De Volkskrant, 08-02-2012, column door Rolf Bos 9 feb.2012

Mores leren voor IsraŽlisch rijbewijs

Tussentitel: 'Jij rijdt in een auto, fietsers gaan maar op de stoep'

'Kijk niet steeds in die rechterspiegel!' Ik zit bij Motti in de Skoda. Motti is rij-instructeur. Een wat opgewonden man die graag in zijn mobieltje spreekt. Ik, al ruim dertig jaar in het bezit van een rijbewijs, rijd hier in IsraŽl en de Palestijnse gebieden al meer dan een jaar kreukvrij rond, toch heb ik rijles genomen.

Dat zit zo. Iedere buitenlander die in IsraŽl resideert, dient na een jaar te beschikken over een IsraŽlisch rijbewijs. Is ook een verzekeringskwestie: als je met een buitenlands rijbewijs in een IsraŽlische auto rijdt, en je krijgt een ongeluk, dan hang je - ook als het jouw schuld nŪťt is.

In Nederland vervoeg je je als residerende buitenlander met het buitenlandse rijbewijs bij het gemeentehuis alwaar je een Nederlands exemplaar krijgt. Dat geldt voor burgers van de EU, maar ook voor IsraŽliŽrs.

Je zou denken dat omgekeerd hetzelfde geldt voor Nederlanders die in IsraŽl wonen. Helaas. De regels zijn veranderd sinds de komst van een miljoen Russische Joden. Zij beschikten weliswaar over een Russisch rijbewijs, maar velen hadden dat - zo bleek na de nodige brokken - in het thuisland verkregen na het betalen van enkele steekpenningen.

Sindsdien geldt: iedere in IsraŽl wonende buitenlander of nieuwe immigrant moet een rij-examen afleggen voor een IsraŽlisch rijbewijs. Waarbij aangetekend kan worden dat nieuwe - Joodse - immigranten in IsraŽl nog drie jaar met hun oude rijbewijs mogen rondrijden, hetgeen weer curieus is gezien de ervaringen met bovengenoemde Russen.

Ik behoor niet tot het Uitverkoren Volk. Voor mij geldt dus de ťťn-jaar-regel en daarom neem ik plaats in Motti's Skoda. Het leek me slim een les te nemen om te horen waar ik op moet letten als de examinator straks in de wagen zit.

Rijden in Jeruzalem betekent dat je meer stilstaat dan rijdt. Motti bromt dat ik in de file niet steeds hoffelijk anderen moet laten voorgaan ('Dit is Jeruzalem, nŪťt Nederland!'), bovendien vindt hij dat ik te lang in mijn rechterspiegel kijk als ik rechtsaf sla.

Ik leg uit dat ik dat gewend ben in een land met veel fietsers. Die zijn er in Jeruzalem ook. Ik ben er zelf een van, met vaak gevaar voor eigen leven. Nu weet ik hoe dat komt: 'Vergeet die spiegel, hier gelden andere mores', zegt Motti. 'Jij rijdt in een auto, fietsers gaan maar op de stoep.'


Twee weken later is het examen en ben ik gepast nerveus. Ik had horrorverhalen gehoord. De collega van de SŁddeutsche Zeitung, al jaren in het bezit van een keurig Duits rijbewijs, was tweemaal gezakt.

De Volkskrant doet het beter. Ik rijd met de examinator naast me, Motti zit achterin. De twee mannen bespreken de resultaten van voetbalclub Beitar Jerusalem. Het gaat niet goed, begrijp ik uit hun opgewonden dialoog. Ik krijg niet de indruk dat de examinator erg op mijn rijgedrag let. Na een kwartiertje mag ik terug naar kantoor. Mazzeltof, geslaagd!

Twee dagen later kan ik het rijbewijs ophalen. Het is - heel teleurstellend - een stukje papier. En dan ervaar ik nog iets: krijgen IsraŽliŽrs een rijbewijs dat vijf jaar geldig is, dat van mij heeft slechts een geldigheidsduur van zes maanden.

Ligt dat aan mij? Nee, dat is normaal voor in IsraŽl residerende buitenlandse journalisten. Eťn troost, als ik mijn risjjon hanehiega tijdig verleng, hoef ik niet opnieuw examen af te leggen.


Red.:   Aloude en zeer betrouwbare maatstaf: verkeersgedrag. Gebruikt in anglicisme/israel


Naar Allochtonendebat, misverstanden , Allochtonen lijst , Allochtonen overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]