WERELD & DENKEN
 
 
Bronnen Grunberg

.2010



De Volkskrant, xx-05-2010, xx = 20,21

Namen

Van Voltaire heb ik alleen Candide gelezen.
    Dat beviel me zeer.
    Regelmatig duikt de naam Voltaire op als het om integratie gaat.
    Altijd zonder pakkend citaat of de titel van een boek
    Het noemen van een naam is geen argument, het is namedropping.
    Een van de meest getalenteerde namedroppers is Frits Bolkestein.
    In een artikel dat op zaterdag in de Volkskrant werd afgedrukt noemde hij Marx, Nietzsche en Voltaire, in een stuk dat verder voornamelijk gericht was tegen Cohen.
    Steeds vaker vraag ik me af wat integratie eigenlijk is.
    Ruim vijftien jaar woon ik in Amerika. Ben ik geÔntegreerd?
    Geen idee.
    Wel voel ik iets meer loyaliteit voor het land waar ik heen ben gegaan dan voor het land waar ik ben opgegroeid.
    Misschien is dat wat Bolkestein met integratie bedoelt.
    Maar dat kan geen politicus afdwingen. Al noemt hij Voltaire honderd keer.


De Volkskrant
, 31-05-2010,

Cohen

In The New York Times stond een stuk van Russell Shorto over de verkiezingen in Nederland en dan vooral over Cohen.
    Terwijl de Nederlandse pers de lijsttrekkers lijkt te behandelen als leden van een meidengroepje, doet Shorto een poging tot duiding en hij legt daarbij de nadruk op identiteit. .
    Hij presenteert Cohen als geseculariseerde jood en wijst erop dat de nummer twee op de lijst van de PvdA een in Turkije geboren vrouw is. Dan bedenkt hij dat 'Jood' en 'Turk' van oudsher de benamingen zijn voor de vijanden van Europa.
    Hoeveel identiteit heeft de mens nodig?
    Het is niet alleen immigratie die ervoor zorgt dat wij niet meer goed weten wie wij zijn.
    De Franse denker Jacques Lacan zegt dat identiteit niets anders is dan het verlangen iemand te zijn.
    We zullen eraan moeten wennen dat onze identiteit niet gebaseerd is op afkomst, maar op een verlangen.
 

Red.:   Lacan kletst natuurlijk op oud-Frans-intellectuele wijze uit zijn nek, mar G kiest het uit omdat hij het mooi. Want wij moeten  onze identiteit maar opgeven  Hijzelf is het zeker niet van plan met zijn joodse identiteit, zie Wallage.


De Volkskrant, 14-06-2010,

Duitser

Op mijn 10de bekeerde ik me tot voetbal en ik deed dat met het fanatisme van de bekeerling. Het lag voor de hand dat fan zou worden van Ajax.
  Deze variant op de beroemde uitspraak van Groucho Marx is altijd mijn levensfilosofie geweest: ik wil alleen lid worden van een club waar ze me nooit als lid zullen accepteren.
    Het werd dus PSV.
    Om bovengenoemde reden kan ik niet voor Nederland zijn. Ik ben er stiekem tegen, vooral tegen de versieringen.
    Als het om voetbal gaat, ben ik een Duitser.
    Die lui hebben twee wereldoorlogen verloren, dat is geen sinecure.
    Ik fantaseer soms dat ik genomen word door Karl-Heinz Rummenigge.
    Dat zal me niet uw liefde opleveren. Maar iedereen zit al op uw liefde te wachten. Uw kinderen, uw politici, leden van het Koninklijk Huis.
    Het zal een opluchting zijn voor beide partijen: ik hoef uw liefde niet.

 

 

De Volkskrant, 17-06-2010, column door Arnon Grunberg

Biecht

De heer Van Persie interesseert mij niet, maar als Willem Vissers in de Volkskrant over hem . schrijft, wordt mijn belangstelling gewekt. Vissers schreef gisteren: 'En hij [Van Persie] is ook wel blij als de verslaggever meldt dat hij ook niet verschrikkelijk was.'
    Dit verdient navolging. Sporters; politici en televisiemensen die publiekelijk verklaren slecht te zijn geweest, om vervolgens van het journaille te horen te krijgen dat het nog slechter kon.
    De publieke biecht zou niet alleen moeten plaatsvinden als er slecht werk is afgeleverd; ik hoop ook op confessies van ethische aard.
    De heer Rutte zou bijvoorbeeld op televisie kunnen proberen oprecht de beginregels van Dostojevski's Aantekeningen uit het ondergrondse te citeren: 'Ik ben een ziek man ... Ik ben een slecht man.' Nu wij overspoeld worden door manifestaties van eigenliefde - en nationalisme is een tamelijk kwaadaardige vorm van eigenliefde - moeten wij de zelfhaat ook eens vrij spel geven.


Red.:   Kosmopolitisme is het joodse nationalisme,mar dat is natuurlijk wel prachtig -kosmopolitisme is het nomadische nationalisme.
    Joodse zelfhaat wordt gepromoot


 

De Volkskrant, 13-07-2010, column door Arnon Grunberg

'Wij'

Een vriendin van me die in Iran is geboren maar het grootste gedeelte van haar leven in Parijs heeft gewoond vertelde dat ze met een Franse vriend een voetbalwedstrijd aan het kijken was. Ze zei tegen hem: 'Zo, wij hebben gewonnen'.
    'Wij?' vroeg hij.
    Veel dingen die we kopen, kleren die we dragen en uitspraken die we doen, komen voort uit het verlangen erbij te horen; soms mag je er niet bij horen. Tijdens de demonstraties tegen de DDR aan het eind van de jaren tachtig scandeerden burgers: 'Wij zijn het volk'.
     Toen de DDR eenmaal was opgeheven werd van die leus niet veel meer vernoinen.
     De te pas en te onpas aangehaalde dichtregel van Rimbaud 'je est un autre' (ik is een ander) zou moeten impliceren dat ook de eerste persoon meervoud een ander is.
    Als ze 'wij' zeggen, hebben ze het nooit over mij.

 

De Volkskrant, 16-07-2010, column door Arnon Grunberg

Groepsdier

In de Volkskrant van woensdag schreef H.W. von der Dunk dat als voetbal oorlog vervangt dat niet anders dan 'begenadigde vooruitgang' mag heten.
    Dat had ik maandag al beweerd, maar ook een emeritus hoogleraar mag af en toe iets overschrijven. Laten we vanaf nu deze definitie hanteren: voetbal = vooruitgang.
    In dezelfde krant liet socioloog en directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau, Paul Schnabel, weten: 'Mensen zijn van nature groepsdieren.'
    Zoals het enkele jaren geleden modieus was om te roepen dat mensen religie nodig hebben, zo wordt tegenwoordig alles verklaard door te stellen dat mensen ergens bij willen horen. Van stemmen op de PVV tot het toejuichen van een elftal, men doet het omdat men ergens bij wil horen.
    Als je beweert dat mensen zin hebben in oorlog ben je cynisch - maar. wie stelt dat mensen ergens bij willen horen bedrijft sociologie. Met wat geluk word je hoogleraar.
 

De Volkskrant, 21-07-2010, ingezonden brief van H. W. von der Dunk, Utrecht

Koeienwaarheid

Hoe aardig het ook van Arnon Grunberg is om mij achteraf toestemming te geven hem over te schrijven, dat voetbalnationalisme een vooruitgang is ten aanzien van oorlogsnationalisme (Voorpagina, 12 juli en 16 juli), ik had zijn column niet speciaal nodig om aan een koeienwaarheid die al ontelbaren hebben bedacht, te herinneren (Opinie & Debat, 14 juli).
    Overigens ging het mij om voetbal als een combinatie van pseudo-ismen. Maar laat ik bij zijn definitie ‘voetbal = vooruitgang’ een aanvulling geven: voetbal is een vooruitgang die infantiliseert. Ik hoop tenminste niet dat Grunberg me opnieuw voor is geweest en ik hem weer ongewild plagieer. Zo ja, dan hierbij mijn excuses.


De Volkskrant, 03-08-2010, column door Arnon Grunberg

Isolationisme

Ooit kwam idealisme van links, daarna van rechts. Althans van wat de neoconservatieven werden genoemd.
    Verleden week betoogde Marcel van Dam in de Volkskrant dat het niet cynisch is om regimes als de Taliban hun eigen bevolking te laten terroriseren. Beschaving kun je niet verspreiden met machinegeweren.
    Een pleidooi voor isolationisme: nooit ingrijpen, het medicijn is erger dan de kwaal.
    Het is zelden puur idealisme dat ervoor zorgt dat de landmacht in actie komt. Zoals een Amerikaanse functionaris in 2006 in Kosovo tegen me zei: 'Een van de kleine, vieze geheimpjes is dat de internationale gemeenschap pas ingreep in de Balkanoorlog toen het vluchtelingenprobleem onhoudbaar werd.'
    De burgeroorlog in Congo, die miljoenen slachtoffers heeft gekost, laat ons koud, want die oorlog ontwricht niets van wat wij niet ontwricht willen zien.
    Ik houd niet zo van idealisme, maar de ideologie van het isolationisme vind ik nog een tikkeltje erger.
 


 

De Volkskrant, 14-08-2010, column door Arnon Grunberg

Nederlandse boosheid

Op de site van De Telegraaf staat niet alleen nieuws in een ruime definitie van dat woord, maar kunnen ook lezers hun ongenoegen uiten.
    Voornoemde krant plaatst vrijwel elk bericht over de leider van de Nederlandse boosheid op haar site. Motto van de hedendaagse burger: wie niet boos is, is niet mondig.
    Opmerkelijk dat het bericht dat de Anti-Defamation League (ADL), een Joodse ngo, niet blij was met de komst van Wilders naar Amerika nergens te vinden was op de site van De Telegraaf.
    Een medewerker van de ADL zegt in een interview met NRC Handelsblad: 'Meneer Wilders is een man die haat zaait.'
    Vermoedelijk wilde De Telegraaf dit niet op de site, omdat die krant vreesde dat de woede van sommige autochtonen zich zomaar tegen de Jood zou richten.
    Wie hartstochtelijk naar een vijand verlangt, zal niet bijzonder kieskeurig zijn.

 

De Volkskrant, 20-08-2010, column door Arnon Grunberg

Klassenstrijd

In zijn column in NRC Handelsblad schrijft Frits Abrahams dat hij een kaarsje brandde voor Van Agt.
    Hij zal gedacht hebben: de vijanden van mijn vijanden zijn mijn vrienden.
    Daarna gaat Abrahams over op Gerard Reve. Wat ironisch mag heten, want Reve heeft enkele mooie boeken geschreven, maar op een gegeven moment heeft Reve zich toegelegd op wat nu genoemd wordt 'het verspreiden van haat', zij het dat hij dat ironie noemde. Reves opmerkingen over buitenlanders zouden overigens nu geen rimpeling in het water meer veroorzaken.
    Me dunkt dat in Nederland de klassenstrijd nieuw leven is ingeblazen. Het intellectuele lompenproletariaat stemt PVV en de rest van het land doet naarstig zijn best te bewijzen met bij dat lompenproletariaat te horen.
    Laten we ons erbij neerleggen dat wij in Nederland onze eigen JŲrg Haider hebben. Niet meer en niet minder. Zij het zonder dubbelleven.


Red.:   Ook: Joden

 

De Volkskrant, 16-09-2010, column door Arnon Grunberg

Roma

Toen ik in de herfst van 2006 voor een serie artikelen Montenegro bezocht stelde mijn gids voor dat ik een zigeuner zou ontmoeten. Hij wilde bewijzen dat het met de discriminatie van Roma in Montenegro meeviel. De man met wie ik uiteindelijk een uurtje mocht praten leek mij geiÔnstrueerd.
    In de zomer van 2009 werkte ik voor een serie artikelen als masseur in Roemenie. Het viel me op dat het daar ook in beschaafde kringen geaccepteerd was om neer te kijken op Roma. De zigeuner was een hond in mensengedaante.
    In een concentratiekamp - ik weet helaas niet meer welk - had een SS'er zijn hond Mens genoemd. Als de SS' er riep: 'Mens, pak hond' rende de hond op een gevangene af en beet hem dood.
    Het in verband brengen van het Franse uitzettingsbeleid van Roma met nazi-Duitsland, wat eurocommissaris Reding deed, is geen hyperbool.

 

De Volkskrant, 21-09-2010, column door Arnon Grunberg

Hufters

Op zaterdag stond een vermakelijk interview met filosoof en socioloog Bas van Stokkom in de Volkskrant. Van Stokkom schreef een boek getiteld Wat een hufter! In het interview zegt hij: 'Historisch gezien staan Nederlanders bekend om hun lompheid.'
    Zou hufterigheid in het verlengde liggen van lompheid?
    Ik neem Nederlanders niet graag in bescherming, maar ik kom wel eens in Nederland en van hufterigheid merk ik weinig.
    Ongetwijfeld is er narigheid in diverse talkshows te zien. Ik kijk geen televisie, een strategie die navolging verdient.
    Wie beseft hoe gemakkelijk je een bermbom in elkaar kunt zetten zou God moeten danken dat de gemiddelde Nederlander zich beperkt tot schelden op het internet.
     Sinds Fortuyn over de puinhopen van Paars begon, is het comme il faut te denken dat Nederland op het punt van instorten staat. Ik vind het vervelend om mensen hun crisis te ontnemen, maar het valt mee in Nederland.


Red.:    Zeldzame uitzondring van AG die op dit vlak iets zinnigs zegt. Maar let ook op: 'Ik neem Nederlanders niet graag in bescherming...'

 

De Volkskrant, 23-09-2010, column door Arnon Grunberg

Hypocrisie

Verwijzingen naar het naziregime zijn vaak gebruikt om de tegenstander de mond te snoeren. Ergernis over dergelijke vergelijkingen is begrijpelijk. Maar dat mag niet betekenen dat wij nooit meer naar de nazi's mogen verwijzen, alsof het Derde Rijk zich buiten de geschiedenis bevindt.
    Zigeuners zijn door de nazi's vervolgd en vermoord. Dat zou moeten impliceren dat Europa anno 2010 geen zigeuners deporteert. Ook al wordt deporteren 'de grens over zetten' genoemd en ook al is de eindbestemming geen vernietigingskamp.
    Misschien bestaat er geen consensus over deze les uit het verleden en vindt het voorstel van CDA-kamerlid Sterk om Roma die zich niet aan de wet houden te deporteren instemming. Laten we dan de hypocrisie ook de grens over zetten en 4 en 5 mei afschaffen.
    Het leger kan met onze oorlogsmonumenten doen wat de Amerikanen met het monument van Saddam deden in Bagdad in het voorjaar van 2003.

 

 

De Volkskrant, 27-09-2010, column door Arnon Grunberg

Zondebokken

O p vrijdag stond in de Volkskrant een interessant stuk van Nausicaa Marbe over Roma. Zij kwam terug op de veel besproken vergelijking van eurocommissaris Reding, die de collectieve uitzettingen van Roma door Frankrijk vergeleek met deportaties door nazi's. Of de vergelijking effectief is, daarover kan men van meningverschillen.
    Marbe repte in haar stuk van de 'terreur van de nazivergelijking'; de terreur is kennelijk niet afkomstig van nazi's, ook niet van een Europese staat die in 2010 etniciteit afdoende reden vindt om mensen het land uit te zetten, maar van hen die het wagen naar het verleden te verwijzen.
    In Duitsland liet Erika Steinbach, voorzitter van de Bund der Vertriebenen, weten dat Polen had geholpen de Tweede Wereldoorlog uit te lokken.
    De wind van het revisionisme waait door Europa, al durft het zich nog geen revisionisme te noemen.
    Europa wil zijn zondebokken graag weer in de eigen achtertuin slachten.

 

 

 

===========================================================
 

De Volkskrant, 25-10-2011,  column door Arnon Grunberg

Het begrip 'thuis'

In NRC Handelsblad belicht Rem Koolhaas tien wereldtrends. De eerste, onder het kopje 'uitsmeren', gaat over mobiliteit. Verwijzend naar Dubai schrijft Koolhaas over plekken waar mensen 'niet thuis zijn of net weg moeten'. Inderdaad zou iedereen die nadenkt over identiteit, sociale cohesie en nationalisme Dubai moeten bezoeken.
    Wij hechten nog aan de gedachte dat de plek waar je woont, werkt en waar je familie is ongeveer dezelfde plek is. Voor miljoenen mensen bestaat deze omstandigheid niet meer. En het vermoeden is gerechtvaardigd dat steeds meer mensen om hun welvaart op peil te houden of te vergroten tijdelijk zullen emigreren, vaak met achterlating van hun familie. Het begrip 'thuis' zal meer en meer een mythisch in plaats van een concreet karakter krijgen.
    De nationalistische folklore, die aanslaat bij een gedeelte van het electoraat, niet alleen in Nederland, is in feite een poging deze ontwikkeling te ontkennen.

 

De Volkskrant, 26-10-2011,  column door Arnon Grunberg

BosniŽ

In de bergen van BosniŽ, waar ik te gast ben bij twee BosniŽrs die tijdens de oorlog gevlucht zijn naar Nederland, komt het gesprek op de oorlog. Ik moet toegeven dat ik het gesprek daarop breng: als goede gast moet je soms over de oorlog beginnen.
    'Hoewel ik geen echte Nederlander ben', zegt mijn gastheer, 'ben ik Nederlands genoeg om me te schamen voor de Dutchbatters.'
    'Omdat ze laf waren?', vraag ik.
    'Wij hebben van Bosnische vrouwen gehoord', zegt mijn gastheer, 'dat de Dutchbatters hun best wat pindakaas wilden geven, maar ze moesten daarvoor eerst pijpen.'
    'In crisistijd wordt seks goedkoper', zeg ik - het klinkt cynischer dan ik het bedoel.
    'En van een andere vrouw hoorden we', zegt mijn gastheer, 'dat de Dutchbatters zeiden: 'Heb je honger? Hier heb je eieren. Vangen.'' Andermans ellende roept niet alleen mededogen op, maar ook walging en haat.


Red.:    AG reproduceert leugens BosniŽr (haten alle niet-moslims) omdat hij zelf soortgelijke leugens verkoopt.
Spiegel;  'Wij hebben van Servische/Libanese vrouwen gehoord', zegt mijn gastheer, 'dat de moslims/joden hun best wat pindakaas wilden geven, maar ze moesten daarvoor eerst pijpen.'
    'In crisistijd wordt seks goedkoper', zeg ik - het klinkt cynischer dan ik het bedoel.
    'En van een andere vrouw hoorden we', zegt mijn gastheer, 'dat de moslims/joden zeiden: 'Heb je honger? Hier heb je eieren. Vangen.''
 

 

 


========================================================
 


 


De Volkskrant, 28-09-2010, column door Arnon Grunberg

Bosma

PVV-kamerlid Martin Bosma schreef een boek. De Volkskrant en NRC Handelsblad lieten hem uitgebreid aan het woord. Bosma lijkt een ambitieuze man, die in de NRC verkondigt dat alle moslims die niet extreem zouden zijn, liegen.
    Ik moest denken aan de vertalers die in Irak voor het Amerikaanse leger werken, met gevaar voor eigen leven, en die ook voor mij vertaald hebben. En ik dacht aan de Amerikaanse generaal Petraeus, commandant van de NAVO-troepen in Afghanistan.
    Was ik Petraeus zou ik concluderen dat de agenda van Bosma en vermoedelijk die van de PVV overeenkomt met die van Bin Laden. Ik zou begrijpen dat Bosma mijn missie in Afghanistan schaadt, Amerikaanse troepen in Irak en elders in gevaar brengt en de NAVO ondermijnt. Was ik Petraeus zou ik stellen dat volksvertegenwoordiger Bosma lippendienst bewijst aan terroristische organisaties en dat hij daarom als 'enemy combatant' op Guantanamo Bay zou kunnen worden opgesloten.


Red.:   Guant. Bay: slecht voor moslims, goed voor PVV'ers

 

De Volkskrant, 04-10-2010, column door Arnon Grunberg

MonotheÔsme

Pierre Bayard schreef een boek getiteld Hoe te praten over boeken die je niet hebt gelezen. Ik moest aan dat boek denken toen ik het lezenswaardige stuk van de taalkundige Rik Smits las dat donderdag op de opiniepagina van de Volkskrant stond.
     Smits schrijft over een boek van Marc de Kesel, Goden breken, zonder dat boek gelezen te hebben. Mede daaraan is het te wijten dat Smits monothelsme schuldig verkIaart aan het menselijk verlangen naar superioriteit. Alsof je het menselijk verlangen naar mobiliteit verklaart door te zeggen: 'Dat komt doordat er auto's zijn.'
    Ooit luidde de sociaal-democratische slogan: 'Spreiding van kennis en macht.'
    Intussen is men van hoog tot laag tot de conclusie gekomen dat kennis slechts een hindernis op weg naar de macht is.
    Waarom lezen als je twitteren kunt?
    Nederland krijgt de regering die het verdient. Al hebben sommigen het iets meer verdiend dan anderen.


Red.:  Zie hiervoor


De Volkskrant, 05-10-2010, column door Arnon Grunberg

Obsceen

O p vrijdag zag ik een film over de dichter Allen Ginsberg en zijn gedicht Howl. Tegen de uitgever van dat gedicht werd in 1957 een proces aangespannen omdat het obsceen zou zijn. Zowel aanklager als verdediging riep literaire critici op om te getuigen dat het gedicht literaire waarde had, of niet.
    Het is vermoedelijk een teken van vooruitgang dat tegenwoordig in Nederland wat betreft literatuur niets meer obsceen word gevonden. Dat heeft ook tot gevolg dat literatuur nauwelijks meer voorstelt dan het menu van de dag in het eetcafť.
    Wilders beroept zich niet op de literaire waarde van zijn woorden maar op vrijheid van meningsuiting. Over zijn proces heb ik geen mening.
     Maar een maatschappij waar alles gezegd en geschreven kan worden is geen vrije maatschappij, het is een maatschappij waar het woord niet meer serieus wordt genomen. Een maatschappij in verval dus.


Red.:   Citeert joden. Kiest voor moslims.

 

De Volkskrant, 08-10-2010, column door Arnon Grunberg

Ironie

Onlangs kreeg ik een brief van een mevrouw die mij verzocht minder vaak te verwijzen naar artikelen in andere kranten. Ze had het met haar eigen krant al moeilijk genoeg.
     Ik ontrief hopelijk niemand als ik verwijs naar een artikel van Sara Berkeljon dat gisteren in de Volkskrant stond.
     Berkeljon citeert uit een interne mail van de nieuwe hoofdredacteur van NRC Handelsblad waarin hij zijn columnisten als herkauwers omschrijft.
    Prompt verscheen een column van Elsbeth Etty niet in NRC Handelsblad, alleen nog op de site van die krant. Jammer, want in die column citeerde zij uit een van de belangrijkste boeken uit het oeuvre van Mulisch, Het ironische van de ironie.
    Mulisch spreekt in dat boek over ‘een sfeer van agressief provincialisme’.
    NRC Handelsblad opende gisteren met de dood van Kamerling over zes kolommen en de Nobelprijs voor Vargas Llosa over ťťn kolom.
    Inderdaad, agressief provincialisme.

 

De Volkskrant, 12-10-2010, column door Arnon Grunberg

Minimumloon

Het was een klein berichtje van Anja Sligter onder aan pagina 2 gisteren in de Volkskrant en het begon met deze zin: ‘Werk is de basisvoorwaarde in Amerika om te integreren.’
    Nog steeds doet men in Nederland alsof integratie een kwestie van cultuur zou zijn. Sinterklaas vieren en hagelslag eten.
    Zoals laaggeschoolde arbeiders in Amerika bewijzen, is het niet eens nodig de taal te spreken om je nuttig te maken op de arbeidsmarkt. Nog afgezien van het feit dat Spaans daar bezig is een officiŽle taal te worden.
    Wie integratie in Nederland wil bevorderen moet het minimumloon verlagen. Afschaffen zou nog beter zijn. Het belangrijkste effect van het minimumloon is dat het laaggeschoolde arbeiders buiten de markt houdt.
    In een mercantilistische samenleving kennen mensen twee drijfveren: geld, de ontdekking van Marx. Seks, de ontdekking van Freud.
    Waar geld is, is macht.
    Alleen moraalridders proberen macht uit te oefenen zonder geld.


Red.:  Neoliberaal ŗ la Heleen Mees.

De Volkskrant, 14-10-2010, ingezonden brief van Saskia Haen (Zaandam)

Integratie

Arnon Grunberg stelt dat het verlagen van de uitkeringen de integratie bevordert (Voetnoot, 12 oktober). Geld is macht, iedereen gaat vanzelf aan het werk als de financiŽle nood hoog is.
    Ik ben het helemaal met hem eens. Bestraf dan ook werkgevers die aan de meest eenvoudige banen taal-, leeftijds-, diploma-, gezondheids- en ervaringseisen stellen. Anders beperkt de integratie zich tot converseren onder de brug met een kom soep van het Leger des Heils en het delen van ervaringen over de beste nachtopvang voor daklozen.
    En leren kinderen elkaar gebroederlijk zakkenrollen en inbreken.

 

De Volkskrant, 19-10-2010, column door Arnon Grunberg

Minimumloon

Mijn Voetnoot over het minimumloon leverde veel ingezonden brieven op.Dat arbeid integratie bevordert en integratie een economische aangelegenheid zou moeten zijn, leken de brievenschrijvers met mij eens te zijn. Maar van het minimumloon moest ik afblijven.
    Enkele lezers begonnen erover dat in Amerika veel mensen twee banen moesten nemen om rond te komen. Dat is waar, maar in Amerika bestaat een minimumloon.
    Is er iemand die meent dat verhoging van het minimumloon effectieve armoedebestrijding is? Dan zou er alleen een flink minimumloon moeten worden ingesteld in pakweg Mali en weg is de armoede.
    De meest effectieve armoedebestrijding is immigratie en juist daaraan wil het kabinet paal en perk stellen.
    In Nederland zijn er mensen die in Jezus geloven, in Allah, in Jahweh en er zijn mensen die in het minimumloon geloven.
    Of je nu een godheid of het minimumloon doodverklaart, je zult altijd een paar gelovigen boos maken.
 


De Volkskrant, 13-10-2010, column door Arnon Grunberg

Roddelen

In een veganistisch restaurant in New York dineerde ik met Hugo Brandt Corstius, die lange tijd columns heeft geschreven, onder andere op de voorpagina van de Volkskrant.
    Tijdens het eerste glas wijn roddelden wij over Rinus Ferdinandusse en Joop van Tijn; Hans Goedkoop en Renate Rubinstein; Judith Herzberg en Hanneke Groenteman.
    Toen kwam de vegetarische eend die gemaakt was van tofu.
    Wij roddelden over Frans Kellendonk en Gerrit Komrij; Charlotte Mutsaers en Arnold Heumakers; Harry Lockefeer en Pieter Broertjes.
    Hugo wilde geen dessert. Wij hadden alleen nog maar tijd om te roddelen over Cees Nooteboom en Henk Hofland en Hugo’s zoon Jelle en zijn dochter Merel.
    Toen zei Brandt Corstius: ‘Ik ben twee keer getrouwd geweest, maar trouw heb ik altijd onzin gevonden. Je moet jagen en laten jagen, alleen ben ik daar nu een beetje te oud voor.’
 

Red.:   AG en HBC, passen lekker bij elkaar.

 

De Volkskrant, 16-10-2010, ingezonden brief van Jan Middelkamp (Amsterdam)

Verruwing

In de Volkskrant van woensdag meldt columnist Grunberg dat de vader van collega-columnist Brandt Corstius het niet zo nauw nam met de echtelijke trouw terwijl een andere collega-columnist, Giphart, op pagina twee tekeer gaat tegen de verruwing der zeden. Volkskrant, je blijft me verbazen.


De Volkskrant
, 15-10-2010,

Wil

Luther heeft zich kritisch uitgelaten over de vrije wil. Erasmus reageerde met een geschrift over de vrije wil. Lang leek Erasmus de discussie te hebben gewonnen.
     Wanneer zulke uiteenlopende columnisten als Marjoleine de Vos en Marcel van Dam over Victor Lammes boek De vrije wil bestaat niet schrijven, moet er iets aan de hand zijn.
    Interessant zijn de ideologische conclusies die Van Dam aan onder andere Lammes boek verbindt.
    Dat het gedrag van mensen zal veranderen als de omstandigheden veranderen lijkt mij plausibel. Ik heb alleen problemen met het geloof in de goede overheid, die in staat is die omstandigheden te veranderen. Tenzij wij menen dat de overheid van God komt, moeten wij ervan uitgaan dat die overheid besmet is met menselijke zwakten. Als het individu gepredestineerd is, dan is de overheid, een verzameling individuen met een leger en het recht om belasting te heffen, dat ook.
 


De Volkskrant
, 18-10-2010, column door Arnon Grunberg

Barbaren

In de stationsrestauratie van Schaffhausen stond een nieuwszender aan. Toen ik opkeek van mijn espresso zag ik hoe een Paraguayaanse politieagent een 13-jarige, geboeide jongen schopte en sloeg.
    Ik herinnerde mij foto’s van een politieagent in Bangladesh die op een jongen insloeg en die Hans Aarsman in de Volkskrant liet afdrukken.
    Geweld van de staat is choquerender dan dat van voetbalsupporters of zetbazen van de maffia. Omdat het om ‘werk’ gaat, maar ook omdat het in onze naam gebeurt.
    De grootste zonde van George W. Bush is niet de oorlog tegen Irak, maar het feit dat hij marteling probeerde te legitimeren. Met hulp van de Europese Unie overigens.
    In talloze gevangenissen op deze wereld, ook in zogenaamd beschaafde landen, heersen toestanden die doen denken aan het concentratiekamp.
   In plaats van onze beschaving tegen de barbaren te verdedigen zouden wij kritischer moeten onderzoeken wat barbaars is aan de beschaving zelf.


Red.:   Cultuurrelativisme


De Volkskrant
, 16-10-2010, column door Arnon Grunberg

Een vijand

Volgens een onderzoek van de Friedrich Ebert Stiftung verlangt 10 procent van de Duitsers naar een ‘FŁhrer’. Wie meent dat het spook slechts door Nederland waart, vergist zich.
    Naar aanleiding van dit onderzoek interviewde de SŁddeutsche Zeitung de sociaal-psycholoog Oliver Decker.
     Decker brengt MŲllemann ter sprake. JŁrgen MŲllemann was een politicus die in 2002 voor de Bondsdagverkiezingen namens de FDP een campagne voerde met wat de SŁddeutsche Zeitung noemt ‘antisemitische trekjes’. In 2003 pleegde MŲllemann vermoedelijk zelfmoord. Volgens Decker was 2002 het jaar waarin antisemitisme onder de Duitse bevolking toenam.
    Sociale cohesie vereist vroeg of laat een vijandbeeld.
    Politici kunnen de latente behoefte aan een zondebok ‘salonfšhig’ maken.
    We kunnen het hebben over ‘problemen benoemen’ of het ‘verheffen van onderdrukte vrouwen’, maar ik vrees dat minder nobele instincten schuilgaan achter deze woorden.
    De mens verlangt niet naar liefde, de mens verlangt naar een vijand op wie hij kan neerkijken.


Red.:    AG verlangt naar een vijand, met zijn semitische en anti-kaukasische trekjes.


De Volkskrant, 20-10-2010, column door Arnon Grunberg

Bourgeoisie

Het debatje over subsidie voor de kunsten maakt veel moois los. In een interessante column vroeg Martin Sommer zich af of de staat wel ‘kunstkunst’ moest subsidiŽren. Een gemeenteraadslid van het CDA entartete SchŲnberg en Duchamp op de opiniepagina van de Volkskrant.
    Het is goed eraan te herinneren dat de Sovjet-Unie ooit zogenaamde decadente kunst, ook wel genaamd bourgeoiskunst, verachtte omdat die niet voor de arbeider, lees: de massa, zou zijn.
    Via de PVV en het CDA komt het stalinisme alsnog Nederland binnen. De geschiedenis kan mij niet ironisch genoeg zijn.
    De vraag blijft of de staat de zogenaamde decadente kunst moet financieren. Misschien ligt hier een taak voor de bourgeoisie zonder tussenkomst van een log overheidsapparaat.
    Als de Nederlandse bourgeoisie daar geen geld voor overheeft, dan moeten we ons erbij neerleggen dat er weldra in Rostock op cultureel gebied meer interessants gebeurt dan in Amsterdam.


Red.:   Betaal maar voor het genieten, AG. De "PVV-stemmers" die jij veracht hebben er geen zin meer in, door dat verachten.


De Volkskrant
, 02-11-2010, column door Arnon Grunberg

Stalinisme

Diederik Boomsma, CDA-duoraadslid in Amsterdam, liet in de Volkskrant weten dat ik in hem een wegbereider van stalinisme zag.
    Dat ligt genuanceerder. Eerder had Boomsma verklaard dat kunst die niet door een groot publiek kon worden gewaardeerd eigenlijk geen kunst was. Denk vervolgens aan de opvattingen uit de Sovjet-Unie over decadente bourgeoiskunst. Ja, dan zit je niet ver van stalinisme.
    Dat kunstsubsidie ter discussie wordt gesteld is prima. Treurig dat deze discussie gepaard gaat met wat Nausicaa Marbe omschreef als het schaamteloos etaleren van de intolerantie van de eigen smaak.
    Vrijdag schreef Boomsma dat er twee soorten kunst bestaan, onzinkunst en echte kunst. Wat echte kunst is, bepaalt Boomsma.
    Overigens gaan ook zij die het mecenaat prefereren boven kunstsubsidie, tot wie ik mijzelf reken, ervan uit dat als het om kunst gaat de markt niet het laatste woord moet hebben.
    Stendhal verkocht tijdens zijn leven ongeveer tweehonderd boeken.


Red.:    Wat echte kunst is, bepaalt Grunberg.

Ook: de kunst mag zelf bepalen wat kunst is, en dan mag de overheid dus de gemiddelde burger dus zelf bepalen wat te betalen.


De Volkskrant, 16-10-2010, door Steffie Kouters

Interview

Arnon Grunberg

Het is zijn ambitie ‘meer te zijn dan de klootzak in het leven van een ander’. En vader wil hij ook wel worden, al lijkt hem dat reuze eng. Maar wat Arnon Grunberg (39) vooral wil: ‘Ik ben een schrijver. HŠllo.’

Tussentitel: 'Je denkt dat je het leven van een vriend of vriendin kent. Maar je weet nooit helemaal wie de ander is. Je hebt altijd te maken met dubbellevens'

Waarom is je werk zů belangrijk? ‘Omdat het alles is wat ik heb. Dat is de kern. Er is niet zoveel buiten dat.’Korte stilte. ‘Weer zo’n dramatische uitspraak: het is alles wat ik heb. Maar het is heel belangrijk. Wat zou Federer zijn zonder tennis?’
    Later: ‘Uiteindelijk vind ik ook belangrijk… Hoe moet ik het zeggen? Ik denk dat je betere boeken schrijft als je toch de ambitie hebt meer te zijn dan alleen maar een klootzak in het leven van de ander.’

Is dat besef de laatste paar jaar gekomen? ‘Nee. Als ik weleens een klootzak was, kwam dat voort uit puur egoÔsme, maar het kwam ook doordat ik mezelf gekwetst voelde en het idee had dat ik terug moest slaan. Mijn werk is een kind dat ik moet beschermen. Dus als je daaraan komt, haal ik uit.’

Arnon Grunberg praat zacht, en soms erg snel, stukken zin overslaand. Alsof zijn gedachten alweer een stap verder zijn. De schrijver – hij is een paar weken over uit zijn woonplaats New York – zit in de keuken van een Amsterdams restaurant. Een tafeltje apart, hier geen heimelijke blikken van andere gasten. Soms gaan zijn woorden verloren in het getimmer op het hakblok, het gesis van het espressoapparaat, het gekletter van borden.
    Huid en haar is de titel van zijn nieuwe boek, dat 28 oktober verschijnt, met in de hoofdrol professor Roland Oberstein, gespecialiseerd in ‘economische bubbels’. Oftewel, zoals hij de professor laat uitleggen: ‘De geschiedenis van het bedrog, hoe mensen er van alles voor over hebben en er alles aan doen om bedrogen te worden.’

De zwakheden van mensen, je hebt er een speciaal oog voor. ‘Die vind ik fascinerend. Het maakt mensen vaak mooier.’

En hun slechtheden, daar heb je ook een fascinatie voor. ‘Maar slechtheid is vaak zwakheid. Ik zal niet snel iemand beschrijven die puur slecht is. Een echte seriemoordenaar, zoals in American Psycho, die elke avond eropuit gaat om puur sadisme te bedrijven, nee. Ik moet me kunnen voorstellen dat ik er ook zelf toe in staat ben. De Oostenrijker die het meisje opsloot. Interessant: je doet zoiets en kunt niet meer terug.’

De monomane wetenschapper Oberstein houdt afstand tot alle vrouwen. Totdat hij de studente Gwenny ontmoet. Hij geeft zich over en wordt er op een vreselijke manier voor gestraft. Grunberg schiet in de lach. ‘Kun je wel zeggen.’

Hij wordt verraden. Zit die angst om je over te geven uit vrees verraden te worden ook in jou? ‘Dat is natuurlijk een reŽle angst van me. En het is een dubbelwerking. Als jij het lastig vindt iemand te vertrouwen, vindt die ander het ook lastig jou te vertrouwen. Wantrouwen werkt aanstekelijk. Wantrouwen houdt een voet buiten de deur.’

Waar komt dat wantrouwen vandaan? ‘Dan moet ik mezelf gaan psychologiseren.’

Je bent een goeie psycholoog. ‘Ik was gisteren op een tentoonstellinkje over mij bij De Slegte in Arnhem. De organisator was ook bij Roos geweest, mijn eerste vriendinnetje. Kennelijk heeft zij al mijn brieven bewaard. Er waren brieven bij van toen ik 16 was, uit 1986, en brieven uit 1992. Er zit een enorm verschil tussen. Interessant, hoe die toon is veranderd. Ik denk dat je dat in een logische reactie op pijn of teleurstelling wel inbouwt.’

Rosie komt voor in zijn debuutroman Blauwe Maandagen. Zijn jeugdliefde maakte het ineens uit.
    Hij zegt: ‘Volgens mij storten de meesten zich niet voor honderd procent ergens in. Ik ben misschien meer op mijn hoede voor overgave dan anderen, maar dat is niet per definitie uit angst verraden te worden. Meer uit het gevoel: diegene gaat me levend opeten, als ik niet oppas.’

Heb je nu een vriendin? ‘Ja.’

In Nederland of in New York? ‘In Nederland.’

Dat is op afstand, dan. ‘Er zijn veel relaties stukgelopen omdat… In het begin vinden vrouwen lange-afstandsrelaties leuk. En op een gegeven moment niet meer. Kan ik ze niet eens kwalijk nemen. Ja… nou nee, dat neem ik ze niet kwalijk.’

Heeft het te maken met de afstand naar New York of de afstand die je verder toont in een verhouding? ‘Ik denk ook het laatste. Maar met mijn exen heb ik een goeie band. Er is er een die ik niet meer spreek. Dat doet er verder niet toe; ik wens haar niets kwaads toe.’

Hij bedoelt Aaf Brandt Corstius, ‘Aap’, zoals Grunberg haar noemde in zijn open brieven in het Belgische Humo, ook opgenomen in de correspondentiebundel Omdat ik u begeer.

Nare brieven, die je aan haar schreef, hoewel ik er ook wel de frustratie en teleurstelling in las. ‘Ik was ook heel boos. Het was een ongelukkige…’

Match? Hij schiet weer in de lach: ‘Match. Voor ons allebei. En het lukte ons niet daaraan een einde te maken. Maar zo’n verhouding heeft ook wel iets verslavends, is ontzettend verslavend, dat wordt weleens vergeten. Ontzettend bindend ook. Je kunt er jaren mee doorgaan.’

Zoals je een van de vrouwelijke hoofdpersonen in Huid en haar laat constateren: aan problemen kun je verslaafd raken. ‘Ńls die man maar van zijn vrouw af is, Šls die man maar naar Nederland komt, dan is het goed. Maar dat is niet waar. Wat je bindt aan diegene is wat je hoopt te krijgen en wat maar niet komt. Op het moment dat het er is, is het vaak de dood in de pot.’

‘Waarom je afbeulen om te worden wie je bent, als je ook kunt worden wie de ander wil dat je bent?’, laat je Oberstein filosoferen. ‘Dat heb je in liefdesrelaties. Dat je je heel erg voegt naar het beeld dat de ander van je heeft. Totdat je denkt: nu ben ik wel klaar met deze rol.’

Heb je dat zelf wel eens zo gedaan? ‘Ik ben iemand die zich binnen bepaalde grenzen kan voegen.’

Dat lijkt me niet, je werk gaat altijd voor.’ ‘Da’s waar. Tijd is een groot probleem.
    ‘Het was misschien ook een van de ergernissen met die ene mevrouw; je weet toch met wie je iets bent begonnen? Ik ben een schrijver. HŠllo. Als je iemand had gewild die ’s avonds om negen uur op de bank zit had je beter iets met een loodgieter of weet ik veel kunnen beginnen. Vrouwen hebben soms de illusie: ja, zo is-ie, maar ik ga hem veranderen.
    ‘Ik heb te vaak meegemaakt dat ik in een situatie terechtkwam waarin ik de rol op me nam van boosdoener. ‘Als hij anders was, zou ik gelukkig zijn.’ Dat is geen aangename rol. Die ambieer ik niet nog een keer. Niets is vervelender dan dat een ander je voortdurend het idee geeft dat je tekortschiet.’

Jij bent net zo monomaan bezig met schrijven als Oberstein is met de wetenschap. ‘Zoiets. Er zit een monomane kern in me en daar moet je niet mee willen concurreren. Want dat is…’

Hopeloos. ‘Daar wordt de relatie niet leuker van. Daar word je zelf niet leuker van. Doodlopende weg. Terwijl een vriendin zich ook zou kunnen afvragen: als hij dit werk niet had gedaan, had ik dan hier gezeten?’

Hoe ga je om met je huidige vriendin? ‘Ik zou me slecht voelen als ik dingen zou beloven die ik niet kon nakomen: ‘We gaan trouwen, we kopen samen een huis.’ Ik ben eigenlijk heel duidelijk.’

Wat zeg je dan? Lachend: ‘Ik heb mijn werk, een zieke moeder en een petekind die veel aandacht vragen, en mijn vrienden. Ik moet veel compromissen sluiten. En als dat je niet bevalt, zou ik dat jammer vinden, want je moet bij me blijven.’

Het is buigen of barsten. Of je vriendin accepteert je helemaal zoals je bent… Hij onderbreekt: ‘Helemaal niet. Het ligt er ook aan hoe een vriendin zich een relatie voorstelt. Als dat radicaal anders is dan ik het doe, moet ze ermee stoppen. Ik vraag veel vrijheid, maar ik geef anderen ook veel vrijheid.’

Dat is gemakkelijk. ‘Dat weet ik niet. Ik ken genoeg mensen die zelf de vrijheid op prijs stellen en de ander de vrijheid niet gunnen. In veel relaties zit de behoefte: jij moet mijn ego opvijzelen, dan vijzel ik het jouwe op. Mij interesseert dat niet. Maar ik vijzel ook het ego van een ander niet op.’

Denkt je vriendin ook zo over verhoudingen? ‘Op het moment wel. Maar er zijn dingen waarmee ze het moeilijk heeft. Ik probeer overal vriendelijk tussendoor te schipperen, maar soms pakt het ongelukkig uit voor de betrokkenen. Voor de menselijke betrokkenen. Niet voor mijn werk.’

Je schrijft je boeken, de Voetnoot voor de Volkskrant, artikelen voor NRC, columns voor Vrij Nederland: waarom wil je zo veel laten zien?
‘Het is niet alleen dat ik iets wil laten zien aan de buitenwereld, maar ik ga ook de strijd met mezelf aan: kan ik dit ook nog? Schaken tegen de computer. Dit haal ik, kan ik het volgende halen? Concentratie is een vorm van geluk, als je er eenmaal in zit. En als het goed is neemt die concentratie je mee. Die geeft je ook energie. Ach, wat klinkt dit allemaal vaag.’

‘Ik logeerde bij een gezin in Leidsche Rijn, waarover ik elke dag een stukje schreef in de krant. Met de kinderen tafelvoetbalde ik. Later reageerden de ouders op mijn bijdragen: ‘Aardige jongen, maar wat een winnaarsmentaliteit. Hij wilde zelfs van onze kinderen winnen met tafelvoetbal.’ Ik moest erom lachen, maar ik vond het wel confronterend.’

In je werk zit een fascinatie voor seks – ook in je Voetnoot. ‘In mijn Voetnoot?’

Dat weet je toch zelf wel? ‘Ik dacht dat ik het er goed in verborgen hield. Maar, ja: seks is zo wezenlijk. Als ik elke dag een Voetnoot schrijf moet ik het wel hebben over dingen die ik echt interessant vind.’

Jij noemt het wezenlijk. Aan de andere kant: er zijn stellen die het al jaren nauwelijks meer met elkaar doen. ‘Dat feit zegt helemaal niets. Het verlangen blijft. Ik kan de gekste dingen op seksueel gebied voorlezen aan een zaaltje, maar zodra het gaat over geen seks hebben en nog wel samen zijn, zie ik de heftigste reacties. Het publiek begint op en neer te schuiven, mannen die in slaap zijn gevallen schrikken ineens wakker, iedereen wordt superonbehaaglijk. Ik denk dat het de plicht is van een columnist of romanschrijver af en toe te laten zien dat seks ingewikkelder is dan we veinzen, iets wat we niet helemaal onder controle hebben.’

In Huid en haar ontaardt de seks totaal. ‘Ook dat gebeurt vaker dan we denken, vrees ik. Iemand zei lang geleden tegen me, toen ik nog voor de VPRO-radio werkte: ‘Als je met een ander in bed ligt, weet je niet wat die denkt. En geloof me: je wilt het niet weten.’ Een van de mooie dingen die een schrijver kan doen is die fantasieŽn tastbaar maken.’

Waar denken ze aan? ‘Ja, waar denken ze aan? Ik denk dat het confronterender is dan wij zelf willen geloven.’

En dat weet je omdat je zelf ook zulke gedachten hebt. ‘Tuurlijk.’

Spreken anderen hun gedachten erover wel eens tegen je uit? ‘Moeilijk hoor. Ik weet ook niet of je vriendinnen op dat punt moet brengen. Het kan onaangenaam worden. Je weet niet wat je openbreekt. Je weet niet wat mensen hebben meegemaakt. Dat heb ik geleerd: meestal denk je dat je het leven van een vriend of vriendin kent. Maar dat blijkt er toch iets te zitten waar diegene gewoon niet over wil praten.
    ‘Je weet nooit helemaal wie de ander is. Dat zit ook in het boek. Je hebt altijd te maken met dubbellevens, dingen die ongezegd blijven. Het is ook een illusie dat je jezelf helemaal kunt kennen.’

Wat zie jij als je naar jezelf kijkt? De jongen die zo snel bekend en beroemd werd? Meteen: ‘Nee.’

Maar het is wel wat er gebeurde. Lijkt me vervreemdend. ‘De vraag was meer: hoe nu verder? Hoe ga ik ermee om? Vervolgens vertrok ik naar New York. Ik kijk erg naar mezelf door het perspectief van een verplichting die ik heb aangenomen. ‘Dit ga ik doen, dit is een deadline.’ Concrete dingen. Wat dat betreft vond ik de manier van denken herkenbaar, toen ik embedded was bij het leger in Afghanistan en Irak. ‘We hebben een missie, die gaan we uitvoeren, en dan komt de volgende missie.”

Zo sta jij in het leven? ‘De missie kan ook zijn: we gaan er een mooie avond van maken.’

Zo rationeel kun je het leven toch helemaal niet benaderen? ‘Het wordt dus ook voortdurend ondermijnd. Voortdurend. Ik gebruik niet voor niets de metafoor van het leger en een missie.’ Mompelend: ‘En dan vallen er bommen.’

Het beeld van jou is iemand die op een cynische en nihilistische manier de wereld aanschouwt. Maar over de oorlogen in Afghanistan en Irak schreef je met betrokkenheid. ‘Ik hou niet van de opvatting: ‘Je bent soldaat, dan ben je toch gemaakt om te sterven?’ Onzin. Zoiets kun je alleen zeggen als je er nooit hebt rondgelopen. Ik ben in zoverre nihilist dat ik niet precies weet waarvoor de Nederlandse militairen nu precies zijn gestorven.
    ‘Het was wel een ingrijpende ervaring. De eerste keer dat ik terugkeerde uit Afghanistan haalde mijn vriendin me op. Ze zei: ‘God, je ziet er zo onoverwinnelijk uit.’ Dat is het gevoel. Misschien is dat de overmoed die je krijgt. Ik ben de dans ontsprongen en ga weer de dans ontspringen.’

Je dacht niet: wat was het verschrikkelijk? ‘Nee. Nee. Nee. Ik begrijp heel goed de aantrekkingskracht van oorlog. Er zit gewoon een gewelddadige kant in mensen. Dat kan me wel boos maken: irreŽle verwachtingen van een betere wereld. Die kun je alleen hebben als je nooit serieus naar jezelf hebt gekeken.’

Waar komt dat besef bij jou vandaan? Door je vader, die meer dan veertig onderduikadressen heeft gehad; je moeder, die Auschwitz overleefde? ‘Ik realiseer me sterk dat dingen toevallig zijn. Mijn moeder is toevallig in Nederland terechtgekomen nadat ze was gevlucht uit Berlijn. Ze zat op een boot voor Duits-joodse vluchtelingen die door Cuba en de Amerikanen werd teruggestuurd. De boot werd verdeeld onder Engeland, BelgiŽ, Frankrijk en Nederland. Ik geloof in het noodlot, in de Griekse zin van het woord. Er zijn krachten die sterker zijn dan jij, die je niet altijd kunt controleren. Het is mij volkomen vreemd om ervan uit te gaan: nu ben ik hier en ik heb het recht hier te zijn.’

Alles kan ineens anders zijn. ‘Ja. Dat besef heb ik van mijn ouders. Het gevoel van fundamentele onzekerheid.’

In hoeverre speelt de holocaust verder een rol? ‘In de zin dat mijn ouders iets hebben meegemaakt waaraan ik niet kan tippen. In alles wat ik doe is dat toch een schaduw. Ik zou de P.C. Hooftprijs kunnen winnen, maar het kamp overleven… Dat is toch net zoiets als een potje flipperen tegenover tennissen op Wimbledon.’

Nu benader je het ironisch. ‘Het is een grap, maar het is ook waar. Ik heb mezelf weleens afgevraagd waarom ik altijd de positie inneem van buitenstaander. Ik zal niet zeggen dat je een beter mens bent als je de shoah hebt overleefd, helemaal niet, maar het is wel een ervaring die mij een buitenstaander maakte ten opzichte van mijn eigen ouders. Omdat ik er niet bij kon.’

Voor een documentaire in 2006 bezocht je Auschwitz, samen met Paul RosenmŲller. Daarin omschreef je het drama van je ouders: ‘Dat je iets overleefd hebt en niet meer kan leven. Niet meer echt leven.’ Zacht: ‘Een moeilijke uitspraak. Ik voel me er onbehaaglijk bij. Ik denk dat het wel een ware uitspraak was, als het om mijn moeder gaat. Maar het was niet aan mij om die te doen.’

Je zei het ook over jezelf. Dat je je als 16-jarige voornam om het anders te doen dan je ouders, om echt te gaan leven, en dat het niet is gelukt.’
‘Toen in dat programma met RosenmŲller had ik nog niet het idee dat schrijven echt leven was. Dat lag ook aan allerlei liefdesrelaties. Daar ben ik nu wel van teruggekomen.’


Zou je zelf vader willen worden? ‘Lijkt me reuze eng, in allerlei opzichten. Pas geleden bracht ik mijn petekind naar school en ineens dacht ik: wat doe je als je kind wordt gepest? Maar mensen krijgen voordurend kinderen, dus ik zal het ook wel kunnen.’

Een kind zou je kwetsbaar maken. ‘Superkwetsbaar. Het is het zwakke punt in je defensie.’

Kun jij overweg met zwakke punten in je defensie? ‘Moeilijk. In Heat, een prachtige film, zegt de dief, Robert De Niro: ‘Als je de hitte voelt moet je binnen vijf seconden weg kunnen wezen.’ Dat is de essentie: je kunt niet meer weg, want het kind is er.’

En werk is veilig, dat heb je zelf in de hand, onder controle. ‘Ik zeg niet dat ik nooit een kind wil. Ik weet het niet.’ Stilte. ‘Ik denk het ooit wel.’
    Hij zegt: ‘Sommigen zijn ervan overtuigd dat ik een akelig en slecht mens ben. Van dat beeld kom ik nooit meer af. Dat vind ik ook niet erg. Een van de reacties die ik het meest hoor is: ‘Je bent wel klein in het echt.’ De tweede reactie is: ‘Je valt wel mee. Je bent eigenlijk erg aardig.’’

In je werk zit een hoop naarheid. ‘Natuurlijk zit dat ook in mij. Maar ik denk dat ik dingen beschrijf die in veel mensen zitten.’
    Later: ‘Ik ben iemand die de neiging heeft navelstrengrelaties aan te gaan. Aan de ene kant ben ik afstandelijk, aan de andere kant loyaal. Erg dubbel.’

Een teleurgestelde jeugdvriend van je zei een paar jaar geleden in Vrij Nederland: ‘Ik ben niet de eerste en ook niet de laatste die dacht dat hij met Arnon iets anders had dan er was.’ ‘Ik heb weer contact met hem. Anderen zijn verdwenen, maar de meesten komen terug.’

Actrice Johanna ter Steege, die je verliefdheid onbeantwoord liet, is nog steeds woedend over het boekje dat je in de jaren negentig voor haar schreef, vertelde ze in De Wereld Draait Door. ‘Ik vind dat wel weer eervol, op een gekke manier. Haar boosheid, na al die jaren, streelt me ook. ‘Het tegenovergestelde van liefde is niet haat, maar onverschilligheid’, zei Primo Levi. Een mooie uitspraak. ’

Toen ik de open brieven aan haar las, dacht ik: ik zou ook wel kwaad zijn. Arnon Grunberg lacht. ‘En ik zie ze als tekenen van liefde.’


Tussenstuk:
CV
Arnon Grunberg

Geboren
22 februari 1971, Amsterdam

Opleiding
Vossius Gymnasium, Amsterdam (weggestuurd)

Werk
Op zijn 23ste debuteerde Grunberg met Blauwe Maandagen, een internationaal succes. Hij kreeg er de Anton Wachterprijs en het Gouden Ezelsoor voor. Sinds 1984 heeft Grunberg onder zijn eigen naam acht romans geschreven, waaronder het verfilmde Tirza. Onder het pseudoniem Marek van der Jagt publiceerde hij twee romans, naast essays en verzameld werk.
    Hij schrijft een dagelijkse column voor de Volkskrant en is vaste medewerker van NRC Handelsblad. Verder werkt hij voor de VPRO-gids, Humo en mensenrechtenmagazine Wordt Vervolgd.

Prijzen
Grunberg won twee keer de Gouden Uil, twee keer de AKO Literatuurprijs, de Libris Literatuurprijs, de Constantijn Huygensprijs en onlangs de Frans Kellendonkprijs.

28 oktober aanstaande verschijnt zijn nieuwe roman, Huid en haar.
 

De Volkskrant, 22-10-2010, column door Arnon Grunberg

Voorbeeldfunctie

Op woensdag stond in de Frankfurter Allgemeine Zeitung een stukje met de kop ‘Holland schweigt’. Dat begon zo: ‘Kaum haben die Niederlande eine neue konservatieve Regierung, spielt auch gleich eine ganz andere Musik im Land. Nšmlich gar keine.’
    Er staan foutjes in het stuk. Bolkestein heet Hans Bolkestein en de schilderijen van Rudi van de Wint worden geloof ik niet uit de Tweede Kamer verwijderd. Verder is de strekking van het stuk onweerlegbaar: uitzonderingen daargelaten bestaat Nederland uit vriendelijke opportunisten en kleinburgerlijke meelopers. Dat is elders niet anders. Nederland dacht alleen een voorbeeldfunctie te hebben.
    Zoiets hoort de Nederlander niet graag.
    Misschien kunnen we toch iets van de Duitsers leren.
    W.F. Hermans betoogde al dat het Nederlands zich verhield tot het Duits als het Zwitserduits tot het Hoogduits. En anders dan de PVV nam de NSDAP kunst serieus. Tot diep in de oorlog hield Hitler de Duitse theaters open.


De Volkskrant, 25-10-2010, column door Arnon Grunberg

Martelingen

Volgens Machiavelli zouden huurlingen niet effectief zijn, omdat ze niet loyaal zouden zijn. Misschien onderschatte Machiavelli de loyaliteit van het geld.
    Tijdens mijn eerste bezoek aan Bagdad in de zomer van 2008 moest ik verscheidene malen checkpoints in de Groene Zone passeren die bemand werden door Peruaanse huurlingen in dienst van Triple Canopy. Op een van de zogenaamde ‘blast walls’ hadden de huurlingen in het Spaans geschreven: ‘God, vergeef ons onze zonden.’
    Tijdens een bezoek aan een Afghaanse politiepost in de herfst van 2007 vielen mij jongetjes op die overduidelijk schandknapen waren. Sommige van die jongetjes werden met een uitgescheurde anus op Kamp Holland afgeleverd. Een Nederlandse officier zei tegen mij: ‘Als je daar een mening over gaat hebben, heb je het hier bij voorbaat verloren.’
    Dat is ook onze mening als het gaat om martelen.
    Het onderzoek van de VN naar martelingen in Irak zal dat uitwijzen.
 

Red.:   Cynisme


De Volkskrant
, 26-10-2010, column door Arnon Grunberg

Kunstsubsidie

Anton Zijderveld, emeritus hoogleraar sociologie, mengde zich vrijdag in de Volkskrant in het debat over kunstsubsidie en atonale muziek.
     Hij gelooft dat kunstenaars ‘na ruwweg 1960’ afscheid wilden nemen van ‘het burgerlijke leven’. Na ruwweg 1960? Zijderveld is onwetend of doet aan geschiedvervalsing.
    Als voorbeelden van ‘jeugdig modernisme’ noemt Zijderveld Karel Appel en Jan Cremer.
    Ik Jan Cremer was een ‘onverbiddelijke bestseller’. Appel praatte graag over zijn armoedige jeugd. De zorg van de latere Appel was wat hij met zijn geld moest doen. Niet de overheid, de markt had zich over Cremer en Appel ontfermd. Wat deze ‘modernisten’ in een debat over kunstsubsidie doen, is raadselachtig.
    Nederland zou niet alleen kunstsubsidie moeten afschaffen maar ook de universiteiten. Het stukje van Zijderveld illustreert de overbodigheid van de Nederlandse academische opleidingen.
    Voor toneel ga je naar Berlijn. Om te studeren ga je naar Amerika.
    Voor hoeren en hasj is er Amsterdam.


Red.:   Cynisme. Weet niets van onderwijs.

 

De Volkskrant, 27-10-2010, column door Arnon Grunberg

Afkeer van Brussel

Op zondag opende de Sunday Independent, een grote krant in Ierland, met een interessant artikel. Ierland moet de EU verlaten en aansluiting zoeken bij de VS.
    Deze aanbeveling komt van Mike Soden. Vroeger baas van de Bank of Ireland, tegenwoordig lid van een commissie die de Ierse regering moet adviseren hoe de problemen met banken moeten worden opgelost.
    Historisch gezien bestaat er een nauwe band tussen Amerika en Ierland, maar ik vermoed dat praktische bezwaren dit plan in de weg zullen staan. Interessant is dat de weerzin in Ierland, en niet alleen daar, tegen Brussel zo groot is dat men bereid is om Ierland de eenenvijftigste staat van Amerika te maken.
    De afkeer van Brussel is ook wat de PVV en de SP gemeen hebben. Tot een poging tot aansluiting bij Amerika zal het in Nederland niet komen. Onder het Nederlandse populisme stroomt van oudsher het anti-Amerikanisme.


Red.:   Pro-EU, pro US, etc.

 


De Volkskrant, 28-10-2010, column door Arnon Grunberg

Geld

Kabinet en oppositie klinken als ontwikkelingswerkers en dorpsgeestelijken. Femke Halsema wil ‘hoop bieden’. Mensen die niets te bieden hebben, bieden hoop.
    De heer Rutte schrijft: ‘Iedereen heeft een eigen uniek talent.’ Het woord ‘eigen’ in die zin maakt duidelijk dat schrijven niet het talent van de heer Rutte is.
    Veeleer klinkt hij als een instructeur die langdurige werkelozen moet leren om te solliciteren.
    Karzai, mijn favoriete politicus, werd jarenlang de burgemeester van Kabul genoemd. Zelfs dat is hij niet meer.
    Denkend aan de heer Rutte zie ik de burgemeester van Vaals.
    Karzai kreeg zakken met geld van de Iraanse regering. Dat is het talent van Karzai. Geld in ontvangst nemen. Haider kreeg geld van de Libische leider Kadhafi, zij het niet contant.
    Ik hoop maar dat iemand geld aan Rutte geeft, Iran of LibiŽ.
    De burgemeester van Vaals heeft slechts ťťn talent: geld in ontvangst nemen.


Red.:   Cynisme


De Volkskrant, 29-10-2010, column door Arnon Grunberg

Facebook

‘Hij is een genie. Maar hij is niet aardig’, luidde de kop boven het interessante artikel gisteren in de Volkskrant over de film The Social Network.
    Die film gaat over de oprichter van Facebook, Mark Zuckerberg, fantastisch gespeeld door Jesse Eisenberg.
    Volgens David Brooks, columnist van The New York Times, zou de film sociologisch tekortschieten, maar psychologisch sterk zijn. De zedenschets van elite-universiteiten in Amerika was volgens Brooks verouderd.
    De psychologie van de film is niet verfijnd, maar daarom niet minder krachtig. Alle ambitie is wraak in vermomming.
    De Zuckerberg uit de film werd al vergeleken met Gordon Gekko en het onvermijdelijke woord ‘computernerd’ viel veelvuldig.
    Ik vond Zuckerberg het sympathiekste filmpersonage van het afgelopen jaar. Niet sentimenteel, gedreven en gespeend van iedere zweem van mediatraining.
    Iedereen die net iets meer wil weten over wat internet eigenlijk inhoudt, zou The Social Network moeten gaan zien.
 

IRP:   Zie:

De Volkskrant, 28-10-2010, door Bor Beekman

Opvallend actuele verfilming van de geschiedenis van Facebook

Regie David Fincher. Met Jesse Eisenberg, Andrew Garfield, Justin Timberlake. In 69 zalen.

Niemand weet iets – zo luidt het officieuze Hollywood-adagium, dat wordt bevestigd door The Social Network van regisseur David Fincher (Se7en, Fight Club). Uiteindelijk valt het succes van films nooit te voorspellen, hooguit achteraf te duiden. Op voorhand leek de verfilming van de oprichting en groeiperikelen van de vriendenwebsite Facebook geen materiaal voor blockbuster-waardige inkomsten. Iets met internet en bleke, even intelligente als sociaal incompetente nerds, die hun campusleven inwisselen voor een bestaan achter het computerscherm, aangevoerd door de meest bleke, intelligente en sociaal incompetente nerd van allemaal: Mark Zuckerberg. Een hoogst onaangename held, met wie het slecht identificeren is – nog zoiets waar studiobonzen in de regel voor terugdeinzen.
    Het is Finchers verdienste dat hij, in tijden waarin collega’s grossieren in vlak superheldgeweld, de Hollywood-film weer een meer sociaal kritische kant opstuurt, zoals in de hoogtijdagen van de Amerikaanse mainstreamcinema – zonder daartoe allerlei concessies te doen aan het vaak voor dom versleten grote publiek. The Social Network is niet overdreven geromantiseerd, computer-lingo en algoritmes worden niet versimpeld, en de personages – op zanger Justin Timberlake na gespeeld door relatief onbekende acteurs – zijn even weinig eenduidig als mensen van vlees en bloed.
    De voornaamste, en geslaagde, kunstgreep die Fincher en scenarist Aaron Sorkin (van onder meer de serie The West Wing) toepassen om hun filmversie meer te doen wervelen dan de realiteit, schuilt in de dialoog. Die is voortdurend vlijmscherp: razendsnelle uitwisselingen van gevatheden moeten aantonen hoe sneldenkend en hoogbegaafd de hoofdpersonages zijn. Dat begint al in de even virtuoze als informatiedichte openingsscŤne, waarin de student Zuckerberg zijn vriendin zowel bedoeld als onbedoeld schoffeert, en zij de relatie verbreekt.
    Geniaal, is hij, maar ook arrogant en contactueel gestoord, een berekenende opportunist die achter elke vorm van vriendschap de diepe wens vermoedt om – via de ander – te stijgen in de sociale rangorde, te beginnen met die van het uiterst elitaire Harvard.
    De vorm waarin Fincher zijn vertelling giet is die van een rechtbankdrama, waarbij de betrokkenen – miljardair Zuckerberg en oud-campusgenoten die menen dat Facebook toch ook hun vinding was – een onderlinge juridische strijd uitvechten, en we in flashbacks meemaken hoe de exceptionele groei van het bedrijf in kilte eindigt. Het maakt The Social Network ook opvallend actueel; kwesties als intellectueel eigendom, veranderende marktinzichten en het gebruik van internet als digitale schandpaal worden als volkomen natuurlijk ingepast in het drama.
    Dat uitgerekend zo iemand als Zuckerberg ’s wereld grootste vriendennetwerk zou oprichten, is de spectaculaire ironie achter The Social Network, die ook terugslaat op de kijker, of gebruikers van Facebook. Kennelijk doorzag de zelf vriendloze oprichter, die in exclusiviteit, uitsluiting en rangschikking op uiterlijk een lucratieve meerwaarde van het digitale contact herkende, toch heel goed hoe de mens in elkaar steekt.



De Volkskrant, 03-11-2010, column door Arnon Grunberg

Vaals

Recentelijk noemde ik de heer Rutte de burgemeester van Vaals. Dat heeft mensen in Vaals boos gemaakt. Marie-Josť van den Beuken, secretaris van Centrum voor Kunst en Cultuur De Kopermolen Vaals, schreef: ‘Vaals heeft gelukkig een burgemeester die zich niet alleen vakkundig bezighoudt met het wel en wee van zijn gemeente, maar ook vol passie met kunst en cultuur in deze plaats en in de Euregionale omgeving. Dit in tegenstelling tot de door U genoemde Mark Rutte.’
     Als puber ben ik ooit in Vaals terechtgekomen. Ik heb de Vaalserberg beklommen en wandelde vervolgens door naar Aken. Veel pubers doen dergelijke zaken samen, ik deed het liever alleen.
    Als ik vreemd zou gaan in Nederland zou ik dat in Vaals doen.
    Vanuit Vaals kan men lopend het land verlaten. Men kan uitwijken naar Duitsland of BelgiŽ. Alleen al dat neemt me voor Vaals in. En De Kopermolen uiteraard.

 

De Volkskrant, 09-11-2010, column door Arnon Grunberg

Bananenrepubliek

Nicholas D. Kristof schreef een interessante column in The New York Times over inkomensongelijkheid in Amerika. In 1976 verdienden de rijkste Amerikanen (1 procent) 9 procent van het nationaal inkomen, nu is dat gestegen tot 24 procent.
    Uit onderzoek blijkt dat immense inkomensongelijkheid tot financiŽle problemen leidt. De laag onder de allerrijksten steekt zich in de schulden om mee te doen met de allerrijksten, het aantal faillissementen stijgt. Niet alleen banken zijn schuldig aan het verstrekken van kredieten aan consumenten die hun leningen niet kunnen terugbetalen. Psychologische en culturele factoren spelen een rol. Wat mensen denken nodig te hebben is gebaseerd op wat de buren hebben. Ieder gezin met kinderen maakt dit dagelijks van nabij mee. Solidariteit is tegenwoordig geen valide argument meer om iets aan inkomensongelijkheid te doen.
    Maar, zoals Kristof zegt: wie niet in een bananenrepubliek wenst te leven, moet al te grote inkomensongelijkheid bestrijden.
 

De Volkskrant, 10-11-2010, column door Arnon Grunberg

Illegalen

In de Volkskrant van maandag schreef Eileen Ros een mooi artikel over buitenlanders zonder geldige verblijfsvergunning die in Nederlandse detentiecentra worden opgesloten.
    Kunnen illegalen inderdaad zonder proces voor onbepaalde tijd worden opgesloten?
    Verder beschrijft Ros taferelen die in de verte aan Abu Ghraib doen denken: ‘Ik moest ook naakt hurken voor het geval ik iets in mijn achterste verborgen zou houden.’
    Als in New York alle illegalen zouden verdwijnen, zou geen restaurant meer open zijn. Wat zou de bijdrage van illegalen aan de Nederlandse (zwarte) economie zijn?
    Wie mensen zonder verblijfsvergunning laat werken, loopt het risico dat deze mensen worden uitgebuit. Een klein beetje uitbuiting van een werkgever is te verkiezen boven het getreiter van bewakers in detentiecentra.
    Veel burgers zien illegalen als een virus dat bestreden moet worden. Vandaar dat politici zich liever niet branden aan deze zaak. Zo werkt de politiek. Eerst de opiniepeilingen, dan de moraal.
 

Red.:  Tegenspraak met 09-11.


De Volkskrant
, 13-11-2010, column door Arnon Grunberg

Mein Kampf

Het Duitse weekblad Der Spiegel publiceerde een lang interview met de heer Wilders. Dat ging er anders aan toe dan in Nederland. Tijdens de eerste vraag van de journalisten Walter Mayr en Renť Pfister viel het woord ‘Holocaust’.
    Verderop vroeg Der Spiegel of de heer Wilders Mein Kampf had gelezen.
    ‘Ja, maar niet helemaal,’ antwoordde Wilders. Om daaraan toe te voegen: ‘Er staan in ieder geval meer anti-Joodse passages in de Koran.’
    Het zou betrekkelijk interessant zijn om te onderzoeken of deze bewering klopt.
    Lang heb ik gedacht dat de heer Wilders geen geschikt literair personage zou zijn. Toen ik het interview in Der Spiegel las, leek het alsof hij was weggelopen uit een toneelstuk van Thomas Bernhard. Elke avond zit de heer Wilders gebogen over Mein Kampf en de Koran op zoek naar anti-Joodse passages.
    Het dilettantisme, de Oostenrijkse humor op zijn Limburgs, het schelden, het verval.


Red.:   Zelfportret net als op VK- weblog: in sociologisch opzicht heeft AG: dilettantisme, de Joodse humor op zijn Nederlands, het schelden, het verval. (Joodse humor: zie Pam - cynisch, nihilistisch, materialistisch).

 

De Volkskrant, 15-11-2010, column door Arnon Grunberg

Verheffing

‘Het volk was goed zoals het was’, zegt socioloog Abram de Swaan in een interessant vraaggesprek met Peter Giesen. Volgens De Swaan is het verdwijnen van het verheffingsideaal in Nederland begonnen met Radio Veronica en Radio Noordzee. De Swaan ziet een direct verband tussen het in diskrediet geraakte verheffingsideaal en wat hij het ‘vrije-marktfundamentalisme’ noemt.
    Waarom functioneert het ‘BildungsbŁrgertum’ in Duitsland, dat een soortgelijk economisch systeem heeft, dan nog steeds?
    Thilo Sarrazin, die niet geheel terecht de Duitse Wilders wordt genoemd, citeert in zijn boek Goethe en Schiller. Ik zie Wilders niet Multatuli en Vondel citeren.
    Niet alleen economische, maar ook culturele ontwikkelingen moeten een rol hebben gespeeld bij het verdwijnen van het verheffingsideaal in Nederland.
    De overtuiging dat het boertige en primitieve de ware aard van de mens is (‘ik zeg wat ik denk’). Aan het boertige ontsnappen zou niet alleen heilloos zijn, maar ook leugenachtig en aanstellerig.


Red.:   Minder slecht


De Volkskrant, 18-11-2010, column door Arnon Grunberg

Dom

Het nieuwste schandaaltje van het praatprogramma De Wereld Draait Door hoeft hier niet te worden opgerakeld. Opmerkelijk is hooguit dat men vergeten lijkt te zijn dat dergelijke schandaaltjes geen neveneffect van het praatprogramma zijn, maar een van de doelen ervan.
     Vrijwel alle televisieprogramma’s kennen geen andere god dan de kijkcijfers. In het geval van praatprogramma’s zijn gasten en presentator objecten die de kijkcijfers hoog moeten houden.
    In zijn in 1996 verschenen boek Sur la tťlťvision legt Pierre Bourdieu uit dat het niet de bedoeling is dat een gast in een praatprogramma iets zegt. Hooguit kan er naar de gast gekeken worden zoals naar een model. In televisie ziet Bour-dieu een bedreiging voor de democratie.
    Dat het Nederlandse volk praatprogramma’s als Pauw & Witteman en De Wereld Draait Door als plek voor een serieuze discussie beschouwt, bewijst dat het in een ding uiterst succesvol is: zichzelf dom houden.


Red.:   Wie de praatjes van een neurotische en nihilistische broodschrijver als een serieuze bijdrage beschouwt, bewijst dat hij in een ding uiterst succesvol is: zichzelf dom houden.

 

De Volkskrant, 20-11-2010, column door Arnon Grunberg

Worstseller

Mijn Duitse uitgever Daniel Keel begon op 22-jarige leeftijd zijn eigen uitgeverij, Diogenes. Keel ziet tegenwoordig slecht, maar hij laat zich voorlezen en hij geeft nog steeds boeken uit.
    ‘Van niets doen wordt een mens ziek’, zegt Keel.
    Ter gelegenheid van Keels tachtigste verjaardag is een brievenboek verschenen met brieven van en aan hem. Keels laatste brief van december 2006 is gericht aan de boekhandel. Hij schrijft dat iedereen altijd over bestsellers begint, hij wil over ‘worstsellers’ spreken. Dan stelt hij de worstsellerlijst van zijn uitgeverij op, uit piŽteit alleen met dode schrijvers. Bovenaan staan Nathanael West, George Orwell en Frank O’Connor met respectievelijk 13, 8 en 3 verkochte exemplaren in 2005.
    Ik heb weinig tegen de vrije markt maar de waan dat de smaak van de massa onfeilbaar is, heeft treurige neveneffecten.
    Wanneer u uw boekhandel binnenstapt, vraag dan eens naar het slechtst verkochte boek.


Red.:    Joodse naam - zoveelste. Zie Parkinson verhaal.

 

De Volkskrant, 22-11-2010, column door Arnon Grunberg

Nepbom

Als de bevolking gewaarschuwd wordt voor terroristische aanslagen vinden er meestal geen terroristische aanslagen plaats.
    Een paar uur voordat de Duitse minister van Binnenlandse Zaken de bevolking waarschuwde dat de kans op een aanslag groot was, werd er een verdacht pakketje in Windhoek gevonden. Dat pakje zou met Air Berlin naar MŁnchen hebben moeten vliegen.
    Het verdachte pakketje bleek een nepbom, gemaakt door Larry Copello in CaliforniŽ, die nepbommen voor 500 dollar per stuk verkoopt, onder andere aan de Federal Aviation Administration, die in 1988 begon met het kopen van deze nepbommen.
    Hoe deze nepbom in NamibiŽ is beland is onduidelijk. Een veiligheidsbeambte op het vliegveld van Windhoek is inmiddels gearresteerd.
    Larry Copello kan uit veiligheidsoverwegingen geen informatie geven over aan wie hij zijn nepbommen verkoopt. Maar The New York Times berichtte wel dat de nepbom die gevonden was in Windhoek in elkaar was gezet door Copello’s schoonmoeder.


Red.:   Bommeldingen stellen moslims in een slecht daglicht
Moslims zijn immigranten.
Bommeldingen stellen dus immigranten in een slecht daglicht.
Dus AG is tegen bommeldingen.

 

De Volkskrant, 23-11-2010, column door Arnon Grunberg

Kennis

De historicus James Kennedy betoogt in Trouw dat sturing door elites ‘net zo verontrustend’ is als populisme.
    Daar heeft hij gelijk in. Vooral als die elites ontmaskerd zijn als corrupt en meer geÔnteresseerd zijn in eigen machtsposities dan in het algemeen belang.
    Ik vrees dat Kennedy zich vergist als hij de wijsheid van de massa bejubelt door te verwijzen naar de theorie van James Surowiecki. Een grote groep mensen, zegt Surowiecki, kan beter raden hoeveel knikkers er in een pot zitten dan een wiskundige. Kennedy zou The Myth of the Rational Voter van Bryan Caplan kunnen lezen, waar het argument van Surowiecki, als het om democratie gaat, wordt weerlegd.
    Mensen zijn vermoedelijk in staat goede beslissingen te nemen over hun eigen leven, maar voor problemen die een grote gemeenschap betreffen, ontbreekt vaak de kennis. Zoals ik al eerder heb betoogd doet de televisie weinig om die kennis te verspreiden.


Red.:   Pro-elite, want huidige elite is voor (im)migratie, en het volk tegen.


Uit: Trouw.nl, 20-11-2010, door James Kennedy

Het volk is wijzer dan de experts

Het is duidelijk dat populisme bij ons tijdperk hoort. Overal in de westerse wereld is deze vorm van politiek bedrijven de laatste jaren sterker geworden. Met de komst van het populisme komt ook een ander verschijnsel om de hoek kijken: de elitaire gedachte dat het volk lui is en domme denkbeelden aanhangt. Arnon Grunberg betoogde afgelopen week in de Volkskrant dat het volk zichzelf dom houdt door praatprogramma’s als ’Pauw & Witteman’ te zien als plek voor serieuze discussie.


 

De Volkskrant, 24-11-2010, column door Arnon Grunberg

Liefdesbeet

De heer SuŠrez, voetballer bij Ajax, heeft een tegenspeler, de heer Bakkal, gebeten.Bakkal leek dat geen probleem te vinden. Willem Vissers noteert in de Volkskrant van gisteren: ‘Hij (Bakkal) hield zijn jasje nadrukkelijk gesloten, om een eventuele wond in zijn nek te verbergen.’
    Aangezien beide spelers de beet, die ook al ‘liefdesbeet’ is genoemd, prima lijken te vinden, is het overdreven dat de heer SuŠrez door zijn eigen club voor twee wedstrijden is geschorst.
    Op het schoolplein leerde ik dat krabben en bijten iets voor meisjes was. Sinds de bokser Tyson zijn tegenstander een stuk oor heeft afgebeten, mag de man weer bijten.
    Mijn vriendin heeft de gewoonte mij tijdens het liefdesspel te bijten en ik heb haar, hoewel dat niet romantisch is, verzocht daarmee op te houden. Ik wil niet langer wonden verbergen en eigenlijk bijt ik ook liever zelf dan dat ik word gebeten.


Red.:   Ajax is Amsterdamse joden- en intellectuelen club. AG voor Ajax.

 

De Volkskrant, 25-11-2010, column door Arnon Grunberg

Thanksgiving

Vanavond had ik in Brooklyn moeten zijn om bij vrienden Thanksgiving te vieren.Als ik het goed heb begrepen wordt Thanksgiving gevierd omdat kolonisten die in 1620 op de Mayflower in Amerika arriveerden een overvloedige oogst hadden en die deelden met de oorspronkelijke bevolking. Wat aardig van hen was: veel kolonisten moordden de oorspronkelijke bevolking liever uit, met name in Zuid-Amerika, dan oogst met haar te delen.
    Tegenwoordig schijnen aanhangers van de Tea Party in Thanksgiving een overwinning op het socialisme te zien.
    Het raadsel van Thanksgiving blijft de gevulde kalkoen die gegeten moet worden.
    Ik vroeg aan een echte Amerikaan of hij wel eens lekkere kalkoen had gegeten en hij antwoordde: ‘Niet tijdens Thanksgiving.’
    Hoewel ik me schuldig voel dat ik mijn vrienden in Brooklyn alleen laat, ben ik vanwege die kalkoen ook opgelucht dat ik vanavond met twee heren in een Amsterdams etablissement ga dineren.


Red.:   AG halve Amerikaan - Amerika zeer passende plaats voor joden.
   En hij heeft alleen de klok horen luiden (zoals iedere immigrant)


De Volkskrant, 29-11-2010, ingezonden brief van Sherrill Rose

Thanksgiving

De heer Grunberg heeft het niet goed begrepen (Voetnoot, 25 november). Op de basisschool in Massachusetts heb ik geleerd dat Thanksgiving gevierd wordt omdat de (Engelse) kolonisten, die op sterven na dood waren, gered werden door de oorspronkelijke bewoners (van de Wampanoag stam) en niet andersom zoals Grunberg schrijft. En trouwens, wat is een 'echte Amerikaan'?



De Volkskrant, 27-11-2010, column door Arnon Grunberg

Kwaliteitsverschillen

Onlangs schreef ik, naar aanleiding van de vraag of sommige kunst beschavend werkt, dat je met mensen als Evelien Tonkens geen PVV meer nodig hebt. Daarvan heb ik spijt. Soms word je meegesleept door eigen retoriek.
    Woensdag schreef Tonkens nogmaals dat een toneelstuk van Maria Goos beter is dan Oh Oh Cherso.
    Zeker, er bestaan kwaliteitsverschillen. Maar ik blijf de vergelijking oneigenlijk vinden. Interessanter is de vraag: wat zijn de kwaliteitsverschillen tussen een toneelstuk van Goos en een van Tsjechov?
    In zijn boek Taal en stilte schrijft George Steiner dat het goed mogelijk is prachtig Chopin te spelen en Goethe gelezen te hebben en toch een massamoordenaar te zijn.
    Misschien kan Tonkens uitleggen, bijvoorbeeld tijdens een openbaar gesprek met mij - de Volkskrant wil dat vast organiseren - waarom het morele bankroet van de beschaving ons uitgangspunt niet mag zijn?
    Ik ben een betrekkelijk jonge man die hongert naar kennis.
 

Red.:   Hij is een betrekkelijk jonge man die een alfa-intellectuele cynicus en neuroot is.


De Volkskrant, 01-12-2010, column door Evelien Tonkens

Mooier nog dan jonge blote vrouwen

Tussentitel: De waarschuwing dat we aan de rand van de afrond staan, is een bekend ingrediŽnt van de donderpreek

Waarom mag het morele bankroet van de beschaving ons uitgangspunt niet zijn, vroeg Arnon Grunberg mij afgelopen zaterdag. Daarover wil hij graag met mij in debat, en hij vraagt de krant dit te organiseren. Hier vast mijn openingsstatement.
    Waarom mag het morele bankroet van de beschaving ons uitgangspunt niet zijn? Is onze beschaving bankroet dan, is mijn wedervraag. Er valt heel wat te mopperen, te klagen en aan te klagen, bijvoorbeeld over het gemopper en geklaag, maar moreel bankroet?
    Of bedoelt Grunberg met zijn orakelvraag: hoezo moet kunst beschaven? Mag kunst niet gewoon allerhande walgelijks en verwerpelijks laten zien? Verbeelden hoe moreel bankroet we zijn, of dreigen te worden?
    Ja zeker. Een kunstenaar die vindt dat onze beschaving moreel bankroet is, heeft de dure plicht dit te verbeelden en aldus aan te klagen. De notie 'moreel bankroet' klinkt mij wel een tikje pompeus en puberaal in de oren. Alsof er slechts hemel of hel is. Engel of duivel. Mij spreekt alles daar tussenin meer aan. Het geklungel en gedoe. Het gepruts en gehannes. Onze alledaagse worsteling met de gebrokenheid van het bestaan.
    Domineespraat vindt Grunberg dit vermoedelijk. 'Op weg van geweld naar beschaving' serveerde Grunberg namelijk ook af als 'domineesretoriek'. Waar hij zich zelf overigens ook graag aan bezondigt. De waarschuwing dat we aan de rand van de afgrond staan, is immers een bekend ingrediŽnt van de donderpreek. Grunberg en ik kunnen elkaar dus de domineeshand schudden: allebei door en door prekerig.
    Behalve als domineesretoriek diskwalificeerde Grunberg mijn visie op kunst en beschaving ook als een sneue zelfhulp: 'Zoals je Alcoholics Anonymous hebt voor alcoholisten, zo heb je volgens Tonkens kennelijk ook Barbarians Anonymous oftewel kunst voor mensen die de weg naar de beschaving kwijt zijn.' Klopt, maar het hoeft niet anoniem, want we zijn allemaal veelvuldig de weg naar de beschaving kwijt. Het vergt een behoorlijke inspanning om dagelijks de weg van geweld naar beschaving te vinden. Om anderen niet mentaal te vertrappen, verrot te schelden, te beledigen of te kleineren.
    Fysiek geweld is in onze samenleving redelijk beperkt - hoewel de doopceel van PVV- Kamerleden anders doet vermoeden - maar aan mentaal geweld maken we ons veelvuldig schuldig. Dat zien we ook voortdurend. Geenstijl is daar maar ťťn voorbeeld van.
    Grunberg vindt mijn vergelijking tussen Maria Goos en Oh oh Cherso oneigenlijk. Hij vergelijkt liever Goos en Tsjechov. Waarom en hoe vermeldt hij helaas niet. Goos en Tsjechov helpen ons beiden van geweld naar beschaving, dus voor mijn betoog is de vergelijking snel gemaakt. Wat je kunt vergelijken, is de manier waarop ze dat doen. Ik ben benieuwd wat Grunberg daarvan zou maken.
    Grunberg wijst er verder op dat ook massamoordenaars Chopin en Goethe waarderen. Klopt, maar niemand beweert dat kunst een garantiebewijs voor beschaafd gedrag biedt. Kunst kan helpen, maar onszelf beschaven kunnen we uiteindelijk alleen zelf doen.
    Het oude idee van een beschavingsoffensief was dat de hogere klasse de lagere zou beschaven, door die in te wijden in kunst en cultuur. Die gedachte is in de jaren zeventig als bevoogdend en arrogant verworpen. Wel jammer dat daarmee meteen het hele idee van beschaving aan de dijk gezet is.
    Niet het morele bankroet van de beschaving baart mij zorgen, maar het ongeloof in het belang van beschaving. De beschavingsmissie die ik voorstel, gaat niet eenzijdig van de hogere naar de lagere klasse, maar betreft ons allemaal. Omdat kunst en cultuur ons daarbij kan helpen, zie ik wel een speciale taak weggelegd voor allen die zich daar iets van eigen hebben gemaakt. Aan hen de eervolle taak het geleerde over te dragen.
    Het maatschappelijk belang van kunst kan niet losgezien worden van de grote vraag wat schoonheid is. Het bombardement van plaatjes van blote jonge vrouwen dat dagelijks over ons heen gestort wordt, doet ons geloven dat schoonheid gelijk staat aan ongeschondenheid.
    Natuurlijk schuilt er schoonheid in ongeschondenheid. Maar er schuilt nog meer schoonheid in wat geschonden en gebroken is. En nog veel meer schoonheid is te vinden in de kunstzinnige verbeelding van geschondenheid en gebrokenheid.
    Althans, volgens een betrekkelijk oude dominee die hongert naar beschaving.

 

De Volkskrant, 03-12-2010, column door Arnon Grunberg

Dominee

Ik ben vereerd dat Evelien Tonkens, getuige haar column van woensdag, bereid is met mij te spreken over beschaving en kunst. Hopelijk vindt dat gesprek ooit plaats in een beschaafd zaaltje, nu alvast een reactie.
    Tonkens vindt mijn uitspraak over het morele bankroet van de beschaving puberaal en pompeus.
    Zijn nazisme en stalinisme voortbrengselen van onze beschaving? Indien nee, waar komen ze vandaan?
    Is het na de twintigste eeuw puberaal en pompeus om over een bankroet van beschaving te spreken?
    Tonkens is het met George Steiner eens dat je van Goethe kunt genieten en een massamoordenaar kunt zijn.
    Dus kunst beschaaft niet altijd. Alleen soms? Is de dokter die kunst als medicijn voorschrijft een kwakzalver?
    En wat bedoelt Tonkens met het woord 'beschaving'? Zij stelt het tegenover geweld. Is beschaving radicaal pacifisme?
    Tonkens ziet in mij een dominee. Een kleine aanvulling: een licht perverse dominee.
 

Red.:     nazisme en stalinisme -> JudaÔsme en islamisme. Weer zwart-wit denken - hellend vlak. Wat is beschaving -> Wat is jazz.
 

De Volkskrant, 30-11-2010, column door Arnon Grunberg

Bedreigend

Iedereen die het nieuws een beetje gevolgd heeft kon weten dat sommige Arabische landen, waaronder Saoedi-ArabiŽ, een Iraanse atoombom bedreigend vinden. Dat de Saoedische koning, zo blijkt uit documenten die WikiLeaks naar buiten heeft gebracht, erop heeft aangedrongen dat Amerika Iran aanvalt, hoeft niemand te verbazen.
    De vraag is hoe die aanval eruit zal zien.
    De Stuxnet-worm, een computervirus dat bedrijfscomputers over de hele wereld heeft geÔnfecteerd, blijkt vooral bedoeld te zijn om Iraanse kerncentrales te ontregelen. Hoe effectief dit virus was, is nog onduidelijk.
    Het vermoeden bestaat dat het Stuxnet-virus uit IsraŽl komt. Maar het lijkt me niet onwaarschijnlijk dat westerse, IsraŽlische en Arabische geheime diensten nu en dan samenspannen.
    Gisteren zijn twee bomaanslagen in Teheran uitgevoerd. Een Iraanse nucleaire wetenschapper is daarbij gedood, een andere raakte gewond.
    Waarom een Iraanse atoombom als bedreigender wordt ervaren dan een Pakistaanse atoombom is mij nog altijd onduidelijk.
  

De Volkskrant, 04-12-2010, ingezonden brief van Bert Ten Holter, Prinsenbeek

Atoombom

Arnon Grunberg vraagt zich af waarom een Iraanse atoombom als bedreigender wordt ervaren dan een Pakistaanse atoombom (Voetnoot, 30 november).
    1. De Pakistaanse atoombommen worden bewaakt door, dan wel met hulp van, Amerikaanse mariniers.
    2. De Pakistaanse atoombommen staan vooralsnog niet op ons maar op buurman India gericht.
    3. Iran heeft gezegd een atoombom, zodra in hun bezit, ook te gaan gebruiken. Teheran stelt de wereld een radioactieve paddestoel boven Tel Aviv in het vooruitzicht.

 
De Volkskrant, 06-12-2010, column door Arnon Grunberg

Pleonasme

Op een billboard stond: 'Laten we van fair trade een pleonasme maken.'
    Jaren geleden schreef ik een column voor de VPRO Gids waarin ik voorstelde 'selectieve verontwaardiging' officieel tot pleonasme uit te roepen.
    Bestaat er verontwaardiging die niet selectief is? Het lijkt mij uitgesloten.
    Daarop kreeg ik een brief van de socioloog Joop Goudsblom. Hij bleek hetzelfde voorstel jaren eerder te hebben gedaan. Ook vroeg hij zich af hoe je iets officieel tot pleonasme uit kon roepen.
    Zaterdagmiddag kwam ik Goudsblom tegen op een verjaardagsfeestje.
    Na een concert, met werken van Arvo Pšrt, Daan Manneke en Terry Riley, zei Goudsblom: 'Dubbele moraal. Dat is ook een pleonasme.'
    Zo is dat. Probeer maar een moraal te bedenken die niet dubbel is.
    Voor we afscheid namen zei Goudsblom: 'Het spijt me dit tegen je te moeten zeggen, maar het mooiste Nederlands wordt door Remco Campert geschreven.'
 

Red.:   Kleintje, maar toch ook cynisme.


De Volkskrant
, 07-12-2010, column door Arnon Grunberg

Hypocrisie

Moet een journalist in de krant berichten over politici die hem woedend hebben gebeld omdat zijn verslaggeving hun niet bevalt? Die vraag stelde Martin Sommer zaterdag in de Volkskrant.
    Als journalist moet je niet te veel vijanden maken.
    Boven het stuk van Sommer schreef de hoogleraar bestuurskunde Michiel S. de Vries dat WikiLeaks de 'hypocrisie in de internationale diplomatie' publiekelijk heeft gemaakt.
    De Vries begrijpt weinig van beschaving: geen beschaving zonder enige vorm van hypocrisie.
    Stel dat WikiLeaks had gelekt: 'Berlusconi kruipt om 10 uur in bed met een boek van Kant.'
    De Amerikaanse diplomaten doen hun werk redelijk goed. Dat WikiLeaks de belangen van Amerika zou schaden geloof ik niet. Misschien wilde Amerika bepaalde dingen zeggen en zocht het land naar een geschikte manier om dat te doen. Als ik er een roman over zou schrijven zou Assange op de loonlijst van de CIA staan.
 

Red.:   AG: Ik mag hypocriet zijn (als het mij uitkomt), jij niet. En: discriminatie van moslims is ook gewoon hypocrisie - mogen we dus ook.

 

De Volkskrant, 09-12-2010, column door Arnon Grunberg

Lokjood

Lang hebben wij niets gehoord over de lokjood, een ideetje van de heer Marcouch. Gelukkig is Frits Bolkestein er.
    Eerst zou Frits gezegd hebben dat joden in Nederland moeten emigreren naar IsraŽl of Amerika; Frits bepaalt ook nog waar de joden heen moeten. Later beweerde hij dat hij slechts doelde op herkenbare joden, 'niet op mensen als Job Cohen die niet direct als zodanig herkenbaar zijn'.
    Dit moet een enorme opluchting voor Cohen zijn.
    In een hilarische column van Annemarie Oster in de Volkskrant dook Frits B. weer op. Nadat hij tien jaar geleden Annemarie intens het hof had gemaakt tijdens een diner bij kaarslicht, herkende hij haar nu niet meer op straat.
    Niet verwonderlijk: Frits B. heeft alleen oog voor herkenbare joden.
    Hierbij nodig ik Annemarie Oster uit voor een diner met kaarslicht. Het onrecht dat Frits B. haar heeft aangedaan moet worden gewroken.
 

Red.:    Goh, hij moet eens een keertje echt kiezen: voor joden of moslims = ook immigranten. Hij wordt er een tikje narrig van ...


De Volkskrant, 11-12-2010, column door Arnon Grunberg

Nobelprijs

Recentelijk zijn de brieven van de Amerikaanse schrijver en Nobelprijswinnaar Saul Bellow verschenen.
    Er zitten opmerkelijke brieven bij, onder andere aan Philip Roth. Op 1 januari 1998 schrijft Bellow Roth een brief waarin hij zich kritisch uitlaat over diens roman I Married a Communist. 'Dit keer,' schrijft Bellow, 'ik zeg het heel eerlijk, was het algehele effect niet bevredigend.'
    Roth heeft vermoedelijk met enige mildheid gereageerd. Twee jaar later schrijft Bellow een brief aan de Zweedse Academie waarin hij Roth voordraagt voor de Nobelprijs voor de Literatuur.
    In 1987 had Bellow al de Amerikaanse dichter Robert Penn Warren voorgedragen voor de Nobelprijs. En in 1986 de burgemeester van Jeruzalem, Teddy Kollek, voor de Nobelprijs voor de Vrede.
    Zou een Nederlandse schrijver weleens een collega voordragen voor een Nobelprijs?
    Hoe dan ook, geen van de kandidaten van Bellow heeft (tot nu toe) de Nobelprijs gekregen.
 

Red.:   Roth en Bellow: joden.


De Volkskrant
, 13-12-2010, column door Arnon Grunberg

Joden

Bolkestein schijnt zijn oproep dat herkenbare Joden Nederland zouden moeten verlaten en naar Amerika of IsraŽl moeten gaan niet zo bedoeld te hebben. Dat verhinderde De Telegraaf niet, zelf nooit te beroerd om aan 'Volksverhetzung' te doen, op hun site te berichten dat een Joods gezin uit Amsterdam was weggepest. Elma Drayer schreef in Trouw: 'Somberaars als Bolkestein hebben natuurlijk groot gelijk.'
    In de Volkskrant schreef de directeur van het Joods Historisch Museum, JoŽl Cahen: 'De uitspraken van Bolkestein dragen er in ieder geval toe bij dat Nederlanders nu genuanceerder naar hun eigen geschiedenis kunnen kijken.'
    Mij rest weinig anders dan Bolkesteins woorden serieus te nemen. Wie in 2010 een oproep doet om Nederland 'Judenrein' te maken, hoe goedbedoeld ook, heeft geen historisch besef. Wie niet begrijpt dat je in IsraŽl een groter risico loopt vermoord te worden omdat je Jood bent dan in Nederland, leest de krant selectief.


IRP:   Hť, ineens kunnen we niet meer relativeren en/of gewoon maar hypocriet doen of een nihilistische opmerking maken. Zodanig, dat het AG zelfs ontgaan is dat Bolkestein a: nooit de term 'oproep' heeft gebezigd, en b: het bezigen ervan door anderen gecorrigeerd heeft.

 

De Volkskrant, 14-12-2010, column door Arnon Grunberg

Nooteboom

Ik heb een zwak voor Cees Nooteboom, voor enkele van zijn boeken maar vooral voor de persoon. Nooteboom bezorgt ijdelheid een goede naam.
    Op zondag kreeg hij in Weimar de literatuurprijs van de Konrad Adenauer Stichting. Adenauer, een CDU-politicus, was de eerste bondskanselier van de Bondsrepubliek.
    Merlijn Schoonenboom berichtte in de Volkskrant over de prijsuitreiking onder de kop 'De man die de Duitsers begrijpt'.
    Die Welt drukte Nootebooms dankwoord bijna volledig af: een fraai loflied op Adenauer als grondlegger van het Europese project.
    Nooteboom begrijpt de Duitsers niet alleen, hij schenkt hun ook absolutie.
    De lofrede op Nooteboom werd gehouden door de voorzitter van de Bondsdag, Norbert Lammert.
    Duitse politici lezen wel eens een boek. Stel dat een cultuurbarbaar als de Nederlandse staatssecretaris van Cultuur een laudatio zou houden bij de uitreiking van een literaire prijs. Het zou reden zijn voor de laureaat om die prijs te weigeren.


Red.:    AG bezorgt cynisme, nihilisme, hypocrisie, en filo-semitisme een goede naam.


De Volkskrant
, 15-12-2010, column door Arnon Grunberg

Lynchen

Een columnist in Het Parool schreef dat hij vond dat Robert M. de doodstraf moest krijgen. Dankzij een vermakelijke column van Bert Wagendorp weet ik dat dat nog een milde straf is vergeleken met wat andere Nederlanders met Robert M. wilden doen.
    WikiLeaks is spannend - maar het begon saai te worden - kindermisbruik is spannender. En waarom wachten op een rechtszaak? Gewoon lynchen.
    Ik vermoed dat de behoefte om zelf minder schuld te voelen ten grondslag ligt aan deze volkswoede.
    Dan kun je zeggen: 'Ik neem drie keer per week mijn secretaresse van achteren, maar 53 kinderen misbruiken, dat zul je mij niet zien doen.'
    Of: 'Ik klim twee keer per maand op de beste vriend van mijn man, maar wat stelt dat voor in vergelijking met 53 kinderen?'
    Overigens voorspel ik dat een boek met de titel Zelf leren lynchen een enorme bestseller zal worden.
 

Red.:   Meteen weer een bevestiging van de voorgaande opmerking.
   Plus: AG + Bert Wagendorp + Max Pam zijn verbale lynchers. Net als degenen die het over de pornoman hebben, maar dat laatste mag niet en AG+ mogen het wel.
    Of: kinderporno mag je relativeren, de holocaust niet. Want de holocaust gaat over joden.
    Of: de joodse holocaust is net zo begrijpelijk als de daden van de kinderpornomaker: de laatste heefteen ziekelijke afwijking in de individuele geest, de eerste is ten gevolge van een ziekelijke afwijking in de sociale geest: het superioriteitsdenken bij zowel daders als slachtoffers.

(Later, bijna permissiviteit: Red.:   Onder het mom van "relativeren" het verspreiden van moreel nihilisme en cynisme. Dat is de specialiteit van het oud-testamentische denken. Wat moet je ook, als je g.. d je je eigen kinderen wil laten offeren ...Nee, liever een misdadiger of een kinderpornomaker dan een ongelovige ...)

 

De Volkskrant, 17-12-2010, column door Arnon Grunberg

Joods

Omdat berichten over antisemitisme in Nederland blijven circuleren twee anekdotes en een constatering.
    Toen ik als kind naar de synagoge in de Gerard Doustraat in Amsterdam ging, verboden mijn ouders mij met een keppeltje over straat te gaan. Ik moest een sportpet dragen. Zo werd ik de onherkenbare jood. Dat is assimilatie: buitenshuis onherkenbaar zijn.
    Toen ik in 2009 Bagdad aandeed, huurde ik een Iraakse bodyguard in. Hoewel ik onherkenbaar was als Jood werd ik herkend. Mijn bodyguard zei dat christenen, joden en islamieten van dezelfde God hielden. Waaraan hij toevoegde: 'Weet je wie de echte zwijnen zijn? AtheÔsten.'
    Dat de veelvuldige vergelijking van IsraŽl met het Derde Rijk het debat zou vergiftigen en neveneffecten zou hebben, had iedereen op zijn klompen kunnen aanvoelen.
    Voor veel mensen is het moeilijk onderscheid te maken tussen de Jood, al dan niet herkenbaar, en de politiek van de staat IsraŽl.
 

De Volkskrant, 20-12-2010, column door Arnon Grunberg

Rutte

Het uitstekende interview met Rutte van Remco Meijer en Martin Sommer dat zaterdag in de Volkskrant stond, zal hopelijk grondig bestudeerd worden. De antwoorden van de heer Rutte waren een curieuze combinatie van vulgariteit, contaminaties en triomfantelijkheid.
    Zo zegt de heer Rutte bijvoorbeeld: 'Ik zal zorgen dat we dit met wortel en tak uitroeien.'
    'Dit' slaat vermoedelijk op het 'drugsmilieu in Eindhoven', maar aangezien het belangrijkste programmapunt van de heer Rutte is dat de samenleving moet worden 'terugheroverd op de hufters' gaat er achter 'dit' wellicht meer schuil.
    De heer Rutte heeft het enthousiasme en de daadkracht van een leidinggevende bij de gemeentelijke reinigingsdienst. Groot vuil of hufters, het is hem om het even, zolang er maar 'terugheroverd' wordt.
    Vermoedelijk uit angst ontmaskerd te worden, citeert de heer Rutte snel Thomas Mann. Juist dat citaat bevestigt dat de heer Rutte de banaliteit van de parvenu vertegenwoordigt.


Red.:  Joodse raillerende taalgebruik, zie ook Wagendorp, Pam.


De Volkskrant, 27-12-2010, column door Arnon Grunberg

Hoop

Deze Voetnoot moet u even uitknippen.
    Op 21 en 22 januari speelt de MŁnchner Kammerspiele Hotel Savoy, naar de gelijknamige roman van Joseph Roth, in de Stadsschouwburg Amsterdam.
    Ga kijken en let op Brigitte Hobmeier, Pierre Bokma en Katja Herbers.
    Ik zag de voorstelling in MŁnchen. Na afloop vroeg ik de regisseur van dit stuk en artistiek leider van de Kammerspiele, Johan Simons: 'Hoeveel mensen werken er bij de Kammerspiele?'
    '350', zei hij. 'Niet te vergelijken met Nederland. Theater is hier politiek. Maar het gaat de politici niet alleen om Publikumserfolg. KŁnstlerischen Erfolg is belangrijker.'
     Vrij vertaald: in MŁnchen begrijpen politici dat de maat der dingen niet is hoeveel publiek op een voorstelling afkomt. Belangrijker is hoe een voorstelling gewaardeerd wordt door deskundigen.
     In Nederland lijkt het agressieve provincialisme van alles en iedereen bezit te hebben genomen. Op zeven uur rijden van Amsterdam is er hoop.


Red.:  Ga kijken naar de jood Joseph Roth, zei de jood. Joods provincialisme - zie overige gevallen bij gedrag_ras_joods_racisme.
 

De Volkskrant, 28-12-2010, column door Arnon Grunberg

God

Vrijdagavond woonde ik voor het eerst een nachtmis bij. Ik was teleurgesteld dat er helemaal niets in het Latijn werd voorgedragen. De preek van de sympathieke pastoor deed meer denken aan mild humanisme dan aan katholicisme. Over God werd niet gerept. De Heiland kwam als baby in een bijzin ter sprake en Maria was helemaal weggemoffeld.
    Tijdens de preek moest ik denken aan de joods-christelijke traditie, waarover telkens weer wordt gesproken. Die traditie bestaat niet; het woord versluiert eeuwenlange christelijke jodenhaat, maar soit.
    Bovenal is het overblijfsel van de christelijke traditie in Nederland - op de kerken na - een tandeloos humanisme.
    Hoe welvarender de mens, hoe kleiner de behoefte aan God. In de wedkamp tussen God en de iPad, staat de iPad voor. Geen secularisatie, maar ook geen assimilatie zonder materialisme. Daarom zie ik in materialisme een vriend en in idealisme een vijand.


Red.:    Eindelijk weer eens iets bijna zinnigs van onze grote Joodse schrijver en filosoof (de vlieg in de soep: 'materialisme').


De Volkskrant
, 30-12-2010, column door Arnon Grunberg

Stok

In de Volkskrant van gisteren schetst Martin Janssen hoe het Europese antisemitisme naar het Midden-Oosten werd geŽxporteerd.
    In De zaak 40/61 citeert Harry Mulisch antisemitische artikelen uit de Egyptische en de Jordaanse pers. De veelal door de staat gecontroleerde Arabische media hebben al decennia moeite onderscheid te maken tussen kritiek op de staat IsraŽl en fanatiek antisemitisme. Daarin, en niet zozeer in de islam, moet een belangrijke oorzaak worden gezocht van het wijd verspreide antisemitisme in de Arabische wereld.
    Dat in Europa achter anti-Amerikanisme soms antisemitisme schuilgaat, zoals Janssen stelt, is eveneens juist.
    Janssen overdrijft als hij stelt dat het nieuwe antisemitisme 'in Europa overal van zich laat horen'.
    Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat achter veel zorgen over hedendaags antisemitisme het verlangen schuilgaat om de ene bevolkinggroep als stok te gebruiken om de andere mee te slaan.
    Ik weiger die stok te zijn.
 

De Volkskrant, 31-12-2010, column door Arnon Grunberg

Ontdekt

'Man van het jaar' is Hans Keilson, geboren in 1909.
    In augustus publiceerde The New York Times een juichende recensie over twee van zijn in het Engels vertaalde boeken. Daarna begon zijn zegetocht.
    Men mag nooit de hoop opgeven ontdekt of herontdekt te worden.
    Keilson, die nog steeds onzeker is of hij eigenlijk schrijver is, is zenuwarts.
    In een interview vertelt Keilson dat professor Le Coultre, een vooraanstaand psychoanalyticus, Keilson de opdracht gaf te gaan liggen en 'alles te zeggen wat u wilt, alles waaraan u denkt en ook alles waar u niet meteen aan denkt.'
    Keilson zegt: 'Dat was een heel, heel belangrijke ervaring.'
    Ga een keer per week in een afgesloten ruimte liggen en zeg alles wat u wilt. Huur een werkstudent(e) in om alles op te schrijven wat u zegt.
    Lees af en toe terug wat u hebt gezegd.
    Dit is uw goede voornemen.


Red.:    Keilson is Joods, zie VPRO, Boeken, 02-01-2011 (juichende recensie NYT: ook Joods? Nee, wel oorlogsobsessie)


De Volkskrant
, 03-01-2011, column door Arnon Grunberg

Chodorkovski

In de zomer van 2006 werd ik door Derk Sauer hartelijk ontvangen in Moskou. Op mijn vraag: 'Wanneer komt Michail Chodorkovski vrij?', antwoordde Sauer: 'Zolang Poetin aan de macht is nooit.'
    Chodorkovski, een voormalige olietycoon, is verleden week in Moskou veroordeeld tot 13,5 jaar gevangenisstraf voor het verduisteren van miljoenen tonnen olie van zijn bedrijf Yukos. Dat zou betekenen dat Chodorkovski de hele productie van Yukos verduisterd heeft.
    Dat Chodorkovski, die al eerder veroordeeld was, zich Poetins woede op de hals heeft gehaald, komt doordat hij de oppositie tegen Poetin financierde.
    Yukos is genationaliseerd, een ander woord voor 'gestolen'.
    Onafhankelijke rechtspraak in Rusland bestaat nauwelijks. In 2009 trok Ikea zich terug uit een project in Moskou: de prijs van de corruptie was te hoog.
    Sauers uitspraak in Volkskrant magazine dat je in Rusland zaken kan doen en de maffia buiten de deur kan houden, is opmerkelijk.
 

De Volkskrant, 05-01-2011, column door Arnon Grunberg

Inkomenspiramide

De diepste wens voor 2011 van Evelien Tonkens is inkomensnivellering. Zij beroept zich op een boek van Richard Wilkinson en Kate Pickett, The Spirit Level.
    Nicholas D. Kristof, columnist voor The New York Times, haalt hetzelfde boek aan om voor inkomensnivellering te pleiten. Hij verwijst naar Japan en Duitsland als landen waar minder inkomensongelijkheid is dan in Amerika.
    Ik vermoed dat Nederland ongeveer dezelfde inkomenspiramide heeft als Duitsland, dus wanneer is er genoeg inkomensnivellering? De econoom Tyler Cowen betoogt dat de laatste honderd jaar een gigantische inkomensnivellering heeft plaatsgevonden.
    Inkomensverschillen zijn vooral op microniveau een probleem: erg is dat de buurman een duurder wijntje drinkt, niet dat een voetballer miljoenen verdient. Om sociale onrust te bestrijden kan inkomensnivellering een adequaat middel zijn, maar in een meritocratie worden mensen niet gelukkiger door ze hors concours aan de ratrace mee te laten doen.


Red.:   AG:  leven is ratrace = typisch joods: Rand, Friedman, Strauss, Greenspan.
Zie politieke-analyse_oligarchie:

Uit: De Volkskrant, 12-01-2011, column door Evelien Tonkens

Gelukkiger als niet alles een ratrace is

... Dat opleiding betere toegang verschaft tot politieke macht is al erg genoeg; voorkomen moet worden dat het ook deuren opent tot betere zorg, onderwijs of rechtshulp, betogen Bovens en Wille. Dat vereist inkomensnivellering, schreef ik (29 december). Onzin, reageerde Arnon Grunberg. 'Inkomensverschillen zijn vooral op microniveau een probleem: erg is dat de buurman een duurder wijntje drinkt, niet dat de voetballer een miljoen verdient' (5 januari). De woede richt zich inderdaad niet zozeer op de enkele voetballer, maar wel op het leger van voetballers, directeuren en ministers dat hun kinderen naar een dure Amerikaanse universiteit kan sturen en zich een dure advocaat kan permitteren terwijl anderen collegegeld noch advocaat kunnen betalen. 'In een meritocratie worden mensen niet gelukkiger door ze hors concours aan de ratrace te laten meedoen', vindt Grunberg. Maar we worden wel gelukkiger als niet alles een ratrace is. Als we allemaal toegang hebben tot dezelfde goede scholen, verzorgingshuizen en advocaten.

 


De Volkskrant, 06-01-2011, column door Arnon Grunberg

Technocraten

'BelgiŽ zal uitgaan als een nachtkaars', zegt Bart De Wever, leider van de grootste Vlaamse partij, de N-VA, in een gesprek met Ian Buruma in The New Yorker.
    Buruma merkt op dat De Wever uniek is voor een rechtse populist in Europa. Hij is niet geÔnteresseerd in het 'islamitische gevaar' en is niet tegen Europa.
    In de Humo liet De Wever weten dat het systeem, lees: BelgiŽ, 'kaduuk' is. Kun je BelgiŽ in drieŽn delen - Brusselaren willen noch bij Vlaanderen noch bij WalloniŽ horen, dus dat wordt de ministaat Brussel - zonder Europa te schaden?
    De EU-technocraten in Brussel worden zwijgend geminacht of openlijk gehaat, maar niet zo lang geleden hielden technocraten in Europa zich bezig met het uitmoorden van burgers.
    Als ik me de technocraten van de toekomst voorstel, geloof ik dat we nog met nostalgie zullen terugdenken aan de huidige technocraten in Brussel.


Red.:   Buruma: joods. Holocaust.


De Volkskrant
, 08-01-2011, column door Arnon Grunberg

Geldstroom

'De mijne is veel mooier dan de jouwe,' zongen Van Kooten en De Bie ooit.
     Zij hadden het over een auto, wij weten nu dat die auto een metafoor was voor God. Iedereen vindt zijn eigen God het mooist en het minst gewelddadig.
    Voor menselijk geweld is religie hoe dan ook een magere verklaring.
    Nazisme en stalinisme hadden geen monotheÔsme nodig voor massamoord.
    Pol Pot kon zonder.
    De oorlog in Vietnam had weinig met monotheÔsme te maken.
    De ervaring in Irak leert dat de gemiddelde strijder die in naam van Allah bommen legt, bereid is voor geld daarmee op te houden.
    Wie menselijk gedrag wil verklaren kan zich beter concentreren op economische verlangens.
    'Follow the money,' luidt een Amerikaans gezegde.
    Zij die terrorisme willen verklaren, moeten niet God volgen, maar de geldstroom.
    God kan wellicht zonder geld, zijn volgelingen niet.

 

De Volkskrant, 10-01-2011, column door Arnon Grunberg

Polarisatie

'Wie tegen polarisatie en buitensluiting wil vechten, moet vooral niet zelf polariseren en buitensluiten', zegt de minister van Binnenlandse Zaken, de heer Donner, in een gesprek met Tjerk Gualthťrie van Weezel en Ron Meerhof dat zaterdag in de Volkskrant stond.
    Hoe moet je tegen polarisatie vechten? En kan dat gevecht eigenlijk gewonnen worden?
    Polarisatie is onvermijdelijk.
    Iedereen heeft vrees ik een al dan niet imaginaire tegenpool nodig om te bepalen wie hijzelf is. Zeg maar een vijand. Wie voor Ajax is, is tegen PSV en Feyenoord. En als de staatssecretaris van Justitie, de heer Teeven, in een interview verklaart niet van lezen te houden, geeft hij aan wie en wat zijn tegenpolen zijn: lezers en boeken.
    Democratie is een spel, dat vergeten sommige mensen.
    De problemen beginnen als men zijn tegenpolen niet meer speels tegemoet treedt.
    Bittere ernst is de doodsteek van de democratie.


Red.:   Wie houdt er nu van boeken, als AG boeken schrijft ...?


De Volkskrant
, 11-01-2011, column door Arnon Grunberg

Klassenverschillen

Mike Leighs film Another Year kreeg juichende kritieken. Volgens een recensent had Leigh het, zoals vaker in zijn films, over klassenverschillen.
    In Another Year gaat het vooral over de ongelijke verdeling van geluk.
    Als deze film iets illustreert, is het wel dat hoe lager je op de maatschappelijke ladder staat hoe groter de kans is dat je een drankprobleem hebt. Iets wat statistisch gezien geloof ik klopt.
    De beste scŤne zit aan het begin van de film. Een huisvrouw die aan slaapproblemen lijdt, komt bij een therapeut, Gerry, gespeeld door Ruth Sheen. De therapeut vraagt de huisvrouw wat er aan haar leven veranderd zou kunnen worden om het beter te maken.
    'Een ander leven', antwoordt de vrouw.
    Ongeluk zonder drama is nauwelijks verteerbaar.
    Maar de rest van Another Year toont dat geluk zonder drama uiteindelijk een vorm van verveling is.
 

Red.:   Antwoord aan de holocaust-termen redenaar: Dan hebben de Joden in Auschwitz zich niet verveeld.
Kernwoord: Nihilisme.

 

De Volkskrant, 12-01-2011, column door Arnon Grunberg

Olietycoon

Verleden week schreef ik dat de nationalisatie van het bedrijf Joekos van olietycoon Michail Chodorkovski diefstal was; het belangrijkste deel van Joekos is in handen gevallen van het staatsbedrijf Rosneft.
    Twee lezers merkten op dat Chodorkovski zelf zijn eigendommen bij elkaar gestolen had.
    Onder Jeltsin is er in Rusland haastig geprivatiseerd en daarbij zijn bedrijven verkocht voor een fractie van wat ze eigenlijk waard waren. Of dit diefstal zou kunnen worden genoemd is de vraag, maar stel dat, dan maakt twee keer onrecht nog geen recht.
    Waar het om gaat, is dat de Russische staat andere olietyconen wel met rust laat en Chodorkovski niet, omdat hij zich met politiek is gaan bemoeien.
    Het is vrijwel zeker dat de Russische geheime dienst, de FSB, de laatste veroordeling van Chodorkovski georkestreerd heeft.
    De Russische staat lijkt in handen te zijn van de FSB.
 

De Volkskrant, 14-01-2011, column door Arnon Grunberg

Instinct

Hoe langer de man, hoe meer hij verdient. Die conclusie kan worden getrokken uit een zin in een artikel van David Brooks in The New Yorker.
    Uit onderzoek blijkt dat elke inch, ongeveer 2,5 centimeter, 6.000 dollar meer aan jaarlijks salaris betekent, in Amerika althans. De man die wil weten hoeveel salaris hij van zijn baas moet ontvangen, hoeft alleen na te gaan hoe lang hij is.
    Lange mannen, zo blijkt uit het onderzoek, wekken vertrouwen. Filmsterren vormen wellicht een uitzondering op deze regel. Jack Nicholson en Tom Cruise zijn, als bekend, bijzonder klein.
    Duidelijk mag zijn dat wij bij het beoordelen van de ander ons laten leiden door primaire instincten en die instincten vervolgens van een rationele uitleg voorzien.
    Wij stemmen op een politicus omdat hij lang is en een symmetrisch gezicht heeft. Dat zijn verhaal ons aanspreekt, bedenken wij er later bij.
 

Red.:   Dus ook door het instinct: "Is 'ie Joods?" (David Brooks is joods)


De Volkskrant
, 17-01-2011, column door Arnon Grunberg

Passie

Obama's speech in Tucson is door veel commentatoren geprezen, niet ten onrechte. Had koningin Beatrix maar Obama's tekstschrijvers. Paul Brill schreef zaterdag in de Volkskrant dan ook met enige afgunst over het retorische vermogen van politici in de Angelsaksische wereld.
    Dikwijls zit echter aan de meest geslaagde retoriek van politici een valse, sentimentele kant.
    Zo sprak Obama de hoop uit dat de tragedie in Arizona van ons betere vrienden, buren en collega's zou maken.
    Vanuit politiek oogpunt was het begrijpelijk dat hij zweeg over het feit dat het juist in Arizona bijzonder makkelijk, lees: legaal, is om wapens te kopen en ermee over straat te lopen. Vanuit ethisch oogpunt was dat jammer.
    Een politicus zou geen passie bij de kiezers moeten oproepen; passies zijn altijd gevaarlijk en dikwijls vernietigend. Alleen al daarom moet alle politieke woordkunst met wantrouwen tegemoet worden getreden.


Red.:   Een zeldzame juiste opmerking.
  Tussengevoegd:

De Volkskrant, 22-01-2011, column door Arnon Grunberg

Passie

Een paar dagen geleden schreef ik over het gevaar van politici die hartstocht oproepen. Enkele lezers waren het met me oneens. Een lezer schreef dat gebrek aan hartstocht zou leiden tot politici ŗ la Eichmann.
    Nu is het om te beginnen onzeker of Eichmann geen hartstocht zou hebben gekend. Zoals ik eerder opmerkte, nam hij lessen bij een rabbijn en deed hij zijn werk met een zekere passie.
    Hartstocht is ook niet hetzelfde als mededogen. Maar bovenal: ik had het over politieke leiders die passie oproepen. Een andere lezer merkte op dat niet alle hartstocht gevaarlijk is. Bijvoorbeeld hartstochtelijk postzegels verzamelen.
    Het ligt eraan hoever die hartstocht gaat.
    De behoefte aan passie is begrijpelijk. Dit is een van de bestaansredenen van kunst. Dat wij kunnen kijken naar en lezen over mensen die aan hun hartstochten bezwijken zonder ons eigen leven in gevaar te brengen.


Red.:   Wat een slechte lezers....Het ging over politiek.

 

De Volkskrant, 19-01-2011, column door Arnon Grunberg

Schaamte

'Een van de ergste vormen van schaamte is schaamte over het gedrag van je moeder,' schreef Aleid Truijens gisteren in een mooie column in de Volkskrant.
    Als kind heb ik me voor mijn ouders geschaamd. Ik had bijvoorbeeld mijn vader verzocht zich te verstoppen achter een boom als hij me af kwam halen van de lagere school.
    Truijens merkt terecht op dat schaamte voor ouders nieuwe schaamte veroorzaakt.
    Schaamte leidt, denk ik, bovendien tot schuldgevoelens.
    Ik fantaseer weleens dat ik kinderen heb. Het is evident dat ze zich voor mij zouden schamen. Daarmee zou ik goed kunnen leven.
    Maar in mijn dagdromen schaam ik me op mijn beurt voor mijn kinderen. Ik zit op een terras. Een man vraagt: 'Zijn die rotkinderen van u?' Ik antwoord: 'Nee, ik ben alleen de oppas.'
    Zelfs in de dagdroom is de schuld zo groot dat er nauwelijks mee te leven valt.


Red.:   Rasechte neurose - zie ook interview in Boeken (VPRO).


De Volkskrant
, 20-01-2011, column door Arnon Grunberg

Rietjes

Hoeveel Nederlanders zouden weten dat er momenteel vier Nederlandse F-16's gestationeerd zijn op Kandahar Airfield?
    Weinig vrees ik.
    Terwijl vier F-16's een wezenlijkere bijdrage aan de oorlog aldaar zijn dan een handjevol politietrainers.
    Al in 2007 zei een Nederlandse generaal in Kabul dat we naar Afghanistan keken door het rietje van Uruzgan. Straks gaan we naar Afghanistan kijken door het rietje van Kunduz.
    De heer Rutte beweerde dat Afghanistan 'de frontlijn is van de bestrijding van het islamitisch terrorisme'.
    Pakistan, Saoedi-ArabiŽ en Egypte zouden eerder in aanmerking komen voor een dergelijke betiteling.
    Het beste zou zijn als de heer Rutte zou zeggen: 'Nederland stuurt enkele politietrainers naar Afghanistan om op symbolische wijze te tonen dat wij een loyaal NAVO-lid zijn.'
    Dat hij dit niet zegt, komt omdat de kiezer net als de verliefde minnaar een grote wens heeft: bedrogen te worden.


IRP:
   Laatste zin: cynisme - leugen.


De Volkskrant
, 25-01-2011, column door Arnon Grunberg

Arbeid

'Zelf heb ik sinds ik tien jaar geleden naar New York ben verhuisd geen gloeilamp meer verwisseld', schreef Heleen Mees zaterdag in de Volkskrant.
    Mijn gloeilampen verwissel ik zelf, maar verder ben ik het eens met Mees.
    Het is een misvatting te denken dat je zelf je sokken moet wassen of je eten moet koken. Door dergelijke taken uit te besteden, schep je banen in het onderste gedeelte van de arbeidsmarkt. Bovendien houd ik er geld aan over. Ik betaal mijn werkster in New York twintig dollar per uur om bijvoorbeeld mijn bed op te maken. In de tijd dat zij mijn huis schoonmaakt, schrijf ik een stuk, zodat ik zelfs als ik haar vijftig dollar per uur zou betalen nog altijd meer geld overhoud dan als ik zelf de stofzuiger had gepakt.
    Eigenlijk is het simpel: arbeid is integratie, geld is cultuur.


Red.:  Aristocratie. "arbeid is integratie" -> immigratie = arbeidsdumping.
Waarom wordt schrijfarbeid van Mees en AG zoveel  beter betaald dat ze anderen hun (huishoud)taken kunnen laten doen?


De Volkskrant
, 26-01-2011, column door Arnon Grunberg

Moeder

'Als je met je moeder telefoneert, ben je niet aantrekkelijk,' zei mijn vriendin.
    'Hoezo?' informeerde ik.
    'Je lijkt een zesjarige.'
    Wanneer ik mijn moeder bel, is het eerste dat ik zeg: 'Ben jij dat?'
    Waarop mijn moeder antwoordt: 'Dat ben ik. Is dat mijn lief jongetje?'
    Een mens heeft rituelen nodig.
    'En dat ook nog vier tot zes keer per dag', zei mijn vriendin.
    'Ik bel slechts twee tot drie keer', zei ik.
    'Je moeder belt ook nog eens drie keer.'
    'Daar kan ik niets aan doen.'
    Mijn vriendin schudde misprijzend haar hoofd.
    Ik troostte mij met de gedachte dat sommige Italiaanse mannen nog intensiever contact met hun moeder hebben, ook telefonisch.
    Wanneer we in een restaurant zitten, zeg ik tegenwoordig: 'Even plassen.'
    Op het herentoilet fluister ik dan: 'Ben jij dat?'
    Een voorbijganger zou kunnen denken dat ik met mijn minnares telefoneer. Het is mijn moeder.


Red.:    Neurose. Familiecultuur (net als Arabieren).


De Volkskrant
, 27-01-2011, column door Arnon Grunberg

Innoveren

Op dinsdagavond hield Barack Obama de State of the Union address, de jaarlijkse toespraak van de Amerikaanse president voor de volksvertegenwoordigers en andere hoogwaardigheidsbekleders.
    Dankzij The New York Times weten we welke woorden regelmatig voorkomen in deze toespraken.
    Het woord 'vrijheid' is uit. 'Vrijheid' beleefde zijn hoogtepunt in 1988 (Reagan) en 2005 (Bush), toen het woord 'vrijheid' 21 keer viel.
    Obama gebruikte het ťťn keer, net als in 2010 en 2009.
    'Terreur' is op zijn retour. Dat woord beleefde zijn hoogtepunt in de rede van 2005, toen Bush het 15 keer gebruikte.
    'Afghanistan' is bezig aan een comeback. Obama gebruikte dat woord 8 keer, beduidend minder dan Bush, die in 2002 'Afghanistan' 14 keer noemde.
    Belangrijke nieuwe binnenkomer dit jaar is het woord 'innovate' (innoveren), dat Obama dinsdagavond 11 keer gebruikte.
    Uit opiniepeilingen zal zijn gebleken dat de kiezer vertrouwen heeft in politici die willen innoveren.


Red.:   Laatste zin: cynisme.
 

De Volkskrant, 28-01-2011, column door Arnon Grunberg

Retoriek

Minka Nijhuis is een uitstekende journaliste. Ze heeft over Birma, Irak en Afghanistan geschreven. Bovendien is ze bijzonder collegiaal. Toen ik naar Irak ging, deelde ze haar contacten met mij. En ze heeft gevoel voor humor, niet vanzelfsprekend bij oorlogscorrespondenten.
    Op haar blog schreef Nijhuis over Kunduz: 'Mijn oude huisgenoten in Kabul die Kunduz kennen als hun broekzak, schreven dat het tekort aan trainers niet de oorzaak is van de problemen met de opbouw van een politiemacht. (...) Ze dachten eerder dat het gebrek aan goede leerlingen een van de vele moeilijkheden is.'
    De enige reden om akkoord te gaan met de nieuwe, Nederlandse missie is dat wij loyaal willen zijn aan Amerika en zo onze economische belangen menen te beschermen.
    De rest van de argumenten bestaat uit onwaarheden en verdraaiingen.
    De huidige democratie in Nederland: voortzetting van fictie met gebrekkige retoriek.


Red.:   Weer eens iets waars.


De Volkskrant
, 01-02-2011, column door Arnon Grunberg

Mediarevolutie

Over de rol van sociale media bij de revolutie in TunesiŽ, de opstand in Egypte en de mislukte revolutie in Iran in 2009 lopen de meningen uiteen.
    Dankzij de sociale media verspreidden berichten over de zelfverbranding van Mohamed Bouazizi zich razendsnel. Roger Cohen schreef in The Herald Tribune dat de Tunesische revolutie een 'facebookrevolutie' was.
    Evgeny Morozov was in NRC Handelsblad sceptischer. Hij wees erop dat het Iraanse regime Facebook had gebruikt om tegenstanders van het regime te identificeren en te arresteren.
   De hoop dat de revolutie via het internet wordt ontketend zou ijdel kunnen zijn. Wie toegang heeft tot sociale media in landen als TunesiŽ kan in elk geval niet meer tot de onderste laag van de bevolking gerekend worden.
    Ik vrees dat het internet uiteindelijk vooral wordt gebruikt om antwoorden te krijgen op bijvoorbeeld 'hoe krijg ik grotere borsten?' en 'waar vind ik liefde?'


Red.:   Laatste zin: cynisme


De Volkskrant
, 02-02-2011, column door Arnon Grunberg

Ballenbak

Decennia zwegen wij over martelingen in Egyptische politiecellen, corruptie en vervalste verkiezingsuitslagen. Mubarak was een dictator, maar wel onze dictator. Zoals de behandeling van vrouwen in Afghanistan (nu en dan) onze aandacht opeist, maar vrouwen in Saoedi-ArabiŽ genegeerd kunnen worden. Het Saoedische koningshuis mag er andere normen op nahouden dan wij, het blijft een bevriend koningshuis.
    De politiek van de EU en Amerika ten aanzien van de Arabische wereld kan worden samengevat als: zwaar gedoseerd engagement.
    Mensenrechten waren alleen een probleem als de dictator in kwestie uit de gratie viel.
    Hurghada was zon, zee en strand.
    De Telegraaf, de stem van het volk, legt in zijn berichtgeving over de Egyptische revolutie de nadruk op gedupeerde bejaarde toeristen in een ballenbak op het vliegveld van CaÔro.
    Als het om Egypte gaat, heeft het Nederlandse volk kennelijk slechts een zorg: wanneer het weer op het strand in Hurghada kan liggen.


Red.:   Nog iets waars, op de laatste zinnen na.


De Volkskrant
, 03-02-2011, column door Arnon Grunberg

Opvolger

Mohammed ElBaradei, de zelfbenoemde leider van de Egyptische oppositie, is niet de revolutionair waarvoor de westerling hem zou kunnen houden.
    De winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede is een carriŤrediplomaat die onder Sadat werkzaam was op het Egyptische ministerie van Buitenlandse Zaken. ElBaradei heeft Obama geprezen en hoewel hij zich kritisch heeft uitgelaten over de blokkade van Gaza is ElBaradei voor het Westen een alleszins acceptabele presidentskandidaat.
    Of hij de opvolger van Mubarak zal worden valt te bezien. Maar het lijkt me dat Europa en Amerika stiekem hun hoop op ElBaradei hebben gevestigd. Dat kunnen ze niet hardop zeggen, want daarmee zouden ze hem minder geloofwaardig maken bij zijn achterban.
     Sommige commentatoren menen dat er een storm over het Midden-Oosten zal razen. Wellicht, maar zoals Henri Beunders maandag in de Volkskrant schreef: 'Macht hergroepeert zich namelijk razendsnel.'
    En macht heeft een voorliefde voor stagnatie.
 

Red.:   Je mag niet tegen de  blokkade van Gaza zijn want die blokkade is Joods.


De Volkskrant
, 04-02-2011, column door Arnon Grunberg

Speeltje

Afgelopen zondag stuurde Obama de gepensioneerde diplomaat Frank Wisner (72, hij rookt geen sigaren meer naar verluidt) naar Egypte. Wisner was Amerikaanse ambassadeur in CaÔro geweest, hij kende Mubarak goed, ze mochten elkaar. Wat Wisner namens Obama tegen Mubarak heeft gezegd zal vrees ik niet door WikiLeaks worden onthuld. Maar we kunnen er zeker van zijn wat Wisner niet gezegd heeft: 'Stap op, anders komt er een eind aan de substantiŽle Amerikaanse hulp aan Egypte.'
    Uit de behoedzame reacties van het Westen kan de strategie van Obama en de EU worden opgemaakt. Zolang het Egyptische leger achter Mubarak staat, en vooralsnog staat dat leger achter Mubarak, steunt het Westen Mubarak.
    Waaruit weer eens blijkt wat democratie is: een speeltje voor het volk als de belangen zijn gediend.
    Onze leiders verhouden zich tot de democratie als een priester die al zestig kinderen heeft misbruikt tot het celibaat.
 


De Volkskrant, 05-02-2011, column door Arnon Grunberg

Offer

Ik was verheugd dat Kevin Toma donderdag in de Volkskrant Darren Aronofsky's film Black Swan een meesterwerk noemde dat 'geen balletliefhebber mag missen'.
    Ik zou zeggen: dat geen filmliefhebber mag missen.
    De film roept gemengde reacties op. NRC Handelsblad drukte bij wijze van recensie een twistgesprek af tussen twee recensenten.
    Black Swan is geen horrorfilm en eigenlijk ook geen balletfilm.
    Black Swan gaat over ambitie, wat zij is en wat zij met je doet. En over de atavistische wens om een offer te brengen, om misschien zelf wel een offer te zijn.
     Vermoedelijk is die wens de kern van ambitie.
     Aronofsky's film suggereert dat kunst, anders dan wij denken, in laatste instantie helemaal niet bedoeld is voor mensen. Kunst is een offer aan de goden, die, zoals wij weten, veel van schoonheid houden en soms zelfs verliefd worden op stervelingen.


Red.:    Aronofsky: joods (wikipedia). Film klinkt allemaal heel neurotisch.


De Volkskrant
, 07-02-2011, column door Arnon Grunberg

Onnozel

Het absurdisme leeft. Lees het prachtige interview van Gijs HerderscheÍ en Jan Hoedeman met Jolande Sap dat vrijdag in de Volkskrant stond.
    Zo stelt mevrouw Sap bijvoorbeeld dat Afghaanse rekruten zich moeten melden op 'terugkomdagen' en als dat niet gebeurt, gaan 'inlichtingendiensten actief op zoek naar waar ze zitten'.
    Zou 'terugkomdagen' vertaald zijn in het Pashtu?
    Over welke inlichtingendiensten heeft mevrouw Sap het? De MIVD? Die niet in staat is betrouwbare voorspellingen te doen over de nabije toekomst, maar die wel ondeugende Afghaanse rekruten gaat opsporen?
    Of heeft mevrouw Sap de CIA zo ver gekregen dat ze achter die rekruten aan gaan?
    Bas Heijne merkte op dat de taal van mevrouw Sap ('een eigenzinnige, eigenwijze missie') uit de Esta en de Linda komt.
    Vermoedelijk is mevrouw Sap onnozel. Maar onnozelheid gaat soms ongemerkt over in slechtheid. Die grens heeft ze overschreden.

 

De Volkskrant, 10-02-2011, column door Arnon Grunberg

Betekenis

Ina Brouwer was de laatste fractievoorzitter van de CPN, de Communistische Partij Nederland, een filiaal van het Politbureau toen de Sovjet-Unie nog bestond.
     Communistische partijfunctionarissen zijn gewend de partijkoers blindelings te volgen. Vandaar dat mevrouw Brouwer dinsdag in de Volkskrant het besluit van GroenLinks om in te stemmen met de missie in Afghanistan verdedigde met de gebruikelijke retoriek: 'Laten we ze opnieuw aan hun lot over?'
    Voor alle duidelijkheid: er is iets voor te zeggen dat het niet in het belang van Europa is om het Amerikaanse imperium verder te verzwakken en dat Europa Amerika daarom moet bijstaan in Afghanistan en elders.
    Daarover had de discussie moeten gaan.
    De wijze waarop wij in Nederland het woord 'humanitair' gebruiken, als in 'humanitaire missie', draagt eraan bij dat dat woord van betekenis zal veranderen.
    Zoals bijvoorbeeld 'Sonderbehandlung' in Duitsland geen 'speciale behandeling' meer betekent, maar 'massamoord'.
 

De Volkskrant, 11-02-2011, column door Arnon Grunberg

Nagels

In een column kwam ik de oude verzuchting tegen dat mensenrechten bij westerse normen en waarden horen.
    Wat is precies westers? Als de Syrische geheime dienst Facebook gebruikt om dissidenten in de gaten te houden, is dat dan westers?
    Onlangs zag ik een uitstekende documentaire over de Vietnamoorlog, Hearts and Minds van Peter Davis. Een Amerikaanse generaal beweert dat het leven voor Aziaten weinig betekent.
    Veel is er aan deze houding niet veranderd.
    We zouden het erg vinden als in West-Europa de geheime dienst nagels van burgers uittrekt, maar tegelijkertijd lijken wij te denken dat ze in het Midden-Oosten zo aan die praktijken gewend zijn geraakt dat ze van het martelen niets meer voelen.
    Wij ontkennen graag een gedeelde menselijkheid waardoor wij het onteerde individu moeiteloos als collateral damage kunnen zien.
    Wat zijn een paar uitgetrokken nagels als je er stabiliteit en een open Suezkanaal voor terugkrijgt?


Red.:   Slaat weer door naar de negatieve kant.


De Volkskrant
, 11-02-2011.

Tijdschrift

Arnons vroege aforismen

Ook de tweede aflevering van Eddy Esmans tijdschrift Blauwe maandagen, geheel gewijd aan leven en werk van Arnon Yasha Yves Grunberg (1971), bevat een bijdrage van moeder Hannelore GrŁnberg. Een selectie uit de notities over haar zoon uit de jaren 1974-1979, dus tussen zijn derde en achtste levensjaar.
    Zelfs als peuter leverde Arnon al aforismen, en formuleerde hij lastige vragen. November 1974: 'Waar worden crŤmes van gemaakt? Als je gestorven bent, word je dan weer zand?'
    Juni 1978: 'Mama zegt: Jij bent mijn echte mens, waarop Arnon: 'Ja, zeg dat wel, want er zijn al genoeg onechte in omloop.' In dit nummer ook de gebruikelijke zinloze informatie, die de ware fan toch niet wil missen: in de afgelopen zomer stond Dintelstraat 10 in Amsterdam te koop, het huis waar Grunberg tot 1982 woonde. 72 vierkante meter, € 329.000 kosten koper. Het huis is inmiddels verkocht.


Red.:   Maarten 't Hart over AG: Net als ... over Vivaldi: heeft 1000 keer hetzelfde stuk geschreven, Pauw & Witteman 10-02-2011  .


De Volkskrant
, 12-02-2011, column door Arnon Grunberg

Mubarak-light

Op donderdagmiddag wist de CIA dat Mubarak die avond zijn aftreden bekend zou maken. Dat meldde de Amerikaanse radio.
    Maar, zoals bekend, Mubarak trad donderdagavond niet af.
    Was de CIA verkeerd voorgelicht? Dat zou betekenen dat de onderlinge verhoudingen tussen vicepresident Suleiman, voormalig hoofd van de Egyptische militaire geheime dienst, en de CIA minder hecht zijn dan werd verondersteld.
    'Egypte is veranderd en zijn toekomst is in handen van het volk', zei Obama vervolgens in een toespraak.
    Als de Arabische en westerse leiders iets vrezen, dan is het de macht van het volk. Vooral van het Egyptische.
    Sommigen zeggen dat na TunesiŽ en Egypte het Midden-Oosten zal veranderen. Ik hoop het, maar wat Egypte betreft, vrees ik dat de opvolger van Mubarak Mubarak-light zal zijn - misschien zelfs dat niet eens - en dat de toekomst van het land in handen is van officieren van het leger.


Red.:    Hoeps, en daar slingert het pendeltje van AG weer, wat meer richting evenwicht ...


De Volkskrant
, 14-02-2011, column door Arnon Grunberg

Willekeur

De autobiografie van Trotski heb ik nooit gelezen. Maar ik werd vrolijk van de anekdote over Trotski die Paul Brill zaterdag in de Volkskrant aanhaalde. Tijdens de jacht loopt Trotski een griepje op, waardoor hij tijdens een cruciale fase van het conflict met Stalin ziek op bed ligt. Trotski schrijft: 'Oorlogen en revoluties kunnen worden voorspeld, maar niet de gevolgen van een jachtpartij in de herfst.'
    Dit herinnerde mij aan wat de Engelse filosoof John Gray onlangs in een gesprek met Bas Heijne zei. Dat sommigen hun heil zoeken bij de wetenschap om te ontsnappen aan de onthullingen van diezelfde wetenschap.
    Gray noemt Freud de belangrijkste denker van de 20ste eeuw omdat hij niet geloofde in 'immanente orde'.
    Pogingen om het gebrek aan orde te ontkennen zijn zinloos gebleken. De geschiedenis volgt geen plan.
    We moeten leren om vriendschap te sluiten met de willekeur.


De Volkskrant
, 15-02-2011, column door Arnon Grunberg

Verlicht

Een revolutie is een gebeurtenis die bestaande machtsstructuren ontmantelt en vervangt door nieuwe machtsstructuren. Of de opstanden in TunesiŽ en Egypte een revolutie genoemd kunnen worden, moeten we afwachten.
    Opvallend is dat zelfs behoudende Amerikaanse commentatoren als Thomas Friedman in lyrische bewoordingen over de opstand in Egypte berichten. Friedman schreef over de 'vreedzame geboorte van vrijheid' en dat wij getuige waren van de 'triomf van de menselijke psyche'.
    Op Nederlandse opiniepagina's wordt gewaarschuwd voor de rol die de Moslimbroederschap bij vrije verkiezingen in Egypte kan spelen.
    Het volk mag kiezen wat het wil, mits het zich houdt aan onze normen en waarden. Feitelijk komt dit neer op de Chinese variant van democratie. Welvaart voor allen, maar het denken over staat en samenleving wordt gedirigeerd door de overheid.
    Wij gunnen de verdrukten in Egypte een iPhone. Verder moeten ze hun mond houden tot ze net zo verlicht zijn als wij.
 

Red.:   Ander onderwerp over cultuur, en het wordt meteen weer moeilijk voor Arnon...


De Volkskrant
, 16-02-2011, column door Arnon Grunberg

Chicklit

Op maandag hield Gerrit Komrij de Kellendonklezing in Nijmegen. Een goed geschreven tekst, die ook nog eens uitstekend werd voorgedragen - er schuilt een groot voordrachtskunstenaar in Komrij -, over de teloorgang van de literatuur en nog wat waardevolle zaken.
    Als vijanden van de literatuur noemde hij Kluun en 'chicklit'. Dat lijkt me voor de eerste te veel eer en voor we chicklit de oorlog verklaren zou ik willen weten wat we precies onder chicklit verstaan.
    Ik heb intuÔtief altijd veel sympathie voor cultuurpessimisme. Toch zie ik de toekomst van het genre somber in. De cultuurpessimist meent dat de mensheid genezen moet worden van haar dwalingen en hij stampt op de grond als zij zich niet meteen laat redden. Een andere misvatting is dat literatuur een massamedium zou moeten zijn.
    De toekomst van de literatuur ziet er sektarisch uit. Maar sektes kunnen bijzonder levensvatbaar zijn en soms zelfs invloedrijk.


Red.:    Natuurlijk...de cynicus is cultuurpessimistisch.


De Volkskrant
, 21-02-2011, column door Arnon Grunberg

Binet

Het interview van Ariejan Korteweg met de Franse schrijver Laurent Binet dat zaterdag in de Volkskrant stond, roept intrigerende vragen op.
    Binet schreef een roman over Gestapo-chef Heydrich getiteld Himmlers hersenen heten Heydrich. Binet blijft dicht bij de historische feiten en doet verslag van zijn onderzoek. Is het nog wel een roman?
    Binet antwoordt dat het een roman is omdat het geen essay, biografie of historisch werk is.
    Nu verkoop het enige is wat telt, lijkt de behoefte aan experiment te zijn verdwenen.
    Een prachtige zin in het interview is: 'Die behoefte om altijd maar het kwaad te willen begrijpen, dat beneemt het zicht op de roversholen.'
    Uit onze behoefte om vanwege zogenaamd idealistische motieven diep in het kwaad te willen doordringen, spreekt een pornografisch verlangen. De wens om te zien wat eigenlijk niet gezien zou mogen worden.
    Ik ga Binets boek kopen.


IRP:   Geen jood!


De Volkskrant
, 22-02-2011, column door Arnon Grunberg

Rosenthal

'Europa moet niet gelijkhebberig vertellen wat er moet gebeuren,' schreef de minister van Buitenlandse Zaken gisteren op de opiniepagina van de Volkskrant. Ministers zijn tegenwoordig columnisten, het ministerschap doen ze ernaast. Niettemin is de inschatting van de heer Rosenthal juist: Europa heeft in het Midden-Oosten vrijwel niets in de melk te brokkelen.
    Egypte ontvangt geen miljarden van Europa, maar van Amerika. De IsraŽli's vertrouwen Europa niet, en zoals de minister aangaf, heeft Europa verzuimd de markt te openen voor producten uit die regio.
    Ik vrees dat wat de heer Rosenthal de 'transitie in de Arabische regio' noemt niet zozeer voortkomt uit verlangen naar vrijheid, een abstract begrip, als wel verlangen naar brood.
    'Money talks', luidt het gezegde.
    In de Arabische wereld spreekt het brood.
    Zoals de minister van Buitenlandse Zaken eerst de belangen van het Nederlandse bedrijfsleven wil veiligstellen om tijdens het dessert tien minuten over mensenrechten te spreken.


Red.:   In de Arabische wereld gaat het niet om het brood, maar de prijs van het brood - money, dus.
   'Ministers zijn tegenwoordig columnisten, het ministerschap doen ze ernaast.' Reactie: schrijvers zijn tegenwoordig columnisten, het schrijverschap doen ze ernaast.
    Met nog veel minder recht van spreken.


De Volkskrant, 23-02-2011, column door Arnon Grunberg

Woedend

De secretaris-generaal van de VN, Ban Ki-moon, heeft veertig minuten gebeld met Kadhafi om het geweld in LibiŽ te stoppen. In het persbericht stond dat Ban Ki-moon woedend was. Het was onduidelijk of de secretaris-generaal van de VN boos was vanwege het geweld in LibiŽ of omdat hij veertig minuten aan de telefoon moest hangen met Kadhafi - telefoneren met Kadhafi is vermoedelijk geen pretje.
    Beter kan de machteloosheid van de 'internationale gemeenschap' niet worden samengevat. Wat doet zij tegen geweld? Veertig minuten telefoneren met degene die aanstichter is van bloedvergieten.
    Die machteloosheid is een keuze. De internationale gemeenschap vindt bloedvergieten alleen een probleem als het Westen zelf erdoor bedreigd wordt. Tijdens de Balkanoorlogen werd er pas actie ondernomen toen het vluchtelingenprobleem onhoudbaar dreigde te worden.
    In Congo gaat het bloedvergieten op grote schaal al jaren door, maar het schijnt Ban Ki-moon niet woedend te maken.


Red.:    Soms zijn cynici handig om huichelarij te ontmaskeren


De Volkskrant
, 24-02-2011, column door Arnon Grunberg

Principes

Terwijl een gedeelte van de Arabische wereld in opstand komt tegen door het Westen gesteunde dictators, woedt in Nederland een debatje over ritueel slachten.
    Elk land heeft zijn eigen zorgen.
    Een bevriende filosoof wees mij erop hoe ironisch het is dat telkens gewezen wordt op de joods-christelijke traditie van Europa, terwijl tegelijkertijd verlichte geesten er alles aan doen om het besnijden van jongetjes en kosher (en halal) vlees te verbieden. Oftewel een poging de joodse traditie in Europa te doen verdwijnen.
    Zou een motie om de bio-industrie te verbieden ook gesteund worden door de PVV, SP, D'66 en GroenLinks? Nee, de economische belangen zijn te groot.
    Ik hoop dat de Tweede Kamer ritueel slachten verbiedt. En dat het American Jewish Congress vervolgens oproept tot een boycot van Nederlandse producten. Dan zal blijken dat de Nederlander alleen principes heeft zolang ze niets kosten.


Red.:   Tja ... spreekt voor zich.


De Volkskrant, 26-02-2011, column door Arnon Grunberg

Huurling

De New York Times berichtte dat Kadhafi de hulp van huurlingen had ingeroepen om Tripoli te verdedigen.
    Machiavelli heeft vaak gelijk, maar zijn bewering dat huurlingen niet effectief zouden zijn, klopt niet. Duizenden huurlingen doen dienst in Irak en Afghanistan en zijn meestal effectief. De Amerikaanse legerbasis in Irak die ik in 2009 bezocht, werd bewaakt door Afrikaanse huurlingen.
    Nederlandse militairen die ik in 2006 en 2007 in Afghanistan ontmoette, gaven aan niet voor het vaderland te vechten maar voor geld. Een van de militairen zei: 'Deze uitzending is een nieuwe bank.'
    De documentairemaker Peter Davis zei onlangs dat het ontbreken van een vredesbeweging in Amerika ten tijde van de Irak-oorlog te maken heeft met het verdwijnen van de dienstplicht. Oorlog is een zaak van huurlingen.
    Zolang wij niet weten waar het geld van de PVV vandaan komt, moeten wij de heer Wilders ook als een huurling beschouwen.


De Volkskrant
, 28-02-2011, column door Arnon Grunberg

Wendehals

Wendehals is een vrijwel vergeten woord uit de nadagen van de DDR. Mensen die tegen het communistische regime waren toen het regime niet veel meer voorstelde, maar dat regime wel gesteund hadden, waren Wendehšlse.
    Het woord mag verdwenen zijn, opportunisme is van alle tijden.
    Terwijl de rebellen Tripoli naderden, riepen bondskanselier Merkel en de Britse minister van Buitenlandse Zaken, Hague, Kadhafi op om te vertrekken.
    Toen Mubarak bungelde, werd in Washington aangedrongen op democratische hervormingen.
    De voormalige Libische minister van Justitie, Mustafa Mohammed Abud al-Jeleil, die een paar dagen geleden ontslag nam en zich bij de rebellen aansloot, is ook een Wendehals.
    Als blijkt dat het gedaan is met een dictator, kan men zonder problemen de revolutie toejuichen en zelfs veinzen een revolutionair te zijn. Dat is politiek: gokken op het paard dat op het punt staat om te winnen en die gok vervolgens een principiŽle overtuiging noemen.


Red.:  Weer nut van cynisme.

 

De Volkskrant, 02-03-2011, column door Arnon Grunberg

Rasecht

'Ze begonnen met het spelen van de hymne van Beethoven, het Europees volkslied. Dat stuit mij als rasechte Limburger tegen de borst', zei Laurence Stassen, lijsttrekker van de PVV in Limburg, in een fantastisch interview van Peter de Graaf en Toine Heijmans dat dinsdag in de Volkskrant stond.
    De PVV heeft een nieuwe vijand. Na halal vlees en het hoofddoekje is de tijd gekomen om Beethoven te verjagen.
    Alleen omdat de Europese Unie het gewaagd heeft een gedeelte van Beethovens negende symfonie te gebruiken als Europees volkslied moet Beethoven 'entartet' worden.
    Beethoven is niet uitsluitend de vijand van de 'rasechte Limburger'. Een rasechte Noord-Hollander dient eveneens tegen Beethoven ten strijde te trekken, anders verdient hij het niet om 'rasecht' te worden genoemd.
    De PVV zou zich vanaf nu de PTB moeten noemen, de Partij Tegen Beethoven. Dat is een naam die de lading veel beter dekt.


Red.:    Rasecht kosmopolitisme en migratiefundamentalisme
 

VK, 01-03-2011, DOOR PETER DE GRAAF EN TOINE HEIJMANS

Interview | Laurence Stassen, lijsttrekker PVV Limburg

'Geef je vergoeding als statenlid aan goed doel'

Op de 'plucheplakkende bestuurders' van vooral het CDA heeft Stassen van de Limburgse PVV het gemunt. 'Ze rijden van borrel naar borrel in hun dienstauto.'
Als de Partij voor de Vrijheid ergens feest gaat vieren, morgen, na de uitslag van de verkiezingen, is het in Limburg. In Echt. Het dorp van Laurence Stassen (40), de televisiepresentatrice die politica werd.

In Echt houdt de partij haar landelijke verkiezingsavond, en dat is niet voor niets. Nog wil de lijsttrekker van geen victorie horen ('het woord is aan de kiezer'), maar volgens de peilingen kan de PVV zomaar de grootste worden in de Provinciale Staten van Limburg. Van niets naar alles.

Het zal meer zijn dan een overwinning. Het zal een revolutie zijn. Decennialang behoorde het gouvernement van Limburg aan het CDA; een onaantastbaar bolwerk, vaak beschuldigd van cliŽntelisme. Dat is voorbij, zegt Stassen, in de brasserie van theaterhotel De Oranjerie in Roermond. 'Het is tijd dat volksvertegenwoordigers weer echt volksvertegenwoordigers worden. Nu zijn het zelfvertegenwoordigers. En dat moet afgelopen zijn.'

Met vragen over moslims, hoofddoekjes, moskeeŽn en halal-vlees heeft ze het moeilijk. Dan haalt ze diep adem, leunt ze achterover, zoekt ze in haar gedachten en knijpt ze haar stem. Maar begin over de 'plucheplakkende bestuurders', en Laurence Stassen houdt niet op met praten. 'Het CDA heeft zijn tijd gehad', zegt ze. 'Dat vindt de gemiddelde burger op straat ook. Het is tijd voor een frisse wind.'

Wat verstaat u onder een frisse wind?

'We hebben al decennialang een bestuurlijke elite die zit vastgeroest aan het pluche. Die van de ene affaire in de andere rolt. En dan even later doodleuk weer terug de politiek in komt. Dat zijn de mensen spuugzat. Want het zijn wel hun belastingcenten. De bestuurder is er voor de burger, en niet andersom. '

Geeft u eens een voorbeeld?

'In mijn eigen gemeente Echt-Susteren hebben we de Sinterklaasaffaire gehad. De CDA-wethouder deelde lukraak subsidies uit aan de harmonie en andere verenigingen. Hij trad onder druk af, maar een jaar later is hij weer wethouder. Je bedeelt je vriendjes met gemeenschapsgeld, en komt een jaar later gewoon weer terug.

'Ik was vorig jaar bij de opening van het schuttersfeest van de Oud Limburgse Schuttersfederatie. Dat is echt Limburgse folklore. Maar ik had eerlijk gezegd het idee dat het een CDA-partijdag was. Ze begonnen met het spelen van de hymne van Beethoven, het Europees volkslied. Dat stuit mij als rasechte Limburger tegen de borst. En dan hebben we ook nog een gouverneur... meneer Frissen. Die begint zijn speech tijdens dat feest zo van: de provincie is in verwarring. Dat was vlak na de verkiezingen. Dan denk ik: jongens, dat kan niet. We zijn hier voor een cultureel evenement en hij begint over de politiek. Het was een feest voor alle Limburgers, niet alleen voor het CDA. De gemiddelde burger is helemaal niet met politiek bezig. Die wil een leuk festijn. Die wil kijken hoe de bŲlkes afgeschoten worden en die wil flink wat bier innemen. Dat moet je niet misbruiken.'    ...

 

De Volkskrant, 03-03-2011, column door Arnon Grunberg

Democratie

Ooit was ik te gast in een talkshow. Ik plaatste wat kanttekeningen bij de democratie in Nederland, waarop een andere gast, de gewezen CDA-politica Hanja Maij-Weggen, zei: 'Maar daarvoor zijn mensen gestorven.'
    Nu zijn er mensen die zeggen dat de verkiezingen van gisteren zo belangrijk waren, omdat mensen in Egypte succesvol de straat op zijn gegaan voor democratie en vrijheid.
    Om misverstanden te voorkomen, de Egyptenaren hebben niet hun leven op het spel gezet om te horen hoe de heren Brinkman en Pechtold redetwisten wie het dichtst bij een boerderij woont.
    Zij hebben niet op het Tahrir-plein gebivakkeerd om te horen hoe de heer De Graaf aan de heer Rouvoet van de ChristenUnie vraagt of het christendom niet mijlenver boven de islam verheven is.
    Politiek in Nederland, dat is 10 kilometer harder mogen rijden op een stukje snelweg.
    Daarvoor zijn circa driehonderd Egyptenaren inderdaad niet gestorven.


Red.:   De kern van de democratie is niet grote beslissingen in de hoofdstad door een enkele leider, maar kleine beslissingen langs vele schakels over 10 km harder rijden op n stukje snel. Maar AG's "door een god beheerste woestijn"-reflexen zijn weer eens te sterk.

 

De Volkskrant, 04-03-2011, column door Arnon Grunberg

Migratie

'Massale migratie is te voorkomen', schreven Thijs Berman en Emine Bozkurt, allebei lid van de PvdA, gisteren in de Volkskrant. Hun opiniestuk had de titel: 'Tien lessen uit de Arabische revoluties.'
    Dat die revoluties - opstanden eigenlijk, noch in Egypte noch in TunesiŽ zijn de oude machtsstructuren ontmanteld - ons leren dat massale migratie te voorkomen is, is merkwaardig.
    Net zo merkwaardig is de gedachte dat een economische vluchteling geen vluchteling zou zijn. Alsof armoede niet bedreigend is.
    De Libische vluchtelingen die op Lampedusa aankomen, zoeken vooral werk.
    Volksverhuizing is geen specifiek Afrikaanse of Arabische aangelegenheid. Toen ik in 2006 Kosovo bezocht, werd Kosovo een 'openluchtgevangenis' genoemd, omdat Kosovaren zonder visum vrijwel nergens heen konden.
    Massale migratie is te voorkomen als je een muur om Europa bouwt en op de vluchtelingen schiet. Misschien zijn voormalige grenswachten van de DDR bereid deze taak op zich te nemen.


Red.:   Migratiefundamentalisme, zie ook Wallage.

 

De Volkskrant, 05-03-2011, column door Arnon Grunberg

Heldendom

'Haal onze helden uit klauwen van Gadaffi,' kopte De Telegraaf gisteren, in letters zo groot dat het leek alsof de atoombom was gevallen.
    Tevens riep die krant zijn lezers op vignetjes op Facebook te plaatsen waarop staat 'wij steunen onze troepen'.
    Steun mag geen moeite kosten.
    NoŽl van Bemmel legde gisteren in de Volkskrant uit dat de actie in LibiŽ waarbij drie Nederlandse militairen gevangen werden genomen uiterst slordig was voorbereid.
    In Vietnam zaten Amerikaanse militairen jaren vast. In Nederland begint heldendom na zes dagen.
    Toen ik anderhalf jaar geleden de presentatie van een boek bijwoonde waaraan Nederlandse militairen hadden meegewerkt, gaven zij aan liever niet in uniform door Amsterdam te lopen. Vonden ze een beetje eng.
    Voor De Telegraaf is oorlog voetbal als er toevallig geen WK is.
    En een Nederlandse held dient te verliezen. Van Spanje of van Kadhafi, zolang er maar verloren wordt.


Red.:    Nee, nationalisme is een heel vieze zaak. Neem een voorbeeld aan de Joden in Rusland en diverse andere lande: geen nationalisme te bekennen - dat was voor de Russen zelf. Nationalisme is vies. Uhhh... tenzij het voor de Joodse staat is natuurlijk. Daarvoor is nationalisme het hoogst mogelijke goed. Daar mag je met inzet van baby tot bejaarde voor vechten - desnoods met inzet van het atoomwapen.
 

De Volkskrant, 09-03-2011, column door Arnon Grunberg

Geluk

In de New York Times stond een column van Ross Douthat, getiteld 'Waarom monogamie ertoe doet'. Hij haalt een onderzoek aan van twee sociologen, Mark Regnerus en Jeremy Uecker, waaruit blijkt dat er een verband bestaat tussen monogamie en geluk en promiscuÔteit en ongeluk. Althans bij Amerikaanse vrouwen, bij Amerikaanse mannen is het moeilijker aan te tonen.
    Ik vermoed dat ideologie de wetenschap in de weg zit. Douthat, op sociaal gebied behoorlijk conservatief, spreekt met instemming over 'seksueel idealisme'. Niet de vraag 'Is het veilig?' zou doorslaggevend moeten zijn, maar: wil ik met deze persoon mijn leven doorbrengen? Weinig echter wekt meer begeerte op dan de zekerheid dat het eigenlijk niet mag.
    Sociologische onderzoeken over het geluk doen me denken aan een enquÍteformulier op het vliegveld: 'Hoe was de service bij het inchecken?' Nog afgezien van de vraag of geluk het hoogste goed is in het leven.


Red.:   Terug naar het cynisme.


De Volkskrant
, 10-03-2011, column door Arnon Grunberg

Opvoeder

Amy Chua's boek Battle Hymn of the Tiger Mother is in Amerika een bestseller. Wat niet betekent dat alle recensies positief waren.
    Chua's boek lijkt erop neer te komen dat de opvoeder een drilsergeant is.
    Arie Elshout schreef zaterdag in de Volkskrant over Chua's boek en meteen ontvouwde zich een discussie.
    Sheila Sitalsing meende dat de Nederlandse ouder wat Chua kon gebruiken, terwijl Pieter Hilhorst zich afvraagt of je kinderen op Chua's manier moet voorbereiden op de prestatiemaatschappij.
    Hoeveel ouders zouden echt nadenken over die prestatiemaatschappij?
    Chua's eis dat het kind uitblinkt, is gebaseerd op een geloof in opwaartse sociale mobiliteit en in Nederland lijkt die opwaartse sociale mobiliteit een natuurlijke grens te hebben bereikt.
    De opwaartse sociale mobiliteit moet van immigranten komen. Als ik immigrant was in Nederland, zou ik Chua's boek als bijbel in huis halen en het gebruiken als wapen tegen de PVV en VVD.


Red.:   AG's onnozelheid: Chinese immigranten lezen - moslims, al dan niet immigrant, lezen niet.
 

De Volkskrant, 11-03-2011, column door Arnon Grunberg

Leven

The New York Review of Books publiceerde een essay van filosoof Ronald Dworkin over moraal en geluk onder de titel 'Wat is een goed leven?'
    Dworkin stelt dat een man die een saai leven heeft geleid, zonder vriendschap, prestaties of uitdagingen - een vreselijk woord, maar soit - geen goed leven heeft geleid. Ook beweert hij dat het onze verantwoordelijkheid is om een goed leven te leiden.
    Vooral zijn uitspraak dat een goed leven er niet uit bestaat de kansen op zo'n leven te maximaliseren trof me. Met andere woorden, stelt Dworkin: het gaat niet om het uitbannen van alle risico's.
    Precies dat is het manco van de welvaartsmaatschappij. Denk aan de obsessie met veiligheid en het krankzinnige idee dat wij overal recht op hebben.
    Wie er alleen maar op uit is alle risico's uit te bannen leidt niet alleen geen goed leven, spoedig leeft hij helemaal niet meer, hij vegeteert.


Red.:   Zijn interessante leven: op- en neer vliegen naar New York, ten koste van de planeet. Andermans interessante leven: de strijd op de avondmaaltijd op bord te krijgen (zie ook: Chinese zegswijze omtrent interessant leven).


De Volkskrant
, 12-03-2011, column door Arnon Grunberg

Hartendief

Berlusconi zou Karima El Mahroug, alias 'Ruby de hartendief', 7.000 euro hebben betaald om op een feestje aanwezig te zijn. Sommigen zijn van mening dat Berlusconi seks heeft gehad met de toen 17-jarige Ruby.
    De Italiaanse krant il Fatto Quotidiano meldt dat twee Italianen Ruby's geboortedorp in Marokko hebben aangedaan om Ruby's geboortedatum in het geboorteregister aldaar te laten veranderen. Zo schrijft IŮaki OŮorbe Genovesi gisteren in de Volkskrant.
    De ambtenaren weigerden.
    Berlusconi is de Mubarak van ItaliŽ: een man in de nadagen van zijn bewind.
    Ware macht doet ambtenaren een aanbod dat ze niet kunnen weigeren.
    Vermoedelijk zullen wij nooit weten wat Nederland aan Kadhafi heeft betaald voor de drie militairen. Nederland onderhandelt niet met terroristen, omdat Nederland zelf wel bepaalt wie terroristen zijn.
    Kan 'Ruby de hartendief' Rutte niet ontmoeten?
    Voor een levendige democratie is er slechts ťťn vereiste: spektakel.
 

Red.:   Cynisme.


De Volkskrant
, 14-03-2011, column door Arnon Grunberg

Verbijstering

'BN'ers blijven twitteren over Japan', kopte De Telegraaf op zijn site. Brigitte Nijman, die musicalster schijnt te zijn - ik weet weinig van musicals - schreef: 'Mijn god 40 stadjes van de kaart geveegd #totaleverbijstering!'
    Verbijstering waarover precies? Dat de goede God aardbevingen toelaat? Dan had mevrouw Nijman Candide van Voltaire moeten lezen.
    Of was ze verbijsterd over het feit dat de mens nog niet alle aardbevingen aan zijn wil heeft onderworpen?
    Een filosoof die ik het afgelopen weekend in Stellenbosch, Zuid-Afrika, ontmoette, zei dat wij denken dat niets zonder ons bestaat. Dat zou het centrale probleem van de moderniteit zijn: het gaat altijd over ons. Ik en de natuurramp in Japan.
    Wat zich voordoet als verbijstering over een catastrofe, als empathie dus, is een poging van de schijnbaar verbijsterde mens om te laten zien dat hij bestaat. Ook als alle aandacht op Japan gericht is, telt de BN'er mee.


Red.:   Schreef een man die luxe-twittert in de Volkskrant, en schrijver schijnt te zijn ...


De Volkskrant
, 15-03-2011, column door Arnon Grunberg

Nucleair afval

De ramp in Japan heeft de discussie over kernenergie in Duitsland nieuw leven ingeblazen. Zelfs een CDU-minister, Norbert RŲttgen van Milieu, noemde kernenergie 'een tijdelijke brugtechnologie,' schreef Merlijn Schoonenboom gisteren in de Volkskrant.
    In Nederland is van zo'n discussie weinig te merken. Daar gebeurt zoals bekend alles vijftig jaar later, als het al gebeurt.
    De SŁddeutche Zeitung drukte een commentaar af onder de kop 'Het blinde geloof in de techniek'. De kerncentrales in Japan waren gebouwd om een aardbeving met de kracht van 7,75 te doorstaan. Met een aardbeving met de kracht van 9,0 had niemand rekening gehouden.
    Voor de gemiddelde PVV'er een geruststellende gedachte.


Red.:   Het blinde geloof in het multiculturalisme laat ook din gen achter: een meerderheid van negers en moslims in Nederland. Voor de gemiddelde PvdA'er en kosmopolieten  een geruststellende gedachte.


De Volkskrant
, 16-03-2011, column door Arnon Grunberg

Wapens

Tijdens de Balkanoorlogen hebben Servische soldaten wapentuig verkocht aan Kroatische soldaten. In sommige gevallen schijnen Servische soldaten beschoten te zijn met de wapens die ze zelf hadden verkocht.
    Op maandag berichtte Leen Vervaeke in de Volkskrant dat Frankrijk een van de Europese landen is die de afgelopen jaren volop wapens aan Kadhafi hebben verkocht.
     Toevallig maakt Frankrijk zich sterk voor een no-fly-zone boven LibiŽ. De Amerikaanse minister van Defensie heeft uitgelegd dat een no-flyzone begint met het bombarderen van militaire installaties. Frankrijk kan niet wachten, lijkt het, om de wapens te bombarderen die het zelf aan LibiŽ heeft verkocht. Uiteraard om humanitaire redenen. Dat er vervolgens nieuwe wapens aan LibiŽ kunnen worden verkocht is een bijkomstigheid.
    Niets is beter om de economische crisis te bestrijden dan een oorlog.
    Het is geen toeval dat Nederland per hoofd van de bevolking in de topdrie van wapenexporterende landen staat.
 

Red.:   Nederlanders kan je alle mogelijke negatieve eigenschappen toeschrijven - dit natuurlijk geheel in tegenstelling tot Joden  die slechts (zeer) positieve eigenschappen hebben.
   Overigens, Nederland, dat geen enkele echte wapenfabriek heeft, staat vermoedelijk hoog op dit lijstje omdat ze braaf alles opgeven wat mogelijk als wapen gebruikt kan worden, inclusief de export via Rotterdam van cocktailprikkers gefabriceerd in Duitsland.



De Volkskrant
, 17-03-2011, column door Arnon Grunberg

Medeleven

Een vriend van mij heeft zijn kind op het kinderdagverblijf waar Robert M. heeft gewerkt. Op een bijeenkomst die voor ouders was georganiseerd schijnt een van de ouders te hebben geÔnformeerd wat er precies gebeurd was. Waarop de hoofdcommissaris antwoordde: 'U kunt van ons aannemen dat het niet bij strelen is gebleven.'
    Ik moest hieraan denken toen ik de reconstructie van deze zaak las die Jaap Stam woensdag in de Volkskrant publiceerde.
    Uit alles bleek dat er veel aan was gedaan om de ouders goed op te vangen en toch leek tact vaak ver te zoeken.
    ME'ers was verzocht brieven af te leveren bij de ouders van wie de politie zeker wist dat hun kind was misbruikt. Stam schrijft: 'Ze moeten blijven wachten tot de brief is gelezen. Waar nodig moeten ze een arm om de schouder slaan.'
    Ik vind dat ontroerend. Gereglementeerd medeleven.


Red.:   Cynisme.



De Volkskrant
, 18-03-2011, column door Arnon Grunberg

Hufterig

Zij die over hufters spreken - vaak met wellust - spreken vrijwel altijd over anderen. Nooit hoor ik eens iemand zeggen: wat was ik een hufter vandaag.
    Terwijl dat van zelfkennis zou getuigen.
    In de late lente van 2008 was ik op het vliegveld van VenetiŽ. Een veiligheidsbeambte schreeuwde een paar keer tegen me: 'Maak je zakken leeg.' Vervolgens haalde ik het kleingeld uit mijn broekzak, gooide het naar haar toe en riep: 'Koop daar maar make-up van.'
    Dat was hufterig. Haar geschreeuw was geen excuus.
    Onlangs vloog ik van Kaapstad naar Amsterdam. Mijn vlucht was vertraagd.
    Een douanier vroeg: 'Nog iets aan te geven?'
    'Mijn genialiteit,' antwoordde ik.
    'Wat?' vroeg de douanier.
    'Mijn genialiteit,' riep ik.
    'Komt u maar mee,' zei de douanier.
    Vervolgens reed ik expres met mijn koffer over de tenen van de douanier.
    Of dat hufterig was, weet ik niet, in elk geval niet netjes.


Red.:    AG:  oeuvre in circa 15 zinnen samengevat: en voortwoekering op wat niet deugt. Self-indulgence (Russell). "genialiteit":  sterk intellectualtische neuroticisme - zie ook Woody Allen. Allemaal typisch joods.



De Volkskrant
, 19-03-2011, column door Arnon Grunberg

Resolutie

No-flyzones hebben gemengde resultaten opgeleverd. De no-flyzone boven BosniŽ kon Srebrenica niet voorkomen. No-flyzones boven Irak hebben Saddams bewind niet aan het wankelen gebracht. Misschien levert de no-flyzone boven LibiŽ meer op. Kadhafi kondigde enkele uren na de VN-resolutie een staakt-het-vuren af. Zijn gedrag is buitenissiger dan dat van Miloševic of Saddam, als het gaat om macht is hij wellicht realistischer.
    Premier Rutte verklaarde blij te zijn met de resolutie. Hij kon moeilijk anders.
    Zijn gedoogpartner, de heer Wilders, meent echter, net als het koningshuis van Saoedi-ArabiŽ, dat democratie en Arabieren niet samengaan.
    In een interview met NRC Handelsblad bagatelliseerde de heer Wilders de opstand in Egypte en haalde hij met wellust een onderzoek aan waaruit zou blijken dat 80 procent van de Egyptenaren meent dat afvallige moslims gestenigd moeten worden.
    Uiteindelijk hanteert de heer Wilders een eenvoudige wet: de beste moslim is een dode moslim.


Red.:   Nederlanders deugen niet, maar  moslims zijn teddybeertjes. Net als joden, natuurlijk. Zou het aan de woestijnafkomst liggen? Of dat het allebei semieten zijn?
 

De Volkskrant, 21-03-2011, column door Arnon Grunberg

Oorlog

Op 19 maart 2003 begon ondanks heftige protesten de oorlog tegen Irak. Menigeen ziet die oorlog als de grootste schande van de regering Bush.
    Is de oorlog tegen LibiŽ, anders dan die tegen Irak, moreel te rechtvaardigen?
    In 2003 ging het om massavernietigingswapens die Saddam zou hebben gehad. Die werden als bekend niet gevonden. Maar Saddam heeft vermoedelijk meer doden op zijn geweten dan Kadhafi. En waarom wel LibiŽ en niet Bahrein of Jemen?
    In 2007 ontving Sarkozy Kadhafi nog met alle egards in Parijs.
    Sarkozy's voormalige minister van Buitenlandse Zaken onderhield warme betrekkingen met de verdreven Tunesische dictator en moest opstappen.
    Wellicht kan Sarkozy's begeestering voor een oorlog tegen LibiŽ verklaard worden door een blik op de opiniepeilingen. Mevrouw Le Pen zit hem op de hielen.
    Waar oorlog niet allemaal goed voor is. Voor de economie en voor het imago van de politicus.


Red.:   Cynisme. Terecht, dit keer. Maar dat mag ook wel eens een keertje.


De Volkskrant
, 23-03-2011, column door Arnon Grunberg

Aardig

Op maandag schreef Sylvia Witteman in de Volkskrant: 'Schijt hebben aan wat anderen van je denken, ook dat is een variant van feminisme.'
    Dat maakte me jaloers. Zo'n feminist zou ik willen zijn.
    Veel mensen veinzen heldhaftig dat ze schijt hebben aan de opinies van anderen, maar verder dan veinzen komen ze niet.
    Wetenschappers hebben onderzocht hoe het komt dat de thuisclub in alle sporten vaker wint dan de uitclub. Het schijnt ermee te maken te hebben dat de scheidsrechter het vervelend vindt uitgefloten te worden.
    Wij doen er alles aan om aardig gevonden te worden. Daarvoor zijn we zelfs tot misdaden bereid. 'Laat ik maar roepen dat we op jodenjacht gaan, anders vinden mijn supporters me niet aardig.'
    Vriendelijk glimlachend laten we ons naar het schavot brengen in de hoop dat de beul zal denken: wat een sympathieke man, jammer dat ik zijn hoofd moet afhakken.


Red.:   Gunst, en ineens zijn we weer oh zo gevoelig. Oh ja: het onderwerp is joden.
 

De Volkskrant, 25-03-2011, column door Arnon Grunberg

Crimineel

Op 21 september 2010, Prinsjesdag, gooide Erwin L. een waxinelichthouder tegen de Gouden Koets. Sinds die dag zit hij vast. Zaterdag berichtte John Wanders in de Volkskrant dat de rechtbank heeft besloten dat Erwin L. moet worden onderzocht in het Pieter Baan Centrum.
    Burgers moeten niet met waxinelichthouders gooien, maar een halfjaar voorarrest lijkt mij overdreven. En het feit dat Erwin L. meent dat de koninklijke familie een criminele familie is, maakt hem nog niet tot een tbs'er.
    Interessant is dat hoogleraar rechtspsychologie Peter van Koppen verklaart dat je slechts weinig tijd nodig hebt om vast te stellen of iemand gestoord is. Tien minuten volstaat.
    In de Sovjet-Unie werden tegenstanders van het regime opgesloten in psychiatrische inrichtingen. Bij ons hoef je slechts een waxinelichthouder naar een koets te gooien om voor de rest van je leven als een ernstige bedreiging voor de samenleving te worden gezien.


Red.:   Weer ťťn van de zeldzame zinnigheden.

 

De Volkskrant, 26-03-2011, column door Arnon Grunberg

Vriendin

Om klokslag twaalf uur in de middag in New York bel ik mijn moeder. Als ik geconcentreerd aan het werk ben soms iets later. Meestal begint om tien voor twaalf de concentratie automatisch af te nemen.
    Op dinsdag vroeg mijn moeder: 'Is het vandaag 21 maart?'
    'Nee,' zei ik, 'gisteren was het 21 maart. Hoezo?'
    'Op 21 maart is mijn vriendin Ruthild jarig,' zei mijn moeder. 'We hebben samen op de St. Louis gezeten naar Cuba en later zaten Ruthild en ik samen in Westerbork. Haar zusje heette Sybill.'
    'Ja,' zei ik.
    'Ruthild heb ik nog een keer in een barak in Auschwitz gezien, maar ze herkende me niet. Ik zei lieve dingen tegen haar, maar ze wist niet meer wie ik was. Van die hele familie is niemand teruggekomen, geen enkele ziel.'
    'En waarom was Ruthild je vriendin?'
    'Ik bewonderde haar,' zei mijn moeder. 'Ze was hoog intelligent.'


Red.:   Zieke zoon-moeder relatie - joods en semitisch. Moeder: zenuwziek intellectualisme.

 
De Volkskrant, 24-03-2011, column door Arnon Grunberg

.2010



Geilheid

Een vriend schreef me dat het hem opviel dat het nieuws over de oorlog in LibiŽ op de website van NRC Handelsblad met nauwelijks verhulde geilheid werd gebracht. Ik ging kijken en het viel moeilijk te ontkennen, al blijft de geilheid niet tot die krant beperkt. 'Live', stond er in grote letters. 'Nederland neemt actief deel aan militaire acties tegen LibiŽ met zes F'16's, tanktoestel en mijnenjager.'
    Alsof je op een pornowebsite was beland waar staat: 'Live, hitsige grootmoeder wordt genomen door twee inbrekers.'
    De burger heeft recht op informatie en hij heeft ongetwijfeld recht op vermaak. Maar nieuws hoeft geen vermaak te zijn. Sterker nog, het is beter als nieuws geen vermaak wordt en vermaak en nieuws van elkaar gescheiden zijn.
    Journalisten en hoofdredacteuren zouden er goed aan doen de werkelijkheid niet te behandelen als een pornofilm waaraan de consument zich als een volleerde gluurder kan verlustigen.
 

De Volkskrant, 29-03-2011, column door Arnon Grunberg

Gelijkstelling

Verleden week schreef ik dat een vriend mij vertelde dat de website van NRC Handelsblad met 'nauwelijks verhulde geilheid' over de oorlog tegen LibiŽ berichtte. Die vriend had gelijk constateerde ik.
    NRC is niet de enige krant die zich aan sensatie schuldig maakt, maar van een 'kwaliteitskrant' mag je iets meer dan porno verwachten.
    De hoofdredacteur van NRC, Peter Vandermeersch, reageerde op zijn weblog op mijn Voetnoot. Hij meende dat ik de berichtgeving van NRC aan porno gelijkstelde en dat de krant accuraat had bericht.
    Een metafoor is geen gelijkstelling.
    Mijn vriend schreef: 'Vandermeersch probeert het nieuws de schuld te geven. De journalist als slachtoffer van het nieuws, het moet niet veel gekker worden.'
    Afgelopen weekend was op de site van NRC te lezen: 'Bekijk hoe Britse Tornado's Libische tanks vernietigen.'
    Die toon kom je niet tegen op de site van bijvoorbeeld de Frankfurter Allgemeine.


Red.:   Goed cynisme.


De Volkskrant, 30-03-2011, column door Arnon Grunberg

Midden

Bij verkiezingen in de deelstaten Baden-WŁrttemberg en Rheinland-Pfalz verloren de liberalen zondag. In Rheinland-Pfalz haalden ze de kiesdrempel niet. In de SŁddeutsche Zeitung noemde de voormalige voorzitter van de CDU, Heiner GeiŖler, de liberalen van Westerwelle, die qua uiterlijk op Rutte lijkt, een overbodige partij in een 'ecologisch-sociale markteconomie'.
    Interessant was de opkomst van de GrŁnen, die al voor de ramp in Japan op winst stonden en die waarschijnlijk de minister-president van Baden-WŁrttemberg zullen leveren.
    'Het midden van het land is bij de GrŁnen aangekomen', schreef de SŁddeutsche. 'De generatie van '68 bewijst dat ze dit land op lange termijn heeft veranderd.'
    Opmerkelijk, die generatie is de afgelopen jaren vooral geridiculiseerd.
    Experts menen dat het politieke midden in Nederland verder zal eroderen, terwijl dat midden in Duitsland bij de GrŁnen aankomt.
    Verwacht van GroenLinks niets. Mevrouw Sap is de voortzetting van de heer Rutte met vrouwelijke middelen.


Red.:    Cynisme.
 


De Volkskrant, 31-03-2011, column door Arnon Grunberg

Lijdensverlangen

Er stond woensdag in de Volkskrant een interview van Ianthe Sahadat met de filosoof Jan Drost. Drost schreef Het romantisch misverstand. Anders denken over liefde.
    Tegen Sahadat zei hij: 'Romantiek is een vijand van de liefde.'
    Zoals sommige economen dachten dat mensen machines zijn die hun kapitaal wensen te maximaliseren, zo lijkt Drost te denken dat mensen per definitie hun geluk wensen te maximaliseren.
    Er zit een diep verlangen naar lijden in ons. Op zijn minst het verlangen om het geluk te verspelen.
    Niet verbazingwekkend in een cultuur die zich gaarne christelijk noemt.
    Jezus heeft voor ons geleden. Er zijn genoeg mensen die ook willen lijden. Voor ons, anders wel voor zichzelf. In bijna iedereen zit een kleine masochist.


Red.:   Cynisme. Na afgevallen Joods geloofsfanatisme.
 


De Volkskrant, 02-04-2011, ingezonden brief van Lucy Verkade, Delft

Liefde

Volgens Jan Drost ( V, 30 maart) maken we ons te veel illusies over de liefde. Wat Jan Drost niet opmerkt, is het volgende. Je hebt het type zwaan, die net als deze vogel zijn leven lang de partner trouw zal blijven. En je hebt het type leeuw, die elke keer weer op een andere partner duikt. Als je als mens type zwaan bent, moet je niet het type leeuw kiezen. Zo simpel kan het zijn.
    Het liefdesartikel van Jan Drost brengt de gemoederen wel in beroering. Arnon Grunberg schreef als reactie op de voorpagina (31 maart) dat we eigenlijk bijna allemaal onszelf qua liefde ten gronde zullen richten, en dat alleen uit een diepgeworteld, onontkoombaar masochisme. Zoals vaker bij deze columnist heb ik het idee dat hij zichzelf te veel als maatgevend opstelt.
    Maar zijn idee over het masochistische lijden slaat wel aan, want Heleen van Royen (type leeuwin?) reageerde op haar Hyvespagina dat deze 'lijdenswens' haar aan het denken had gezet. Gezien de 'relationele rompslomp' in haar boeken kan ik me daar iets bij voorstellen.

 

De Volkskrant, 01-04-2011, column door Arnon Grunberg

Beveiliging

Op Koninginnedag worden 1.300 agenten ingezet om koningin Beatrix en haar familie te beschermen, meldt het ANP.
    Het woord 'beveiliging' vat dit tijdperk goed samen. De burger is gewend geraakt aan de paranoia van de staat, en ook aan zijn eigen paranoia.
    Het zou koningin Beatrix sieren als zij verklaart dat het geen pas geeft een man die een waxinelichthouder naar haar Gouden Koets gooit zonder vorm van proces een half jaar op te sluiten.
    Toen Bush nog president was, sprak de verlichte Europeaan schande van GuantŠnamo Bay. GuantŠnamo Bay bestaat nog, maar onder Obama is alles vergeven en vergeten.
    Feitelijk heeft de Nederlandse staat Erwin L. - de man die de waxinelichthouder gooide - tot enemy combatant verklaard.
    De Nederlandse rechtsstaat is er alleen voor mensen die geen vijand van de staat zijn. En wie een vijand van de staat is, dat bepaalt de staat. Maar dat spreekt vanzelf.
 

De Volkskrant, 02-04-2011, column door Arnon Grunberg

Horror

In tijden van oorlog kan het nooit kwaad Francis Ford Coppola's Apocalypse Now nog eens te bekijken. Als niet de hele film, dan alleen de monoloog van kolonel Kurtz, gespeeld door Marlon Brando, op het eind.
    Wij zijn eraan gewend geraakt onze soldaten te zien als barmhartige samaritanen met wapens. De mythe van de 'schone oorlog' is ons lief. Een oorlog dus zonder 'horror' - het centrale woord in de monoloog van Kurtz -, zonder verschrikking.
    Maar een leger bestaat uit mannen die zijn opgeleid om te doden. (Het doden wordt zelden aan vrouwen toevertrouwd.)
    Nobele idealen kunnen leiden tot het inzetten van het leger. Maar elke humanitaire missie waarbij een leger is betrokken zal bestaan uit het doden van de 'slechten' om de 'goeden' te beschermen. Dan moeten we hopen dat we niet per ongeluk een paar goeden raken. En hopen dat we weten wie de goeden zijn.

 

De Volkskrant, 04-04-2011, column door Arnon Grunberg

Simpele boodschap

Op YouTube is een fragment te vinden van een Kamerdebat waarin Lilian Helder, nummer 3 van de PVV, aangeeft niets van wetenschappelijk onderzoek te begrijpen. Het lijkt kleinkunst, maar het is een Kamerdebat.
    Dit weekend mocht mevrouw Helder in een interview in NRC Handelsblad haar faux pas toelichten. Maar mevrouw Helder vindt haar onwetendheid geen onwetendheid. Ze zegt: 'Wie een boodschap simpel wil maken, komt al snel zťlf simpel over.'
    Waarmee ze bedoelt: wij baseren ons beleid niet op wetenschappelijk onderzoek maar op gevoelens, een ander woord voor vooroordelen.
    De journaliste heeft vervolgens geen vragen meer en noemt mevrouw Helder een 'goedlachse flapuit'.
    Ach, democratie in Nederland. Het Kamerdebat: kleinkunst. De volksvertegenwoordiger: weet niets en kan niets. De Tweede Kamer: banenproject voor werklozen.
    Misschien is mijn boodschap iets te simpel, maar ik vertrouw erop dat de goedlachse flapuit die mevrouw Helder heet net kan begrijpen wat ik bedoel.
 

De Volkskrant, 05-04-2011, column door Arnon Grunberg

Hulpbehoevendheid

Als het woord 'prestatiemaatschappij' valt, is dat meestal in negatieve zin. Nu is er op die prestatiemaatschappij veel af te dingen, maar het lijkt alsof de prestatie zelf verdacht is geworden. In Nederland worden helden dan ook niet gerekruteerd uit de wetenschap, nauwelijks uit de sport, al helemaal niet uit de kunst maar bij voorkeur uit de reality-tv. Het gebrek aan deugd wordt ironisch genoeg voorgesteld als deugd.
    Het mensbeeld van alle politieke partijen sluit hier bij aan: de mens is hulpbehoevend of hard op weg dat te worden.
    Waar wij alleen nog hulpbehoevend kunnen zijn, wordt onmacht een deugd, prestatie een ondeugd en ressentiment het levenslied.
    Ook de rechtse partijen zijn overtuigd van de fundamentele hulpbehoevendheid van de mens, maar zij hanteren de slogan: eigen hulpbehoevenden eerst.
    Vermoedelijk scheldt rechts Nederland daarom op de 'linkse kerk'. Om te verhullen dat het voor een aanzienlijk gedeelte sociaal-democratisch gedachtengoed verkondigt.


Red.:   Cynisme. Politiek onbenul ŗ la Helder.


De Volkskrant
, 06-04-2011, column door Arnon Grunberg

Burgerdoden

Meestal zwijg ik over het Palestijns-IsraŽlische conflict. Het meeste is gezegd. Maar Thomas von der Dunk schrijft op de website van de Volkskrant over de moord op een kolonistenfamilie: 'Wie willens en wetens kiest voor de bouw van een huis op het land van een ander (...) moet niet zeuren als hij dat met de dood bekoopt.'
    Het oorlogsrecht maakt onderscheid tussen strijders en burgers, en tussen het moedwillig en het per ongeluk doden van burgers.
    Von der Dunk stelt dat alle kolonisten op de Westelijke Jordaanoever 'combatants' zijn, inclusief vrouwen en kinderen, en legaal moeten kunnen worden gedood.
    Juridisch lijkt me dat dubieus.
    Dat IsraŽlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever onwenselijk en illegaal zijn, staat hier niet ter discussie.
    Uiteindelijk is het Midden-Oosten voor Von der Dunk slechts aanleiding om een filosofie uit te dragen: de Jood moet niet zeuren als hij wordt vermoord.
 

Red.:    Waarom niet wat zeggen over het PI-"conflict"? Omdat je joods bent! Boodschap hier ("aanleiding voor de filosofie") : wie zich tegen IsraŽl keert, doet dat omdat hij antisemitisch is.


De Volkskrant, 07-04-2011, column door Arnon Grunberg

Droevig

Op maandag woonde ik een diner bij in New York ter ere van de Vilcekprijzen. De Vilcekprijzen worden uitgereikt aan personen die niet in Amerika zijn geboren maar een buitengewone bijdrage hebben geleverd aan de Amerikaanse samenleving op het gebied van biomedisch onderzoek of de kunsten. Ondanks alles is Amerika gelukkig nog altijd een immigratieland.
    De Vilcekprijs voor biomedisch onderzoek ging naar een Nederlandse, Titia de Lange.
    In haar dankwoord verklaarde ze waarom ze Nederland verlaten heeft. Omdat vrouwen in Nederland wel geacht worden een goede opleiding te volgen, maar ze worden niet geacht te werken, ze moeten voor de kinderen zorgen. Vervolgens zei De Lange dat zŪj gelukkig getrouwd was met haar onderzoek.
    Later vroeg ik haar of de situatie van vrouwen in de academische wereld in Nederland echt zo slecht was. 'Ja', zei ze, 'nergens in de EU is het zo droevig gesteld.'


Red.:   Over Nederland niets goeds. Over Joden daarentegen niets fouts.


De Volkskrant
, 08-04-2011, column door Arnon Grunberg

Lijfspreuk

Aan Bismarck, de man die Duitsland met veel sluwheid verenigde, wordt deze uitspraak toegeschreven: 'Geloof niets, tot het officieel is ontkend.'
    Bismarck had het kunnen zeggen, maar de uitspraak is afkomstig van de Engelse journalist Claud Cockburn.
    Laten we dit tot onze lijfspreuk maken.
    Als u leest dat de Europese belastingbetaler veel heeft uitgegeven om Griekenland te redden, dan kunt u er zeker van zijn dat er van alles en nog wat is gered, maar niet Griekenland.
    Als u hoort dat de NAVO-missie in LibiŽ een humanitaire catastrofe heeft voorkomen, wees ervan overtuigd dat die missie nog veel catastrofes zal veroorzaken.
    Als de heer Rutte zegt dat hij Nederland wil teruggeven aan de Nederlanders kunt u er een vermogen om wedden dat er niets valt terug te geven.
    Als de heer Opstelten het bestaan van God officieel ontkent, wordt het tijd om in Hem te gaan geloven.


Red.:   Cynisme. En: Laten we het toepassen op AG


De Volkskrant
, 09-04-2011, column door Arnon Grunberg

Het Westen

Als ik over 'het Westen' lees, bekruipt mij vaak twijfel. Wat wordt ermee bedoeld? Een plaats? De restanten van een ideologie? Een lifestyle?
    De trots die sommige mensen tentoonspreiden als het over het Westen gaat, is nauwelijks minder mal dan blinde haat tegen datzelfde Westen. Wat de trots zo mal maakt, is dat de spreker vooral trots lijkt te zijn op zichzelf.
    Wat wordt van de burger verwacht in dat Westen? Hij moet geld uitgeven, mooi zijn, wat misschien hetzelfde is als jong zijn, seksueel actief zijn, hij moet begerig naar etalages en vrouwen van anderen kijken, succesvol zijn.
    Er zijn ergere burgerplichten denkbaar.
    Sommige mensen menen dat de westerling beschaving moet verspreiden en onderdrukte volken moet bevrijden. Zij leven in het Westen, zij spreken namens het Westen, maar zij begrijpen het Westen niet.
    De idealen van het Westen zijn van esthetische aard.
    Dat is misschien maar beter ook.


Red.:   De semitische nomade weet 't zeker: de westerse ideeŽn zijn alleen consumentisme en jeans. Of: De trots die de semitische nomade ten toon spreid ...


De Volkskrant
, 13-04-2011, column door Arnon Grunberg

Kapitalisme

Er zijn vermoedelijk nog mensen te vinden die hopen dat het kapitalisme een snelle dood sterft - of zij weten waarop zij hopen vraag ik me af - maar zich actief inzetten voor het einde van het kapitalisme, dat doet bijna niemand meer.
    Marx en Engels schreven in het Communistisch Manifest dat de bourgeoisie de mannen heeft voortgebracht, te weten de arbeiders, die de 'wapens zullen hanteren' tegen de bourgeoisie. De arbeiders hebben de geneugten van de bourgeoisie ontdekt.
    Het enige wat het kapitalisme nog kan bedreigen is het kapitaal zelf en de laatste revolutionairen zijn bankiers en hedgefondsmanagers.
    Des te ironisch dat SP-voorman Roemer een open brief schrijft aan de Nederlandse bankiers met het verzoek om matiging.
    Kennelijk willen ze zelfs bij de SP geen revolutie.
    Mocht u nog ouderwets links zijn en hopen op de revolutie, dan raad ik u aan bankier of hedgefonds-manager te worden.


Red.:   AG kapitalisme-aanhanger...hoe verrassend ...

 


De Volkskrant
, 14-04-2011, column door Arnon Grunberg

Legitiem

Verleden week schreef ik iets over de legitimiteit van geweld naar aanleiding van een column van Thomas von der Dunk op de website van de Volkskrant.
    Von der Dunk reageerde daarop. (Hij noemt mij consequent Arnold, vermoedelijk leest hij slordig of schrijft hij slordig of allebei tegelijk.)
    Von der Dunk stelt dat sommige mensen, inclusief kinderen, niet moeten zeuren als ze bepaald gedrag met de dood bekopen.
    Maar de grootste misdadigers hebben het recht, ook in juridische zin, te zeuren als ze bedreigd worden met de dood.
    En zou geweld niet alleen legitiem maar ook effectief moeten zijn?
    Van oudsher hebben agitatoren, linkse en rechtse, het doden verheerlijkt en goedgepraat. Voor hen is menselijk beendermeel de mest waardoor de bloemen van de betere wereld zullen bloeien.
    Het moorden zelf laten de agitatoren meestal over aan mindere goden. Daar voelen ze zich dan weer net iets te goed voor.
 

Red.:    AG schrijft dit keer over de legitimering van het geweld van hen die een beroep doen op de boeken van Zion. Van oudsher hebben voor hen het soort agitatoren als AG het doden verheerlijkt. Voor hen is menselijk beendermeel de mest waardoor de bloemen van de betere wereld zullen bloeien. Het moorden zelf laten de agitatoren meestal over aan mindere goden. Daar voelen ze zich dan weer net iets te goed voor.


Uit: Volkskrant.nl, Opinie, 11-04-2011, column door Thomas von der Dunk

Over de legitimiteit van gewelddadig verzet

De kernvraag die aan IsraŽl en haar door dik-en-dun-verdedigers gesteld moet worden is wat zij zouden doen indien ze zich in de situatie van de Palestijnen zouden bevinden.

...     Tussen de ene vorm van eigenrichting en de andere vorm van eigenrichting bestaat duidelijk samenhang. Arnold Grunberg stelde 6 april dat het oorlogsrecht onderscheid maakt tussen strijders en burgers. Dat klopt. Dat vergt alleen wel ťťn ding: dat de burgers zich inderdaad als burgers gedragen. Dat is hier niet het geval - ik heb daarom ook nadrukkelijk onder≠scheid gemaakt tussen het internationaal erkende wettige grondgebied van de staat IsraŽl en het daarbovenop Geroofde Land.
    De nederzettingen zijn niet slechts 'illegaal'. De bewoners ervan beschouwen zich grotendeels als strijders voor de 'herovering' van het hele Heilige Land en maken zich doelbewust tot onderdeel van de politiek van de meeste opeenvolgende IsraŽlische regeringen om onder het voorwendsel van een - als zodanig, geÔsoleerd beschouwd, immers legitiem - streven naar veiligheid de etnische balans in het Palestijnse deel van het oude mandaatsgebied Palestina ≠duurzaam in eigen voordeel te verschuiven.
    Precies dat wat wij voor onaanvaardbaar verklaren wanneer Afrikaanse, Arabische of Aziatische macht≠hebbers dat proberen. In het geval van Milosevic in Kosovo was dat voor de NAVO in 1999 zelfs reden tot militair ingrijpen.   ...


De Volkskrant
, 15-04-2011, column door Arnon Grunberg

Humaan slachten

Het is de vraag of het doden van een koe wezenlijk verschilt van het doden van een mens. In Dierenleven suggereert J.M. Coetzee dat als het dier al gedood moet worden van het doden het best een ritueel, misschien zelfs een sacraal ritueel gemaakt kan worden: 'Stierenvechten geeft ons volgens mij hier een aanwijzing. Dood gerust het dier, zeggen ze, maar maak er een krachtmeting van, een ritueel en eer je tegenstander om zijn kracht en dapperheid.'
     Dat een mogelijk verbod op onverdoofd ritueel slachten bedoeld is om met name de islamitische minderheid te kleineren, is evident. Het debat impliceert ook iets anders. De overtuiging dat verdoofd slachten humaan is.
    Het nieuwe humanisme: wij doden dieren en mensen humaan.
    Laten we dan ook maar het bombarderen van de burgerbevolking legaliseren. Mits van tevoren in het te bombarderen gebied op grote schaal verdovingsmiddelen worden verspreid.


Red.:    Bekende verdovingsmiddelen: "Palestijns terrorisme", "zelfmoordaanslagen", holocaust,  IsraŽlische burgers, Arafat, Hamas, enzovoort. "Islam is vrede", enzovoort.  "Kaddhafi is een schurk", "Milosevic is een schurk", enzovoort.


De Volkskrant
, 16-04-2011, column door Arnon Grunberg

Hartstochten

In Vic van de Reijts biografie over Elsschot is dit prachtige citaat van Elsschot te vinden: 'Het gaat immers niet aan, voor iemand die vrouw en kinderen ten laste heeft, zich telkens af te zonderen om de leden van zijn gezin en zijn eigen binnenste van uit een hoek te gaan bespieden (...) om uit hun bloed voor vreemden een filtraat te bereiden.'
    Mijn vermoeden wordt hier bevestigd: de schrijver is een vampier die de mensen uitzuigt.
    Maar als hijzelf ook zijn materiaal is, zou hij zichzelf dan leegzuigen?
    Uit alle literatuur spreekt dat de mens zijn hartstochten niet kent, erdoor wordt overvallen op onverwachte momenten en dat ze vernietigender blijken te zijn dan hij vermoedde. Ironisch dat de schrijver steeds over die hartstochten schrijft en er zelf aan ontkomt. In de namiddag hoor ik soms de lokroep van de verzengende en vernietigende wereld van de menselijke hartstochten.
 

Red.:   Natuurlijk heeft, zoals de ingezonden briefschrijfster al opmerkte, AG het over zichzelf. Zijn eigen vernietigende hartstochten.


De Volkskrant
, 18-04-2011, column door Arnon Grunberg

Binden

Het Nationaal Historisch Museum bestaat nog niet, maar de directeur, Erik Schilp, probeerde zaterdag in de Volkskrant de vraag wat ons bindt te beantwoorden. Taal is dat volgens Schilp niet, een Nederlands paspoort evenmin. Wat ons bindt, is het verleden en dat formuleert Schilp zo: 'Verhalen van helden en schurken, van idealisten en opportunisten, van grote en kleine luiden, van Nederlanders en buitenlanders, een gezamenlijk dus sociaal bindend avontuur.'
    Een vriend van me die lesgeeft aan de universiteit van Rochester vertelde me dat hij nog nooit een student had ontmoet die slecht schreef, maar helder dacht. Ik vrees dat hij gelijk heeft.
    Ik gun iedereen nationalisme. Maar moeten wij echt meer binding voelen met een andere Nederlander dan met een Belg, een Zwitser of een Amerikaan?
    Laten we nu met z'n allen roepen: 'Hurra! Hurra! Der Osterhase ist wieder da.'
    Dat is weliswaar Duits, maar het bindt enorm.


Red.:   Binding? Dat hoeft absoluut niet, voor Nederlanders (wordt vervolgd).
    Een vriend van me die lesgeeft aan de universiteit van Rochester vertelde me dat hij nog nooit een student had ontmoet die slecht schreef, maar helder dacht. Ik vrees dat hij gelijk heeft. Ernstige denkstoring.
 


De Volkskrant
, 19-04-2011, column door Arnon Grunberg

Vooruitgangsgeloof

Renť Cuperus schreef maandag in de Volkskrant: 'Nederland mist een inspirerend vooruitgangsgeloof.'
    Wat houdt 'vooruitgangsgeloof' in? In deze context opwaartse sociale mobiliteit, het geloof dat de kinderen het beter hebben dan hun ouders.
    Maar onder sommige bevolkingsgroepen in Nederland is de opwaartse sociale mobiliteit vrijwel tot stilstand gekomen.
    En achter vooruitgangsgeloof gaat dikwijls stiekeme hoop schuil op een egalitaire samenleving.
    Wie een egalitaire samenleving wil, heeft vrees ik maar een keus: het klooster in. Zelfs dan moet hij goed kiezen welk klooster.
    Vrijwel elke samenleving kweekt teleurgestelde burgers, omdat niet iedereen op de eerste rij kan zitten. (Zij die daar zitten, merken dat de eerste rij vies tegenvalt.)
    De logica van de kleine burgerij is tegenwoordig: ik ben teleurgesteld, dus de maatschappij moet veranderen. Dat is onzin. Zonder in lethargie te vervallen doet iedereen er goed aan zijn falen en teleurstellingen te accepteren. Er is een medicijn beschikbaar: melancholie.


Red.:   Achter vooruitgangscynisme gaat dikwijls stiekeme hoop schuil op een aristocratische en reactionaire graaisamenleving. Wie een aristocratische en reactionaire graaisamenleving wil, heeft vrees ik maar een keus: het schavot op. Zelfs dan moet hij goed kiezen welk schavot.(zie die daar staan en goed kiezen merken dat het lijden reuze meevalt). De logica van de oligarchie is tegenwoordig: ik kan vrij graaien, dus de maatschappij moet zo blijven. Dat is onzin. Zonder in lethargie te vervallen doet de oligarchie er goed aan haar volvulling en lot te accepteren. Er is een medicijn beschikbaar: boter.


De Volkskrant
, 20-04-2011, column door Arnon Grunberg

Schaamte

Op maandag stond deze overlijdensadvertentie in de Volkskrant: 'Loden Vogel vliegt niet meer.'
    Onder het pseudoniem Loden Vogel schreef de psychiater Louis Tas Dagboek uit een kamp.
    In de nazomer van 2008 had ik ter voorbereiding op colleges die ik aan de universiteit van Leiden zou geven een gesprek met Tas. Ik wilde weten hoe een psychiater over het begrip 'waarheid' dacht.
    Tas zei dat schaamte gebrek aan empathie is met jezelf. Later kwam ik die bewering tegen in het voorwoord bij Dagboek uit een kamp.
    Tijdens het gesprek bleek dat Tas ervan overtuigd was dat schaamte nergens goed voor was en overwonnen moest worden. Daarin verschil ik nog altijd met hem van mening. Niet alleen denk ik dat schaamte onoverwinnelijk is, ik geloof dat schaamte de kern is van onze menselijkheid. De mens is een dier dat zich ervoor schaamt dat hij geen god is.


Red.:   Tas is hartstikke Joods. Welk soort binding, zie twee dagen terug, dus wel eerbaar is.
    En van dat Joodse heeft AG dus die fascinatie met feit dat hij wel/geen god is.

   

De Volkskrant
, 21-04-2011, column door Arnon Grunberg

Verboden

Nogal wat mensen willen allerlei zaken verbieden. Om de wereld beter te maken uiteraard. Van de boerka via het besnijden van jongetjes en gewelddadige computerspelletjes tot en met TunesiŽrs op het station van Ventimiglia.
    Om te beginnen zijn verboden vaak niet effectief, denk aan de drooglegging in Amerika. En verder is een samenleving niet gebaat bij een zo groot mogelijk aantal verboden - dat zou een politiestaat opleveren - maar bij een zo klein mogelijk aantal verboden.
    Natuurlijk heeft een staat wetten nodig om anarchie te voorkomen, maar mensen zouden zoveel mogelijk moeten kunnen leven zoals zij willen. Laissez faire, laissez passer. Ook als dat in mijn ogen of die van de buurman een tikkeltje immoreel is.
    Zowel gelovigen als ongelovigen lijken erop uit te zijn de zonde te willen uitroeien. Een hopeloze kruistocht. Wie de zonde wil uitroeien moet de gehele mensheid zachtjes in laten slapen.


Red.:   Het credo van de neoliberaal. Vanwege migranten - Tunesische migranten. Oudtestamentisch migratiefundamentalisme.
 


De Volkskrant, 22-04-2011, column door Arnon Grunberg

Invriezing

'Ik heb geen bezwaar tegen die invriezerij,' schreef Aleid Truijens woensdag in de Volkskrant. Ze had het over eicellen, niet over etenswaren.
    Tegen invriezing heb ik ook niets. Truijens meent wel dat vrouwen van in de dertig te kritisch zijn. Het is geen kwestie van te kritisch zijn, wij in het Westen zijn tegenwoordig allemaal gewend onze risico's te spreiden. We zijn wandelende hedgefondsen. Wij willen niemand beminnen van wie het verlies ons ondraaglijk voorkomt. Kinderen zijn wellicht de uitzondering. Wij streven niet naar extase, per definitie gevaarlijk en potentieel destructief, maar naar veiligheid en stabiliteit. Onze voorstelling van geluk is het buiten de deur houden van wanhoop en pijn. Onze partner veranderen we het liefst in een huisdier omdat dat bijdraagt aan ons gevoel van veiligheid.
    Allemaal begrijpelijk. Maar als geluk nauwelijks meer te onderscheiden is van een goede inboedelverzekering, heb je misschien ook iets verloren.


Red.:   Weer boordevol met de eigen neuroses.
    Bevriend met filosoof Cobben, zie filosofie.


De Volkskrant, 27-04-2011, column door Arnon Grunberg

Deraa

Syrische tanks zijn de stad Deraa binnengetrokken om een eind aan de volksopstand te maken. Bij deze actie zijn tot nu toe minstens 25 doden gevallen. Volgens een woordvoerder van het Syrische leger had de bevolking van Deraa aan het leger gevraagd om in te grijpen.
    Buitenlandse journalisten zijn vrijwel niet in SyriŽ aanwezig en als ze er zijn is hun bewegingsvrijheid beperkt.
    Hoe repressiever het regime hoe langer het standhoudt; hoe minder beelden van de opstand kunnen worden verspreid hoe onverschilliger de wereld is.
    En sommige doden hebben nu eenmaal meer recht op onze verontwaardiging dan andere doden.
    Ach, wij verhouden ons tot de rest van de wereld als de Partij voor de Dieren tot het dier. Onze liefde uit zich door het stilzwijgend toejuichen van het humane slachten.
 

Red.:   IsraŽlische tanks zijn de stad Gaza binnengetrokken om een eind aan de volksopstand te maken. Bij deze actie zijn tot nu toe minstens 1200 doden gevallen. Volgens een woordvoerder van het IsraŽlische leger had de bevolking van IsraŽl aan het leger gevraagd om in te grijpen.
    Buitenlandse journalisten zijn vrijwel niet in Gaza aanwezig en als ze er zijn is hun bewegingsvrijheid beperkt.
    Hoe repressiever het regime hoe langer het standhoudt; hoe minder beelden van de opstand kunnen worden verspreid hoe onverschilliger de wereld is.
    En sommige doden hebben nu eenmaal meer recht op onze verontwaardiging dan andere doden.
    Ach, wij verhouden ons tot de rest van de wereld als de Partij voor de Dieren tot het dier. De liefde van de schrijvende buitenlandse IsraŽliŽrs voor de IsraŽliŽrs uit zich door het stilzwijgend toejuichen van het humane slachten.


De Volkskrant, 28-04-2011, column door Arnon Grunberg

Doden

De Roemeense filosoof Emil Cioran noteerde: 'Door de onmogelijkheid te doden of mijzelf te doden, ben ik verdwaald in de literatuur.'
    Dat eerste heeft hij met ons gemeen, een enkele uitzondering daargelaten. Wij kunnen niet meer doden, geen anderen, geen beesten en niet onszelf.
    Het doden hebben we uitbesteed en verbannen naar de periferie.
    Een slachthuis zul je in de stad niet vinden. Het doden van mensen gebeurt vooral op continenten waar het leven minder waard schijnt te zijn, Afrika en AziŽ.
    Wij plukken de vruchten van dat doden en kunnen er tegelijkertijd moreel verontwaardigd over zijn. Een ideale situatie.
    Het uitbesteden van het doden is natuurlijk een resultaat van het voortschrijdend beschavingsproces, maar de vraag is of dit niet ook een verzwakking betekent. Zou een samenleving waarin de middelmatigheid wordt verheerlijkt een lang leven zijn beschoren?
 

Red.:   Neoliberaal staat inderdaad heel dicht bij reactionair.


De Volkskrant, 29-04-2011, column door Arnon Grunberg

Apocalyps

Otto Dix, die zich tijdens de Eerste Wereldoorlog vrijwillig opgaf om mee te vechten aan Duitse zijde heeft een prachtige serie etsen gemaakt getiteld Der Krieg. Hoewel de loopgravenoorlog niet meer bestaat, geven deze etsen een betere indruk van wat oorlog is dan menige reportage.
    Op de tentoonstelling is ook een schilderij van George Grosz te zien. Een varken met menselijke trekken kust een meisje dat vermoedelijk van lichte zeden is.
    Wie op deze tentoonstelling rondloopt begint te geloven dat een op handen zijnde apocalyps onvermoede krachten in mensen losmaakt. Seks vlak voor de apocalyps moet iets geweldigs zijn.


Red.:   Laatste: de lichtelijk gestoorde alfa-geest.


De Volkskrant, 02-05-2011, column door Arnon Grunberg

Sociaal-democratie

Gisteren vierde de PvdA haar 65ste verjaardag. Het zou niet terecht zijn te doen alsof de crisis van de sociaal-democratie te wijten is aan Job Cohen. Bij de laatste verkiezingen in Duitsland waren het de GrŁnen die wonnen. In Frankrijk lijkt het electoraat Marine Le Pen een aantrekkelijk alternatief voor Sarkozy te vinden. In Engeland moet Labour zich nog herstellen van Blair en Brown.
    De meeste idealen van de sociaal-democratie zijn in West-Europa gerealiseerd. Die verworvenheden liggen minder onder vuur dan sommigen ons willen laten geloven. Geen politicus in Nederland beweert dat de overheid het probleem is.
    De reŽel bestaande sociaal-democratie, ik zou zeggen het gehele politieke apparaat in Nederland, komt nauwelijks verder dan het verheerlijken van zieligheid en het verafschuwen van individuele prestaties. Ook moet ik bekennen dat het geloof dat Jezus op aarde is teruggekeerd in de vorm van de overheid, niet aan mij is besteed.


Red.:   In West-Europa heerst de dictatuur van het neoliberalisme. Vrijwel alle politici beweren dat de overheid het probleem is. En AG bekent dat het oude geloof van zijn volk in Jahweh teruggekeerd is als zijn geloof  in het neoliberalisme.
 


De Volkskrant, 05-05-2011, column door Arnon Grunberg

4 mei

Het bijwonen van herdenkingen kan je het gevoel geven dat de geschiedenis eigenlijk een grote didactische oefening is. Wat een geruststellende maar ook, vrees ik, een onware gedachte is.
    In Duitsland worden oorlogsmonumenten Mahnmale genoemd. De geschiedenis wil ons waarschuwen. Maar waarvoor precies, daarover lopen de meningen uiteen.
    In een poging toch maar lessen uit de geschiedenis te puren wordt het met historische feiten niet zo nauw genomen. Het gaat immers om het verhaal dat veel mensen moet aanspreken. Om deze reden zijn de meeste toespraken op 4 mei goedbedoeld maar ook tenenkrommend.
    Gisteravond was ik in Glion, iets boven Montreux. Ik keek uit over het meer van GenŤve.
    In Verraden testamenten schrijft Milan Kundera: 'Herinneren is een vorm van vergeten.'
    En een paar zinnen verderop: 'We sterven zonder te weten wat we hebben meegemaakt.'
    Het leek me goed om aan deze uitspraken te denken op 4 mei.


Red.:   Zo kennen we er nog wel een paar: zoet is zuur, groente is vlees, links is rechts, goed is fout, oorlog is vrede, enzovoort. Die laatste met dank aan George Orwell, wat meteen ook de waarde van dit soort opmerkingen illustreert: van totaal niets en zinlos, tot smerig en verderfelijk. Het is een typerende alfa-houding.

 

De Volkskrant, 06-05-2011, column door Arnon Grunberg

Trots

Afgelopen week nam ik in New York deel aan een discussie over diaspora. Oftewel over de vraag: hoeveel thuis heeft een mens nodig?
    De Turkse schrijfster Elif Shafak zei: 'Wij hebben minder wij nodig, want tegenover wij staat altijd zij.'
    In Nederland denkt men nog altijd dat er meer 'wij' nodig is, dat een burger een onveranderlijke identiteit moet hebben en een verhaal moet delen met zijn medeburgers - net zo'n dwaze gedachte als die dat een Nederlander best trots mag zijn op de verdiensten van zijn landgenoten.
    Identiteit als een verlengstuk van narcisme.
    Ik kom ervoor uit dat ik een regenworm ben, om eerlijk te zijn een minderwaardige en verachtelijke regenworm. Ik ben niet trots op het stukje grond waaruit ik ben gekropen maar andere regenwormen mogen best trots zijn op zichzelf of hun stukje aarde.
    Soms ben ik trots op het feit dat ik helemaal nergens trots op ben.


Red.:   Trots is 'ie wel degelijk: op zijn  nihilisme, cynisme, kosmopolitisme, en joods-zijn.

 


Uit: De Volkskrant, 07-05-2011, door Arjan Peters
 

'Arnon begon, ik stopte'

Volgende week verschijnen de brieven die de jonge Arnon Grunberg in 1992-'93 schreef aan de nog jongere Esther Krop. Achttien jaar later geeft zij ze uit, met zijn toestemming.

... 'Het scheppen van dingen sla ik nog steeds het hoogste aan. Maar meer dan in het verheerlijken van een moment, of in het uitdrukken van een bepaald soort berusting ligt voor mij het schrijven voor een belangrijk deel verborgen in de woede die ik voel en de drift. Ik ben woedend over mijn lot en woedend over mijn leven omdat het onvolmaakt is, omdat misschien alleen de dood het zou kunnen volmaken, en door te schrijven probeer ik iets daarvan te vervolmaken voordat het niet meer kan.' Dat schrijft hij me, en ook 'ik ben geobsedeerd door de vernietiging.'    ...


Red.:   Treffend. Nooit veranderd, dus.


De Volkskrant
, 09-05-2011, column door Arnon Grunberg

Onbruikbaren

Op zaterdag schreef Martin Sommer in de Volkskrant over de onderlaag van Europa en het beruchte boek van Thilo Sarrazin. Dat boek ging vooral over geboortepolitiek: Duitsers krijgen te weinig kinderen, immigranten te veel. Volgens Sarrazin zouden kinderen van immigranten niet intelligent genoeg zijn. Een dubieuze stelling, maar wat Sommer en Sarrazin goed zien, is dat er een overschot aan mensen is. De filosoof Peter Sloterdijk noemt dit een 'overschot aan onbruikbaren'.
    De onbruikbaren zijn economisch, en daarmee maatschappelijk, van generlei betekenis. Overal, links en rechts, wordt echter geveinsd dat deze onbruikbaren geholpen moeten worden. Dat helpen is een vrome leugen. Het gaat erom de onbruikbaren te dresseren zodat zij de maatschappij niet ontwrichten.
    Dat mag alleen niet gezegd worden.
    Zoals de gelovige de kerk niet mag demystificeren, zo mag de burger de samenleving niet demystificeren. Dat zou heiligschennis zijn.
 

Red.:   Ha heerlijk cynisme ...


De Volkskrant
, 12-05-2011, column door Arnon Grunberg

Vaderschap

Op woensdag berichtte Aleid Truijens in de Volkskrant dat slachtoffertjes van pesten naar een 'kanjertraining' worden gestuurd.
    Wie nog niet overtuigd was van zijn minderwaardigheid zal er na de kanjertraining nooit meer aan twijfelen.
    Truijens vergelijkt kinderen, op zijn minst de pesters, met hyena's. Van mijn lagereschooltijd herinner ik me dat gepeste kinderen gemeden werden, omdat we bang waren zelf gepest te worden, niet omdat we hyena's waren.
    Ik vroeg me af wat ik zou doen als mijn kind gepest zou worden.
    Na vijf minuten nadenken was ik ervan overtuigd dat ik ongeschikt ben voor het vaderschap.
    Ieder mens stelt zichzelf de vraag: is het goed dat ik besta?
    Lang geleden heb ik 'nee' op die vraag geantwoord en dat 'nee' is alleen maar luider geworden. Wie zijn eigen bestaan afkeurt en het toch voortzet, ontdekt het sardonische plezier. Het hele leven wordt een groot pervers genoegen.


Red.:   'Sardonisch plezier' = "cynische haat"
 

De Volkskrant
, 12-05-2011, ingezonden brief van Siem van der Hoorn (Den Haag)

Moeder

Iedere keer als Arnon Grunberg over zijn moeder schrijft, schiet ik vol.


De Volkskrant
, 13-05-2011, column door Arnon Grunberg

Boek

Over boekenprogramma's op televisie wordt altijd geklaagd. Althans door het kleine groepje mensen dat wel eens een boek leest en televisie kijkt.
    Een bevriende Duitse romanschrijver heeft een prachtig idee voor een boekenprogramma. Elke week komen drie mensen bijeen om over een boek te praten, twee vaste besprekers, de derde wisselt. Zij spreken elke week over hetzelfde boek, bijvoorbeeld De gebroeders Karamazov. Het programma kan jarenlang doorgaan.
    Om te beginnen zou dit de terugkeer van het dadaÔsme betekenen; 'with a vengeance', zoals de Amerikanen zeggen.
    Waar over cultureel ondernemerschap wordt gesproken wordt weinig anders bedoeld dan dat de middenstandsmentaliteit het hoogst haalbare is.
    Schrijvers, uitgevers, programmamakers, omroepbazen, zij allen dienen zich te gedragen als de slager die de klant achterna loopt en roept: 'Wilt u nog een stukje worst voor de hond, mevrouw?'
    Als het aristocratische denken bestaat, begint dat met de constatering: ik heb geen klanten.


Red.:   Elitarisme. Zou trouwens een wetenschapper eens moeten zeggen: "Ik heb geen klanten'... Hij zou onmiddellijk de hele alfa-wereld, bestuurders, poltici, journalsiten, over zich heen krijgen.
 


De Volkskrant
, 14-05-2011, column door Arnon Grunberg

Behoefte

Een vriend schreef me dat het ontkennen van de behoefte aan identiteit gevaarlijk is. Ik begrijp dat mensen behoefte hebben een min of meer samenhangend verhaal over hun leven te kunnen vertellen. Dat ze dat verhaal 'identiteit' noemen vind ik geen probleem. De mens wil nu eenmaal een verhaal en geen biochemisch proces. Problematischer wordt het als die behoefte aan identiteit gekoppeld wordt aan de behoefte deel uit te maken van een gemeenschap. Dan krijg je vragen als: wat is een Nederlander?
    Ik zou zeggen dat een Nederlander iemand is met een Nederlands paspoort, die in Nederland belasting betaalt en wellicht ook nog Nederlands spreekt.
    Vanwege de behoefte om deel uit te maken van een gemeenschap beginnen mensen ook een gezin. Later merken ze dat die gemeenschap niet alles is. Dan gaan ze scheiden. Of ze nemen een minnares omdat scheiden zielig is voor de kinderen.


Red.:   Tjonge... een volledige bekentenis: iedere kameel die de grens oversteekt wordt instantaan een koe. Behalve natuurlijk de joodse kameel. Die blijft kameel, en moet ritueel kunnen slachten, besnijden en al die andere dingen die een kameel een kameel maakt.
    Of ook: Afgekort: de Nederlandse identiteit is niets meer dan een administratieve handeling.


De Volkskrant
, 17-05-2011, column door Arnon Grunberg

Geboortepolitiek

Hoewel de storm rond Thilo Sarrazins boek Deutschland schafft sich ab in Duitsland al enige tijd geluwd is, duikt zijn naam in de Nederlandse pers regelmatig op alsof het vers nieuws zou zijn. Helaas wordt de naam Sarrazin vooral gebruikt door mensen die zijn boek niet hebben gelezen. Waarom zou je een boek lezen als je toch al een mening hebt?
    Bij ons geldt het adagium: gemakt dient de mens. Daaruit vloeit de gedachte voort dat elke inspanning dient te worden vermeden. Zo waart de feitenvrije mening door Nederland.
    Wie Sarrazins boek leest, zal merken dat de kern van dat boek bestaat uit de gedachte dat de staat actief geboortepolitiek moet gaan bedrijven. Hoe kweek je - het woord 'kweken' is in de context van Sarrazins boek op zijn plaats - intelligentere mensen?
    Dat wil in Nederland niemand horen.
    Wij verwarren onwetendheid met bescheidenheid.


De Volkskrant, 18-05-2011, column door Arnon Grunberg

Roekeloos

Het seksleven van politici gaat ons niets aan. Dat een politicus er drie minnaressen op nahoudt is alleen interessant als hij heeft verklaard dat overspel onzedelijk is. Of als de wet wordt overtreden of de minnares zijn functioneren kan beÔnvloeden. Zo heeft de voormalige Franse minister van Buitenlandse Zaken, Dumas, een verhouding gehad met de dochter van de Syrische minister van Defensie.
    Wat de misstap van Strauss-Kahn onbegrijpelijk maakt, is dat iemand die drieduizend dollar voor een suite uitgeeft ook een prostituee had kunnen bestellen. Het risico stond in geen verhouding tot de mogelijke winst.
    Vrijwel iedere man eindigt als vieze oude man, maar dat hoeft niet tot roekeloos gedrag te leiden.
    Ik stel me voor dat ik op 85-jarige leeftijd tegen mijn verpleegster in Zwitserland zeg: 'Mag ik mijn hand op uw billen leggen?'
    Waarop zij antwoordt: 'Een minuut. Daarna schrijf je verder aan je essaybundel.'
 


Red.:   Opvallend: geen cynische opmerkingen. En allen wat onbenul over niet-redelijk, terwijl iedereen weet dat dit over macht gaat. Verklaringen: 1: hij is ook oligarch. 2: Hij is ook joods. 3: 1 en 2.


De Volkskrant, 19-05-2011, column door Arnon Grunberg

Roem

In een kadertje bij een artikel over De Wereld Draait Door stond dinsdag in de Volkskrant: 'Ochtend: Matthijs van Nieuwkerk bereidt zich thuis voor: leest boeken en de krant, kijkt zo nodig dvd's.'
    Uit het kader blijkt ook dat de voorbereiding van de heer Van Nieuwkerk om tien uur is afgelopen. Dan vindt telefonisch overleg plaats.
    Het kan zijn dat de heer Van Nieuwkerk om 4 uur opstaat om te lezen, maar ik vrees dat wij ons zijn voorbereiding zo moeten voorstellen: 'Bladert de krant door, leest flapteksten van boeken, staart naar hoezen van dvd's.'
    Ooit was er een verband tussen prestatie en roem. Je kon iets goed en daarmee werd je wellicht beroemd. Tegenwoordig is roem de prestatie. Wat de beroemde mens goed kan, is beroemd zijn. Waardoor alle beroemde personen op elkaar lijken.
    Iedereen met zelfrespect zou zich moeten hoeden voor roem zoals voor een geslachtsziekte.


Red.:   Geen jood - en daar is het cynisme weer.
 


De Volkskrant, 20-05-2011, column door Arnon Grunberg

BHL

Een vriend van mij zei dat vergeleken met publieke intellectuelen in Nederland Bernard-Henri Lťvy (hierna te noemen: BHL) een verademing is. Als je de lat op de grond legt, dan is veel een verademing.
    BHL schreef een stuk, onder andere afgedrukt in NRC Handelsblad, waarin hij zijn vriend Dominique Strauss-Kahn (hierna te noemen: DSK) verdedigt.
    Wat in de versie die NRC afdrukte was verdwenen, is de suggestie van BHL dat het kamernummer van DSK iets met de zaak te maken zou hebben. Dat nummer was 2806 en op 28 juni beginnen de voorverkiezingen van de Socialistische Partij in Frankrijk.
    Het kamernummer zou DSK hebben herinnerd aan die voorverkiezingen. BHL: als het waar is dat DSK een kamermeisje heeft aangerand, dan deed hij dat omdat hij geen president van Frankrijk wenste te worden.
    Volgens mij moet deze theorie serieus worden genomen. Waar eros opduikt, is destructie nooit ver weg.


Red.:   En daar is nog een ander lid van de club - elders hebben ook Marbe en Pam nog zachte woorden over voor DSK.



De Volkskrant, 21-05-2011, column door Arnon Grunberg

Moestuin

'We gaan een moestuin voor je moeder aanleggen,' zei een vriend. 'Dan kan ze groente en kruiden uit haar eigen tuin eten.'
    De vriend had een site gezien van een jongeman, makkelijkemoestuin.com. Hij meende dat mijn moeder het voorbeeld van de jongeman diende te volgen.
    'Heb je het met haar besproken?', vroeg ik op weg naar het tuincentrum.
    'Ja', zei de vriend, 'ze vond het uitstekend.'
    We arriveerden bij mijn moeder met spullen voor twintig moestuinen.
    In de tuin zei ze: 'Ik wil dit niet.'
    Ik kreeg medelijden met de vriend, hij was de zakken aarde aan het uitladen.
    'Dan kun je aardbeienplantjes zien groeien', zei ik.
    'Ik haat aardbeienplantjes.'
    'Daar is een dode hoek', probeerde ik, 'geknipt voor een moestuin.'
    'Ik ben zelf een dode hoek', riep mijn moeder, 'ik wil geen moestuin.'
    Toen begon de vriend de zakken aarde weer in de auto te laden.


Red.:    Joods neuroticisme. Bij moeder en zoon (o.a. extreme moederbinding)



De Volkskrant, 23-05-2011, column door Arnon Grunberg

Pariastaat

In de IsraŽlische krant Ha'aretz waarschuwt de historicus Zeev Sternhell dat IsraŽl onder leiding van Netanyahu op weg is om een pariastaat te worden.
    Voortzetting van de status quo, wat de intentie van Netanyahu lijkt te zijn, zal de pariastatus van IsraŽl inderdaad vergroten. Niet Iran is de grootste bedreiging voor IsraŽl, maar de conservatieve religieuze krachten in de IsraŽlische politiek.
    Obama heeft al zijn adviseurs laten weten dat hij niet gelooft dat Netanyahu concessies zal doen om vrede met de Palestijnen te bereiken.
    Wie Theodor Herzls Jodenstaat heeft gelezen weet dat Herzl een Oostenrijk in het Midden-Oosten voor ogen had. Zijn boek is niet gespeend van paternalisme ten opzichte van de Arabieren, maar zijn idee was een geseculariseerde, agrarische natie met apfelstrudel.
    Zoals ik al eerder betoogde, was het voor alle betrokkenen beter geweest als de Joodse staat in 1948 ergens op Oostenrijks of Beiers grondgebied was gesticht.
 

Red.:   Israel - geen cynisme.



De Volkskrant, 24-05-2011, column door Arnon Grunberg

Nazigrappen

Op zaterdag schreef Merlijn Schoonenboom in de Volkskrant over nazigrappen en het Duitse woord voor rijbewijs: FŁhrerschein - inderdaad een hoogst merkwaardig woord. Dat 'rijbewijs' in de DDR Fahrerlaubnis werd genoemd wist ik niet.
    Toen ik onlangs in Nijmegen een werkgroep over literatuur en traumaverwerking leidde, zat er onder mijn gehoor ook een Duitse studente. Hoewel zij inmiddels tot de derde generatie behoort, vertelde zij hoezeer het verleden nog op haar en haar leeftijdsgenoten drukte.
    Zij merkte op dat in Duitsland de afkorting AH maar een ding kan betekenen. Zoals bekend betekent AH in Nederland iets anders.
    Een vriend van haar zei tegenwoordig: 'Ik ga naar Adolf', als hij naar de supermarkt ging.
    Mijn studenten moesten hierom een beetje lachen.
    Ik weet niet of deze grap als vorm van traumaverwerking moet worden beschouwd. Hooguit illustreert de grap het ongemak dat aan het verleden en de supermarkt kleeft.
 

Red.:   En daar is het cynisme weer terug - dit is de milde vorm.



De Volkskrant, 25-05-2011, column door Arnon Grunberg

Risico

Wie geld uitleent loopt risico. Hoe hoger de uitlener het risico in zal schatten hoe meer rente hij zal vragen. Risicoloos geld uitlenen is een illusie, zelfs Amerikaanse staatsobligaties zouden waardeloos kunnen worden.
    Telkens hoor je dat wij Griekenland helpen. Griekenland heeft schulden en het kan die wellicht niet aflossen. In dit geval helpen wij dus niet zozeer Griekenland als wel de beleggers die geld hebben geleend aan Griekenland.
    Het is niet onredelijk om te zeggen: ik heb 100 euro geleend, ik kan dat niet terugbetalen, ik betaal 70 euro terug, dat is voor mij het maximaal haalbare en zo blijft uw verlies beperkt.
    In zijn column in de Volkskrant van woensdag verwees Pieter Hilhorst naar de econoom Barry Eichengreen, die precies dit scenario voorstelt.
    De oorlog tegen het risico is onwinbaar.
    Onderdeel van het spel, en daarin zit de schoonheid, is dat er verloren kan worden.


Red.:   De elite neemt het investeringsbesluit met risico. Gaat het goed: krijgen zij de miljarden. gaat het fout, betalen de burgers. Eichengreen: joods (Wikipedia). talloze mensen hebben hetzelfde voorgesteld, en het is niet meer dan gezond verstand.
 



De Volkskrant, 26-05-2011, column door Arnon Grunberg

Hel

Een vriend zei: 'Ik ben nu vader, man en filosoof. Voor vrienden en de wereld is er geen tijd.' Ik begreep dat: ik ben schrijver, zoon, peetvader en minnaar. Onlangs zei iemand tegen mij: 'Voor gezelligheid geen tijd zeker?'
    'Dus een kind is een soort van Innere Emigration?' vroeg ik aan de vriend.
    Dat beaamde hij.
    Je kunt een kind nemen om de wereld te ontvluchten, ik heb daar begrip voor. Voortplanting is escapisme - ooit had ik een vriendin die een kind wilde om de eenzaamheid te bestrijden. Een huisdier lijkt mij daarvoor geschikter.
    Maar als het kind de kleuterschool betreedt, eindigt de vlucht uit de wereld. Ik moest denken aan een moeder die mij had verteld dat het schoolplein een Sodom en Gomorra was waar het overspel werd besproken, gepland en soms zelfs uitgevoerd.
    Sartres uitspraak kan verbeterd worden: de hel, dat zijn de andere ouders.


Red.:   Daar is het volbloed cynisme weer.



De Volkskrant, 27-05-2011, column door Arnon Grunberg

GrŁnen

In Bremen zijn verkiezingen gehouden. Die GrŁnen werd de tweede partij met 22,5 procent van de stemmen, groter dan de CDU. De liberale FDP haalde de kiesdrempel niet.
    In Baden-WŁrttemberg is inmiddels een regering van Die GrŁnen en de SPD geÔnstalleerd, met de sociaal-democraten als junior partner.
    Het blijft verbazingwekkend dat de proteststem in Duitsland naar een partij gaat die voortkomt uit de gesmoorde revolutie van 1968. Hebben wij niet gehoord dat 1968 alleen ellende heeft voortgebracht? Individualisering, vrije seks en de afbraak van autoriteit, waardoor de burger als een ongeleid projectiel door de ruimte is gaan zweven.
    Die GrŁnen is geen protestpartij meer en de Duitse middenklasse ziet de vijand kennelijk niet in het gesubsidieerde toneel en de immigrant.
    Een socioloog zou onderzoek moeten doen naar de Duitse en Nederlandse middenklasse. Het (vooralsnog) ontbreken van een Duitse Wilders is te opmerkelijk om niet nader onderzocht te worden.
 

Red.:   Thilo Sarrazin. In Duitsland is PC nog virulenter (oorlog, schuld). De Ned. "middenklasse" ziet de vijand in de gewone burger die orde en netheid wil.



De Volkskrant, 28-05-2011, column door Arnon Grunberg

Mladic

In 2006 en 2009 bezocht ik Podgorica, hoofdstad van Montenegro, waar de broer van Radovan Karadzic een cafť heeft. Niet alleen in dat cafť maar eveneens daarbuiten werd Karadzic als een held vereerd. Waar de ene persoon een massamoordenaar ziet, ziet de andere een held. Denk ook aan het dorpje Amstetten, waar pas onlangs Adolf Hitler geschrapt werd als ereburger, en dat tegen de zin in van twee raadsleden van de ooit liberale, maar tegenwoordig rechtsradicale FP÷.
    Verwonderlijk is het niet dat een groot gedeelte van de Servische bevolking Mladic nog altijd als een held ziet. De menselijke neiging om in bloeddorst heldendom te zien is moeilijk te overwinnen.
    Op vrijdag schreef Peter Giesen in de Volkskrant: 'Soms heb je agressie nodig, om niet machteloos te staan tegenover de barbarij.'
    Ik vrees dat Mladic oprecht dacht de barbaren te bestrijden toen hij opdracht gaf voormalige landgenoten uit te roeien.


Red.:  Ik vrees dat AG oprecht denkt de barbarij te bestrijden door zijn schijverijtjes
 


De Volkskrant, 30-05-2011, column door Arnon Grunberg

Karremans

Het woord 'sneuvelbereidheid' wordt gebruikt door mensen die zelf niet tot sneuvelen bereid zijn, maar wel vinden dat anderen daar niet zo moeilijk over moeten doen.
    De arrestatie van Mladic leidde tot een terugkeer van overste Karremans. Er kon geen artikel over Mladic verschijnen of Karremans' uitspraak over de pianist werd aangehaald.
    Zoals Bas Heijne zaterdag in NRC Handelsblad betoogde, dient de hoon waarmee wij Karremans overladen slechts om onszelf beter te voelen.
    Op vrijdag kopte De Telegraaf met grote letters: 'Gerechtigheid'. Terwijl je zou kunnen zeggen dat Mladic slechts deed waartoe De Telegraaf al jaren oproept: de islamitische opmars stoppen voor die Wenen bereikt.
    Als de PVV haar beginselen serieus neemt, dan werkt ze aan eerherstel voor overste Karremans.
    Het morele oordeel over Karremans verdient nuancering, maar zeker kun je zeggen dat hij het gedogen in praktijk bracht lang voordat het in Nederland modieus werd. Noodgedwongen uiteraard.


Red.:   Natuurlijk is de hoon waarmee AG de PVV overlaadt slechts bedoeld om zichzelf beter te voelen. En zou hij het liefst de opmars van die KaukasiŽrs stoppen en ze in de hel van Jahweh zien.
 


De Volkskrant, 01-06-2011, column door Arnon Grunberg

Zielig

Tijdens een literair festival in Zagreb vroeg een dame: 'Denkt u aan politieke correctheid tijdens het schrijven?'
    Ik moest toegeven dat ik daar zelden aan dacht, maar ik vermoedde dat ze bedoelde dat het afgelopen moest zijn met de dictatuur van de politieke correctheid. Dat klopte.
    Een gedachte die ook in Nederland telkens opduikt: we hebben altijd geweten dat negers lui zijn en Joden van geld houden, maar dat mochten we een tijdje niet zeggen. Nu kunnen we de waarheid weer verkondigen en ook nog lekker stout zijn, want de politieke correctheid blijft regeren.
    In Nederland vindt men vooral zichzelf zielig. De Dutchbatters die in Srebrenica hebben gediend zijn getraumatiseerd en zielig.
    De vermoorde moslims, die zijn niet zielig. Die zijn gewoon dood.


Red.:   Leugen 1: Nederland zelfbevlekt zich dat de iets fout hebben gedaan. Leugen 2: Nederland roept keihard dat negers gelijkwaardig zijn. Leugen 3: Nederland stopt iedereen die zegt dat Joden van geld houden in gevangenis. Leugen 4: Nederlanders vinden de vermoordde moslims oneindig zielig. leugen vijf:: Nederlanders vinden vermoorde ServiŽrs totaal niet zielig.

 


De Volkskrant, 30-05-2011, column door Arnon Grunberg

Duits

Op vrijdag schreef Merlijn Schoonenboom in de Volkskrant over Nederlandse politici op bezoek in Duitsland en hun gebrekkige beheersing van het Duits.
    De heren Rutte en Rosenthal spreken geen woord Duits. De heer De Jager blijkt slechts een Nederlandse variant op het Engels te beheersen.
    De heer Rosenthal beantwoordde onlangs een in het Engels gestelde vraag in het Nederlands, terwijl een Duitse minister zonder tolk aanwezig was. Over fatsoen gesproken.
    Het heeft er alle schijn van dat de ministers van het kabinet-Rutte zich boven de prestatiemaatschappij verheven wanen. Wat hun intense provincialisme goed typeert.
    Onlangs berichtten de kranten dat de heer De Jager eindelijk een partner had gevonden. Ik stel voor dat de partner van de heer De Jager tegen hem zegt: 'Eerst Duits leren en afvallen, dan pas hebben we weer seks.'
    Ook een minister moet af en toe worden gedisciplineerd.


Red.:   Eerst maar eens leren tot twee tellen en die puisten van de kop. Vooral een broodschrijvende cynicus moet  regelmatige worden gedisciplineerd.

De Volkskrant, 01-06-2011, ingezonden brief van Lonny Fennis (Houten)

Uiterlijk en deskundigheid

Ik stel voor dat de partner van Arnon Grunberg (Voetnoot, 31 mei) tegen hem zegt: 'Stoppen met het relateren van uiterlijk aan deskundigheid, dan pas hebben wŪj weer seks.'
    Overigens, waarom spreken Duitse ministers geen Nederlands, of ten minste Engels? Daar hoor ik niemand over.

 
 


De Volkskrant, 03-06-2011, column door Arnon Grunberg

Afspraak

Toen ik op dinsdagavond op mijn hotelkamer in Zagreb aankwam, vond ik een mail van Marita Keilson-Lauritz, de vrouw van Hans Keilson. 'Omdat het afzeggen van uw bezoek hier bij de verdrietige dingen van de laatste weken hoorde', schreef ze, 'bericht ik toch maar persoonlijk dat het nu helaas te laat is voor het voorgenomen gesprek. Jammer. Hij had zich erop verheugd.'
    Eerder dit jaar schreef ik een stuk over Keilsons werk voor NRC Handelsblad. In een van de bijfiguren van zijn boek In de ban van de tegenstander meende ik de Duitse jood en verzetsstrijder Gerhard Badrian te herkennen. Ik vroeg aan Keilson of dat klopte. Hij antwoordde dat hij Badrian goed gekend had. Zo kwam het idee voor de afspraak tot stand.
    Wat Keilsons werk zo goed maakt, is dat hij het lijden niet verheerlijkt of uitbaat. Lijden moet in relatieve stilte overwonnen worden.


Red.:   Over joden: geen cynisme en zelfs enige warmte.
 


De Volkskrant, 04-06-2011, column door Arnon Grunberg

Kafka

Het meest verbazingwekkende aan het proces tegen Wilders is dat de aangeklaagde in zijn slotwoord Kafka citeert. Eerder al betuigde de heer Bosma zijn liefde voor de dichteres Eybers - de PVV kan een leesclub worden. Iets wat ik toejuich.
    Op Kafka na kunnen we over de rede van Wilders kort zijn. Eeuwenlang hebben filosofen geprobeerd te bepalen wat waarheid is. De heer Wilders maakt de filosofie overbodig: waarheid is wat hij zegt.
    Ook het probleem van de vrijheid lost Wilders op. Voor hem is er geen onderscheid tussen waarheid en vrijheid, dus vrijheid heerst daar waar gebeurt wat hij zegt.
    Met de combinatie van sentimentaliteit en zelfmedelijden representeert Wilders' rede de moraal van de kleinburger.
    Jammer dat zijn tekstschrijver niet ook het verhaal 'Voor de wet' van Kafka heeft gelezen. Daarin probeert een man toegang te krijgen tot de wet. Het lukt hem niet.


Red.:   Grote woorden. Stel je voor. Die mogen alleen multiculturalisten, moslims en joden gebruiken


De Volkskrant, 06-06-2011, column door Arnon Grunberg

Vetzucht

Een tijd geleden woonde ik in New York een discussie bij over engagement. Een Franse academicus begon zijn bijdrage in het Engels met de woorden: 'Sorry, maar ik spreek het lokale dialect niet.' Daarna ging hij over op het Frans.
    Een Franse academicus kan zich zoiets ternauwernood permitteren, Nederlandse ministers behoren acceptabel Engels, Duits en Frans te spreken. Anders laten ze zich maar bijscholen.
    Over gebrekkige talenkennis van onze ministers schreef ik eerder. Ik voegde eraan toe dat de heer De Jager ook wat zou kunnen afvallen.
    Een lezeres, Lonny Fennis, vond dat deskundigheid niets met uiterlijk te maken heeft.
    Ik heb veel zonden begaan, maar ik heb nog nooit iemand aangevallen op zijn uiterlijk. Een vriendelijk advies om wat aan overgewicht te doen, beschouw ik als een vorm van betrokkenheid.
    Aan de andere kant, wij worden geregeerd door barbaren. Wellicht is vetzucht geen probleem voor hen.


Red.:    Een vriendelijk advies om wat aan zijn puistenkop te doen door minder chocolade te eten.


Uit: De Volkskrant, 06-06-2011, door Thomas von der Dunk en Bert Brussen

Von der Dunk vs. Brussen

In dit gedoogcoalitieverbond tussen plebejers en patjepeeŽrs is het begrip asociaal meer dan ooit van toepassing, vindt Thomas von der Dunk. Onzin, strenge bezuinigingsmaatregelen kunnen juist productief zijn, stelt Bert Brussen.

...    Strenge bezuinigingsmaatregelen zijn niet per se hardvochtig, ze zijn productief en stimulerend. Ze verplichten niemand iets maar geven ruimte tot ontplooiing.
    Of die ontplooiing zich vertaalt in het bezitten van vijf auto's of, om een voorbeeld van Arnon Grunberg te lenen, het nabouwen van de Eiffeltoren met lucifers is een persoonlijke keuze. De keuze voor succes en tevredenheid is altijd persoonlijk. Daar kun je zo min mogelijk bemoeienis bij gebruiken.   ...
 

De Volkskrant, 08-06-2011, column door Arnon Grunberg

Ellendig

Zaterdag stond er een interview in de Volkskrant van Wilma de Rek met hoogleraar sociale psychologie Roos Vonk.
    'De mens is een ellendig wezen', zo parafraseert De Rek de gedachten van Vonk.
    Ik vrees dat zij die spreken over de ellendigheid van de mens nooit zichzelf bedoelen.
    Vonk vindt mensen niet belangrijker dan dieren. Zij ziet weinig verschil tussen 'eigen volk eerst' en 'eigen soort eerst'; een regenworm is net zoveel waard als een mens. Vonk woont dan ook samen met varkens, kippen, honden en een poes, niet met een mens.
    Het interview eindigt met: 'Ik vind liefde niet iets waar je concessies aan doet.'
    Vonk zou het toneelstuk The Goat, or Who Is Sylvia? van Albee moeten lezen, waarin een man verliefd wordt op een geit.
    Maar wellicht vindt zij het onrechtvaardig toneelstukken van mensen te lezen, terwijl chimpansees ook veel prachtigs produceren.


Red.:   Ach jee, Arnold voelt zich (terecht) aangesproken..
    En : worden anderen ook eens cynisch, is het weer niet goed...

 

De Volkskrant, 09-06-2011, column door Arnon Grunberg

Hutspot

Je zou vergeten dat regeringen in Nederland, zolang ik mij kan herinneren althans, altijd hebben bezuinigd en dat er altijd tegen die bezuinigingen is geprotesteerd. In 1981 heetten de bezuinigingen nog Bestek '81, waaruit mag blijken dat de woordkeus van Van Agt wordt gemist.
    Je zou ook vergeten dat bezuinigingen soms een zegen zijn. Neem het Nationaal Historisch Museum, een project dat bedacht is door politici om eenheid te creŽren die vermoedelijk nooit heeft bestaan.
    Een van de initiatiefnemers van dat museum, Jan Marijnissen, noemde in 2009 de plannen van de directie een 'postmoderne hutspot' en 'hipdoenerij van museumbobo's'.
    Deze retoriek verraadde waaruit het project is geboren en waar het zou eindigen: provincialisme.
    Ik stel voor dat de Kunsthal in Rotterdam in 2013 de tentoonstelling 'Postmoderne hutspot in Nederland' laat inrichten. Van Agt, Fortuyn, Ayaan en Wilders: iedereen krijgt de plek die hij verdient.


Red.:   Er er natuurlijk een eenheid die wel bestaat: de islamitische. Oh ja, en de joodse. Daar is AG nooit relativerend of cynisch over - vooral de laatste. Zou dat iets met zijn eigen afkomst te maken hebben?

 

De Volkskrant, 10-06-2011, column door Arnon Grunberg

Citotoets

Aan het eind van mijn lagere school, de Amsterdamse Montessorischool, moest ik de Citotoets maken. Vůůr die tijd ben ik nooit getest. Drie keer per jaar schreef de meester, meneer Geel, een brief aan mij waarin mijn prestaties op velerlei gebied werden besproken. Ik nam die brieven in ontvangst als liefdesbrieven - de jaren zeventig hadden ook hun aangename kanten.
    Mijn petekind is amper 7, maar wordt al overladen met Citotoetsen.
    Dat Cito een commercieel bedrijf is, is geen probleem. De bureaucratisering en standaardisatie van het onderwijs lijken me wel een probleem.
    Moet de overheid bepalen wanneer een kind bepaalde vaardigheden beheerst? Indien ja, dan vertrouwt de overheid onderwijzers en ouders niet.
    Aleid Truijens schreef woensdag in de Volkskrant dat de Citotoets de enige objectieve bescherming is tegen vooroordelen van ouders en leraren. Een blind vertrouwen in de Citotoets lijkt me een goed voorbeeld van seculiere religie.
 

Red.:    Zwart-wit: gebruik test -> 'blind vertrouwen'. Oorzaak: afkeer cijfers, beta.


De Volkskrant
, 15-06-2011, column door Arnon Grunberg

Verontwaardiging

De verontwaardigde is een menssoort die men beter kan ontlopen. Moraal en idealen zijn een excuus voor het permanente verontwaardigd-zijn.
    Als Amerikaanse soldaten een Iraakse burger doden of IsraŽlische soldaten een Palestijn, grenst de verontwaardiging aan walging.
    Zij die van de verontwaardiging hun beroep hebben gemaakt, zwijgen echter over SyriŽ en Bahrein, om twee recente voorbeelden te noemen.
    In SyriŽ zet het regime tanks in om de bevolking in het gareel te houden, vermoedelijk zijn er al elfhonderd doden gevallen.
    De beroepsverontwaardigde heeft geen trek in SyriŽ.
    Dus zolang Arabieren door andere Arabieren worden vermoord, is er weinig aan de hand. Van Arabieren verwachten wij kennelijk niet anders.
    Misschien kan Ruud Gullit trainer worden in Damascus. Dat zal aandacht genereren. Gullit, de vleeswording van de Nederlandse verontwaardiging: eerst tegen de bobo's zijn om er vervolgens zelf een te worden.


Red.:   Leugen: er is wel verontwaardiging over Syrie. Leugen: er is wel een verschil tussen een oorlog gevoerd door buitenladers en een interne oorlog. Leugen: AG is wel verontwaardigd: over verontwaardiging richting Israel. Over de PVV. over alles dat een rem wil zetten op (im)migratie.
    Weer pro-joods dus.
 


De Volkskrant
, 16-06-2011, column door Arnon Grunberg

Strategie

Waarom wij het vermogen hebben om logisch na te denken? Opdat we onderscheid kunnen maken tussen wat waar en niet waar is.
    Op woensdag berichtte The New York Times echter over een artikel in The Journal of Behavorial and Brain Sciences waarin twee onderzoekers, Hugo Mercier en Dan Sperber, stellen dat rationaliteit vanuit evolutionair oogpunt primair is bedoeld om de ander te overtuigen. Waarheid is slechts een bijkomstigheid. Irrationaliteit is bovendien geen aberratie in de evolutie, maar een alternatieve en vaak betere strategie. Negeer argumenten die je theorie niet ondersteunen, besteed alleen aandacht aan argumenten die je theorie bevestigen.
    Ongetwijfeld valt er wat af te dingen op het onderzoek van Mercier en Sperber, maar een vluchtige blik op het politieke debat bevestigt hun gelijk: waarheid is onbelangrijk, wat telt is de overwinning op de tegenstander.
    Kortom, democratie is de triomf van de irrationaliteit met betrekkelijk vreedzame middelen.


Red.:    Geen Israel, joden of judaÔsme, en daar is het cynisme weer in alle hevigheid.


De Volkskrant
, 17-06-2011, column door Arnon Grunberg

Hongerkunst

Op dinsdag publiceerde de Financial Times een artikel over ritueel slachten in Nederland. Aan het woord kwam de enige joodse rituele slachter in Nederland, Motty Rosenzweig.
    (Donderdag publiceerde de Volkskrant een interview met deze slachter, die toen Marcus Rosenzweig heette.)
    Volgens de Financial Times is Nederland het enige land waar dierenactivisten in het parlement zitten. Dat zegt iets over de sentimentaliteit van de Nederlander.
    Zoals ik al eerder heb geschreven wordt de behoefte om ritueel slachten te verbieden vooral gevoed door het verlangen een minderheid, met name de islamitische minderheid, te vernederen.
    Wie zich werkelijk bekommert om het lijden van dieren zou vegetariŽr moeten worden. Uit onderzoek is overigens gebleken dat ook fruit lijdt bij het plukken.
    Ik stel voor dat mevrouw Thieme een hongerkunstenares wordt. Zij wordt in een kooi op het Binnenhof gezet. Het volk kan haar hongerkunst bewonderen en werpt haar desgewenst respectvol geld toe.
 

Red.:   Steun voor moslims en joden


De Volkskrant, 18-06-2011, column door Arnon Grunberg

Schoenpoetser

Halbe Zijlstra houdt het midden tussen een pompbediende en de schoenpoetser van een schrijftafelmoordenaar. Elk woord dat aan hem wordt vuilgemaakt, is er een te veel.
    Maar als de overheid niet betaalt, moet het geld ergens anders vandaan komen.
    Wie de economie een beetje volgt, weet dat het geld op straat ligt en dat reŽle waarde niet bestaat: wat is de reŽle waarde van Facebook?
    Het vooroordeel wil dat mensen hun ziel niet mogen verkopen. Onzin, het hangt van de prijs af.
    Ik stel mij een aandelenmarkt voor waar de zieltjes van kunstenaars en schrijvers worden verhandeld.
    Laat kunstinstellingen en kunstenaars het motto van Tijl Uilenspiegel en meesteroplichter Madoff, dat de mens bedrogen wil worden, serieus nemen.
    Bertolt Brecht schreef het als volgt: 'Es geht auch anders, doch so geht es auch.'


Red.:   Dubbelloops: cynisme, en de Joodse megaoplichter wordt vergoelijkt.
 


De Volkskrant, 20-06-2011, column door Arnon Grunberg

Griekenland

De Griekse crisis is moeilijk te begrijpen. Toch is volgens opiniepeilingen een meerderheid van het Nederlandse volk tegen verdere steun aan Griekenland.
    Bij opiniepeilingen hangt alles af van de formulering van de vraag. Het zou mij niets verbazen als een meerderheid van het Nederlandse volk er voor is om pedofielen te vierendelen.
    Zaterdag maakte The New York Times bekend wie de crediteuren van Griekenland zijn. Met name Franse, Duitse en Engelse banken. Griekenland wordt niet zozeer door de EU en het IMF gesteund, zoals ik al eerder heb betoogd, de EU en het IMF steunen banken.
    Intussen is de rente op tweejarige Griekse staatsobligaties gestegen tot 28 procent.
    Sommigen zullen veel geld verdienen aan de Griekse crisis.
    Misschien kan de heer Rutte als doorgewinterde liberaal uitleggen hoe wij ook een slaatje uit deze crisis kunnen slaan. Prudentie is belangrijk maar achter iedere belastingbetaler gaat een gokker schuil.


Red.:   Laatste zin: rasechte cynisme.


De Volkskrant, 21-06-2011, column door Arnon Grunberg

Waarden

Volgens minister Donner zijn Nederlandse waarden 'niet inwisselbaar voor welke andere samenleving dan ook', schreef Kim van Keken vorige week in de Volkskrant.
    Nederlandse waarden tref je dus niet aan in pakweg Denemarken. Althans, zo vat ik de opmerking van de minister op.
    Zou de Nederlandse taal een waarde zijn?
    In elk geval geen waarde die aan Nederland gebonden is, want in Vlaanderen spreekt men het en ijverige PVV'ers menen dat het Afrikaans hetzelfde is als het Nederlands.
    Ik vrees dat je met specifieke Nederlandse waarden al snel bij folklore uitkomt. Hagelslag, Sinterklaas, Elfstedentocht, en MŠxima voor mijn part. Deze zaken zou ik overigens eerder producten dan waarden willen noemen.
    Moet een fatsoenlijke samenleving waarden verheerlijken die niet worden aangetroffen in andere samenlevingen?
    Mij lijkt het aardig als geld een waarde wordt. Een Nederlandse waarde als men erop staat. Geld is het voertuig van het compromis.


Red.:   Natuurlijk zijn besnijdenis en rituele slacht wel echte waarden...
 

De Volkskrant, 21-06-2011, ingezonden brief van Luuk Folkerts, Amersfoort. Voorzitter Partij voor de Dieren

Vernederend

Arnon Grunberg schrijft dat het initiatief tegen onverdoofd ritueel slachten wordt gevoed door het verlangen de islamitische minderheid te vernederen (Voorpagina, 17 juni). In een kennelijke poging de indiener van de initiatiefwet met gelijke vernederende munt terug te betalen, stelt hij voor Marianne Thieme in een kooi op het Binnenhof ten toon te stellen.
    Ik vraag me af hoe grof Grunberg het moet maken voordat de Volkskrant besluit dat het de voorpagina onwaardig is.
    Wie werkelijk denkt dat de motivatie van de Partij voor de Dieren ligt in het vernederen van religieuze minderheden, wijs ik erop dat de initiatiefwet het ritueel slachten niet verbiedt. Het verbod betreft het opensnijden van dieren zonder voorafgaande verdoving of bedwelming, dus alleen het aspect van de rituele slacht waarvan wetenschappelijk is aangetoond dat het de dieren extra leed aandoet.


Red.:   Joden mogen alles.


De Volkskrant, 22-06-2011, column door Arnon Grunberg

Koken

Luuk Folkerts, voorzitter van de Partij voor de Dieren, en Bernd Timmerman, ex-vicevoorzitter van die partij, zijn allebei geen Kafka-lezers. Beide heren verwezen gisteren respectievelijk in een ingezonden brief en een ingezonden stuk naar mijn recente Voetnoot over mevrouw Thieme als hongerkunstenares.
    Hierbij verklaar ik mij bereid met beide heren, mevrouw Thieme en enkele Volkskrant-lezers een Kafka-leesclubje te beginnen. Dan zal blijken dat het beoefenen van hongerkunst geen vernedering is, slechts een vorm van ascese.
    De heer Folkerts stelt dat uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat zonder verdoving het dier extra leed ondervindt bij de slacht.
    Komt er nu ook een verbod op het levend koken van kreeften? Of blijft dat verbod uit omdat het koken van kreeften losstaat van religie? Of lijden kreeften helemaal niet als ze gekookt worden? Vinden ze het stiekem zelfs lekker?


Red.:   Ik stel voor AG in een kooi in de judaÔsche woestijn aan een hongerregime te onderwerpen


De Volkskrant, 23-06-2011, column door Arnon Grunberg

Geslacht

In Afghanistan zei een Nederlandse militair tegen me: 'Een kut trekt meer dan twintig paarden.' Hij twijfelde over de vrouwelijke militair, net als bijvoorbeeld de militair historicus Martin van Creveld, die meent dat vrouwen niet in gevechtslinies thuishoren. Hoewel vrouwen in de meeste legers inmiddels geaccepteerd zijn, worden van hen zelden gevechtshandelingen verwacht.
    The New York Times bericht dat in Afghanistan 28 Amerikaanse, vrouwelijke militairen zijn gedood. De meeste van hen kwamen om bij gevechtshandelingen.
    Een Amerikaanse militair zegt: 'Hier is er geen mannelijk of vrouwelijk geslacht. Ons geslacht is soldaat.'
    Homerus schreef over het doden van mannen en het eerlijk verdelen van vrouwen en de overige buit. Maar doden is geen mannenzaak en de vrouw is geen buit meer.
    De emancipatie is voltooid als in die landen waar de doodstraf wordt voltrokken de beul een vrouw zal zijn.
    Dan kunnen we zeggen: de vrouw geeft, de vrouw neemt.


Red.:   Creveld: joods.


De Volkskrant
, 24-06-2011, column door Arnon Grunberg

Kunstsubsidie

Het is de vraag of een fatsoenlijke staat kunst moet subsidiŽren. Kunstsubsidie kan worden opgevat als onwenselijk paternalisme van de overheid. De uitwassen van dit paternalisme bleken uit een opiniestuk van Letty Ranshuysen, 'zelfstandig onderzoeker in de cultuursector', woensdag in de Volkskrant.
    Ze schrijft dat kunst, althans kunst met subsidie van de overheid, voldoende draagvlak onder de bevolking moet hebben.
    Met draagvlak wordt hier de dictatuur van de meerderheid bedoeld en die dictatuur lijkt me zeker in het geval van kunst een kweekbodem voor middelmatigheid.
    Het blijft overigens raadselachtig waarom de roep om draagvlak voor gesubsidieerde kunst in een land als Duitsland afwezig is.
    Als middelmatigheid het doel is van gesubsidieerde kunst zou een beetje kunstenaar overheidssteun principieel moeten weigeren.
    Iets meer anarchisme graag, dames en heren kunstenaars. Vergeet niet dat de filosoof Emil Cioran stelde dat een democraat niets anders is dan een operettetiran.


Red.:   Natuurlijk prima om alle draagvlak van het publiek af te wijzen, maar dan hoeft het publiek ook niets te financieren. Of: Het is natuurlijk de vraag of een onfatsoenlijke kunst de staat moet vragen haar te  financieren.


De Volkskrant
, 25-06-2011, column door Arnon Gru

Mensdier

Uit brieven die ik ontvang, concludeer ik dat twee kwesties de Nederlander bezighouden: ritueel slachten en pedofilie.
    Ook ik bekijk het mensdier vaak vanuit het perspectief van het varken en dan concludeer ik: er is een strijd gaande, we moeten ons verdedigen.
    De Partij voor de Dieren bestaat al, maar vermoedelijk kan een Partij tegen de Pedofielen zeker op drie zetels rekenen. Wie is niet tegen pedofilie?
    In een later stadium zal de Partij voor de Dieren met de Partij tegen de Pedofielen fuseren. Speerpunt van het verkiezingsprogramma: verplichte castratie van pedofielen. Mits ze eerst verdoofd worden.
    Aangezien veel Nederlanders geen problemen hebben met de doodstraf voor pedofielen die zich niet inhouden, zou een ander programmapunt kunnen luiden: recidivisten moeten geslacht worden. Na verdoving uiteraard.
    Waarom spreken we trouwens bij mensdieren over 'doden' en bij varkens over 'slachten'? Hopelijk maakt de rechter snel een einde aan deze praktijk.
 

Red.:   Verdediging joods ritueel met cynisme. Nederlandse rituelen worden aangevallen met cynisme.


De Volkskrant
, 28-06-2011, column door Arnon Grunberg

Repressie

Op zaterdag lees ik in de Volkskrant als eerste Martin Sommer. Hij schrijft goed en is meestal origineel, maar afgelopen zaterdag beweerde Sommer iets vreemds over Amsterdam en Amerika: '183 nationaliteiten hou je alleen met flinke repressie in het gareel. Zo doen ze dat al heel lang in Amerika...'
    Zelfs als je aan GuantŠnamo Bay denkt of de grootte en samenstelling van de gevangenispopulatie kun je nog niet stellen dat Amerika repressiever is dan Nederland. Ik zou eerder het omgekeerde beweren.
    Ook vraag ik me af hoe je aan de nabestaanden van de studenten die op het Tahrirplein zijn gestorven omdat ze genoeg hadden van repressie moet uitleggen dat je pleit voor meer repressie in eigen land.
    Afgezien daarvan zou het Nederlandse leger nauwelijks in staat zijn om op eigen burgers te schieten. Wanneer een peloton er twaalf afknalt, nemen de soldaten ziekteverlof om hun trauma's te verwerken.


Red.:   Amerikaanse repressivitiet: vlag in de hoek van de klas en de pledge of allegiance iedere ochtend. Plus volkslied voor iedere belangrijke sportwedstrijd. AG: onbenul.


De Volkskrant
, 29-06-2011, column door Arnon Grunberg

Denken

Dinsdag publiceerde de Volkskrant een ingekorte versie van de rede die Ramsey Nasr uitsprak als protest tegen de kunstbezuinigingen.
    Een sympathieke rede. Nasr schreef echter ook: 'Kunst, kennis, altruÔsme maken ons tot mens.'
    Zij die niets om kunst geven of grote kunst zien waar de experts slechts rotzooi ontwaren, zijn geen mensen? Verstandelijk gehandicapten moeten wij als onvolledige mensen beschouwen? En bepaalde autisten die niet of nauwelijks tot empathie in staat zijn? Psychopaten?
    Het lijkt mij dat vaardigheden of esthetische voorkeuren geen voorwaarde zijn om toegang te verkrijgen tot de exclusieve broederschap die mensheid heet.
    Nederland gaat niet aan kunstbezuinigingen ten onder, maar aan morele zelfgenoegzaamheid, die links en rechts, in het gehele politieke spectrum, wordt aangetroffen. In naam van het goede, het ware en het schone worden wij telkens weer opgeroepen het denken stop te zetten.


Red.:   Goh, alweer zo'n eerder geziene zelfportret in de laatste alinea. AG : morele zelfgenoegzaamheid in naam van de joodse cultuur: Jahweh en cynisme.


De Volkskrant, 30-06-2011, column door Arnon Grunberg

Verhagen

De heer Verhagen hield een rede. Een ingekorte versie werd woensdag in de Volkskrant gepubliceerd.
    Sommigen beschouwen Verhagen als een opportunist. Ik zie in hem een man die is afgewezen door de clownschool en die via het goochelen op kinderpartijtjes de politiek is ingerold.
    Zijn rede bevestigde deze indruk: het was giechelen geblazen.
    Verhagen schreef: 'Zit die buitenlandse ziekte nu ook in onze groente?'
    Laten we het over de Nederlandse ziekte hebben.
    De Nederlander haat de beleefdheidsleugentjes die het sociale verkeer mogelijk maken en hij verwart grofheid met eerlijkheid.
    Hij vindt dat ze in andere landen doden voor eigen gewin, uit lust of om de westerse democratie te ontwrichten. Zelf besteedt hij het doden liever uit en voorziet het geheel van een vroom commentaar.
    Het liefste zou de Nederlander ook van het neuken een morele les willen maken.


Red.:   De puistenkop verschuilt zich bij zijn beledigingen aan een andere cultuur achter zijn woestijncultuur, want die mag je niet op deze manier bejegen (zie ook cultuur, multiculturalisme, cultuurverraad, erkenning).
 


De Volkskrant, 01-07-2011, column door Arnon Grunberg

Kreeftenpolitie

De Tweede Kamer heeft ingestemd met het verbod op onverdoofd slachten. Weliswaar vreest de heer Bleker, staatssecretaris van Landbouw, voor 'belangrijke spanningen met de grondwet'. En volgens NRC Handelsblad kan het kabinet als de Eerste Kamer akkoord gaat, zelfs besluiten de wet niet te ondertekenen. Maar symboliek is belangrijk in een democratie.
    Hopelijk komt mevrouw Thieme nu snel met een wetsvoorstel om het onverdoofd koken van kreeften te verbieden. Ik stel me een speciale eenheid van de politie voor, de zogenaamde 'kreeftenpolitie'. Agenten in burgers zullen rond viswinkels klanten bespioneren. Koopt iemand een kreeft, volgt een agent hem naar zijn huis. Dan vindt de inval plaats. Als de kreeft onverdoofd is gekookt, dan krijgt de consument een taakstraf. Daarbij moet worden gedacht aan het hardop zingen van het Wilhelmus op de Dam. Geen betere remedie tegen kleine criminaliteit dan het zingen van het Wilhelmus in het openbaar.
 

Red.:   En weer pro-Joods cynisme.

 

De Volkskrant, 05-07-2011, column door Arnon Grunberg

Heks

Vijf jaar geleden schreef ik een reportage over de Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit, in de volksmond: de pedopartij. Ik sprak met de drie bestuursleden van die partij in Leiden, onder wie Marthijn Uittenbogaard. Tijdens het gesprek reed regelmatig de politie voorbij om ons te beschermen tegen stenengooiers.
    Inmiddels bestaat de partij niet meer en heeft Uittenbogaard zich in Hengelo gevestigd.
    Op maandag schreef Rik Nijland een stuk in de Volkskrant over de volkswoede in Hengelo tegen Uittenbogaard. Let wel: Uittenbogaard is nooit veroordeeld voor een misdrijf.
    De pedofiel is de hedendaagse heks. Men kan hem straffeloos haten, verjagen, vermoedelijk zelfs doden en zich toch moreel hoogstaand voelen.
    Het rechtssysteem is een ruilhandel: men ziet af van wraak in ruil voor stabiliteit en vrede.
    Maar sommige mensen willen graag preventief wraak nemen.
    Wie eenmaal volkswoede heeft gezien, bekeert zich voor altijd tot het individualisme, desnoods tot het kluizenaarschap.


Red.:   Wie eenmaal het cynische individualisme van Grunberg, Pam en Wagendorp heeft gezien, bekeert zich voor altijd tot het Nederlandse cultuurdom
 

De Volkskrant, 08-07-2011, column door Arnon Grunberg

Schaamte

Op 30 juni schreef J.L. Heldring (bij mijn weten de oudste columnist van Nederland) een stuk in NRC Handelsblad onder de titel: 'Waarom ik mij soms schaam voor Nederland.'
    Heldring deed mij beseffen dat je nationaliteit alleen in negatieve zin kunt definiŽren.
    Ik woon niet meer in Nederland, mijn ouders zijn niet in Nederland geboren, ik ben niet trots op mijn Nederlandse paspoort, maar ik schaam me wel geregeld voor Nederland en Nederlanders.
    Er zijn genoeg luidruchtige en onbeschofte Amerikaanse en Duitse toeristen, maar voor hen schaam ik me nooit.
    De Belgische politicus Bart De Wever heeft de formateursnota van Di Rupo getorpedeerd. Ik schaam me niet voor Bart De Wever, alleen al daaruit maak ik op dat ik geen Vlaming ben.
    Wanneer ik mij schaam voor de heer Rutte, wat betrekkelijk vaak gebeurt, besef ik dat ik het Nederlanderschap maar niet van mij af kan schudden.

 

De Volkskrant, 11-07-2011, column door Arnon Grunberg

Vrije markt

Het was een mooi weekend voor de heer Leers, minister van Immigratie en Asiel. Op zaterdag stond een interview van Kim van Keken met hem in de Volkskrant. Diezelfde dag mocht hij op de Nederlandse radio de inhoud van dat interview herhalen, aangevuld met milde gemeenplaatsen over Maastricht.
    Illegaliteit wordt nu ook in Nederland strafbaar, maar 'we beginnen geen heksenjacht'. Een goede samenvatting van het huidige politieke klimaat in Nederland: repressie light.
    Helaas geloven weldenkende mensen in Nederland nog altijd dat het beter is illegalen op te sluiten dan hen te laten meedraaien in de zwarte economie.
    Het leven in New York zou voor een groot gedeelte tot stilstand komen als alle illegalen worden uitgezet.
    Wie werkelijk gelooft in de vrije markt zou moeten concluderen dat de overheid een stapje terug moet doen als volwassen mensen gemeenschappelijk tot de conclusie komen dat het minimumloon een verouderde maatregel is.


Red.:   Vrije immigratie + bodemloze arbeidsmarkt. ArchaÔsche reactionair.


 

De Volkskrant, 12-07-2011, column door Arnon Grunberg

Amerikanisering

Anti-amerikanisme is een symptoom van zowel links als rechts populisme. In Der StŁrmer werden spotprenten tegen bolsjewieken afgewisseld met spotprenten tegen Wall Street-bankiers.
    Zelfs in het voorstel om meer Nederlandstalige muziek op Radio 2 te draaien, sluimert anti-amerikanisme. Het voorstel is niet bedoeld om chansons of schlagers buiten de deur te houden.
    Op maandag schreef Renť Cuperus in de Volkskrant over de 'sluipende Amerikanisering van Europa', alsof het om een aids-epidemie gaat.
    Nu is er veel aan te merken op de Amerikaanse samenleving; een lezer wees mij onlangs op de misstanden in het Amerikaanse gevangeniswezen.
    Toch zou ik liever een illegale Mexicaan in Amerika zijn dan een illegale Afrikaan in Europa.
    Als progressief Nederland vanwege radeloosheid de vijand gaat zien in Amerika, dan heeft het de geschiedenis niet begrepen. Achter het anti-amerikanisme gaat vrijwel altijd het totalitarisme schuil.


Red.:   Maar natuurlijk: als Dickensiaanse reactionair ben je thuis in Amerika.


De Volkskrant
, 13-07-2011, ingezonden brief van Gerard Verhoeven, Den Haag

Anti-Amerikanisme

Arnon Grunberg zou Menno ter Braak eens moeten herlezen. Dan kan hij vaststellen dat anti-Amerikanisme niet alleen voorkomt bij nazi's en communisten, maar ook bij liberale, cultuurminnende Europeanen (Voetnoot, 12 juli). Overigens is kritiek op aspecten van de Amerikaanse samenleving, zoals Renť Cuperus die levert (O&D, 11 juli), nog geen blijk van anti-Amerikanisme.


Uit: De Volkskrant 05-10-2010, column door Arnon Grunberg

Obsceen

...
     Maar een maatschappij waar alles gezegd en geschreven kan worden is geen vrije maatschappij, het is een maatschappij waar het woord niet meer serieus wordt genomen. Een maatschappij in verval dus.


Red.:   Geldt voor Amerika


 
De Volkskrant, 13-07-2011, ingezonden brief van F. Bakker, Nijmegen

Populisme

Renť Cuperus, lid van de PvdA - zowat de minst populistische partij - schrijft over de amerikanisering van Nederland. Arnon Grunberg (Voetnoot, 12 juli) plakt daar gretig het etiket anti-Amerikanisme op, een populistische uiting, aldus de schrijver. Ook de motie voor meer Nederlands op Radio 2 ziet hij als een teken van populisme. Wellicht, maar waarom kunnen veel weldenkende Nederlanders bij Nederlandstalige muziek niet verder kijken dan volkszangersgekweel? Rond 1980 kwam Nederlandstalige pop weer op. Een interessant verschijnsel, maar De Tijd vreesde toen al dat dat een teken van nationalisme was. Als zingen in je moerstaal al nationalistisch of populistisch is, dan zijn heel wat volkeren daarmee behept, niet in de laatste plaats de Amerikanen. Oei.



De Volkskrant
, 13-07-2011, column door Arnon Grunberg

Onverschilligheid

Toen ik onlangs in Nederland was, keek ik noodgedwongen om een uur of half negen 's avonds naar een televisieprogramma. Enkele heren op leeftijd praatten over de Tour de France. Ik herkende Frits Barend, voor wie ik sympathie heb, omdat hij milde ijdelheid met milde nietszeggendheid combineert.
    Af en toe kwam een kok in beeld die vlees aan het bereiden was.
    Veel sportprogramma's lijden onder betrekkelijk lelijke heren op leeftijd die dooddoeners verkondigen, terwijl ze het gezellig hebben aan een tafel.
    Er werd overgeschakeld naar Frankrijk. De heer Breukink keek alsof hij net zijn moeder had begraven. Barend wenste te weten of er fysieke of mentale problemen waren.
    Tot mijn verbazing was de man naast mij geboeid.
    Starend naar de heer Breukink besefte ik dat beleefde onverschilligheid een zegen is voor de maatschappij. Aan betrokken burgers gaat de samenleving nog eens ten onder.


Red.:   Hť, een expliciet sympathiek woord voor een persoon. En, drie keer raden ...Inderdaad: hij is van joodse afkomst
 

De Volkskrant, 14-07-2011, column door Arnon Grunberg

Donatie

Onlangs maakte ik bekend duizend euro per jaar te doneren voor literaire tijdschriften. Ik riep anderen op dit ook te doen.
    De overheid is een ongeluksmachine; hoe onafhankelijker van de overheid, hoe gelukkiger je wordt.
    De schrijver A.H.J. Dautzenberg zegde duizend euro toe, een vriend honderd euro en dichter Chrťtien Breukers, van het poŽzieweblog De Contrabas, 250 euro. Verder: stilte.
    Inmiddels is bekend geworden dat enkele literaire tijdschriften alsnog subsidie zullen krijgen. Mijn aanbod blijft staan.
    Het schijnt dat de heer Rutte van Thomas Mann houdt. Ik wil eveneens duizend euro betalen om hem vijf minuten uit Buddenbrooks in het Duits te horen voorlezen. Dat geld gaat naar een cultuurfonds.
    Misschien heeft een andere burger duizend euro over voor vijf minuten Montaigne.
    Noem me pervers, maar de gedachte aan de heer Rutte die Thomas Mann voorleest, windt mij zo op dat ik er ook tweeduizend euro voor over heb.


Red.:   Natuurlijk vindt AG ook dat de overheid geen geluksmachine is. En we toevallig invalide is, kan altijd nog gaan bedelen. Arnon stopt ze uit zijn met gouden dukaten gevulde beurs graag een oortje toe.

 

De Volkskrant, 15-07-2011, column door Arnon Grunberg

Debacle

In Le Monde stond een artikel waaruit bleek dat de Grieken niet minder hard werken dan de rest van de Europeanen en ook niet eerder met pensioen gaan. Wat gered wordt, het moet nog maar eens gezegd, is niet Griekenland, maar zijn schuldeisers en de internationale economie.
    Als de heer Wilders met een groot drachmebiljet naar de Griekse ambassade in Den Haag wandelt, illustreert dat wat er mis is met het populisme: het wil slechts collectieve emoties, die niet op feiten gebaseerd zijn, aanwakkeren.
    Een tijd geleden stelde ik voor dat de Grieken slechts een gedeelte van hun schulden aflossen. Van elke euro schuld bijvoorbeeld 70 cent. Dit voorstel wordt nu ook gedaan door onder anderen Martin Blessing, bestuursvoorzitter van de Commerzbank.
    Landen (te) zwaar straffen voor echte of vermeende fouten uit het verleden eindigt in een debacle. Denk aan het Verdrag van Versailles.


Red.:   Natuurlijk gelooft AG Le Monde, een oligrachie=graaiers-krant alleen omdat dat in zijn oligarchische=graaiers-straatje van pas komt. En als het waar is, hebben dus de rijken het aan Grieken geleende geld gekregen. En dienen die alles terug te betalen. Denk aan de Bastille.

 

De Volkskrant, 16-07-2011, column door Arnon Grunberg

Hongersnood

Op vrijdag hield Sheila Sitalsing in de Volkskrant een pleidooi om geld te geven ter bestrijding van de hongersnoodramp in Afrika. Ze citeerde merkwaardige reacties op NU.nl, bijvoorbeeld dat de Afrikanen het doodgaan niet erg vinden omdat ze het gewend zijn. Een klassiek argument, dat bijvoorbeeld ook werd gebruikt door een Amerikaanse generaal ten tijde van de Vietnamoorlog; de Vietnamezen zouden zich anders verhouden tot de dood dan westerlingen.
    Sommige vormen van racisme sterven langzaam uit.
    Toch zinde mij iets niet aan het betoog van Sitalsing.
    Ten opzichte van vrienden en familieleden heb je verantwoordelijkheden: als zij hulp nodig hebben, dan bied je die. Wat de overige mensen betreft, die moet je niet nodeloos leed berokkenen.
    Luister vooral naar Sitalsing, maar denk ook aan de man die beweerde dat zijn ontbijt hem nog beter smaakt wanneer hij in het ochtendblad leest over hongersnood.


Red.:   Deel 1: voorbeeld van persistent racisme: het joodse. Deel 2: Een zeldzame juiste opmerking. Deel 3: cynisme

 

De Volkskrant, 20-07-2011, column door Arnon Grunberg

Publiek

Een goed product verkoopt goed. Dat zou de wet van de vrije markt moeten zijn. Maar soms werkt die markt niet zo.
    Gisteren riep Femke Halsema in de Volkskrant op om talkshows minder gezellig te maken.
    Gezelligheid verkoopt in Nederland, en aangezien ook voor de publieke omroep kijkcijfers heilig zijn, had ze net zo goed Maria kunnen smeken een wonder te verrichten.
    Elsbeth Etty noemde afgelopen week op haar beurt in NRC Handelsblad de Britten 'een hypocriet volkje' omdat ze smulden van de schandaaljournalistiek van News of the World.
    Etty schreef dat de markt 'de machtigste hoofdredacteur ter wereld' is en ze citeerde Marx: de pers moet bevrijd worden van de handel.
    Als het publiek niet te vertrouwen is wanneer het gaat om de aanschaf van informatie, dan stemt het wellicht ook niet op de juiste partij.
    Het falen van de vrije markt is ook het falen van de democratie.


Red.:   Wat is 'ie toch bang dat er iets aan de vrije markt wordt gedaan (/gezegd over), de nomadische sjacheraar

 

De Volkskrant, 18-07-2011, column door Arnon Grunberg

Mode

'Ik weet dat ik geen perfecte kut heb', zei mijn vriendin op een terras in SloveniŽ.
    De mededeling kwam als een verrassing.
    'Ik ben zeer tevreden', zei ik liefdevol.
    'In de Playboy zie je de binnenste schaamlippen nooit. Bij porno ook niet.'
    De Playboy lees ik zelden. Bij porno concentreer ik me op het mannelijk geslachtsdeel. Wat dat over me zegt, weet ik niet.
    'Niet dat ik onzeker ben over mijn kut. Of dat er iets aan moet veranderen. Maar er zijn vrouwen, die hebben zulke grote schaamlippen dat ze niet kunnen fietsen.'
    'Die wil ik ontmoeten', fluisterde ik. Mijn vriendin kneep in mijn arm. Dat doet ze vaker. Het zou wel weer een bloeduitstorting worden.
    'Jij wilde toch je ballen scheren', zei ze. 'Moet ik dat doen?'
    Dat scheren leek me opeens een gevaarlijke onderneming.
    'Schijnt in de mode te zijn', mompelde ik, 'maar ik heb geen haast.'
 

 

De Volkskrant, 20-07-2011, ingezonden brief van Flip Willemsen, Amsterdam

Op de fiets

Vroeger, heel lang geleden, toen ik jong was, hoge borsten en volle schaamlippen had, vroeg iedereen steeds waarom ik nog geen vriendje had. Iedereen had er ťťn. De hele school. Het hele dorp. Het hield niet op. Dat gezeur. 'Waarom heb jij nog geen vriendje?' Geen dag sloegen ze over. 'Daarom niet', zei ik dan. Dat hielp niet. Daarom is geen reden. Op een dag had ik het antwoord gevonden en zei ik: 'Omdat ik lesbisch ben.' En toen werd het stil. Heerlijk rustig.
    Dat brengt me bij de fiets. Ik haat fietsen. Elke dag vraagt er wel iemand aan me waarom ik geen fiets heb. Heel Amsterdam heeft er ťťn. 'Omdat lopen goed voor mijn botten is', zeg ik dan maar. Of: 'Hier wordt je fiets na een dag gejat.' Fout antwoord helaas. Houdt het dan nooit op! Ja dus. Vanaf vandaag. De oplossing stond in de krant. Bedankt Arnon (Voetnoot, 18 juli). Ik hoop dat vandaag iedereen het overal aan me vraagt: 'Waarom heb jij nog geen fiets? Heel Amsterdam fietst, heel Nederland.' En weet je wat ik dan zeg? 'Ik kan niet fietsen, mijn schaamlippen zijn te groot.' (Erop vertrouwend dat er niemand in mijn onderbroek kijkt.)
 

Red.:   Op VK-weblog: haatdragende commentaren tegen iedereen die kritiek had op multiculturalisme
 
 

De Volkskrant, 20-07-2011, ingezonden brief van Ineke Wieringa, Vogelenzang

Beste Arnon Grunberg,

Doe me een lol en bewaar voortaan je gesprekken met je vriendin over jullie intieme lichaamsdelen voor de ruimte waar die hoort: je eigen huis. En niet op een terras (waar dan ook) en zeker niet op de voorpagina van de Volkskrant! Waarom moet iedereen hiervan meegenieten?

 

De Volkskrant, 21-07-2011, column door Arnon Grunberg

Mensenpark

'We voorkomen nu jaarlijks de geboorte van zeker duizend zwaargehandicapte kinderen. Doordat ouders afzien van kinderen, soms adopteren, of door vroege beŽindiging van de zwangerschap', aldus professor Galjaard in een interview met Martijn van Calmthout dinsdag in de Volkskrant.
    Zoals Galjaard aangeeft, is het denkbaar dat over enkele decennia aanstaande ouders te horen krijgen: 'Uw kind zal niet erg intelligent worden, meer dan vmbo zit er niet in.'
    Mogen ouders dan zeggen: 'Zo'n kind willen we niet. Haal maar weg.'?
    Het leven is een groot selectieproces, maar wat zijn gegronde redenen voor een abortus?
    Een ernstige ziekte. Wellicht.
    In sommige landen zegt men: liever geen meisje.
    Abortus is in Nederland, anders dan de rituele slacht, vrijwel onomstreden. De vragen met betrekking tot abortus zullen echter steeds moeilijker blijken.
    Welke kinderen mogen wij afdrijven opdat het mensenpark slimmer, mooier en gezonder kan worden?


Red.:   Bekende IQ-fanatisme van joden.

 

De Volkskrant, 22-07-2011, column door Arnon Grunberg

Noodhulp

Op woensdag stond in een hoofdredactioneel commentaar van NRC Handelsblad: 'Zelfs de PVV, de gedoogpartner van het VVD-CDA-kabinet die geen cent meer in ontwikkelingssamenwerking wil steken, maakt een uitzondering voor noodhulp.'
    Onze definitie van fatsoen: een uitzondering maken voor noodhulp.
    In hetzelfde commentaar werd gesteld dat er geen reden was cynisch te doen over de oproep aan het Nederlandse volk van de heer Knapen, staatssecretaris van Buitenlandse Zaken, om geld te geven ter bestrijding van de honger in Afrika.
    Noodhulp, hoe wenselijk ook, biedt geen structurele veranderingen. Knapens oproep is te vergelijken met de oproep van een politicus in 1944 om geld te geven aan het Rode Kruis opdat het in Auschwitz broodjes kaas kan uitdelen.
    Effectieve armoedebestrijding is het bevorderen van immigratie in westerse landen, maar de poorten van kamp Afrika moeten koste wat het kost gesloten blijven: liever Giro 555 dan een Afrikaan in de achtertuin.


Red.:    Immigratiefundamentalisme



De Volkskrant, 23-07-2011, column door Arnon Grunberg

Lucian

Wie weleens een rondleiding heeft gehad door een kunstmuseum, een wijnboerderij of een paardenfokkerij zal het zijn opgevallen dat de andere deelnemers aan de rondleiding vaak fascinerender zijn dan de schilderijen, de druiven of de hengsten. Een van de weinige schilders die moeiteloos van de concurrentie konden winnen, was Lucian Freud, die op woensdag in Londen stierf.
    Lucian Freud, kleinzoon van Sigmund, werd geboren in Berlijn, overwoog een jockey te worden, en verklaarde dat hij nooit iets zou kunnen schilderen dat niet vůůr hem had gezeten. 'Dat zou een zinloze leugen zijn', zei hij.
    Freud schilderde veelal vrienden en bekenden. Mooi zijn ze in zijn handen niet geworden, maar daardoor des te intrigerender. Wij zijn immers rondwandelende hompen vlees in verval. Lucian Freud leert de kijker dat de mens niets anders is en niets anders heeft om zich aan vast te klampen dan zijn misvormingen.


Red.:    Natuurlijk heeft beste Arnon het geheel over zichzelf



De Volkskrant, 25-07-2011, column door Arnon Grunberg

Schutter

Jarenlang kregen we te horen dat terrorisme een islamitische aangelegenheid was. Het Lichtend Pad in Peru had niets met de islam te maken, het staatsterrorisme van Fujimori evenmin, maar geen enkele ideologie houdt van feiten.
    De slachtpartij in Noorwegen staat niet los van het rechtse populisme dat al jaren door Europa waait, ook al willen de pleitbezorgers het ontkennen. Afkeer van Europa, de islam, de multiculturele samenleving en immigratie in het algemeen, dat zijn eveneens de ingrediŽnten van vrijwel alle rechtse populisten in Europa, met uitzondering van Bart DeWever.
    Diabetes en hart- en vaatziekten vormen grotere bedreigingen dan terrorisme, maar de kracht van het terrorisme schuilt in het spektakel. De terrorist weet dat in iedere burger een ramptoerist schuilt. N.B.: de Noorse verdachte wordt geen terrorist genoemd maar een schutter. Hij was nu eenmaal blank. Over enkele decennia zal blijken dat de nazi’s eigenlijk schutterswaren met ADHD.  
 

Red.:   Breivik wordt geen terrorist genoemd, om te vermijden om over zijn doel als terrorist te praten, zijnde de moslim-invasie van Europa, omdat men weet dat de meeste Europeanen tegen de moslim-invasie van Europa zijn.

 

De Volkskrant, 26-07-2011, column door Arnon Grunberg

Overtuiging

Het zal u misschien ontgaan zijn maar net als Griekenland dreigt Amerika zijn schulden niet te kunnen betalen. Nu kan Amerika anders dan Griekenland geld laten drukken, tenminste in theorie. Griekenland heeft als deelnemer aan de euro en lid van de EU afstand gedaan van een bepaalde hoeveelheid soevereiniteit, wat geen ramp hoeft te zijn; hoeveel soevereiniteit heeft een land nodig?
    Het probleem in Amerika is dat het schuldenplafond wettelijk verhoogd moet worden en veel Republikeinen stribbelen tegen. Maandag schreef Diederik van Hoogstraten in de Volkskrant dat Obama zich voelde 'als een bruid die bij het altaar was verlaten'.
    De Amerikaanse politici die een compromis tegenhouden, hebben net als de Noor die een bloedbad aanrichtte last van overtuigingen. Een minimum aan overtuigingen is wellicht noodzakelijk, maar hoe minder hoe beter.
    Mijn overtuigingen zijn op een hand te tellen. De belangrijkste kan in drie woorden worden samengevat: een schone wc.


Red.:    Wat een keiharde leugen. Hoewel het wel zo is dat achter de meeste van die overtuigingen een enkele drijfveer zit: de joodse genen.
 


De Volkskrant
, 27-07-2011, column door Arnon Grunberg

Mestgeur

Aha, de Noorse jongeman die een bloedbad aanrichtte, is gek. Aleid Truijens meldde het dinsdag in de Volkskrant. Malou van Hintum stelt dezelfde diagnose en de heer Wilders' analyse is niet anders: 'Een eenzame verknipte idioot.'
    Uiteraard speelt de politieke en sociale context geen rol.
    Kijk, wanneer een islamiet een aanslag pleegt, dan is hij geen gek, maar een strijder in dienst van een levensgevaarlijke ideologie. Blanken zitten genetisch nu eenmaal anders in elkaar dan islamieten; islamieten gaan dood met hetzelfde gemak als waarmee wij een magnetronmaaltijd opwarmen. Zoals een paard bereden wil worden, zo wil de islamiet het huis van blanken schoonmaken. Ook is hij bruikbaar als lastdier, dan is hij het gelukkigst.
    Anders dan paarden is de islamiet goedkoop in het onderhoud.
    De stallen van de islamieten kwamen iets te dicht bij onze woonkamers, de mestgeur maakte ons misselijk: dŠt is het drama van de multiculturele samenleving.
 

Red.:   Te gek voor woorden. Overtuiging: de multiculturele samenleving is goed.

 

De Volkskrant, 28-07-2011, column door Arnon Grunberg

Haat

Pieter Hilhorst lijkt mij een weldenkend mens, maar in zijn column in de Volkskrant van dinsdag schrijft hij: 'Parlementaire haat is duizend keer beter dan buitenparlementair geweld. Juist Wilders kan mensen als Breivik temmen.'
    Voorkomt parlementaire haat buitenparlementair geweld?
    Ten tijde van de moord op Rabin bezigden de rechtse en extreemrechtse partijen in IsraŽl een retoriek die nauwelijks van haat te onderscheiden viel. Dat voorkwam het buitenparlementaire geweld niet.
    Wie gelooft dat de parlementaire haat van de NSDAP buitenparlementair geweld voorkwam? Hooguit werd individueel geweld vervangen door staatsgeweld.
    Julius Streicher was uitgever van Der StŁrmer, een krant die talloze variaties publiceerde op de slogan: 'De Joden zijn ons ongeluk.' Na de oorlog werd Streicher in Neurenberg ter dood veroordeeld en opgehangen.
    Het is op zijn best naÔef te denken dat er geen verband bestaat tussen de slogan 'de sociaal-democraten zijn ons ongeluk' en massamoord op sociaal-democraten.
 

Red.:   Der Sturmer van de moslims is de koran. Van de joden de bijbel. Staan net zulk soort dingen in. AG: enig referentiepunt: de oorlog. Rabin-voorbeeld: anekdotisch bewijs. Overtuiging: Wilders is fout.



De Volkskrant, 29-07-2011, column door Arnon Grunberg

Zelfmedelijden

Een goed voorbeeld van de cultus van het slachtofferschap was zondagavond in Zomergasten te zien. De heer Huijbregts vertelde dat zijn vader hem niet grappig vindt en hem twee dagen had genegeerd toen Huijbregts' moeder stierf. Daarbij keek Huijbregts alsof hij een hongersnoodramp had overleefd. Vervolgens kwamen de onvermijdelijke tranen. Hopelijk was het allemaal gespeeld, de heer Huijbregts zal wel weten dat de tot weekdier verworden mens die voor de televisie kruipt niets liever wil zien dan een combinatie van slordig geveinsde gevoeligheid en zelfmedelijden.
    Veel is geschreven over de (te) hoge verwachtingen die ouders van hun kinderen koesteren. Wat kinderen van hun ouders verwachten, is dikwijls niet minder absurd. Niet alleen moeten ouders kinderen voeden, beschermen en overgieten met liefde, ze moeten hun cabaretjes grappig, hun stukjes fantastisch en hun boekjes prachtig vinden.
    Mijn sympathie voor de vader van de heer Huijbregts nam met de minuut toe.
 

Red.:   Cynisme. Alle boeken van Arnon zijn niet anders dan geprojecteerd zelfmedelijden. Extra aangedikt om er een goede duit uit te slaan. Jaloezie als joodse zelfmedelijdenaar op andere zelfmedelijdenaars.


De Volkskrant, 30-07-2011, ingezonden brief van T.C.M. Dunk, Eindhoven

Marc-Marie Huijbregts

In tegenstelling tot Arnon Grunberg (Voetnoot, 29 juli) vond ik Marc-Marie Huijbregts in Zomergasten bepaald geen goed voorbeeld van de cultus van het slachtofferschap. Had hij zich als slachtoffer opgesteld, dan had hij na de minachtende opmerking van zijn vader het bijltje erbij neergegooid om deze vervolgens de rest van zijn leven de schuld te geven van zijn mislukte carriŤre. Van een mislukte carriŤre kun je in het geval van Huijbregts niet spreken. Integendeel. Misschien heeft de minachting van zijn vader, net als bij Jacob Katadreuffe uit Bordewijks roman Karakter, zelfs bijgedragen aan zijn succes. Maar sympathie voelen voor zo'n vader? Nee, dat krijg ik niet voor elkaar.

 

De Volkskrant, 01-08-2011, column door Arnon Grunberg

Feminisering

Le Monde berichtte over enkele details uit het manifest van de Noor die een bloedbad aanrichtte. Hij schijnt uitvoerig over de genitale herpes van zijn moeder te hebben geschreven, hij betreurt de 'feminisering van Europa' en beweert dat zijn familie geruÔneerd is door de seksuele/feministische revolutie.
    De apologeten van deze Noor verafschuwen de daad, maar beweren dat zijn gedachtegoed accuraat is.
    Laten we dat gedachtegoed nog eens samenvatten. De overtuiging dat de eigen cultuur uniek en superieur is. Afkeer van universalisme, afkeer van 'cultureel marxisme' - hij noemt Adorno, teloorgang van 'mannelijke waarden' en de al genoemde haat tegen feminisme en de seksuele revolutie.
    De angst van extreemrechts in Europa en Amerika voor de seksualiteit van de vrouw lijkt op die van de ayatollahs en de Taliban. IdeeŽn uit de grabbelton van de anti-Verlichtingsretoriek, die na de 20ste eeuw voorgoed in diskrediet zouden moeten zijn gebracht.


Red.:   AG: jodendom is superieur. universalisme = kosmopolitisme
 

De Volkskrant, 02-08-2011, column door Arnon Grunberg

Democratie

'Bezuinigingsdeal VS is een echt compromis', stond op de website van de Volkskrant. Is het compromis niet de essentie van democratie? Problematisch wordt het als een aanzienlijk gedeelte van de politici extreme posities inneemt.
    De inzet van de komedie over de verhoging van het schuldenplafond van de Amerikaanse overheid was de destructie van de 'New Deal', oftewel ontmanteling van sociale zekerheid.
    Daarnaast onthulde de komedie de grenzen van de democratie. Het is dwaas het volk te laten beslissen over hoe het verder moet met het stamcelonderzoek, maar vermoedelijk is het net zo dwaas het volk te vragen te beslissen over de bestrijding van een economische crisis.
    Dat de mening van de experts gewantrouwd wordt is terecht: veel experts bleken niet zoveel expertise te bezitten en corrupt te zijn. De mening van het volk verdient niet minder wantrouwen. Zeker als die mening gebaseerd is op politieke propaganda (lees: reclameslogans).
 

Red.:   Pedante aristocratenpraatjes.
 

De Volkskrant, 03-08-2011, column door Arnon Grunberg

Slachtofferschap

Vrijwel niemand grijpt zich met zo veel hartstocht vast aan de cultus van het slachtofferschap als de heer Wilders. Waarom die cultus gevaarlijk is, moge duidelijk zijn. Slachtofferschap, vermeend of echt, legitimeert agressie.
    Zoals ook door anderen is opgemerkt, werpt Wilders zich op als het ware slachtoffer van de aanslagen in Noorwegen. In een reactie op die aanslagen noemt hij de PvdA de 'Partij van de Arabieren', waarmee hij suggereert dat Cohen en de zijnen als volksvreemde elementen het land uit moeten worden gezet. Verdedigers van Wilders beroepen zich op het onderscheid tussen woord en daad. Taalgebruikers gaan ervan uit dat hun woorden verwijzen naar een werkelijkheid buiten die taal, maar ook kun je stellen dat woorden een werkelijkheid creŽren.
    Bijna wekelijks doet Wilders uitnodigingen voor een pogrom uitgaan. Als die pogrom plaatsvindt, is hij verbolgen. In het Duits bestaat een mooi woord voor mensen zoals Wilders: 'Ewiggestriger.'


Red.:   AG kan het weten, want het Ewiggestriger-schap is hem met de joodse paplepel ingegoten. Overigens is het 'wekelijks' een leugen
 

De Volkskrant, 05-08-2011, column door Arnon Grunberg

Vertaler

Literaire vertalers zijn ondergewaardeerd; Oranjes meest ambitieuze vertaalproject, het verzameld werk van Freud, kan niet genoeg geprezen worden.
    Intelligente personen als Karel van het Reve en Vladimir Nabokov hadden een hekel aan Freud, maar zij vielen Freud aan op zijn zwakste punten. Van het Reve hield er een beperkte definitie van wetenschap op na: als de theorie niet falsifieerbaar was, kon het niets zijn.
    Freud heeft ons zelfbeeld veranderd, hij heeft duidelijk gemaakt dat de rede niet berust op een redelijke basis. Onze cultuur is mede een product van Freuds denken. Een citaat uit zijn essay Het onbehagen in de cultuur, in de vertaling van Oranje: 'Het is altijd mogelijk een vrij groot aantal mensen in liefde aan elkaar te binden, als er maar genoeg anderen overblijven op wie de agressie kan worden uitgeleefd.'


Red.:   Weer een zeldzaam positief iets. En weer over een jood.

 

De Volkskrant, 08-08-2011, column door Arnon Grunberg

Schulden

Op zaterdag verklaarde hoogleraar Arnoud Boot in de Volkskrant: 'Het grote pijnpunt van keynesiaans beleid is dat je dat maar ťťn keer kunt doen. Nu is het geld op.'
    Terwijl veel economen vinden dat het programma van Obama om de economie te stimuleren te bescheiden was.
    Na de afwaardering van Amerikaanse kredietwaardigheid door S&P liet China weten dat Amerika af moet van zijn verslaving aan schulden.
    Deze verslaving is een mondiaal fenomeen; als staten, bedrijven en particulieren geen geld meer zouden lenen, zou de economie helemaal tot stilstand komen. Wij leven op geleend geld. Gelukkig liet Boot weten dat economische groei niet helemaal te voorspellen is, dus misschien komt ooit een eind aan deze toestand.
    Mocht u in de tussentijd de economie willen helpen, dan raad ik u aan iets te kopen, een laptop of een zomerjurkje bijvoorbeeld. Valt dat zomerjurkje tegen, kunt u het altijd naar Afrika sturen.


Red.:    Het keyensiaanse beleid kan je eindeloos herhalen, ten tijde van crisis, als je in de tussentijden van hoogconjunctuur maar flink de belastingen opschroeft en dus spaart.

 

De Volkskrant, 09-08-2011, column door Arnon Grunberg

Protest

Ach, de Arabische lente. Veldmaarschalk Tantawi, de facto leider van Egypte, arresteert bloggers die meningen verkondigen die hem niet zinnen. Hij is een Mubarak light en zelfs dat light is onzeker. De Syrische president moordt zijn eigen bevolking uit, maar de rest van de wereld houdt de aandelenkoersen in de gaten.
    In IsraŽl is echter een grootscheepse sociale protestbeweging op gang gekomen die is geÔnspireerd door de Arabische lente. De protestbeweging richt zich niet op de Palestijnse kwestie, maar vooral op te hoge woonkosten. Officieel is het protest apolitiek, maar in werkelijkheid is economisch protest dat zelden.
    Als de verzorgingsstaat afbrokkelt, zijn dergelijke protestbewegingen ook in Europa denkbaar. De transactie van de verzorgingsstaat was immers: wij verzorgen u en bieden uw kinderen kans op opwaartse sociale mobiliteit, u houdt zich koest.
    De geschiedenis leert dat mensen een reden nodig hebben om zich koest te houden.


Red.:   Helemaal fout: De geschiedenis leert dat mensen een reden nodig hebben om zich op te winden (revolutionair). Een zeer goede reden.
 

De Volkskrant, 10-08-2011, column door Arnon Grunberg

Kalmeren van de markt

'Kredietbeoordelaars worden (vaak) betaald door partijen (banken) wier producten ze een rating geven. In veel gevallen leidt dit niet tot grote problemen', schreven Marcel Biemond, Jeroen Bos en Robert Bierens dinsdag in de Volkskrant.
    Kun je echt beoordeeld worden door iemand die je voor die beoordeling betaalt?
    Paul Krugman stelt in The New York Times dat S&P en andere kredietbeoordelaars een belangrijke rol hebben gespeeld bij de crisis van 2008. Wie de documentaire Inside Job van Charles Ferguson over die crisis heeft gezien komt tot dezelfde conclusie.
    Intussen ontkent Obama de rating van S&P en koopt de ECB obligaties, die kennelijk niet aan de straatstenen te slijten zijn.
    Dit heet: het kalmeren van de markt.
    Aan de markt is te merken dat die zich niet goed laat kalmeren. Soms, en dat is ironisch, heeft die markt beter door wat er aan de hand is dan politici.


Red.:  Natuurlijk weet de markt het beter, volgens de neoliberaal.

 

De Volkskrant, 11-08-2011, column door Arnon Grunberg

Messaging

Een van de pogingen van het Mubarak-regime om de revolutie in Egypte te stoppen, was het platleggen van het internet. Veel heeft die poging niet uitgehaald.
    Nu roept een parlementslid van Tottenham, David Lammy, op de instant messaging service van BlackBerry tijdelijk te stoppen, zodat de relschoppers hun rellen in Britse steden niet meer kunnen coŲrdineren.
    De rassenrellen in Los Angeles in 1992 hebben al bewezen dat delen van een betrekkelijk vredige, westerse metropool zonder instant messaging in een oorlogszone kunnen veranderen.
    Wanneer zijn relschoppers opstandelingen?
    Het Westen lijkt de volgende logica te volgen: geweld tegen bevriende staten is verboden, geweldplegers zijn relschoppers. Geweld tegen staten die ons minder bevallen is legitiem, daar spreken we over opstandelingen.
    De morele basis hiervan verdient verduidelijking. Zeker is dat het tijdelijk stopzetten van instant messaging eerder doet denken aan een dictatuur in verval dan aan een levendige democratie.

 

De Volkskrant, 12-08-2011, column door Arnon Grunberg

Bloeddorst

Mensen verlangen naar een wondermiddel voor alle kwalen. Dat is de essentie van het populisme. En ze willen een simpele verklaring van vrijwel alle verschijnselen. Vandaar het succes van populair-wetenschappelijke boeken, geschreven door personen die autoriteit veinzen op basis van hun hoogleraarschap.
    In de Volkskrant van donderdag heeft Marcel van Dam de ziekte gevonden die de samenleving sloopt. Mensen willen geen kwaliteitsjournalistiek meer? Het ligt aan het neoliberalisme. Dat ze pedofielen willen lynchen? Neoliberalisme.
    Er is van alles mis met het neoliberalisme, maar de behoefte van burgers om pedofielen te lynchen is niet te wijten aan managers van hedgefunds. Deze volkswoede wordt opgeroepen door de hetzerige berichtgeving en door politici die het verschil tussen retoriek en demagogie niet kennen.
    Het zou columnisten, burgers en politici sieren zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hun bloeddorst in plaats van het systeem daarvan de schuld te geven.


Red.:   Natuurlijk kan neoliberalisme nooit de schuld zijn... AG is het zelf. (Van Dam heeft kritiek op Amerika)

 

De Volkskrant, 15-08-2011, ingezonden brief van Brenda Reyerse, Amsterdam 

Van Dam/Grunberg (1)

Kan Marcel van Dam nu eindelijk eens 'uit'? Zijn diepgewortelde mantra: de mens is goed en zielig, moet geholpen worden door vadertje staat, hangt me enorm de keel uit.
    Vooral ook omdat vadertje staat alleen goed blijkt te zijn als het vorm wordt gegeven door sociaal-democraten/socialisten, nee liefst door Marcel van Dam zelf. Is dit niet het geval, dan krijgt de staat, het systeem de schuld van menselijk gedrag dat asociaal, crimineel, gevaarlijk of amoreel is. Over populisme gesproken! Dank daarom aan Arnon Grunberg voor zijn column van vandaag (Voorpagina, 12 augustus) rond stellingnames van Van Dam.


De Volkskrant, 15-08-2011, ingezonden brief van Wim Bartels, Amsterdam

Van Dam/Grunberg (3)

Arnon Grunberg kent of begrijpt als literator en filosoof niet al te goed het sociaal-wetenschappelijke systeem-begrip, gezien zijn kritiek op Marcel van Dams column van de dag ervoor (Opinie & Debat, 11 augustus).
    Want Van Dam gaf in zijn stuk niet een bepaald systeem 'de schuld' van alle hedendaags falen, maar liet wel aannemelijk en verduidelijkend zien hoe de nog steeds om zich heen grijpende (inderdaad neoliberale) vermarkting van menselijke betrekkingen en gedragingen nu ook leidt tot een verdere ondermijning van onze democratie en een groeiend consumentisme en populisme.
    Een dergelijke verklarende achtergrond- en procesbeschrijving helpt, meer dan Grunbergs Voetnoot, te begrijpen hoe blijvende en diep-menselijke gedragsmogelijkheden zich in onze tijd en in de huidige onderlinge samenhang verspreiden.
    Ik vermoed overigens dat Van Dam, juist vanwege zijn systeembegrip, zal instemmen met Grunbergs oproep aan politici en journalisten om eindelijk hun eigen verantwoordelijkheid te nemen om de negatieve verschijnselen te keren.

 

 

De Volkskrant, 15-08-2011, column door Arnon Grunberg

Klare taal

De heer Rutte keerde terug van vakantie, putte zich uit in excuses en noemde de Noor die een bloedbad aanrichtte 'een totale idioot'. De daad hield geen verband met iets anders.
    De heer Rutte lijkt van mening dat taal bestaat uit betekenisloze vormpjes op papier of een scherm en betekenisloze geluidjes uit de monden van mensen.
    Stel dat ik schrijf: 'Een welgeschapen Hollandse kaaskop zou de heer Rutte in zijn kontje moeten neuken tot de heer Rutte geen boe of bah meer kan zeggen.'
    Als een Hollandse kaaskop dat vervolgens uitvoert, heeft die tekst uiteraard niets met de daad te maken, want volgens de heer Rutte is betekenis geven aan talige tekens zelfbedrog.
    Wellicht verklaart Rutte binnenkort: 'De mens is gťťn talig wezen.'
    Maar die uitspraak zal hem vermoedelijk te academisch zijn, de heer Rutte houdt van klare taal die betekenisloos is.


Red.:   Gunst, Arnold is op zijn besneden pikje getrapt.
 

De Volkskrant, 17-08-2011, column door Arnon Grunberg

Veiligheid

Op maandagochtend bezocht ik de Afghaanse ambassade in Den Haag, ik had een visum nodig. Anders dan bij de meeste ambassades stond de deur open, van beveiliging was geen sprake.
    De ambassadeur bleek een vriendelijke man, die zich verontschuldigde dat hij mij vanwege de ramadan geen thee kon aanbieden.
    Wij geven jaarlijks miljarden uit aan beveiliging. Een aanzienlijk gedeelte van de beroepsbevolking produceert veiligheid, beter gezegd: een gevoel van veiligheid.
    De handelingen van onze beveiligers zijn veelal rituelen om het gevaar te bezweren. We denken dat buurtregisseurs en andere beveiligers wezenlijk verschillen van magiŽrs en tovenaars, die het noodlot dienden te bezweren in zogenaamde primitieve samenlevingen. Deze magiŽrs produceerden ook een gevoel van veiligheid. Tot het misging.
    Voortdurend overschatten wij ons vermogen rationeel te denken en wij menen dat onze samenleving gehoorzaamt aan rationele wetten.
    Dat geloof in de rationaliteit is in wezen ook een religie.


Red.:   De bekende leugen, die alleen maar van een religieus kan komen.


De Volkskrant
, 19-08-2011, column door Arnon Grunberg

In the tree

Over het artikel van afgelopen zondag in The New York Times over Wilders en Nederland is al veel geschreven. Mij trof de zijdelingse opmerking dat de heer Wilders ondanks herhaaldelijke verzoeken van die krant niet wilde praten.
    Wij weten nu waarom. Steven Erlanger, de journalist die het artikel schreef, had geen burgerservicenummer en kon niet door de screening van de PVV komen. Vermoedelijk heeft de heer Wilders daarom ook een verzoek van mij afgewezen om een filosofisch gesprek over waarheid te voeren.
    Misschien is het anders gegaan. De heer Wilders vroeg aan de heer Bosma: 'Hoe zeg je 'ze kunnen allemaal de boom in' in het Engels?'
    Bosma antwoordde: 'Let them all go in the tree.'
    'Dat wordt me veel te ingewikkeld,' zei Wilders.
    Toen werd The New York Times afgezegd.

 


De Volkskrant
, 20-08-2011, column door Arnon Grunberg

Vergissingen

De maatschappij is zo ingewikkeld geworden dat burgers zich voortdurend vergissen, en daarom moeten ze worden gestuurd, beweren sommigen.
    Vroeger kocht u het lekkerste brood. Tegenwoordig is er reclame die u misleidt, waardoor u brood koopt dat eigenlijk vies is en bovendien slecht voor uw gezondheid. Dit heet 'commercialisering'. Vanwege de reclame koopt u ook meer brood dan u nodig hebt. Dat is 'consumentisme'.
    Als mensen zo gemakkelijk worden misleid, dan moet democratie wel een historische vergissing zijn. En wellicht wordt die conclusie over honderd jaar ook getrokken. Het is niet uitgesloten dat paternalisme dan boven vrijheid zal worden gesteld.
    Wie vrij is, kan immers vergissingen maken. Het bij voorbaat uitsluiten van menselijke vergissingen betekent dat er geen vrijheid meer is.
    Zij die spreken over consumentisme en commercialisering proberen net als de reclame uw koopgedrag te beÔnvloeden. Antireclame is ook reclame.


Red.:   Onbenul kan niet anders dan zwart-wit denken.


De Volkskrant
, 22-08-2011, column door Arnon Grunberg

Geweld

'Wie een mobiel nummer in Tripoli belt, hoort op de achtergrond het prachtige geluid van de kogels van de vrijheid', zei Anwar Fekini, een rebellenleider in LibiŽ. PoŽzie die afkomstig zou kunnen zijn van de futuristen, die in de schoonheid van geweld geloofden. Dat geloof bestaat nog steeds, maar het mag niet meer worden beleden. Wij behoren te veinzen dat geweld een laatste middel is.
    Maar goed, met hulp van de NAVO worden in LibiŽ de kogels van de vrijheid afgevuurd.
    In SyriŽ vuurt de dictator zijn kogels af. Wat de NAVO in LibiŽ deed, kon uiteraard niet in SyriŽ: dreigen met sancties heeft nog nooit indruk op een dictator gemaakt.
    IsraŽl en de Gazastrook maken zich op voor een volgende oorlog.
    Ik denk aan een lied van mijn favoriete band Laibach: 'War goes on just like before/ War goes on, it never ends/ War brings bigger dividends.'
 

Red.:   Alleen ter archivering - geen krant ontvangen


De Volkskrant
, 23-08-2011, column door Arnon Grunberg

Markten en schulden

De heer Van Rompuy, voorzitter van de Europese Raad, wil dat de eurozone 'de markten bij de hand zal nemen'.
    Herinnert u zich George Soros? Hij speculeerde in 1992 tegen het Britse pond en dwong de Britten uit het Europees Wisselkoersmechanisme, de voorbereider van de euro, te treden. Markten trekken zich weinig aan van presidenten en geven een reŽler beeld van de werkelijkheid dan politici.
    Intussen wordt ook in de Volkskrant om het afschaffen van de euro geroepen. Waarna de EU richting West-Europese Unie zal gaan. De West-Europese Unie, bestaat die dan? Bestond, deze is in 2011 opgeheven.
    Verder kun je steeds vaker horen dat schulden het probleem zijn. Onzin, ook gereguleerd kapitalisme kan niet zonder schulden. Bedrijven maken schulden om te investeren, staten lenen geld om oorlog te voeren en burgers sluiten een doorlopend krediet af om hun onbevredigbare verlangens even te bevredigen.


Red.:    Kapitalisme = ongereguleerde markten. Over burgers: cynisme. (gemeenschappelijke factor: joodse denken).

 
De Volkskrant, 29-08-2011, column door Arnon Grunberg

Loterij

Dan Ariely, gedragseconoom, stelde in NRC Handelsblad dat uit zijn experimenten bleek dat de meeste menselijke beslissingen niet rationeel zijn. Al eerder kreeg Daniel Kahneman de Nobelprijs Economie voor onderzoek waaruit een soortgelijke conclusie kon worden getrokken: de homo economicus is een mythe.
    Als ik Ariely en Kahneman goed begrijp, maken mensen zelfs als ze over juiste informatie beschikken irrationele keuzes.
    Ariely gaat misschien nog een stap verder, hij is ervan overtuigd dat mensen stemmen op grond van verkeerde informatie. Paternalisme is noodzakelijk.
    Moet de democratie dan ingeruild worden voor een raad van experts? Maar ontkomen die experts aan irrationaliteit en machtshonger?
    De meest rationele oplossing lijkt me dat we ons lot in handen van experts noch in handen van het volk leggen, wij laten het toeval beslissen.
    Verkiezingen worden vervangen door een loterij. Dat bespaart ons ook een hoop onnodige en onesthetische debatten.


Red.:   Algemeen: onbenul. Ariely: joods

 
De Volkskrant, 31-08-2011, column door Arnon Grunberg

Gentechnologie

'Dat Europa terughoudend is met gentechnologie moet het zelf weten, maar het moet zich niet bemoeien met landen waarvan de bevolking er juist enorm veel baat van kan hebben', zei gentechnoloog Paul Anderson op dinsdag in de Volkskrant in een gesprek met Ben van Raaij.
    Anderson stelt dat dankzij gentechnologie de cassaveopbrengst met 30 procent is toegenomen. Ook beweert hij dat gentechnologie het mogelijk zal maken visolie uit planten te halen, wat in tijden van overbevissing een welkom alternatief is.
    Weerstand tegen deze technologie zou veelal afkomstig zijn van door Europa gefinancierde ngo's. Interessant.
    Al eerder wees ik erop dat sommige mensen zo'n geloof hechten aan de gedachte dat gentechnologie en het bedrijf Monsanto de duivel in eigen persoon zijn, dat ontkenning hen woedend maakt. Ze reageren op Anderson als een gereformeerde op de paus, maar de gereformeerde beseft tenminste dat het kwaad ook in hemzelf zit.


Red.:   Kant Monsanto - AG: (bijna) altijd fout
 

De Volkskrant, 01-09-2011, column door Arnon Grunberg

Satire

Op dinsdag stond een stuk in de Volkskrant van Haye van der Heyden, schrijver van komische televisieseries.
    Haye van der Heyden verklaart dat hij zich nooit voor politiek interesseerde, omdat 'zijn verwekker in de oorlog carriŤre maakte bij een inmiddels bepaald niet meer zo populaire partij'.
    Verder meldt hij dat hij zeer tevreden is, omdat hij uit een 'intellectueel gezin stamt', blank is en in een rijke buurt woont. Het neerslaan van de opstand in SyriŽ inclusief het martelen doet hij af als 'heel normale kinderziektes'. Criminelen moeten volgens hem ter dood worden gebracht, dan kan er meer geld naar bejaarden.
    Deze man moet tegen zichzelf in bescherming worden genomen, temeer daar hij beweert vrouw en kinderen te hebben. Maar vermoedelijk zijn vrouw en kinderen, net als zijn overige denkbeelden waanvoorstellingen, afkomstig uit Van der Heydens onderontwikkelde brein.
    Of zijn stuk is mislukte satire.
    Laten we dat laatste hopen.

 

De Volkskrant, 02-09-2011, column door Arnon Grunberg

Middenstandsmentaliteit

Opportunisme en lafheid zijn mensenrechten, van niemand mag heldendom worden verwacht. Ik parafraseer de beroemde uitspraak van W.F.Hermans: een held is iemand die straffeloos onvoorzichtig is geweest.
    Was ik momenteel als Nederlandse schrijver in China op bezoek geweest had ik mij van mijn meest opportunistische kant laten zien. De middenstandsmentaliteit geldt tegenwoordig immers als het hoogst haalbare voor schrijvers en kunstenaars en ik pas mij gaarne aan.
    Maar laten we voor dat opportunisme uitkomen, pas echt immoreel is dikwijls de camouflage van het opportunisme. Zo zei Adriaan van Dis - een man die ik waardeer en voor wie ik homo-erotische gevoelens koester - in NRC Handelsblad over China: 'Dit is een land dat alleen maar krachtig geleid kan worden.'
    Natuurlijk, de Chinezen mogen onze iPads in elkaar zetten, verder dienen ze stevig onderdrukt te worden. Het zijn tenslotte geen blanken.
    Wie beweerde dat de koloniale reflex was uitgestorven?


Red.:   De man die beweert geen principes te hebben ...
 

De Volkskrant, 03-09-2011, column door Arnon Grunberg

MaoÔst

Een tijdje mocht PVV-ideoloog Martin Bosma columns schrijven voor NRC Handelsblad. Nou ja, ideoloog? Ach.
    In zijn columns schreef de heer Bosma onder andere dat hij gedichten van Eybers las wanneer er in de Kamer werd gedebatteerd. Hij verveelt zich daar namelijk.
    De heer Bosma wil graag bij de grote mensen aan tafel zitten. Eybers, toe maar.
    Nu is de heer Bosma boos dat hij geen columns meer mag schrijven voor NRC. Daarom heeft hij minister Van Bijsterveldt vragen gesteld over het belang van 'maoÔst' Derk Sauer in NRC.
    Bosma weet weinig, niet eens wat een minderheidsbelang inhoudt. NRC is grotendeels in handen van Egeria en Egeria heeft geen boodschap aan Sauer.
    Van de gelegenheid maak ik gebruik te verklappen wat het oordeel van de geschiedenis zal zijn over de heer Bosma en zijn schrijfsels: de vuilnisbak.


Red.:   Wat een aardig zelfportret ...

 

De Volkskrant, 05-09-2011, column door Arnon Grunberg

Overheid

Op zaterdag stond er in de Volkskrant een interessant interview van Wilma de Rek met hoogleraar economie en lid van de Eerste Kamer Esther-Mirjam Sent (PvdA).
    Sent merkt op dat de zucht naar beheersbaarheid leidt tot een overmaat aan regelgeving, met bureaucratisering als gevolg.
    De drooglegging in Amerika liet al zien dat een reŽel probleem (alcoholisme) niet bestreden kan worden door een overheid als strenge vader.
    Verder geeft Sent aan dat de burger aan keuzestress lijdt.
    Ik kan mijn twijfels hebben bij burgers die zeggen: ik wil dat de overheid bepaalt waar ik mijn ziektekostenverzekering afsluit en hoe ik voor mijn pensioen spaar. Maar als sommige kiezen voor een SM-relatie met de overheid, wie ben ik? Niet elke burger heeft dezelfde verlangens en behoeftes.
    Wil de overheid effectief de maatschappij reguleren, moeten burgers kunnen kiezen met welke overheid zij te maken willen hebben: de vader of de nachtportier.

 

De Volkskrant, 06-09-2011, column door Arnon Grunberg

Weeffouten

Bij de verkiezingen voor de Bondsdag in 2009 kreeg de liberale FDP onder leiding van Guido Westerwelle een kleine 15 procent van de stemmen. Intussen is Westerwelle afgezet als partijvoorzitter en lijdt de FDP de ene nederlaag na de andere. In de deelstaat Mecklenburg-Vorpommern haalde de FDP afgelopen zondag niet eens de kiesdrempel van 5 procent en werd de extreem-rechtse NPD groter dan de FDP. Zoals het ook in Nederland niet uitgesloten is dat de PVV groter wordt dan de VVD.
    In een commentaar schrijft de SŁddeutsche Zeitung dat het probleem om de NPD de grond onder de voeten weg te nemen vooralsnog onopgelost is. Ook afgenomen werkloosheid helpt niet.
    De SŁddeutsche geeft aan dat met een maatschappij waar de NPD succesvol is in het algemeen iets mis is. Kortom, de opkomst van extreem-rechts heeft te maken met structurele weeffouten in de maatschappij. Of misschien: structurele weeffouten in de mens zelf.
 

Red.:   Tegenover de structurele weeffouten van het joodse, religieuze, nomadische en kosmopolitische denken.


De Volkskrant
, 07-09-2011, column door Arnon Grunberg

Subversief

'Redde wie zich redde kan' is een begrijpelijk principe. Wie de wereld wil veranderen, kan dat niet doen vanuit een verzwakte positie en dient zichzelf dus eerst te redden. Daarom vond ik het prima dat Nederlandse schrijvers naar China gingen om over hun werk te vertellen.
    Nu blijkt dat zij naar China zijn gegaan om mensenrechten en censuur aan de orde te stellen. Een schrijver liet weten: 'In Peking heb ik in ťťn week meer moedige mensen ontmoet dan in Nederland in jaren.' Een slogan waar de Chinese VVV jaren mee vooruit kan: 'Behoefte aan moedige mensen? Kom naar Peking.'
    Ik wacht nu op het reisje naar SyriŽ om gemartelde mensen te ontmoeten. Die heb je in Nederland ook niet zoveel. Mijn collega's en ik kunnen in de folterkamers op diplomatieke wijze voordragen uit eigen werk. De subversieve werking van de literatuur zal worden aangetoond.


Red.:   Onze cynicus heeft ineens weer principes.


De Volkskrant
, 08-09-2011, column door Arnon Grunberg

Satire (2)

Aha, het was geen satire. Haye van der Heyden kwam dinsdag in de Volkskrant terug op zijn opiniestuk van vorige week waarin hij vrijmoedig sprak over zijn jeugd, de doodstraf en Wilders.
    Van der Heyden kent nog altijd het verschil niet tussen bedreiging en discriminatie, maar dat hij toegeeft dom te zijn is een stap vooruit.
    Daarna schrijft Van der Heyden: 'Maar ook dan mag ik toch een plekje in onze democratie?'
    Daarmee wil hij zeggen dat hij bijvoorbeeld eveneens mag verkondigen dat na een natte zomer vijf heksen verbrand dienen te worden om meer regen te voorkomen; iedereen die dat geen goed plan vindt, miskent de gevoelens en behoeftes van een burger. Alle meningen zijn immers evenveel waard.
    Van der Heyden eindigt zijn stuk met de mededeling dat hij het goed bedoelde. Welnu, Himmler, Pol Pot, Stalin, Beria en Bin Laden: zij bedoelden het allemaal goed.


Red.:   Weer een schitterend zelfportret.


De Volkskrant
, 09-09-2011, column door Arnon Grunberg

Natuur

Helaas is de serie 'De vliegende auto' in de Volkskrant afgelopen. Verleden week deed 'genenjager' J. Craig Venter de voorspelling dat wij algen zullen eten die niet te onderscheiden zijn van biefstuk. Echt vlees consumeren wordt dan een pervers en wellicht ook immoreel plezier, te vergelijken met hoerenlopen.
    Venter zegt dat er in de landbouw niets meer natuurlijk is. Zo is de natuurlijke tomaat 'groen, bitter en zo groot als een duim.'
    Enkele lezersreacties op mijn Voetnoot waarin ik levensmiddelentechnoloog Kees de Gooijer aan het woord liet, maken duidelijk dat Venters kennis nog niet gemeengoed is. De overtuiging heerst dat boeren domoren zijn die zich overbodige bestrijdingsmiddelen laten aansmeren om ze puur voor hun plezier te spuiten.
    In een e-mail citeerde De Gooijer professor Katan: 'De natuur wil maar een ding: ons dood hebben.' Geen reden om de natuur te vernietigen, wel goed om in het achterhoofd te houden.


Red.:   natuurlijk heeft hij als schrijver ook verstand van technologie.
 


De Volkskrant
, 13-09-2011, column door Arnon Grunberg

Markt

Afgelopen donderdag drukte de Financial Times, volgens columnist Heldring de beste krant ter wereld, een ingezonden brief van de heren Rutte en De Jager af.
    Rutte en De Jager pleiten voor een onafhankelijke commissaris die landen in de eurozone dwingt tot fiscale discipline en deze landen, indien nodig, straft. Op de voorpagina kwam de Financial Times tot de conclusie dat de harde opstelling van Nederland inzake de Griekse kwestie met binnenlandse politiek (lees: PVV) te maken had.
    Het interessante is dat de rente op Duitse (en dus ook Nederlandse) en Amerikaanse staatsobligaties extreem laag is. Dit betekent, aldus columnist Martin Wolf in de Financial Times, dat deze landen niet meer moeten bezuinigen, maar juist moeten investeren en meer schulden moeten maken. Dat is de boodschap van de markten.
    Ironisch genoeg negeren ook politici die de markten zouden moeten vertrouwen de noodkreet van de markt.


Red.:   De vrije marktfundamentalist. 'Volgens Heldring': ad professorandum.
 


De Volkskrant
, 14-09-2011, column door Arnon Grunberg

Omelet

Afgelopen week schreef Adriaan van Dis in NRC Handelsblad dat het onmogelijk is om anderhalf miljard mensen met zachte hand uit armoede en achterlijkheid te verheffen. Hij had het, zoveel mag duidelijk zijn, over China.
    Mao heeft minstens 45 miljoen doden op zijn geweten, maar wat zijn 45 miljoen doden als je daarvoor welvaart terugkrijgt? En om een omelet te maken moet je een eitje breken, nietwaar?
    Kijk, de enige twee echte westerse waarden zijn de euro en de dollar. Alle andere westerse waarden zijn glijmiddelen van deze valuta's of licht hoogmoedige variaties op het Oude en Nieuwe Testament.
    Als rechtgeaarde kapitalist stel ik mij op het standpunt dat iedereen overal ter wereld zijn spulletjes mag verkopen, zeker kleine middenstanders als kunstenaars en schrijvers.
    Maar betekent dat dan ook dat je laconiek moet doen over massamoord? Mijn antwoord daarop luidt: dat is helemaal niet nodig.


Red.:   Tja kapitalist - roofridder. Dat wisten we al. Met principes, zijnde het principe: de kapitalist mag het wel maar de communist mag het niet
 


De Volkskrant
, 15-09-2011, column door Arnon Grunberg

Schaker

In New York zag ik de documentaire Bobby Fischer Against the World van Liz Garbus.
    De Amerikaan Fischer wordt in 1972 wereldkampioen schaken door in IJsland van de Rus Spassky te winnen. Lang was het de vraag of Fischer naar IJsland zou komen, maar uiteindelijk verscheen hij. De tweede wedstrijd liet hij verstek gaan omdat de camera's hem stoorden.
    Zijn gedrag wordt vreemder. Hoewel hij van Joodse komaf is, heeft hij last van antisemitische uitbarstingen.
    In 1992 speelt hij in JoegoslaviŽ opnieuw tegen Spassky, ten tijde van een officieel embargo tegen dat land, waardoor hij niet kan terugkeren naar Amerika.
    Op 11 september 2001 belt hij met een Filipijns radiostation om zijn vreugde te uiten over de aanslagen.
    In 2008 sterft hij. Zijn laatste woorden: 'Niets is beter tegen de pijn dan de menselijke aanraking.'
    Toen ik de bioscoop verliet, speet het me dat ik geen schaker ben geworden.


Red.:   Jood.


De Volkskrant
, 16-09-2011, column door Arnon Grunberg

Antwoord

Keeper Khalid Sinouh kwam in het nieuws nadat hij getwitterd had dat hij 'een beetje moe van die 9/11 propaganda' werd. Waarna zijn club (PSV) afstand van hem nam: het betaald voetbal dient door te marcheren alsof er geen buitenwereld bestaat.
    Het is onmogelijk en wellicht zinloos alle aanhangers van de diverse samenzweringstheorieŽn van repliek te dienen. Zij die menen dat de aanslagen van 9/11 door de CIA zijn uitgevoerd, zullen voet bij stuk houden. (Ook de overtuiging dat de staatsschulden in Duitsland, Nederland en Amerika een acuut probleem zijn, is in wezen een samenzweringstheorie.)
    Onlangs publiceerde Elsevier, geen anti-imperialistisch weekblad, een grafiekje waaruit bleek dat de slachtoffers van terreuraanslagen van de afgelopen tien jaar in het niet vallen bij de slachtoffers in Irak.
    Als Sinouh vraagt waarom wij de slachtoffers van 9/11 wel en de slachtoffers in Irak niet herdenken, dan verdient hij een antwoord.
 

Red.:   Pro-moslim.


 


De Volkskrant
, 17-09-2011, column door Arnon Grunberg

Geruststelling

Zo af en toe moet ik het oneens zijn met binnen- en buitenlandse filmcritici. The Tree of Life van Terrence Malick werd bijvoorbeeld onthaald als een meesterwerk. Ik vond het een draak, nou ja, draakje.
    Woody Allens Midnight in Paris is vrijwel overal lovend ontvangen. Allens beste film blijft echter Zelig uit 1983, hoewel de kwaadaardigheid van Vicky Cristina Barcelona uit 2008 ook niet te versmaden is.
     Midnight in Paris gaat over een Amerikaanse aspirant-schrijver in Parijs die door de tijd kan reizen en in de jaren twintig belandt; jawel, daar zijn Hemingway, Fitzgerald en Picasso.
    Ambachtelijk zit de film aardig in elkaar, helaas gaat hij nergens over.
    Ik vermoed dat het enthousiasme van het publiek voortkomt uit een soort geruststelling. Hemingway: we weten wie dat is. Fitzgerald: hebben we van gehoord, we zijn niet dom.
    WŠs Midnight in Paris maar cultuurgeschiedenis voor domoren, zelfs dat is hij niet.


Red.:   En weer een jood. Lichtelijk kritisch, maar hij telt toch Reclame is reclame ...


De Volkskrant
, 19-09-2011, column door Arnon Grunberg

Hobby's

Tijdens een debat tussen Republikeinse presidentskandidaten in Amerika zei een van hen, Ron Paul, dat als een onverzekerde jongeman in coma kwam te liggen de kerk voor hem moest zorgen. Dat was vrijheid: risico's nemen en verantwoordelijkheid dragen.
    Vanuit het perspectief van de Republikeinen is de heer Rutte een bolsjewiek, maar ook wie dat perspectief niet hanteert, zal toegeven dat het verschil tussen een centrumlinkse en een centrumrechtse regering in Nederland vooral een kwestie van retoriek is.
    De heer Wilders is een grootmeester in symboolpolitiek, de dadaÔstische variant weliswaar. Uit een interview zaterdag in de Volkskrant bleek dat hij de EU tegenwoordig net zo gevaarlijk vindt als de islam.
    De euro is al een linkse hobby genoemd, nog even en we krijgen te horen dat het kapitalisme een linkse hobby is. Rechtse hobby's in Nederland: Blut und Boden, en een afkeer van Marokkanen, kapitalisten en andere ontaarde kosmopolieten.
 

Red.:   Ja ja, aardse mensen hebben niets met nomadische ontaarden met woestijngodsdiensten en besneden pikkies.


De Volkskrant
, 20-09-2011, column door Arnon Grunberg

Held

De onthulling van Willem Otterspeer zaterdag in de Volkskrant dat W.F. Hermans zich aangemeld had bij de Kultuurkamer heeft nauwelijks commotie veroorzaakt. De Tweede Wereldoorlog is definitief voorbij of WFH maakt weinig emotie meer los. Ik hoop het eerste.
    Albert Camus heeft tijdens de oorlog verwijzingen naar Kafka uit een essaybundel geschrapt om de nazicensuur te omzeilen. De schrijver is zelden een held.
    Volgens Otterspeer zei Hermans dat de schrijver geen vriend, geen vrouw en geen vaderland heeft (wanneer en waar heeft Hermans dat beweerd?).
    Hermans had vrouw en kind en heeft in een interview in 1963 gezegd dat iedere schrijver gebonden is aan zijn vaderland.
    Misschien meende Hermans dat de echte schrijver ook zijn ziel verkoopt als dat zijn schrijverschap ten goede komt. Het ergste wat een schrijver kan overkomen is dat hij zijn ziel in de verkoop doet en ontdekt dat er geen kopers zijn.


Red.:   Het is natuurlijk AG die zijn ziel verkoopt - met of zonder kopers.

 


De Volkskrant
, 21-09-2011, column door Arnon Grunberg

Verzorgingsstaat

Heeft de New Deal van Franklin D. Roosevelt het kapitalisme gered? Ja zeker, het kapitalisme heeft de verzorgingsstaat nodig.
    Meneer Unilever wil zijn Unox-worsten aan zoveel mogelijk mensen verkopen. Daarom moeten arme mensen geld (uitkeringen) van de overheid krijgen om die worsten te kunnen kopen.
    Meneer Pfizer wil dat alle zieke en het liefst ook alle gezonde mensen zijn medicijnen aanschaffen. Ziektekostenverzekeringen stellen de armen in staat uit de medicijnkast van meneer Pfizer te snoepen.
    Voor de overheid is het goedkoper en rendabeler een burger een uitkering te geven dan hem op te sluiten in de gevangenis. Sociale voorzieningen voorkomen dat zich een onderlaag vormt die het genot gaat zoeken in opstand en geweld.
    De verzorgingsstaat stimuleert de economie en is tevens een kalmeringsmiddel, een soort valium, hij houdt burgers rustig en kneedbaar. Ethische redenen voor een verzorgingsstaat zijn bijzaak.


Red.:   Wat een vies en vuil mannetje is het toch ... De gaskamer is bijna te goed ...


De Volkskrant
, 23-09-2011, column door Arnon Grunberg

Infantiel

De infantilisering van de Nederlandse politiek bereikt nieuwe hoogtepunten. Zoals inmiddels genoegzaam bekend voerde mevrouw Sap een act op met een stekkerdoos, waarna de heer Wilders zei dat er nog nooit een stekker in mevrouw Sap had gezeten. Seksisme, maar van de heer Wilders wordt niet anders verwacht.
    Wie naar de boutades van de heer Wilders luisterde, kon zich niet aan de indruk onttrekken dat de man zo infantiel is dat hij het liefst met zijn eigen uitwerpselen zou willen spelen. De tijd zal komen dat de heer Wilders in de Tweede Kamer met zijn uitwerpselen speelt. Ook het spelen met zelfgeproduceerde fecaliŽn valt immers onder vrijheid van meningsuiting.
    Volgens de heer Bolkestein dreigt Nederland Beieren te worden. Beieren is een wonder van beschaving vergeleken met Nederland.
    Het zou goed zijn als de Algemene Beschouwingen vanaf nu worden gehouden in een afgelegen tent tijdens het Oktoberfest in MŁnchen.
 

Red.:   Zie reacties op website.


De Volkskrant
, 24-09-2011, column door Arnon Grunberg

Wetenschap

Toen bekend werd dat enkele wetenschappers testresultaten verzonnen of vervalst hadden, werden er twee verklaringen gegeven. De wetenschappers waren ijdel en de universiteiten waren winstmachines geworden die wetenschappers dwongen tot vals spelen.
    Dit is een derde verklaring: sommige wetenschappers hebben een wereldbeeld en het is vervelend als je experimenten dat wereldbeeld onderuit halen. Ideologische motieven kunnen daarbij een rol spelen.
    Onlangs vertelde Richard Dawkins in The New York Times hoe woest mensen waren geworden toen zijn boek The Selfish Gene uitkwam. Dawkins zou sociaal darwinisme promoten, iets wat hij terecht ontkent. Had ik de algebra soms moeten vervalsen, vraagt Dawkins zich af.
    Alle sociologen, politicologen en sociaal-psychologen die het menselijk gedrag verklaren, zouden er goed aan doen The Selfish Gene te (her)lezen. Al was het maar om te beseffen dat een mens ook het voertuig is van de blinde overlevingsdriften van zijn genetisch materiaal.


Red.:   Eindelijk weer eens wat zinnigs ...


De Volkskrant
, 26-09-2011, column door Arnon Grunberg

Nazi's en honden

Hitler had een Duitse herder genaamd Blondi, waarop hij zeer gesteld was. De commandant van Treblinka, Kurt Franz, bezat een hond, Barry, die hij had geleerd de genitaliŽn van de gevangenen af te bijten. Een andere SS'er noemde zijn hond Mens, en als de SS'er riep: 'Mens, pak hond', beet deze hond de gevangene dood. In het Derde Rijk werden 'ondermensen' vaker met honden vergeleken.
    Om tijdens een debat in de Tweede Kamer een Jood en een sociaal-democraat een hond te noemen, nou ja bedrijfspoedel, zou kunnen illustreren dat je qua geschiedkunde een onbenul bent. Ik vrees dat er meer aan de hand is.
    Eerder suggereerde de heer Bolkestein dat 'zichtbare Joden' beter het land konden verlaten. Ik ben zo vrij dit advies uit te breiden tot de minder zichtbare Joden. In Duitsland is het veiliger. Ook dat is de ironie van de geschiedenis.


Red.:    Nieuw dieptepunt, van jood schrijver Grunberg


De Volkskrant, 27-09-2011, column door Arnon Grunberg

Democratisch

In mijn debuutroman komt het woord 'neger' voor. Toen het boek in Amerika uitgebracht zou worden vroeg mijn vertaler: 'Moet ik daar 'nigger' van maken? Dat kan echt niet hier.'
    Terecht schreef Pablo Cabenda vrijdag in de Volkskrant dat het naÔef is te denken dat het woord 'neger' net zo waardevrij is als het woord 'tafel'.
    De strijd tegen het politiek correcte denken wordt meestal gepresenteerd als een strijd tegen een dictatuur die ons ervan weerhoudt zaken te benoemen zoals ze werkelijk zijn en ons uit te drukken zoals we ons echt voelen. Als we dit serieus nemen, luidt de conclusie dat we vrouwen mogen verkrachten en hun mannen mogen slaan, mits ze zwakker zijn dan wij.
    Je zegt gewoon: 'Dat vrouwtje vroeg erom.'
    En daaraan voeg je toe: 'Luister, het is mijn democratische mening.'
    Er lopen immers mensen rond die geloven dat het adjectief 'democratisch' alles legitimeert.


Red.:   Joodse racist steunt zwarte racist. Democratie heeft hier niets mee te maken - red herring/stroman.

 


De Volkskrant, 28-09-2011, column door Arnon Grunberg

Piraten

Tien dagen geleden werden er verkiezingen gehouden in Berlijn. Dat de liberale FDP wederom gedecimeerd werd, de kiesdrempel niet haalde en net zo groot werd als de Duitse partij voor de dierenbescherming was niet het grote nieuws. Overigens zie ik in Nederland de Partij voor de Dieren nog eens groter worden dan de VVD, want de gemiddelde Nederlander houdt meer van zijn huisdier dan van ideologie.
    Het grote nieuws in Berlijn was het succes van de Piratenpartei, een protestpartij, die bijna 9 procent van de stemmen binnenhaalde.
    Opmerkelijk is dat de 'piraten' niet racistisch zijn, niet tegen Europa, en ze bepleiten ook geen provinciaals nationalisme (elk nationalisme is min of meer provinciaals).
    Volgens de media zouden de piraten vooral vrijheid op het internet voorstaan, maar wie hun website bekijkt, komt een gevarieerder programma tegen en een mooi citaat van Schiller: 'De kunst is een dochter van de vrijheid.'


Red.:   (elk nationalisme is min of meer provinciaals) - behalve het joodse - dat noemen we kosmopolitisme
 


De Volkskrant, 29-09-2011, column door Arnon Grunberg

Ongeschoold

Wat is een metafoor? En kan een metafoor beledigend zijn? Over deze vragen boog Meindert Fennema, hoogleraar politieke theorie, zich dinsdag in de Volkskrant.
    Als ik schrijf: 'Mark Rutte is een rat', dan bezig ik een metafoor, empirisch onderzoek zal uitwijzen dat de heer Rutte geen rat is. Maar toch denk ik, anders dan Fennema, dat het voorstelbaar is dat Rutte er niet mee ingenomen zou zijn.
    Verder vindt Fennema dat je in de ene taal gelijk kunt hebben en in de andere taal ongelijk, omdat hij denkt dat uitdrukkingen meestal letterlijk vertaald worden. Fennema's vertaling van 'de islamitische aap komt uit de mouw' naar het Engels luidt: 'The islamic monkey comes out of the sleeve.'
    Met hoogleraren als Fennema hebben wij amper universiteiten nodig. De getalenteerden kunnen naar Harvard of Yale en de rest verricht ongeschoolde arbeid.
    Trouwens een goede metafoor voor de schrijfsels van Fennema: ongeschoolde arbeid.


Red.:   Goede vertaling "to let the cat out of the bag"
 


De Volkskrant, 30-09-2011, column door Arnon Grunberg

Destructie

Er bestaat het misverstand dat achter ontevredenheid een echt probleem schuilgaat. Veel hedendaags onbehagen is het gevolg van de verspreiding van welvaart en kennis. Mensen hebben de tijd gekregen om ontevreden te zijn en ze beschikken soms over verbale vaardigheden om hun leed gewicht te geven.
    Lang niet alles wat alarmerend lijkt, is dat ook. De rellen in Engeland waren onprettig, er vielen enkele doden, maar dat gebeurt eveneens in het verkeer. De rust keerde bovendien snel weer terug en bedrijven hebben goed verdiend aan het herstellen van de schade.
    Het valt overigens te betwijfelen dat geluk het resultaat is van ideale omstandigheden. Ik was bijvoorbeeld misschien het gelukkigst toen ik in 2006 op Kandahar Air Field in Afghanistan mijn eerste raketaanval meemaakte.
    Noch de mens noch de economie kan zonder destructie en de dreiging ervan. Het uit willen bannen van destructie is de gevaarlijkste utopische gedachte.
 

Red.:   Precies. Laten we dus wat wat destructie op de immigratie plegen, en een paar honderdduizend moslims eruit gooien. Maar dat is natuurlijk eigenlijk veel te weinig destructie. AG zal die kleine hoeveelheid destructie toch wel te veel vinden.
    Overigens, wat betreft de serieuze destructie, heeft 'ie 't natuurlijk over zijn eigen opvattingen ...


De Volkskrant, 01-10-2011, column door Arnon Grunberg

Hulpjes

Op donderdag berichtte de International Herald Tribune dat sommige hegdefundmanagers bezig zijn Griekse staatsobligaties te kopen. Momenteel worden die obligaties voor circa 36 cent per euro verhandeld, dus voor elke euro die Griekenland geleend heeft, wordt 36 cent betaald. Als de deal met de EU en het IMF doorgaat, zullen de Griekse obligaties in oktober wellicht 79 cent per euro opbrengen.
    Welke lessen leren wij hieruit?
    De anti-Europeanen zijn de hulpjes van de hedgefundmanagers. Was de EU met euro-obligaties over de brug gekomen of was er eerder tot structurele veranderingen besloten, waren deze speculaties waarschijnlijk onmogelijk geweest.
    De markten zijn slimmer dan de kiezer. Volg het geld, niet de kiezer.
    Anti-Europees populisme is voor verliezers. Om die verliezers rustig te houden dient de overheid een royale verzorgingsstaat in stand te houden. De rest kan worden overgelaten aan de hegdefunds. En voor de broodnodige morele verontwaardiging zijn er columnisten.


Red.:    Tja ...
 


De Volkskrant, 03-10-2011, column door Arnon Grunberg

Onherbergzaam

De literaire criticus Arnold Heumakers hield onlangs de twintigste Bert van Selm-lezing, Tussen missie en media. Die lezing is het lezen waard.
    Heumakers betoogt dat de massamedia en de literatuur, waarbij hij stelt dat een literaire thriller meestal geen literatuur is, elkaars concurrenten zijn.
    De romantische missie van de literatuur was om de wereld zinvol te maken, daarin leek zij op religie. De massamedia hebben die taak overgenomen door de consument een overzichtelijke wereld te geven. Denk aan de slogan van een radiostation in New York: 'U geeft ons 22 minuten, wij geven u de wereld.' Hoe zinloos het geweld ook mag heten, er kan altijd een les uit worden geleerd.
    Volgens Heumakers is de romantische missie van de literatuur zinloos geworden. Zij zou nu juist moeten aantonen hoe onherbergzaam dit universum voor de mens is. De mens is hier niet thuis.
    Een missie die ik van harte ondersteun.


Red.:   Dit is tenslotte het heelal van ... (Jahweh, God)

 

De Volkskrant, 05-10-2011, column door Arnon Grunberg

Kinderboerderij

In 1989 weigerde Jan Wolkers de P.C. Hooft-prijs omdat hij meende dat zijn romans miskend waren. In 1972 had W.F. Hermans deze prijs geweigerd vanwege een typefout in een brief van de minister van CRM. Toen Woody Allen in 1977 een Oscar kreeg voor Annie Hall, bleef hij liever in New York dan dat hij naar L.A. vloog.
    Peter Paul Muller won recentelijk een Gouden Kalf voor beste mannelijke bijrol. Volgens hem mocht het Kalf naar de kinderboerderij. Origineler dan: 'Ik wil mijn nichtje en mijn stiefmoeder bedanken.'
    Voelde Muller zich miskend? Was hem onrecht aangedaan?
    In een toelichting liet hij weten de commotie te betreuren. 'Elk woord dat ik hier over zeg roept alleen maar extra vragen op', aldus Muller.
    Hij had moeten zeggen: 'Ik verdien deze prijs niet, ik ben een slecht acteur.' Ik heb een groot zwak voor zelfkastijding.


Red.:    iemand woorden in de mond leggen en dan zeggen dat je het er van harte mee eens bent - walgelijke stijlfiguur
Woody Allen: jood.
    Wat Arnon Grunberg had moeten zeggen: ik ben een jood en daarmee een racist.
    Ik heb een groot zwak voor zelfkastijding.
 

De Volkskrant, 07-10-2011, column door Arnon Grunberg

Invalide

Op woensdag woonde ik de presentatie bij van het boek Eindelijk invalide van Boudewijn Paans. Paans was hoofdredacteur van de VPRO Gids en columnist bij de Volkskrant. In 1994 vroeg Paans mij een column voor de VPRO Gids te gaan schrijven. Mijn eerste column, als ik enkele columns voor Boekblad niet meetel.
   Een paar weken nadat ik begonnen was met die column belde Paans. 'Gefeliciteerd,' zei hij, 'de eerste opzegging is binnen'.
    Lang heb ik gedacht dat een columnist iemand is die ervoor moet zorgen dat lezers hun abonnement opzeggen. Ik heb veel hoofdredacteuren versleten; het standpunt van Paans bleek een minderheidsstandpunt te zijn.
    In Eindelijk invalide schrijft Paans dat boven zijn eerste column in de Volkskrant stond dat de auteur zelf spastisch was. Om misverstanden te voorkomen.
    Wie het boek van Paans leest, kan maar een conclusie trekken: we zijn allemaal invalide, alleen sommigen iets meer dan anderen.


Red.:   En alweer spreekt Arnon voor zichzelf.


De Volkskrant
, 08-10-2011, column door Arnon Grunberg

Welvaart

Matt Ridley is zoŲloog en auteur van onder andere The Rational Optimist: How Prosperity Evolves. Donderdag hoorde ik hem tijdens een symposium een presentatie geven van zijn ideeŽn.
    Ridley liet een plaatje zien van een bewerkte steen uit het stenen tijdperk en een computermuis. Hij zei: 'Die steen is door een iemand gemaakt. Niemand kan in zijn eentje die computermuis maken.'
    Het geheim van welvaart, volgens Ridley, is gelegen in de uitwisseling van ideeŽn. Daarvoor zei de econoom McCloskey iets soortgelijks: 'Welvaart komt vooral voort uit ideeŽn.'
    De meest effectieve manier om die ideeŽn te verspreiden is vermoedelijk handel. Steve Jobs heeft meer voor de verspreiding van welvaart gedaan dan de meeste politici, aan rechter- of linkerzijde van het spectrum.
    Een overheid kan welvaart evenwichtiger verspreiden, maar die overheid kan niet of nauwelijks welvaart genereren. Dat begrijpen veel politici en commentatoren nog altijd niet.


Red.:   Geen staat - alle geld naar Arnon.

Katinka over Grunberg, naar aanleidng van zijn columns in de NRC: gloomy, naargeestig, droefgeestig, pessimistisch. Op mijn suggestie: niet cynisch - cynisch kan ook positief zijn


De Volkskrant
, 10-10-2011, column door Arnon Grunberg

Klassen

Steeds weer lees je dat er een kloof bestaat in onze samenleving. Zo schijnt Paul Scheffer te hebben gezegd dat er een verhaal moet komen dat de wereldburger en de kleinburger bij elkaar brengt.
    Elke samenleving die niet egalitair is, kent verschillende klassen. Wij weten dat de poging een egalitaire samenleving te stichten een uitnodiging is voor totalitarisme.
    Vroeger at het dienstmeisje in de keuken, als ze niet in de stal at. De gemeenschappelijke taal die zij deelde met haar bazen was dat zij hun bevelen verstond.
    Als wij niet van verarmde adel afstammen, stammen wij af van dat dienstmeisje. We hebben ons aardig opgewerkt.
    Wie in cafť Nol in de Jordaan over de filosoof Žižek begint, krijgt waarschijnlijk een pak slaag. Over Žižek praat je in De Balie.
    Wij moeten minder krampachtig met klassenverschillen omgaan. Dan zal blijken dat dat gemeenschappelijke verhaal niet zo nodig is.
 

Red.:   Tsonge, je moet maar durven. Proleet noemt zich aristocraat. Vandaar al die somberheid. Angst voor ontmaskering.
 


De Volkskrant
, 11-10-2011, column door Arnon Grunberg

Dictator

Toen Steve Jobs gevraagd werd of hij voordat hij de iPad lanceerde marktonderzoek had gedaan, antwoordde hij: 'Het is niet de taak van consumenten om te weten wat ze willen.'
    Een verfrissende uitspraak. Zeker nu een mondige burger in praktijk een boze burger is geworden en politici, uitgevers, omroepen en bedrijven van het ene onderzoek naar het andere onderzoek en van de ene opiniepeiling naar de andere rennen.
    Er zijn gebieden waarbij democratie niet zo goed werkt. Ik denk aan kunst, maar ook een bedrijf als Apple kun je kennelijk beter niet al te democratisch leiden. Wij zijn namelijk nauwelijks in staat onderscheid te maken tussen een gegrond en een minder gegrond oordeel, vaak niet eens tussen een oordeel en een idee.
    Ik geef eerlijk toe dat ik een dictator ben in het diepst van mijn gedachten. Maar ter geruststelling: ik heb geen politieke ambities.
 

Red.:   Nog eens "Tjonge".  Maar tuig blijft tuig, zelfs indien het tuig over zichzelf zegt dat het tuig is.


De Volkskrant
, 12-10-2011, column door Arnon Grunberg

Martelen

Volgens een VN-rapport martelen de Afghaanse politie en Afghaanse veiligheidsdiensten op grote schaal. Geen verrassend nieuws. Toen ik de eerste keer Afghanistan bezocht, in de zomer van 2006, vertelde een Nederlandse officier mij dat gevangenen die het Nederlandse leger zou maken niet zouden worden uitgeleverd aan Afghanistan, omdat je dan niet zeker wist wat er met die gevangenen zou gebeuren.
    Dat was toen al ironisch, want het westen heeft in de strijd tegen het terrorisme diverse gevangenen uitgeleverd aan landen waar het martelen schering en inslag is. Kennelijk kunnen de westerse waarden alleen effectief worden verdedigd door hier en daar wat nagels uit te trekken.
    Volgens hulpverleners is er trouwens vooruitgang in Afghanistan, bericht The New York Times.
    Ten tijde van de Sovjet-bezetting verdwenen gevangenen zonder dat ooit nog iemand van hen hoorde. Nu verdwijnen ze niet, ze worden alleen aan hun polsen opgehangen.
 

Red.:   AG lepelt Amerikaanse leugens op. Ellende begonnen met Amerikaanse steun aan moslim-fundamentalisten genaamd mujaheddin: Hekmatyar, Bin Laden.

 

De Volkskrant, 12-10-2011, ingezonden brief van H. de Korte, Amsterdam

Babyboomers 2

Als Huub Mous in zijn opiniestuk 'wij, babyboomers, zijn bij de eerste afslag het spoor al bijster geraakt' het woordje 'wij' zou vervangen door 'ik', dan ben ik het van harte met hem eens.


Red.:   Ook van toepassing op AG
 


De Volkskrant
, 14-10-2011, column door Arnon Grunberg

Woede

Een tijd geleden schreef ik dat de lage rente op Nederlandse staatsobligaties een oproep aan de Nederlandse staat is om meer geld te lenen. Inmiddels blijkt dat die lage rente Nederland inderdaad geld oplevert. Niet alleen hedgefund-managers verdienen aan de Griekse crisis.
    Nogal wat rampen zijn zegeningen in vermomming.
    Neem de Marokkaanse hangjongeren. Om te beginnen waren er altijd hangjongeren die van gematigde destructie een afgod hebben gemaakt, maar daar gaat het niet om. Stel je voor dat er geen Marokkaanse hangjongeren waren, op wie zou de burger dan boos moeten zijn? Op andere minderheden vrees ik.
    Sinds Voltaire de uitspraak van Leibniz, dat we in de best mogelijke van alle werelden leven, onsterfelijk belachelijk maakte in de prachtige novelle Candide, waant iedereen die de apocalyps aankondigt zich een Voltaire.
    De burgers zijn niet boos omdat hun onrecht is aangedaan, maar omdat de woede hun leven zin geeft.


Red.:   Dit alles onder het motto: schurfterigheid kent geen grens.


De Volkskrant
, 15-10-2011, column door Arnon Grunberg

Koolhaas

Op Schiphol, onderweg naar Afghanistan, kwam ik bij het sushirestaurant de architect Rem Koolkaas tegen. Ik herkende hem eerst niet; ik had Koolhaas geÔnterviewd voor een boek.
    'Waar ga je naartoe?', vroeg Koolhaas.
    'Afghanistan', zei ik.
    Hij knikte tevreden. 'Jij experimenteert met jezelf', zei hij.
    Met wie anders, wilde ik vragen.
    Op dat moment kreeg ik oprispingen. Misschien had ik te snel gegeten. Er liep slijm in mijn mond dat ik niet kon binnenhouden. Gelukkig gaven de mensen van het sushirestaurant me een doekje waarmee ik mijn omgeving kon schoonmaken.
    'Het spijt me', zei ik tegen Koolhaas.
    'Als het maar niet door mij komt',' antwoordde hij.
    Toen moest hij weg, hij ging naar Londen voor een interview.
    Ik maakte mezelf zo goed mogelijk schoon en liep naar mijn gate.
    Ooit meende ik dat het leven een spel was, maar Koolhaas heeft gelijk: het is een groot experiment.


Red.:    Kunstenaar en jood ontmoeten elkaar op vliegveld. een grote bende "kosmopolieten", marskramers., zwervers met aangelengde drank als verkoopwaar, smerige geschriften als met lakzegel behangen oorkondes.
 


De Volkskrant
, 17-10-2011, column door Arnon Grunberg

Rattengif

Afgelopen vrijdag publiceerde de Volkskrant een interessant stuk van Hans Schnitzler over de vraag wat er gebeurt als we naast mensenrechten ook dierenrechten krijgen. Moet de vos die het konijn opeet, vroeg hij zich af, niet bestraft worden?
    Ik vrees dat de vos naar de gevangenis moet voor deze misdaad aangezien het konijn niet eerst verdoofd was.
    Ook wordt het immoreel onderscheid te maken tussen een rat en een lam. Het eten van rattengif schijnt pijnlijk te zijn; mensen die rattengif strooien, zouden de bak in moeten.
    Dan is er nog de kwestie van seks tussen mens en dier. Nu mag een geit na eerst verdoofd te zijn geslacht worden, maar hij mag niet gepenetreerd worden. Dat is pervers. Als de Eerste Kamer consequent wil zijn, maakt ze seks tussen mens en dier weer mogelijk, mits het dier eerst wordt verdoofd uiteraard.
 

Red.:   Die Schnitzler houdt natuurlijk een pleidooi voor de de joden en moslims, en is even geschift  .


De Volkskrant
, 19-10-2011, ingezonden brief van Henk Vermeulen, Dronten

Grunberg loopt 150 jaar achter

Dat Arnon Grunberg niets van dierenemancipatie moet hebben is bekend. Hij neemt in zijn voetnoten (bv. Voorpagina, 17 oktober) elke gelegenheid te baat om zijn afkeer van elke beweging die zich het lot van dieren aantrekt op cynische wijze te onderbouwen.
    Ik vraag mij echter af door welke argumenten en criteria hij zich laat leiden in zijn discriminerende perspectief. Als hij intelligentie en/of graad van bewustzijn als criterium zou gebruiken omonderscheid temaken tussenmensen en andere dieren dan zou hij – mits consistent – ook moeten pleiten voor het afschaffen van rechten voormentaal geretardeerden of comapatiŽnten. Ik schat echter in dat Grunberg zover niet wil gaan. Ik denk daarom dat er iets anders aan de hand is.
    Ik vermoed dat hij een antropocentrist is, oftewel ervan overtuigd dat mensen in elk opzicht verheven zijn boven andere dieren, ook als het gaat om ethiek en moraal. Diep in mijn hart vraag ik mij af of de voorouders van Grunberg anderhalve eeuw geleden het wel met Darwin eens waren. Darwin was namelijk behalve de uitvinder van de evolutietheorie een der eerste prominenten in die tijd die openlijk pleitten voor afschaffing van de slavernij. Door veel van zijn tijdgenoten werd die visie als belachelijk en last but not least vooral ook als schadelijk voor de economie beschouwd.
    Slaven waren immers slechts ‘slaven’ die in principe beschouwd werden als producten die ‘geconsumeerd’ dienden te worden. Het durven denken over dierenrechten is de moderne variant van het durven denken over burgerrechten voor slaven... Grunberg loopt 150 jaar achter.


Red.:   5000 jaar (of 8000, zo goed ken ik dat joods boek niet) zit er dichter bij ...


De Volkskrant
, 18-10-2011, column door Arnon Grunberg

Kruisraketten

Terwijl ik in Afghanistan was, mailde een vriendin: 'Groeten vanaf het Beursplein, de revolutie heeft hier ook toegeslagen.'
    Ik vond het erg jammer dat ik de revolutie moest mislopen.
    Een dag later las ik in de krant dat een kleine tweeduizend man op het Beursplein had gestaan.
    In de jaren tachtig verzamelden zich enkele honderdduizenden mensen om te demonstreren tegen kruisraketten. Die kruisraketten kwamen er toch, Lubbers manoeuvreerde behendig, en inmiddels zijn die kruisraketten volledig vergeten.
    Ik vrees dat de bankiers de kruisraketten van nu zijn. Wat de kwestie nog ingewikkelder maakt, is dat de meeste mensen die de bankier tot vijand hebben uitgeroepen, rekeningen hebben lopen bij hun vijand en dagelijks gebruikmaken van zijn diensten. Dat schiet niet op. Vermoedelijk heeft Bas Heijne gelijk: deze revolutie is vooral lifestyle. Daarmee bevestigen de betogers de macht van het systeem dat zij menen te bestrijden.
 

Red.:   Oftewel: ploertige (zie definitie hier  ) neoliberaal (zie omschrijving hier  ) Arnon Grunberg haalt ploertige neoliberaal Bas Heijne aan als argument voor zijn ploertige stellingname. Zoiets als als Joseph Goebbels zegt "Hermann Goering zegt het zelf".
 

De Volkskrant, 20-10-2011, ingezonden brief van Reindert Brongers, Utrecht

Kruisraketten

Arnon Grunberg schrijft naar aanleiding van de demonstraties van 'enkele honderdduizenden mensen' tegen kruisraketten in de jaren tachtig van de vorige eeuw: 'Die kruisraketten kwamen er toch, Lubbers manoeuvreerde behendig, en inmiddels zijn die kruisraketten volledig vergeten' (Voorpagina, 18 oktober).

Ik vermoed dat Grunberg zelf vergeten is hoe de vork in de steel zit. Het eerste kabinet-Lubbers besloot in 1985 weliswaar tot plaatsing van 48 kruisraketten (die nucleaire ladingen konden dragen) op Woensdrecht.

Maar als gevolg van het INF-verdrag tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie in 1987 werd de daadwerkelijke plaatsing in Nederland afgeblazen. Op Woensdrecht heeft nooit een kruisraket gestaan.

 


De Volkskrant, 20-10-2011,  column door Arnon Grunberg

Vetbelasting

Een overheid dient zich terughoudend op te stellen als het gaat om het opvoeden van haar burgers. Zij die voor een actieve rol van de overheid in dezen pleiten, bedienen zich in de regel van merkwaardige argumenten, zoals: kunst verheft het volk. Een bewering die net zo onbewijsbaar is als: Artis verheft het volk. Men meent dat het hebben van een slechte smaak immoreel is.
    Maar soms is het ingrijpen van de overheid nuttig. Denk aan de accijnzen op sigaretten en drank.
    In Denemarken is nu een zogenaamde vetbelasting ingevoerd op bijvoorbeeld vlees en pizza. Aangezien het vooral de sociale onderlaag is die vet eet, lijkt mij een dergelijke belasting ook in Nederland wenselijk.
    Heer Rutte, wees moedig, vetbelasting is nuttiger dan een boerkaverbod. Hef die vetbelasting. De nakomelingen van Henk en Ingrid zullen u dankbaar zijn.


Red.:   Ander idee: belasting op besneden pikkies ... Onze nakomelingen zullen ons nog dankbaarder zijn.
 

De Volkskrant, 21-10-2011,  column door Arnon Grunberg

Waarden

Sommige dictators zijn onze vijanden; hun bewind is een schrikbewind. Andere dictators noemen wij bevriende staatshoofden met wie wij tijdens de thee over mensenrechten kunnen spreken.
    In 2007 sloeg Kadhafi zijn tent op in een hotel in Parijs voor een staatsbezoek. Iedereen vond dat uitstekend. Nog niet zo lang geleden publiceerde The New York Times een artikel van Kadhafi op de opiniepagina, waarin hij originele voorstellen deed om de vrede in het Midden-Oosten te bereiken.
    Na de dood van Kadhafi spreekt de heer Rutte over het einde van 'een verschrikkelijk bewind'.
    De nazi's werden in Neurenberg berecht. Zelfs Saddam viel een proces ten deel, al stond de uitkomst van tevoren vast.
    Inmiddels heeft het Westen de buitengerechtelijke executie van zijn vijanden omarmd. Waarmee eens te meer is bewezen dat onze westerse waarden uit vier valuta bestaan: de Zwitserse frank, het Engelse pond, de Amerikaanse dollar en de euro.


Red.:    En alweer heeft Arnon het natuurlijk over zichzelf en zijn joodse en neoliberale vrienden.

 

De Volkskrant, 22-10-2011,  column door Arnon Grunberg

Taal

Telkens weer wordt gezegd dat de deelnemers aan de Occupy-beweging geen duidelijk doel nastreven. Onzin, ze hebben een doel: net zoveel verdienen als de topbankiers. Maar omdat het bescheiden jongens en meisjes zijn, nemen ze ook met de helft genoegen. Zij en enkele commentatoren noemen dit onder andere: idealisme, een culturele revolutie, anarchie, protest, gewone revolutie, ludieke acties, het einde van het casinokapitalisme, het begin van het elimineren van al het onrecht, de voortzetting van de IT-revolutie. Of gewoon: feest. Taal is immers net zo klantgericht als een hoer.
    N.B. Eerder deze week stelde ik op deze plaats dat kruisraketten werden geplaatst ondanks grootschalige protesten. Een lezer wees mij erop dat Lubbers weliswaar besloot tot plaatsing, maar dat de raketten door de akkoorden tussen Amerika en de Sovjet-Unie er nooit zijn gekomen. Wat overigens niet wegneemt dat er naar alle waarschijnlijkheid nog altijd kernwapens op Nederlands grondgebied zijn.


Red.:   Laatste zin: OK, de brug open was niet waar, maar mijn band was lek.

 

De Volkskrant, 15-11-2011, column door Arnon Grunberg

Hebzucht

Op zaterdag zei de psycholoog Steven Pinker in de Volkskrant: 'Het is in de mode om een hekel te hebben aan zakenmensen. Natuurlijk is er reden voor kritiek op Wall Street. Aan de andere kant, van alle zaken die je kunt nastreven, is geld beter dan een utopie, perfecte gerechtigheid en nationale glorie.'
    Daarin heeft hij natuurlijk gelijk.
    Bankiers mogen zich af en toe gedragen als gewetenloze schoften, waarin ze trouwens niet verschillen van andere mensen, maar ze zijn een minder groot gevaar voor de wereldvrede dan idealisten. Hebzucht is in de regel minder bloeddorstig dan het streven naar wereldwijde rechtvaardigheid.
    Steeds weer duikt de vraag op wat mensen bindt. Een tijd geleden stelde ik in het tijdschrift van Amnesty International voor om van geld een romantisch ideaal te maken; wat mensen bindt is hun verlangen geld te vergaren. Vergeleken met nationalisme lijkt me dat een enorme vooruitgang.


Red.:   Excuseert schofterige bankiers. Danst om het gouden kalf. Vereert hebzucht. Alles is mooi en heeft een excuus, behalve nationalisme.

 


De Volkskrant
, 16-11-2011, column door Arnon Grunberg

Treinverkeer

In de Oostenrijkse krant Der Standard stond een interview met twee historici over de Eerste Wereldoorlog en de nasleep ervan. Een van hen, Philipp Blom, vatte de mentaliteit van het huidige Europa zo samen: 'In godsnaam, geen toekomst.' De ander zei: 'In 1939 duurde de reis van Berlijn naar Breslau [het huidige Wrocław] drie uur en twintig minuten, tegenwoordig doe je er zes uur over.'
    Over de Amerikaanse infrastructuur wordt door Europeanen vaak meewarig gedaan. Begrijpelijk, Amerikaanse treinen zijn romantisch maar ook verouderd. Echter ten oosten van Duitsland en ten zuiden van Oostenrijk kom je qua treinverkeer in de 19de eeuw; de infrastructuur tussen Europese steden is grotendeels overgelaten aan Ryanair.
    Toch zijn de twee historici gematigd optimistisch. Juist doordat mensen zich steeds sneller en vaker verplaatsen, menen ze dat een catastrofe als de Eerste Wereldoorlog niet meer snel zal gebeuren. Hoewel daaraan werd toegevoegd: 'Alles is mogelijk.'


Red.:   Anti-Europa, ten faveure van nomadenrijk Amerika. Blom: ras-kosmopoliet


 

De Volkskrant, 06-12-2011, column door Arnon Grunberg

FaÁade

De verkiezingen in Egypte zijn nog gaande, maar verbazingwekkend is nu al het succes van de salafistische al-Nour-partij, die strikte ideeŽn erop nahoudt over de rol van de islam in de Egyptische maatschappij.
    Is democratie een middel om een betere samenleving te creŽren of is democratie een doel op zich, dus ongeacht wat zij oplevert? Wat als de meerderheid van een volk zich uitspreekt voor partijen die wij niet zo verlicht vinden?
    Dat er geen alternatief bestaat voor democratie, wat ik wil geloven, betekent niet dat er geen discussie over kan worden gevoerd.
    Achter de democratische faÁade gaat dikwijls meer of minder verlicht absolutisme schuil. Zo schijnt mij de eurocrisis een voorwendsel om zaken door te voeren waartegen het volk in andere tijden heftig zou hebben geprotesteerd. Waaraan ik toevoeg dat de soevereiniteit van de Europese lidstaten mij niet zo belangrijk voorkomt.
    Helaas ben ik het volk niet.

 
Red.; Nog meer internationalsime hiertussen


De Volkskrant, 25-05-2012, column door Arnon Grunberg

Ironische solidariteit

Een tijd geleden hoorde je dat het lot van Obama in handen was van Merkel. Voor zover de euro in handen is van Merkel klopt dit nog steeds. Ik denk niet dat Obama herkozen kan worden als de euro implodeert, met alle negatieve gevolgen voor de wereldeconomie vandien.
    De Neue ZŁrcher Zeitung schrijft dat de leiders van de eurolanden hun solidariteit met Griekenland hebben betuigd, maar er tegelijkertijd op aandringen dat Griekenland aan zijn verplichtingen voldoet.
    Ironische solidariteit. Een van de redenen dat Duitsland tegen euro-obligaties is, is dat Duitsland wil blijven profiteren van de lage rente die het betaalt op staatsobligaties.
     Op 31 december voorspelde ik dat Obama herkozen zou worden, enkele weken geleden wedde ik dat Griekenland de eurozone niet zal verlaten. Ik geloof nog in mijn voorspelling, ook de weddenschap zal ik winnen. Tegelijkertijd vrees ik dat de balkanisering van Europa niet meer te stoppen is.

 
Red.:   nationale staten is balkanisering: internationalisme-fundamentalisme. Nostalgisch solidair met het nomandevolk

 

De Volkskrant, 26-05-2012, column door Arnon Grunberg

Psychotherapie

'Het zijn de kiezers die de legitimiteit hebben gegeven', antwoordde vicefractievoorzitter Mirjam Sterk donderdag in de Volkskrant op een vraag van Jan Hoedeman of het CDA de opvattingen van de PVV geen legitimiteit heeft gegeven.
    Prachtig. Machtspolitiek bedrijven en daar vervolgens de kiezers de schuld van geven.
    Ongetwijfeld vindt mevrouw Sterk het boerkaverbod vervelend en tegen Hoedeman zegt ze dat ze geen voorstander van het 'knieschot voor Marokkaanse vandalen' is. Maar ja, de kiezers hebben het zo gewild.
    Volgens mevrouw Sterk is 'het identiteitsvraagstuk nog steeds dominant'. Men had echter kunnen weten dat zodra dat identiteitsvraagstuk wordt gepolitiseerd het een psychopathologisch probleem wordt: excessief nationalisme en xenofobie.
    Het identiteitsvraagstuk is een volstrekt individueel vraagstuk, dat in de behandelkamer van de psychotherapeut dient te worden opgelost. Verplichte psychotherapie voor alle volksvertegenwoordigers en bewindslieden op kosten van de belastingbetaler lijkt me dan ook geen weggegooid geld.


Red.:   Dus heeft het rabiate anti-nationalisme van Grunberg ook geen legitimitiet, en verdient psychotherapie. Komt eraan


De Volkskrant, 02-06-2012, column door Arnon Grunberg

Solidair

Waar je ook geld aan uitgeeft, er is altijd wel iemand die het weggegooid geld vindt. De heer Wilders wilde met een kort geding voorkomen dat Nederland meedeed aan het permanente Europese noodfonds. Geen solidariteit met Grieken of Spanjaarden.
    Overigens lenen wij vooral geld aan Griekenland om ervoor te zorgen dat het zijn schuldeisers ten minste gedeeltelijk kan terugbetalen. De EU en de ECB zijn voornamelijk solidair met schuldeisers, wij zijn dus solidair met onszelf.
    Maar laten we solidariteit serieus nemen. Waarom zou iemand uit Sneek solidair moeten zijn met iemand uit Sittard? En waarom moet een pacifist meebetalen aan defensie?
    Het principe van belasting is: u betaalt, de overheid bepaalt wat er met uw geld gebeurt, maar belooft dat een gedeelte van dat geld bij u terugkomt.
    Als de heer Wilders principieel is, vestigt hij zich op de Kaaimaneilanden en betaalt hij vanaf nu geen cent belasting meer.


Red.:  Pro-EU. Wilders obsessie.


De Volkskrant, 05-06-2012, column door Arnon Grunberg

Verelendung

De econoom en Nobelprijswinnaar Paul Krugman zei zaterdag in een kort interview in NRC Handelsblad dat de EU nooit aan de euro had moeten beginnen, maar dat hij moet blijven nu hij er eenmaal is.
    Naast politieke geeft Krugman ook economische redenen voor het voortbestaan van de munt. Mochten zuidelijke Europese landen uit de euro stappen blijft een soort D-mark over. Die mark zal enorm stijgen waardoor de Duitse export inzakt met een recessie tot gevolg. Nederland is zoals bekend in economisch opzicht een provincie van Duitsland, dus die recessie zou Nederland net zo hard treffen.
    De poging van de heer Wilders om via de rechter een Nederlandse bijdrage aan het Europese noodfonds onmogelijk te maken is feitelijk een poging om een recessie af te dwingen.
    De Verelendung moet natuurlijk eerst toeslaan voordat het volk rijp is voor de revolutie.


Red.:   Wilders-obsessie. Pro-EU

 

De Volkskrant, 15-06-2012, column door Arnon Grunberg

Schok

'Europa braucht einen Schock', schreef de SŁddeutsche Zeitung. Volgens deze krant besefte Amerika na de val van Lehman Brothers, die volgens sommige commentatoren de wereld meer veranderd heeft dan 11/9, dat maatregelen nodig zijn. Het probleem is dat de Spaanse premier meer te zeggen heeft over het economische beleid van de EU dan de gouverneur van New Mexico over het economische beleid van de Amerikaanse president.
    De eurobonds zullen er ooit komen, een depositogarantiestelsel komt er ook aan. Het enige wat ervoor nodig is, is dat de afzonderlijke lidstaten nog iets meer soevereiniteit opgeven en dat idee is niet populair bij de bevolking.
    Opvallend is dat Europa wordt aangevallen ťn verdedigd met dezelfde argumenten: de kosten. Europa kost te veel of Europa levert juist geld op.
    In 1968 kon Daniel Cohn-Bendit nog roepen: 'Wij zijn allemaal Duitse Joden.'
    Nu zou hij moeten verzuchten: 'Wij zijn allemaal boekhouders.'


Red.:  joden. Anti-naties. Pro Imperium

 

De Volkskrant, 16-06-2012, column door Arnon Grunberg

Inwisselbaar

Over het grootste stedenbouwkundig project in Europa, HafenCity in Hamburg, stond op vrijdag in de Volkskrant een boeiend artikel van Merlijn Schoonenboom. Uiteindelijk moeten er twaalfduizend mensen komen te wonen. Artiest Rocko Schamoni noemt het project een Arschlochmagnet.
    Je kunt zeggen, voortbordurend op de uitspraak van Schamoni, dat de stedenbouwkundige bij uitstek geschikt is om etnische spanningen weg te nemen. Stedenbouwkunde als etnische zuivering met vreedzame middelen.
    Volgens Rem Koolhaas is HafenCity inwisselbaar, een 'stad zonder eigenschappen', maar dat ziet hij als een gunstige ontwikkeling in tijden van massale migratie.
    Steden zullen meer en meer op elkaar gaan lijken; voor het 'authentieke' kun je terecht in het openluchtmuseum.
    Wat voor steden geldt, geldt voor mensen. De psycholoog, de stedenbouwkundige van het individu, leert het individu er vrede mee te hebben dat het inwisselbaar is en feitelijk geen eigenschappen heeft. Als het dat heeft geleerd is het individu normaal.

De Volkskrant, 18-06-2012, column door Arnon Grunberg

Schade

'De resultaten van de afgelopen zestig jaar waren op zijn vriendelijkst gezegd niet erg overtuigend', schrijven Stef Blok en Ingrid de Caluwť, respectievelijk fractievoorzitter en Kamerlid van de VVD, zaterdag in de Volkskrant. Ze hadden het over ontwikkelingssamenwerking en hun observatie is niet onjuist. Veel ontwikkelingssamenwerking komt voornamelijk ontwikkelingssamenwerkers ten goede. De VVD wil het budget van ontwikkelingssamenwerking daarom verlagen van 4,4 miljard naar 1,4 miljard.
    Ik zou zeggen, schaf het dan helemaal af, maar in Nederland moet er worden gepolderd.
    Volgens de VVD is ontwikkelingssamenwerking het behartigen van Nederlandse belangen in het buitenland. Klopt, maar Nederlandse belangen schaden dikwijls de belangen van anderen. Denk aan producten die voor Nederlandse bedrijven worden gemaakt in AziŽ of Afrika onder arbeidsomstandigheden die misdadig zijn.
    De Nederlandse regering zou de schade die Nederland toebrengt aan burgers in andere landen moeten gaan compenseren. Daarvoor bestaat in het Duits een mooi woord: Wiedergutmachung.


Red.:   Klopt, maar Nederlandse belangen schaden dikwijls de belangen van anderen. - Klopt, maar de belangen schaden van anderen schaden dikwijls de belangen van Nederland.

Nederlandse belangen schaden dikwijls de belangen van anderen. Denk aan producten die voor Nederlandse bedrijven =  schade door Nederlands bedrijven.

 

De Nederlandse regering zou de schade die Nederland toebrengt aan burgers in andere landen moeten gaan compenseren =  De Nederlandse regering zou de schade die Nederlanders bedrijven toebrengen aan burgers in andere landen moeten gaan compenseren.

 

De Volkskrant, 21-06-2012, column door Arnon Grunberg

Xenofobie

Hoezeer het integratiedebat, dat altijd al een absurd debat is geweest, tot de geschiedenis behoort, bewijst de berichtgeving rond de heer Van Persie.
    NRC Handelsblad meldde weliswaar in een terzijde dat Van Persie moslim is geworden, maar zelfs De Telegraaf heeft nergens gesuggereerd dat Van Persie meer doelpunten had gescoord als hij maar in Jezus was blijven geloven. Of, nog beter, als hij een liberale atheÔst was geworden die in naam van de vrijheid van meningsuiting ervan overtuigd is dat alles gezegd mag worden. Mits het wordt uitgesproken door blanke, liberale atheÔsten, maar dat spreekt vanzelf.
    De xenofobie in Nederland is uiteraard geenszins verdwenen. Het is alleen niet langer de moslim die de vreemdeling is. Wat ons bedreigt is niet meer de sharia, maar de technocraten in Brussel en de klaplopers in Griekenland en Spanje.
    Overigens is je bekeren tot de islam ook integratie.


Red.:   De Nederlandhaat en nederlandse cultuurhaat van grunberg is geenszins verdwenen, maar wordt steeds erger.

 


De Volkskrant, 29-06-2012, column door Arnon Grunberg

Facebookistan

Als het over Europa gaat, gaat het over soevereiniteit. Maar soevereiniteit is een wassen neus. Nederland kan niet zelf een oorlog beginnen, het kan de rente niet zelfstandig verhogen of verlagen, het kan geen geld drukken. Zeker, het kan belasting heffen maar dat kunnen provincies ook. In Zwitserland bijvoorbeeld verschilt de belastingwetgeving per kanton, maar dat betekent niet dat de kantons soeverein zijn.
    Een bedrijf als Apple zou Griekenland kunnen kopen. Waarom doet Apple dat eigenlijk niet? Dan heet Griekenland gewoon Apple. Iedereen blij.
    Nederland moet bezuinigen, maar Nederland zou de komende vijftig jaar kunnen worden gesponsord door Facebook in ruil voor naamsverandering. Nederland heet dan Facebookistan.
    Op het strand in Turkije zegt u: 'Ik kom uit Facebookistan en onze premier heet Mark Rutte. Dat is een snowboarder, maar het wilde maar niet lukken met snowboarden en toen is hij per ongeluk in de politiek beland.'

 

De Volkskrant, 09-07-2012, column door Arnon Grunberg

Roman

Afgelopen vrijdag woonde ik de openbare verdediging van Claire Weeda's proefschrift Images of Ethnicity in Later Medieval Europe bij. Zij deed onderzoek naar etnische stereotyperingen en vooroordelen in de Middeleeuwen.
    In haar rede vergeleek zij de natiestaat met een personage. Een mooie vergelijking. Net als een romanpersonage heeft een natiestaat een gemythologiseerde ofwel gefingeerde biografie. Alleen al daarom is het onzin te spreken over de Duitser of de Nederlander. Er zijn culturele verschillen, maar die bewijzen geenszins dat er zoiets zou bestaan als een volksaard.
    Als je niet over 'de Duitser' kunt spreken, kun je dan wel over 'de roman' spreken?
    De schrijver Marcel MŲring deed in NRC Handelsblad een diepzinnige poging. Hij schreef: 'De roman is een hoer geworden.'
    Als je die uitspraak omdraait, blijft hij net zo waar, of onwaar. Belt u maar eens de escortservice, binnen een uur staat er een roman voor uw deur.


Red.:   Behalve de Joodse: als de rituele slacht of het besneden pikkie afgeschaft moet worden, staat de joodse natiestaat op haar achterste benen


De Volkskrant, 10-07-2012, column door Arnon Grunberg

Soevereiniteit

De heer Pechtold legde in Vrij Nederland uit wat soevereiniteit is. Volgens Pechtold had de voormalige president van de Nederlandsche Bank, de heer Duisenberg, gezegd dat als Duitsland de rente verhoogde hij een kwartier de tijd had om te volgen. Dat kwartiertje was soevereiniteit. Sommigen zeggen: beter een kwartier dan niets.
    Verder klonk de heer Pechtold als een VVD'er.
    Bent u voor de VVD kunt u het beste op D66 stemmen. Bent u voor de PVV moet u op de VVD stemmen. Uit betrouwbare bron weet ik dat de heer Rutte zich binnenkort afscheidt om de PVW te beginnen: de Partij voor de Wintersport. We kunnen er lang of kort over praten, maar vrijheid is wintersport.
    Houdt u van kunst moet u op de PVV stemmen. Die partij is ťťn grote readymade. Het is een publiek geheim dat de heer Wilders het werk van Marcel Duchamp met hartstocht voortzet.


 

De Volkskrant, 25-08-2012, column door Arnon Grunberg

Laat begaan, laat gebeuren

Eerder deze week publiceerde The International Herald Tribune een stuk van de Russische journalist Vadim Nikitin, dat vrijdag in de Volkskrant stond.
    Nikitin richt zich tegen de anarchistische band Pussy Riot, waarvan drie leden tot twee jaar gevangenisstraf zijn veroordeeld, omdat ze anti-Poetinliederen hebben gezongen in een kerk. Pussy Riot zou niet alleen tegen Poetin zijn, maar ook tegen het kapitalisme, de staat en de conventionele moraal. Nikitin schrijft dat een van hen 'naakt en hoogzwanger aan een openbare orgie in een Moskous museum' had deelgenomen.
    Naaktheid lijkt me een vereiste voor deelname aan een orgie, maar dat terzijde.
    In Nederland, waar ook bepaalde aspecten van de monotheÔstische religies (boerka, jongensbesnijdenis, ritueel slachten) worden bestreden, was het stil na de veroordeling van Pussy Riot.
    Zolang anarchisten zich beperken tot orgies en gezang geldt voor hen wat voor de boerkadraagster, de jongensbesnijder en de weigerambtenaar geldt: laissez faire, laissez passer.


Red.:   Laat Wilders/nederland/groepsgebeuren/nationalsime/ enz. begaan/gebeuren. Oh nee, die zijn fout. Wel laten begaan: al het nomadistische

 

De Volkskrant, 03-09-2012, column door Arnon Grunberg

Knechten

Afgelopen week bezocht Angela Merkel met enkele ministers en zakenlieden China. Het resultaat: de voorwaardelijke belofte van China om meer Europese staatsobligaties te kopen en een bestelling ter waarde van ongeveer 5 miljard euro.
    Wellicht komt de redding uit China. Over mensenrechten spreekt begrijpelijkerwijs niemand meer.
    De SŁddeutsche Zeitung drukte een veelzeggende foto af. Merkel en haar minister van Buitenlandse Zaken samen met de Chinese vicepresident en minister van Buitenlandse Zaken voor een gigantisch schilderij van besneeuwde bergtoppen. Het leek lijsttoneel. Theater is dan ook de essentie van politiek.
    Net als in Kafka's roman Het slot blijft de echte macht, die bij de slotheer berust, voor ons ontoegankelijk. Nederlandse politici zijn op zijn best knechten van de slotheer. Daarom gaan de Nederlandse verkiezingen over decoratie, franje.
    U hoeft geen kieswijzer in te vullen, de Amazon-methode volstaat. Houdt u van Geert Mak, stem dan op GroenLinks of D66.


Red.:   GL D66: nomaden partijen
 

De Volkskrant, 06-09-2012, column door Arnon Grunberg

Politiestaat

Machteld Zee, politicoloog en filosoof, noemde op de site van de Volkskrant een aantal argumenten voor het boerkaverbod.
    Wie het verbod omarmt, omarmt het egalitaire gedachtengoed. Is het dragen van een uniform egalitair? Willen wij wel in een staat leven die het egalitaire gedachtengoed afdwingt?
    Vrouwen in een boerka zouden er niet vrijwillig voor kiezen, maar hoe weten we wanneer iemand ergens echt vrijwillig voor kiest? Als wij consequent willen zijn, zouden wij deze vrouwen ook het stemrecht moeten ontnemen.
    Tot slot stelt Zee dat niet de effecten van de wet tellen, maar het principe. Voor een wetgever een bedenkelijk uitgangspunt.
    De vorige eeuw heeft aangetoond dat rechts ťn links dol zijn op de politiestaat, die altijd door mooie idealen werd gelegitimeerd.
    Het boerkaverbod is weer een stap in de richting van een politiestaat.
    Wanneer ik over dat verbod lees, krijg ik de neiging te roepen: 'Overheid raus!'


Red.:   (naaktlopen) AG: Nomaden erin! reactie:  judaisme en islam raus

 

De Volkskrant, 07-09-2012, column door Arnon Grunberg

Misverstand

De relatieve onbeduidendheid van de heer Wilders blijkt uit het feit dat ik onlangs deze uitspraak van Wilders tegenkwam in een column van Maarten Schinkel in NRC Handelsblad en vrijwel nergens anders. Over Rutte zou Wilders hebben gezegd: 'Die man droomt in het Grieks, praat Grieks, eet Grieks.'
    Vroeger kwam je het woord 'Grieks' vooral tegen in bordeeladvertenties, nu zijn de Grieken de vijand.
    Gaat het over de Grieken, hoor je vaak de woorden 'ons geld'. Historische onnauwkeurigheid ligt echter ten grondslag aan het misverstand van 'ons geld'. Belastingheffing is ontstaan doordat een potentaat de inwoners van een streek kon beroven en hun in ruil daarvoor bescherming bood tegen andere dieven.
    Zoals het geld dat de middenstander aan de maffia betaalt voor bescherming niet meer van de middenstander is, zo is het geld dat de belastingplichtige aan de staat overdraagt ook niet meer van de belastingplichtige.


De Volkskrant, 12-09-2012, column door Arnon Grunberg

Leesclubje

'Op wie zal ik stemmen?' vroeg een vriendin in een restaurant. Ik aarzelde. 'Doe maar Samsom', zei ik en ik keek naar mijn kalfszwezerik. 'Hij maakte meer spelfouten dan Van der Staaij tijdens het Nationale Dictee, maar je mag zo'n man niet op spelling afrekenen.'
    Ze moeten bij de PvdA wel een Freud-leesclubje beginnen, bijvoorbeeld onder leiding van Frans Timmermans, om meer te weten te komen over de onvolmaaktheid en de tegenstrijdige verlangens van de mens.
    En Samsom zou iets moeten doen aan de wet die stelt dat illegaal verblijf in Nederland strafbaar is. Het strafbaar maken van illegaliteit is een grotere aanslag op alles wat beschaving heet te zijn dan het afschaffen van alle kunstsubsidies bij elkaar.
    Even later las ik dat GroenLinks een reclamefilmpje met jonge, halfnaakte sympathisanten van haar website had verwijderd omdat het 'onsmakelijk' zou zijn. Ook daar is een Freud-leesclubje dringend gewenst.


Red.:   Het diepste en meestal stiekeme geloof van vrijwel alle joden: volkomen open grenzen en vrije immigratie


De Volkskrant, 24-09-2012, column door Arnon Grunberg

Levensverwachting

Op vrijdag berichtte The New York Times dat de levensverwachting voor blanke Amerikanen zonder opleiding de afgelopen jaren aanzienlijk is gedaald. Vooral bij blanke vrouwen zonder opleiding was de daling fors. Tussen 1980 en 2008 verloren zij vijf jaar in levensverwachting.
    Professor Olshansky, die het onderzoek deed, verklaarde dat de groep Amerikanen zonder middelbareschooldiploma weliswaar steeds kleiner wordt, maar dat zij die in die groep zitten steeds sneller doodgaan.
    Als wij nu eens Nederlanders uitsplitsen naar geslacht, etniciteit en klasse (opleiding en inkomen), wat zijn dan de verschillen in levensverwachting?
    Men doet alsof een natiestaat bestaat uit een betrekkelijk homogene groep burgers met een eigen cultuur, de Nederlandse bijvoorbeeld.
    Ik denk dat culturele verschillen veeleer met opleiding en inkomen te maken hebben dan met een paspoort. Hogeropgeleiden leven anders en sterven later dan lageropgeleiden. Anders gezegd: levensverwachting is cultuur.


Red.:   Men (nomadisten en joden) doet alsof er geen eigen nationale cultuur bestaat.


De Volkskrant, 16-10-2012, column door Arnon Grunberg

Racistische oprispingen

De gemeenteraadsverkiezingen in BelgiŽ zijn in Vlaanderen gewonnen door de Nieuw-Vlaamse Alliantie van Bart De Wever. Zoals ik eerder heb gezegd is het opmerkelijke aan deze populistische partij dat men daar niet of nauwelijks last lijkt te hebben van racistische oprispingen.
    Een van de neveneffecten van de opkomst van de N-VA is de marginalisering van het Vlaams Belang, een populistische partij die wťl last heeft van racistische oprispingen.
    De Wevers doestelling, daarvan heeft hij geen geheim gemaakt, is de splitsing van BelgiŽ. Dat zal zo snel niet gaan, Brussel is een onoverkomelijk struikelblok. Wat mij vooral verwondert, is hoe nationalisme met intelligentie gerijmd kan worden. Er wordt weleens beweerd dat nationalisme onvermijdelijk is, maar volgens de schrijver M.S. Arnoni is, ik parafraseer, nationalisme een gemankeerde vorm van narcisme.
    Daar sluit ik me van harte bij aan.
    Ik zeg: liever een egoÔst dan een nationalist.

 
Red.:   Joods nationalisme is een gemankeerde extreme vorm van narcisme: "Wij zijn het uitverkoren volk" Ik ben liever Nederlands nationalist, dan geperverteerde joodse nationalist.

 

De Volkskrant, 27-10-2012, column door Arnon Grunberg

Solidair

Het enthousiasme waarmee Lodewijk Asscher, de beoogde vicepremier, wordt begroet, doet denken aan de vreugde waarmee Job Cohen nog niet eens zo heel lang geleden werd binnengehaald. Ons geheugen is selectief, de behoefte aan verlossers onuitputtelijk.
    Uit een artikel van Jaap Stam zaterdag in de Volkskrant blijkt dat de heer Asscher een hekel heeft aan pessimisme, dogmatiek en duiven. Die afkeer van dogmatiek bij politici is overigens vaak een neveneffect van behaagzucht.
    Ik vraag me af of het tweede kabinet-Rutte wezenlijk zal verschillen van het eerste of dat slechts de retoriek wordt aangepast. Wat, dat geef ik toe, al een enorme vooruitgang zou zijn; de burger is ook een estheet.
    Blijft illegaliteit strafbaar in Nederland?
    Je bent solidair, of je bent het niet. Uitsluitend solidair zijn met hen die toevallig een Nederlands paspoort bezitten is absurd. Of een egoÔst is ook solidair omdat hij solidair is met zichzelf.


Red.:    Uitsluitend solidair zijn met hen die toevallig een besneden pikkie bezitten is absurd.

 

 

De Volkskrant, 12-12-2012, column door Arnon Grunberg

Anti-Amerika

Dat er links anti-Amerikanisme bestaat is een gegeven, al is het minder virulent dan vroeger, maar er heeft ook altijd rechts anti-Amerikanisme bestaan.
    De achterhoede van de LPF was volgens mij doordesemd met anti-Amerikanisme en bij de PVV, hoewel niet openlijk anti-Amerikaans, borrelden uiteraard dezelfde sentimenten op.
    Blinde bewondering voor Amerika is naÔef, toch betwijfel ik of wij beter af zouden zijn met een andere wereldleider (hoe moet de 'balance of power' worden gehandhaafd zonder wereldleider?). China? Rusland? Europa?
    Sommige Republikeinen mogen tegen immigratie zijn, maar immigratie zit nog in het dna van Amerika. Ook is het kortzichtig te denken dat de rol die religie in de Amerikaanse samenleving speelt uitsluitend destructief zou zijn.
    Ik houd van Angela Merkel - ik zou graag willen dat zij de scepter over Nederland zwaaide - maar ook Duitsland heeft Amerika nodig.
    Anti-Amerikanisme ruikt vrijwel altijd naar het riool.


Red.:   Nationalisme mag niet. Behalve Amerikaans nationalisme. Waarom: 1: Amerika is geen land maar een Imperium 2: In Amerika zijn de rijkien nog meer de baas dan hier. 3: In Amerika zijn de joden nog meer de baas dan hier Amerikanisme ruikt altijd naar het riool

 

De Volkskrant, 12-12-2012, column door Arnon Grunberg

Geweld

De consumenten van het nieuws lijken steeds sneller verveeld te raken. Dat komt omdat het Westen feitelijk een 'gated community' is. Veilig en welgesteld. Hoezeer geweld in Nederland een taboe is geworden, mag blijken uit de vrijwel unanieme verontwaardiging na de dood van een grensrechter. Al was de verontwaardiging zelf niet altijd even beschaafd.
    Logisch dat het anarchistische geweld in SyriŽ of Egypte verveelt. Het is moeilijk voor te stellen dat op een avond op het Tahrirplein tientallen mensen worden gemolesteerd - tegenstanders van Morsi in dit geval.
    Morsi, van De Moslimbroederschap, ooit dus een vijand van het Egyptische leger, lijkt nu de steun van dat leger te hebben. Hij heeft in elk geval de steun van Amerika.
    Morsi is het paard waarop het Westen wedt. Maar ook de westerse waarden worden aangepast aan reŽel bestaande machtsverhoudingen. Dient zich in Egypte een beter paard aan, dan zal het Westen daarop wedden.


red.:   gated community: migratiefundamentalisme
 


Naar Cultuur, gelijkheid  , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home  .