De Volkskrant, 23-07-2015, ingezonden brief van Emile Gregoire, Den Haag .2010

Geen hand?

Krap twee jaar geleden mocht ik het bezoek van IsraŽls president Shimon Peres aan de Portugese Synagoge te Amsterdam bijwonen. Ik kwam samen met mijn vrouw te zitten naast een rabbijn en diens echtgenote. De rabbijn gaf mij een hand maar niet mijn vrouw. Zijn echtgenote gaf mijn vrouw een hand maar niet mij. Bovendien wisselden de rabbijn en zijn echtgenote van plaats zodat niet zij maar hij naast mij zou zitten.

Ik lees de laatste dagen een polemiek op deze plaats in de krant over al dan niet handen schudden. De discussie beperkt zich tot moslims. Mijn eerste punt, zie bovenstaande anekdote, is dat dit misplaatst is. Niet handen schudden is niet louter des islams, maar in veel culturen en religies gebruikelijk. Het is bovendien onnodig stigmatiserend en zegt vooral iets over het klimaat in Nederland.

Mijn tweede punt is wellicht persoonlijk, maar ik voel mij niet minder man, mens of Nederlander als iemand vanuit religieuze overwegingen mij de hand niet kan schudden. Hoewel de keuze niet de mijne is, staat het in grondwet noch wetboek van straf- of civielrecht dat handen schudden een plicht is. Ik haal mijn gevoel van eigenwaarde wel uit andere zaken.



Naar Cultuur, gelijkheid , Albanese cultuur , Sociologie lijst , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]