden zoveel boze brieven gekregen als na een Voetnoot over Marc-Marie Huijbregts.'

Toch zal Grunberg beleefd blijven, zegt hij, als tegenreactie op een maatschappij waar onbeschoftheid de norm is geworden. 'Ik blijf meneer of mevrouw zeggen.' En hij wil de lezers ook weer niet ontrieven. Hij zal niet meer schrijven over de billen van Mark Rutte. Zijn Voetnoot van vandaag schreef hij nog voor het interview. Hij noemde het bij voorbaat 'genoeglijk'.


Red.:   'een maatschappij waar onbeschoftheid de norm is geworden.' Inderdaad: die van Grunberg, Wagendorp, Sitalsing, Pam enzovoort

 

De Volkskrant, 12-06-2012, column door Arnon Grunberg

Technocratie

'Bezuinigingen waar miljoenen mensen voor moeten boeten, opgelegd door niet verkozen bureaucraten in Brussel en Washington, betekenen niet alleen een sociale catastrofe, maar zijn ook een bedreiging voor de democratie,' schreef Ian Buruma op donderdag in NRC Handelsblad. Om daaraan toe te voegen dat de grenzen van 'de technocratische utopie zijn bereikt'.
    Dat fiscale discipline en het gretig afbetalen van schulden in tijden van recessie geen goede ideeŽn zijn, economen hebben dit ook betoogd, lijkt me logisch. Maar waren wij niet opgelucht dat de democratisch gekozen Berlusconi werd opgevolgd door een technocraat?
    De socioloog Willem Schinkel noemt in zijn boek De nieuwe democratie verkiezingen 'legitimiteitsrituelen'.
    Wat legitimeert de macht, die vraag stelt Buruma.
    Hij meent dat technocratie kan werken zolang de middenklasse materiŽle voorspoed kent.
    Dus zolang politici onze belangen niet werkelijk schaden, verzoenen wij ons met de status-quo. De grote gedoger, dat zijn wij met zijn allen.


Red.:   joden. Schinkel en AG: de lagere klassen, de meerderheid, komt niet voor in hun verhalen

 

De Volkskrant, 13-06-2012, column door Arnon Grunberg

Monopolie

De Telegraaf is de vijand. Wellicht dat De Telegraaf ooit NRC koopt en dan blijkt de vijand iets minder vijand dan altijd werd gedacht.
    De krant wil een eigen televisiegids uitgeven. Dat is ingewikkeld in Nederland want de publieke omroepen en SBS (Veronica Magazine) hadden tot voor kort een monopolie op programmagegevens. Er moet nog wel voor de gegevens worden betaald. Toch probeert men via de rechtbank het De Telegraaf onmogelijk te maken een tv-gids uit te geven.
    Mede dankzij dit monopolie konden de publieke omroepen overleven. En dat terwijl de publieke omroep commerciŽle televisie maakt, zij het met een iets ander verdienmodel.
    Ik schrijf voor de VPRO Gids en hoop dat die overleeft, maar niet doordat het De Telegraaf onmogelijk is gemaakt een eigen televisiegids uit te geven.
    In plaats van diverse publieke omroepen ťťn publieke zender waar programmamakers niet worden afgerekend op kijkcijfers, dŠt zou vooruitgang zijn.


Red.:   neoliberaal

 

De Volkskrant, 15-06-2012, column door Arnon Grunberg

Schok

'Europa braucht einen Schock', schreef de SŁddeutsche Zeitung. Volgens deze krant besefte Amerika na de val van Lehman Brothers, die volgens sommige commentatoren de wereld meer veranderd heeft dan 11/9, dat maatregelen nodig zijn. Het probleem is dat de Spaanse premier meer te zeggen heeft over het economische beleid van de EU dan de gouverneur van New Mexico over het economische beleid van de Amerikaanse president.
    De eurobonds zullen er ooit komen, een depositogarantiestelsel komt er ook aan. Het enige wat ervoor nodig is, is dat de afzonderlijke lidstaten nog iets meer soevereiniteit opgeven en dat idee is niet populair bij de bevolking.
    Opvallend is dat Europa wordt aangevallen ťn verdedigd met dezelfde argumenten: de kosten. Europa kost te veel of Europa levert juist geld op.
    In 1968 kon Daniel Cohn-Bendit nog roepen: 'Wij zijn allemaal Duitse Joden.'
    Nu zou hij moeten verzuchten: 'Wij zijn allemaal boekhouders.'


Red.:  joden. Anti-naties

 

De Volkskrant, 16-06-2012, column door Arnon Grunberg

Inwisselbaar

Over het grootste stedenbouwkundig project in Europa, HafenCity in Hamburg, stond op vrijdag in de Volkskrant een boeiend artikel van Merlijn Schoonenboom. Uiteindelijk moeten er twaalfduizend mensen komen te wonen. Artiest Rocko Schamoni noemt het project een Arschlochmagnet.
    Je kunt zeggen, voortbordurend op de uitspraak van Schamoni, dat de stedenbouwkundige bij uitstek geschikt is om etnische spanningen weg te nemen. Stedenbouwkunde als etnische zuivering met vreedzame middelen.
    Volgens Rem Koolhaas is HafenCity inwisselbaar, een 'stad zonder eigenschappen', maar dat ziet hij als een gunstige ontwikkeling in tijden van massale migratie.
    Steden zullen meer en meer op elkaar gaan lijken; voor het 'authentieke' kun je terecht in het openluchtmuseum.
    Wat voor steden geldt, geldt voor mensen. De psycholoog, de stedenbouwkundige van het individu, leert het individu er vrede mee te hebben dat het inwisselbaar is en feitelijk geen eigenschappen heeft. Als het dat heeft geleerd is het individu normaal.

 

De Volkskrant, 18-06-2012, column door Arnon Grunberg

Schade

'De resultaten van de afgelopen zestig jaar waren op zijn vriendelijkst gezegd niet erg overtuigend', schrijven Stef Blok en Ingrid de Caluwť, respectievelijk fractievoorzitter en Kamerlid van de VVD, zaterdag in de Volkskrant. Ze hadden het over ontwikkelingssamenwerking en hun observatie is niet onjuist. Veel ontwikkelingssamenwerking komt voornamelijk ontwikkelingssamenwerkers ten goede. De VVD wil het budget van ontwikkelingssamenwerking daarom verlagen van 4,4 miljard naar 1,4 miljard.
    Ik zou zeggen, schaf het dan helemaal af, maar in Nederland moet er worden gepolderd.
    Volgens de VVD is ontwikkelingssamenwerking het behartigen van Nederlandse belangen in het buitenland. Klopt, maar Nederlandse belangen schaden dikwijls de belangen van anderen. Denk aan producten die voor Nederlandse bedrijven worden gemaakt in AziŽ of Afrika onder arbeidsomstandigheden die misdadig zijn.
    De Nederlandse regering zou de schade die Nederland toebrengt aan burgers in andere landen moeten gaan compenseren. Daarvoor bestaat in het Duits een mooi woord: Wiedergutmachung.


Red.:   Klopt, maar Nederlandse belangen schaden dikwijls de belangen van anderen. - Klopt, maar de belangen schaden van anderen schaden dikwijls de belangen van Nederland.

Nederlandse belangen schaden dikwijls de belangen van anderen. Denk aan producten die voor Nederlandse bedrijven =  schade door Nederlands bedrijven.

De Nederlandse regering zou de schade die Nederland toebrengt aan burgers in andere landen moeten gaan compenseren =  De Nederlandse regering zou de schade die Nederlanders bedrijven toebrengen aan burgers in andere landen moeten gaan compenseren.

 

De Volkskrant, 19-06-2012, column door Arnon Grunberg

SM-spel

De voorzitter van de Europese Raad, Herman van Rompuy, en de voorzitter van de Europese Commissie, Josť Manuel Barroso, hebben 'de moed en de veerkracht' van de Griekse kiezer geprezen. Alsof de Griekse kiezer een ondeugend schoolkind was dat eindelijk zijn huiswerk heeft gemaakt. Terwijl het duidelijk is dat de Griekse crisis slechts voor een klein gedeelte door de Grieken is veroorzaakt en vooral te wijten is aan ontbrekende politieke moed in andere Europese landen (lees: Duitsland) en weeffouten in de constructie van de euro.
    Je zou de haat tegen de technocraten bijna gaan begrijpen.
    Bovendien wordt het kapitalisme, dat niet kan functioneren zonder schulden en schuldenaren, steeds meer begrepen als een SM-spel. Waarbij vermeende zondaars, de Grieken, de Spanjaarden, gestraft worden voor de schulden.
    Niet een oplossing krijgt prioriteit, maar de straf.
    SM-spelletjes kunnen gemakkelijk uit de hand lopen. Kijk maar naar de film Bitter Moon van Polanski.

Red.: Joden (polanski)

 

De Volkskrant, 21-06-2012, column door Arnon Grunberg

Xenofobie

Hoezeer het integratiedebat, dat altijd al een absurd debat is geweest, tot de geschiedenis behoort, bewijst de berichtgeving rond de heer Van Persie.
    NRC Handelsblad meldde weliswaar in een terzijde dat Van Persie moslim is geworden, maar zelfs De Telegraaf heeft nergens gesuggereerd dat Van Persie meer doelpunten had gescoord als hij maar in Jezus was blijven geloven. Of, nog beter, als hij een liberale atheÔst was geworden die in naam van de vrijheid van meningsuiting ervan overtuigd is dat alles gezegd mag worden. Mits het wordt uitgesproken door blanke, liberale atheÔsten, maar dat spreekt vanzelf.
    De xenofobie in Nederland is uiteraard geenszins verdwenen. Het is alleen niet langer de moslim die de vreemdeling is. Wat ons bedreigt is niet meer de sharia, maar de technocraten in Brussel en de klaplopers in Griekenland en Spanje.
    Overigens is je bekeren tot de islam ook integratie.


Red.:   De Nederlandhaat en nederlandse cultuurhaat van grunberg is geenszins verdwenen, maar wordt steeds erger.

 

De Volkskrant, 21-06-2012, column door Arnon Grunberg

Willekeur

Op de site van de Volkskrant is een uitstekend artikel te lezen van Tom Herrenberg over de 'Nijmeegse scooterzaak'. Twee verdachten wilden een overval plegen, zagen politie, vluchtten op een scooter en reden een man dood. Omdat niet duidelijk was wie de scooter bestuurde werden ze vrijgesproken van doodslag. Verontwaardiging alom. Onrecht wordt al snel een emotionele aangelegenheid waarbij sentimenten zwaarder wegen dan analyse.
    Maar zoals Herrenberg opmerkt, kunnen wij in Nederland strafrechtelijk alleen voor iets verantwoordelijk worden gehouden 'als we zelf een wezenlijke bijdrage leveren aan een strafbaar feit'.
    Het is beter in een land te leven waar een schuldige soms vrijspraak krijgt dan in een land waar justitiŽle willekeur heerst.
    Willekeur is in de regel emotioneel.
    Overigens is ook de roep om zwaardere straffen, waarvan is aangetoond dat de maatschappij er geen baat bij heeft, een voorbeeld van emotionele willekeur die justitiŽle willekeur zou moeten worden.


Red.:   Zie cult.mult.cultverraad juristen: ze vluchtten samen van politie voor misdrijf - dus samen schuldig. AG solidair want allochtonen/immigranten

 

De Volkskrant, 22-06-2012, column door Arnon Grunberg

Cynisme

Op aandringen van enkele vriendinnen bekeek ik de Franse film Intouchables van Olivier Nakache en Eric Toledano. Het verhaal is bekend en schijnt gedeeltelijk echt gebeurd te zijn. Een rijke, verlamde aristocraat neemt een licht criminele Afrikaan in dienst om voor hem te zorgen. Dankzij de Afrikaan krijgt de verlamde plezier in het leven.
    Als je geld genoeg hebt is verlamd zijn niet zo erg, lijkt de film te zeggen. En vitalisme is uitsluitend te vinden in de onderklasse, in de banlieues. Daarnaast poneert de film stellingen die de blanke middenklasse zullen behagen. Moderne kunst is eigenlijk oplichterij, opera is om te lachen en met zwartjes kan het goedkomen mits ze vrolijk de luiers van onze hulpbehoevende bejaarden verwisselen.
    Niettemin wist de film mij soms te ontroeren. Het werkelijk boeiende aan Intouchables is dat het duidelijk maakt dat cynisme hoop is. Of beter gezegd, dat hoop dikwijls cynisch is.

 
Red.:   Cynisme

 

De Volkskrant, 23-06-2012, column door Arnon Grunberg

Systeem

De Sloveense filosoof Slavoj Žižek schreef een boek getiteld Living in the End Times, waarin hij, volgens een essay van John Gray over dit boek in The New York Review of Books, het einde van het kapitalisme op apocalyptische wijze aankondigt.
    Ik dacht aan de heer Wilders, die recentelijk via Twitter het einde van de euro aankondigde.
    Volgens Gray verwerpt Žižek de bestaande orde, maar zijn zijn ideeŽn inconsistent en heeft hij een frivole hang naar geweld, zodat Žižeks verwerping van de bestaande orde neerkomt op een bevestiging ervan.
    Gray heeft gelijk. De crisis is permanent en de bestaande orde kan zich juist dankzij die permanente crisis handhaven. Politieke leiders zijn veeleer pionnen in de handen van de permanente crisis dan van de kiezers.
    De heren Wilders en Žižek zijn allebei afleidingsmanoeuvres binnen een systeem dat clowneske vijanden net zo hard nodig heeft als een goochelaar zijn konijn.


Red.:   Pro-Gray (continuÔteit der dingen). Wilders obsessie

 

De Volkskrant, 26-06-2012, column door Arnon Grunberg

Eettafel

'Massa's Britten eten nooit thuis - ze hebben zelfs geen eettafel - maar geven zich, bij het geringste hongergevoel, over aan junkfood op straat,' schreef Renť Cuperus maandag in de Volkskrant. Hij parafraseerde de arts Theodore Dalrymple. Dat Dalrymple en Cuperus schande spreken van de gewoontes van de Britse onderklasse mag duidelijk zijn.
    Ikzelf eet ook nooit thuis - ik heb niet eens een eettafel - maar ik ben geen Brit en ik eet weinig junkfood, dus ik ga vermoedelijk vrijuit.
    Er is een discussie gaande over hoe je met behulp van geld mensen kunt verleiden gezonder te leven, maar misschien is verontwaardiging effectiever. Al die activisten die vroeger tegen bont protesteerden, moeten nu voor de McDonald's gaan roepen: 'Eet vegetarische risotto, stelletje barbaren.'
    En stel dat u wordt overvallen door het geringste hongergevoel, dan koopt u een eettafel. Dat is beschaving en daar moeten we met zijn allen zuinig op zijn.


Red.:  cynisme


De Volkskrant, 28-06-2012, column door Arnon Grunberg

Caritas

Het voorstel van de VVD om het budget voor ontwikkelingssamenwerking te reduceren tot een fooi heeft her en der tot verontwaardiging geleid. Maar zoals Stef Blok stelde: caritas is geen zaak van de overheid, maar van het individu.
    Uit betrouwbare bron weet ik dat de VVD nu werkt aan een plan om de AOW af te schaffen. Natuurlijk staat het u straks vrij om hulpbehoevende bejaarden een paar boterhammen met pindakaas te geven. Dat zou Stef Blok zelf ook doen.
    Maar laten we eerlijk zijn, het is niet vanzelfsprekend dat arme mensen oud worden. Arme mensen kunnen toch ook niet op safari naar Kenia?
    De gedachte dat armen oud moeten worden is net zo achterhaald als de multiculturele samenleving. Daarom is de VVD voor gratis euthanasie voor bejaarden die niet afhankelijk willen zijn van de buren.
    We moeten leren dat we niet alleen rechten hebben maar ook plichten.


Red.:  Goh, wat hartelijk en sociaal ... Oh ja, het gaat over buitenlanders ...


Red.:  cynisme


De Volkskrant, 29-06-2012, column door Arnon Grunberg

Facebookistan

Als het over Europa gaat, gaat het over soevereiniteit. Maar soevereiniteit is een wassen neus. Nederland kan niet zelf een oorlog beginnen, het kan de rente niet zelfstandig verhogen of verlagen, het kan geen geld drukken. Zeker, het kan belasting heffen maar dat kunnen provincies ook. In Zwitserland bijvoorbeeld verschilt de belastingwetgeving per kanton, maar dat betekent niet dat de kantons soeverein zijn.
    Een bedrijf als Apple zou Griekenland kunnen kopen. Waarom doet Apple dat eigenlijk niet? Dan heet Griekenland gewoon Apple. Iedereen blij.
    Nederland moet bezuinigen, maar Nederland zou de komende vijftig jaar kunnen worden gesponsord door Facebook in ruil voor naamsverandering. Nederland heet dan Facebookistan.
    Op het strand in Turkije zegt u: 'Ik kom uit Facebookistan en onze premier heet Mark Rutte. Dat is een snowboarder, maar het wilde maar niet lukken met snowboarden en toen is hij per ongeluk in de politiek beland.'





De Volkskrant, 03-07-2012, column door Arnon Grunberg

Preventief toeslaan

'Pretentieuze koketterie', zo omschreef Nausicaa Marbe vrijdag in de Volkskrant de weerstand tegen een heksenjacht op pedofielen.
    Eindelijk iemand die het zegt.
    De Joden kregen in 1948 een eigen staat. Kunnen we alle Nederlandse pedofielen niet ergens in Oost-Groningen samenbrengen zodat ze niemand kwaad kunnen doen? Zetten we hekken eromheen en hangen we leuzen in de eetzalen: 'Seks met meerderjarigen maakt vrij.' Een keer per jaar mogen ze naar het strand, want het blijven mensen.
    Nu we het er toch over hebben. Antillianen. We weten allemaal dat mannelijke Antillianen potentiŽle criminelen zijn. Wachten tot de Antilliaan een misdrijf heeft begaan en hem daarna opsluiten, dŠt is pas pretentieuze koketterie. Je moet preventief toeslaan.
    En de gehandicapten. Ik had het er verleden week nog met Micha Wertheim over. De gedachte dat een gehandicapte overal naar binnen moet kunnen is ook pretentieuze koketterie.
    Weg met die koketterie. Alle gehandicapten naar Ameland.

 

Red.: heksenjacht op pedofielen. : ad ponandum. Zwart-wit maken.
    De Joden kregen in 1948 een eigen staat. : ad judaicum
We weten allemaal dat mannelijke Antillianen potentiŽle criminelen zijn. : argumentnemoord
Je moet preventief toeslaan. : hellend vlak
En de gehandicapten. hellend vlak
Ik had het er verleden week nog met Micha Wertheim over. : joden
De gedachte dat een gehandicapte overal naar binnen moet kunnen is ook pretentieuze koketterie. : hellend vlak  . En dit is ook pretentieuze kokketerie met "gelijkheid".


De Volkskrant
, 04-07-2012, column door Arnon Grunberg

Menselijkheid

'Er was in toenemende mate sprake van vernedering', aldus het Tweede Kamerlid Wim Kortenoeven, die gisteren uit de PVV stapte. Het was alsof iemand naar een sm-meesteres was geweest en zich erover verbaasde dat hij ervan langs kreeg met het zweepje.
    Ik zou het vooral naar vinden voor andere mensen als de PVV te gronde gaat. Met name voor de heer Rutte, want zonder Wilders zal blijken dat het belangrijkste verschil tussen Rutte en Wilders is dat Rutte in Leiden heeft gestudeerd en Wilders niet. En uiteraard ook naar voor al die andere partijen die het gedachtengoed van de heer Wilders op iets bekaktere wijze verkondigen.
    Maar er is hoop. Wilders moet bekendmaken dat hij en de heer Bosma een vurige liefdesrelatie hebben. Morgen even twitteren: 'Sorry! Had alibi nodig voor overspel. En dacht toen, weet je wat, ik begin een politieke partij.'
    Menselijkheid stellen kiezers zeer op prijs.


Red.: Wilders obsessie.


De Volkskrant, 06-07-2012, column door Arnon Grunberg

Verwarming

Waar je ook niets meer over hoort, is de oorlog tegen terrorisme. Ik vrees dat die in een bureaulade is gestopt, naast de oorlog tegen drugs. Nu hebben we de oorlog tegen Europa, althans in Nederland. Het voordeel is dat technocraten een vast adres hebben, je hoeft ze niet te zoeken in de Tora Bora.
    Maar elke keer als ik iets lees over martelcentra in SyriŽ, denk ik aan de tijd dat de oorlog tegen het terrorisme nog volop woedde; toen het Westen verdachten van terrorisme liet martelen in SyriŽ. Ach, de een weet hoe je een koekoeksklok in elkaar moet zetten, de ander kan martelen. Dat zal de redenering zijn geweest.
    Fleur Agema, PVV-Kamerlid, wil de verwarming in Nederlandse cellen lager zetten. Vermoedelijk wilde ze eigenlijk alle gevangenen naar SyriŽ deporteren, maar toen dacht ze: daar is het veel te mooi weer, dat gun ik de gevangenen niet.

Red.:   PVV-obsessie

De Volkskrant, 09-07-2012, column door Arnon Grunberg

Roman

Afgelopen vrijdag woonde ik de openbare verdediging van Claire Weeda's proefschrift Images of Ethnicity in Later Medieval Europe bij. Zij deed onderzoek naar etnische stereotyperingen en vooroordelen in de Middeleeuwen.
    In haar rede vergeleek zij de natiestaat met een personage. Een mooie vergelijking. Net als een romanpersonage heeft een natiestaat een gemythologiseerde ofwel gefingeerde biografie. Alleen al daarom is het onzin te spreken over de Duitser of de Nederlander. Er zijn culturele verschillen, maar die bewijzen geenszins dat er zoiets zou bestaan als een volksaard.
    Als je niet over 'de Duitser' kunt spreken, kun je dan wel over 'de roman' spreken?
    De schrijver Marcel MŲring deed in NRC Handelsblad een diepzinnige poging. Hij schreef: 'De roman is een hoer geworden.'
    Als je die uitspraak omdraait, blijft hij net zo waar, of onwaar. Belt u maar eens de escortservice, binnen een uur staat er een roman voor uw deur.


Red.:   Behalve de Joodse: als de rituele slacht of het besneden pikkie afgeschaft moet worden, staat de joodse natiestaat op haar achterste benen

 

De Volkskrant, 10-07-2012, column door Arnon Grunberg

Soevereiniteit

De heer Pechtold legde in Vrij Nederland uit wat soevereiniteit is. Volgens Pechtold had de voormalige president van de Nederlandsche Bank, de heer Duisenberg, gezegd dat als Duitsland de rente verhoogde hij een kwartier de tijd had om te volgen. Dat kwartiertje was soevereiniteit. Sommigen zeggen: beter een kwartier dan niets.
    Verder klonk de heer Pechtold als een VVD'er.
    Bent u voor de VVD kunt u het beste op D66 stemmen. Bent u voor de PVV moet u op de VVD stemmen. Uit betrouwbare bron weet ik dat de heer Rutte zich binnenkort afscheidt om de PVW te beginnen: de Partij voor de Wintersport. We kunnen er lang of kort over praten, maar vrijheid is wintersport.
    Houdt u van kunst moet u op de PVV stemmen. Die partij is ťťn grote readymade. Het is een publiek geheim dat de heer Wilders het werk van Marcel Duchamp met hartstocht voortzet.

 

Red.:   PVV obsessie

 

De Volkskrant, 12-07-2012, column door Arnon Grunberg

Kievitseieren

In TunesiŽ, LibiŽ en Egypte zijn verkiezingen gehouden. In Egypte en TunesiŽ wonnen islamitische partijen. Toen het hoogste gerechtshof in Egypte in samenwerking met het leger het parlement ontbond, was de reactie in het Westen schouderophalen.
    Dezelfde mensen die vrezen dat Europese integratie een einde zal maken aan de democratie in Europa menen dat de democratie in de Arabische wereld een tandje lager mag. Zou democratie een regionale traditie zijn, zoiets als het zoeken van kievitseieren?
    NaÔef is ook de gedachte dat als er maar min of meer vrije verkiezingen zijn gehouden het met de democratie dik in orde is. Ook in Nederland verloopt die democratie lang niet vlekkeloos, terwijl hier aan de meeste randvoorwaarden is voldaan.
    Met dank aan marketing en media debatteren wij vaak over fictieve problemen. Wij denken ons tot de werkelijkheid te verhouden, wij verhouden ons tot fictie.


Red.:   'Dezelfde mensen die vrezen dat Europese integratie een einde zal maken aan de democratie in Europa menen dat de democratie in de Arabische wereld een tandje lager mag.' Een leugen.

 

De Volkskrant, 13-07-2012, column door Arnon Grunberg

Voortplantingsrijbewijs

Eindelijk barst de strijd tegen de jongensbesnijdenis los. Maar ik had mijn vader al dood gepest en ben nu bezig mijn moeder dood te pesten. Als mensen vragen waarom, dan zeg ik altijd: 'Omdat ze me besneden hebben.'
    De vernietiging van de Joden door de nazi's was een preventieve maatregel om het besnijden van minderjarige jongetjes te voorkomen.
    Met een verbod zijn we er niet. Er is nog meer verminking van kinderen die me woedend maakt. Denk aan moeders die zuipen tijdens de zwangerschap of ouders die hun kinderen te weinig voorlezen zodat die kinderen later naar het vmbo moeten. Een besnijdenis is verminking, maar naar het vmbo gaan werkt ook verminkend.
    Er moet een voortplantingsrijbewijs komen. Mensen die zich willen voortplanten, doen examen; halen ze het examen niet, dan nemen ze maar een huisdier. Maar ze mogen wel vijf jaar lang gesubsidieerd hondenvoer kopen. We blijven humanisten.

 

De Volkskrant, 14-07-2012, column door Arnon Grunberg

Liefde

Dinsdag woonde ik in het Amsterdamse cafť P96 de presentatie bij van Marc De Kesels Niets dan liefde - Het vileine wonder van de gift.
    De Kesel stelt dat liefde iets is dat wij aan elkaar geven; wij (ver)kopen de liefde niet, althans bij voorkeur niet.
    Kun je dan nog je partner verwijten: 'Vroeger gaf je me zoveel liefde'?
    Wordt de gift, die vrijwillig geschonken zou moeten worden, dan geen verplichting?
    En is het huwelijk niet een bureaucratisering van die gift?
    Met de gift hopen wij onszelf weg te geven volgens De Kesel. Het liefst willen we ons volledig verliezen in iets of iemand, en wij willen ook dat de ander zich in ons verliest. Maar wij weten of vermoeden dat die totale overgave tot destructie zal leiden.
    De harde kern van de hartstocht, waarover wij met veel waardering spreken, is het verlangen naar slavernij.

Red.:   cynisme

De Volkskrant, 19-07-2012, column door Arnon Grunberg

Bundesstaat

Op dinsdag drukte de Frankfurter Allgemeine Zeitung een groot stuk af van Thilo Sarrazin, auteur van onder andere Deutschland schafft sich ab, met de kop 'Geburtsfehler Maastricht'.
    Weinig verrassend somt Sarrazin op welke weeffouten in het ontwerp van de euro zitten, die volgens hem is ontstaan omdat de Fransen af wilden van een sterke D-Mark.
    Anders dan de meeste tegenstanders van de euro laat hij de mogelijkheid open dat de euro slaagt: een Europese 'Bundesstaat'. Opgelucht merkt hij vervolgens op dat de Fransen dat nooit zouden accepteren.
    Interessant is dat Sarrazin kennelijk meent dat Griekenland en ItaliŽ, met hun cultuur, niet a priori ongeschikt zijn om deelstaten van Duitsland te worden.
    Ik voorzie dat de tijden van de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie zullen terugkeren. Duits zal de lingua franca in Europa worden en verlichte heersers in Berlijn en Brussel zullen regeren over hun onderdanen, van Athene tot Rostock.

 

Red.:   Weinig verrassend: argumentmoord. Anders dan de meeste tegenstanders : omkering. Opgelucht: ad hominem. Ik voorzie dat de tijden van de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie ... : ad ponandum. (gedaan)


De Volkskrant, 23-07-2012, column door Arnon Grunberg

Komrij

Iemand vroeg me waarom ik over Komrij had gezwegen. Ik ben wat Komrij betreft agnostisch, maar afgelopen vrijdag liep ik met mijn uitgever over de boekenmarkt op het Spui en daar schafte ik voor 2 euro 50 het pamflet Dood aan de grutters uit 1978 aan.
    Bij wijze van verlaat eerbetoon een citaat: 'Het begon allemaal, toen Kees Fens als antwoord op de in puntzakken met lucht grossierende grutter Ten Berge in de Volkskrant schreef dat hij er mee wou uitscheiden. Ik zou zeggen: laat hem gaan, hij loopt al verdraaid lang mee. (...) Maar sommigen namen 't niet, vooral uit de groep derzulken die nog wel 'ns een schouderklopje van Kees kregen. (...) J.J. Oversteegen klaagde over het "verlies van een voorpost voor de letterkunde."'
    En nog altijd wordt over het verlies van 'voorposten' geklaagd door gewichtige heren die nimmer hun eigen belangen uit het oog verliezen.


Red.:   Dit geheel in tegenstelling tot Grunberg, die nooit zijn eigen belangen of die van culturele groep mee laat spelen ...

 

De Volkskrant, 24-07-2012, column door Arnon Grunberg

Idool

Toen ik op de lagere school zat was Henny Vrienten het idool van velen en sinds ik afgelopen zondag fragmenten van Zomergasten heb gezien is de heer Vrienten eindelijk ook mijn idool geworden. Zelden heb ik iemand met zoveel overgave het ene clichť na het andere horen verkondigen.
    Ik noteer er twee mocht u de uitzending hebben gemist: 'Ik geloof in het hiervoormaals en niet in hiernamaals' en: 'Naastenliefde is een prachtig begrip.'
    De presentator, de heer Leyers, deed nauwelijks onder voor de heer Vrienten.
    Vrienten: 'Ik ben een culturele katholiek.'
    Leyers: 'Wel de taart, niet de kers.'
    Prachtig! Na dit dialoogje begreep ik dat het duo zo spoedig mogelijk het essay voor de Maand van de Filosofie moet schrijven.
    Tot slot zei Leyers: 'Ik vond het een wonderbaarlijke ervaring om naar je te luisteren.'
    De heer Leyers is de ideale Sancho Panza: knecht en ezeltje ineen.

Red.:   Negatief, cynisch. Niet-joden.

 

De Volkskrant, 25-07-2012, ingezonden brief van Nian Leemreize, Hooge-Zwaluwe

Zomergasten

De Voetnoot van Arnon Grunberg over Zomergasten (Ten Eerste, 24 juli) vond ik niet leuk om te lezen. Wat een zuur stukje. En van hoeveel tekens, nog geen vijfhonderd? Over een programma dat drie uur duurt en is ingevuld door twee mensen. Erg makkelijk om dat even vanuit je luie kijkersstoel af te kraken. Moeilijker is het om een mooie Zomergasten te maken, wat volgens mij gewoon is gelukt. Er is veel gezegd en getoond, nogal laf om dan een paar flauwe citaten eruit te plukken en die op de voorpagina te citeren om zo twee aardige, intelligente mensen even af te branden. Is Grunberg niet al te verbitterd aan het raken?

 

De Volkskrant, 25-07-2012, column door Arnon Grunberg

Liftmuziek

Terwijl de rente op Spaanse staatsobligaties naar de acht procent kruipt, bericht The New York Times dat een tamelijk succesvol hedgefund, Avenue Capital, erop wedt dat de euro en Europa niet ten onder zullen gaan.
    Volgens het artikel zijn banken die hun boekhouding op orde willen krijgen gedwongen zich te ontdoen van schuldpapieren, die daarom met enorme kortingen opgekocht kunnen worden. Marc Lasry, de man achter Avenue Capital, maakt daar gebruik van.
    George W. Bush werd geridiculiseerd toen hij door middel van weddenschappen wanneer de volgende terroristische aanslag zou plaatsvinden informatie hoopte te verkrijgen over terroristische activiteiten.
    Maar mensen gaan zorgvuldiger met geld om dan met meningen.
    Ik geloof de heer Wilders pas dat hij Nederland uit de eurozone wil hebben als blijkt dat hij zijn euro's heeft gewisseld voor dollars, ponden en Zwitserse franken. Anders blijven de uitspraken van de heer Wilders een surrealistische vorm van liftmuziek.


Red.:   Wilders obsessie. plus neoliberalisme. Hoort bij elkaar

 

De Volkskrant, 26-07-2012, column door Arnon Grunberg

Voorhuidrestauratie

De discussie over het besnijden van jongetjes woedt voort. Maar ik heb de daad bij het woord gevoegd. Ik heb een voorhuidrestauratie laten doen. Dat is een cosmetische ingreep waarbij de voorhuid wordt hersteld. Ik kan niet meer op vakantie - het is een kostbare ingreep - maar ik heb mijn voorhuid weer terug.
    Nu pas dringt het tot me door dat er naast imams en rabbijnen die erop uit zijn jongetjes te verminken een nog veel grotere verminker is: de genetische loterij.
    Via deze mij onsympathieke weg zoek ik lezers van de Volkskrant die een miniatuurpenis hebben. Gezamenlijk zullen wij naar de rechter stappen om de genetische loterij en zij die voor die loterij verantwoordelijk zijn een halt toe te roepen. Genoeg is genoeg.
    Ook overweeg ik om een politieke partij op te richten.
    Twee programmapunten kunnen volstaan: 1. Ethiek is esthetiek. 2. Moraal is lengte.

red.:   Dat van die restauratie is natuurlijk een keiharde leugen. Allemaal als steun voor besnijdenis. Overigens ga ik een partij oprichten voor al diegenen die een miniatuurbrein hebben. Je kan die Arnon toch niet in zijn eentje laten ploeteren ...

 

De Volkskrant, 31-07-2012, column door Arnon Grunberg

Geld

West-Europa is allang een immigratiecontinent maar dat mag niet gezegd worden. De meeste Europese landen hangen namelijk officieel nog de doctrine aan dat staatsburgerschap via het bloed wordt doorgegeven. Wat dat betreft is de Amerikaanse regel - hoewel ook daar niet meer geheel onomstreden - mij liever: iedereen die op Amerikaans grondgebied is geboren, is een Amerikaan.
    Om het absurde geloof in 'Blut und Boden' te ondermijnen stel ik voor het staatsburgerschap als een markt te beschouwen. Iedereen van buiten de EU die bijvoorbeeld 500.000 euro betaalt en geen strafblad heeft, kan het Nederlands staatsburgerschap verwerven. Zogeheten schrijnende gevallen hoeven niet te betalen. Het verschil tussen een Nigeriaan en een Nederlander is kleiner dan tussen 1 en 1 miljoen euro.
    Jezus veroordeelde de liefde voor het geld, maar toen had hij een slechte dag. Geld is dť katalysator van emancipatie.
    Iedere rechtgeaarde idealist kan alleen van geld houden.

 

De Volkskrant, 01-08-2012, column door Arnon Grunberg

Liefde

Deze zomer bericht de Volkskrant over de liefde. Een uitstekend idee. Maandag adviseerde filosoof Jan Drost om minder romantische Hollywoodfilms te bekijken en 'wiskundemeisje' Ionica Smeets stelde voor om eerst wat mannen uit te proberen zodat je weet 'wat er op de markt is'.
    De liefdesdeskundigen erkennen, anders dan de meeste economen, het bestaan van de homo economicus.
    Waarom beginnen mensen aan relaties?
    Als medicijn tegen de eenzaamheid. Als verzekering, zodat ze later onbetaalde zorg hebben. Omdat ze niet meer de deur uit willen voor seks. Maar ook om de relatie met hun ouders voort te zetten. Een vriendin zei over haar eigen relatie: 'Elke langdurige relatie wordt een relatie met je eigen moeder.'
    Volgens mij beginnen mensen vooral aan relaties om iemand de schuld te geven van hun ongeluk.
    Mijn contactadvertentie zou luiden: 'Intelligente man zoekt dito vrouw om hem ongelukkig te maken.'

 

Red.:   De seculiere joodse religie: cynisme en neoliberalisme

 

De Volkskrant, 02-08-2012, column door Arnon Grunberg

Mona Keijzer

Het interview met Mona Keijzer dat afgelopen zaterdag in de Volkskrant stond, had ik gemist, maar in een artikel van August Hans den Boef op de site van de Volkskrant wordt het keurig samengevat.
    Mevrouw Keijzer is advocate, ze is getrouwd met een uroloog en heeft maar liefst vijf kinderen. Vooral dat laatste vindt de heer Den Boef misdadig: 'Voor iemand van Keijzers generatie - ik zou een dochter van haar leeftijd kunnen hebben-- vind ik vijf kinderen een beetje onfris.'
    Hoeveel kinderen mag je eigenlijk van August Hans den Boef hebben?
    Hij noteert: 'Andersoortige gelovigen zijn onze politieke tegenstanders.'
    Let wel: 'onze'.
    Hoe er geloofd mag worden, bepaalt de heer Den Boef wel voor u.
    Er lopen in Nederland militante atheÔsten rond die hun naasten willen bevrijden.
    Als deze 'bevrijders' voor uw deur staan, weet dan waarvoor ze zijn gekomen: om u nůg beter te onderdrukken.


Red.:   ga maar zoeken op 'onze': plenty . maar dat is Arnon's onze .... hypocrisie

 

De Volkskrant, 03-08-2012, column door Arnon Grunberg

Leedvermaak

Gore Vidal zal niet zozeer herinnerd worden vanwege zijn romans, als wel vanwege enkele citaten. Dat is al heel wat.
    Iedereen die Vidal kent, zal een favoriet citaat hebben. Het mijne luidt: 'Winnen is niet genoeg, de anderen moeten falen.' ('It's not enough to succeed. Others must fail.')
    Hij bedoelde volgens mij dat wij ons zelfrespect niet alleen ontlenen aan onze overwinningen maar vooral ook aan de mislukkingen van anderen.
    Leedvermaak is een fundamentele behoefte in onze cultuur. Zeker, wij werken samen, als ons dat uitkomt, wij zijn solidair, bij voorkeur in theorie, en wij voelen empathie, onder de juiste omstandigheden en dan nog uitsluitend voor een kleine groep medemensen, het liefst voor dieren.
    Maar wij leven pas echt op als we van andermans nederlagen kunnen genieten.
    Daarom moeten wij falende Nederlandse sporters dankbaar zijn. Die stellen ons in staat om onze honger naar leedvermaak schaamteloos te stillen.

 

De Volkskrant, 04-08-2012, column door Arnon Grunberg

Humor

In cabaretkringen is het een geliefde gemeenplaats om te beweren dat humor ontregelend moet zijn.
    Al in de jaren tachtig liet Gerard Reve in een interview weten dat Mulisch en Wolkers doodgeknuppeld zouden moeten worden en in een communistisch concentratiekamp dienden te worden gestopt. Daar namen enkele mensen aanstoot aan. Het decreet van de ontregeling had nog niet iedereen bereikt.
    In de Volkskrant van woensdag liet de heer Dijkshoorn weten dat leden van de muziekgroep BlÝf per persoon zestig stokslagen op de voetzolen verdienen.
    Het probleem van ontregeling is dat je steeds een stapje verder moet gaan om te blijven ontregelen.
    Het minste wat de heer Dijkshoorn kan doen, is die stokslagen daadwerkelijk toedienen. Of iemand zou een brandende poppenwagen het sterretje van de heer Dijkshoorn moeten binnenrijden, om met Reve te spreken. Niet omdat men iets tegen de heer Dijkshoorn heeft, gewoon in naam van de ontregelende humor.

 

Red.:   cynisme. kwaad hoef je dus niet te bestrijden, behalve het kwaad dat wilders heet, enz.


Red.:   Arnon is jaloers op de schrijfgave van Dijkshoorn

 

De Volkskrant, 06-08-2012, column door Arnon Grunberg

Fun4Two

Het op handen zijnde 'verbod' op de 'weigerambtenaar' lijkt op het boerkaverbod. In beide gevallen vergeet men dat men tolerant is voor datgene waarmee men het a priori oneens is.
    Ik denk dat niemand ongehuwd is gebleven vanwege de weigerambtenaar. Waar deze ambtenaar zich voordoet, wordt hij vervangen door eentje zonder gewetensbezwaren.
    Als het voortschrijdend inzicht ons heeft geleerd dat het huwelijk niet per se een zaak tussen man en vrouw is, zou dat inzicht ons ook niet kunnen doen inzien dat het huwelijk zelf een verouderd instituut is? Een relikwie uit de tijd toen de vrouw werd geacht zelf geen geld te kunnen verdienen.
    In het tijdschrift De God van Nederland las ik dat parenclub Fun4Two nabij Waddinxveen uitstekend is. Mocht ik gaan trouwen zal ik het feest geven in Fun4Two. Het staat genodigden die principiŽle bezwaren tegen hygiŽnische parenclubs hebben vrij om de uitnodiging af te slaan.

 

Red. G. is zelf niet tolerant tov. Nederland en groepen hypocrisie



De Volkskrant, 08-08-2012, column door Arnon Grunberg

Vooruitgang

'Het kwaad bestaat bij de gratie van het feit dat het niet bevochten wordt', schreef Toine Heijmans zaterdag in de Volkskrant naar aanleiding van SyriŽ. Het is inderdaad curieus dat het Westen miljarden uitgeeft en mensenlevens opoffert voor een vermoedelijk mislukte humanitaire missie in Afghanistan terwijl het in SyriŽ toekijkt.
    Toch verdient de begrijpelijke wanhoopskreet van Heijmans nuancering. Ook Assad beweert immers het kwaad te bestrijden en niet al het kwaad is zo bloeddorstig als Assad.
    Een wereld zonder kwaad is niet alleen ondenkbaar maar ook onwenselijk. De belangrijkste menselijke drijfveren zijn hebzucht, machtshonger en seksuele begeerte. Deze hebben activiteiten doen ontplooien die wij vooruitgang noemen.
    Daarnaast is het effect van de bestrijding van het kwaad moeilijk te overzien. Terecht stelt Heijmans dat het medicijn vaak erger is dan de ziekte.
    Passiviteit kan cynisme zijn, maar een van de verschijningsvormen van het kwaad is de bestrijding van dat kwaad.

 

De Volkskrant, 09-08-2012, column door Arnon Grunberg

Jort

De Duitsers hebben Habermas maar wij hebben Jort Kelder. Daarom was het een gouden greep van de hoofdredacteur van NRC Handelsblad om de heer Kelder aan te stellen als columnist. Goede tweede is Derk-Jan Eppink, die sinds 2010 uiteraard ook regelmatig in NRC Handelsblad publiceert. Gelukkig konden de lezers van de site van de Volkskrant op dinsdag kennisnemen van de meest recente gedachten van de heer Eppink.
    De zoals altijd briljante overpeinzingen van de heer Eppink betreffen de presentator van Zomergasten. Eppink waardeert hem hogelijk omdat hij zijn gasten laat uitpraten. Dat Ūs ook een gigantische intellectuele prestatie. Het goede nieuws is - zeker in tijden van crisis - dat een machine hetzelfde kan.
    Volgend jaar, dit is een wereldprimeur, zal Zomergasten worden gepresenteerd door een vriendelijke robot. Ook de heren Pauw en Van Nieuwkerk zullen binnenkort worden vervangen door een machine.


Red.:   Arnon houdt meer van de joodse aanpak, de hysterie en de schreeuw en kiftpartijen. mensen als Ischa Meijer, Heertje, Wertheim enzovoort


De Volkskrant, 13-08-2012, column door Arnon Grunberg

Seksisme


De documentaire Femme de la Rue van Sofie Peeters over seksisme in een Brusselse achterstandswijk heeft terecht aandacht gegenereerd.
    Kwam dat gesis door de islam of was het een sociaal probleem?
    De feminisering van de man is een neveneffect van het beschavingsproces en het verdwijnen van fysieke arbeid. Logisch dat seksisme zich anders manifesteert in de onderste klasse dan op de universiteit.
    Hoe moedig het ook was van Sofie Peeters om deze documentaire te maken, er bestaat geen machtsrelatie tussen haar en die mannen op straat. Ik ben benieuwd naar een documentaire van een werkneemster over het seksisme van de baas.
    Ik vermoed dat wij seksuele intimidatie op kantoren en universiteiten minder schandelijk vinden dan gesis op straat. Misschien omdat intimidatie van ondergeschikten de bestaande machtsverhoudingen bevestigt. En het in stand houden van die machtsverhoudingen, zo leren wij dagelijks, is in ons aller belang.


Red.:  Het gaat niet om het aandacht geven, maar om de vernedering en het schelden dat ze doen. En het is racisme.

 

De Volkskrant, 14-08-2012, column door Arnon Grunberg

Gelovigen

Stel dat de hoofdredacteur van de Volkskrant tegen mij zegt: 'Ik betaal je niet meer voor je columns, maar je mag tien keer per maand komen eten.' Hij geeft me een papier waaruit blijkt dat ik tien maaltijden te goed heb.
    Ik ga naar de schoenmaker, ik heb even geen geld maar ik geef hem het papier waaruit blijkt dat ik maaltijden te goed heb.
    Als de burger ook zijn belasting mag betalen met dergelijke schuldpapieren, dan is de euro vervangen door de remarque.
    Geld, kortom, is een schuld die nooit wordt geÔnd. Niemand haalt het in zijn hoofd om bij de hoofdredacteur van de Volkskrant maaltijden op te eisen. David Graeber legt dit uit in zijn uitstekende boek Debt, The First 5.000 Years.
    Wat centrale banken aan tegoeden hebben is feitelijk onbelangrijk.
    Geld functioneert omdat mensen er vertrouwen in hebben. Alleen al in die zin is iedere burger een gelovige

 

Red.:   Een jood (Graeber, moeder: Ruth Rubinstein) trapt een open deur in (zie Russell Explosion), en een andere jood zet het als nieuw ontdekte waarheid in de krant


De Volkskrant, 20-08-2012, column door Arnon Grunberg

Revolutie

Op zaterdag citeerde Martin Sommer in de Volkskrant J.L. Heldring, die zou hebben gezegd dat Europa in een 'prerevolutionaire fase' verkeert. Nu zei Heldring vaak verstandige dingen, maar over die prerevolutionaire fase twijfel ik.
    Geen revolutie zonder geweld. Het geloof in de reinigende werking van het geweld is echter tamelijk zwak. Ook de Europese onderklasse is vanuit globaal perspectief middenklasse en de middenklasse gelooft in geld, niet in geweld.
    Verder ontbreekt een ideaal. Beter gezegd, het ideaal is de nieuwste iPhone. Vrijwel niemand gelooft dat een revolutie de beste methode is om die iPhone te bemachtigen.
    Als er enorme verpaupering optreedt, zou het geweldsmonopolie van de staat weleens betwist kunnen worden, maar ook in Europa weet men dat de verzorgingsstaat en consumptiegoederen de behoefte aan geweld minimaliseren.
    Een stem op de PVV of de SP verhoudt zich tot de revolutie als de hostie tot het lichaam van Christus.


Red.:   iedereen onder AG en de overige topjoden is onderklasse. Elitarisme

 

De Volkskrant, 22-08-2012, column door Arnon Grunberg

Fooi

Op het toilet van Cafť Gambrinus in Napels zat een man bij een tafeltje met daarop een schoteltje voor kleingeld. Hij wekte niet de indruk verantwoordelijk te zijn voor het schoonmaken van de wc's, het leek eerder alsof hij er op een dag was gaan zitten en gewoon niet meer was weggegaan. Ik besloot hem toch wat te geven. Je zou dit een fooi kunnen noemen.
    Fooien geef je aan obers, masseurs, kruiers, conciŽrges in hotels, kappers en chauffeurs, maar het zakgeld dat uw kinderen ontvangen is eigenlijk ook een fooi.
    Over Frank Sinatra wordt beweerd dat hij er eer in stelde de grootst mogelijke fooien te geven. Het tonen van generositeit is inderdaad een erekwestie. Gierigheid wordt vaak als kleingeestig beschouwd.
    Fatsoen, het openhouden van deuren, opstaan in de tram voor zwangere vrouwen en bejaarden, is vergelijkbaar met het geven van een fooi. De tegenprestatie is de glimlach.


Red.:   Het geven van fooien is geen generositeit. iemand een waardig leven geven, dat is generositeit. Fooien zijn elitarisme arrogantie en neerbuigendheid. Joods eigenschappen


De Volkskrant, 24-08-2012, column door Arnon Grunberg

Leonard Cohen
.
Op woensdagavond ging ik naar het Olympisch Stadion om naar Leonard Cohen te luisteren. Het was voor het eerst in decennia dat ik naar een concert in een stadion ging. Mensenmassa's boezemen mij angst in, maar voor Leonard Cohen doe ik veel.
    Volgens Gijsbert Kamer donderdag in de Volkskrant was het concert van 'haast buitenaardse schoonheid'. Dat vond ik ook, al zat achter mij een mevrouw die op elk nummer commentaar leverde in de trant van: 'Dit lijkt zigeunermuziek.'
    Het stoorde me wel dat ik Leonard Cohen moest delen met zoveel mensen. Snobistisch? Is een monnik die alleen in zijn cel nader tot God probeert te komen ook snobistisch?
    Helaas zong Cohen niet A Thousand Kisses Deep. Daarom nu maar een citaat:
    'The ponies run, the girls are young, / The odds are there to beat. /
    You win a while, and then it's done - / Your little winning streak.'


Red.:   Voor Leonard Cohen doe ik veel :  lees: voor de joodse zaak doe ik veel. VK lyrisch over al het joodse.

 

De Volkskrant, 25-08-2012, column door Arnon Grunberg

Laat begaan, laat gebeuren

Eerder deze week publiceerde The International Herald Tribune een stuk van de Russische journalist Vadim Nikitin, dat vrijdag in de Volkskrant stond.
    Nikitin richt zich tegen de anarchistische band Pussy Riot, waarvan drie leden tot twee jaar gevangenisstraf zijn veroordeeld, omdat ze anti-Poetinliederen hebben gezongen in een kerk. Pussy Riot zou niet alleen tegen Poetin zijn, maar ook tegen het kapitalisme, de staat en de conventionele moraal. Nikitin schrijft dat een van hen 'naakt en hoogzwanger aan een openbare orgie in een Moskous museum' had deelgenomen.
    Naaktheid lijkt me een vereiste voor deelname aan een orgie, maar dat terzijde.
    In Nederland, waar ook bepaalde aspecten van de monotheÔstische religies (boerka, jongensbesnijdenis, ritueel slachten) worden bestreden, was het stil na de veroordeling van Pussy Riot.
    Zolang anarchisten zich beperken tot orgies en gezang geldt voor hen wat voor de boerkadraagster, de jongensbesnijder en de weigerambtenaar geldt: laissez faire, laissez passer.


Red.:   Laat Wilders/nederland/groepsgebeuren/nationalsime/ enz. begaan/gebeuren. Oh nee, die zijn fout. Wel laten begaan: al het nomadistische


De Volkskrant, 28-08-2012, column door Arnon Grunberg

Verkopen

Helaas zag ik alleen het staartje van het lijsttrekkersdebat op zondag, maar het was voldoende. De lijsttrekkers mochten zich rechtstreeks tot het Nederlandse volk wenden om hun ideeŽn te verkopen. Het leek een auditie voor de rol van Willy Loman in Dood van een handelsreiziger van Arthur Miller. Des te ironischer was het dat een ex-politicus in de nabeschouwing opmerkte dat we nu wisten waar iedereen staat. Ik zeg, we weten meer over de verkooptechnieken van de handelsreizigers.
    Wie de verkiezingscampagne met meer plezier wil ondergaan, zou de prachtige film Glengarry Glen Ross van David Mamet uit 1992 moeten bekijken. Over een stel handelaren in onroerend goed in Chicago die iets moeten verkopen waar ze zelf niet in geloven, en hun wederzijdse afhankelijkheid. Al Pacino schittert in die film.
    Ook de lijsttrekkers zouden deze film moeten bekijken om de belangrijkste les van de verkoop te leren: verkoop is intimiteit.


red.:   Film over marskramers


De Volkskrant, 29-08-2012, column door Arnon Grunberg

Rijke mensen

De kosten in de zorg rijzen de pan uit. Vrijwel iedereen wil die kosten terugdringen, maar hoe, daarover bestaat nog geen consensus.
    In een mooi artikel van Jan Tromp dinsdag in de Volkskrant legde apotheker Paul Lebbink uit dat hij medicijnen zelf maakt, daardoor octrooien ontloopt en zo ervoor zorgt dat die medicijnen tientallen euro's goedkoper zijn. Een nobel, anarchistisch initiatief.
    Of het octrooi an sich immoreel zou zijn is overigens onduidelijk. Het is mogelijk dat zonder octrooi bepaalde medicijnen niet meer ontwikkeld zouden worden, wat ook immoreel is.
    Een andere oplossing is om oude mensen en mensen met een lage levensverwachting uit te sluiten van dure behandelingen. Dat zou een zaak zijn tussen arts en patiŽnt, waarbij onwetende en onmondige patiŽnten uiteraard in het nadeel zijn.
    De rijke patiŽnt zegt: 'Dokter, ik betaal die behandeling zelf wel.'
    Rijke mensen leven langer. Ook rijke mensen in rijke landen.


Red.:   Geen probleem, toch ...


De Volkskrant, 30-08-2012, column door Arnon Grunberg

Avontuur

Een paar decennia geleden was het links dat de revolutie voorspelde en daar nauwelijks op kon wachten. Nu lijkt rechts de hoop op de grote kladderadatsch te koesteren. Ten dele omdat men zich verveelt.
    Rechts stelt zich bij die revolutie geen andere machtsverhoudingen voor, maar gewoon een avontuur. Een avontuur dat geen gevolgen mag hebben voor het assortiment van Albert Heijn uiteraard.
    Bij dezen wat wenken om het avontuur in goede banen te leiden.
    Uit de euro stappen is prima, maar neem niet de gulden terug, kies de dollar. Laat Roemer en Wilders vriendelijk aan Obama vragen of Nederland deel mag uitmaken van Amerika. Nederland als een soort HawaÔ op Europees grondgebied.
    Over enkele decennia zullen studenten hier geen college meer krijgen van Nederlandse docenten die matig Engels spreken, maar van Amerikaanse staatsburgers uit de deelstaat Nederland die de lingua franca perfect beheersen. Deze aansluiting biedt alleen voordelen.


red.:   Tjonge, eindelijk een bekentenis.



De Volkskrant, 31-08-2012, column door Arnon Grunberg

Soevereiniteit

Over de heilzaamheid van het verlies van de soevereiniteit schreef historicus H.L. Wesseling een prima stuk in NRC Handelsblad. Om te beginnen herinnert hij ons eraan wat soevereiniteit van oudsher was: de relatie tussen een almachtige vorst en zijn onderdanen. Verder onderstreept hij dat soevereiniteit in de huidige betekenis van het woord macht is. En geen macht zonder geweld. Pakistan is soeverein, maar niet soeverein genoeg om Amerikaanse troepen te weerhouden van het doden van Bin Laden op Pakistaans grondgebied.
    Wat houdt de soevereiniteit van Liechtenstein in? Dat burgers en bedrijven die hooguit formeel in Liechtenstein gevestigd zijn minder of geen belasting in hun eigen land betalen. Zoals u wellicht weet loopt die route ook via Nederland. De soevereiniteit van landen als Liechtenstein en Nederland betekent in de praktijk dus het faciliteren van belastingontduiking door buitenlandse bedrijven.
    Velen vinden dat, wellicht niet ten onrechte, een groot goed.



De Volkskrant, 03-09-2012, column door Arnon Grunberg

Knechten

Afgelopen week bezocht Angela Merkel met enkele ministers en zakenlieden China. Het resultaat: de voorwaardelijke belofte van China om meer Europese staatsobligaties te kopen en een bestelling ter waarde van ongeveer 5 miljard euro.
    Wellicht komt de redding uit China. Over mensenrechten spreekt begrijpelijkerwijs niemand meer.
    De SŁddeutsche Zeitung drukte een veelzeggende foto af. Merkel en haar minister van Buitenlandse Zaken samen met de Chinese vicepresident en minister van Buitenlandse Zaken voor een gigantisch schilderij van besneeuwde bergtoppen. Het leek lijsttoneel. Theater is dan ook de essentie van politiek.
    Net als in Kafka's roman Het slot blijft de echte macht, die bij de slotheer berust, voor ons ontoegankelijk. Nederlandse politici zijn op zijn best knechten van de slotheer. Daarom gaan de Nederlandse verkiezingen over decoratie, franje.
    U hoeft geen kieswijzer in te vullen, de Amazon-methode volstaat. Houdt u van Geert Mak, stem dan op GroenLinks of D66.


Red.:   Hť, geen relativering van de mensenrechten in China. Mak, GL, D66, kosmopolieten, nomaden, parasieten


De Volkskrant, 06-09-2012, column door Arnon Grunberg

Politiestaat

Machteld Zee, politicoloog en filosoof, noemde op de site van de Volkskrant een aantal argumenten voor het boerkaverbod.
    Wie het verbod omarmt, omarmt het egalitaire gedachtengoed. Is het dragen van een uniform egalitair? Willen wij wel in een staat leven die het egalitaire gedachtengoed afdwingt?
    Vrouwen in een boerka zouden er niet vrijwillig voor kiezen, maar hoe weten we wanneer iemand ergens echt vrijwillig voor kiest? Als wij consequent willen zijn, zouden wij deze vrouwen ook het stemrecht moeten ontnemen.
    Tot slot stelt Zee dat niet de effecten van de wet tellen, maar het principe. Voor een wetgever een bedenkelijk uitgangspunt.
    De vorige eeuw heeft aangetoond dat rechts ťn links dol zijn op de politiestaat, die altijd door mooie idealen werd gelegitimeerd.
    Het boerkaverbod is weer een stap in de richting van een politiestaat.
    Wanneer ik over dat verbod lees, krijg ik de neiging te roepen: 'Overheid raus!'


Red.:   (naaktlopen) AG: Nomaden erin! reactie:  judaisme en islam raus
   reactie Zee hier uitleg of detail


De Volkskrant, 07-09-2012, column door Arnon Grunberg

Misverstand

De relatieve onbeduidendheid van de heer Wilders blijkt uit het feit dat ik onlangs deze uitspraak van Wilders tegenkwam in een column van Maarten Schinkel in NRC Handelsblad en vrijwel nergens anders. Over Rutte zou Wilders hebben gezegd: 'Die man droomt in het Grieks, praat Grieks, eet Grieks.'
    Vroeger kwam je het woord 'Grieks' vooral tegen in bordeeladvertenties, nu zijn de Grieken de vijand.
    Gaat het over de Grieken, hoor je vaak de woorden 'ons geld'. Historische onnauwkeurigheid ligt echter ten grondslag aan het misverstand van 'ons geld'. Belastingheffing is ontstaan doordat een potentaat de inwoners van een streek kon beroven en hun in ruil daarvoor bescherming bood tegen andere dieven.
    Zoals het geld dat de middenstander aan de maffia betaalt voor bescherming niet meer van de middenstander is, zo is het geld dat de belastingplichtige aan de staat overdraagt ook niet meer van de belastingplichtige.


Red.:   Wilders obsessie. Overheidsobsessie


 

De Volkskrant, 08-09-2012, column door Arnon Grunberg

Morele consensus

Zoals genoegzaam bekend deed de SGP-voorman, Van der Staaij, onlangs uitspraken over verkrachting en zwangerschap die tot algemene verontwaardiging leidden. Zelfs de heer Rutte, die zweeg over het Polenmeldpunt en al het andere wat zijn voormalige gedoogpartner, de heer Wilders, tijdens de regeerperiode te berde bracht, meende Van der Staaij te moeten hekelen. Dit zegt iets over de morele consensus in Nederland. Alles mag gezegd worden, maar een opmerking dat de kans op zwangerschap klein is na verkrachting is een brug te ver.
    Zelden heeft een vertegenwoordiger van de status quo zoveel gelachen als de heer Rutte. Was ik Merkel, dan zou ik hem daarom in dienst nemen als chauffeur.
    Wilt u een proteststem uitbrengen, dan kunt u het beste op de SGP stemmen.
    Tijdens het laatste Groot Dictee bleek Van der Staaij in vergelijking met zijn collega's ook nog eens uitstekend te kunnen spellen. Dat is ook wat waard.


red.:   Wilders obsessie
 

De Volkskrant, 10-09-2012, column door Arnon Grunberg

Noodlot

De Europese Centrale Bank gaat staatsleningen opkopen, onder meer om de rente in Spanje te drukken. Een van de kritiekpunten op dit besluit van Mario Draghi, met steun van Angela Merkel overigens, is dat het ondemocratisch zou zijn.
    Centrale banken behoren onafhankelijk te opereren. Vrijwel niemand zal het een goed idee vinden om de renteverhoging of -verlaging te laten bepalen door middel van een referendum. Terecht is de scepsis ten opzichte van specialisten de afgelopen jaren toegenomen, maar veinzen dat het verschil tussen leken en specialisten slechts een kwestie van acteerkunst is, is naÔef. Als dat zo zou zijn, dan kunnen we ons gebit laten reinigen door de loodgieter.
    Verder lijkt democratie mij een middel en geen doel. Democratisch genomen besluiten kunnen slecht of immoreel zijn.
    Wat mist in onze huidige cultuur is het besef dat er zoiets als het noodlot bestaat.
    Het bestaat en het is uitgesproken ondemocratisch.


Red.:   Staatsbanken nemen geen belsuiten. dat doien dgene die die bakne besturen. En die zijn niet onafhakleijk. Ook volgens AG zodra het hem uitkomst. Als die bijv. zou zeggen: rot op met je obligaties. idem voor democratie. het democratisch besluit om imigrnmatente nationaliseren was immoreel. Wat gaat komen., is het noodlot van een anti-immigrnmatenopstanmd. En daar moeit G niet over zeuren. want dat is nu eenmaal gewoon het noodlot.



De Volkskrant, 12-09-2012, column door Arnon Grunberg

Leesclubje

'Op wie zal ik stemmen?' vroeg een vriendin in een restaurant. Ik aarzelde. 'Doe maar Samsom', zei ik en ik keek naar mijn kalfszwezerik. 'Hij maakte meer spelfouten dan Van der Staaij tijdens het Nationale Dictee, maar je mag zo'n man niet op spelling afrekenen.'
    Ze moeten bij de PvdA wel een Freud-leesclubje beginnen, bijvoorbeeld onder leiding van Frans Timmermans, om meer te weten te komen over de onvolmaaktheid en de tegenstrijdige verlangens van de mens.
    En Samsom zou iets moeten doen aan de wet die stelt dat illegaal verblijf in Nederland strafbaar is. Het strafbaar maken van illegaliteit is een grotere aanslag op alles wat beschaving heet te zijn dan het afschaffen van alle kunstsubsidies bij elkaar.
    Even later las ik dat GroenLinks een reclamefilmpje met jonge, halfnaakte sympathisanten van haar website had verwijderd omdat het 'onsmakelijk' zou zijn. Ook daar is een Freud-leesclubje dringend gewenst.


Red.:   Het diepste en meetsal stiekeme geloof van vrijwel alle joden: volkomen open grenzen en vrije immigratie


De Volkskrant, 14-09-2012, column door Arnon Grunberg

Gesmoord

De revolutie, de grote kladderadatsch, lijkt in de kiem te zijn gesmoord. Het Bundesverfassungsgericht in Karlsruhe verklaarde, zij het met het nodige voorbehoud, dat het noodfonds ESM niet in strijd is met de Duitse grondwet. Martin Schulz, voorzitter van het Europees Parlement, onderbrak het debat om deze heuglijke mededeling te kunnen doen.
    Niet geheel toevallig had The Herald Tribune op woensdag onder de kop 'Bets on European debt are looking smart' geschreven dat beleggingsfondsen Portugese en Ierse staatsobligaties opkopen in de verwachting een zakcentje te kunnen verdienen, dus in de veronderstelling dat het op korte termijn allemaal wel goed zal komen met de euro en Europa.
    Diezelfde krant interpreteerde de uitslag van de Nederlandse verkiezingen als steun voor de euro.
    Ach, niemand houdt van Europa; eerst komt het eten, dan de liefde. En vooral de liefde van de kiezer gaat door de maag.


red.:   'niemand houdt van Europa':  typisch joods gejammer: niemand houdt van mij... Hoe kan dat nou ...? Ik ben toch superieur ...
    'En vooral de liefde van de kiezer gaat door de maag.' Dat gaat natuurlijk over maar ťťn kiezer: AG


De Volkskrant, 18-09-2012, column door Arnon Grunberg

Spontaan

'Spontane' volkswoede is zelden spontaan, maar vrijwel altijd zorgvuldig geŽnsceneerd. Stelt u zichzelf maar eens de vraag: wanneer voelde u voor het laatst spontane volkswoede opkomen en wat deed u toen?
    Afgezien daarvan heeft een aanstootgever zijn doel pas bereikt als anderen er ook daadwerkelijk aanstoot aan nemen. De aanstootgever bevindt zich hierdoor in een afhankelijke positie; zijn 'vrijheid van meningsuiting' wordt pas ervaren als vrijheid wanneer anderen er aanstoot aan nemen.
    Het is typisch mannelijk om je vrouw en profeet op theatrale wijze te willen beschermen, maar ik vrees dat dergelijke mannelijkheid inefficiŽnt en misschien zelfs grotesk is.
    Mij lijkt een combinatie van gettomentaliteit, plezier scheppen in de eigen vernedering, en repressieve tolerantie op zijn plaats. Je vijanden moet je niet tegenwerken, maar subsidie geven, dŠt is de effectiefste bestrijding.
    Was ik een imam geweest, dan had ik de maker van de anti-islamfilm geld verstrekt voor een vervolg.


Red.:   Steunt nomaden


De Volkskrant, 19-09-2012, column door Arnon Grunberg

Cynische utopie

GyŲrgy KonrŠd schreef dat een schrijver niet de taal van politici gebruikt maar die van een 'cynische en dilettantische utopist'.
    Zou kunnen. Mij interesseert vooral de mogelijkheid van de cynische utopie. Niet hetzelfde als een dystopie, die per definitie een nachtmerrie is.
    Er is echter veel voor te zeggen dat wij al in een cynische utopie leven. Gerieflijk is het er, de cynicus houdt van gerieflijkheid. Moord en geweld zijn grotendeels verbannen naar de periferie, geluk en genot zijn een plicht geworden, de minister-president is uiteraard een optimist en ook de andere politici verkondigen dat we in een prachtig land leven zonder zich ervan bewust te zijn dat hun retoriek erg op de Sovjet-retoriek lijkt. God is dood, leve de vooruitgang.
    Ook kunst maakt deel uit van de cynische utopie. De kunstenaar toont de verschrikkingen die zijn uitgebannen en de kijker of lezer ziet vooral schoonheid, het sublieme.


Red.:  cynisme. Konrad: joods


De Volkskrant, 21-09-2012, column door Arnon Grunberg

Risico's

Politici reageren vooral op emotionele prikkels, zo stelde Ira Helsloot, hoogleraar Besturen van Veiligheid, donderdag in de Volkskrant in een gesprek met Tonie Mudde. Als voorbeeld noemde hij een plan om burgers te beschermen tegen straling van hoogspanningsmasten. Dit project kost 1,7 miljard euro en volgens Helsloot wordt daardoor wellicht een half geval leukemie per jaar minder vastgesteld. Voor dat geld, zegt hij, kun je een jaar lang gratis fruit op scholen uitdelen.
    Helsloot heeft gelijk, maar als jouw kind geen leukemie krijgt door deze maatregel ligt het genuanceerder. En het zijn niet alleen emotionele politici die schuldig zijn aan dwaze maatregelen. De obsessie met veiligheid is in het Westen wijdverspreid. De eigen wereld dient een gated community te zijn. Alles moet veilig, zelfs extreme sporten.
    Het uitbannen van risico's lijkt het grootste verlangen van de burger. Waarbij de overheid de plaatsvervanger is van de goede God op aarde.

 

Red.    anti-overheid


De Volkskrant, 24-09-2012, column door Arnon Grunberg

Levensverwachting

Op vrijdag berichtte The New York Times dat de levensverwachting voor blanke Amerikanen zonder opleiding de afgelopen jaren aanzienlijk is gedaald. Vooral bij blanke vrouwen zonder opleiding was de daling fors. Tussen 1980 en 2008 verloren zij vijf jaar in levensverwachting.
    Professor Olshansky, die het onderzoek deed, verklaarde dat de groep Amerikanen zonder middelbareschooldiploma weliswaar steeds kleiner wordt, maar dat zij die in die groep zitten steeds sneller doodgaan.
    Als wij nu eens Nederlanders uitsplitsen naar geslacht, etniciteit en klasse (opleiding en inkomen), wat zijn dan de verschillen in levensverwachting?
    Men doet alsof een natiestaat bestaat uit een betrekkelijk homogene groep burgers met een eigen cultuur, de Nederlandse bijvoorbeeld.
    Ik denk dat culturele verschillen veeleer met opleiding en inkomen te maken hebben dan met een paspoort. Hogeropgeleiden leven anders en sterven later dan lageropgeleiden. Anders gezegd: levensverwachting is cultuur.


Red.:   Men (nomadisten en joden) doet alsof er geen eigen nationale cultuur bestaat.


De Volkskrant, 25-09-2012, column door Arnon Grunberg

Morele vakantie

'Morele vakantie', zo omschreef socioloog Don Weenink maandag in de Volkskrant in een gesprek met Theo Koelť de onlusten in Haren.
    Ook oorlog is morele vakantie, maar minder dan vroeger.
    Een heksenverbranding was morele vakantie waarbij de beulen de illusie konden hebben dat ze moreel hoogstaand bezig waren. Overigens worden in bepaalde delen van de wereld nog steeds heksen verbrand.
    Menig revolutie was morele vakantie, de nobele doelen waren een schaamlap. Vermoedelijk is het niet de verpaupering die mensen aanzet tot opstandigheid - grote delen van Amerika zijn verpauperd, van revolutie is geen sprake - maar de behoefte van de massa aan losbandigheid.
    En het individu? Die wordt al snel een psychopaat genoemd.
    Morele vakantie is er echter ook voor met z'n tweetjes. Denk aan overspel. De liefde: eerst ťťn grote morele vakantie, daarna caritas.
    Een romantische contactadvertentie: gevoelige man zoekt dito vrouw voor morele vakantie op Schiermonnikoog.


Red.:   de morele viespeuk Grunberg springt met twee poten in de nieuw ontdekte morele modder-met-stront-poel, en gaat daar vrolijk met zijn handjes in staan spetteren ...



De Volkskrant, 28-09-2012, column door Arnon Grunberg

Risico

'Inbrekersrisico': zo omschreef de heer Teeven (VVD) de dood van een inbreker in een Brabants dorp. De PvdA deed er niet moeilijk over. Voor je het weet zit de heer Teeven in het kabinet Rutte-II, waar hij nadat een verkrachte vrouw de penis van een verkrachter heeft afgesneden, een actie waarbij de verkrachter sterft, zal spreken over het 'verkrachtersrisico'.
    Er zijn meer risico's. Het politicusrisico: politici die bedreigd worden na het doen van provocerende uitspraken. Het moslimrisico: moslims die geweigerd worden bij discotheken.
    Als de heer Teeven, die er trots op is geen boeken te lezen, consequent zou zijn, zou hij het vrije wapenbezit propageren. Hoe moeten oude vrouwtjes zich immers verweren? Nu kunnen alleen gezonde jonge mannen inbrekers doodslaan.
    Het beschavingsproces is er onder meer op gericht het geweld te beteugelen.
    Het reŽel bestaande liberalisme in Nederland is erop gericht dat beschavingsproces een halt toe te roepen.


Red.:   Analyse bij alfa_denken_orde_bronnen

 

De Volkskrant, 29-09-2012, column door Arnon Grunberg

Haren

'Haren is kortom te lezen als een protest tegen een wereld waarin alle betekenis is verschrompeld tot markt en vrijblijvendheid', schrijft Govert Derix, filosoof, schrijver en adviseur, op de site van de Volkskrant.
    Ik was al bang dat Haren een lolletje was geweest, maar gelukkig liggen volgens de heer Derix het neo- liberalisme en 'de innerlijke leegte' ten grondslag aan de rellen. Uiteraard voegt hij daaraan toe: 'Overal in Nederland ligt Haren om de hoek.'
    Het begin van een limerick? Nee, een apocalyptische waarschuwing.
    Ik weet niet waar de heer Derix is opgeleid tot filosoof, maar het lijkt erop dat hij vooral heeft geleerd kroeggesprekken samen te vatten in min of meer coherente zinnen waarbij het woord 'neoliberalisme' minstens ťťn keer dient te vallen.
    Gezegend zij het land waar een week over rellen als in Haren wordt gepraat. Zoals ze elders zeggen: 'Deine Probleme mŲchte ich haben.'


Red.:   Op naar de Europese neoliberale heilstaat. een moreel waarde waar g zich wťl druk over maakt ...


De Volkskrant, 01-10-2012, column door Arnon Grunberg

Wijsheid

Vrijdag interviewde ik de Tsjechische econoom TomŠš SedlŠcek, auteur van De economie van goed en kwaad, in De Balie. De centrale stelling van zijn boek luidt dat economie te veel wiskunde is geworden; dat economische wijsheid te vinden is in mythes, en religieuze en filosofische geschriften. De economie zelf is een mythe en geld een kwestie van geloof. Iedereen is dus een gelovige.
    SedlŠcek zei dat een eeuw geleden de vraag zou zijn geweest: 'Zullen we Griekenland eerst bombarderen of meteen binnenvallen?' Nu luidt de vraag: helpen of niet.
    Ook vond hij het hoopvol dat vier jaar na het begin van de crisis, als we rekenen vanaf Lehman Brothers, er in Europa nog geen zoals hij hen noemde 'negatieve politici' aan de macht waren gekomen.
    Op mijn vraag of Europa net als JoegoslaviŽ uit elkaar zou kunnen vallen, antwoordde hij: 'Daar moet veel voor gebeuren. Niet zo snel.'


Red.:   De negatieve politici zijn allang aan de macht - ze willen de nationale culturen vernegatieven - vernietigen


De Volkskrant, 02-10-2012, column door Arnon Grunberg

Goed fout

Er stond zaterdag een boeiend artikel van de sociologe Jolande Withuis in de Volkskrant over 'goed en fout' in de Tweede Wereldoorlog. Een uitgekauwd onderwerp zou je zeggen, maar Withuis schrijft: 'Dat wetenschappers in de loop der jaren andere accenten hebben gelegd in hun analyse van de Tweede Wereldoorlog, betekent niet dat er geen historische feiten zijn en dat we de oorlog naar willekeur kunnen interpreteren.'
    Verfrissend. Nuancering wordt inderdaad vaak als teken van intelligentie beschouwd. En mensen zeggen dolgraag: 'Dingen zijn nu eenmaal niet zwart of wit.' Maar dergelijke nuanceringen kunnen leiden tot het verwaarlozen van feiten of het willekeurig interpreteren van die feiten waarbij het verschil tussen genocide en een burenruzie dreigt weg te vallen.
    Zeker, de wereld bestaat niet uit daders en slachtoffers. Wie dat onderscheid echter consequent weigert te maken en uiteindelijk alleen nog slachtoffers ziet, doet niet aan mensen- of waarheidsliefde maar aan gemakzucht.


red.:   Niveau: Nuance is goed en geen nuance is ook goed. Tja ...


De Volkskrant, 03-10-2012, column door Arnon Grunberg

Teeven

Zondag hoorde ik op de radio dat 77 procent van de Nederlanders het met de heer Teeven eens is: sterft een inbreker, dan noemen we dat 'het risico van het vak'.
    Gesteund door deze peiling wil de heer Teeven doorpakken. In een telefoongesprek met mij verklaarde hij: 'Nu doen we nog medische experimenten op muizen en ratten. Maar die muizen en ratten zijn onschuldig. Een ruime meerderheid van de bevolking zal medische experimenten op veroordeelde inbrekers toejuichen. Zo kunnen ze zich nuttig maken voor hardwerkende Nederlanders.'
    'Wat vindt u er eigenlijk van als de muis wel heeft ingebroken?', vroeg ik.
    'Dan', antwoordde de heer Teeven, 'mogen we natuurlijk medische experimenten op die muis uitvoeren.'
    Feitelijk is de overheid de grootste boef. Als ik u was zou ik de eerstvolgende blauwe enveloppe ongeopend doorsturen aan de heer Teeven.
    Op de enveloppe kunt u schrijven: 'Ook ik verdedig have en goed.'


red.:   Gelooft het volk Grunberg niet, gooit hij er gewoon nog wat inhoudloze smerigheid tegenaan. Met overheidshaat.


De Volkskrant, 04-10-2012, column door Arnon Grunberg

Technocraten

Niet zo lang geleden werd door BelgiŽ het record formeren gebroken. Maar ook zonder federale regering marcheerde BelgiŽ, waardoor het vermoeden kon ontstaan dat een gedeelte van het beleid dat aan regeringen en ministers wordt toegeschreven feitelijk van hogere ambtenaren afkomstig is. Van technocraten dus. Met een technocraat is niet per definitie iets mis, het ligt eraan met welke technocraat je te maken hebt.
    Wie het artikel van Robert Giebels en Jan Hoedeman las dat woensdag in de Volkskrant stond, kon zich niet aan de indruk onttrekken dat het op handen zijnde kabinet van de VVD en de PvdA een hoog technocratisch gehalte zal krijgen. Van bombastische retoriek was geen sprake; voor symboolpolitiek hoeven we wellicht niet te vrezen. De vraag of er compensatie komt voor de btw-verhoging, leek de meest nijpende.
    Hoe saaier de politiek, hoe gezonder de democratie. Laten wij een loflied op de saaiheid aanheffen.


Red.:  G. denkt: technocraten = neoliberalen (als in Italie, EU enz.)


De Volkskrant, 05-10-2012, ingezonden brief van Ruud Nagel, Lelystad

Lof der saaiheid

Soms heeft de edelcolumnist van de voorpagina iets zinnigs te melden, zoals in de Volkskrant van 4 oktober toen hij opriep tot 'een loflied op de saaiheid'. Het is me uit het hart gegrepen, want het is niet het saaie waar we onder gebukt gaan, maar de bestrijding ervan. Voetbalsupporters, eventbezoekers, Project X-adepten, achtbaanliefhebbers, (ramp)toeristen, backpackers en hele protest- of rebellenlegers doen niets anders dan - dikwijls onder het mom van idealisme - amechtig hijgend de basisverlangens van de mens te verdringen: het rustige en regelmatige kabbelen, het dagelijkse en vertrouwde, de ruis van veiligheid, samengevat in het prachtige woord 'saaiheid'. De meeste bewoners van Haren en Aleppo hunkeren er bijvoorbeeld naar, evenals menig klant van de afdeling oncologie. Het zou me niet verbazen als zij die het vinden en het omarmen, de gelukkigsten zijn.



De Volkskrant, 08-10-2012, column door Arnon Grunberg

Elitair

'Uw brief getuigt bovendien van een elitaire visie', schreef Gerard Timmer, directeur tv-programmering bij de Nederlandse Publieke Omroep (NPO), vrijdag in de Volkskrant naar aanleiding van een vraag van Wouke van Scherrenburg waarom het programma Tegenlicht wellicht binnenkort in de vroege ochtend zal worden uitgezonden.
    Zoals een paar decennia geleden het woord 'fascistisch' werd gebruikt om tegenstanders monddood te maken, zo wordt nu het woord 'elitair' ingezet.
    Wat bedoelt men ermee? Geen korfbal, geen exorbitante rijkdom; door mensen elitair te noemen wordt oorlog gevoerd tegen kennis en tegen de overtuiging dat het vergaren van kennis een van de belangrijkste bezigheden van mensen is.
    Vroeger was het de georganiseerde religie die het obscurantisme verspreidde, tegenwoordig is het seculiere obscurantisme een grotere vijand.
    De NPO ziet het kennelijk als haar taak om burgers dom te houden en zij verdedigt dit door te beweren dat burgers dat lekker vinden.


Red.:  Roept zelf (?) "populisme"


De Volkskrant, 13-10-2012, column door Arnon Grunberg

Buchmesse.

Ruim twintig jaar geleden liep ik als kleine uitgever over de Frankfurter Buchmesse. Daar waren de mensen bij wie ik wilde horen. Op een ochtend had ik genoeg van de drukte en ging ik in de heuvels wandelen.
    Dit jaar ben ik weer op de Buchmesse. Ik moest een laudatio uitspreken voor de Kroatische schrijfster Dubravka UgrešiŅ, die de Jean Amťry-prijs won. Amťry was een Joods-Oostenrijkse essayist die de kampen overleefde en na de oorlog zelfmoord pleegde. Hij schreef ook een roman over Charles Bovary.
    Nadat ik mijn rede had uitgesproken, dronk ik nog wat in de Frankfurter Hof. Sociale contacten zijn aangenaam, maar lezen en schrijven zijn aangenamer.
    Bij de uitgang kwam ik Cees Nooteboom en zijn vrouw tegen. Een redactrice van een Duitse uitgeverij die achter me stond, fluisterde: 'Hij zal wel verdrietig zijn.'
    Maar Nooteboom zag er gelukkig uit, hij had de uitstraling van een overwinnaar.


Red.:   Hťť, negatief over een schrijver. oh ja, het is, uitzondering, een goy


De Volkskrant, 15-10-2012, column door Arnon Grunberg

Nobelprijs

Er is natuurlijk ook honend en ironisch op de Nobelprijs voor de Vrede voor de EU gereageerd. Europa verkeert weliswaar in een crisis, maar er dreigt geen oorlog in Europa, zelfs geen handelsoorlog, en er marcheren geen bruinhemden door de Europese hoofdsteden. Zeker, er zijn fascistische partijen in bijvoorbeeld Hongarije en Griekenland. De aantrekkingskracht van die ideologie is echter niet zo groot als tachtig jaar geleden.
    Op 9 mei 1950 werd een brief van de Franse minister van Buitenlandse Zaken, Robert Schuman, in Bonn bij bondskanselier Adenauer afgeleverd. Schuman stelde voor de staal- en kolenindustrie van beide landen onder toezicht van een gemeenschappelijke organisatie te stellen.
    Hoe nauwer de economische samenwerking, hoe minder belang men bij oorlog heeft.
    Frans-Duitse oorlogen waren ooit aan de orde van de dag. Na 1945 is een Frans-Duitse oorlog ondenkbaar geworden. Mede dankzij de EU. Alleen al daarom is de Nobelprijs op zijn plaats.


Red.:  precies andersom: EU is er dankzij vrede . En indien een organisatie daarin een rol speelde is het de NAVO


De Volkskrant, 16-10-2012, column door Arnon Grunberg

Racistische oprispingen

De gemeenteraadsverkiezingen in BelgiŽ zijn in Vlaanderen gewonnen door de Nieuw-Vlaamse Alliantie van Bart De Wever. Zoals ik eerder heb gezegd is het opmerkelijke aan deze populistische partij dat men daar niet of nauwelijks last lijkt te hebben van racistische oprispingen.
    Een van de neveneffecten van de opkomst van de N-VA is de marginalisering van het Vlaams Belang, een populistische partij die wťl last heeft van racistische oprispingen.
    De Wevers doestelling, daarvan heeft hij geen geheim gemaakt, is de splitsing van BelgiŽ. Dat zal zo snel niet gaan, Brussel is een onoverkomelijk struikelblok. Wat mij vooral verwondert, is hoe nationalisme met intelligentie gerijmd kan worden. Er wordt weleens beweerd dat nationalisme onvermijdelijk is, maar volgens de schrijver M.S. Arnoni is, ik parafraseer, nationalisme een gemankeerde vorm van narcisme.
    Daar sluit ik me van harte bij aan.
    Ik zeg: liever een egoÔst dan een nationalist.

 
Red.:   Joods nationalisme is een gemankeerde extreme vorm van narcisme: "Wij zijn het uitverkoren volk" Ik ben liever Nederlands nationalist, dan geperverteerde joodse nationalist.


De Volkskrant, 17-10-2012, column door Arnon Grunberg

Rechtspraak is geen therapie
.
In NRC Handelsblad van maandag kwam strafrechtadvocaat Richard Korver aan het woord. Hij heeft een boek geschreven waarin hij betoogt dat slachtoffers van misdrijven meer rechten zouden moeten krijgen.
    Hij noemt weinig concrete voorbeelden en het is dus niet duidelijk hoe die rechten eruit moeten zien. Ja, het verdagen van een rechtszaak als het slachtoffer niet kan komen.
    Rechten voor slachtoffers klinkt sympathiek, maar ik huiver bij de gevolgen. Rechtspraak is geen therapie voor slachtoffers en mag dat ook niet worden.
    Ons rechtssysteem is een systeem van symbolische straffen in de wetenschap dat 'een oog voor een oog' alleen maar tot wraak en meer wraak leidt.
    Het is bovendien een absurde gedachte dat de straf voor een misdadiger een compensatie kan zijn voor bijvoorbeeld het verlies van een geliefde.
    Streven naar absolute rechtvaardigheid is streven naar agressie. Anders gezegd, de verheerlijking van het slachtofferschap leidt tot bloedvergieten.


Red.:   Streven naar absolute onrechtvaardigheid is streven naar streven naar agressie. (zwart-wit maken, stroman) Politiek-correcte complex


De Volkskrant, 18-10-2012, column door Arnon Grunberg

Leerstuk
.
Op zaterdagavond zag ik in het Thalia Theater in Hamburg de premiŤre van Luk Percevals bewerking van Jeder stirbt fŁr sich allein, de roman van Hans Fallada uit 1947 die aan een renaissance bezig is.
    Een echtpaar uit Berlijn, trouwe partijleden van de NSDAP, kleinburgerlijk en hygiŽnisch, hoort tijdens de Tweede Wereldoorlog dat hun zoon aan het Oostfront is gesneuveld. Dan knapt er iets in het echtpaar; het geloof in de FŁhrer wankelt. Ze besluiten ansichtkaarten te verspreiden om de Duitsers wakker te schudden, een actie waarvoor ze wegens hoogverraad tot de doodstraf kunnen worden veroordeeld.
    Eigenlijk is Percevals bewerking een leerstuk, in de beste zin van het woord. Er worden vragen gesteld over de relatie tussen gehoorzaamheid en moraal, fatsoen en futiliteit die zo indringend zijn omdat we in een tijd leven waarin gehoorzaamheid weer met moraal wordt verward.
    Iedereen zou dit stuk moeten zien.


Red.:   Vooral alle aanhangers van het Vierde Rijk


De Volkskrant, 19-10-2012, column door Arnon Grunberg

Humor

Een van mijn Nederlandse uitgevers is overtuigd van het talent van Johan Fretz. Alleen al daarom volg ik hem.
    Op dinsdag schreef Fretz in de Volkskrant over Sarah Palin: '...als je van hysterische heksen zonder bezem houdt die voortdurend het geluid maken van een zwerm tropische vogels die in een vijver met ammoniak wordt aangerand door Dick Cheney.'
    Ach, de reŽel bestaande columnistenhumor van Nederlandse bodem.
    Of je neemt Sarah Palin serieus, en dan bestrijd je haar met argumenten, of niet, en dan negeer je haar. De woorden 'heks' en 'aangerand' in ťťn zin ruiken in deze context bovendien naar ouderwets seksisme.
    En de vrijheid van meningsuiting dan, roept u. Ik wil ouderwets seksisme niet verbieden, maar benoemen.
    Overigens zwaait Fretz Obama lof toe voor prestaties van anderen. De terugtrekking uit Irak was bijvoorbeeld al door Bush besloten.
     Het doel zal wel de middelen heiligen.


Red.:   reclame voor Fretz, mede-immigrant.


De Volkskrant, 20-10-2012, column door Arnon Grunberg

Kunduz
.
De val van GroenLinks staat niet los van de absurde voorwaarden die deze partij aan de Kunduz-missie stelde. Agenten mogen niet buiten Kunduz worden ingezet, ze mogen dit en dat niet. Alsof Afghanistan het Westland is.
    Verleden jaar oktober was ik in Kunduz, bij de Bundeswehr. De Duitse persofficier deed, zoals ik eerder meldde, meewarig over de training van de Afghaanse agenten, maar een vriendelijke medewerker van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken, met wie ik nog heb getafelvoetbald daar, gaf hoog op over wat er allemaal bereikt was.
    Kunduz is het drama van de goede bedoelingen. De missie illustreert dat goede bedoelingen in praktijk dikwijls weinig meer zijn dan cynisme.
    En misschien kunnen we uit Afghanistan de les trekken dat een leger dat een humanitaire missie moet uitvoeren in een land waar het de taal niet spreekt en de cultuur niet kent, gedoemd is om te falen.


Red.:   Het is niet de voorwaarden, maar het instemmen dat de val veroorzaakte - de voorwaarden waren gevolgen. G. ziet dit niet omdat hij het er mee eens is.
 'dat goede bedoelingen in praktijk dikwijls weinig meer zijn dan cynisme.' : cynisme.



De Volkskrant, 22-10-2012, column door Arnon Grunberg

Bondgenootschap
.
Opvallend genoeg stonden zowel in deze als in die andere kwaliteitskrant lezersbrieven waarin werd geklaagd over de Nobelprijs voor de Vrede voor de EU, vanwege de oorlog in het voormalige JoegoslaviŽ.
    Het is goed eraan te herinneren dat het voormalige JoegoslaviŽ geen lid was van de EU. Zeker, de EU had adequater kunnen reageren op de oorlog, Duitsland steunde KroatiŽ, Frankrijk ServiŽ et cetera, maar ook de NAVO, eerst en vooral een Amerikaans bondgenootschap, kwam pas in actie toen het vluchtelingenprobleem onhoudbaar dreigde te worden.
    Het echec van Srebrenica was een Nederlands echec, een echec van de NAVO. Je moet in samenzweringstheorieŽn geloven wil je van mening zijn dat overste Karremans een door Brussel betaalde spion was.
   Het beste argument voor de EU is een parafrase van een uitspraak van Churchill: de EU is het ergst denkbare bondgenootschap, maar alle alternatieven zijn nog veel erger.


Red.: de natiestaat is het ergst denkbare bondgenootschap, maar alle alternatieven zijn nog veel erger.


De Volkskrant, 24-10-2012, ingezonden brief van Gerard Verhoeven, Den Haag

Vrede

Het idee dat er geen oorlog meer is dankzij de EU is breed geaccepteerd. Zelfs Arnon Grunberg, toch gezegend met een flinke dosis gezond cynisme, gelooft dat.
    Jammer dus, zou je zeggen, dat de EU er nog niet was in 1918. Dan was ons de Tweede Wereldoorlog bespaard gebleven. Maar iedereen die iets weet van de sfeer in 1918, weet dat Franse en Duitse wraakgevoelens een Europese samenwerking onmogelijk maakten. Na 1945 waren de Europese volkeren wel genezen van het idee van een onderlinge oorlog. Deze vredelievende houding heeft de EU mogelijk gemaakt. De vrede is er niet danzij de EU, maar de EU dankzij de vrede.


De Volkskrant, 23-10-2012, column door Arnon Grunberg

Opdeling

Over een paar maanden zijn er verkiezingen in IsraŽl. Een geschikt moment om het weer eens over het IsraŽlisch-Palestijnse vredesproces te hebben.
    Min of meer redelijke mensen zijn ervan overtuigd dat er vroeg of laat twee staten moeten komen. Hierbij wordt altijd gedacht aan een staat voor Palestijnen en een staat voor IsraŽliŽrs, maar volgens mij zouden in plaats daarvan twee staten gerealiseerd moeten worden voor gelovigen en seculieren.
    Gelovige IsraŽliŽrs en dito Palestijnen hebben meer met elkaar gemeen dan ze vermoeden, en ook de seculiere IsraŽliŽrs en Palestijnen lijken meer op elkaar dan op hun gelovige landgenoten. Die seculieren kunnen bovendien onderling bespreken waarom ze ondanks hun secularisatie vasten tijdens respectievelijk Jom Kipoer en de ramadan, waarom ze hun zoons laten besnijden, et cetera.
    Deze opdeling biedt de meeste kans op vrede. De een ziet religie als een anachronisme, de ander ziet de natiestaat als een anachronisme.


Red.:   natiestaat-obsessie


De Volkskrant, 24-10-2012, column door Arnon Grunberg

Primitief
.
'Ook Rutte doet een beroep op de media Van Rey en anderen niet te veroordelen voor het recht zijn loop heeft gehad', schreef Jan Hoedeman woensdag in de Volkskrant.
    Tsja, was het niet een partijgenoot van de heer Rutte, de heer Teeven, die het lynchen van inbrekers uitstekend vond? Was het niet diezelfde heer Teeven die zich uitliet over zaken nog voor de rechter een uitspraak had kunnen doen? Was het niet de VVD die campagne voerde dat er meer aandacht voor slachtoffers moest komen en minder voor daders?
    Maar natuurlijk, het aloude credo luidt: iedereen is gelijk voor de wet, maar sommigen zijn gelijker dan anderen.
    De heer Rutte heeft een nogal rudimentaire opvatting van moraal: goed is wat goed is voor mij en de mijnen en wat slecht is voor mijn vijanden.
    Slechts weinigen beseffen hoe primitief dit is.
    Democratie is de triomf van de onwetendheid.


Red.:  Slechts weinigen beseffen hoe primitief dit is  - onzin: Slechts weinigen beseffen niet hoe primitief dit is (waaronder bijna alle neoliberalen)


De Volkskrant, 27-10-2012, column door Arnon Grunberg

Minnaars

Verleden week was ik in Zell am See, een stadje van circa tienduizend inwoners ongeveer anderhalf uur met de trein van Salzburg. Een boekhandelaar vertelde me dat de Arabieren Zell am See hebben ontdekt. Het viel me inderdaad op dat er zelfs in het laagseizoen vrouwen in boerka rondliepen. Iets waar niemand van opkeek, daar in de Oostenrijkse Alpen.
    Ik herinnerde me dat een Weense vriend me had verteld dat de FP÷, de extreem-rechtse partij in Oostenrijk, groot gemaakt door JŲrg Haider, uiteraard een boerkaverbod had voorgesteld; extreem-rechts en het boerkaverbod gaan hand en hand.
    Dat leek de achterban van de FP÷ echter geen goed idee, bang als men was dat de rijke Arabieren uit de Golfstaten elders zouden gaan skiŽn.
    In de Bijbel wordt liefde voor geld afgekeurd, maar tolerantie kan een neveneffect van die liefde zijn.
    Ik heb liever minnaars van het geld dan minnaars van principes.


Red.:   Ach, maar een beetje cynisch


De Volkskrant, 27-10-2012, column door Arnon Grunberg

Solidair

Het enthousiasme waarmee Lodewijk Asscher, de beoogde vicepremier, wordt begroet, doet denken aan de vreugde waarmee Job Cohen nog niet eens zo heel lang geleden werd binnengehaald. Ons geheugen is selectief, de behoefte aan verlossers onuitputtelijk.
    Uit een artikel van Jaap Stam zaterdag in de Volkskrant blijkt dat de heer Asscher een hekel heeft aan pessimisme, dogmatiek en duiven. Die afkeer van dogmatiek bij politici is overigens vaak een neveneffect van behaagzucht.
    Ik vraag me af of het tweede kabinet-Rutte wezenlijk zal verschillen van het eerste of dat slechts de retoriek wordt aangepast. Wat, dat geef ik toe, al een enorme vooruitgang zou zijn; de burger is ook een estheet.
    Blijft illegaliteit strafbaar in Nederland?
    Je bent solidair, of je bent het niet. Uitsluitend solidair zijn met hen die toevallig een Nederlands paspoort bezitten is absurd. Of een egoÔst is ook solidair omdat hij solidair is met zichzelf.


Red.:    Uitsluitend solidair zijn met hen die toevallig een besneden pikkie bezitten is absurd.


De Volkskrant, 01-11-2012, column door Arnon Grunberg

Sociaal darwinisme

Op zaterdag stond er een interessant artikel in de Volkskrant van Jan Latten, hoogleraar demografie, en Willem Boterman, postdoctoraal onderzoeker, over strategisch trouwen. Volgens hen neemt 'opleidingshomogamie' toe. Dit betekent dat meer mensen een partner kiezen met hetzelfde opleidingsniveau. 'Downdaten kan je maatschappelijke positie schaden,' schrijven ze.
    Uiteraard gebeurt dit alles voor de kinderen. De onderzoekers hebben het over 'dubbel kenniskapitaal', dat de beste garantie is dat de kinderen een 'opleidingssucces' zullen behalen. Ze eindigen met de conclusie dat het sociaal darwinisme nog altijd regeert.
    Inderdaad mogen wij stellen dat de liefde, waar wij de mond zo van vol hebben, in praktijk weinig meer is dan sociaal darwinisme. Men had het kunnen weten.
    Zoekt u een geliefde, wilt u van uw geliefde af, of wilt u uw geliefde juist behouden? U denkt dat u aan romantiek doet. Onzin, u doet aan opwaartse sociale mobiliteit.


red.:   cynisme


De Volkskrant, 05-11-2012, column door Arnon Grunberg

Koopkracht

Het tumult rond de zorgpremie toont aan dat de islam, Europa en nationale identiteit slechts afleidingsmanoeuvres waren. Er is maar ťťn god in Nederland: de koopkracht. Dit werd mooi geformuleerd zaterdag in de Volkskrant in een artikel van Marjon Bolwijn en Jan Tromp. Een belastinginspecteur verklaarde: 'Ik voel geen urgentie een deel van mijn inkomen over te dragen aan een bouwvakker of schoonmaker.'
    Nu begrijp ik ook waarom Nederland voor Obama is. Omdat het niets kost. Eigenlijk staat men rechts naast Romney. De hogere zorgpremie zal sommigen echt benadelen, maar voor velen zal het een paar daagjes minder wintersport betekenen. Of wintersport in een chalet zonder sauna. Ter compensatie bereidt het nieuwe kabinet de Wet Saunavergoeding voor.
    De verzorgingsstaat is mooi, maar de negatieve neveneffecten zijn duidelijk: onvrede, lethargie, het smoren van innovatie, en de overtuiging van de burger recht te hebben op immer gestaag groeiende koopkracht.


Red.:   neoliberalisme. Randisme

 

De Volkskrant, 06-11-2012, column door Arnon Grunberg

Voorspelling

Op 31 december 2011 deed ik op deze plaats enkele voorspellingen voor 2012: Iran zal niet worden aangevallen, de euro zal overleven en Obama zal winnen dankzij de zwakte van zijn tegenstander.
    Weldra kunt u mij hierop afrekenen.
    De zwakte van Romney mag wel blijken uit het feit dat David Brooks, columnist van The New York Times, meent dat een goede reden om op Romney te stemmen is dat hij fijn zou kunnen samenwerken met de Democraten.
    Er wordt gezegd dat Obama geen visie heeft, geen grote plannen. Dit werkt in zijn voordeel. Kiezers zijn als de dood voor grote plannen.
    Feitelijk is Amerika natuurlijk net Zuid-Afrika, waar het ANC er nog altijd alleen voor staat, een eenpartijstaat; de Democraten zijn de gematigde afdeling van de Republikeinen.
    In Nederland is het weinig anders. Alle partijen zijn feitelijk onderafdelingen van D66, zelfs de Partij voor de Dieren.


Red.:   Leugen (PVV, SP). Cynisme.
 

De Volkskrant, 07-11-2012, column door Arnon Grunberg

Doorn

Als Obama wint, wat mij (dinsdagochtend Nederlandse tijd) waarschijnlijk lijkt, komt dat niet door de latino's, de stand van de Dow Jones of Sandy, maar door vrouwen. Blanke mannen, vooral lageropgeleide blanke mannen, prefereren Romney boven Obama.
    De strijd tegen dode ťn levende witte mannen die in de jaren tachtig op universiteiten losbarstte, was overdreven en is intussen ook weer uitgedoofd, maar feit is dat de witte, blanke man moeite lijkt te hebben om zijn eigen overbodigheid te accepteren.
    Hij is zelden een krijger en als, dan heeft hij niet vanzelfsprekend aanzien. De eer van zijn familie hoeft hij ook niet meer te beschermen en hij is bovendien niet langer de superieure vertegenwoordiger van het superieure ras.
    Logisch dat niet alleen het islamisme strijdt tegen wat ik maar even de moderniteit zal noemen, maar dat die moderniteit sommige blanke mannen eveneens een doorn in het oog is.


De Volkskrant, 08-11-2012, column door Arnon Grunberg

Demografie

De Republikeinen hebben vier van de zes laatste presidentsverkiezingen verloren, en als je de zogenoemde 'popular vote' als maatstaf hanteert zelfs vijf van de zes.
    Dit wordt geweten aan twee factoren. Enerzijds de extremistische positie die de Republikeinse Partij zou innemen. Extremisme is echter een relatief begrip. Wat in 2012 algemeen aanvaard is in Nederland zou een paar decennia geleden nog als extreem gelden.
    Anderzijds wordt het verlies van de Republikeinen in presidentiŽle verkiezingen geweten aan demografische factoren, met name de opkomst van de latino's. De 'echte' Amerikaan, wat wij daaronder ook verstaan, zal weldra een minderheid zijn.
    Hebben demografische factoren ook het politieke landschap in Europa veranderd? Heeft de Turkse gemeenschap in Duitsland een politieke verschuiving teweeg kunnen brengen? En hoe zit het met immigranten in Nederland?
    Politiek is demografie, maar in Nederland koesteren we nog altijd de illusie dat het op demografisch gebied 1951 zal blijven.


De Volkskrant, 10-11-2012, column door Arnon Grunberg

Koopkracht

Onlangs kopte De Telegraaf dat de achterban van de VVD 'ziedend' zou zijn vanwege de zorgpremie.
    Zoals bekend kenmerkt fundamentalisme zich door de overtuiging dat bepaalde standpunten en overtuigingen boven alle twijfel en kritiek zijn verheven. Wie ziedend is, is niet meer tot een dialoog in staat, fundamentalisme is een monoloog.
    Ik stelde ooit dat mensen ziedend zijn omdat ze de behoefte voelen ziedend te zijn; de aanleiding doet er nauwelijks toe. Maar laten we de aanleidingen nog eens kritisch bekijken.
    Je hebt uiteraard de islamitische fundamentalisten die ziedend worden als Mohammed wordt geridiculiseerd. Over hen is genoeg geschreven.
    In Nederland hebben we de koopkrachtfundamentalisten, die menen dat een verlies van pakweg 10 procent aan koopkracht reden is om ziedend te worden.
    De koopkrachtfundamentalisten zijn tot nu toe ontzien. Tegen hen zeg ik: jullie koopkracht is een verzinsel, jullie koopkracht bestaat niet, jullie koopkrachtcultuur is een achterlijke cultuur.


Red.:   verder heb je natuurlijk jodenfundamnetalisme, antinederlandfundamnetalisme, neoliberalismefundamnetalisme, enzvoort



De Volkskrant, 12-11-2012, column door Arnon Grunberg

Surrogaatvader

Vorig jaar is aan ex-gedetineerden in Nederland 22 miljoen uitgekeerd omdat bleek dat ze ten onrechte vastzaten, bericht Folkert Jensma in NRC Handelsblad.
    Het nieuwe kabinet heeft besloten verdachten al gevangen te zetten, ook als ze in hoger beroep zijn gegaan, met het risico dat de staat nog meer schadevergoedingen zal moeten betalen. Ongetwijfeld is dit mede te danken aan de gedachte dat veiligheid kan worden afgedwongen door zwaardere straffen. Iets wat onzeker is.
    God was zoals bekend een surrogaatvader die zich repressief opstelde om de zondige mens op het juiste pad te houden. Nederland seculariseerde, maar de overheid heeft de plaats van de oude surrogaatvader ingenomen.
    Het is niet onmogelijk dat burgers stiekem naar repressie verlangen. Zou het dan niet goed zijn dat wij ons bewust worden van dit verlangen?
    Daarna is het nog maar een kleine stap naar de oprichting van de Partij voor de Repressie.


Red.:    Permissiviteit


De Volkskrant, 13-11-2012, column door Arnon Grunberg

De anonimiteit van de metropool

De film Jagten van Thomas Vinterberg kreeg juichende kritieken, onder andere in de Volkskrant. Ik deel de mening van Frits Abrahams dat het jammer is dat je al van begin af aan weet dat de hoofdpersoon, Lucas, ten onrechte van pedofilie is beschuldigd. Maar volgens mij gaat de film over iets anders dan dat onrecht, namelijk over de vraag wat een gemeenschap eigenlijk is. Jagten speelt zich af in een ouderwetse, homogene gemeenschap. Iedereen kent elkaar, onverschillig is vrijwel niemand, er is ťťn buitenlandse die nauwelijks buitenlandse genoemd kan worden, en van doorgeschoten individualisme is geen sprake. Vinterberg stelt niet alleen dat een gemeenschap een organisch geheel is dat bedreigende elementen buitensluit, dat zou te gemakkelijk zijn. Hij laat zien dat elke gemeenschap feitelijk een jachtgemeenschap is. Lucas' zoon wordt definitief geaccepteerd als hij zijn jachtbrevet krijgt. Ik zag in Jagten een pleidooi voor de anonimiteit van de metropool.


Red.:   De anonimiteit van de woestijn


De Volkskrant, 15-11-2012, column door Arnon Grunberg

Deugd

De rijken en de armen zullen de dienst uitmaken 'in onze globaliserende wereld', de middenklasse is de verliezer: dit betoogt Renť Cuperus maandag in de Volkskrant.
    Voor de armen zal dat een verrassing zijn, maar ik vermoed dat Cuperus iets anders bedoelt, namelijk dat de onderklasse een grotere kans krijgt op opwaartse sociale mobiliteit dan de middenklasse.
    De bekende riedel dat de middenklasse verdwijnt, is niet aan de orde, de middenklasse transformeert.
    Traditionele deugden van de bourgeoisie, hard werken, geloof in onderwijs, en voorzichtigheid, zijn in ongerede geraakt. (Het woord 'deugd' is verdacht geworden en betekent nu vooral 'hypocrisie in actie'.)
    De angst van de middenklasse wordt niet meer bezworen door werk, maar door bijgeloof en verstrooiing. De entertainmentindustrie, waartoe ik ook het meeste nieuws reken, zal nog geraffineerder de angst van de middenklasse bezweren.
    En uiteraard is ook wintersport een afleiding van de angst.


Red.:   Typisch judaistisch (en andere archaische en achterlijke culturen): koningen en slaven - geen middenklasse



De Volkskrant, 20-11-2012, column door Arnon Grunberg

Witte mannen

Hadden we net gehoord, naar aanleiding van de herverkiezing van Obama, dat het tijdperk van de Witte Mannen voorbij is, komt de Volkskrant met de Top 200 van invloedrijkste Nederlanders aanzetten: alleen maar witte mannen. Ja, een paar vrouwen en volgens het begeleidende artikel vier allochtonen.
    Het zou kunnen dat blanke mannen in Nederland gewoon ontzettend veel kunnen, maar het is ook mogelijk dat invloedrijk zijn in Nederland lid worden van een besloten club betekent. Op het hek staat: 'Whites Only'.
    Tot zover de meritocratie.
    Vervolgens las ik een artikel op de site van de Volkskrant van Yehya Kaddouri, student bedrijfseconomie, die betoogt dat Badr Hari een volksheld is.
    Kies dan Tony Montana zou ik zeggen, Hari is een zielig gevalletje.
    Als Badr Hari de weg omhoog moet zijn, dan is de weg omhoog de weg naar beneden en hebben de witte mannen in Nederland voorlopig weinig te vrezen.



De Volkskrant, 21-11-2012, column door Arnon Grunberg

Inkomstenbelasting

'De echt rijken onder de hogere inkomens verdienen hun geld allang niet meer met arbeid', schreef economiedocente Jellie Stinstra maandag in de Volkskrant. Diezelfde dag betoogde de econoom Daniel Altman in The New York Times iets soortgelijks. Altman stelde dat inkomensongelijkheid het beste kan worden bestreden door inkomsten uit arbeid niet of nauwelijks meer te belasten en alleen nog vermogen te belasten. Hij zou willen dat vermogens vanaf 500 duizend dollar worden belast.
    Je zou inderdaad kunnen zeggen dat de middenklasse die groep is die moet werken voor het geld. Komt het grootste gedeelte van je inkomen uit vermogensgroei, dan behoor je tot de superrijken.
    Of de belasting op inkomsten uit arbeid echt zo radicaal kan worden afgeschaft zoals Altman betoogt, betwijfel ik, maar zijn idee verdient het om serieus te worden genomen. Al was het maar omdat loondienst hoe je het wendt of keert een vorm van slavernij is.


Red.:   Een opvatting typisch voor een meester-slaaf maatschappij: wie geen meester is, is slaaf. Judaisme.


De Volkskrant, 22-11-2012, column door Arnon Grunberg

Valse hoop

De ware zonde van het tweede kabinet-Rutte is dat het illegaliteit nog altijd strafbaar wil stellen. Aangezien de PvdA bedongen heeft dat kinderen van asielzoekers in sommige gevallen op gratie kunnen rekenen, gedraagt die partij zich als de Joodsche Raad: meedoen om erger te voorkomen.
    Het plan van Eberhard van der Laan om uitgeprocedeerde asielzoekers opvang te bieden is door de heer Teeven afgewezen omdat het 'hoop op een toekomst in Nederland' zou bieden, terwijl die er niet zou zijn.
    Met hetzelfde argument van valse hoop kan de verzorgingsstaat worden ontmanteld. Zijn uitkeringen immers niet ook een vorm van valse hoop omdat het ware geluk alleen is weggelegd voor de zogenaamde winnaars? Nog afgezien van het feit dat de dood vroeg of laat een einde zal maken aan alle valse hoop.
    De heer Teeven lijkt me niet zozeer een bestrijder van valse hoop als wel een bestrijder van de toekomst.


Red.:   Strafbaar stellen illegaliteit is Zonde. Wie verzorgingsstaat wil moet ook grenen openstellen



De Volkskrant, 24-11-2012, column door Arnon Grunberg

Tanja

In een groot interview door Robert-Jan Friele dat afgelopen zaterdag in de Volkskrant stond, zei Tanja Nijmeijer dat de FARC wapens had opgepakt 'ter verdediging van een groep mensen die altijd enorm is mishandeld en misbruikt'.
    Sommige mensen noemen Nijmeijer een terroriste, maar in Zuid-Amerika doen de methoden van de staat vaak niet onder voor de terroristische methoden van de vijanden van die staat.
    Verder kunnen we ons het onrecht voorstellen als een inbreker. Nijmeijer wil die inbreker doodslaan, iets wat de heer Teeven en driekwart van de Nederlanders toejuichen. Toegegeven, de meeste Nederlanders zijn alleen bereid hun eigen inbreker dood te slaan. Nijmeijer wil ook andermans inbrekers doden, maar dat is naastenliefde.
    Ook brengt zij haar idealisme in praktijk in de periferie en niet in Nederland, geheel conform de westerse strategie oorlogen in de periferie uit te vechten (Afghanistan, Irak).
    Kortom, Nijmeijer verdient een lintje van onze koningin.


Red.:   Hť, de zeldzame goede

 

De Volkskrant, 01-12-2012, ingezonden brief van M. Vriend, Huizen

Tanja en Grunberg

Onlangs las ik in de 'voetnoot' van Arnon Grunberg dat hij Tanja Nijmeijer wel een lintje van de koningin gunt voor 'het neerslaan van de inbrekers van anderen' (Voorpagina, 24 november).
    Ironie is soms een dun lijntje; wellicht beliep Arnon dat hier zo geraffineerd dat het voor mijn intellect te subtiel was. Maar indien dat niet het geval was; het afrekenen met andermans inbreker zou op zich vanuit een bepaalde hoek bekeken als nobel kunnen worden gezien, ware het niet dat het over het algemeen niet de inbreker is die met een kaakfractuur en de broek op de schoenen achterblijft als FARC klaar is op het bezoekadres.
    Ik dacht dat dat zo langzamerhand algemeen bekend was, maar aan de andere kant; Tanja zelf weet het kennelijk ook niet. Die zit naar eigen zeggen immers vooral achter de laptop, of hakt bananen af.


Red:   Te naÔef geweest...???
 

De Volkskrant, 26-11-2012, column door Arnon Grunberg

Pesterijen

Een van de neveneffecten van de recente Gaza-oorlog is het vertrek van minister Timmermans van Facebook. De agressie waarmee Timmermans te maken kreeg was namelijk van dien aard dat hij besloot Facebook te verlaten.
    Als een jongeman zelfmoord pleegt naar aanleiding van pesterijen staat vrijwel heel Nederland op zijn achterste benen. Een minister intimideren, uit naam van vrije meningsuiting, mag uiteraard wel.
    Het is een oer-Nederlandse traditie om de vrijheid van meningsuiting gelijk te stellen aan het recht om te pesten. Totdat er een slachtoffer valt, dan moet wat eerst als een mensenrecht werd opgeŽist meteen worden verboden.
    De Nederlander gelooft niet in God, maar des te meer in zijn eigen morele overtuiging. Met een passie waarbij die van de kruisvaarders verbleekt.
    Het uitventen van morele overtuigingen heeft alleen, vrees ik, weinig tot niets met engagement te maken maar alles met de behoefte aan het botvieren van haat.


Red.;   Timmermans; de meest joodse goy. AG gelooft in zijn eigen morele overtuiging - met nog meer passie. En viert zijn haat bot op de voorkant van de Volkskrant.
Wat data, uit politiek_leugens_buitenlands_bronnen::


Uit: De Volkskrant, 16-11-2012, door Cor Speksnijder

Een nieuwe Gaza-oorlog hangt in de lucht, na vier jaar 'rust'
...
Tussenstuk:
Timmermans tegen VN-wens Palestijnen

Nederland verwerpt het verzoek van de Palestijnen om hen een hogere status toe te kennen binnen de Verenigde Naties. Met dit standpunt kreeg minister Frans Timmermans van Buitenlandse Zaken donderdag in de Kamer het verwijt van 'draaikonterij.' Eerder dit jaar was Timmermans als PvdA-Kamerlid voorstander van het Palestijnse streven. Hij steunde nog maar enkele maanden geleden een SP-motie van die strekking, die werd verworpen.    ...


Red.:    Een verdomde leugenaar, dus die Timmermans. Die de leugens natuurlijk inpakt in Orwelliaanse "Oorrog is vrede" double speak:

  Volgens Timmermans maken de Palestijnse ambities 'het vredesproces alleen maar moeilijker'. De VS willen, volgens de bewindsman, onder de herkozen president Barack Obama het zieltogende vredesproces weer vlot trekken. Maar als de Palestijnen volharden in hun streven naar een opwaardering van hun rol binnen de VN zal het Amerikaanse Congres de financiŽle hulp beperken of staken.

Oftewel: "De Palestijnen rechten onthouden, geeft ze meer rechten".
    Voor dezelfde soort dubbelgetongde double speak , uit de mond van een vermoedelijke inspirator van Timmermans' leugenarij, luister naar eveneens minister Ronald Plasterk, zie de aflevering van Pauw & Witteman van 16-11-2012 uitleg of detail (na 14:10 min.). Waarom is Plasterk een vermoedelijke (mede-) inspirator? Plasterk is van joodse afkomst. En wat ook die Plasterk liegen. Op een aalgladde manier ...
 

 

De Volkskrant, 27-11-2012, column door Arnon Grunberg

Kijkcijfers

Afgelopen weekend mocht Marcel Gelauff, hoofdredacteur van het NOS Journaal, in NRC Handelsblad zijn filosofie uitleggen. Vroeger bestond het journaal uit 'te veel uitleg, te veel doceren' en verder stelde Gelauff: 'Ik denk dat onze teksten simpeler zijn dan vroeger, puntiger, korter en makkelijker.'
    Op zondag woonde ik in Paradiso de Spinozadag bij waar de historicus Jonathan Israel en de burgemeester van Amsterdam het belang van onderwijs benadrukten. Of onderwijs altijd humaniserend werkt, betwijfel ik, maar Gelauff gaat verder. Zijn filosofie is: de mensen zijn dom en ze moeten dom blijven.
    Voor een min of meer functionerende democratie heb je een geÔnformeerde burger nodig. Gelauff echter ziet het nieuws als een product dat aan de man moet worden gebracht. Het enige kwaliteitscriterium zijn de kijkcijfers.
    In wezen is het NOS Journaal de vijand van de democratie. Dat deze vijand door de overheid wordt bekostigd, is nauwelijks meer ironisch te noemen.
 

Red.:  natuurlijk is AG een nog grotere bedreiging voor de democratie, zie dit 'Of onderwijs altijd humaniserend werkt'
    Joden.
 

De Volkskrant, 28-11-2012, column door Arnon Grunberg

Beeldvorming

'Hij moest me aardig gaan vinden en tegen me gaan praten', zegt de beroemde journalist Seymour Hersh tegen Julien Althuisius; een mooi interview dat maandag in de Volkskrant stond.
    Klopt. Een journalist creŽert de illusie van intimiteit om zijn gesprekspartner zoveel mogelijk te laten vertellen. Die intimiteit kan vermoedelijk uitsluitend worden gecreŽerd zonder camera's, zonder publiek. Alleen al daarom leveren talkshows saaie interviews op.
    Maar Hersh zei nog iets anders belangrijks. Hij beweerde dat wij Obama meer vergeven dan George W. Bush.
    Hersh liet doorschemeren dat de praktijk van 'rendition', het uitleveren van gevangenen aan landen waar die gevangenen waarschijnlijk worden gemarteld, onder Obama niet is gestopt - Hersh zei het eufemistisch ('hij laat nog steeds mensen oppakken en ze ondervragen in landen met een andere wetgeving') maar het kan maar ťťn ding betekenen.
    Waarom vergeven wij Obama meer dan Bush?
    Omdat de beeldvorming altijd zegeviert en niet de feiten.


Red.:   Macht alfa's. En AG wil dit.



De Volkskrant, 03-12-2012, column door Arnon Grunberg

Performancekunst
.
Op de site van de Volkskrant las ik een interview van Laura de Jong met de kunstenares Tinkebell. De controverse rond Tinkebell was me ontgaan, maar uit het interview begreep ik dat ze van haar overleden kat een tas had gemaakt en dat zij sindsdien door talloze Nederlanders wordt gehaat. Waaruit weer eens blijkt dat de boze Nederlanders slechts een excuus zoeken om boos te zijn. Wat is er mooier dan je overleden huisdier als een handtas of riem bij je te dragen?
    Tinkebell verdient navolging. Asielzoekers in Nederland worden zoals bekend behandeld als dieren. Zouden we, om hen te helpen, de asielzoekers niet kunnen veranderen in levende kunst? Bijvoorbeeld door kunstenaars tekeningen op hun lichamen te laten maken.
    De asielzoekers vinden zo hun weg naar musea als performancekunst. Hierdoor is meteen de illegaliteitsproblematiek opgelost. Het gaat dan immers om het behoud van cultureel erfgoed.


Red.:   Iedereen moet toegelaten worden. Migratiefundamentalisme.


De Volkskrant, 05-12-2012, column door Arnon Grunberg

Morele zelfgenoegzaamheid

Kunt u zich de Mars der Beschaving nog herinneren? Afgelopen zaterdag stond in NRC Handelsblad een interview met theatermaker Eric de Vroedt, die betrekkelijk sympathieke dingen over kunst en engagement te melden had. Hij vertelde onder andere dat de mars niet was bedoeld om de bezuinigingen van tafel te krijgen, maar dat het veeleer een opdracht was aan de demonstranten zelf.
    Demonstreren als yoga; door het roepen van leuzen kunnen de demonstranten in extase worden gebracht.
    Dit neemt niet weg dat aan de Mars der Beschaving ironische kantjes kleefden. Als deze niet was bedoeld om de bezuinigingen van tafel te krijgen, ging het dan niet vooral om het tonen van morele zelfgenoegzaamheid?
    Zoals sommige rijke exhibitionisten hun rijkdom wensen te etaleren door middel van hun auto, zo zijn er ook personen die graag willen laten zien, door middel van een mars, dat ze beschaafd en kunstzinnig zijn.


Red.:   Ergste morele zelfingenomenheid: PC'ers, MC'ers, en de PC'er en MC'er AG.



De Volkskrant, 07-12-2012, column door Arnon Grunberg

Humaan

Bij elk zwaar misdrijf dat veel aandacht krijgt, klinkt de roep om strengere straffen. Niet alleen omwille van de wraak, maar ook omdat men kennelijk meent dat sommige daders niet terug kunnen keren naar de maatschappij.
    Des te opmerkelijker dat de roep om de doodstraf zelden serieus wordt genomen.
    Ik pleit niet voor de doodstraf, maar is levenslange opsluiting - tbs komt vaak neer op levenslange opsluiting - echt humaner?
    Als wij impliceren dat bepaalde criminelen bij wijze van spreken ongeneeslijk zijn, moet een beschaafde samenleving hun dan niet, net als aan andere ongeneeslijk zieken, euthanasie aanbieden? Idem dito inzake uitgeprocedeerde asielzoekers.
    Misschien zijn sommige mensen tegen de doodstraf omdat zij die straf te mild vinden en bevredigt alleen levenslange mishandeling hun behoefte aan rechtvaardigheid.
    De gedachte dat laten wegrotten humaner is dan doden geeft aan hoezeer ethiek en sentiment met elkaar verward worden.


Red.:   obsessie asielzoekers


De Volkskrant, 10-12-2012, column door Arnon Grunberg

Beschaving

Was Nederland vroeger een beter land dan nu? In een interessant stuk dat zaterdag in de Volkskrant stond, meent Sander van Walsum van wel. Ik betwijfel dat. Ja, vroeger waren de Nederlanders meer onder elkaar. Vandaar dat veel Nederlanders moeite hadden met de paar Joden die in 1945 uit de concentratiekampen terugkeerden. Dat was niet de bedoeling.
    Tegenwoordig zijn alle metropolen multiculturele samenlevingen of zullen dat snel worden.
    Een misdaad verklaren door te wijzen op de etnische afkomst van de dader lijkt mij reductionisme. Klasse zal een rol hebben gespeeld - er zijn ook rijke allochtonen - en intelligentie.
    Het is mijn hypothese dat het IQ van daders van zogenoemd zinloos geweld aanmerkelijk lager zal zijn dan het IQ van daders die op grote schaal fraude hebben gepleegd.
    Om het beschavingsproces verder vooruit te helpen zullen wij, vrees ik, het aantal domme mensen op deze wereld moeten reduceren.


red.:  Joden Ad judaicum. Ad holocautum. Anekdotsisch bewijs. Ad ponandum. 'Dat was niet de bedoeling': smeerlapperij.'Tegenwoordig zijn alle metropolen multiculturele samenlevingen of zullen dat snel worden' tegenwoordig worden metropolen steeds meer walgelijke poelen.
Om het beschavingsproces verder vooruit te helpen zullen wij, vrees ik, het aantal mensen met hoog IQ en en voorkeur voor gemengde metropolen op deze wereld moeten reduceren.



De Volkskrant, 12-12-2012, column door Arnon Grunberg

Anti-Amerika

Dat er links anti-Amerikanisme bestaat is een gegeven, al is het minder virulent dan vroeger, maar er heeft ook altijd rechts anti-Amerikanisme bestaan.
    De achterhoede van de LPF was volgens mij doordesemd met anti-Amerikanisme en bij de PVV, hoewel niet openlijk anti-Amerikaans, borrelden uiteraard dezelfde sentimenten op.
    Blinde bewondering voor Amerika is naÔef, toch betwijfel ik of wij beter af zouden zijn met een andere wereldleider (hoe moet de 'balance of power' worden gehandhaafd zonder wereldleider?). China? Rusland? Europa?
    Sommige Republikeinen mogen tegen immigratie zijn, maar immigratie zit nog in het dna van Amerika. Ook is het kortzichtig te denken dat de rol die religie in de Amerikaanse samenleving speelt uitsluitend destructief zou zijn.
    Ik houd van Angela Merkel - ik zou graag willen dat zij de scepter over Nederland zwaaide - maar ook Duitsland heeft Amerika nodig.
    Anti-Amerikanisme ruikt vrijwel altijd naar het riool.


Red.:   Nationalisme mag niet. Behalve Amerikaans nationalisme. Waarom: 1: Amerika is geen land maar een Imperium 2: In Amerika zijn de rijkien nog meer de baas dan hier. 3: In Amerika zijn de joden nog meer de baas dan hier Amerikanisme ruikt altijd naar het riool


De Volkskrant, 13-12-2012, column door Arnon Grunberg

Geweld

De consumenten van het nieuws lijken steeds sneller verveeld te raken. Dat komt omdat het Westen feitelijk een 'gated community' is. Veilig en welgesteld. Hoezeer geweld in Nederland een taboe is geworden, mag blijken uit de vrijwel unanieme verontwaardiging na de dood van een grensrechter. Al was de verontwaardiging zelf niet altijd even beschaafd.
    Logisch dat het anarchistische geweld in SyriŽ of Egypte verveelt. Het is moeilijk voor te stellen dat op een avond op het Tahrirplein tientallen mensen worden gemolesteerd - tegenstanders van Morsi in dit geval.
    Morsi, van De Moslimbroederschap, ooit dus een vijand van het Egyptische leger, lijkt nu de steun van dat leger te hebben. Hij heeft in elk geval de steun van Amerika.
    Morsi is het paard waarop het Westen wedt. Maar ook de westerse waarden worden aangepast aan reŽel bestaande machtsverhoudingen. Dient zich in Egypte een beter paard aan, dan zal het Westen daarop wedden.


red.:   gated community: migratiefundamentalisme


De Volkskrant, 14-12-2012, column door Arnon Grunberg

Klassenbewustzijn

'Wat is er mis aan wijken met concentraties van mensen met een laag inkomen?' vraagt Maarten van Ham, hoogleraar stedelijke vernieuwing, zich in NRC Handelsblad af.
    Het bestrijden van alle vormen van segregatie is een gemeenplaats geworden, maar terecht vraagt Van Ham wat je wint als je een dure koopwoning naast een sociale huurwoning neerzet.
    Begrijpelijk dat mensen die bijvoorbeeld drie keer modaal verdienen graag bij elkaar willen wonen, al was het maar uit angst dat een van hun kinderen straks trouwt met iemand die anderhalf keer modaal verdient, wat neerwaartse sociale mobiliteit betekent.
    Ik ga niet zo ver als de schrijver Tom Wolfe door te beweren dat de mens maar een obsessie kent: status. Wel geloof ik dat klassenbewustzijn nauwelijks kan worden overschat. Het zogenaamde debat in Nederland over integratie is in feite klassenstrijd.
    Radicale gelijkheid is net zo'n illusie als een klassenloze maatschappij.


Red.:    Elitarisme. Leugen:  Het zogenaamde debat in Nederland over integratie is in feite klassenstrijd. Migratiefundamentalisme. Multiculturalisme, voor Nederlanders - niet voor joden, natuurlijk - die hoeven geen culturen in te passen



De Volkskrant, 15-12-2012, column door Arnon Grunberg

Normaliteit

'Zullen we een filmpje maken?' vroeg mijn vriendin, 'van hoe we seks hebben?' Ze zette haar iPhone op de boekenkast. We hadden seks terwijl haar iPhone ons filmde, maar halverwege drong het tot me door: dit komt vroeg of laat op het internet.
    'Je moet het verwijderen', zei ik.
    'Vertrouw je me niet?'
    'Jawel', zei ik, 'maar straks is het uit en dan ga je me chanteren.'
    Het werd een vreselijke scŤne. 'Is dit hoe je over me denkt?' vroeg ze. 'Denk je dat ik zo laag ben? Bovendien sta ik zelf ook op het filmpje, dat ga ik toch niet op het internet zetten?'
    'Wanhoop drijft mensen tot het uiterste', zei ik.
    We bekeken de film en de kwaliteit was verbazingwekkend goed. 'Ik ga het verwijderen', zei ze, 'en ik ga nooit meer een filmpje van ons maken.'
    Normaliteit bestaat niet, er zijn alleen verschillende gradaties van paranoia.Arnon Grunberg


Red.:  Laatste zin: cynisme


De Volkskrant, 17-12-2012, column door Arnon Grunberg

Autistenprobleem

Volgens de eerste berichten had Adam Lanza het syndroom van Asperger. Gaan we het na het Marokkanenprobleem nu over het autistenprobleem hebben? Of geven we de Amerikaanse wapenwetgeving de schuld?
    Het lijkt me kortzichtig om geweld te reduceren tot ťťn kenmerk van de dader of tot een schijnbare fout in de wetgeving.
    Verder is geweld minder gruwelijk als het een doel heeft. Wanneer bij een NAVO-bombardement in een land waar we nooit op vakantie zullen gaan 26 burgerslachtoffers vallen, hoort dat volgens ons bij de risico's van de oorlog.
    Als een terroristische organisatie 26 burgers doodt, is dat meestal ook niet zo erg aangezien dergelijke organisaties idealen hebben. Tenzij er een Nederlander onder de slachtoffers is uiteraard.
    Het is een illusie dat strengere wapenwetgeving het probleem oplost. Er zullen altijd een paar burgers zijn die geen sociaal wenselijk gedrag willen vertonen. Tenzij we op grote schaal overgaan tot dwangmedicatie.


red.:   geen Marokkanenprobleem: migratiefundamentalisme


De Volkskrant, 18-12-2012, column door Arnon Grunberg

Taak

'Zaaddodend proza': zo typeerde Bas Heijne zaterdag in NRC Handelsblad de reactie van de heer Rutte op de open brief van Jeffrey Arenz, die Rutte had gevraagd om pesterijen aan te pakken.
    Heijne verzocht Rutte het nog een keertje over te doen, maar dan 'met gevoel'.
    Ondanks de ernst van de zaak lachte ik hartelijk, maar tegelijkertijd vroeg ik me af of het tonen van gevoelens ook inhoudt dat er gevoelens zijn.
    Wat zijn 'echte gevoelens'?
    En kunnen we verwachten van Rutte, feitelijk een zetbaas, ingeklemd tussen Obama en Merkel met een paar centimeter bewegingsvrijheid, dat hij zijn rituelen 'met gevoel' uitvoert?
    Afgezien daarvan betwijfel ik, hoe naar pesten ook kan zijn, of het aan de overheid is om het te bestrijden. Meer en meer krijgt zij de taak toebedeeld die vroeger de lieve God had: het wegnemen van al het lijden.
    De overheid? Weer een god die faalde.


red.:  'god die faalde': judaÔsme, met spijt van ondergang. gevolg: cynisme - nu aangaande overheid. Neoliberalisme is nieuwe god

 

De Volkskrant, 19-12-2012, column door Arnon Grunberg

Afstand

'Gemiddeld woont de Nederlander op 10 kilometer afstand van zijn moeder', schreef Martin Sommer zaterdag in de Volkskrant om aan te tonen dat het meevalt met de globalisering.
    Ironisch genoeg berichtte de Volkskrant een dag later dat steeds meer Duitse bejaarden naar Slowakije uitwijken omdat de bejaardenzorg daar goedkoper is. Waarom niet? De economische situatie is dikwijls een doorslaggevende reden voor emigratie.
    Hoenderloo en Neustadt an der WeinstraŖe zijn wellicht nog homogene gemeenschappen, alle metropolen zijn multicultureel.
    Een meritocratie beoordeelt mensen niet op afkomst, geloof of geaardheid maar op kennis en vaardigheden. Mensen gaan daarheen waar hun kennis en vaardigheden het best worden beloond. De meeste werknemers in Silicon Valley zullen niet vlak bij hun ouders wonen.
    Als de middenklasse aan de illusie hecht dat er op 10 kilometer afstand van de eigen moeder altijd werk te vinden is, dan vrees ik dat die middenklasse neerwaartse sociale mobiliteit omarmt.


Red.:   Nomadisme


De Volkskrant, 20-12-2012, column door Arnon Grunberg

Gehakt.

De Leidse Huizingalezing is een instituut. Bekendste lezing is vermoedelijk die van Karel van het Reve uit 1978: Literatuurwetenschap: het raadsel der onleesbaarheid, waarin gehakt wordt gemaakt van de literatuurwetenschap.
    Dit jaar sprak geŽngageerd publicist Geert van Istendael de lezing uit - een ingekorte versie werd in NRC Handelsblad afgedrukt.
    Van Istendael poogt gehakt te maken van de economische wetenschap door te roepen dat 'het geloof in de onzichtbare hand nog steeds de heersende religie der economen is'. Daarnaast suggereert hij dat de Europese commissarissen te vergelijken zijn met de volkscommissarissen van 'kameraad Stalin'.
    Ik vrees dat Van Istendael nog niet ťťn bladzijde van Adam Smith heeft gelezen. Ook heeft hij zich slecht geÔnformeerd. De economische wetenschap is meer dan een beroemd citaat van Smith.
    Alsof je de filosofie van tafel veegt omdat je weleens iets hebt gehoord over Hannah Arendt en de banaliteit van het kwaad.
 

Red.:   'poogt gehakt te maken': stroman (Istendael heft gewoon kritiek). 'Adam Smith': ad professorandum. 'Ook heeft hij zich slecht geÔnformeerd.': ad ponandum.  'Hannah Arrendt': joods. (tevens voltooiing stroman). En dit natuurlijk allemaal omdat AG liefdes bekritiseert worden: neoliberalisme en Europeanisme = anti-nationalisme. Prompt komen er joden in zijn hoofd op. En de oorlog (Arendt: holocaust-filosofie:  The Origins of Totalitarianism: nou dat is totaal geen raadsel: het judaÔsme

 

De Volkskrant, 21-12-2012, column door Arnon Grunberg

Keuzevrijheid

Alle ouders beschadigen hun kinderen, maar volgens sommigen beschadigen bepaalde ouders hun kinderen op zo'n manier dat de overheid zou moeten ingrijpen.
    Micha de Winter, hoogleraar pedagogiek, vindt dat de zoon van Francis Kenter, de zogenoemde 'rauwmoeder', uit huis moet worden geplaatst.
    Zijn argumentatie lijkt op die waarop voorstanders van het boerkaverbod zich beroepen: vrouwen in boerka worden onderdrukt en daarom moet de overheid hen bevrijden.
    Zelf geeft zoon Tom (15) aan dat hij ondanks de theorieŽn van zijn moeder over voedsel graag bij haar wil blijven.
    Als wij een kind van 15 in staat achten om een gelijkwaardige seksuele relatie met een volwassene aan te gaan, wat in Nederland het geval is, mogen wij er ook van uitgaan dat hier sprake is van keuzevrijheid.
    Tom moet niet tegen zijn zin in 'bevrijd' worden. Juist een puber heeft recht op een milde vorm van zelfdestructie.


Red.:  Overheid. Jood.


De Volkskrant, 22-12-2012, column door Arnon Grunberg

Huisdier.

Misschien zal de tragedie in Newtown leiden tot een aangescherpte wapenwetgeving in Amerika, maar het resultaat zal vooral symbolisch zijn. Kennelijk mogen burgers alleen worden gedood in de 'periferie' van deze wereld, zeg Pakistan, bijvoorbeeld door Amerikaanse drones.
    Wapens zijn overal relatief eenvoudig verkrijgbaar, ook in Nederland, en daders zoals in Newtown worden dikwijls gedreven door een zekere geldingsdrang. We zouden daarom net zo goed 'de cultus van de roem' of de hedendaagse (gewelddadige) spektakelzucht aan banden kunnen leggen.
    In theorie heb ik sympathie voor de Amerikaanse gehechtheid aan wapenbezit. Een paar jaar geleden interviewde ik een wapenhandelaar in South Carolina. Hij verdedigde het recht op wapenbezit omdat hij zich indien nodig wilde kunnen verzetten tegen de overheid.
    De gedachte dat de overheid een potentiŽle gewapende vijand is, is de Nederlandse burger vreemd. Wat dat betreft verhoudt de Nederlander zich tot de overheid als een huisdier tot zijn baasje.


Red.:   Overheid. 'In theorie heb ik sympathie voor de Amerikaanse gehechtheid aan wapenbezit.' Hij durft het niet te zeggen, maar natuurlijk is hij voluit voor wapenbezit. Alles tegen de overheid.

 

De Volkskrant, 24-12-2012, column door Arnon Grunberg

Cadeau

Op donderdag stond in de Volkskrant een leuke column van Peter de Waard over de 'scroogenomic' Joel Waldfogel, die zich tegen kerst- en andere cadeautjes keert omdat die volgens hem kapitaalvernietiging zouden zijn; we krijgen boeken die we liever niet lezen en wijn die we liever niet drinken.
    Cadeaus hebben economen altijd voor raadsels gesteld, want hoe verklaar je deze 'geldverspilling' in economische termen? En dat terwijl er economieŽn hebben bestaan die louter uit giften bestonden.
    Waldfogel is een matig psycholoog. Door een cadeau wil iemand zich aan ons binden - soms tot wederzijds genoegen - het cadeau moet de relatie bestendigen. De gever zegt tegen de ontvanger: ik doe moeite, je staat bij me in het krijt.
    Het is voorstelbaar dat ouders exorbitante cadeaus onder de kerstboom leggen in de hoop dat hun kinderen later meer dan ťťn keer per maand naar het verpleegtehuis zullen komen.
 

De Volkskrant, 27-12-2012, column door Arnon Grunberg

Illegaal

'Misschien had ik ook geen zin om weg te gaan als ik uit SomaliŽ kwam. Maar het is niet wat we met mekaar hebben afgesproken.' Aldus de heer Teeven zaterdag in de Volkskrant.
    Maar berusten die 'afspraken' niet op de wet van de jungle, dat wil zeggen op willekeur?
    Emigratie is van oudsher een uitstekend middel geweest om je leven te verbeteren. En dat van anderen. Zoals ik eerder noteerde, zouden vrijwel alle restaurants in steden als New York en Los Angeles sluiten als de illegalen worden uitgezet.
    Protest is een relikwie. Wie het beleid van politici wil veranderen, moet facts on the ground creŽren.
    Als u op een zinvolle manier burgerlijk ongehoorzaam wilt zijn, neemt u in 2013 een illegaal in dienst. De gemiddelde illegale Afghaan werkt vermoedelijk liever voor de helft van het minimumloon in een bakkerij in Drachten dan dat hij teruggaat naar Afghanistan.


Red.:   En degene die nu dit werk doet, kan doodvallen. want de aalmoes verstrekt door overheid is er ook niet meer want er is geen overheid meer volgende Arnon met de bokkepoten en de horens



De Volkskrant, 28-12-2012, column door Arnon Grunberg

Onbehagen

Wanneer wordt een ongemak een maatschappelijk probleem? Wie veroorzaakt het?
    Je kunt de media de schuld geven, maar zoals iemand tegen me zei: 'De media hebben veel gedaan maar niet alles.'
    Een maatschappij zonder problemen is een illusie. Het immer aanwezige menselijke onbehagen dient benoemd te worden, voilŗ een maatschappelijk probleem.
    Veel hangt af van de vraagstelling. Stel je houdt een enquÍte onder Nederlanders en je vraagt: 'Hebben joden te veel invloed in Nederland?'
    Ik schat dat 15 tot 20 procent met 'ja' antwoordt. Dan is er een joods probleem gecreŽerd.
    Je kunt mensen ook vragen: 'Hebt u vertrouwen in de economie?' Een ruime meerderheid zal 'nee' antwoorden.
    Of: 'Zijn er het afgelopen jaar allochtonen bij u over de vloer geweest?'
    Zie ook mijn binnenkort te verschijnen essaybundel Zelf een maatschappelijk probleem creŽren.
    Vooral deel 2 zal sommige mensen een genoegen doen: Het maatschappelijk probleem, dat ben ikzelf
 


red.:   zie Oververtegenwoordiging, bronnen
 

De Volkskrant, 29-12-2012, column door Arnon Grunberg

Vader

Op 16 december van dit jaar zou mijn vader 100 zijn geworden. Ik weet weinig over hem.
    Zijn vader overleed aan verwondingen die hij tijdens de Eerste Wereldoorlog als soldaat in het Duitse leger had opgelopen. Zijn moeder werd vergast.
    Hoewel mijn vader in Berlijn is geboren, was zijn eerste paspoort uitgegeven door het Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk. Tot kort voor zijn geboorte hadden zijn ouders in Lemberg gewoond, het huidige Lviv.
    Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat hij ondergedoken in Nederland, niet als Jood maar als gedeserteerde Wehrmachtsoldaat.
    Daarna werd de radio zijn grootste passie. Vrijwel de hele dag, ook als we aan het eten waren, luisterde hij naar Duitse radiozenders, Deutsche Welle, Deutschlandfunk.
    Hij moet de familie Frank hebben gekend, want een keer zei hij tijdens het avondeten: 'Margot was veel mooier en intelligenter dan Anne.'
    Maar meteen daarna werd hij weer in beslag genomen door de radio.


Red.:   Joden, holocaust

 

De Volkskrant, 04-01-2013, column door Arnon Grunberg

Onwetendheid

Het autoriteitsargument. Rens van Tilburg haalde woensdag in de Volkskrant The New York Times aan, die, zoals inmiddels genoegzaam bekend, de grond gelijkmaakte met de nieuwbouw van het Stedelijk. Hij meldde dat de recensent van die krant, Michael Kimmelman, volgens Wikipedia 'de scherpzinnigste kunstcriticus van zijn generatie' is. Voor het geval The New York Times zelf niet gezaghebbend genoeg zou zijn.
    Nadat Van Tilburg zich naar eigen zeggen heeft gehuld in een 'gepast stilzwijgen' aangaande de nieuwbouw van het Stedelijk maakt hij van de gelegenheid gebruik om zich lichtelijk ironisch af te vragen of 'abstract werk' kunst is.
    De autoriteit die Van Tilburg is, vindt duidelijk van niet.
    Kunst is kunst omdat het als kunst wordt aangemerkt, zoals wetenschap wetenschap is omdat het op wetenschap lijkt. Al kun je natuurlijk doen alsof Marcel Duchamp nooit heeft bestaan.
    Tegenwoordig geldt onwetendheid als een bijzonder authentieke vorm van autoriteit.


red.:   Om te brullen van de lach. Over ketels enzo gesproken. G heeft de pest aan Van Tilburg, wegens diens niet-oligarchische stukjes.



De Volkskrant, 05-01-2013, column door Arnon Grunberg

Frummelen

Op 17 november 1977 zond de Vlaamse televisie een interview met W.F. Hermans uit - het is te vinden op Cobra.be. Kort daarvoor heeft Hermans de Prijs der Nederlandse Letteren ontvangen. Wat opvalt zijn de handen. Vooral in het begin van het interview is Hermans onophoudelijk aan het frummelen. Op het neurotische af. Hermans lijkt een door en door onzekere man.
    Later in het interview zegt hij dat de behoefte van de mens om in onzin te geloven onoverwinnelijk is. Waaraan hij toevoegt: 'Niets goeds wordt er teweeggebracht door de ene onzin door de andere te vervangen.'
    De geschiedenis van de mens in ťťn zin samengevat: het vervangen van de ene onzin door de andere.
    Het agressief bestrijden van andermans onzin, ook tegenwoordig een geliefde hobby, vooral als het om de onzin van kwetsbare minderheden gaat, dient veelal om eigen onzin aan het oog te onttrekken.


Red.:   Kwetsbare minderheden. Zijn dus niet gelijkwaardig. En waarom zijn ze kwetsbaar?



De Volkskrant, 09-01-2013, column door Arnon Grunberg

Gesprek van de dag

Zou er werkelijk 'een gesprek van de dag' bestaan, iets waar iedereen het die dag over heeft? Een paar weken geleden werd dit door Wouter Bos in de Volkskrant gesuggereerd. Opmerkelijk is dat dat gesprek van de dag altijd over zogenaamde lage cultuur moet gaan.
    Een rechter die zowel in Den Haag als in Amsterdam werkt, vertelde me onlangs dat de rechters in Den Haag zoveel gezelliger waren dan die op de Parnassusweg. Zouden die Haagse rechters over een gescheiden voetballer babbelen? Mijn intuÔtie zegt van niet; gespreksthema's worden in hoge mate bepaald door sociale klasse.
    Hoewel het misschien nuttig is om iets meer te weten te komen over de traditie waartoe je behoort, bestaat er geen verplichting kennis te nemen van 'hogere cultuur'. Maar om degenen die weigeren mee te praten over 'lagere cultuur' te beschuldigen van snobisme, daarvoor is maar ťťn woord toepasselijk: verelendung.


Red.:   elitarisme


De Volkskrant, 11-01-2013, column door Arnon Grunberg

Maffiaprincipe

De filosoof Stephen T. Asma schreef een interessant artikel De mythe van universele liefde. (Te lezen op de site van The New York Times.) Asma haalt een gedachte-experiment aan van William Godwin. Er zitten twee mensen in een brandend gebouw, aartsbisschop Fťnelon, die de mensenrechten heeft verdedigd, en een kamermeisje. Je kunt er maar ťťn redden. Het kamermeisje is je moeder.
    Terecht stelt Asma dat het begrijpelijk is dat wij familieleden en vrienden anders behandelen dan vreemden.
    Het menselijk vermogen tot solidariteit is beperkt, wij kunnen hooguit proberen de schade die wij anderen toebrengen te beperken. Ik ben dan ook sceptisch over de verbindende kracht van de natiestaat. Uiteraard voelt een Nederlander meer genegenheid voor een Italiaanse vriend dan voor een willekeurige andere Nederlander.
    Het maffiaprincipe regeert, en dat bedoel ik niet cynisch. Wij beschermen een kleine groep mensen om ons heen, buiten die kring begint de onverschilligheid.


Red.:  Laatste opmerking: slaat natuurlijk eerst op Grunberg zelf, dan de joodse cultuur om hem heen.



De Volkskrant, 14-01-2013, column door Arnon Grunberg

Zondebok

'Dat bankiers geldwolven zijn staat niet ter discussie,' schreef Peter de Waard in een uitstekende column vrijdag in de Volkskrant, waarin hij de gemeenplaats van de bankier als psychopaat ontmaskert. Het stigmatiseren van beroepsgroepen is vermoedelijk minder schadelijk dan het stigmatiseren van bevolkingsgroepen, het blijft een tikkeltje abject.
    Ik betwijfel zelfs dat de bankier per definitie een geldwolf is. Is hij echt een grotere geldwolf dan een taxichauffeur die expres omrijdt of een loodgieter die onderdelen in rekening brengt die hij niet heeft gebruikt?
    Bovendien kan de bankier alleen functioneren doordat particulieren en bedrijven hun geld naar zijn bank hebben gebracht en daar zo veel mogelijk rente over willen krijgen, geldwolven dat ze zijn.
    Lang niet alles wat bankiers doen is goed en striktere controle van het bankwezen lijkt ook mij een prima zaak, maar de bankier als zondebok is niet minder populistisch en kortzichtig dan de moslim als zondebok.


Red.:    tjonge, twee goorheden op dezelfde hoop


De Volkskrant, 15-01-2013, column door Arnon Grunberg

Heimat

Onder de kop 'Europeaan blijft liefst in de Heimat' omschreef Thomas von der Dunk zaterdag in de Volkskrant het reŽel bestaand nationalisme als volgt: 'Hier ben ik geboren, dus hier ga ik dood.'
    Echter, de onderlaag weet allang dat het niet vanzelfsprekend is te leven en te sterven waar je bent geboren, de bovenlaag ook.
    Vanwege de opwarming van de aarde en het vermoedelijk schaarser worden van de grondstoffen zullen steeds meer mensen sterven in landen waar ze niet zijn geboren.
    Zolang folklore als Sinterklaas of stierenvechten niet gepaard gaan met etnische zuiveringen hoeft de vreemdeling nergens last van te hebben.
    Een tijd terug schreef ik dat ik in Paraguay hoorde dat de mennonieten in Bolivia karren met vierkante wielen gebruiken. Te snel gaan is zondig. Nu ook weer doet het geloof in de onontkoombaarheid van de natiestaat mij denken aan vierkante wielen.


Red.:   Te vervangen door de ronde wielen van de woonwagen van de nomade, eventueel vergezeld van zijn kamelen





Offer

Op mijn 15de zag ik de film Betty Blue van Jean-Jacques Beineix, gebaseerd op een roman van Philippe Djian. De film gaat over een amour fou, tussen Zorg en Betty. Betty wordt langzaam steeds gekker en belandt in een gesticht, waar Zorg haar met een kussen uit haar lijden verlost.
    Afgelopen week zag ik eindelijk Amour van Michael Haneke. De film gaat zoals bekend over de liefde tussen twee ouderen. De vrouw krijgt een hersenbloeding, en uiteindelijk verlost haar man haar uit haar lijden. Met een kussen.
    Ook Hanekes film gaat over een amour fou, al ligt bij hem de nadruk op caritas, de verzorgende kant van de liefde. Bij Beineix ligt de nadruk op eros. Beide films stellen echter dat liefde het offer is dat je voor de ander brengt. Na het offer volgt de genadedood.
    Liefde is, cru gesteld, de bereidheid om de geliefde te doden.


Red.:   psychopate overdrijving

 

De Volkskrant, 18-01-2013, column door Arnon Grunberg

Destructief

Verleden week schreef ik over een artikel van Zadie Smith in The New York Review of Books waarin ze het verschil tussen plezier en vreugde toelicht. Volgens Smith is vreugde, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, niet de overtreffende trap van plezier. Vreugde is pijnlijk, Smith gebruikt zelfs het woord terror, dat volgens haar een wezenlijk onderdeel van vreugde is. Waar het om gaat is dat je jezelf verliest in vreugde.
    Een filosoof vroeg zich naar aanleiding van dit artikel af of het rationeler zou zijn om plezier als levensdoel te kiezen of vreugde.
    De vraag wat rationeel is, is voor een groot deel cultureel bepaald. Verder zit in vreugde nu juist het verlangen om er niet meer te zijn. Je kunt moeilijk je eigen opheffing als levensdoel kiezen.
    Vreugde is altijd, in elk geval voor een deel, destructief. Soms is destructiviteit zelfs pure vreugde.


Red.:   Psychopaat cynisme


De Volkskrant, 19-01-2013, column door Arnon Grunberg

Leesclubje

Om de zoveel tijd ga ik naar het Rijswijks Lyceum, waar een leraar, Roland Louwerse, leesclubjes voor met name moslima's organiseert. Afgelopen maandag was ik er weer. Aanwezig waren: Nafiye uit Turkije, Zeynab uit Iran, Farah uit Marokko en Diana uit Congo (geen moslima, maar katholiek).
    We spraken over mijn laatste roman. Omdat die zich gedeeltelijk afspeelt in Irak kwam het gesprek op Iran.
    'Ik wil naar Iran', zei ik.
    Zeynab keek alsof ik iets ondeugends had gezegd.
    'Er is toch een Joodse gemeenschap in Iran?', vroeg ik.
    'Er is van alles in Iran', zei Zeynab.
    'En de Iraanse atoombom?', vroeg ik. 'Spreken jullie daar thuis over?'
    'De Iraanse atoombom staat bij ons thuis', zei Zeynab.
    Iedereen moest lachen.
    Toen begon ik over de jongensbesnijdenis, dat onderwerp haalt vaak de spanning weg. Overigens zijn ook pornoacteurs dikwijls besneden. Alleen al daarom zijn joden, moslims en pornoacteurs elkaars natuurlijke vrienden.

 

De Volkskrant, 23-01-2013, column door Arnon Grunberg

Zeloten.

De filosoof Karl Popper zei dat hij in zijn boek The Open Society and Its Enemies de vraag van Plato - wie moet over ons heersen? - had vervangen door een andere: hoe stellen we zo'n grondwet op dat we zonder bloedvergieten van onze heersers kunnen afkomen?
    Precies dat is inderdaad een van de belangrijkste kenmerken van een democratie, dus dat de regering (de heersers) opstapt zonder dat er bloed wordt vergoten. Daarnaast is het prettig als degenen die de wetten maken (volksvertegenwoordigers) en degenen die de wet moeten handhaven (justitie) niet al te corrupt zijn. De rest is versiering.
    Natuurlijk zijn er mensen die meer verwachten van de democratie, maar dan kom je al snel uit op anarchisme. Ik betwijfel of ze zo ver willen gaan.
    Personen die al te hoge verwachtingen van de democratische samenleving koesteren, hebben iets van zeloten.
    Fanatisme vindt zijn oorsprong in de hoge verwachting.


Red.:   Joden - Joden hebben weinig of niets met democratie - geen Jahweh, hŤ ...


De Volkskrant, 24-01-2013, column door Arnon Grunberg

Broodroof

Sterre Lindhout publiceerde dinsdag een mooie reportage in de Volkskrant over de morele kanten van het sneeuwruimen. Moet u uw stoep vegen? Mijn stoep in New York wordt geveegd door de 'superintendent'.
    Zonder specialisatie en uitbesteding van werk geen welvaart. Zelf je stoep vegen is bovendien een vorm van broodroof.
    Laat Justitie de detentiecentra voor asielzoekers openstellen zodat de burgerij de vreemdelingen kan inhuren om voor 8 euro per uur sneeuw te ruimen.
    Ook als het om uw privťleven gaat, kunt u werk verschaffen. Waarom zou u een plichtmatig gesprek met uw partner voeren als een ander, bijvoorbeeld een illegaal, dat voor u kan doen? Die heeft misschien nog iets nieuws te melden.
    In de tussentijd trekt u zich discreet terug om eindelijk een goed boek te lezen.
    Of het nu om uw stoep gaat of uw partner, het uitbesteden van taken draagt bij aan het geluk van allen.


Red.:   Broodroof is wat de graaiers doen namens AG.
 

De Volkskrant, 24-01-2013, column door Arnon Grunberg

Buurlegers

Recentelijk dronk ik koffie met een hoge Nederlandse militair die me vertelde dat Nederland en vrijwel alle andere Europese landen niet in staat zijn zelfstandig oorlog te voeren. Anders gezegd: trekt Nederland ten oorlog, heeft het het militaire apparaat van andere NAVO-landen nodig. 'Dat is lastig', zei de militair, 'in verband met het soevereiniteitsbeginsel.' Hij voegde eraan toe dat de wederzijdse militaire afhankelijkheid de stabiliteit ten goede komt.
    Ja, hoe kun je waarlijk soeverein zijn als je legers van andere landen nodig hebt om oorlog te voeren?
    Die hele discussie over de EU en het opgeven van de soevereiniteit van afzonderlijke lidstaten is dan ook een achterhoedegevecht. Militair gezien is er allang geen sprake meer van soevereiniteit. Macht, en daarmee soevereiniteit, zonder geweld bestaat niet.
    Groot-BrittanniŽ zal de EU niet verlaten. Amerika heeft al aangegeven dat niet te zien zitten en de Europese soevereiniteit wordt door Amerika gedoogd.


Red.:   de goorlap beweert dat legers nodig zijn om te kunnen beweren dat de EU nodig is om die legers in te tomen


De Volkskrant, 26-01-2013, column door Arnon Grunberg

GŁnter Grass

Op maandag reisde ik naar Hamburg om GŁnter Grass te interviewen. Hij kwam net uit het ziekenhuis maar hij was in goeden doen. We spraken over zijn gedichten over IsraŽl die voor controverse hadden gezorgd, zijn bekentenis dat hij bij de Waffen-SS had gediend, en zijn vriendschap met Paul Celan.
    In zijn memoires Beim Hšuten der Zwiebel schrijft Grass over zijn piemel: 'Ein Wiederholungstšter, den keine Strafe abschrecken kann.' En nog zijn er mensen die geloven dat zwaardere straffen helpen.
    's Avonds was ik weer bij mijn moeder. Ik zei: 'Ik was bij GŁnter Grass, hij is net zo oud als jij. Hij had een hartoperatie achter de rug maar zag er prima uit. Hij zat even bij de Waffen-SS, maar een aardige man.'
    'Ach, die kinderen wisten toch niets', zei mijn moeder.
    Toen zei ze peinzend: 'Misschien moet ik me ook aan mijn hart laten opereren.'


Red.:   Vergissing. Overbodig.


De Volkskrant, 28-01-2013, column door Arnon Grunberg

Geweld

Het monopolie van de staat op geweld heeft afgezien van enkele negatieve neveneffecten - de staat die het geweldsmonopolie misbruikt - het beschavingsproces geholpen. Zeker in West-Europa kunnen we ons vooral dankzij dat geweldsmonopolie relatief veilig en onbewapend voortbewegen.
    Maar natuurlijk is de behoefte aan geweld niet verdwenen. Mensen genieten van geweld in films, games en boeken. De morele verontwaardiging die geweld soms oproept is eigenlijk genot. Kortom, geweld is lekker. Althans voor daders en omstanders. Een illusie te denken dat alleen psychopaten van geweld kunnen genieten.
    De filosoof GŁnther Anders had het over 'de mogelijkheid om onbestraft onmenselijk te zijn'. Doet die kans zich voor, dan zullen velen er gebruik van maken.
    Geweld zal altijd een mogelijkheid blijven, onder andere om het eigen overleven veilig te stellen. Op staatsniveau wordt oorlog, al zijn we minder bloeddorstig dan vroeger, ook nu nog gezien als een manier om politiek te bedrijven.


Red.:   Gunst, iets goeds over de staat? Over psychopaten: genieten absoluut niet van geweld, maar van het resultaat van geweld.

 

 

De Volkskrant, 29-01-2013, column door Arnon Grunberg

Performancekunst

Een paar weken geleden vroeg een vriend aan me of het koningshuis geen geldverspillende hobby was; of het niet beter was om een spronsor te zoeken voor de koningin in plaats van belastinggeldgeld aan haar en haar familie te spenderen
    Eigenlijk een goed idee.
    Het overheidsgeld dat naar het koningshuis gaat, kan gezien worden als subsidie voor performancekunst. In dit tijdsgewricht bedruipen steeds meer kunstenaars zichzelf, dus ook het koningshuis zou op zoek moeten gaan naar een mecenas of sponsor.
    Vanaf voorjaar 2013 zal er, zodra een lid van het Koninklijk Huis in beeld komt, een mededeling verschijnen, bijvoorbeeld: 'Het Koninklijk Huis wordt u aangeboden door de Rabobank.'
    In vergelijking met Duitsland, waar na Richard von Weizsšcker weinig fatsoenlijke presidenten meer zijn geweest, en IsraŽl, waar een president een verkrachter bleek te zijn, is een koddig koningshuis een betrekkelijk elegante oplossing.
    Maar binnenkort wel met een andere broodheer.


Red.:   Natuurlijk begrijpt AG niets van cultuur, behalve die van Jahweh of cynisme/neoliberalisme


De Volkskrant, 30-01-2013, ingezonden brief van Haiko Flach, architect, Rotterdam

Grunberg

Prikkelen is natuurlijk de kunst van de columnist en het is grappig en dapper van de Volkskrant dat hij - onder de 34 foto's van onze koningin - de koningin een performancekunstenaar noemt.
    Grunberg maakt een fout als hij denkt dat de waarde van de lobbymogelijkheden en het relatiemanagement van een wielerploeg te vergelijken valt met die van het koningshuis. Een Rabobank zou dat laatste nooit kunnen bekostigen. Ons gezamenlijke bedrijfsleven kan dat misschien wel, maar dan betalen in feite wij, de belastingbetalers.
    Ook vergeet hij de invloed en meerwaarde voor het land van het koningshuis op moreel, cultureel en zelfs esthetisch gebied. Wat mij betreft verhoudt een koning of koningin zich tot een gekozen ceremonieel president als de Amsterdamse grachtengordel tot de Rotterdamse Lijnbaan. Die laatste is modern, functionalistisch, vervangbaar en dodelijk saai.


Red.:   Grunberg vindt de Lijnbaan nog veel te pittoresk. Die wil het vernagne door ťťn grote beton-met-glas-kolos. Want zowel beton als glas lijken op zand - zand als uit "uit de woestijn'. baksteen is van klei, en klei is van de rivier. nattigheid. niets voor kamelenruiters uit de woestijn.


De Volkskrant, 30-01-2013, column door Arnon Grunberg

Verleidingskunst

'Onze democratische grondrechten zijn het product van eeuwen van contestatie en mobilisatie. Dit heeft op nationaal niveau geresulteerd in rechtstatelijk verankerde, collectieve beslissingsbevoegdheden die via verkiezingen en publiek debat op democratische legitimiteit kunnen rekenen bij de Nederlandse bevolking.'
    Twee zinnen uit een manifest van een 'burgerforum' dat handtekeningen wil verzamelen om een referendum over de EU af te dwingen. Zaterdag gepubliceerd in NRC Handelsblad.
    Het initiatief komt van onder anderen een aantal hoogleraren (Klamer, Engelen, Zwart en Cliteur) en een filosoof (Verbrugge).
    De heren doen een 'van agtje'. Van Agt verzamelde onlangs handtekeningen om een muur in het Midden-Oosten te verwijderen. Er bestaan mensen die handtekeningen verzamelen kennelijk leuker vinden dan tuinieren.
    Men vergeet dat het volk niet zozeer niet bedrogen wil worden, het volk wil vakkundig worden verleid; democratie is verleidingskunst.
    Helaas hebben de heren, zo mag duidelijk worden uit hun pseudowetenschappelijk proza, weinig begrepen van verleidingskunst.


Red.:   Nomadist en eurofiel keert zich tegen democratische wens. Volk wil niet verleidt worden, maar wordt het wel door AG, ander joods tuig, en goy'im tuig

 

De Volkskrant, 31-01-2013, column door Arnon Grunberg

Belasting

Recentelijk was er ophef over de belastingconstructie die enkele bedrijven toepassen om minder belasting te hoeven betalen.
    De enige wezenlijke vraag luidt: is dit legaal?
    Het staat burgers vrij naar een supermarkt te gaan waar de havermout 10 cent goedkoper is, het staat Depardieu vrij zich in Rusland te vestigen omdat de belastingdienst hem daar een goed aanbod doet, en het staat bedrijven vrij binnen de grenzen van de wet zo min mogelijk belasting te betalen.
    Men zou dit kunnen voorkomen door een mondiaal belastingsysteem te creŽren, maar gelijktrekking van het belastingstelsel binnen de EU stuit al op problemen, dus een mondiaal belastingstelsel zal er niet snel komen.
    Een andere oplossing is de DDR navolgen. Muren om landen bouwen, daar wachters neerzetten en borden ophangen waarop staat: 'Op belasting- en andere vluchtelingen zal worden geschoten.'
    In naam van de moraal zullen velen dit toejuichen.


Red.:   Onze neoliberale Randist is natuurlijk voor de multinationals. En mensen met moraal deugen niet. Vindt de joodse amoreel.

 

De Volkskrant, 01-02-2013, column door Arnon Grunberg

Burgerlijkheid

'Fuck me like a dog, moest ik dan zeggen. Ik vind dat geen taal. Vreselijk. Eťn man heeft mij tijdens een scŤne ooit bitch genoemd. Ik heb hem in zijn gezicht geslagen.' Aldus pornoster Bobbi Eden in een lezenswaardig interview van Sara Berkeljon dat zaterdag in Volkskrant Magazine stond.
    De pornoster deed haar best burgerlijk over te komen. (Ik bedoel 'burgerlijk' geenszins negatief.)
    Als zelfs een beroemde Nederlandse pornoster de burgerlijkheid omarmt en veinst dat porno - ondanks misstanden, maar die zijn er overal - feitelijk de voortzetting is van burgerlijkheid met andere middelen, roept dat de vraag op: wat is antiburgerlijk? Een boerka?
    Ach, in Nederland wordt alles vanzelf burgerlijk: de pornoster, de koningin, de literatuur, de filosofie en de sport. Alles overgoten met dezelfde saus: er zijn misstanden, maar die zijn er overal.
    Zolang we echter met z'n allen de afgod van de burgerlijkheid blijven dienen komt alles goed.


Red.:    De ware goden zijn natuurlijk Jahweh en Alissa Zinovievna Rosenbaum

 

De Volkskrant, 04-02-2013, column door Arnon Grunberg

Getallen

In een brief aan Paul Auster schrijft J.M. Coetzee over de bankencrisis in 2008: 'Bepaalde getallen die hoog waren, zijn plotseling laag geworden, en als gevolg daarvan zijn we armer. (...) Er is niets veranderd behalve de getallen.'
    Wat Coetzee scherp ziet is dat de getallen op beeldschermen die de mondiale economie vormen weinig tot geen relatie hebben met de werkelijkheid waarin wij leven.
    Feitelijk is de mondiale economie een gigantisch psychologisch experiment waarbij mensen moeten reageren op steeds veranderende getallen. De redding van de SNS Bank door de staat, het zijn slechts getallen op beeldschermen die iets zijn veranderd.
    Wat populisme wordt genoemd is de onwil, of onmacht, om met dergelijke abstracties om te gaan. Men spreekt over 'ons geld', 'ons land' en 'ons volk' terwijl economie, staat en gemeenschap abstract zijn geworden.
    Oftewel, populisme is net als islamitisch fundamentalisme een reactie op en weerstand tegen de moderniteit.


Red.:   judaÔsme en neoliberalisme is net als islamitisch fundamentalisme een vorm van achterlijk en archaÔsch deken


De Volkskrant, 05-02-2013, column door Arnon Grunberg

Oranjegezind

In de Volkskrant van vrijdag vroeg Carel Brendel zich af waar de republikeinen van 1980 zijn gebleven.
    In 1980 was de Muur nog niet gevallen. Thatcher en Reagan moesten hun hoogtijdagen nog beleven. Amerika was zich aan het herstellen van de Vietnamoorlog en de bijna-burgeroorlog. In Duitsland waren intellectuelen die sympathie hadden voor de stadsguerrilla van de RAF. In Nederland bewees menig burger lippendienst aan de revolutie.
    Kortom, in 1980 waren er veel ironische revolutionairen, zoals nu iedereen ironisch de status quo omarmt. Zelfs zij die kanttekeningen bij de status quo plaatsen (tegen de EU, tegen de banken et cetera) zijn voor de status quo. Aangezien in Nederland de monarchie het symbool is van de status quo is men ironisch oranjegezind. Dat heeft niet zozeer met het koningshuis te maken als wel met mondiale ontwikkelingen. Laten we ook niet vergeten hoeveel Lady Di voor alle monarchieŽn heeft gedaan.


Red.:   Zelfs zij die kanttekeningen bij de status quo plaatsen (tegen de EU, tegen de banken et cetera) zijn voor de status quo. --- ach jee: zelfs zij die tegen het fascisme pleiten zijner eigenlijk voor. idem: communisme, nazisme, nationalisme enzovoort

 

De Volkskrant, 06-02-2013, column door Arnon Grunberg

Gidsland

Een van de aangename neveneffecten van de legalisering van het homohuwelijk is de officiŽle loskoppeling van seks en voortplanting. Nu het taboe op homoseksualiteit in West-Europa geslecht lijkt te zijn, kunnen andere taboes eraan geloven. Nederland kan gidsland zijn.
    Incest is in veel culturen taboe, waarbij we onderscheid moeten maken tussen seksuele relaties tussen broer en zus en ouder en kind, maar waarom zou een huwelijk tussen een volwassen kind en een van zijn ouders niet legaal kunnen worden? De 'eigenhandige' voortplanting is immers geen functie meer van het huwelijk.
    En tegenwoordig zal een vader of moeder die het moet afleggen tegen zijn of haar kind het net zo sportief opnemen als de spelers van Willem II wanneer ze van Feyenoord verliezen.
    Ikzelf zou bijvoorbeeld graag met mijn moeder trouwen. Alleen al daarom hoop ik dat meerderjarige zonen en dochters binnenkort met een van hun beide ouders mogen trouwen.


Red.:   Gestoord. Moedercomplex


De Volkskrant, 09-02-2013, column door Arnon Grunberg

Dekmantel

'Een morele opvatting an sich verandert niets aan de wereld, mensen vergeten dat vaak', schreef een vriend. In een maatschappij waar alles, in naam van de vrijheid van meningsuiting, gezegd mag worden, zijn morele opvattingen daarom strikt gezien frivool. De moraal moet door economische en militaire macht worden gesteund, wil zij iets voorstellen.
    Zou het kunnen dat vooral Nederlanders dit vergeten?
    Een vriendelijke jongeman ziet in een ex-bankier de personificatie van het kwaad, PowNews jaagt op daders van een mishandeling.
    PowNews en aanverwante media zijn hiermee feitelijk de voortzetting van de katholieke kerk met Nederlandse middelen. Domheid verspreiden met het opgeheven vingertje - domheid en moralisme gaan hand in hand - en dat alles uiterst belegen, hypocriet, en humorloos.
    Kortom, moraal als een dekmantel.
    Veel Nederlanders mogen de schandpaal in ere willen herstellen, maar misschien moeten ze leren om hun moraal, net als hun belastingaangifte, geheim te houden.


Red.:   Nederlanders moeten hun moraal geheim houden, maar joden mogen die iedere dag op de voorpagina en talloze andere pagina's breeduit etaleren - hier ter verdediging van bankiers:  "ike, ikke ikke en de rest kan stikke (die hebben god), het recht van de sterkste en winner takes all


De Volkskrant, 14-02-2013, column door Arnon Grunberg

Verlangens

Tegenwoordig kunnen wij ons liefde alleen nog maar voorstellen als verlangen naar een wezen dat een volwassen menselijk lichaam heeft. Dat lichaam moet bovendien enigszins intact zijn. Zo vroeg Maartje Wortel zich zaterdag in de Volkskrant af of ze nog wel van haar geliefde kon houden als de benen van die geliefde zouden worden geamputeerd.
    Het erotische verlangen naar een wezen met het lichaam van een dier is niet alleen verboden, wij kunnen ons dat eigenlijk ook niet voorstellen. Edward Albee schreef een prachtig toneelstuk over een man die verliefd wordt op een geit; een succes werd het nooit.
    Verder beschouwen wij de liefde voor God en de waarheid als uitstervende rariteiten.
    Van de liefde eisen wij hetzelfde als van het kapitalisme. Zowel de liefde als het kapitalisme is een systeem dat onze hevigste en intiemste verlangens moet bevredigen.
    Maar voor wat hoort wat. Alles heeft een prijs.


red.:   Liefde en kapitalisme ... 'Alles heeft een prijs' Goor neoliberalisme


De Volkskrant, 16-02-2013, column door Arnon Grunberg

Paternalisme

In The New York Review of Books stond een interessante bespreking door Cass R. Sunstein, een jurist, van Sarah Conly's boek Against Autonomy: Justifying Coercive Paternalism.
    Zoals de titel al suggereert, gaat dat boek over de vraag hoe paternalistisch de overheid moet zijn. Een van de belangrijkste vragen, misschien dť belangrijkste vraag waarover 'gedebatteerd' zou moeten worden.
    IntuÔtief ben ik geneigd te zeggen dat het individu recht heeft op zelfdestructief gedrag en dat de overheid, al was het maar vanwege het gevaar van machtsmisbruik, zo min mogelijk keuzes aan de burger moet opdringen.
    Tegelijkertijd blijkt uit allerlei onderzoeken dat het individu niet goed in staat is de beste keuzes voor zichzelf te maken. Een zeker paternalisme lijkt daarom wenselijk en onvermijdelijk.
    Maar eerst dient het besef gemeengoed te worden dat onze grootste vijand niet de moslims zijn noch de EU noch het neoliberalisme.
    Wijzelf zijn onze grootste vijand.


Red.:   leve neoliberalisme, moslims en de EU - de heilige drie-eenheid


De Volkskrant, 18-02-2013, column door Arnon Grunberg

Games

Leiden gewelddadige games en films tot (meer) geweld?
    Sommigen denken van wel, maar in de wetenschapsbijlage van The New York Times werd een onderzoek aangehaald waaruit blijkt dat de stijging van de verkoop van gewelddadige games gepaard gaat met een daling van geweldsdelicten.
   Het grote voordeel van entertainment en kunst: wij kunnen onze immorele fantasieŽn op betrekkelijk onschadelijke wijze uitleven.
    Scepsis is echter aanbevolen bij dergelijke onderzoeken. Zo meende een forensisch psychiater die ik een tijdje geleden sprak dat het verstrekken van getekende kinderpornografie, animatie, aan pedofielen geen oplossing was, omdat het de lust alleen zou opwekken.
    Toch lijkt het me goed mogelijk dat het spelen van gewelddadige games de behoefte aan echt geweld beteugelt.
    Mensen, vooral (jonge) mannen, willen macht, en het doden is de ultieme manifestatie van macht. Vroeger was er oorlog om dergelijke behoeftes te bevredigen, nu zijn er, in onze contreien althans, games.


Red.:   Ik, A Grunberg wil meer macht, en de wij, de joden willen meer macht



De Volkskrant, 21-02-2013, column door Arnon Grunberg

Immigranten

In een bij vlagen hilarisch, en dus voortreffelijk interview van Gijs HerderscheÍ en Jaap Stam dat woensdag in de Volkskrant stond, verklaarde Lodewijk Asscher dat de immigrant zich moet 'verdiepen in het land waar zijn toekomst en die van zijn kinderen ligt'.
    Alsof Nederland een zeldzame vogel is, of een besmettelijke ziekte.
    Mijn ouders, allebei immigranten, hebben heel wat ellende meegemaakt, maar Lodewijk Asscher is hun godzijdank bespaard gebleven. Nooit zijn ze door de overheid gedwongen zich te verdiepen in het land waar ze waren aangespoeld.
    En wat zijn precies die 'Nederlandse waarden' waar Lodewijk Asscher de mond vol van heeft?
    Kijk, zowel de Nederlander als de Amerikaan is een kapitalist. In Amerika mag je zeggen dat je kapitalist bent, in Nederland niet.
    De kardinale Nederlandse waarde is een kruiperig soort schijnheiligheid en Lodewijk Asscher onze nationale vogelverschrikker, neergepoot op het land om immigranten te verjagen.


Red.:   Woorden schieten tekort. We dachten aan iets als gillend over de grens zetten.


De Volkskrant, 25-02-2013, column door Arnon Grunberg

Paternalistisch

Vrijdag berichtte Haro Kraak in de Volkskrant dat Britse kranten hebben besloten geen foto's meer van freelancefotografen uit SyriŽ te publiceren. Dit om fotografen, die grote risico's nemen, tegen zichzelf in bescherming te nemen. Een interessante vorm van paternalisme.
    Als freelancefotografen tegen zichzelf in bescherming moeten worden genomen, waarom dan niet ook potentiŽle zelfmoordterroristen? Zo zou besloten kunnen worden niet langer over zelfmoordaanslagen te berichten, zodat het minder aantrekkelijk wordt voor anderen om zichzelf en anderen op te blazen.
    Ook zou een minister tegen zichzelf mogen worden beschermd als hij zich laat ontglippen dat hij regelmatig een bordeel bezoekt, in een discussie waarbij die informatie niet relevant is.
    Nu al, vermoed ik, worden sommige stukken van journalisten en bepaalde brieven van lezers niet afgedrukt om de personen in kwestie tegen zichzelf in bescherming te nemen.
    Gelukkig is ook de krant een beetje paternalistisch.


Red.:   Als dat zo was, was eenderde van de stukken van AG nooit verschenen.


De Volkskrant, 28-02-2013, column door Arnon Grunberg

Bedrog

Het paardenvleesschandaal volgt het schema van de bedrogen echtgenoot: echtgenoot gelooft dat de partner monogaam is, komt er dan achter dat dat niet zo is, en zegt achteraf: 'Het ergste vond ik de leugens.'
    Nu kunnen leugens erg zijn, maar soms ook bijzonder nuttig. Denk aan beleefdheidsleugentjes. Het lijkt me daarnaast een illusie te geloven dat liefdespartners geen geheimen voor elkaar hebben, wat eveneens geldt voor de producent en de consument.
    Bovendien is het onwaar dat de geliefde niet bedrogen wil worden. Integendeel, de geliefde wil beter bedrogen worden, charmanter, geraffineerder, eleganter.
    Toen ik eens in een driesterrenhotel in Beieren kamers schoonmaakte, zei mijn bazin: 'Het gaat er niet om dat de kamer schoon is, het gaat erom dat de kamer er schoon uitziet.'
    Luid en duidelijk heeft de consument gesproken: bedrieg mij met rundvlees, niet met paardenvlees.
    Aan dat verlangen zal de markt gehoor geven.


Red.:   Wie wil bedriegen is natuurlijk AG zelf, en zijn cultuur. Bedriegen werkt niet in een residente cultuur, aar je de bedrogen weer tegekomt.


De Volkskrant, 01-03-2013, column door Arnon Grunberg

Inferieur

Over het interview van Marjolein van de Water met Mario Cadenas Madariaga dat zaterdag in de Volkskrant stond, is al veel geschreven, maar er kan eigenlijk niet genoeg over worden geschreven.
    Cadenas Madariaga, vriend en voormalige baas van Zorreguieta, verdedigt de staatsgreep in ArgentiniŽ en de dictatuur in de jaren zeventig. 'Het leger moest de vijand dus vernietigen,' zegt hij. ArgentiniŽ ligt volgens hem nu eenmaal niet in Europa. 'In Latijns-Amerika hebben we te maken met inferieure culturen, die van de zwarten en de indianen.'
    Hebben wij in Nederland de laatste jaren niet gehoord dat de islamitische cultuur inferieur zou zijn? Vaak beroept men zich op verlichtingsidealen om te wijzen op het inferieure karakter van andere culturen en mensen.
    Cadenas Madariaga ontkent niet dat er excessen waren, maar dat is een bekend patroon. Als het beulswerk eenmaal is gedaan, zullen de beulen en hun handlangers altijd de excessen veroordelen.


Red.:   Hebben wij de laatste jaren niet gehoord dat de Nederlandse cultuur inferieur zou zijn. Aan de Europese. De nomadische. de joodse.


De Volkskrant
, 04-03-2013, column door Arnon Grunberg

Conservatieven

In een artikel in de SŁddeutsche Zeitung legde Joachim Kšppner uit waarom het conservatisme in Duitsland dood is. Omdat de conservatieven voor de oorlog zich vrijwel zonder uitzondering aan de nazi's hebben overgeleverd. En omdat CDU/CSU na de oorlog vooral moesten verhinderen dat er ter rechterzijde van de CSU een levensvatbaar alternatief kon ontstaan. Angela Merkel zou inderdaad net zo goed bij Die GrŁnen kunnen horen.
    Ook in Nederland is het conservatisme vrijwel dood, misschien langer dan in Duitsland.
    Met de val van de Muur verdween het spook van het bolsjewisme en daarmee een belangrijke vijand. Het relatieve succes van het kapitalisme vernietigde de laatste resten van het conservatisme. Creatieve destructie is ook destructie van traditionele waarden.
    Schijnvijanden als de EU of de islam helpen de conservatieven nauwelijks. Misschien moeten zij zich deze uitspraak van Franz Josef Strauss herinneren: 'Konservativ sein heiŖt an der Spitze des Fortschritts marschieren.'


Red.:   neoliberalisme, islam, Eu-Imperilaimse. Ontbreekt: judaÔsme, en de onheilige viereenheid is weer compleet


De Volkskrant, 06-03-2013, column door Arnon Grunberg

Jaloers

'Ben je jaloers op Herman Koch?' vroeg mijn uitgever. 'Zeer,' antwoordde ik. Wetend dat jaloezie en ijdelheid de grote vijanden van de schrijver zijn.
    Koch staat nu met The Dinner op nummer 7 van de New York Times-bestsellerlijst van 'hardcover fiction'.
    Maar verleden voorjaar had ik Koch ontmoet tijdens een festival in IsraŽl en hij bleek een bijzonder aimabele man die, anders dan veel andere schrijvers, nauwelijks de behoefte voelde om over zichzelf te praten. Koch bleek het tegenovergestelde van pompeus.
    Bovendien vond ik Red ons, Maria Montanelli, Kochs eerste roman, een prachtig boek. Jaren geleden vergeleek Hugo Brandt Corstius in de Volkskrant deze roman met De avonden, maar ik geloof dat Red ons, Maria Montanelli beter is dan De avonden.
    En Kochs vertaler, Sam Garrett, is niet alleen een uitstekend vertaler, maar ook een begenadigd tafeltennisser en een ontzettend aardige man.
    Dit alles maakte de jaloezie draaglijk.



De Volkskrant, 09-03-2013, column door Arnon Grunberg

Fat bitch

Altijd als ik de troosteloze verhalen over de jeugd begin te geloven, lees ik wat Sylvia Witteman over haar kinderen schrijft en dan weet ik dat alles goed komt. In een hilarische column, dinsdag in de Volkskrant, beschrijft ze hoe haar zoontjes haar rappend aanspraken met, ik citeer inclusief hoofdletters: 'YO FAT BITCH.'
    Toen ik 15 was heb ik mijn moeder zo hard op haar oog geslagen dat ze in het ziekenhuis belandde. Ze schaamde zich om te zeggen dat haar zoon dit had gedaan, dus zei ze dat ze door Marokkaantjes was lastiggevallen.
    Fraai was dit niet, maar nooit heb ik haar 'FAT BITCH' genoemd.
    Het schijnt dat de heer Asscher aan een wetsvoorstel werkt dat pubers moet verbieden op moederdag aan hun moeder te refereren met 'FAT BITCH'.
    Asscher zal verklaren: 'De nieuwkomers zullen moeten beseffen dat wij Nederlanders op moederdag zo niet met onze moeders omgaan.'


Red.: pro-immigranten (laatste zin)



De Volkskrant, 11-03-2013, column door Arnon Grunberg

Sterke man

De Oostenrijkse, liberale krant Der Standard peilde 75 jaar na de 'Anschluss' de stemming in het land. 61 procent verlangt naar 'een sterke man', 54 procent meent dat de NSDAP, als die partij niet verboden zou zijn, een kans zou maken bij de verkiezingen.
    De Vergangenheitsbewšltigung is in Oostenrijk nooit zo succesvol verlopen als in Duitsland, vooral omdat de Oostenrijkers zichzelf altijd als slachtoffers hebben beschouwd. En het is niet overdreven te stellen dat de wieg van het nazisme in Oostenrijk heeft gestaan - Mulisch stelde terecht dat het Derde Rijk doordesemd was van 'Oostenrijkse necrofilie'.
    Toch vrees ik dat Oostenrijk minder atypisch is dan we denken. Berlusconi vaart wel, ondanks vergoelijkende opmerkingen over Mussolini. In Rusland is Stalin aan een renaissance bezig, en veel Nederlanders verlangen - wellicht stiekem - ook naar een sterke man.
    Over vijftig jaar spreekt men over Hitler zoals over Napoleon: een sterke man met enkele gebreken.


Red.:   61 procent van de joden streeft naar een sterke man. Joden hebben zichzelf altijd als slachtoffer beschouwd. Toch varen ze er wel bij. Grunberg maakt vergoelijkende opmerken over bankiers en rijken en toch staat hij in de krant, en Cohen Samsom en Asscher proberen ons land op te heffen door immigratie en de EU, en toch  domineren ze in de PvdA. En stiekem verlangen naar hun absoute macht net als Jahweh. Al 8000 jaar spreekt men over de joodse cultuur en religie als een sterke-man cultuur met enkele gebreken.


De Volkskrant, 14-03-2013, column door Arnon Grunberg

Libertair paternalisme
.
Paternalisme heeft een negatieve bijklank, terwijl er in Nederland allerlei vormen van paternalisme bestaan die onomstreden zijn. Denk aan de leerplicht of de verplichting een autogordel te dragen.
    Nu is er discussie of mensen die gezond leven minder ziektekostenpremie moeten betalen. Dit idee is uiteraard bedoeld als aanmoediging om gezonder te leven.
    Een land waar burgers geen zelfdestructief gedrag meer mogen vertonen, is een dictatuur, maar dat neemt niet weg dat de overheid de burger mag aanmoedigen om bepaalde keuzes te maken. Dat wordt libertair paternalisme genoemd.
    Een algeheel rookverbod lijkt me onwenselijk, maar het bemoeilijken van de verkoop en het duurder maken van sigaretten is prima. Zoals ook een verbod op de verkoop van suikerhoudende dranken op scholen zinnig zou zijn.
    U zegt: 'Straks wordt ongezond leven een hobby van de rijken.'
    Wellicht, het grote probleem is dat het nu vooral een hobby van de armen is.


Red.:   Elitarisme. Afkeer armeren. Let op de term 'hobby'

 

De Volkskrant, 15-03-2013, column door Arnon Grunberg

Folklore

Over het lijden van kinderen van ouders die 'fout' waren in de Tweede Wereldoorlog is laat iets bekend geworden. Zo publiceerde Niklas Frank, de zoon van Hans Frank, gouverneur-generaal van de bezette Poolse gebieden, pas in de jaren tachtig een boek over zijn vader.
    Nu heeft Grimbert Rost van Tonningen een roman gepubliceerd, Het juiste moment, waarover Maud Efting hem woensdag in de Volkskrant interviewde.
    Opvallend genoeg doet Rost van Tonningen in dat interview merkwaardige uitspraken over Joden: 'Kijk, als een Jood de zaak belazert in Griekenland, dan spreek ik hem erop aan. Maar daaruit mag je nooit concluderen dat alle Joden niet deugen.'
    Ook suggereert Rost van Tonningen dat de kredietcrisis is veroorzaakt door Joden, volgens Rost van Tonningen 'razendslimme mensen'.
    Klassiek antisemitisme, maar degenen die moord en brand schreeuwen bij antisemitische uitlatingen van moslims doen er het zwijgen toe. Antisemitisme onder blanke Nederlanders is gewoon folklore.



De Volkskrant, 19-03-2013, column door Arnon Grunberg

Kleine spaarders

Wanneer zijn kleine spaarders precies kleine spaarders? De 'redding' van Cyprus zal wellicht gepaard gaan met een eenmalige heffing van 6,75 procent over de eerste 100 duizend euro die op een Cypriotische bank staat. Boven de 100 duizend euro betaalt men een eenmalige heffing van 9,9 procent.
    Cyprus was populair bij spaarders, vooral Russische spaarders, omdat de rente daar hoog lag. Zoals IJsland ooit populair was bij Nederlandse spaarders.
    Nu is een eenmalige heffing van 6,75 procent niet het einde van de wereld. Je kunt veel meer verliezen, en misschien is het rechtvaardig dat de kleine spaarder aan de redding van Cyprus meebetaalt.
    Vanuit psychologisch oogpunt is zo'n heffing echter onverstandig. De kleine spaarder moet volledig worden ontzien om de rust te bewaren en een bankrun met desastreuze gevolgen te voorkomen.
    Het volk, en dat is ook nou net het aardige aan het volk, heeft namelijk geen principes, het heeft alleen een portemonnee.


Red:  Dus eerst de eigen persoon, en dan d eigen cultuur, heeft geen principes en alleen maar een portemonnee. wat we al wisten


De Volkskrant, 23-03-2013, column door Arnon Grunberg

Lezen

Eerst las ik een artikel van Frederiek Weeda in NRC Handelsblad, die schreef dat men in achterstandswijken meer antidepressiva slikt dan elders, 17 procent meer dan het landelijk gemiddelde.
    Vervolgens las ik op de site van de Volkskrant een stuk van Martin Slagter, docent bij een journalistieke opleiding. Hij merkt op dat zijn studenten samengestelde zinnen niet begrijpen en nooit hebben gehoord van een woord als 'aanmatigend'.
    Toen begreep ik dat de medicalisering van het onderwijs alleen maar zal toenemen. In de volgende uitgave van DSM, een Amerikaans handboek voor psychiaters, wordt het Severe Reading Deficit Disorder (SRDD) opgenomen. Mensen zullen er antidepressiva voor krijgen of nog wat extra ritalin.
    Zo leer je toch niet lezen, zegt u?
    Nee, maar je houdt de mensen rustig, min of meer tevreden en je voorkomt de revolutie.
    Redding kwam al van de farmaceutische industrie. Meer redding is nabij.


Red.:   Weer wat geleerd: Arnon slikt psycho-pharmaca.


De Volkskrant, 25-03-2013, column door Arnon Grunberg

Stilzwijgend

Afgelopen vrijdag bezocht ik de Vluchtkerk in Amsterdam-West, waar ruim honderd uitgeprocedeerde asielzoekers uit met name Afrika wonen, in elk geval tot het einde van deze maand. Ik zou een schrijfworkshop verzorgen.
    Eerst kreeg ik een rondleiding. Er waren wc's en douches in de kerk gebouwd die mij vaag deden denken aan het sanitair op een militaire basis in Afghanistan.
    Zes personen kwamen naar de workshop, enkele liepen in en uit.
    Het vertellen van verhalen ging hun niet gemakkelijk af. Een vrouw weigerde haar verhaal voor een tweede keer te vertellen. 'Het is genoeg,' verklaarde ze.
    De deelnemers maakten een depressieve indruk, men wilde vooral slapen. Niet verwonderlijk gezien de situatie.
    Wij kweken op grote schaal psychiatrische patiŽnten, oftewel menselijke afvalproducten, met wie wij ons geen raad weten. Dat mag je natuurlijk niet zeggen, want dat is cynisch.
    Wat echter wel mag, is de bestaande situatie stilzwijgend laten voortduren.


Red.:  Pro-immigratie


De Volkskrant, 27-03-2013, column door Arnon Grunberg

Burgerforum

De hoogleraren Tom Zwart, Jos Teunissen, Arjo Klamer, Ewald Engelen en Paul Cliteur en enkele derderangscolumnisten zijn er ondanks dat ze 'heftig bekritiseerd' zijn trots op dat ze 56 duizend handtekeningen hebben verzameld om een referendum over de 'machtsoverdracht aan Brussel' te organiseren.
    Als ze een referendum wilden krijgen om de doodstraf te herinvoeren of pedofielen te castreren, hadden ze vermoedelijk meer handtekeningen opgehaald.
    Wat de euro betreft volgt Nederland Duitsland. Een referendum over machtsoverdracht aan Berlijn zou daarom wetenschappelijk gefundeerder zijn, maar de hoogleraren geloven misschien oprecht dat Nederland zonder Duitsland uit de euro zal stappen.
    Uit een artikel dat dinsdag in de Volkskrant stond, blijkt dat de 13 initiatiefnemers van het 'burgerforum' zichzelf als discipelen van Thilo Sarrazin beschouwen.
    Ik vrees dat ze zijn boek Deutschland schafft sich ab niet hebben gelezen.
    Waarom niet, vraagt u?
    Omdat ze het te druk hebben met het afschaffen van zichzelf.


Red.:  Die mensen deugen niet, dat referendum deugt niet, de burgers deugen niet. Elitarisme, nomadisme, van religie stammend heersers-denken.
    Ik vrees dat ze zijn boek Deutschland schafft sich ab niet hebben gelezen.  :  Ad ponandum
    Waarom niet, vraagt u?   -  Tussenzin
    Omdat ze het te druk hebben met het afschaffen van zichzelf.   -   Het doel. Waarom zo hard werken naar dat doel? Omdat dat doel in het eigen hoofd zit: AG heeft het veel te druk met zichzelf, en zijn culturele hangups, om enig besef van de realiteit te hebben. Dus sproeit hij cynisme, wat door toeval af en toe iets raakt. En veronderstelt hij dat doel ook bij anderen.



De Volkskrant, 28-03-2013, column door Arnon Grunberg

Veiligheid

De onrust die mede naar aanleiding van Dijsselbloems uitspraken is ontstaan heeft met uw spaarcentjes te maken. Laten we het daar dus maar even over hebben.
    In Cyprus zijn banktegoeden tot en met 100 duizend euro verzekerd gebleken. Waarschijnlijk wordt vooralsnog deze lijn gevolgd. Hebt u minder dan 100 duizend op uw rekening staan, mag u ervan uitgaan dat het tegoed verzekerd is; hebt u meer aan spaartegoeden, doet u er verstandig aan het geld te verdelen over diverse rekeningen.
    Zoals onder anderen Rens van Tilburg woensdag in de Volkskrant opmerkte, is het Ierse scenario, failliete banken die volledig door de staat werden overgenomen, niet voor herhaling vatbaar. Onvermijdelijk zullen grotere spaarders gedeeltelijk de dupe worden van de ondergang van hun bank.
    Het volledig veilige financiŽle product bestaat niet. Elk verlangen naar veiligheid krijgt echter vroeg of laat religieuze dimensies, iets wat de meeste atheÔsten over het hoofd zien.


Red.:   Ah, dat is Arnon's religie: geld (neoliberalisme) ("veiligheid"  heeft niets met religie te maken. Religie zit in zijn hoofd nav. geld)


De Volkskrant, 30-03-2013, column door Arnon Grunberg

Hoogmoed

Op de dag dat ik op deze plek enkele hoogleraren van het Burgerforum EU had bekritiseerd, onder wie Ewald Engelen, zat ik in het vliegtuig van Amsterdam naar Dublin naast een man die Het Financieele Dagblad aan het lezen was.
    'Lees je Isaiah Berlin?' vroeg hij. 'Ik ben Ewald Engelen.'
    'Waarom verleent u toch steun aan dat burgerforum?' vroeg ik.
    'De euro was hoogmoed, typisch Frans rationalisme', zei Engelen.
    Engelen hield overduidelijk niet van Frans rationalisme.
    'Is het afschaffen van de euro niet ook hoogmoed?' vroeg ik.
    Hij leek sympathie op te kunnen brengen voor die opvatting; de dialoog maakt mensen genuanceerder.
    Engelen stelde dat Nederland al voor de euro geen monetaire soevereiniteit had, maar dat wij de macht over de begroting niet zomaar uit handen mochten geven.
    Soevereiniteit is ook maar een fetisj. Over dergelijk fetisjisme had ik graag langer gesproken. Bij de bagageband echter namen we afscheid.


Red,:  torah's, besneden pikkie's, trouwen met een joodse, neoliberalisme, geld, ... ook allemaal fetishjes  Alles is een fetish. Cynisme


De Volkskrant, 02-04-2013, column door Arnon Grunberg

Mooie symboliek

Op Witte Donderdag waste de paus in een jeugdgevangenis de voeten van enkele gevangenen, waaronder de voeten van twee vrouwen, een van hen was een moslima. Dat de paus besloot vrouwenvoeten te gaan wassen is bij sommige conservatieven in de kerk slecht gevallen. Ik vind het mooi. Zeker, het is een symbolisch gebaar, maar symboliek kan bijzonder krachtig zijn. Ook het knielen van Willy Brandt in 1970 voor het monument van het getto in Warschau was een symbolisch gebaar, maar de politieke betekenis ervan kan nauwelijks worden overschat.
    Misschien zouden enkele christelijke hoogwaardigheidsbekleders in Nederland de voeten van uitgeprocedeerde asielzoekers kunnen wassen. De heer Rutte op zijn beurt neemt de voeten van bankiers voor zijn rekening om te laten zien dat ook bankiers mensen zijn. De heer Krol ontfermt zich over de voeten van demente bejaarden.
    Idealisme bestaat uit kleine stapjes. Laten we beginnen elkaars voeten te wassen.


Red.:  pro-immigratie


De Volkskrant
, 03-04-2013, column door Arnon Grunberg

Vechten in SyriŽ

Er is ophef ontstaan over Nederlandse jongeren die in SyriŽ vechten. Aangezien het Nederlandse leger niet actief is in SyriŽ vechten deze Nederlanders niet tegen hun vaderland. 'Landverraders' zijn zij dus niet.
    Waarschijnlijk vechten de jongeren mee aan de zijde van het Vrije Syrische Leger, dat door het Westen min of meer wordt gesteund. Men zegt dat ze zich in SyriŽ hebben aangesloten bij 'extreme groeperingen', maar het is onduidelijk waar het Vrije Syrische Leger ophoudt en de 'extreme groepering' begint.
    Principieel is er geen verschil tussen een Nederlander die in dienst van het Nederlandse leger in Afghanistan vecht en een Nederlander die deelneemt aan de strijd in SyriŽ.
    Of zouden zij die in SyriŽ vechten bij terugkeer in Nederland de jihad voortzetten? Dat is onbewezen.
    Men kan ook beweren dat soldaten die uit Afghanistan terugkeren met ptss een gevaar voor de samenleving zijn.


Red.:  Pro-immigranten


De Volkskrant, 05-04-2013, column door Arnon Grunberg

Lustobject

Onlangs schudde ik de hand van een vrouw die ik nog niet kende. Ik merkte dat ze mij slechts een paar vingers gaf. Ik dacht aan mijn eigen handen. Die zijn in de zomer maar ook in warme ruimtes dikwijls vochtig, waardoor ik me schaam bij het handen geven; de vochtige hand van een ander is geen pretje.
    Wellicht had deze dame ook last van schaamte en vochtige handen.
    Bij het afscheid drukte ze me weer een paar vingers in de hand. Toen pas begreep ik dat ze waarschijnlijk enkele vingers miste, misschien wel meer.
    Het lukte me niet meer een blik op haar hand te werpen, want ze had hem behendig verstopt.
    Met terugwerkende kracht kreeg de ontmoeting die zakelijk was verlopen een erotisch karakter. Haar gebrek had deze vrouw voor mij tot een lustobject gemaakt. Ik wilde alleen nog maar zien wat zij niet had.


Red.:   waarom is Arnon hierdoor gefascineerd: omdat hij zelf ook een paar onderdelen mist. In zijn hersenen ...


De Volkskrant, 06-04-2013, column door Arnon Grunberg

Consumeren

'Vanuit het gezichtspunt van de staat bestaat het individu slechts voor zover het de macht van de staat positief dan wel negatief kan beÔnvloeden', schrijft de filosoof Michel Foucault. Om daaraan toe te voegen: 'Wat het individu voor de staat moet doen, is soms leven, werken, produceren en consumeren, en soms sterven.'
    Dit wordt door links en rechts vergeten. De verzorgingsstaat is er eerst en vooral voor de staat. Dat sommige burgers er wellicht profijt van hebben, is voor de staat een bijkomstigheid. Voor zijn overleven is het namelijk cruciaal dat ook de niet-zelfredzame burgers blijven consumeren.
    De heren Rutte en Samsom zouden weleens mogen benadrukken wat de burger allemaal voor de staat kan betekenen. Ze zouden bijvoorbeeld kunnen verklaren: 'Iedereen die legaal in Nederland is, doet aan vaderlandsliefde door te ademen. Tenzij hij in aanmerking komt voor euthanasie, dan is sterven vaderlandsliefde.'


Red.:   Nog zo'n joodse obsessie: de staat.


De Volkskrant, 08-04-2013, column door Arnon Grunberg

Rusland
.
Tijdens de twee oorlogen die Rusland in TsjetsjeniŽ voerde, de tweede onder leiding van Poetin, heeft het zich op grote schaal schuldig gemaakt aan oorlogsmisdaden. De columnisten en intellectuelen die de Amerikaanse invasie van Irak hekelden, hielden zich grotendeels stil; voor Rusland gelden andere maatstaven.
    De belofte van Timmermans dat Poetin tijdens zijn bezoek aan Nederland op hoffelijke wijze op mensenrechten zal worden aangesproken, is een grapje. Waarschijnlijk zegt Poetin: 'Hoe kan het dat zo'n waxinelichthoudergooier niet op de vlucht is neergeschoten? Dat hadden wij anders opgelost.'
    Waarop Rutte en Timmermans antwoorden: 'Dat zullen wij ook anders oplossen.'
    Zoals uit een prima artikel van Michael Persson zaterdag in de Volkskrant bleek, is de Gasunie al een vooruitgeschoven post van het Russische staatsbedrijf Gazprom.
    Rusland zal niet meer op Nederland gaan lijken, Nederland zal meer op Rusland lijken. Binnenkort galoppeert Rutte te paard en met ontbloot bovenlijf over de Veluwe.


Red.:  Ruslandhaat. Meest residente en minst nomadistische land


De Volkskrant, 09-04-2013, column door Arnon Grunberg

Bolkestein

Afgelopen donderdag hieven in de Volkskrant vier oud-medewerkers van Bolkestein een loflied aan op hun voormalige leider. Ze stellen onder andere dat Bolkestein het debat dat tegenwoordig 'het Marokkanendebat' wordt genoemd 'diepgaand beÔnvloed' heeft.
    Niemand heeft zoveel voor dat debat gedaan als Mohammed Atta, maar de heer Bolkestein mag uiteraard een plaatsje in de zon naast Atta opeisen, dat gun ik hem van harte.
    Verder veinst het viertal dat spreken 'zonder respect voor taboes' een waarde op zich is.
    Wie beweert dat Robert M. moet worden vrijgelaten omdat seks met baby's geen probleem is, doorbreekt een taboe. De heer Bolkestein stelde dat 'zichtbare Joden' voor hun veiligheid Europa beter konden verlaten. Of dergelijke taboedoorbrekende opmerkingen waardevol zijn, valt te betwijfelen; taboes zijn essentiŽle bestanddelen van een samenleving.
    De heer Bolkestein is geen intellectueel, veeleer een verdienstelijk namedropper. Soit, met zulke oud-medewerkers heb je geen vijanden meer nodig.


Red.:   Wat een mooi zelfportret ... (reden: ging over B.'s bezwaren tegen multiculturalisme en EU)


De Volkskrant, 10-04-2013, column door Arnon Grunberg

Solidariteit
.
Een beruchte uitspraak van Thatcher is dat de maatschappij niet bestaat; er zouden alleen individuele mannen en vrouwen zijn. Dit wordt dikwijls uitgelegd als een verwerping van solidariteit, maar zelfs zij die zich op solidariteit laten voorstaan, hebben er begrensde ideeŽn over.
    Als het over grotere inkomensongelijkheid gaat, heeft men het meestal over het eigen land. Dat de inkomensongelijkheid tussen het Westen en andere werelddelen kleiner wordt, lijkt niemand wat te kunnen schelen.
    De PvdA, een partij die zich van oudsher laat voorstaan op solidariteit, vindt het bijvoorbeeld uitstekend dat er geen solidariteit hoeft te bestaan met mensen die zich zonder bepaalde papieren (illegalen) op Nederlands grondgebied bevinden.
    Kortom, Thatcher zei wat de sociaal-democraten altijd dachten, maar nooit durfden te zeggen.
    De natiestaat kunnen wij als volgt definiŽren: een gebied waarin vrome leugens regeren, maar voorbij de grenzen van de natiestaat mag men onbeschaamd onverschillig zijn.


Red.: Neoliberalisme obsessie. natiestaat obsessie


De Volkskrant, 12-04-2013, column door Arnon Grunberg

Partnerkeuze

Op woensdag liet Michael Persson in de Volkskrant de econoom Avner Offer aan het woord, die de markt genuanceerd verdedigde: 'Als het aan overheden lag, zouden we nu nog met een telraam tellen.'
    Offer geeft toe dat een systeem dat uitstekend een iPad kan voortbrengen minder goed functioneert als het gaat om de distributie van voedsel. Hij pleit voor de economy of regard, wat ik opvat als een morele begrenzing van het eigenbelang. In tijden van oorlog, aldus Offer, heb je de staat nodig om de hyenamentaliteit van de burger te bestrijden. Akkoord, zolang we begrijpen dat de staat zelf een hyena bij uitstek is.
    Maar dan zegt Offer dat wij partnerkeuze al niet aan de vrije markt overlaten, terwijl als er ergens een waarlijk vrije markt bestaat, nauwelijks gereguleerd door de overheid, dat de markt van de liefde is.
    Gek dat Offer dat niet inziet.


Red.:   Offer (jood)  noemt ook 'water, verwarming en voedsel'. G vindt dat je de hyenamentaliteit nooit mag bestrijden



De Volkskrant, 13-04-2013, column door Arnon Grunberg

Koning Kurt

Afgelopen tijd is er vrij veel gesproken over het zogeheten 'Koningslied', maar er is natuurlijk allang een Koningslied: Smells Like Teen Spirit van Nirvana.
    'I'm worse at what I do best/ And for this gift I feel blessed', zingt Kurt Cobain.
    Vat dit onze toekomstige koning en koningin niet uitstekend samen?
    En dan: 'With the lights out, it's less dangerous/ Here we are now, entertain us/
    I feel stupid and contagious/ Here we are now, entertain us
.'
    Dit is niet alleen op het lijf geschreven van Willem-Alexander en MŠxima, dit is de essentie van de Nederlandse volksaard; Smells Like Teen Spirit zou ook het volkslied moeten worden.
    Op 30 april vindt er in Nederland iets plaats wat een sympathieke voortzetting van het carnaval met andere middelen is, maar laten wij naar Nirvana luisteren.
    Leve Kurt Cobain! Hij was onze koning, is onze koning, en zal altijd onze koning blijven.


red.:   Nederlandse volksaard. Dus ook joodse volksaard.


De Volkskrant, 22-04-2013, column door Arnon Grunberg

Afschrikken

17 januari jongstleden zou ik een rondleiding krijgen in Detentiecentrum Rotterdam, maar toen ik binnen was, werd ik vriendelijk verzocht het gebouw te verlaten. Er had zich een 'calamiteit' voorgedaan, waarmee men Dolmatov bedoelde.
    Nu de heer Teeven zich aan zijn functie heeft vastgehouden alsof het om zijn laatste strohalm gaat, begint men het systeem in twijfel te trekken, maar dat systeem werkelijk begrijpen doet men nog steeds niet.
    Welnu, er zijn (ongewenste) vreemdelingen, vreemdelingen die om begrijpelijke redenen niet weg willen, en die worden in sommige gevallen opgesloten. Opsluiting is geen garantie dat ze weggaan, bovendien kost dat opsluiten en uitzetten veel geld.
    Waarom doet men dat dan?
    Om nieuwe asielzoekers te ontmoedigen.
    Als de heren Teeven, Rutte en Asscher oprecht waren geweest, hadden ze verklaard: 'De dood van de heer Dolmatov verheugt ons zeer, want dit zal andere asielzoekers flink afschrikken.'


Red.:   pro-immigratie


De Volkskrant, 23-04-2013, column door Arnon Grunberg

Lijfstraffen

Was dat Koningslied echt zo vreselijk? Volgens mij was het niet erger dan wat Gordon, die vorig jaar een verkiezingsavond van de VVD opluisterde, zoal produceert.
    Een populaire publicist twitterde dat de makers van het Koningslied 'mild gestenigd' moesten worden. Alles in de beste traditie van de reviaanse ironie uiteraard, maar die ironie onthult ook een verlangen van het volk. Laten we dat soort verlangens niet negeren, dat is ondemocratisch.
    Daarom maak ik bij dezen de oprichting van het Burgercomitť Nederland Houdt van Lijfstraffen bekend. Doel is om minstens vijftigduizend handtekeningen te verzamelen, opdat we de niet-digitale schandpaal in ere kunnen herstellen.
    De reacties op het Koningslied de afgelopen dagen hebben duidelijk gemaakt dat het Nederlandse volk ernaar snakt.
    Waarom zouden alleen extremistische moslims de zweep mogen hanteren?
    De behoefte aan vernedering onder atheÔstische Nederlanders is immens. Die mensen willen ook weleens een lolletje. Vandaar ons Burgercomitť.


Red.:   kopvoddentaks is nog mildere reviaanse ironie, natuurlijk. Nederlands volk, dus definitief ook "joods volk" toegestaan.
    verlangen van het volk:  gore leugen: het waren de media-"intellectuelen". G. haat het Nederlandse volk op een gigantische wijze. Mogen we dan ook het joodse volk op diezelfde manier haten?


De Volkskrant, 24-04-2013, column door Arnon Grunberg

Frankrijk
.
In de Financial Times stond afgelopen weekeinde een column van Simon Kuper over de snelle opmars van homorechten in het Westen. Wat enkele decennia geleden nog onbespreekbaar was, het homohuwelijk, is nu in veel landen vanzelfsprekend. Zelfs in Amerika lijkt het homohuwelijk aan een gestage maar onvermijdelijke opmars bezig.
    Volgens Kuper is dit succes te danken aan het feit dat 'links' de taal van 'rechts' is gaan spreken; het huwelijk representeert bij uitstek de normen en waarden van de conservatieven (family values).
    Ik vrees dat de wettelijke erkenning van homoseksualiteit ook ermee te maken heeft dat men zich wil afzetten tegen extremistische moslims.
    Maar hoe valt het felle protest in Frankrijk tegen het homohuwelijk te verklaren? Het katholicisme? Haat tegen president Hollande? De angst van de macho voor de homo? Of een identiteitscrisis van de gemiddelde Fransman?
    Homohaat verraadt immers een diepe onzekerheid over de eigen 'mannelijkheid'.


Red.:  immigranten obsessie (... homoseksualiteit ook ermee te maken heeft dat men zich wil afzetten tegen extremistische moslims.)



De Volkskrant, 25-04-2013, column door Arnon Grunberg

Snelkookpan

Dzjochar Tsjarnajev, die in een ziekenhuis in Boston ligt en die samen met zijn broer verantwoordelijk was voor de aanslag daar, wordt niet als 'vijandelijke strijder' (enemy combatant) behandeld, maar gewoon als terrorist.
    De doodstraf lijkt waarschijnlijk. Hem wordt onder meer ten laste gelegd dat hij gebruik heeft gemaakt van een massavernietigingswapen (weapon of mass destruction), waarmee die snelkookpan met explosieven wordt bedoeld.
    Gelukkig is het land waar de snelkookpan een massavernietigingswapen kan zijn.
    Binnenkort zal men een speciale vergunning nodig hebben voor het aanschaffen van een snelkookpan.
    Nederland loopt achter. Als ik de PvdA was, zou ik aan de VVD voorstellen om illegaliteit niet meer strafbaar te stellen en in ruil daarvoor streng op te treden tegen iedereen die een snelkookpan in huis heeft.
    Ik begrijp dat de gevangenissen vol moeten, maar die kunnen toch ook worden gevuld met mensen die in het bezit waren van een snelkookpan?


Red.:   Geen kwaad woord over Dzjochar - ook nomade ... illegalen: migratiefundamentalisme, obsessie


De Volkskrant, 26-04-2013, column door Arnon Grunberg

Belasting

Er is veel te doen om belasting. Een Franse minister die belastingontduiking zou moeten aanpakken, blijkt zelf belastingontduiker. Uli Hoeness, ex-voetballer en voorzitter van Bayern MŁnchen, doet waarschijnlijk aan belastingontduiking, en dan zijn er routes die bedrijven als Google en Starbucks bewandelen om minder belasting te betalen.
    In Debt: The First 5,000 years legt David Graeber de oorsprong van belasting uit. Je werd beroofd door bandieten die je in ruil daarvoor bescherming aanboden om te voorkomen dat je nog een keer beroofd zou worden.
    Belasting betalen is in veel landen een wettelijke plicht en daarom moet je het doen. Of het een ethische plicht is, is echter twijfelachtig.
    Je betaalt bijvoorbeeld belasting in de hoop dat de overheid zich om je zieke ouders bekommert omdat je geen zin of tijd hebt dat zelf te doen.
    Werkelijk een ethische plicht?
    Ik zou eerder zeggen ruilhandel van het bedenkelijke soort.


Red.:   Graeber  joods. belasting = staat is fout.


De Volkskrant, 29-04-2013, column door Arnon Grunberg

Psychotherapie

Volgens de filosoof Foucault is oorlog niet alleen de voortzetting van politiek, maar werd politiek ooit beschouwd als de logische voortzetting van oorlog.
    In Nederland is politiek de voortzetting van psychotherapie. Zo werd de Kamervoorzitter, mevrouw Van Miltenburg, zeer geŽmotioneerd toen de heer Van Haersma Buma vroeg of ze het debat misschien probeerde te sturen.
    Vermoedelijk was ze vergeten haar pilletjes te slikken.
    Veelzeggend was het dat de heer Rutte het opnam voor de Kamervoorzitter omdat politiek emotie zou zijn.
    Uitgebreid psychiatrisch onderzoek naar de volksvertegenwoordigers en bewindslieden is wenselijk.
    Ik ben niet de behandelend geneesheer, maar wellicht moet de medicatie hier en daar worden aangepast? Of is onze reŽel existerende democratie een alternatieve geneeswijze?
    Stel dat iemand denkt dat hij de minister-president is of volksvertegenwoordiger, dan gunnen we hem kennelijk die illusie. Mensen in hun waan laten, ook dat kan grootmoedigheid zijn. En helend voor de betrokkenen.


De Volkskrant, 03-05-2013, column door Arnon Grunberg

Standenmaatschappij.

Malou van Hintum gaf op de website van de Volkskrant een intelligente verdediging van de monarchie: 'De koning is daarmee van een heel ander kaliber dan de politicus. De politicus is afhankelijk van de gunsten van partijbonzen en de grillen van kiezers.'
    Ook merkte ze op dat het gunstig kan zijn gezag te verwerven door geboorte, omdat dan je opleiding al meteen begint.
    Er is inderdaad wat voor te zeggen om het parlement een ceremoniŽle rol te laten vervullen en werkelijke politieke macht aan de monarch te geven. Zelfs Isaiah Berlin erkent dat een verlicht heerser tot betere resultaten kan komen dan een democratie.
    Nu de meritocratie zo onder vuur ligt, lijkt het verstandig terug te keren naar de standenmaatschappij, waarbij niet alleen de monarch maar iedereen al vanaf de geboorte weet wat hem of haar te doen staat.
    Sociale mobiliteit is een bron van onrust en frustratie gebleken.



De Volkskrant, 04-05-2013, column door Arnon Grunberg

Ongewenst

Paul Onkenhout citeerde donderdag in de Volkskrant in de rubriek over weekbladen een Nederlandse denker: 'Maar dit laat onverlet dat de Joden in Nederland over het geheel genomen een uitstekend geÔntegreerde minderheid zijn die geen strobreed in de weg wordt gelegd en hoogstens met wat milde vooroordelen wordt geconfronteerd.'
    In de jaren dertig kwam de angst voor Joden in Duitsland onder meer voort uit het feit dat ze zo goed geassimileerd waren dat ze nauwelijks meer van 'echte Duitsers' te onderscheiden waren.
    Tegenwoordig wordt van ongewenste minderheden juist verwacht dat ze integreren. Onzichtbaarheid is een pre.
    Dat integreren is een raadselachtig principe. Je houdt je aan de wet, zou ik zeggen, wat verwacht men verder nog?
    Enkele decennia geleden werden ongewenste minderheden industrieel vernietigd, tegenwoordig worden ze onderworpen aan humane mensendressuur. Die humane mensendressuur wordt 'vrijheid' genoemd. Deze vooruitgang, van vernietiging naar dressuur, vieren wij op 5 mei.


Red.:  immigranten Je houdt je aan de regels Er is geen wet die de koningin voorschrijft een hoofddoek te dragen in de moskee
    'In de jaren dertig kwam de angst voor Joden in Duitsland onder meer voort uit het feit dat ze zo goed geassimileerd waren dat ze nauwelijks meer van 'echte Duitsers' te onderscheiden waren'. : Gore leugen. Precies het tegenovergestelde. Net als nu: het doet er niet toe hoe ze er uitzien, maar waar ze voor staan: nomadisme.

'In de jaren dertig kwam de angst voor Joden in Duitsland onder meer voort uit het feit dat ze zo goed geassimileerd waren dat ze nauwelijks meer van 'echte Duitsers' te onderscheiden waren.' === Reactie: een gore leugen. Het is precies andersom. Uit Wikipedia, Ashkenazy Jews:
In an ethnic sense, an Ashkenazi Jew is one whose ancestry can be traced to the Jews of Central Europe. For roughly a thousand years, the Ashkenazim were a reproductively isolated population in Europe, despite living in many countries, with little inflow or outflow from migration, conversion, or intermarriage with other groups, including other Jews.



De Volkskrant, 06-05-2013, column door Arnon Grunberg

Elle Holocaust

Iets na half negen 's avonds belde ik mijn moeder. 'Heb je naar de Dodenherdenking gekeken?', vroeg ik. 'O nee', zei ze, 'vergeten. Ga ik snel doen.'
    'Ja', zei ik, 'misschien zie je nog wat.'
    Een uur later belde ze terug. 'Ik zag Sonni op tv die haar verhaal vertelde en toen dacht ik, waarom ben ik eigenlijk niet op tv?'
    Sonni is de schoonmoeder van mijn zus; mijn moeder heeft gezonde competitiedrift weten te behouden.
    'Daar ga ik voor zorgen', zei ik, 'volgend jaar op 4 mei ben je op televisie.'
    Ik hing op, dacht aan de discussies over Dodenherdenking, antisemitische Turkse jongeren en verzoening. De samenleving was rijp voor een glossy over de Holocaust.
    Elle Decoration kennen we al, nu wordt het tijd voor Elle Holocaust.
    Kan gratis worden verspreid onder antisemitische jongeren. Dat scheelt een excursie naar Auschwitz en is ook nog eens aantrekkelijk voor adverteerders.


Red.: 'Sonni is de schoonmoeder van mijn zus; mijn moeder heeft gezonde competitiedrift weten te behouden.' Typisch joods, die competitiedrift - zie ook individualisme en neoliberalisme. Zie The Nanny


De Volkskrant, 07-05-2013, column door Arnon Grunberg

Rookwolk

De discussie binnen de PvdA aangaande de strafbaarheid van illegaliteit is een voorbeeld van een rookwolk. Nu lijkt het erop dat alle problemen zullen zijn verholpen als illegaliteit niet meer strafbaar wordt gesteld, maar dat is incorrect. Formeel gezien hebben illegalen dan nog altijd de verplichting het land te verlaten en naar alle waarschijnlijkheid zullen er nog altijd zogeheten 'gedwongen uitzettingen' plaatsvinden.
    Belangrijkste verschil is dat de illegalen minder vaak zullen worden opgesloten en door de Nederlandse staat van voedsel en enige medische zorg worden voorzien. Het niet meer strafbaar stellen van illegaliteit is feitelijk een bezuinigingsmaatregel.
    De vrijgekomen illegalen zullen worden opgevangen door welwillende Nederlanders. Wellicht komen ze in de zwarte economie terecht, maar aangezien we het hebben over niet-zelfredzame illegalen - de zelfredzame illegalen maken allang deel uit van de zwarte economie - is de kans groot dat welwillende Nederlanders die illegalen willen helpen als privť-cipier gaan optreden.


Red.:   Tja ...


De Volkskrant, 10-05-2013, column door Arnon Grunberg

Plasterk

Als columnist van de Volkskrant blonk de heer Plasterk uit in het zo min mogelijk zeggen met zo veel mogelijk woorden. Daarom was zijn ministerschap een zegen, althans voor de lezers van deze krant.
    Maandag mocht minister Plasterk in de Volkskrant schrijven over illegaliteit. Hij begon over zijn vader, die in de jaren dertig als vluchteling uit Berlijn was gekomen. Hij doet het voorkomen alsof Nederland in de jaren dertig met liefde Joodse vluchtelingen heeft opgevangen, hetgeen onjuist is.
    De vader was slechts een sentimenteel opwarmertje. Plasterk constateert dat er mensen zijn die illegaal in Nederland verblijven. Zeer verrassend.
    Over illegalen komt de minister niet verder dan clichťs dat de omgang met hen moet geschieden 'met matiging, met verstand en met gevoel'.
    Het is simpel. Samsom zegt tegen Rutte en Zijlstra: 'Wie Wilders kan gedogen, kan ook illegalen gedogen. En als niet, dan ontbreekt de basis voor verdere samenwerking.'


Red.:  Migratiefundamentalisme
Eigenlijk is het best wel een schande dat Nederlanders hier en nu door een iemand die hier niet woont worden lastiggevallen met zaken uit een verleden van bijna 100 jaar terug. Wat is dat voor een grofstoffelijk en archaÔsch denken? En waarom wordt dit monstrueuze gedachtengoed, het gedachtengoed van bloed en wraak, zomaar in een krant gezet en landelijk verspreid? Geert Wilders' uitspraken zijn woorden van christelijke naastenliefde vergeleken met dit soort morele vuilnis.

'mocht'... zou dus eigenlijk niet moeten mogen


De Volkskrant, 14-05-2013, column door Arnon Grunberg

Huilfeminisme

Naar aanleiding van Moederdag organiseerde een dj de MILF-verkiezing van het jaar. (MILF betekent Mother I'd Like to Fuck). Dit leidde tot discussies over seksisme die interessanter waren dan de verkiezing zelf. Zo verweet een (vrouwelijke) forensisch arts vrijdag in de Volkskrant een columniste 'huilfeminisme', omdat zij zich over de actie van de dj had beklaagd.
    Ik kan me voorstellen dat sommigen het heel opwindend vinden om tot gebruiksvoorwerp te worden gereduceerd. Ik kan me echter ook voorstellen dat anderen dat juist zeer vernederend vinden. Daarover klagen moeten we dus als onsportief gedrag beschouwen.
    Als je vrouw of moslim bent of republikein en je wordt vernederd, dan behoor je kennelijk te zeggen: 'Dank jullie wel dat jullie me niet hebben genegeerd, maar dat jullie me wilden vernederen. Stel ik op prijs.'
    Die levenshouding, dŠt is integratie. Oftewel: mensen zijn objecten, maar sommige net iets meer dan andere.


Red.:   migratiefundamentalisme


De Volkskrant, 15-05-2013, column door Arnon Grunberg

Roltrap van de rede

Aan Ons betere ik - Waarom de mens steeds minder geweld gebruikt, het boek van Steven Pinker, ben ik nog steeds niet toegekomen, maar er is zoveel over geschreven dat ik inmiddels een kwart ervan moet hebben gelezen.
    Zaterdag verscheen in de Volkskrant een interview met Pinker door Peter Giesen.
    Pinker verklaart de afname van geweld door wat hij de 'roltrap van de rede' noemt. De 'rede' is een verwarrend begrip, ik vermoed dat Pinker hier rationaliteit bedoelt. Op Giesens vraag of rationaliteit ook een bron van geweld kan zijn, antwoordt Pinker dat de rede ophoudt waar het geweld begint.
    Volgens mij heeft de afname van geweld echter te maken met een bepaald soort economisch denken dat niet volledig samenvalt met de rede.
    Waarom zou je mensen vernietigen als je nog spulletjes aan hen wenst te slijten?
    Grootschalige vernietiging van potentiŽle consumenten is economisch gezien onverstandig.


Red.:   Cynisme




De Volkskrant, 16-05-2013, column door Arnon Grunberg

Boycot

De hongerstakers op GuantŠnamo, de dorst- en hongerstakers in Rotterdam; dreigen met de eigen vernietiging kan een effectief pressiemiddel zijn. Denk eveneens aan de zelfverbranding van de jongeman in TunesiŽ waarmee de Arabische Lente begon.
    De staat vreest immers de zelfmoord van zijn onderdanen, vooral van gevangenen, voor wie hij meer verantwoordelijkheid voelt dan voor reguliere burgers. Maar hij wil ook niet dat die 'normale' burgers zomaar uit het leven stappen, zwaar zieke burgers daargelaten, dan heet het euthanasie.
    Nu de macht van de staat om dissidenten te muilkorven groter lijkt te zijn dan ooit is jezelf doodhongeren wellicht een gepaste vorm van verzet.
    Zoals een ontevreden consument kan protesteren door bepaalde winkels en merken te boycotten, kan een burger die geen genoegen wil nemen met het invullen van het stembiljet bij wijze van protest uit het leven verdwijnen.
    Dit zou ik willen noemen: jezelf boycotten.


De Volkskrant, 17-05-2013, column door Arnon Grunberg

Solidariteit

Woensdag presenteerde Halbe Zijlstra zijn visie op de overheid in een opiniestuk in NRC Handelsblad. Volgens hem, en dus vermoedelijk volgens de VVD, moet de overheid terug naar kerntaken zoals 'dijken, politie, infrastructuur, basis- en voortgezet onderwijs, basiszorg of bijstand.'
    Ofwel: geen defensie, kunsten of wetenschappelijk onderzoek.
    Zijlstra's betoog komt schijnbaar voort uit morele overwegingen. Volgens hem moet de 'afgedwongen solidariteit' van de verzorgingsstaat worden vervangen door 'echte solidariteit uit welwillendheid'.
    Vermoedelijk gelooft Halbe Zijlstra vurig in de goedheid van de mens. Hij geeft echter ook aan dat hij 'zware bezuinigingen' wil doorvoeren, en dit terwijl diverse economen erop hebben gewezen dat overheidsbezuinigingen in tijden van recessie onverstandig zijn.
    Enfin, stuur brieven van de Belastingdienst ongeopend terug met deze mededeling op de enveloppe: 'Ik doe niet langer mee aan afgedwongen solidariteit, ik doe aan echte solidariteit. Uit welwillendheid. Met vriendelijke groet, ook namens de heer Zijlstra.'


Red.:   Gebruikt bij Zijlstra.
Het lijkt de laatste afleveringen wel alsof hij probeert zich in te houden, en hint alleen op wlagelijkheden.


De Volkskrant, 18-05-2013, column door Arnon Grunberg

Vooroordelen.

De afgelopen dagen lag mijn moeder in het ziekenhuis, wat me een inkijkje bood in enkele triviale vooroordelen en misverstanden. Tegenover mijn moeder lag een dame, over wie ze zei: 'Een volksvrouw, maar heel aardig.' Verder was er een Marokkaanse dame, over wie de 'volksvrouw' zei: 'Ze roept de hele nacht, Allah, Allah, Allah. Wij roepen toch ook niet Jezus, Jezus, Jezus.'
    Naar verluidt moest een meneer vertrekken omdat de Marokkaanse geen mannen op de zaal wilde. Toen ze wegging, keerden de heren terug.
    Rechts van mijn moeder lag nu een meneer. 'Mannen die alleen herenbezoek ontvangen', fluisterde ze, 'dat vind ik verdacht. Hij is waarschijnlijk van de verkeerde kant. Niet dat ik daar iets op tegen heb.'
    Over een verpleegkundige beweerde ze: 'Hij zegt 'lieverd' tegen me. Eerst dacht ik dat hij me in de maling nam, toen zag ik aan zijn ogen dat hij het meende.'


Red.:  elitarisme, zo moeder zo zoon.


De Volkskrant, 21-05-2013, column door Arnon Grunberg

Zivilcourage

Volgens Max Pam, afgelopen woensdag in de Volkskrant, is moed de bereidheid je leven te riskeren. Hij dacht met name aan leden van de vrijwillige brandweer, moed had volgens Pam met Zivilcourage te maken.
    Diverse leden van de Waffen SS hebben onhoudbare stellingen in Frankrijk en Rusland verdedigd en daarvoor met hun leven betaald. De kapers van 9/11 offerden hun levens op, wat George W. Bush als laf betitelde.
    Waar de een moed ziet, ziet de ander lafheid; er is geen evenredig verband tussen opofferingsgezindheid en een 'goede' moraal.
    Dat brandweerlieden en militairen in elite-eenheden bereid zullen zijn hun leven op te offeren maakt deel uit van de normen van hun branche.
    Er zijn moedige journalisten, Anna Politkovskaya, Amira Hass en Minka Nijhuis bijvoorbeeld, maar in de regel zijn journalisten net als columnisten en romanschrijvers geneigd hun lezers te behagen.
    Niets maakt de mens zo opportunistisch als het verlangen naar liefde.


Red.;  het cynisme schuilt direct om de hoek ...




De Volkskrant, 23-05-2013, column door Arnon Grunberg

Inkomstenbelasting
.
Onlangs had ik een e-mailcorrespondentie met Rens van Tilburg, columnist voor de Volkskrant en econoom, of burgers niet alleen een wettelijke, maar ook een ethische verplichting hebben inkomstenbelasting te betalen.
    Ach, ethiek. Apple raakt in opspraak omdat het bedrijf op legale wijze de 35 procent winstbelasting in Amerika omzeilt en zo in sommige gevallen slechts 0,05 procent belasting betaalt. De verdediging van Apple-topman Cook kwam erop neer dat de Amerikaanse belastingwetgeving hem dwong dit te doen.
    Nu is Apple niet de enige die van dergelijke constructies gebruikmaakt. Voormalig presidentskandidaat Mitt Romney, die niet hoeft te werken voor zijn geld, wist via legale constructies zijn belastingdruk te verlagen.
    Ik betwijfel of de mazen in de wet zullen worden gedicht. Zij die werken voor hun geld en inkomstenbelasting betalen zijn sukkels, dŠt is de les.
    Zoals een titel van een film met W.C. Fields luidt: Never Give a Sucker an Even Break.


De Volkskrant, 24-05-2013, column door Arnon Grunberg

Beestachtig.

De 'hakmesmoord' in Londen is op diverse plekken beestachtig en barbaars genoemd. Het gaat mij nu even om het woord 'beestachtig'. Enkele eeuwen geleden maakte justitie in West-Europa gebruik van martelmethoden waarmee vergeleken deze moord een wonder van beschaving lijkt. Waren onze voorouders beestachtig? Blijkt over twee eeuwen dat wij nu nog steeds beestachtig zijn?
    En wat precies maakt het doden door middel van bijvoorbeeld drones minder beestachtig? Dat er techniek tussen de dader en het slachtoffer staat?
    De dood mag kennelijk geen handwerk meer zijn, hij moet industrieel vervaardigd worden. Zoals een fabriek in China iPads produceert, zo kan een drone de dood produceren.
    De afkeer van het stierenvechten past in hetzelfde plaatje. Het slachthuis mag blijven bestaan, stierenvechten is beestachtig.
    Maar het wordt nog fraaier. Wanneer het Westen op industriŽle wijze mensen vermoordt, produceert het naar eigen zeggen niet de dood maar veiligheid.


Red.:   een hakmesmoordenaar beestachtig noemen...: overdreven. Weet je wat pas beestachtig is: een hakmesmoordenaar opsluiten in Guantanamo Bay.


De Volkskrant, 28-05-2013, ingezonden brief van Tjalling Schuttenhelm

Comfortabel cynisme

In Londen is een mens op gruwelijke wijze vermoord. Nog voor deze persoon is begraven, haalt Arnon Grunberg het in zijn hoofd deze terreur- daad goed te praten (Voetnoot, 24 mei). In zijn grauwe, cynische denkwereld is geen plaats voor goed of kwaad, schoon of fout. Mooie gebeurtenissen moeten worden bezoedeld, onmiskenbaar foute daden goedgepraat of gerelativeerd. Deze uitersten zijn een bedreiging voor zijn comfortabele waardenvrije houding, omdat ze oproepen tot een morele stellingname.
    Snel probeert hij de gruweldaad te bedekken met een meta-uitspraak over geschiedenis en beschaving.
    Snel probeert hij een schuldsituatie te creŽren door te wijzen op vroegere strafrechtpleging. Daarmee poogt hij bij voorbaat het recht om een moreel oordeel te vellen te ontnemen aan ieder die deel uitmaakt van het door hem zo verfoeide Westen, waar hij wel zijn bestaan, veiligheid en inkomen aan te danken heeft.
    Is er Łberhaupt een gebeurtenis, die zů intens mooi of zů intens slecht is, dat Grunberg uit zijn comfortable cynisme geduwd wordt? Na deze column van hem concludeer ik van niet. Mijn gedachten gaan uit naar de nabestaanden van de heer Rigby.





De Volkskrant, 25-05-2013, column door Arnon Grunberg

Risico

'But this war, like all wars, must end' ,verklaarde Obama donderdag. We zullen zien. De verklaring valt in ieder geval toe te juichen.
    Een permanente oorlog tegen terrorisme is een vorm van een collectieve psychose waarbij de angst geen verband meer houdt met reŽle dreigingen. Zo'n psychose kan inhouden dat men in verwarde jongemannen met een snelkookpan staatsvijanden nummer 1 gaat zien, en geeft de staat de mogelijkheid om het totale wantrouwen tot norm te verheffen, een van de eigenschappen van de totalitaire staat.
    Nu deze oorlog wellicht wordt beŽindigd, hoeft de overheid niet meer iedere burger als potentiŽle verdachte te beschouwen.
    Wij staan autosnelwegen toe, wetend dat er af en toe dodelijke ongelukken zullen plaatsvinden.
    Een open samenleving impliceert dat risico's worden genomen. De absurde eis om elk risico uit te bannen is geen teken van weerbaarheid, maar van zwakte, een symptoom van verval.


Red.:   twee jochies met snelkookpannen. Oh, wat schattig ...


De Volkskrant, 27-05-2013, column door Arnon Grunberg

Verval

Theodore Dalrymple (pseudoniem) is een gepensioneerde psychiater die regelmatig over het verval publiceert. Waar Dalrymple ook gaat, overal stuit hij op verval.
    Aanvankelijk dacht ik dat deze obsessie een vorm van Schadenfreude was. Zijn meest recente artikel over Lissabon (de Volkskrant, 24 mei) doet echter vermoeden dat Dalrymple zijn eigen verval heeft doorzien en daarom met de hysterie, die de narcist eigen is, enkel nog verval wenst waar te nemen.
    Van analyse of interessante observaties is nergens sprake: moderne gebouwen - wat zijn dat eigenlijk precies? - zijn afschuwelijk, Portugal is een achterlijk land, Dublin is er beter aan toe dan Lissabon, en de verlichte heersers uit de 18de eeuw hadden 'een betere bouwkundige smaak dan wij', aldus Dalrymple.
    Moralisme en vaag estheticisme zijn voor de snob een en hetzelfde.
    Dat een deel van de 'culturele elite' in Nederland deze charlatan serieus neemt, illustreert het verval van die elite. Dat wel.


Red.:   Wat een schitterend zelfportret.
...moderne gebouwen - wat zijn dat eigenlijk precies?  ongelofelijke narcist denkt dat hij dit kan maken ...


De Volkskrant, 29-05-2013, ingezonden brief van Tom Frohwein, 's-Gravenzande

Portugal

Theodore Dalrymple krijgt van Arnon Grunberg diep van onder uit de zak (Voetnoot, 27 mei). De 'gepensioneerde psychiater' wordt als 'snob' in de hoek gezet en van 'moralisme' en 'vaag estheticisme' - wat is dat eigenlijk precies? - beticht. Eigenlijk alleen omdat hij 'moderne gebouwen' 'afschuwelijk' vindt, en o ja, Portugal een 'achterlijk land'.
    Wij zijn, denk ik, geen lid van de 'culturele elite' - wat is dat nou precies? - , maar wat Portugal betreft: mijn vrouw en ik fietsten er vorig jaar een paar weken doorheen en noemden het al snel, in onze groeiende verbijstering, een soort derdewereldland in Europa; maar dit terzijde.
    Het gaat mij eigenlijk meer om wat twee pagina's verder in de onthutsende fotoserie over Rome tot uitdrukking komt, met de eveneens onthutsende titel: de verloedering van Rome.
    Een hilarisch toeval of een ironische 'voetnoot' van de redactie?


De Volkskrant, 28-05-2013, column door Arnon Grunberg

Islamitische olifant

Staat er een islamitische olifant in de kamer waarover wij maar niet wensen te spreken? Zaterdag in de Volkskrant meende Martin Sommer van wel. In zijn stuk suggereerde Sommer dat er een verband bestaat tussen de islam en het geweld. Dat vraagt om enige nuancering.
    De grote slachtpartijen van de vorige eeuw werden uitgevoerd in naam van seculiere ideologieŽn. De guerrillabewegingen in Zuid-Amerika waren seculier, de zelfmoordaanslagen van de Tamiltijgers tijdens de bloedige burgeroorlog op Sri Lanka hadden evenmin iets met de islam te maken. En het is goed eraan te herinneren dat de seculiere religie van het Westen, veiligheid, ook enige slachtoffers maakt.
    Wat integratie betreft: men houdt zich aan de wet, basta.
    Integratie moet een natuurlijk proces blijven. Oftewel, men aanvaardt de ander als wezenlijk anders, of niet.
    In het laatste geval zal men vroeg of laat moeten teruggrijpen op het beproefde recept van de etnische zuivering.


Red.:   Zie cultuur_integratie_toekomst_niets-doen-tegen


De Volkskrant, 30-05-2013, column door Arnon Grunberg

Bezuinigingsdrift

In het nieuwe nummer van The New York Review of Books bespreekt Paul Krugman een aantal boeken over austerity, bezuinigingsdrift. Hij toont aan dat de gedachte dat (te) grote begrotingstekorten van landen gevaarlijk zijn voor de economie irrationeel is en dat deze ideologie vermoedelijk voortkomt uit de behoefte om te straffen: zij die iets te veel geleend hebben, verdienen straf.
    Economisch gezien is deze gedachte absurd. Een land dat zijn eigen geld kan drukken, kan bijdrukken om tekorten weg te werken, mits de staatsobligaties zijn uitgegeven in de eigen valuta. Inflatie is een manier om schulden weg te werken.
    Bezuinigingsdrift is het stimuleren van deflatie, oftewel het verlagen van prijzen en lonen. Japan heeft de afgelopen decennia aangetoond hoe rampzalig deflatie kan zijn.
    Sparen is uitgestelde consumptie, lenen is veelal versnelde consumptie. Het kapitalisme kan niet anders dan de consumptie versnellen. Bezuinigingsdrift is ironisch genoeg ook nog eens antikapitalistisch.


Red.:   Klinkt redelijk. Reden: Krugman is joods, en bezuinigen is niet neoliberaal genoeg. (knipsel bij Europa, Rehn: 6 miljard extra bezuinigen)



De Volkskrant, 01-06-2013, column door Arnon Grunberg

Staatseigendom

Hans Schnitzler stelde woensdag in de Volkskrant voor een taalspel te spelen om de situatie van illegalen te verbeteren. De illegaal wordt een 'gast', het detentiecentrum een 'gastenverblijf'.
    Ik vermoed ironie. Sinds het eufemisme Sonderbehandlung zijn wij huiverig voor dergelijke taalspellen.
    Maar Schnitzler heeft gelijk dat een aantal illegalen in Nederland zich in een situatie bevindt die vergelijkbaar is met die van gevangenen in GuantŠnamo Bay: tot 'afval' gereduceerde mensen, die moeten worden 'opgeruimd'.
    Sommige illegalen draaien probleemloos mee in de zwarte economie, andere niet. Dat kan door pech zijn gekomen, het kan ook betekenen dat zij minder zijn toegerust voor de eisen van de Nederlandse samenleving. Bijkomend probleem is dat hulpverlening altijd een repressief karakter heeft.
    Vreemdelingendetentie maakt deze mensen feitelijk tot staatseigendom. Ik geloof dat ze beter af zijn als privť-eigendom.
    Gezien de huidige toestand van de democratie is er iets te zeggen voor het feodalisme.


Red.:   Antidemocraat.


De Volkskrant, 08-06-2013, column door Arnon Grunberg

Legitimatie

Het zal niemand verbazen dat de Kinderombudsman bekend maakte dat het Nederlandse asielbeleid asielkinderen schaadt. De reactie van Teeven viel te verwachten. Omdat er een keer misbruik was geconstateerd, zou de strenge procedure gerechtvaardigd zijn.
    Zoals terrorisme altijd weer staatsterrorisme uitlokt en legitimeert, zo legitimeert wangedrag van burgers wangedrag van de staat.
    Toch kan het probleem niet worden opgelost door het Nederlandse beleid een beetje aan te passen.
    In 1948 werd een staat voor Joden gecreŽerd omdat men vond - en niet geheel ten onrechte - dat er geen toekomst was voor Joden in Europa.
    Zo zou er nu een staat voor illegalen moeten komen.
    Het is de vraag waar deze staat gesticht zal moeten worden, maar onbewoonde plekken zijn er genoeg en bepaalde delen van Europa lijden onder ontvolking.
    In de grondwet van deze staat zou een zogeheten 'recht op thuiskomst' moeten worden opgenomen onder het motto: iedereen is illegaal.


Uit sociologische_krachten_holocaust_misbruik  :

    En daar is de inspiratiebron van het immigratie- en integratiedebat:


Uit: De Volkskrant, 08-06-2013, column door Arnon Grunberg

Legitimatie

Het zal niemand verbazen dat de Kinderombudsman bekend maakte dat het Nederlandse asielbeleid asielkinderen schaadt. ...


Red.:   Een gore leugen van die Kinderombudsman. Die zogenaamd geschade asielkinderen zijn onderdeel van de systematische kindersmokkel van de aartsbedriegers uit SomaliŽ die Nederland op de meest schunnige wijze misbruiken.

  Omdat er een keer misbruik was geconstateerd, zou de strenge procedure gerechtvaardigd zijn.    ...
    Toch kan het probleem niet worden opgelost door het Nederlandse beleid een beetje aan te passen.
    In 1948 werd een staat voor Joden gecreŽerd omdat men vond - en niet geheel ten onrechte - dat er geen toekomst was voor Joden in Europa.
    Zo zou er nu een staat voor illegalen moeten komen.
   Het is de vraag waar deze staat gesticht zal moeten worden, maar onbewoonde plekken zijn er genoeg en bepaalde delen van Europa lijden onder ontvolking.

Oftewel: vanwege de holocaust, moeten we nu bedriegers uit SomaliŽ, Afrika en de hele wereld toelaten. Zodat die Europese cultuur, die hatelijke cultuur die het beter doet dan die van de Joden, eindelijk ten onder gaat. Dit onder het bekende motto van de Jonden:
  In de grondwet van deze staat zou een zogeheten 'recht op thuiskomst' moeten worden opgenomen onder het motto: iedereen is illegaal.

Waarmee de smeerlap natuurlijk wil zeggen: "Iedereen is legaal".



De Volkskrant, 12-06-2013, column door Arnon Grunberg

Perverse prikkels

Afgelopen week spraken twee economen en een financieel geograaf in De Balie over de euro en loodgieters. Na afloop zei een van de economen: 'Door middel van het geweldsmonopolie dwingt de staat burgers tot transacties die ze anders niet zouden zijn aangegaan. Een 'winner' van de genetische loterij zou zich niet verzekeren tegen 'verlies' in zo'n loterij, zoals iemand die niet op reis gaat ook geen reisverzekering afsluit. Toch is dat wat de staat doet door middel van belasting. Moreel gezien is daar iets voor te zeggen.'
    Een goede samenvatting van wat belastingheffing veelal is. De vermeende ethische plicht moet altijd weer worden afgedwongen door geweld.
    Tegelijkertijd zitten er in de belastingwetgeving van veel landen perverse prikkels om met hulp van peperdure belastingadviseurs de overheid te slim af te zijn.
    Is de overheid zo dom? Of heeft de overheid stiekem baat bij de ingebouwde perverse prikkels in de belastingwetgeving?
 

Red.:   Ach, de overheid weer - en belasting



De Volkskrant, 13-06-2013, column door Arnon Grunberg

Morele deskundigen

Op de site van The New York Times vroeg filosoof Gregory Currie zich af of de stelling klopt dat literatuur betere mensen van ons maakt. Martha Nussbaum, een andere filosoof, stelde dat de complexiteit van literatuur 'morele deskundigen' van ons zou maken.
    Net als Currie ben ik sceptisch over deze claim. Ik denk dat dat moeilijk of niet te bewijzen valt, en zelfs als het zou kunnen, vermoed ik dat de morele effecten van zogeheten 'hoge literatuur' en van wat de Duitsers 'Unterhaltungsliteratur' noemen niet wezenlijk verschillen.
    En zou literatuur niet ook slechtere mensen van ons kunnen maken? Zowel in Don Quichot als Madame Bovary wordt met die mogelijkheid rekening gehouden.
    Jet Bussemaker gaf recentelijk aan dat ze de jeugd weer aan het lezen wilde krijgen. Literatuur als vitaminetabletje.
    De oppervlakkigheid van veel verdedigers van literatuur illustreert dat het lezen van romans geen inzicht oplevert.
    Of zou Bussemaker stiekem helemaal niet lezen?


Red.:   Jood. Alweer Nussbaum


De Volkskrant, 14-06-2013, column door Arnon Grunberg

Kalkoen

56 procent van de Amerikanen vindt het afluisterprogramma Prism van de National Security Agency (NSA) prima. Charles Groenhuijsen bedankte Amerika voor Prism, en een afgewogen commentaar kregen we van columnist Thomas Friedman; na 9/11 is zo'n afluisterprogramma noodzakelijk.
    Kortom, wij moeten Stasi-methoden van de overheid accepteren om ons veilig te voelen. Mij lijkt zo'n redenering een overwinning van de terroristen, temeer daar de kans vele malen groter is te sterven aan diabetes dan aan terrorisme.
    Er wordt gezegd dat de overheid geen misbruik maakt van de informatie die zij verzamelt. Een grote geruststelling.
    In zijn boek Antifragile beschrijft Nassim Nicholas Taleb een kalkoen die elke dag te eten krijgt en goed wordt verzorgd door de slager. Dagelijks neemt statistisch gezien de kans toe dat de slager goed is voor de kalkoen. Tot Thanksgiving of Kerstmis komt.
    Iedereen met een gemiddelde intelligentie weet: de burger is een kalkoen.


Red.:   Jood.


De Volkskrant, 15-06-2013, column door Arnon Grunberg

Denken

Eindelijk zag ik Margarethe von Trotta's film over de filosofe Hannah Arendt. Fascinerend zijn de originele beelden van het Eichmann-proces die tussen de 'fictie' door zijn gemonteerd.
    De vraag in deze film is niet of Arendts diagnose van Eichmann als ambtenaar die het denken uit had besteed correct is. De controverse die Arendts boek Eichmann in Jeruzalem veroorzaakte, kwam juist door haar beschrijvingen van en oordeel over de zogeheten Judenršte.
    Het denken heeft Arendt van Martin Heidegger geleerd en dat denken stelt ze boven vriendschap, althans in deze film.
    Wie Heidegger (Klaus Pohl) hoort doceren, begrijpt dat het denken niet van deze wereld is en zich aan gene zijde van de moraal bevindt. Waarmee het eigenaardig genoeg een erotiserende werking krijgt.
    Maar uiteindelijk is Hannah Arendt voor Von Trotta een Joodse vrouw uit Duitsland die ook tijdens haar exil in Amerika vooral een Duitse denker wenste te blijven.


Red.;  Jood.  Intellectueel neuroticisme


De Volkskrant, 17-06-2013, column door Arnon Grunberg

Avontuur
.
'Te veel luxe bederft het hart', aldus Abu Fidaa, een Nederlandse jihadstrijder in SyriŽ, in een fascinerende e-mailcorrespondentie met Janny Groen die zaterdag in de Volkskrant stond.
    In elke jihadist schuilt kennelijk een calvinist, en net als sommige Amerikaanse evangelisten kan Fidaa niet wachten op het Armageddon, dat volgens hem vlak bij SyriŽ zal plaatsvinden. Verder lijkt Fidaa te geloven dat sjiieten geen moslims zijn.
    Toch krijg ik de indruk dat ideologie veeleer een excuus is voor het avontuur. Hang naar avontuur onder jongemannen is er altijd geweest en zal er altijd blijven.
    Zo sprak ik in 2007 in Afghanistan een jonge Nederlandse militair die het leger wilde verlaten om in de private militaire sector in Amerika te gaan werken. Het Nederlandse leger hield volgens hem niet genoeg van vechten.
    Er bestaan andere avonturen dan de jihad. Misschien kunnen ronselaars van het Lťgion ťtrangŤre in Nederland gaan opereren?

.
Red.:  goedpraten jihadisten


De Volkskrant, 24-06-2013, column door Arnon Grunberg

Arbeidsmigrant
.
Iedereen zou eigenlijk even het interview moeten lezen van Jonathan Witteman met de econoom Lant Pritchett dat zaterdag in de Volkskrant stond. Pritchett betoogt dat arbeidsmigratie de beste manier is om armoede te bestrijden. Iets wat allang bekend is, maar wat veel mensen niet willen weten. Een laaggeschoolde in Nepal verdient in eigen land 10 dollarcent per uur, terwijl hij in Nederland 10 dollar per uur kan verdienen. De gedachte dat hij banen afpakt van Nederlanders is onwaar, omdat het om werk gaat dat Nederlanders niet willen doen.
    Pritchett pleit kortom voor het model dat in bijvoorbeeld Dubai bestaat, maar dan met iets betere leefomstandigheden voor de arbeidsmigrant. Wel zegt hij dat de arbeidsmigrant het land moet verlaten als hij werkloos wordt.
    Het is hoog tijd om migratie te beschouwen als een aanbod van arbeidskracht, wat het veelal is. En over arbeidskrachten hoeft niemand hysterisch te doen.



De Volkskrant, 25-06-2013, ingezonden brief van Jaap van der Pol, Burdaard

Betaald werk

Arnon Grunberg stelt dat Nederlanders bepaalde werkzaamheden niet willen doen. Dat is onzin. Uiteraard wilden Nederlanders destijds wel toiletten en zo schoonmaken. Alleen wilden ze er, volkomen terecht, voor betaald worden. Dit houdt automatisch in dat Turken, Marokkanen en Spanjaarden toen werden uitgebuit. En natuurlijk willen Nederlanders thans aardbeien plukken en asperges steken. Maar ze willen er (weer volkomen terecht) voor worden betaald. En dit houdt per definitie in dat nu Oost-Europeanen worden uitgebuit.
    En in de toekomst zullen Nederlanders weer alle werkzaamheden willen doen, als ze er maar, volkomen terecht, voor worden betaald. En dit houdt dus automatisch en per definitie in dat dan onder meer Nepalezen zullen worden uitgebuit.


Red.:  Uit: sociologische_krachten_immigratie:

Overigens werd er naar aanleiding van dit artikel in miniatuur gedemonstreerd hoe dit in de maatschappij is ingebed:


Uit: De Volkskrant, 24-06-2013, column door Arnon Grunberg

Arbeidsmigrant
.
Iedereen zou eigenlijk even het interview moeten lezen van Jonathan Witteman met de econoom Lant Pritchett dat zaterdag in de Volkskrant stond. Pritchett betoogt dat arbeidsmigratie de beste manier is om armoede te bestrijden. Iets wat allang bekend is, maar wat veel mensen niet willen weten. Een laaggeschoolde in Nepal verdient in eigen land 10 dollarcent per uur, terwijl hij in Nederland 10 dollar per uur kan verdienen. De gedachte dat hij banen afpakt van Nederlanders is onwaar, omdat het om werk gaat dat Nederlanders niet willen doen.    ...


Red.:   Eerst even de weerlegging hiervan:


De Volkskrant, 25-06-2013, ingezonden brief van Jaap van der Pol, Burdaard

Betaald werk

Arnon Grunberg stelt dat Nederlanders bepaalde werkzaamheden niet willen doen. Dat is onzin. Uiteraard wilden Nederlanders destijds wel toiletten en zo schoonmaken. Alleen wilden ze er, volkomen terecht, voor betaald worden. Dit houdt automatisch in dat Turken, Marokkanen en Spanjaarden toen werden uitgebuit. En natuurlijk willen Nederlanders thans aardbeien plukken en asperges steken. Maar ze willen er (weer volkomen terecht) voor worden betaald. En dit houdt per definitie in dat nu Oost-Europeanen worden uitgebuit.
    En in de toekomst zullen Nederlanders weer alle werkzaamheden willen doen, als ze er maar, volkomen terecht, voor worden betaald. ...


Red.:   En als men aanvoert dat dan dit werk verdwijnt naar andere landen voor zover mogelijk, dan worden die mensen in die andere landen uitgebuit.
    Dus er worden wel degelijk banen van Nederlanders ingepikt dan wel mensen uitgebuit.
    En Arnon Grunberg geeft ook nog even aan wat hij vindt van mensen die gewoon, middelbaar- en lageropgeleid, werk doen:

  Het is hoog tijd om migratie te beschouwen als een aanbod van arbeidskracht, wat het veelal is. En over arbeidskrachten hoeft niemand hysterisch te doen.

En waar hij en Pritchett de inspiratie van die ideeŽn vandaan hebben:
  Pritchett pleit kortom voor het model dat in bijvoorbeeld Dubai bestaat

Uit het rijk van het feodalisme. Het neoliberalisme in de economie, en het neoliberalisme in de maatschappij-inrichting.




De Volkskrant, 25-06-2013, column door Arnon Grunberg

Psychopaten

'Psychopaten voelen zich als een vis in het water in omgevingen die instabiel zijn en continu veranderen, omdat die steeds opnieuw kansen bieden om mensen op een zijspoor te zetten, tegen elkaar uit te spelen en eronder te houden', aldus Malou van Hintum zaterdag in de Volkskrant.
    Dat het niet netjes is mensen tegen elkaar uit te spelen en eronder te houden is evident. Toch zijn deze gedragingen eeuwenoud, men leze bijvoorbeeld de Bijbel - kennelijk laat de morele verbetering van de mensheid te wensen over.
    Deze wereld is per definitie instabiel en verandert continu. Zijn degenen die zich er thuis voelen werkelijk psychopaten?
    Weltschmerz is prachtig, maar om iedereen die daar niet aan lijdt als ziek te diagnosticeren lijkt me wat overdreven; niet al onze nederlagen zijn de schuld van 'psychopaten'.
    Laten we accepteren dat mensen elkaar soms helpen maar dat ze ook dikwijls elkaars concurrenten zijn.


Red.:   Neoliberalen zijn psychopaten, net als kinderofferaars van de joodse religie  - dus moet AG ze wel verdedigen. of alle concurrentie mag tot en met het niveau van psychopathie. ikke ..., Recht sterkste, winner takes all.


De Volkskrant, 28-06-2013, column door Arnon Grunberg

Geboortekaartje

Op mijn geboortekaartje stond: 'Arnon Yasha Yves GrŁnberg maakt zijn entree op deze wereld bekend en geeft u kleine kusjes.' Het stond er in het Frans, mijn vader was soms een beetje snobistisch.
    De namen van mijn ouders ontbraken, evenals die van mijn zus. Het leek alsof ik geheel uit eigen beweging had besloten om te bestaan. Jaren later zei mijn vader, ik was een jaar of acht: 'Jij bent niet zozeer mijn zoon, je bent je eigen mens. Niemand is van iemand anders.'
    Stiekem wilde ik wel van iemand anders zijn, maar ik begreep dat dat een slecht idee was. Rond dezelfde tijd ontwikkelde ik een interesse voor de keuken. Altijd als ik mijn moeder wilde helpen met de afwas zei ze: 'Jij moet in je kamer gaan nadenken.'
    Met een aan zekerheid grenzend vermoeden weet ik dat ik nooit aan de verwachtingen van mijn ouders heb voldaan.


Red.:  Joodse neuroses: intellectualisme, absolutisme, veeleisendheid,


De Volkskrant, 08-07-2013, column door Arnon Grunberg

Moraal

Onder de kop 'Geen moraal zonder God' schreef Chris Rutenfrans een prikkelend artikel in de Volkskrant van zaterdag. Eerst maakt Rutenfrans, niet ten onrechte, een principieel onderscheid tussen mens en dier: dieren kunnen niet reflecteren over goed en slecht. Vervolgens maakt hij een dergelijk onderscheid tussen de joods-christelijke God en Allah: de eerste god is er een van liefde, de tweede een van onderdrukking die het monopolie op geweld niet bij de staat legt maar bij de vader, waardoor de islamitische vader gewelddadig is. AtheÔsten en agnostici zijn okť, en het humanisme is gewoon de joods-christelijke God in mensengedaante.
    Vroeger zei men: mijn God is beter dan de jouwe. Tegenwoordig zegt men: mijn moraal is beter dan de jouwe.
    Voor de islamiet zit er weinig anders op dan bekering. Of ook boeddhisten en hindoestanen zich volgens Rutenfrans moeten bekeren tot de joods-christelijke God van de liefde is vooralsnog onbekend.


Red.;   Pro-islam
(tijd geen interessnate sukken:


De Volkskrant, 19-07-2013, column door Arnon Grunberg

Economische migrant

Toevallig stuitte ik op een interview van Peter Giesen met de sociaal geograaf Hein de Haas dat op 28 mei 2011 in de Volkskrant stond. Wat De Haas te zeggen had over arbeidsmigratie is nog altijd actueel: dat arbeidsmigratie niet tegen te houden is. Dat het nooit de allerarmsten zijn die hun geluk elders zoeken, want emigreren is duur. Dat de economische migrant ten onrechte een slechte naam heeft en dat samenlevingen zonder illegale immigranten en zwart werk niet bestaan.
    Volgens De Haas zijn er in Nederland tussen de 60.000 en 130.000 illegale immigranten die 'werk doen dat anders blijft liggen'. Electoraal gezien is het onaantrekkelijk voor politici dit feit te erkennen. DŠt is het probleem: de reŽel bestaande democratie geeft politici perverse prikkels om dingen te verkondigen die ze zelf niet geloven, tenzij zij erg dom zijn. De overeenkomst met rabbijnen, dominees, priesters en imams dringt zich op.


Red.:   Vermoedelijk heeft hij gedacht: ik kan er al een tijd niet over schrijven, laat ik iets opzoeken


De Volkskrant, 20-07-2013, column door Arnon Grunberg

Preutsheid

Frances Ha van Noah Baumbach kreeg goede kritieken. En terecht. De charme van de film is de charme van de hoofdrolspeelster, Greta Gerwig.
    Dat Baumbach Gerwig leerde kennen op de set van zijn film Greenberg, dat in die film ook Baumbachs vrouw Jennifer Jason Leigh speelde, dat Baumbach en Gerwig op elkaar verliefd werden en dat Baumbach zijn vrouw verliet voor Gerwig, is allemaal bekend.
    Frances Ha gaat over verlengde adolescentie. Het ideaal van de huidige westerse cultuur is de eeuwige adolescentie, maar wel met een vast inkomen. Verrassend genoeg speelt seks geen rol in de film. De grote liefde van Frances is een vriendin met wie ze kan praten en lachen; vrijen blijkt overschat en onnodig.
    Al die stelletjes die zo goed met elkaar kunnen praten en zo lekker samen koken maar niets doen in bed kunnen troost vinden in Frances Ha. Baumbach en Gerwig maken preutsheid sexy.


Red.:   Joden


De Volkskrant, 22-07-2013, column door Arnon Grunberg

Sympathiek

BelgiŽ heeft een nieuwe koning. De Franstaligen noemen hem Philippe, de Nederlandstaligen Filip, wat mij voor hem inneemt. The Herald Tribune berichtte afgelopen weekeinde op de voorpagina over het buitenechtelijk kind van Filips vader, de kunstenares Delphine BoŽl. Wat het Belgische koningshuis nog sympathieker maakt. Het Nederlandse koningshuis mist node een figuur als prins Bernhard; een monarch die de schuinsmarcheerderij heeft afgezworen is geen echte monarch.
    Overal ter wereld gaat liefde voor het koningshuis gepaard met nationalistische gevoelens, behalve in BelgiŽ. Daar overstijgt het monarchisme juist het ietwat bekrompen nationalisme dat een partij als de NV-A van Bart De Wever succesvol aan de man brengt; alleen in BelgiŽ kun je tegelijkertijd monarchist en kosmopoliet zijn.
    Het gebrek aan volksfeesten rond de troonswisseling en het feit dat een militair defilť deel uitmaakte van de ceremonie vind ik eveneens sympathiek.
    Ik overweeg Belg te worden.


Red.:   bekrompen nationalisme: neolithisch nomadisme.


De Volkskrant, 24-07-2013, column door Arnon Grunberg

Hezbollah

Hezbollah is een van de meest succesvolle politieke bewegingen in de Arabische wereld. Oorspronkelijk waren de sjiieten een arme minderheid in Libanon. Toen IsraŽl in 1982 Libanon binnenviel, verwelkomden de sjiieten - van wie velen in Marx geloofden - de IsraŽlische militairen, omdat ze van de Palestijnen wilden worden verlost. De stemming sloeg snel om: Marx werd ingeruild voor Allah, en Hezbollah begon een succesvolle strijd tegen IsraŽl, die er toe leidde dat IsraŽl in 2000 de 'veiligheidszone' in Libanon ontruimde.
    Met hulp van SyriŽ en Iran werd Hezbollah vervolgens een belangrijke politieke en militaire macht in Libanon.
    De inmenging van Hezbollah in de Syrische burgeroorlog was een groot risico en heeft ervoor gezorgd dat de EU de militaire tak van Hezbollah als terreurorganisatie bestempelde.
    Wil Hezbollah machtig blijven, dan zal de organisatie terug moeten naar haar core business: het behartigen van sjiitische belangen in Libanon en het bestrijden van IsraŽl.


Red.:  nog steeds niets over het bekronpen nationalisme van IsraŽl - gewoon opgaan in de Arabische regio - dat is je ware kosmopolitisme



De Volkskrant, 26-07-2013, column door Arnon Grunberg

Wedden

The Daily Telegraph besteedde vijf pagina's aan George Alexander Louis, inclusief een grote foto van de baby op de voorpagina. De berichtgeving was interessant. De koningin wilde eerst haar verplichtingen afwerken - een prijsuitreiking aan zakenlieden - voor ze zich naar haar kleinzoon haastte, George zou 'boer' betekenen, en een van de Engelse koningen die George heette, is gek geworden. Waanzin lijkt mij een pre voor een monarch.
    Het meest werd ik getroffen door het bericht dat de wedkantoren 750 duizend Britse ponden gaan uitbetalen aan hen die hebben gewed op de namen George Alexander Louis.
    Waarom wordt er in Nederland meestal alleen op sportwedstrijden gewed en niet vaker op het 'politieke spel'? Laten we bijvoorbeeld weddenschappen afsluiten hoeveel asielzoekers er onder het bewind van Teeven nog zelfmoord zullen plegen in hun cel.
    Zo blijft de burger betrokken bij de politiek, en het is nog goed voor de economie ook.


Red.:   Migranten-obsessie


De Volkskrant, 31-07-2013, column door Arnon Grunberg

Kleinburgerlijk

Fons Jansen was een cabaretier die in 1962 doorbrak met de voorstelling De lachende kerk, waarin hij de katholieke kerk belachelijk maakte. Nederlanders hebben altijd erg gehouden van religiekritiek, vooral als er gelachen kon worden; in Nederland is kritiek op religie een soort carnaval.
    Zondagavond spraken cabaretier Hans Teeuwen en Wilfried de Jong over een aantal zaken, waaronder religie. Wat opviel was de onnozelheid van de gesprekken, beide heren leken verliefd op de eigen onnozelheid.
    Teeuwen: 'Ik weet nooit of ze sexy is of eng, vind jij haar sexy?'
    De Jong: 'Wat grappig dat je dat zegt, want op YouTube zat ik wat dingen van hen te bekijken, en dan is voortdurend de vraag of ze nou...'
    Teeuwen: 'Het is net een kind.'
    Over vijftien jaar kijken we naar Hans Teeuwen zoals nu naar Fons Jansen: wat ons het meest treft, zijn de kleinburgerlijkheid en oubolligheid van de grappen.


Red.:   Wat opvallend is aan Grunberg: hij kijkt zichzelf voortdurend aan. Hij lijkt verliefd op zichzelf. Over 15 jaar hebben we het over zijn kleinjoodsheid en de afwezigheid van gezond verstand. Zoals nu blijkt uit zijn weigering ate praten over het item van dit Zomergasten: de anti-islam filmpjes


De Volkskrant, 03-08-2013, column door Arnon Grunberg

Psychiater

Eind jaren tachtig werd ik door mijn ouders naar een psychiater gestuurd omdat ik mijn school niet wilde afmaken. Na een paar gesprekken bleef ik zonder iets te zeggen weg. Dat zat mij nog steeds dwars. Door omstandigheden kwam ik onlangs in het bezit van het e-mailadres van de psychiater. Ik schreef hem dat ik eindelijk afscheid wilde nemen. Hij antwoordde dat hij mij graag zou ontvangen.
    Woensdagochtend ging ik naar hem toe. Hij was onveranderd, hooguit had hij meer haren op zijn armen. Hij vertelde dat ik eind jaren tachtig geen afscheid van mijn moeder kon nemen, maar ik antwoordde dat ik van niemand afscheid kon nemen. Fellini heeft dat het beste uitgelegd, ik meen in 8 Ņ. Guido (Marcello Mastroianni) droomt dat al zijn ex-vriendinnen samen met zijn moeder in een groot huis wonen. Soms komt er een vriendin bij, en iedere vrouw schuift een kamertje op.


Red.: neuroticisme


De Volkskrant, 05-08-2013, column door Arnon Grunberg

Zelfcensuur

IntuÔtief heb ik altijd veel sympathie gehad voor Hafid Bouazza. Afgelopen woensdag schreef hij in NRC Handelsblad over kunstenaars die zelfcensuur toepassen vanwege bedreigingen van islamieten. Nu heeft een soenniet meer kans door een sjiiet te worden vermoord en omgekeerd dan een kunstenaar door een islamitische fanaticus, maar ik begrijp Bouazza's zorgen.
    Bouazza is zo boos dat enkele kunstenaars zelfcensuur toepassen dat hij schrijft: 'Ik heb geen respect voor de mythe van Mohammed. Ik vind Allah een armoedig verzinsel.'
    Misschien moeten boze mensen voortaan wekelijks alle mythes opnoemen waarvoor ze geen respect hebben. Het zou kunnen helpen.
    Na de moord op Theo is er in Nederland een socio-religieuze beweging ontstaan genaamd 'anti-zelfcensuur'.
    Ik geef toe dat ik nu een zekere mate van zelfcensuur toepas - beleefdheid is een vorm van zelfcensuur - maar ik heb veel respect voor deze beweging en haar aanhangers. Hun verzinsels zijn verre van armoedig.


Red.:  migratiefundamentalisme . "Ja, maar ..."


 

De Volkskrant, 06-08-2013, column door Jonathan van het Reve 15 sep.2012

Islamkritiek

Tussentitel: Geen millimeter buigen voor hysterische gelovigen

Een columniste wordt bedreigd omdat ze schrijft over Mohammed. Een journaliste vertelt dat zij fysiek wordt geÔntimideerd vanwege kritiek op de Moslimbroeders. Een cabaretier zegt dat hij op zijn woorden past, uit angst voor islamitisch geweld. Dit was allemaal de afgelopen weken. En dan is er ook nog een prominent Kamerlid dat al jaren in bunkers leeft omdat hij tegen de islam ageert.

Je zou verwachten dat heel seculier Nederland in opstand komt tegen zulke pogingen tot censuur en dat men deze angstaanjagende religie en haar overfanatieke aanhangers net zo lang analyseert en desgewenst belachelijk maakt tot zij al haar heilige glans heeft verloren.

Maar nee: de onaanraakbaarheid van het onderwerp lijkt bij sommigen naadloos te zijn overgegaan in een gaperig dedain voor iedereen die zich erover opwindt. Schrijver Abdelkader Benali bijvoorbeeld, die op Joop.nl de zorgen van zomergast Hans Teeuwen afdeed als 'islamofobie' en 'borrelpraat'; volgens Benali is de cabaretier 'blijven steken in de periode tussen 11 september 2001 en de moord op Theo van Gogh'. Blijkbaar is de Koran inmiddels grondig herschreven en is het sinds die terreurdaad volkomen achterhaald om nog te vrezen voor boze extremisten.

Of Arnon Grunberg, die op de voorpagina van deze krant religiekritiek in Nederland 'een soort carnaval' noemde, en Teeuwen 'kleinburgerlijk' en 'onnozel', waarbij helaas onduidelijk bleef wat hij daar precies mee bedoelde. Op Twitter waren zelfs mensen (journalisten, columnisten) die zich uitspraken tegen het naar buiten brengen van bedreigingen en het uitspreken van angst voor geweld. Waarom? Omdat het voor onnodige polarisatie zorgt en 'neigt naar koketterie'.

Gelukkig klonk er ook een ander geluid: Ebru Umar en Hafid Bouazza schreven vlammende stukken in NRC Handelsblad, waarin ze precies vertelden wat ze vonden en duidelijk maakten dat ze geen millimeter willen buigen voor hysterische gelovigen die door middel van dreigementen proberen censuur en respect af te dwingen.

Maar toen Umar aan tafel bij Andries Knevel haar verhaal mocht doen, wilde Knevel het toch vooral hebben over haar kwetsende stijl en over zelfcensuur uit beleefdheid. Bouazza, op zijn beurt, kreeg gisteren de cryptische hoon van Grunberg over zich heen, die net als Knevel beleefdheid als een vorm van zelfcensuur bepleit - alsof dat te vergelijken is met zelfcensuur vanwege angst voor geweld.

Volgens Grunberg horen Nederlanders die zich druk maken over de mogelijkheid om te kwetsen bij een 'socio-religieuze beweging' tegen zelfcensuur, die ontstaan is 'na de moord op Theo'. Het is bizar hoe vaak die slachtpartij wordt aangehaald in betogen tegen felle islamkritiek.

Nee, je krijgt in Nederland niet altijd een mes in je strot als je kwaadspreekt over de islam. Sterker nog: soms word je niet eens bedreigd. Maar de afgelopen dagen bleek weer dat je op ťťn ding altijd kunt rekenen: dat er seculiere Nederlanders klaarstaan om iedere felle uithaal naar de islam te veroordelen, dan wel te smoren in luidruchtig gegaap. Argumenten hebben ze niet - ook zij kunnen moeilijk ontkennen dat de islam een remmende kracht is op emancipatie, onderwijs, vrije meningsuiting, et cetera - maar toch, God weet waarom, springen zij vol overtuiging op de bres om de tere zieltjes van duizenden moslims te beschermen tegen de 'toon' van een bedreigde kunstenaar of politicus.




De Volkskrant, 06-08-2013, column door Arnon Grunberg

Circusdier
.
Verleden week dineerde ik met iemand die af en toe 'het oor had van Rutte'. Hij vertelde dat de raadsheren van de heer Rutte de grootste moeite hebben hem een coherent verhaal te laten vertellen. Dit komt niet door domheid, maar door machtshonger, die bij Rutte in malligheid uitmondt.
    Mijn tafelgenoot noemde het verbod op circusdieren. Wouter Bos wilde dat niet in het regeerakkoord hebben, maar Rutte zette het er eigenhandig in. Dit omdat zijn vriend Jort Kelder geobsedeerd is door zielige dieren. (De Telegraaf, zag ik, heeft hier ook melding van gemaakt.)
    Er zijn twee stromingen binnen de VVD. Een kleinere stroming, onder aanvoering van Rutte, keert zich tegen het circus. De rest, onder aanvoering van Teeven, heeft het op asielzoekers gemunt.
    In een interne nota van de VVD schijnt te staan: 'We moeten beter communiceren dat een asielzoeker een circusdier is dat geen kunstjes kan.'


Red.: migratiefundamentalisme


De Volkskrant, 10-08-2013, column door Arnon Grunberg

Vijandbeeld

De overeenkomsten tussen antizionisme en anti-islamisme zijn opvallend. De meeste antizionisten zijn net als de anti-islamisten niet geÔnteresseerd in het oplossen van problemen - die zij soms terecht signaleren - maar in het creŽren en koesteren van een vijandbeeld.
    Kennis staat een vijandbeeld in de weg. Wat betreft het zogeheten islamdebat in Nederland blijven deze woorden van Tolstoj actueel: 'Het is allemaal van het niveau van een kermisattractie, en het is verbazingwekkend dat mensen van boven de zeven bij zoiets serieus kunnen blijven.' (Tolstoj had het overigens over Wagner.)
    Een mens heeft drie basisbehoeften: voedsel, seks ťn een vijand. De gemiddelde burger kan nu eenmaal uitsluitend zijn zelfrespect bewaren door zich een vijand te verschaffen op wie hij kan neerkijken.
    Het primitieve verlangen naar een vijand zal dus nooit verdwijnen, maar kinderlijke pogingen dit verlangen te rationaliseren ('islamieten staan emancipatie in de weg') moeten van kritische kanttekeningen worden voorzien.


Red.:   De overkomsten tussen zionisme en islamisme zijn ook opvallend. Onder het soort aanhangers. waaronder types als AG. AG heeft ook vijandbeeld: Wilders, nationalisme, communisme, socialisme, alle vormen van gezamenlijkheid


De Volkskrant, 12-08-2013, column door Arnon Grunberg

Duitsland
.
JŁrgen Habermas, het 84-jarige morele geweten van Duitsland, licht in Der Spiegel het falen van de Duitse elite toe. Habermas herhaalt nog eens dat het in stand houden van de monetaire unie verregaande Europese integratie vereist, bijvoorbeeld een bankenunie. Duitsland zou het voortouw moeten nemen, maar uit machtspolitieke overwegingen worden moeilijke beslissingen vooruitgeschoven. De ECB onder leiding van Draghi mag de euro blijven redden, de politici redden zichzelf en de kiezer wordt behandeld als een kind dat onwetend dient te blijven. Habermas citeert de historicus Ludwig Dehio, die na de eenwording van 1871 schreef dat Duitsland te zwak is om Europa te overheersen maar te sterk om zich aan te passen. Deze fatale ambiguÔteit zou mede tot de catastrofes van de vorige eeuw hebben geleid.
    Als ik Habermas goed begrijp, hoeft Europa niet zozeer een sterk Duitsland te vrezen als wel een Duitsland dat om cynische redenen machteloosheid veinst.


Red.:   eurofilie. Habermas, Frankfurter Schule - ontzettende semietofiel



De Volkskrant, 13-08-2013, column door Arnon Grunberg

Zweep

In 1980 werden de Zomerspelen in Moskou door onder andere Amerika en West-Duitsland geboycot vanwege de Russische inval in Afghanistan. Uiteindelijk waren het de door Amerika bewapende mudjahedin die Rusland uit Afghanistan verdreven. (Dat de mudjahedin zich vervolgens tegen Amerika keerden, is bekend.)
    Verleden week publiceerde Bas Heijne in NRC Handelsblad een vurig pleidooi om de Winterspelen in Sotsji te boycotten. Probleem is dat 88 procent van de Russen de antihomowetgeving van Poetin steunt. Uit een ander onderzoek, dat in april werd gedaan, blijkt dat 35 procent homoseksualiteit als een ziekte beschouwt; 43 procent meent dat homoseksualiteit een slechte gewoonte is.
    Hierbij doet zich hetzelfde dilemma voor als in het zogeheten islamdebat. Mag emancipatie met de zweep worden afgedwongen?
    Gelukkig hoeven we er ons hoofd niet over te breken: er komt geen boycot. De Olympische Spelen zijn big business, en geld is een principe dat alle andere principes moeiteloos achter zich laat.


Red.:   moslims. migratiefundamentalisme.


De Volkskrant, 14-08-2013, column door Arnon Grunberg

Vergissing

Het is een wijdverbreide aanname dat actie ondernemen ethisch gezien beter is dan passief blijven, en dat terwijl de consequenties van veel acties niet zijn te overzien. In een sympathieke column schrijft Asha ten Broeke maandag in de Volkskrant dat we 'de lessen die we hadden moeten leren van de Tweede Wereldoorlog' aan het vergeten zijn. Ze had het onder andere over SyriŽ, waar volgens sommige schattingen al 200 duizend doden zijn gevallen.
    Zou Nederland bereid zijn om soldaten op te offeren in SyriŽ? Daarnaast heeft Amerika gemengde resultaten geboekt met de bestrijding van de Iraakse burgeroorlog. Bovendien zou men in SyriŽ tegen alle strijdende partijen moeten vechten. Kortom, net als Obama beschouw ik militair ingrijpen als een vergissing.
    Wel kunnen we op grote schaal Syrische vluchtelingen opnemen. Het Nederlandse volk kennende is het uitsluitend daartoe bereid als de vluchtelingen na aankomst ŗ la Dolmatov zelfmoord plegen in hun cel.


Red.:  migratiefundamentalisme


De Volkskrant, 17-08-2013, column door Arnon Grunberg

Laatkapitalisme

Is dit het tijdperk van het laatkapitalisme? Wolfgang Streeck, socioloog en directeur van het Max-Planck-Institut, houdt die mogelijkheid open in een interview met Martin Sommer dat dinsdag in de Volkskrant stond. In navolging van Adorno, die bijna een halve eeuw geleden het kapitalisme op zijn laatste benen zag lopen, ziet Streeck dat heden gebeuren, al spreekt hij vooral over het 'gesubsidieerde neoliberalisme' van de EU, een systeem dat winnaars en verliezers oplevert. Streeck heeft het over landen, maar dat principe geldt ook voor individuen. Streeck, directeur van het Max-Planck-Institut, is een winnaar. Intelligente kritiek op het laatkapitalisme kan je een plekje onder de winnaars bezorgen, een fraaie paradox.
    De twee belangrijkste mythen van het laatkapitalisme staan in bloei: de mythe dat verliezers winnaars kunnen worden en de mythe dat verliezers zich winnaars kunnen wanen door bepaalde producten te kopen, al dan niet op krediet.
    Het laatkapitalisme zal mij overleven.


Red.;   neoliberalisme


De Volkskrant
, 19-08-2013, column door Arnon Grunberg

Asscher

Zaterdag publiceerden Lodewijk Asscher en de Britse publicist David Goodhart in de Volkskrant een pleidooi tegen arbeidsmigratie binnen de EU. Zonder met concrete voorstellen te komen, want daar houdt Asscher niet van. Feiten waaruit de schadelijkheid van arbeidsmigratie blijkt, bleven eveneens onvermeld. Zo schrijven de heren dat 12 procent van alle werknemers in de Nederlandse land- en tuinbouw uit Midden- en Oost-Europa afkomstig is. Moeten wij dat erg vinden?
    Ongetwijfeld zal arbeidsmigratie gepaard gaan met enkele misstanden, sommige arbeidsmigranten krijgen bijvoorbeeld minder dan het minimumloon. Maar dat er weleens zwart wordt gereden is nog geen reden het openbaar vervoer af te schaffen. De meeste economen weten overigens dat het minimumloon nauwelijks positieve effecten heeft.
    Tot aan Zevenaar mogen de verworpenen der aarde ontwaken, ten oosten van Zevenaar moeten ze rustig verder slapen.
    Als dit sociaal-democratie is in Nederland zou ik zeggen: laten we het lijk begraven voor het gaat stinken.


Red.:   Neoliberalisme. migratiefundamentalisme. Volksvijand


De Volkskrant, 20-08-2013, column door Arnon Grunberg

Circus

Afgelopen zaterdag bezocht ik samen met mijn petekind en twee andere kinderen het circus in Amsterdam. Ik was lang niet in het circus geweest, de olifanten en tijgers bleken ingeruild voor boerderijdieren als geiten, koeien en ganzen. Wel was er nog een dwerg die clown was. De heer Rutte treedt op tegen circusdieren, maar dwergen mogen ons kennelijk blijven vermaken.
    De acrobaten waren kundig, al viel mijn petekind in slaap bij een act waarbij een vrouw op een stok balanceerde die een man op zijn voorhoofd hield.
    De vrouwen in dit circus leken uit Oost-Europa te komen en sommige van hun kostuums hadden een pornografisch tintje. Bovenal moest ik denken aan Fellini en de verfilming van GŁnter Grass' roman Die Blechtrommel.
    Een lichte vulgariteit, een ternauwernood onderdrukte hang naar perversiteit, het aan zekerheid grenzende vermoeden dat alleen de maskerade bestaat: men zou vaker naar het circus moeten gaan.


Red.:   laatste zin: uitstekend zelfportret: grenzeloze vulgariteit, ononderdrukte hang vaan perversiteit, en bodemloos cynisme


De Volkskrant, 21-08-2013, column door Arnon Grunberg

Minimumloon

'Het minimumloon is de bodem onder onze sociale zekerheid', schreef Raoul du Prť maandag in een redactioneel commentaar in de Volkskrant naar aanleiding van Asschers uitlatingen over arbeidsmigratie. Daar zijn weinig bewijzen voor. Het minimumloon verhoogt voornamelijk de werkloosheid en zoals econoom Bas Jacobs op zijn weblog stelt krijg je gegarandeerd illegaal en zwart werk als je de loonkosten aan de onderkant van de arbeidsmarkt kunstmatig hoog houdt; Jacobs stelt voor de laagst betaalde werknemers via een belastingteruggave te compenseren.
    Kortom, de uitlatingen van de heer Asscher hebben veeleer te maken met electoraal gewin, oftewel pure machtspolitiek.
    De hedendaagse sociaal-democratie komt neer op nationalisme en protectionisme in slordige vermomming. De PvdA creŽerde een bodem voor de PVV. Daar zeggen ze hetzelfde maar schamen ze zich niet voor hun retoriek.
    En binnenkort zult u in een redactioneel commentaar lezen dat wierook branden de bodem is onder onze sociale zekerheid.


Red.:   herhaling. neoliberalisme. Volksvijand


De Volkskrant, 22-08-2013, column door Arnon Grunberg

Antikapitalisme

Onlangs beweerde ik dat het zogeheten laatkapitalisme nog enige tijd zal voortduren. Een illustratie bij deze stelling is een stuk van 'onderwijsonderzoeker' Hans Luyten dat verleden week op de site van de Volkskrant stond. Luyten meldde dat zittenblijvers het op de arbeidsmarkt afleggen tegen leerlingen die niet zijn blijven zitten. Ook vroeg hij zich af of zittenblijvers wel zouden blijven zitten als ze zelf de kosten van dat extra jaar - volgens Luyten 7.000 euro - zouden moeten betalen.
    Onderwijs dient ons te helpen om onze talenten te optimaliseren waardoor wij onze kansen op een zo hoog mogelijk loon maximaliseren. Tegen zo laag mogelijke kosten uiteraard. Dit laatkapitalistische streven is diep in onze cultuur verankerd.
    Wat zou effectief antikapitalisme zijn? Je talenten begraven, bijvoorbeeld door de hele dag te slapen. Maar zelfs de meest fanatieke antikapitalist wil dat zijn kinderen slagen in de maatschappij. Daarom is antikapitalisme veelal onschadelijke hypocrisie.


Red.:   galbak stelt meritocratie gelijk aan plutocratie. Neoliberalisme.



De Volkskrant, 24-08-2013, column door Arnon Grunberg

Eigenbelang
.
Onlangs schreef ik over 'peer-to-peerlenen': burgers lenen geld uit aan andere burgers. Ik besloot 5.000 euro uit te lenen tegen 6 procent rente met een looptijd van tien jaar. Ruim twintig lezers meldden zich. Inmiddels heeft een redacteur van de Volkskrant mij laten weten dat hij onder dezelfde voorwaarden ook 5.000 euro wil uitlenen.
    Hierbij vraag ik iedereen die geld wil uitlenen zich bij de Volkskrant te melden opdat wij allen die 5.000 euro nodig hebben tevreden kunnen stellen. In november zal een ontmoeting met de gegadigden plaatsvinden onder het motto: risico-inschatting.
    Wij bedrijven geen altruÔsme, we lenen geld uit omdat we denken dat we onszelf en de ander beter kunnen helpen, zonder bemiddeling van derden.
    Of zoals Adam Smith scheef: 'It is not from the benevolence of the butcher, the brewer or the baker, that we expect our dinner, but from their regard to their own interest.'


 
De Volkskrant, 27-08-2013, column door Arnon Grunberg

Onbekwaam

Frank Kalshoven schreef zaterdag met begrip over het artikel dat de heer Asscher een week daarvoor had gepubliceerd en dat neerkwam op de verzuchting dat arbeidsmigratie zelfs binnen de EU een probleem zou zijn. Kalshoven citeerde Asscher: 'Onze zwakste burgers leggen het op de arbeidsmarkt af tegen bekwamere mensen van elders.'
    Dus bekwaamheid van elders moet buiten de deur worden gehouden om de eigen zwakkeren te beschermen? Beter kan het waanidee nauwelijks worden samengevat.
    Dat Nederland in tegenstelling tot landen als Canada en Amerika geen actief beleid voert om hoogopgeleide immigranten aan te trekken is al treurig genoeg, nu moeten we ook nog slikken dat een onbekwame bejaardenverzorgster uit Almelo beter is dan een bekwame uit Katowice.
    Verder schrijft Kalshoven dat migratiestromen de sociale zekerheid ondermijnen. Ik zou daar graag bewijzen voor willen zien. Maar misschien bedoelt hij dat mensen de sociale zekerheid ondermijnen, wat niet te ontkennen valt.


Red.:   Migratiefundamentalisme


De Volkskrant, 28-08-2013, column door Arnon Grunberg

Risico

Zaterdag liet Martin Sommer zich lovend uit over Nassim Nicholas Talebs boek Antifragile. Things That Gain from Disorder. Terecht. Talebs boek gaat onder andere over risico's. Mijn favoriete anekdote betreft de olieprijs. Voor het uitbreken van de Eerste Golfoorlog dacht iedereen dat de olieprijs omhoog zou schieten. Een handelaar vermoedde dat het oorlogsrisico allang in die prijs was verdisconteerd; hij gokte erop dat de olieprijs zou dalen als de oorlog begon en werd rijk.
    Vaak varieert Taleb op deze wijsheid: gok niet op ťťn paard. (Maar het grootste risico is het vermijden van alle risico's.)
    Degenen in loondienst en mensen die er een vaste relatie op nahouden zonder geliefden zijn inderdaad fragiel.
    Talebs afkeer van schulden lijkt mij echter overdreven. Ook betwijfel ik of zijn lessen geschikt zijn voor de massa. De meeste mensen zijn in loondienst en geloven in een vaste relatie zonder al te veel extra geliefden.


De Volkskrant, 30-08-2013, column door Arnon Grunberg

Marcel van Dam

Marcel van Dam is een fenomeen. Hoewel zijn wereldbeeld ietwat afwijkt van het mijne heb ik sympathie en waardering voor hem. Donderdag verklaarde Marcel van Dam: 'Er horen gewoon geen losers zijn.' Klinkt prachtig, maar in essentie is deze uitspraak fascistisch, waarmee ik niet wil beweren dat Van Dam een fascist is.
    Een maatschappij waarin geen 'losers' mogen voorkomen, zal eindigen in een maatschappij waarin 'losers' worden uitgemoord. Mensen zijn solidair, werken samen en hebben een empathisch vermogen, maar ze zijn ook in competitie met elkaar.
    De overheid heeft de taak pech te compenseren. Volledige compensatie is echter onhaalbaar. De meest fundamentele vorm van pech bijvoorbeeld, de plek waar je geboren bent, wordt door de meesten als een gegeven beschouwd.
    Kortom, mensen moeten het recht hebben om een verliezer te zijn. Het probleem is alleen dat de mislukking een taboe is geworden.
    Om met Beckett te spreken: 'Fail again.'


Red.:  Goor nomadistisch en parasitair tuig, die Gunberg - joods individualisme, jahweh is oorlogsgod. Dit is waar Jezus tegen in opstand kwam


De Volkskrant, 02-09-2013, column door Arnon Grunberg

Inhoud

Ook economen weten inmiddels dat de homo economicus niet bestaat, de mens die zijn belangen begrijpt, die informatie goed verwerkt om vervolgens juiste keuzes te maken. Mensen verwerken informatie slecht en begrijpen statistieken niet.
    Meindert Fennema, oud-hoogleraar en nu romancier, lijkt echter nog steeds te geloven in de homo economicus. Kiezers stemmen niet op 'poppetjes', zo beweerde hij vrijdag in de Volkskrant, maar op 'inhoud'.
    Spindoctors kunnen zich dus laten omscholen, de miljarden dollars die bij elke presidentiŽle verkiezing in Amerika worden uitgegeven zijn weggegooid geld, en geen enkele partij hoeft een marketingstrateeg in te huren.
    Wat zou Fennema onder het woord 'inhoud' verstaan? Hij wekt de indruk dat vooral PVV-kiezers in inhoud geÔnteresseerd zijn.
    Het grootste verschil tussen het tweede kabinet-Rutte en het eerste is dat het tweede kabinet-Rutte circusdieren heeft verboden.
    Vermoedelijk bedoelt men dŠt wanneer in het politieke discours over 'inhoud' wordt gesproken: een circusdier.


Red.:  Liegt over Fennema - is zelf de homo economicus. Wilders-obsessie


De Volkskrant, 05-09-2013, column door Arnon Grunberg

Beroepsoptimist

Wat de premier nauwelijks lukt, geloofwaardig optimistisch zijn, lukt Daan Roosegaarde, de laatste Zomergast van 2013, moeiteloos. Roosegaarde is beroepsoptimist. In Vrij Nederland vatte hij zijn credo samen: 'Flikker op met je mening, kom met een voorstel.'
    Misschien lijd ik aan een optimismetekort, maar een dergelijke overtuiging verraadt historische en psychologische naÔviteit. De atoombom op Hiroshima was eerst een voorstel; ook tijdens de Wannseekonferenz in 1942 werden diverse voorstellen gedaan.
    Logisch wellicht; onwetendheid behoort tot het instrumentarium van de beroepsoptimist. (Een van de fragmenten die Roosegaarde afgelopen zondag liet zien, ging over het niet willen weten.)
    De beroepsoptimist wil de wereld niet veranderen - daar krijgt hij in deze antirevolutionaire tijden geen groot applaus voor - hij wil de wereld verfraaien.
    Een beroepsoptimist moet uiteraard succesvol zijn en blijven, want optimisme zonder (materieel) succes noemen we een psychose.
    Roosegaardes optimisme komt voort uit de succesvolle verkoop van zijn eigen verfraaiingen.


red.:  Grunberg's pessimisme komt voort uit de succesvolle verkoop van zijn eigen psychoses. Joodse psychoses, door de stamleden verkocht aan de rest van de wereld. Deel zelfportret



De Volkskrant, 06-09-2013, column door Arnon Grunberg

Vluchtelingen

Het debat over de opvang van vluchtelingen maakt de absurditeit van de rechtsstaat goed zichtbaar. De SP wil 5.000 Syrische vluchtelingen toelaten, de heer Teeven houdt het bij 50. De VVD opteert voor opvang in de regio, ongetwijfeld onder het motto: sterven doe je in je eigen land.
    Door burgers te doden helpen Assad en de rebellen vanuit het perspectief van de VVD overigens mee aan de oplossing van het vluchtelingenprobleem. Elke dode burger is ťťn potentiŽle vluchteling minder.
    Gisteren herinnerde Toine Heijmans ons in de Volkskrant eraan hoe tijdens de Kosovo-oorlog Nederlandse 'sťlectionneurs' naar Kosovo afreisden om de schrijnendste gevallen uit te zoeken die naar Nederland mochten komen.
    Zouden langdurig werklozen niet en masse tot sťlectionneur kunnen worden omgeschoold? Dit is een beroepssector waarin Nederland kan uitblinken.
    Ook zouden wij in het kader van de bestrijding van het vluchtelingenprobleem Assad en de rebellen tot meer voortvarendheid kunnen aansporen.


Red.:   De (rechts)staat voorkomt dat alle (Syrische) vluchtelingen zonder beperking worden toegelaten. Dus is de (rechts)staat absurd


De Volkskrant, 07-09-2013, column door Arnon Grunberg

Vrijgevig
.
Woensdag stond een artikel op de voorpagina van The New York Times over een onderwerp dat mijn interesse heeft: fooien in restaurants. Zoals bekend werkt het fooiensysteem in New York anders dan in Nederland: obers krijgen er geen of nauwelijks loon en zijn dus voor hun salaris afhankelijk van fooien. Die kunnen, zeker in duurdere restaurants, flink oplopen. Men geeft minimaal twee keer de 'tax' die onderaan de rekening staat. Sommige restauranthouders in New York willen nu van dit systeem af, omdat het niet meer zou werken. Een Japans restaurant vraagt klanten zelfs expliciet geen fooien meer achter te laten.
    Heel treurig. Ik ben dol op het achterlaten van fooien; de sensatie genereus te zijn is verrukkelijk.
    Misschien zou dit principe gemeengoed moeten worden. Geef niet uit schuldgevoel of om goed te doen, wat immers matig werkt, maar geef puur om het genot van de generositeit zelf.


Red.:  De ploert deelt graag aalmoezen uit aan het bedelende volk


De Volkskrant, 11-09-2013, column door Arnon Grunberg

Voortkabbelen

Ian Buruma schreef vorige week in NRC Handelsblad dat er onder Mao Zedong ruim veertig miljoen Chinezen zijn gedood, 'maar geen zinnig mens dacht er toen aan om een oorlog met China te beginnen'.
    Humanitaire interventie is het resultaat van machtsverhoudingen.
    De vergelijking die Robert Kaplan dinsdag in   maakte tussen SyriŽ en de Irak-Iranoorlog in de jaren tachtig - meer dan een miljoen doden, inclusief het gebruik van gifgas - lijkt me adequaat. Het was in het belang van het Westen dat die oorlog 'voortkabbelde'. Officieel steunde Amerika Irak, maar tijdens de Iran-Contra-affaire bleek dat ook Iran van wapens werd voorzien.
    Of er nu wel of geen (symbolische) aanval op SyriŽ komt, waarschijnlijk is er ook nu in het Westen consensus dat het het beste is als de burgeroorlog in SyriŽ blijft voortkabbelen. In elk geval zal een eventuele aanval meer met Iran dan met SyriŽ te maken hebben.



Red.:   Bururma: jood, anticommunist


De Volkskrant, 13-09-2013, column door Arnon Grunberg

Smoesje

De monotheÔstische religies in acht woorden: God is onschuldig, de mens heeft het gedaan.
    Maar nu is de mens eindelijk vrijgesproken. Na het evolutionaire voordeel van empathie uit de doeken te hebben gedaan, komt Maarten Keulemans dinsdag in de Volkskrant tot de prikkelende conclusie dat 'de grote gruweldaden' niets te maken hebben met 'aangeboren menselijk kwaad', maar dat ze te wijten zijn aan 'een opgelegde wereldse of religieuze ideologie'.
    Aha, de mens is het slachtoffer van ideologieŽn. In uitzonderlijke gevallen, aldus Keulemans, kunnen zijn 'empathiemodules' ook zijn beschadigd.
    U bent 15, u slaat uw medeleerlingen graag een bloedneus. Als uw leraren zeuren gewoon zeggen: 'Dat komt door de ideologie die mij is opgelegd.'
    Mochten die beschadigde empathiemodules trouwens echt bestaan, zou het moreel gezien dan niet verantwoord zijn mensen met dergelijke beschadigingen preventief op te sluiten?
    Anders hebben we een prachtig smoesje: 'Sorry, maar mijn empathiemodules zijn ernstig beschadigd.'



Red.:   Gaat onmiddellijk achter het (joodse) geloof staan


De Volkskrant, 16-09-2013, column door Arnon Grunberg

AtheÔsme

Aan het einde van zijn memoires schrijft Heinrich Heine hoe zijn vader hem een preek gaf. Dat het idee filosofie te studeren geheel en al het idee van de moeder van Heinrich was. Dat voor hem, de vader, filosofie bijgeloof is en dat hij als koopman zijn hersenen voor zaken nodig heeft. En of zijn zoon alsjeblieft wil ophouden in het openbaar te zeggen wat hij denkt, want als zijn klanten horen dat zijn zoon niet in God gelooft, koopt niemand meer textiel bij hem. De zoon moet maar van de vader aannemen dat atheÔsme een zonde is.
    Aangezien er nog altijd serieuze en quasiserieuze discussies over geloof worden gevoerd is het verfrissend te horen wat er ťcht mis is aan het atheÔsme: het is slecht voor de verkoop.
    Verlichting zonder ironie is altijd dictatuur. Hedendaagse verlichters zouden iets meer Heine kunnen gebruiken en iets minder Robespierre.


red.:   'serieuze en quasiserieuze discussies over geloof worden gevoerd' = Cliteur en Keulemans, maar die durft hij niet te noemen omdat hij geen argumenten heeft. Dit verhaal: "hedendaagse religieuzen en eigenlijk alleen moslims zouden zouden iets meer Heine kunnen gebruiken en iets minder Robespierre, en ironie kennen ze absoluut niet."


De Volkskrant, 18-09-2013, column door Arnon Grunberg

Misťrabilisme

Allerlei verstandige en redelijke mensen roepen al jaren dat we minder zouden moeten consumeren. Desondanks heten verlies aan koopkracht en krimp van de economie nog altijd 'crisis'. Waaruit we kunnen concluderen dat mensen in theorie wel minder willen consumeren, maar in praktijk daartoe niet bereid zijn.
    Blijft de vraag waar het wijdverspreide misťrabilisme in Nederland vandaan komt? Waarom geloven mensen in die crisis, terwijl het de meeste Nederlanders relatief goed gaat?
    De welvaart moet steeds meer toenemen, stabiliteit levert zelden een geluksgevoel op. En de sensatie van welvaart is afhankelijk van de zekerheid meer te hebben dan een ander; echt goed voelen doe je je pas als de buurman het slechter heeft dan jij. Omgekeerd voel je je miserabel als een ander het beter heeft dan jezelf.
    De mens heeft grote moeite afscheid te nemen van zijn rancune. Politici zijn meesters in het uitbaten van die rancune.


Red.: G. werkt weer aan zijn zelfportret: vol rancune


De Volkskrant, 20-09-2013, column door Arnon Grunberg

Umsiedlung

Op 27 januari 2012 - 27 januari 1945 werd Auschwitz bevrijd - sprak de woensdag overleden criticus Marcel Reich-Ranicki de Bundestag toe. Met de meeste van zijn vijanden (Grass, Walser) had hij min of meer vrede gesloten.
    Reich-Ranicki werd geboren als Marceli Reich in Włocławek an der Weichsel. Zijn vader was een Poolse Jood, zijn moeder een Duitse Jodin; Ranicki was de schuilnaam die hij gebruikte toen hij na de oorlog kort voor de Poolse communisten werkte.
    In zijn rede van 27 januari 2012 vertelt Reich-Ranicki over zijn tijd als vertaler bij de Judenrat in het getto van Warschau. Op 22 juli 1942 krijgt de voorzitter van de Judenrat, Czerniakůw, in Reich-Ranicki's bijzijn te horen dat de Joden in het getto moeten worden 'verhuisd'. Een dag later pleegt Czerniakůw zelfmoord.
    Reich-Ranicki eindigt zijn rede met de opmerking dat de Umsiedlung - het eufemisme blijft ingenieus - slechts ťťn doel had: de dood.


Red.:  Joden. Hier de reden van zijn rancune


De Volkskrant, 23-09-2013, column door Arnon Grunberg

Verantwoordelijkheid
.
Dankzij Wouter Bos - afgelopen donderdag in de Volkskrant - weten we dat we niet moeten spreken over 'participatiemaatschappij', dat is iets anders. Wat de participatiesamenleving echter is, blijft onduidelijk.
    Wel duidelijk is dat de mens te veel verantwoordelijkheid niet aan kan en dat hij iets anders nodig heeft om die verantwoordelijkheid op af te schuiven: God, het noodlot of de overheid.
    De zwaksten hebben een verzorgende overheid nodig, dat is evident, maar waarom zouden we een overheid nodig hebben die, zoals de econome Deirdre McCloskey stelt, van de middenklasse neemt en aan die middenklasse geeft?
    Belasting is een afgedwongen gift. Kennelijk zijn mensen niet in staat vrijwillig te geven. En verzorging en surveillance hangen samen. Iedereen die is opgevoed weet: waar wordt verzorgd wordt gesurveilleerd.
    Vermoedelijk is onze samenleving te complex voor andere organisatievormen, maar het juk van de overheid herinnert ons er dagelijks aan dat wij incapabel en liefdeloos zijn.
 

Red.:  vervolg zelfportret (incapabel en liefdeloos). Overheid-obsessie. Neoliberalisme (maccloskey)


De Volkskrant, 26-09-2013, column door Arnon Grunberg

Pacifisme

'Hebben Irak, Afghanistan en LibiŽ ons niets geleerd over de onvoorziene consequentie van militaire acties?' was de retorische vraag van de voormalige Amerikaanse minister van Defensie, Robert Gates.
    De terechte tegenzin van Amerika om in te grijpen in SyriŽ, de dooi tussen Iran en Amerika - een dooi die met argwaan wordt bekeken door IsraŽl en Saoedi-ArabiŽ - zouden kunnen doen denken dat het Europees pacifisme tot Amerika is doorgedrongen. De weerzin tegen militair ingrijpen heeft inderdaad te maken met Irak en Afghanistan, maar de pendule kan zo naar de andere kant slingeren.
    In zijn speech van dinsdag voor de Verenigde Naties laat Obama nadrukkelijk de mogelijkheid van militair ingrijpen open, en ondanks alles wordt de militaire actie in LibiŽ verdedigd.
    Militair ingrijpen in SyriŽ en/of Iran lijkt mij een vergissing. Tegelijkertijd kennen wij de definitie van de pacifist: iemand die mensenvlees een delicatesse vindt, maar het slachten graag aan anderen overlaat.


Red.:   Cynisme. Cynicus: iemand die het negatieve oordeel een delicatesse vindt, maar het vooraf overwegen ervan graag aan anderen overlaat


De Volkskrant, 27-09-2013, column door Arnon Grunberg

Haider

Aanstaande zondag vinden de Oostenrijkse verkiezingen plaats. Dat weet u misschien niet, omdat Oostenrijk op het wereldtoneel net zo (on)belangrijk is als Nederland, de rest van de wereld weet ook niets van de Algemene Politieke Beschouwingen. Als Mark Rutte de lakei is van Merkel, wat door diplomaten wordt beweerd, dan zijn de Nederlandse volksvertegenwoordigers de lakeien van de lakeien van de lakeien van Merkel.
    In de Oostenrijkse opiniepeilingen staat de rechts-radicale partij FP÷ op 21 procent. Deze partij werd ooit door JŲrg Haider geleid. Hij stierf bij een auto-ongeluk. Voor dat ongeluk had hij zich overigens van de FP÷ afgesplitst.
    Haider genoot in Nederland enige bekendheid omdat men interesse had voor het rechts-radicalisme in Oostenrijk, tot men ontdekte dat het rechts-radicalisme in Nederland bloeide en we onze eigen Haider hadden, weliswaar met een beperktere woordenschat en een minder mooi uiterlijk. Vermoedelijk kon JŲrg Haider ook beter skiŽn dan Geert Wilders.


Red.:  Wilders-obsessie


De Volkskrant, 01-10-2013, column door Arnon Grunberg

'Bayerisch'

Hoe belangrijk is de natiestaat? Het interview dat Guy Verhofstadt zaterdag aan Marc Peeperkorn en Martin Sommer gaf, vond ik sympathiek. Hij betoogde dat we met minder natiestaat toe kunnen, dat dat noodzakelijk is om het Europese project levend te houden.
    De gehechtheid aan de natiestaat komt voort uit angst voor experimenten.
    Dat een sterke, regionale identiteit geen natiestaat behoeft, bewijst de 'Freistaat Bayern'. Beieren heeft een andere geschiedenis en identiteit dan bijvoorbeeld het Pruisische gedeelte van Duitsland. Veel 'Bayern' zullen zich in eerste instantie 'Bayerisch' voelen, pas daarna Duits.
    Bij verkiezingen in Beieren behaalde de CSU weer eens de absolute meerderheid door 'Bayerisch' te zijn, maar let wel: zonder zich te willen afscheiden. Volgens ingewijden vindt de Beier het vooral belangrijk met rust te worden gelaten.
    Misschien is dat ook de overheid, op regionaal of federaal niveau, waar we naartoe moeten: een overheid die mensen met rust laat.



De Volkskrant, 04-10-2013, column door Arnon Grunberg

Volkswoede

De wetgevende, rechterlijke en uitvoerende macht zijn gescheiden - om goede redenen - en daarom is het wenselijk dat politici zich niet uitlaten over individuele strafzaken. Niettemin meenden de Kamerleden Fleur Agema (PVV) en Ard van der Steur (VVD) een mening te moeten hebben over het proefverlof van Volkert van der G.
    Dan wordt gezegd: ja maar rechtspraak is de uitdrukking van de wil van het volk, daar mag iedereen toch iets over zeggen? Rechtspraak is gebaat bij enig maatschappelijk draagvlak, maar die wil van het volk is onbetrouwbaar.
    Het meest curieuze argument tegen het proefverlof van Van der G. is dat de politie niet kan instaan voor diens veiligheid gezien alle media-aandacht die het proefverlof zal ontlokken. Aha, preventieve opsluiting ter bescherming tegen vermeende volkswoede.
    Als de Nederlandse politiemensen niet in staat zijn burgers te beschermen tegen volkswoede moeten hun buitenlandse collega's misschien voor orde en rust zorgen.


Red.:   De wil van de elite, al dan niet in de rechtsspraak, is minstens zo onbetrouwbaar.


De Volkskrant, 05-10-2013, column door Arnon Grunberg

Idealen

Georg BŁchner werd slechts 23 jaar, zijn oeuvre is desondanks behoorlijk groot. Hij moest vluchten omdat hij opriep tot revolutie; tegenwoordig wordt hij in Duitsland vereerd. Een van zijn stukken, Dantons dood, is nu bij de MŁnchner Kammerspiele in de regie van Johan Simons in premiŤre gegaan.
    De naweeŽn van de Franse Revolutie. Danton wordt door Robespierre in 1794 onthoofd als verrader van de revolutie. Enkele maanden later ligt Robespierre zelf onder de guillotine.
    Volgens Simons is revolutie tegenwoordig ondenkbaar. Een mening die ik deel. De idealen van de Franse Revolutie zijn vervangen door nieuwe, realistische idealen: vreten, genieten en verdoofd worden. Tegenwoordig geeft de woedende massa na de Facebookpagina te hebben bijgewerkt de voorkeur aan een pornootje boven het doodslaan van volksvijanden.
    Surveillancestaat en farmaceutische industrie (antidepressiva) drukken elk overig revolutionair elan de kop in.
    Zolang consumptiegoederen rijkelijk aanwezig zijn, hoeft het Westen geen revolutie te vrezen.


Red.:   De ouwe stiel: cynisme


De Volkskrant, 07-10-2013, column door Arnon Grunberg

Nieuw-rechts
.
Vrijdag stond een fascinerend stuk van Meindert Fennema in de Volkskrant over neofascisme, nieuw-rechts en het vermeende filosemitisme van Wilders. We kunnen de Oostenrijkse FP÷ best nieuw-rechts noemen, wat niet wegneemt dat die partij doordesemd is van antisemitisme. Overigens sneuvelde een boerkaverbod in Oostenrijk omdat het slecht zou zijn voor het toerisme. Godzijdank zijn mensen te koop.
    Dan Wilders en IsraŽl - ten overvloede wellicht, Joden en IsraŽliŽrs zijn niet hetzelfde. Wie denkt dat IsraŽl Europa's verdedigingslinie tegen islamitisch extremisme is, begrijpt het Midden-Oosten en de geschiedenis niet. Hamas en Hezbollah hebben alleen regionale ambities, en inzake Iran is Saoedi-ArabiŽ een belangrijke bondgenoot van IsraŽl. Verder is niemand in het politieke en militaire establishment van IsraŽl vergeten dat hun land bestaat omdat de Joden uit Europa zijn verdreven.
    Of je het nu nieuw-rechts noemt of niet, wie vandaag de moslims haat, haat morgen de Joden.


Red.:   Wilders-obsessie. Volgens CGT gestoorde denkwijze: 'wie vandaag de moslims haat, haat morgen de Joden'


De Volkskrant, 08-10-2013, column door Arnon Grunberg

Illegale drenkelingen

Tussen 1988 en 2013 zijn voor de kust van ItaliŽ circa 19 duizend vluchtelingen om het leven gekomen. Striktere grenscontrole leidt niet zozeer tot minder vluchtelingen als wel tot gevaarlijkere routes en dus meer doden.
    ItaliŽ heeft naar aanleiding van de ramp afgelopen donderdag bij Lampedusa -waarbij minstens 111 mensen stierven - een dag van nationale rouw afgekondigd, maar er zijn nog altijd wetten van kracht die het strafbaar maken illegale drenkelingen te redden. In 2002 is onder aanvoering van Umberto Bossi (Lega Nord) en Gianfranco Fini een wet aangenomen waarbij hulp aan illegalen strafbaar werd. Twee kapiteins van een vissersboot uit TunesiŽ zijn in 2007 tot dertig maanden gevangenisstraf veroordeeld omdat ze 44 schipbreukelingen naar Lampedusa hadden gebracht. In hoger beroep zijn ze in 2011 vrijgesproken, maar hun boten en vaarbewijzen zijn ze kwijt.
    Als dit beleid niet verandert, zullen ItaliŽ en de EU grotere slachters blijken dan Assad.


Red.:   Migratiefundamentalisme


De Volkskrant, 09-10-2013, ingezonden brief van J. van Haaster, Alkmaar

Leg de schuld niet bij Europa, Arnon
.
Arnon Grunberg schrijft in zijn Voetnoot op 8 oktober dat ItaliŽ en de EU de slachters zijn van Lampedusa en keert daarmee de zaken om. Want wat zijn de feiten? Vluchtelingen betalen mensenhandelaren tot wel 5.000 dollar (ruim 3.600 euro) voor een reis naar Europa.
    Waar komt dat geld vandaan? Waarom wordt dat niet lokaal geÔnvesteerd? Daar hoor ik Arnon niet over. Men stapt in een krakkemikkig bootje en vervolgens is Europa schuldig? De verantwoordelijken zijn de corrupte regeringen in de landen waar de vluchtelingen vandaan komen. Veel van hen voorzien van geld door onze zieligheidsindustrie, geld dat niet gaat naar de mensen waarvoor het bedoeld is. De verantwoordelijken zijn de zakkenvullers die deze mensen in overvolle boten stoppen. Europa zit al vol met mensen die hier uitsluitend komen om een betere toekomst te zoeken, lees hun hand op te houden. Van alle SomaliŽrs is slechts 3 procent niet afhankelijk van overheidsgeld. Pak armoede in Afrika aan met handelsbevorderende maatregelen op Europees niveau: Trade, not aid. En leg de zwartepiet niet hier neer, maar daar waar hij thuishoort: in Afrika.



De Volkskrant, 09-10-2013, column door Arnon Grunberg

Tea Party
.
Geen enkele 'extreme' Europese partij heeft op wat voor manier dan ook aansluiting gezocht bij de 'extreme' Tea Party, die verantwoordelijk is voor de shutdown in Amerika. Antiamerikanisme is nu eenmaal altijd sluimerend aanwezig in het Europees extremisme, maar bovenal is Amerikaans extremisme iets anders dan zijn Europese equivalent - hoewel er een punt van overeenkomst is: wantrouwen tegen Brussel c.q. de federale overheid in Washington.
    De filosoof Eric Schliesser betoogt op zijn weblog dat de methoden van de Tea Party rationeler zijn dan men vermoedt en dat de intuÔtie van de Tea Party, dat de federale overheid slecht de belangen van een rijke elite behartigt, terecht is. Volgens Schliesser is deze observatie nog geen reden de status quo af te wijzen.
    Een milde vorm van cynisme: wij zien de onvolkomenheden, maar wij vrezen de krachten die de status quo omver willen werpen nog veel meer dan de status quo zelf.


Red.:   Elitarisme


De Volkskrant, 10-10-2013, column door Arnon Grunberg

Brug

Weinig heeft zo veel brieven opgeleverd en vermoedelijk zo veel emoties losgemaakt onder lezers van de Volkskrant als het onderwerp pensioenen, en dan vooral het artikel van Yvonne Hofs enkele weken geleden daarover. Mij is het nog altijd niet duidelijk wat de kern van de zaak is, behalve dat mensen vrezen minder pensioen te zullen krijgen en dat dit een zaak van leven of dood zou zijn.
    Ter relativering: over 2012 heb ik in Amerika 100 duizend dollar belasting betaald (74 duizend euro). Volgens mijn accountant mag ik blij zijn als ik straks van mijn social security (de Amerikaanse AOW) een paar kopjes koffie kan betalen. Ook mag ik 15 duizend dollar per jaar belastingvrij sparen voor mijn pensioen, maar de kans bestaat dat de geldontwaarding groter zal zijn dan het rendement op mijn pensioenspaarrekening.
    Ik troost mij met de uitspraak van Anatole France dat zowel rijk als arm onder de brug mag slapen.


Red.:   elitarisme. Ploert.


De Volkskrant, 11-10-2013, column door Arnon Grunberg

Dode asielzoeker

Enrico Letta, premier van ItaliŽ, heeft aangekondigd dat de vluchtelingen die verleden week bij Lampedusa omkwamen - inmiddels zijn er 280 lichamen geborgen - postuum de Italiaanse nationaliteit zullen krijgen. Ook erkende Letta dat de opvang voor vluchtelingen op Lampedusa een beschaafd land onwaardig is. De Italiaanse justitie in Agrigento is tegelijkertijd begonnen met een vooronderzoek naar de circa 150 overlevenden van de ramp vanwege het overtreden van migratiewetten.
    Deze gang van zaken doet denken aan de nogal onsmakelijke discussie die een tijdje geleden in Nederland woedde over de vraag of Anne Frank postuum de Nederlandse nationaliteit zou moeten krijgen.
    Er is weinig veranderd: de enige goede asielzoeker is een dode asielzoeker.
    Vivane Reding, Europees commissaris voor justitie en mensenrechten, beschuldigde intussen - vanwege Lampedusa - de Duitse minister van Binnenlandse Zaken, Friedrich, van 'biertentuitspraken' ('Bierzeltaussagen').
    Voor steeds meer Europeanen lijkt Europa weer ťťn grote biertent te worden waar vreemdelingen ongewenst zijn.


Red.:   Voor alle Joden lijkt Europa ťťn grote woestijnvlakte te zijn waar residenten ongewenst zijn. (Letta: sociaal-democraat, met Kyenge als negerin-minister)


De Volkskrant, 12-10-2013, column door Arnon Grunberg

Rekwisieten

Tot ik Steven Soderberghs film over de pianist Liberace zag, had ik nooit van Liberace gehoord. Een gemis, weet ik nu. Soderberghs Liberace is een boosaardig commentaar op roem en de 'Amerikaanse droom'. Michael Douglas, die zelden zo goed was, speelt Liberace als een schaamteloze entertainer met maar ťťn belang: Liberace zelf. Als zijn moeder sterft, beweert Liberace vrij te zijn; vrij om aan aids te sterven.
    Het einde is onnodig sentimenteel, maar Douglas en Matt Damon als Liberaces protegť hebben hun werk dan al gedaan.
    Volgens Liberace is liefde een dienstbetrekking en de ware liefde is uiteindelijk de liefde van het publiek. Talent, zo blijkt, is het vermogen om andere mensen straffeloos als rekwisieten te behandelen. Talent en geld zijn uiteraard moeilijk van elkaar te scheiden, en extravaganza mag wat kosten.
    Net als Scarface toont Liberace ons de Amerikaanse droom in de praktijk: de ander is een rekwisiet.


Red.:   Projectie: Grunberg ziet de ander als een rekwisiet. Zelfportret


De Volkskrant, 14-10-2013, column door Arnon Grunberg

Liegen
.
Casper van der Veen berichtte op donderdag in de Volkskrant over een psychologisch onderzoek van de Universiteit van Amsterdam over liegen. De belangrijkste conclusies: niet iedereen liegt en leugenaars geven gaarne toe dat ze liegen. Dat eerste verbaasde me, dat tweede niet. Misschien hebben de onderzoekers een beperkte definitie van liegen gehanteerd? Ze lijken zich te hebben geconcentreerd op de combinatie van liegen en financieel gewin.
    Sinds Freud weten wij dat wij onszelf ongemerkt kunnen voorliegen. De eigen identiteit is gebaseerd op leugentjes, en sociaal verkeer kan niet zonder liegen. Het gebod om altijd de waarheid te moeten spreken is een vorm van terreur; wat is privacy anders dan het recht dat de waarheid niet wordt uitgesproken en deze niet met anderen wordt gedeeld?
    In het dagelijks leven lieg ik geregeld, uit angst, uit liefde voor mijn medemens. Op deze plek heb ik - voor zover ik weet - nooit gelogen.


Red.:   Liegen fascineert hem. Omdat hij zelden iets anders doet.


De Volkskrant, 15-10-2013, column door Arnon Grunberg

Haat
.
Op de site van de Volkskrant schreef Meindert Fennema over 'Joodse kringen'. Hij suggereerde dat ik tot die kringen zou behoren. Nu beschouw ik mijzelf als een Duitser, maar als de heer Fennema een Jood van mij wil maken zal ik hem dat pleziertje niet misgunnen.
    De suggestie van Fennema dat ik doof en blind zou zijn voor antisemitisme in de Arabische wereld moet ik echter weerspreken. De stichting van de staat IsraŽl ging niet alleen gepaard met verdrijving van Palestijnen, maar ook met verdrijving van Joden uit bijvoorbeeld Irak en SyriŽ. De onwil om onderscheid tussen IsraŽl en Joden te maken plus jarenlange 'Volksverhetzung' hebben tot wijdverspreid antisemitisme in de Arabische wereld geleid, dat ook de Europese getto's heeft aangestoken.
    Moet dat islamofobie legitimeren? Uiteraard niet. Hen haten die jou eventueel haten is primitief. Een beetje stoÔcijn weet: gehaat worden is geen probleem, alleen doodgeslagen worden is onaangenaam.



De Volkskrant, 16-10-2013, column door Arnon Grunberg

Deal
.
Op het laatste moment wordt ongetwijfeld een deal gesloten tussen Obama en de Republikeinen waardoor het Amerikaanse schuldenplafond verhoogd zal worden en Amerika aan een van zijn belangrijkste taken kan blijven voldoen: garanderen dat Amerikaanse staatsobligaties een veilige belegging blijven. Vrijwel alle experts zijn het erover eens dat mondiale rampspoed dreigt als Amerika niet aan zijn verplichtingen kan voldoen.
    De angst dat Obama en de Republikeinen geen compromis zullen sluiten is zo groot dat het op de jaarvergadering van het IMF een paar dagen geleden in Washington voor de verandering niet over de euro ging.
    De Republikeinse obstructie, die enigszins is te vergelijken met de houding van de PVV en SP in Nederland, maakt an sich deel uit van het democratische en dus legitieme pokerspel.
    Technocraten hebben - misschien niet ten onrechte - een slechte naam omdat ze ondemocratisch zouden zijn, maar het democratische spel is kennelijk schadelijk voor de economie.


Red.;  haat voor PVV en SP






Naar Cultuur, gelijkheid  , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home  .