De Volkskrant, 20-08-2013, door David Goldman. Vertaling: Leo Reijnen .2010

VS voeren stompzinnig beleid in Midden-Oosten

De invloed van de VS in het Midden-Oosten stelt niets meer voor. Door eigen schuld. Ze zijn een onbetrouwbare bondgenoot.

Tussentitel: Talloze oorlogen hielden pas op toen alle jongemannen die bereid waren zich dood te vechten dat ook gedaan hadden
Amerika denkt liever helemaal niet na over de eigen Burgeroorlog, omdat dat te pijnlijk voor ze is

Het is het jaar 2015 en er is een Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook. Hamas, de door Iran gefinancierde Palestijnse tak van de Moslimbroederschap, wint de verkiezingen met een programma waarin de verdrijving van de Joden uit IsraŽl wordt geŽist. Intussen smokkelt Iran luchtafweerraketten naar terroristische cellen in Palestina. Deze raketten kunnen vanaf de schouder worden afgevuurd en burgervliegtuigen boven de luchthaven Ben Goerion neerhalen. Met steun van het Egyptische leger werpt Fatah vervolgens de gekozen Hamasregering omver, waarbij veel aanhangers van Hamas om het leven komen.

Wat doet Washington? Gezien de staat van dienst van zowel de regering-Obama als die van de hoofdstroming binnen de Republikeinse partij, valt te verwachten dat Amerika het gebruik van geweld tegen een democratisch gekozen regering veroordeelt.

Zo absurd is het standpunt van zowel Democraten als Republikeinen tegenover Egypte: het Egyptische leger knapt voor Amerika het vuile werk op door een fanatiek antimoderne, antisemitische en antiwesterse islamistische beweging te onderdrukken, waarvan de leider, Mohamed Morsi, IsraŽliŽrs al eens 'apen en varkens' heeft genoemd. Het leger kreeg hierbij in massale demonstraties de enthousiaste steun van tientallen miljoenen Egyptenaren. En de publieke opinie in Amerika reageerde met een ideologisch voorspelbare reactie. De invloed van Amerika in het Midden-Oosten stelt niets meer voor.

Nu smokkelt Iran overigens al wapens naar de Westelijke Jordaanoever via SyriŽ, waaronder luchtdoelraketten en antitankwapens, om tegenwicht te bieden aan de regering-Abbas, zo bericht inlichtingendenktank Stratfor op de website van Forbes. In 2006 heeft Hamas Fatah vernietigend verslagen bij de parlementsverkiezingen op de Westelijke Jordaanoever (74 tegen 45 zetels) en in 2007 heeft Hamas korte metten gemaakt met de verondersteld gematigde Palestijnse factie in de Gazastrook toen de beweging daar de macht greep. Nu SyriŽ uiteenvalt, net als Irak en Libanon, zullen de kunstmatige grenzen van de Arabische staten - aanvankelijk getrokken door de Ottomaanse veroveraars en later herzien door de Britse en Franse koloniale machthebbers - weinig betekenis meer hebben. Palestijnen die in de verdrukking komen door de oplaaiende conflicten in SyriŽ en Libanon zullen massaal naar een nieuwe Palestijnse staat trekken om daar de gelederen van de fanatieke, onverzoenlijke jihadisten te versterken. Iran zal Hamas blijven gebruiken om af en toe uit te halen.

De Amerikaanse reactie op de gebeurtenissen in Egypte toont onder meer de volslagen zinloosheid aan van de Amerikaanse veiligheidsgaranties bij de huidige onderhandelingen tussen IsraŽl en de Palestijnse Autoriteit. Zelfs als Mohamed Abbas voor vrede met IsraŽl zou kiezen, wat hoogst onwaarschijnlijk is, zou hij bijna zeker met een burgeroorlog te maken krijgen. Net zoals de leider van de onafhankelijkheidsstrijd in Ierland, Michael Collins, dat kreeg toen hij een akkoord sloot met de Britten voor een Ierse 'Vrijstaat' in plaats van een Ierse republiek. Collins had tijdens de voorafgaande onafhankelijkheidsstrijd meer Ierse doden op zijn geweten dan de Britten.

Ik wil Abbas niet met Collins vergelijken, en ik denk niet dat hij ook maar in de verste verte vrede wil sluiten met IsraŽl, maar door het Amerikaanse gestuntel in Egypte is die optie nu helemaal van de baan. Wie immers vrede sluit met IsraŽl zal de vrije hand moeten hebben bij het aanpakken van de door Iran gesteunde figuren die elke vrede verwerpen.

Amerika heeft boter op het hoofd omdat het zelf bij de oprichting van de VS tijdens de Burgeroorlog 30 procent van de mannen uit de zuidelijke staten van dienstplichtige leeftijd heeft gedood; zo veel, dat het leger van de Confederatie wegens gebrek aan mankracht instortte.

Er zijn talloze oorlogen geweest die pas ophielden toen alle jongemannen die bereid waren te vechten tot de dood erop volgt de gelegenheid hadden gekregen dat ook te doen. En van alle conflicten in de geschiedenis maakt de huidige oorlog in het Midden-Oosten nog wel de meeste kans om met een dergelijke demografische uitputtingsslag te eindigen. Vergeleken met de jonge Arabieren, IraniŽrs en Pakistani van vandaag waren de Amerikaanse zuiderlingen van 1861 toonbeelden van burgerlijke rechtschapenheid, in een land met de hoogste levensstandaard ter wereld en met de beste vooruitzichten voor de toekomst. De Europeanen van 1914 stonden op de drempel van de moderne tijd. We kunnen alleen maar gissen naar wat zij hadden kunnen bereiken als ze niet in twee wereldoorlogen tot wederzijdse zelfmoord waren overgegaan.

De moslims in het Midden-Oosten en Zuid-AziŽ van nu hebben sombere toekomstverwachtingen. De wereldeconomie heeft ze op een achterstand gezet en die kunnen ze niet meer inlopen. Egypte stond op de rand van hongersnood en economische chaos toen de militairen ingrepen en er financiŽle steun kwam uit de vorstendommen aan de Golf. De jonge generatie in het Midden-Oosten heeft wellicht minder te verliezen dan welke generatie waar dan ook in de moderne tijd. Zoals we in SyriŽ zien, zijn grote aantallen van hen bereid zich dood te vechten.

Amerika denkt liever helemaal niet na over de eigen Burgeroorlog, omdat dat te pijnlijk is. Om het land na 1865 te herenigen, is een mythe van tragische broedermoord geschapen. Eerder heb ik weleens beweerd dat het idealisme van de Amerikaanse president Woodrow Wilson voortkwam uit pogingen van het Zuiden om het eigen aandeel in de schuld aan de Burgeroorlog te verdringen, maar dat is nu alleen nog maar theoretisch interessant.

Dankzij de waandenkbeelden van zowel Democraten als Republikeinen ligt de geloofwaardigheid van Amerika in het Midden-Oosten aan duigen en die kan niet worden hersteld binnen het tijdsbestek dat nodig is om het volgende stadium van geweld vůůr te zijn. De militaire leiders van Egypte en hun Saoedi-Arabische vrienden staan versteld van de Amerikaanse stompzinnigheid. IsraŽl is gefrustreerd omdat Amerika niet lijkt te snappen dat het Egyptische leger zich aan het vredesverdrag met IsraŽl zal houden, terwijl de Moslimbroederschap uit is op oorlog. Zowel IsraŽl als de Golfstaten zien de ongelooflijke lamlendigheid waarmee Washington probeert het Iraanse kernwapenprogramma te beteugelen.

De gebeurtenissen van de afgelopen week hebben laten zien dat Amerika's bondgenoten in het Midden-Oosten, van IsraŽl tot aan de Perzische Golf, niemand in Washington kunnen vertrouwen - noch Barack Obama, noch John McCain.


IRP:   Joodse leugens


Naar Wetenschap en religie , Wetenschap lijst , Wetenschap overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]