De Volkskrant, 09-01-2012, ingezonden brief van Ingrid Smeets, Nijmegen .2011

Niet in mijn naam

Selma Leydesdorff heeft mijns inziens gelijk wanneer zij suggereert dat Wilders' motieven om excuses van de regering te eisen voor de Jodenvervolging, te wantrouwen zijn (O&D, 6 januari). Maar zij neemt zoals velen wel gretig zijn 'Henk en Ingrid'-terminologie over om 'het gewone Nederlandse volk' aan te duiden.

Daarbij maakt zij het wel heel bont door te spreken over: 'de enorme bijdrage van het Nederlandse volk (vele Henken en veel dames met de naam Ingrid) aan de Jodendeportaties.'

Als (naoorlogse) Ingrid heb ik schoon genoeg van dit soort door Wilders ge´nspireerd misbruik van mijn naam. En ik vermoed dat mijn grootvader Henk Polak, die wegens zijn rol in het verzet in concentratiekamp Sachsenhausen belandde, zich zou omkeren in zijn graf als hij dit las.

Zullen we voor eens en altijd afspreken te stoppen met de 'Henk en Ingrid'-vergelijkingen? En minder relevant, maar toch: een historicus zou moeten weten dat de naam Ingrid pas vanaf de jaren zestig in Nederland in zwang is geraakt. Leydesdorff bezondigt zich dus niet alleen aan kwetsende Wildersformuleringen, maar ook nog eens aan een anachronisme.



IRP:  Nederlanders mogen niet generaliseren over joden, joden mogen wel generaliseren over Nederlanders.


Naar Cultuur, gelijkheid , Albanese cultuur , Sociologie lijst , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]