De Volkskrant, 11-01-2012, column door  SYLVIA WITTEMAN 8 dec.2010

Boek

Tussentitel: Het papieren boek is een prachtig eeuwenoud product. Net als de voetenstoof, het knopenhaakje en de guillotine


Het papieren boek is een prachtig en eeuwenoud product', schreef Bert Wagendorp gisteren in deze krant. Wagendorp is een van de beste columnisten van Nederland, en ik lees hem graag. Goed, hij is erg links, maar iemand die z goed schrijft, vergeef je een kleine dwaling. Trouwens, Bert heeft gelijk: het papieren boek s een prachtig en eeuwenoud product. Datzelfde geldt voor bijvoorbeeld de voetenstoof, het knopenhaakje en de guillotine. Maar die ooit zo gangbare voorwerpjes gebruikt niemand meer.

Duizenden papieren boeken heb ik in de kast staan, overigens lang niet allemaal even prachtig en eeuwenoud, maar soit. Het geschreven woord is mijn beste, mijn enige echte vriend. Die vriendschap heeft mijn sociale leven grondig verpest, maar dat heb ik er graag voor over, want lezen is heerlijk.

Boekwinkels zijn al heleml heerlijk, ook dt ben ik met Wagendorp eens. Ik kom er vaak, vooral in virtuele boekwinkel amazon.com. Daar hoef ik mij niet, zoals Bert, door zo'n bevlogen verkoper met slechte adem de complete werken van Erich Maria Remarque te laten opsmoezen. (tip: lees vooral diens Arc de Triomphe). Nee, ik neus wat rond, lees de bijgeleverde recensies, en ten slotte download ik het exemplaar van mijn keuze op mijn e-reader.

Dat ding kost 60 euro, maar dan heb je ook wat: een plat, dun leitje, ongeveer even groot en zwaar als een ouderwets schoolschriftje. Het zit altijd in mijn tas, er staan inmiddels zo'n vijfhonderd boeken op en het is nog lng niet vol. Lees ik in de krant een lovende recensie? Dan heb ik binnen n minuut het desbetreffende boek te pakken, ook al zit ik in de tram. Ik betaal de helft van een papieren boek, soms zelfs (veel) minder. Nooit meer dagen wachten op een besteld meesterwerk, nooit meer koffers vol leesvoer meeslepen op reis. Nooit meer zo'n loodzware homp papier in bed lezen, moeizaam manoeuvrerend met een allengs lammer wordende arm. Nooit meer naar IKEA voor een zoveelste Billy.

Je hebt nogal wat mensen die trots zijn op hun papieren boeken. Ze lezen ze heel voorzichtig, knakken de rug niet, maken geen ezelsoren, schrijven nooit wat in de kantlijn, want een boek is heilig. Ha! Weet u wat ik vaak deed toen ik nog geen e-reader had? Een dik boek doormidden scheuren. Dat scheelt sjouwen, en als je halverwege bent kan een gezinslid of andere dierbare alvast aan de eerste helft beginnen.

Boeken zijn niet heilig, de inhoud eventueel wel. Een boek is om te lezen, niet om naar te kijken. Het boek als eerbiedwaardig voorwerp, de uitpuilende boekenkasten van de lezende elite als onmiskenbaar teken van eruditie en goede smaak: die tijden zijn (bijna) voorbij. Jammer? Nee hoor. Ik lees tch wel.

Wagendorp hoopt vurig dat het papieren boek blijft bestaan, en velen met hem. Maar waarom? Kolenkachels, dienstmeisjes en korsetten zijn k verdwenen. Ze zijn logischerwijze verdrongen door een beter alternatief. Zo gaan die dingen. Kwestie van even wennen, en dan hoor je er nooit meer iemand over.

Een boek is een vervoermiddel van het brein van de schrijver naar het brein van de lezer. Dat is niets minder dan een wonder. En lezen blijft een wonder, op een schermpje net zo goed als op papier.



IRP:  

Naar Wetenschap en religie , Wetenschap lijst , Wetenschap overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]