De Volkskrant, 02-05-2014, door Patrick van IJzendoorn

Profiel Jeremy Paxman

Grootinquisiteur van de Britse tv heeft genoeg van het 'paxmannen'

De sarcastische en agres-sieve anchorman van het BBC-programma Newsnight stopt er na 25 jaar mee.


Er bestaat zelfs een werkwoord: to be paxmanned. Ofwel: Jeremy Paxman die een politicus bij Newsnight zodanig interviewt dat geestelijke bijstand geboden is. Geen wonder dat er een zucht van verlichting door Westminster gaat nu de anchorman na 25 jaar zijn vertrek heeft aangekondigd. De 63-jarige voelde zich niet meer lekker in zijn vel bij de actualiteitenrubriek.

'Did you threaten to overrule him?' Met deze vraag maakte Paxman negentien jaar geleden naam als de grootinquisiteur van de Britse televisie. Dertien keer legde hij hem voor aan de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken Michael Howard, die vastbesloten was geen antwoord te geven. Waar het over ging (gevangenisbeleid) weet haast niemand meer, maar duidelijk was voortaan wel dat Paxman geen genoegen nam met ontwijkende non-antwoorden. Soms leek het erop of hij niet ge´nteresseerd was in de vraag ˇf een politicus liegt, maar waarom hij of zij dat doet.

Met Howard kwam het niet meer goed. Hetzelfde gold voor Chloe Smith, die in juni 2012 door haar politieke baas, minister van FinanciŰn George Osborne, naar Paxmans slachtbank werd gestuurd om zijn wanbegroting te verdedigen. Er bleef weinig van Smith over. Fameus waren ook de Blair-interviews. 'Bidden jij en George Bush samen?' luidde ooit Paxmans openingszet. Na Blair te hebben uitgehoord over zijn geloof vroeg hij of de premier bekend was met Horny Housewives, Mega Boobs en andere publicaties van een partijdonateur.

Politici hebben de agressieve en sarcastische Paxman op verschillende manieren benaderd. Goedgebekte populisten als George Galloway, Nigel Farage en Alex Salmond kozen doorgaans voor de tegenaanval, terwijl Boris Johnson pleegde aan te sturen op Wim T. Schippers-achtige spraakverwarringen. Ex-minister Peter Mandelson zegt altijd te hebben gekozen voor een koelbloedige benadering: 'De truc was om te anticiperen waar hij heen ging, beter voorbereid te zijn en hem telkens terug te loodsen naar het doel van het interview.'

Niet alleen politici leden onder zijn toorn. 'Dat is ab-so-lu-te onzin', beet Paxman een Italiaanse filmmaakster toe die het verband ontkende tussen de introductie van de euro en de eurocrisis. Ook deinsde hij er niet voor terug collega's tot de orde te roepen. 'Kom nou toch Paul, het is toch niet zo dat de ganse bevolking van Athene de straat op is gegaan', vermaande hij verslaggever Paul Mason nadat deze vanuit Griekenland gewag had gemaakt van een volksopstand. De laatste jaren wist Paxman zijn ergernissen steeds minder goed te verbergen.

Regelmatig is Paxman beschuldigd van cynisme.Ten onrechte, aldus Daniel Finkelstein, lid van het vaste commentaarpanel van Newsnight. 'Jeremy neemt simpelweg geen genoegen met een voorverpakt antwoord. Hij hield van een intelligente discussie. Ik zal hem als presentator missen, met name zijn gevoel voor humor, zijn forensische geest en zijn hoffelijkheid achter de schermen. Of politici hetzelfde gevoel zullen hebben? Niet als lijdend voorwerp vermoed ik, maar des te meer als gewone kijker.'




Terug naar Bronnen bij Goede journalistiek ,  Media home , of naar site home .
 
[an error occurred while processing this directive]