De Volkskrant, 09-11-2016, door David Brooks,  columnist van The New York Times. .2010

Dit nooit weer: Amerika moet derde partij krijgen

De verkiezingsstrijd van 2016 is een waterscheiding. Een derde partij voor politieke daklozen is nodig.

Tussentitel: Deze campagne heeft ons teruggeduwd in onze tribale bunkers

Als ik deze verkiezingen moest samenvatten, zou ik ze een sociologische revolutie noemen, een morele waarschuwing en een politieke oproep.

Sociologisch is dit een les geweest in hoe samenlevingen uit elkaar vallen. Het campagneteam van Trump functioneerde als een vloedgolf die de toplaag van de aarde wegspoelde en zo de afgronden en spleten daaronder onthulde en vergrootte. We zijn veel meer een gespleten samenleving dan we dachten. De kloof tussen hoe hoger en lager opgeleiden de wereld zien en tussen hoe ze stemmen, neemt toe. Hetzelfde geldt voor mannen en vrouwen, zwarten en blanken, autochtonen en immigranten, jong en oud, stedelijk en landelijk.

We zien democratie als een ideeënstrijd, een proces van individuele overpeinzing. Dit jaar was demografie ons lot. De campagne heeft ons teruggeduwd in onze tribale bunkers. Amerikanen lijken nu meer op clans die elkaar minder goed begrijpen.

Dit jaar is een legitieme sociale revolte gebruikt om destructieve doelen te dienen. De afgelopen vijftig jaar hebben de meesten onder ons de vruchten geplukt van het feminisme, de burgerrechtenbeweging, massa-immigratie, het informatietijdperk en de seksuele revolutie. Maar zoals Charles Murray opmerkte, is er één sociale klasse door al deze ontwikkelingen geteisterd: blanke arbeiders.

De blanke werkende klasse zat ooit comfortabel in de kern van het Amerikaanse idee, maar nu zijn de vaardigheden van haar leden gedevalueerd, hun buurten veranderd, hun masculiniteit gedelegitimeerd, hun familiestructuren gedecimeerd, hun waardigheid verpulverd - en worden er vragen gesteld over hun fatsoen. Ze voelen zich onzichtbaar, vervreemd en cultureel pessimistisch. Maar dit jaar stonden de werkers op tegen hun bazen en grepen ze de macht over de Republikeinse Partij.

Dat zou vooruitgang zijn en zelfs inspirerend, maar de revolte van de arbeidersklasse - misschien vanwege de kandidaat die haar leidt - is ook een aaneenrijging van intolerantie, antisemitisme, klassen- en vrouwenhaat en een flirt met het autoritaire model die het Amerikaanse weefsel verder verscheurd heeft.

Onze politieke kloof komt nu gevaarlijk overeen met onze raciale en klasse-verschillen. Wat dreigt is een drie-eenheid van onenigheid met afschuwelijke gevolgen.

De morele gezondheid van het land is er nog slechter aan toe. Elke fatsoenlijke maatschappij berust op codes van etiquette die samenwerking mogelijk maken en voorkomen dat het economische en politieke leven afglijden in een nietsontziende oorlog van allen tegen allen.

Maar Trump heeft basale fatsoenscodes aan zijn laars gelapt zonder er een prijs voor te betalen. Met zijn constante, flagrante leugens heeft hij de maatstaven van intellectuele deugd - het normale respect voor feiten en de waarheid dat een conversatie mogelijk maakt - aan flarden geschoten.

Met zijn neiging tot wreedheid, intolerantie, narcisme, inhaligheid, en zelfs zijn vertoningen van primitieve primatendominantie heeft hij ook het begrip van persoonlijke moraal vernietigd dat voorkomt dat de sterken azen op de zwakken.

Het allerergste is dat dit begroet is met morele onverschilligheid. Trump sprak de waarheid toen hij zei dat hij iemand op Fifth Avenue kon neerschieten zonder stemmen te verliezen. We hebben geleerd dat miljoenen Amerikanen moreel niet te beledigen zijn, of niet in staat deugd boven partijpolitiek te plaatsen.

En dat brengt ons bij de oproep. De gebeurtenissen van 2016 zijn een waterscheiding en een oproep het anders aan te pakken. Ik heb nooit veel op gehad met de roep om een derde partij, ook omdat de barrières zo groot zijn. Maar het wordt nu duidelijk dat de noodzaak van een derde partij groter wordt dan de barrières.

De Republikeinse Partij blijft waarschijnlijk de blanke arbeiderspartij, voor gesloten handel, gesloten grenzen en een Amerikaanse terugtrekking uit de wereld. De Democratische Partij wordt ondertussen steeds meer gedomineerd door de Sanders-vleugel met zijn eigen linkse populisme.

Er moet een partij komen voor de mensen die nu dakloos zijn. Er moet een partij zijn die met net zoveel vertrouwen tegen het populisme is als de populisten er voor zijn. Er moet een mondialiseringspartij met een hart zijn, die vrijhandel omarmt en zorgt voor degenen die daar de klappen van opvangen; die voor immigratie is van mensen met vaardigheden, maar luistert naar diegenen die daarvan schade ondervinden; die etnische diversiteit omhelst, maar begrijpt dat diversiteit sociaal vertrouwen kan verzwakken.

Er moet een patriottische partij zijn die begrijpt dat de wereld ermee gediend is als Amerika optreedt als leidende supermogendheid.

Er moet een partij zijn die publieke karaktervorming benadrukt. Burgerschap is een vaardigheid die kan worden gevoed - door een partij die de nadruk legt op fatsoenseisen bij haar kandidaten; die politiek bedrijft op een nederige manier; die het vertrouwen en instellingen versterkt door het spel eerlijk te spelen.

De problemen gaan dieper dan werkloosheid en de dreiging van IS. De onderliggende sociale en morele fundamenten van onze natie zijn verzwakt. Morgen eindigt een ranzig hoofdstuk. Laten we overmorgen beginnen met een nieuwe partij.


David Brooks is columnist van The New York Times.


Web:
TT:
Deze campagne heeft ons teruggeduwd in onze tribale bunkers
Onze politieke kloof komt nu gevaarlijk overeen met onze raciale en klasse-verschillen
Morgen eindigt een ranzig hoofdstuk. Laten we overmorgen beginnen met een nieuwe partij




Red.:  
 

Naar Alfa-denken, orde, bronnen , Alfa-denken, orde , Sociologie lijst , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]