De Volkskrant, 27-03-2015. 2009

Amerika en Iran

Waar is president Obama nu precies mee bezig inzake Iran en het Midden-Oosten? Zijn de Amerikanen met Iraanse generaals in bed gekropen? Commentator Gideon Rachman van de Financial Times weet het ook niet meer: De VS werken Iran tegen in Jemen, steunen ze in Irak, vechten aan twee kanten in Syri, en onderhandelen met Iran over kernwapens. Hmm.
    Haviken in de VS n Iran maken zich ondertussen zorgen over een nucleair akkoord dat mogelijk volgende week gesloten wordt. Hieronder citaten uit een stuk van Bush jrs oud-ambassadeur bij de VN, John Bolton - To Stop Irans Bomb, Bomb Iran en uit een bericht uit Teheran van Sadegh Zibakalam.

John Bolton
In: The New York Times:

In theorie hadden alomvattende, nauwlettend gehandhaafde sancties de rug van Irans nucleaire programma kunnen breken. Maar de sancties voldeden niet aan die voorwaarden. Ironisch genoeg hebben Israls kernwapens gn wapenwedloop veroorzaakt. Andere landen in de regio begrepen al zouden ze dat nooit toegeven dat Israls kernwapens bedoeld zijn als afschrikking, niet in offensieve zin. Iran is een ander verhaal. Geconfronteerd met Irans bedreiging hebben Saoedi-Arabi, Turkije en Egypte geconcludeerd dat kernwapens essentieel zijn.Obamas panische zoektocht naar een akkoord leidt tot de eis van steeds grotere concessies. Als vroeger civiele reactors werden getolereerd, werd de toegang to de rest van de nucleaire brandstofcyclus tenminste vermeden. Deze gouden standaard is nu in gevaar, de rode lijn die de Europeanen in 2003 trokken, wordt overschreden. De ongemakkelijke waarheid is dat alleen militaire actie nog kan bereiken wat nodig is. Anders zou de grootste erfenis van Obama een grondig nucleair bewapend Midden-Oosten kunnen worden

Sadegh Zibakalam
In: Politico

De nucleaire onderhandelingen tussen Iran en de Verenigde Staten betekenen een historische verschuiving, die belangrijker is voor de Iranirs dan voor de Amerikanen. Een overeenkomst ondergraaft de ideologie die de Islamitische Republiek sinds haar stichting in 1979 uitdraagt: anti-Amerikanisme. Hardliners hebben dat met veel succes uitgedragen om hun macht te bestendigen. Meer dan 35 jaar werd elke band met de VS in Iran als verraad beschouwd. Alle pech en elke ramp die Iran trof, werd geweten aan intriges van de VS tegen de islamitische revolutie.En nu, voor het eerst sinds de stichting van de Islamitische Republiek, voeren Teheran en Washington openlijk onderhandelingen en zijn ze wellicht dicht bij een overeenkomst. Als die tot stand komt, staat de Iraanse regering een geheel nieuwe werkelijkheid te wachten die hardliners als een mokerslag zal treffen. Dan is er sprake van een nieuwe, misschien blijvende revolutie in Iran. Dat haalt de hardliners onderuit. Als de besprekingen mislukken kan dat de hardliners zeer in de kaart spelen, en zijn we terug bij af.





Red.:



Terug naar Joods racisme , of naar site home .
 

[an error occurred while processing this directive]