Bronnen bij Cultuur, gelijkheid, joods: anti-nationalisme en Nederlandhaat

23 okt.2011

Joden zijn verspreid over de hele wereld. Al duizenden jaren. Dat betekent dat ze hun culturele identiteit scherp bewaakt moeten hebben, anders waren ze allang onherkenbaar als groep, zoals bijvoorbeeld hugenoten dat zijn in Nederland.
Dan zou je verwachten dat joden ook respect hebben voor de culturele en nationale identiteit van andere volken. Het tegendeel is het geval, zie bijvoorbeeld deze uitspraak van PvdA-politicus en -bestuurder Jacques Wallage (Over identiteit, zelfrespect en integratie, zesde DEND-lezing, door J. Wallage, burgemeester van Groningen, 31-10-2002, in Tilburg):

Het bizarre is dat Nederland als het om verbindende culturele noties gaat een schamel gezamenlijk bezit heeft.

En voor zo'n schamel cultuurtje is ook geen eigen land nodig (uit: NRC Handelsblad, 10/19-01-2004, door Paul Scheffer, De fictie van grenzeloze solidariteit):

... De sociaal-democratische burgemeester Jacques Wallage zegt: maar wie zijn wij om een`eerstgeboorterecht' uit te oefenen, hoezo is Nederland van zijn inwoners? Iedereen heeft recht op dit stukje aarde, waarom zouden zijn toevallige inwoners daar enig bijzonder recht op kunnen doen gelden? Deze erfenis van vier eeuwen staat ter beschikking van iedereen. ...

En om te bewijzen dat het geen toeval is (uit: de Volkskrant, 12-04-2008, door Ernst Hirsch Ballin, minister van Justitie):

Laat horen wat moreel belangrijk is

De ethische oriëntatie van politici geeft leven aan de democratie, mits zij deze overtuiging met respect inbrengen, zegt Ernst Hirsch Hallin.

Behoren politici en ambtsdragers zich neutraal op te stellen, of mogen zij hun positie aanwenden, om de samenleving te kneden naar het model van hun eigen verhouding tot religie of levensbeschouwing?   ...
    Dit houdt verband met de scheiding van kerk en staat, maar ook met het karakter van onze democratische rechtsstaat zoals dat wordt weerspiegeld in de Grondwet. Ik zie in de Grondwet drie dimensies, die ik beschouw als identificerend voor Nederland:   ...
    3. Vandaar het grote gewicht van de in de artikelen 90 tot 94 van de Grondwet juridisch gewaarborgde verbindingen met het Europese recht, het toelatingsbeleid van vluchtelingen, kennismigranten en andere vreemdelingen, de internationale juridische samenwerking, en de bevordering van de internationale rechtsorde als constitutionele doelstelling. Hierin komt het recht overeen met het land in zijn fysieke condities: grenzen zijn niet langer - en zeker niet noodzakelijk - afgrenzingen, maar verbindingslijnen of raakvlakken.   ...

Het beroep op internationale wetgeving en het specifiek vermelden van kennisemigranten, zonder het dan eveneens relevante vermelden van economische vluchtelingen en gelukszoekers onder de paraplu van de asielwetgeving, geeft natuurlijk al voldoende aanwijzing met wat hiermee bedoeld wordt. Maar voor de volledigheid schrijft Ernst Hirsch Ballin, minister van Justitie, het nog eens in zoveel woorden erbij: de grenzen kunnen wel afgeschaft worden - iedereen is welkom.
Dit is een filosofie die volstrekt natuurlijk is voor een migrantenvolk. Maar degelijkheid is hij dusdanig duidelijk in zijn volkomen omgevingsvijandige extremisme, dat men dat kennelijk ook beseft, want in deze expliciete vorm wordt het maar weinig waargenomen. Maar in de andere opvattingen over alles aangaande migratie enzovoort is ze duidelijk terug te vinden als de gemeenschappelijke achtergrond: het recht van de migrant of nomade om te bewegen van nederzetting naar nederzetting, telkens als de oude nederzetting te veel is uitgeput om nog als levensbron voor de nomade te kunnen dienen.
Natuurlijk is het zo dat op een gegeven binnen de nederzettingen weerstand tegen dit soort gedrag ontstaat. De nomaden of migranten noemen dit dan "vreemdelingenhaat" of "xenofobie", en schrijven het toe aan de lokale cultuur. Die dan ook niets waard is en afgeschaft moet worden, zoals we al hebben gezien. Dit natuurlijk geheel in tegenstelling tot de cultuur van de nomaden of migranten, die beschermd moet worden en dus wel veel waard is (uit de Volkskrant, 29-09-2008, door Ulli d'Oliveira, oud-hoogleraar internationaal privaatrecht en migratierecht aan de UvA):

Albayrak solt met vrouwen

Ulli d’Oliveira hekelt het ferme optreden tegen polygamie. Moeten aspirant-Nederlanders hun niets vermoedende andere Marokkaanse vrouw dumpen?

Staatssecretaris Albayrak van Justitie zei dinsdag tijdens het vragenuurtje in de Tweede Kamer dat zij het ‘onacceptabel’ vindt dat polygaam getrouwde buitenlanders Nederlander konden worden. ...
    Ook kondigde ze een onderzoek aan naar de vraag of in het buitenland gesloten polygame huwelijken hier automatische erkenning moeten krijgen. ...
    Hier zijn halsoverkop wetgevingszaken gedaan zonder enige reflectie.    ...
    Maar het streven om bigame buitenlanders die er voor het overige voor in aanmerking komen uit te sluiten van het Nederlanderschap, miskent de negatieve gevolgen van zo’n beleid. Men verwacht van de aspirant-Nederlander dat hij zijn niets vermoedende andere Marokkaanse vrouw dumpt met een verstoting die in Nederland erkend kan worden. Dat is sollen met vrouwen. Mooi voor een regering die zoveel aan gezinswaarden en moraliteit doet.
    Hier speelt zich een botsing van culturen af die niet optimaal wordt opgelost door een handjevol (vooral bejaarde) bigame buitenlanders van het Nederlanderschap uit te sluiten. ...

Het idee van een monogaam huwelijk behoort dus tot het schamele cultuurtje, en dat van een polygame kennelijk tot de rijke cultuur. Een stellingname die rechtstreeks stamt van het Joodse culturele etnocentrisme (uit: de Volkskrant, 24-07-2009, door Jan Tromp):

Voor wie last heeft van de verbetenheid en de wrok

'Inburgering', stelt PvdA-coryfee Wallage, 'loopt via de weg van emancipatie, niet via de aanpassing.' Stukken van hem uit de jaren '90 zijn gebundeld in Plaats van bestemming.

...   Op bladzijde 155 van Plaats van bestemming vinden we in een opstel uit 2001 het beredeneerde, en in elk geval het humane antwoord. 'Inburgering', schrijft Wallage, 'loopt via de weg van emancipatie, niet via de aanpassing.' Zeg zelf, hier wordt al het gedraai en gedoe dat de laatste weken rondom het onderwerp is vertoond, in een pennestreek geanalyseerd en gekarakteriseerd.
    'Wat voor mensbeeld hebben politici eigenlijk die migranten met droge ogen hun identiteit denken te kunnen afpakken?', stelt Wallage in een volgend stuk. 'Je cultuur, je moedertaal, de verhalen van je ouders en grootouders, de humor, het verdriet dat alles kun je niet afleggen alsof het een oude jas is.'   ...
    Hij beschrijft hoe hij in Manhattan eens een groep oude Joodse mannen trof op een bankje aan het water. Ze kwamen uit Oost-Europa en woonden al een halve eeuw in Amerika. Ze spraken Jiddisch met elkaar. ...

En dit Joodse recht op cultuurbehoud wordt direct geprojecteerd op de cultuur van andere immigranten, terwijl de residente bevolking dat recht keihard ontkend wordt.
Kijk maar naar een ander prominent, de directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau, Paul Schnabel (uit: De Volkskrant, 08-10-2008, van verslaggever John Wanders):

Nederlander bestaat toch niet

Directeur Paul Schnabel van het Sociaal en Cultureel Planbureau geeft Máxima alsnog gelijk, en niet zo’n beetje ook.

Prinses Máxima had gelijk toen ze zei dat ‘de Nederlander’ niet bestaat. Het concept ‘Nederlandse identiteit’ rust primair op emotionele beleving en mythologisering van het verleden, verkondigde directeur Paul Schnabel van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) gisteren tijdens een lezing in Rotterdam.
   ‘Onze gemeenschappelijke geschiedenis stelt in werkelijkheid minder voor dan wij denken. Je hoort vaak dat we vroeger zo’n eensgezind volkje waren. In werkelijkheid hadden katholieken en protestanten in Nederland volledig gescheiden werelden gecreëerd.’   ...
    Nederland is geforceerd tot eenheidsstaat en het is louter aan een historische toevalligheid te danken dat Venlo niet aan de Duitse maar aan de Nederlandse kant van de grens belandde, aldus Schnabel. ‘En daarom maakt Geert Wilders nu deel uit van de Nederlandse identiteit.’
    Maar je kon in de jaren vijftig tenminste nog gewoon je keukendeur open laten, citeerde hij oudere Nederlanders. ‘Ja, moeder was toen nog hele dagen thuis. Bovendien viel er in die tijd niks te halen.’
    De calvinistische volksaard wordt al evenzeer opgeklopt, vindt de SCP-directeur en deeltijd-hoogleraar in Utrecht. ‘De calvinisten vormden in Nederland een minderheid – al was het een dominante.’
    Onze visie op de Gouden Eeuw is volgens hem ook vertekend door emotie. ‘We zeggen in het buitenland graag dat Nederlanders goede schilders zijn. Nou, niet iedereen is dat, hoor.’
    Op basis van recent opinieonderzoek concludeerde Schnabel dat Nederlanders één ding gemeen hebben: ‘Alle Nederlanders vinden dat de andere Nederlanders te egocentrisch zijn.’
    Samenvattend: ‘Máxima had gelijk, maar kreeg het niet. En dat is dan ook wel weer heel erg Nederlands.’

Paul Schnabel constateert dat er diverse groepen Nederlanders zijn, en dus is er niet dé Nederlandse identiteit - het bekende onbenul van mensen die niets van van het begrip "groep" (van mensen) begrijpen - dus niets van sociologie, want sociologie gaat eigenlijk alleen maar over groepen. Deze Paul Schnabel die het bestaan van het begrip "sociologische groep" ontkent, is socioloog, deeltijdhoogleraar, en directeur van de Sociaal en Cultureel Planbureau. Je verstand staat er bij stil ... Tenzij je aanneemt dat er andersoortige motivatie is voor het oordeel dat er geen Nederlandse identiteit bestaat zoals het willen vernietigen van die Nederlandse identiteit - door het bevorderen van maximale immigratie ...
     De eerst geciteerde uitlatingen van Wallage stammen uit een tijd, rond 2004, dat soort uitingen zeldzaam waren. Het was niet nodig om actief tegen het "nationalisme" op te treden, omdat in de Noord- een West-Europese landen het gevoel voor de nationale identiteit vrij zwak was, met name door de gevolgen van wat gezien werd als het Duitse nationalisme.
    Toch zijn joden ook in die tijd wel actief geweest in hun streven, via bijvoorbeeld hartelijke steun aan de Europese eenwording en het internationalisme in het algemeen, door mensen als Max Kohnstamm (Wikipedia) en Mom Wellenstein (Wikipedia).
    Maar twee ontwikkelingen noodzaakten een steeds openbaarder stellingnemen. Ten eerst de massa-immigratie van allochtone immigranten, die, door de overlast en criminaliteit die zij veroorzaken, immigratie in het algemeen een slechte naam hebben gegeven. En het nationale gevoel in de Europese landen hebben versterkt.
    En de tweede en meer recente ontwikkeling zijn de diverse gevolgen van de Europese eenwording, waardoor een instroom van voornamelijk Oost-Europese arbeidsimmigranten is ontstaan - ook gepaard gaande met overlast en criminaliteit. En met de financiële crisis ook een groeiende weerstand tegen Europa in het algemeen.
    De strijd waar hierover gepraat wordt, lijkt dus die tussen nationalisme en internationalisme, maar als je je beperkt tot het Joodse deel van het internationalisme, is dat dus vrijwel uitsluitend een internationalisme qua reismogelijkheden - cultureel houden Joden minstens net zo sterk aan het eigene als de culturen waartussen ze verkeren.
    En een tweede correctie op dat beeld is het ermee verbonden aspect van goed en kwaad: internationalisme is goed en nationalisme is kwaad. Nu is het zeker zo dat bepaalde vormen van nationalisme kwaad zijn. Maar evengoed zijn bepaalde vormen van internationalisme minstens even kwaad. Dat zijn die aspecten die streven naar vrije import van goedkope arbeid daarmee de arbeidspositie van alle werkers ondermijnen, de dominantie van de internationale financiële wereld, en ideologieën als het kapitalisme en het neoliberalisme. Dat laatste niet geheel toevallig het geestesidee van een drietal mensen van Joodse origine: Ayn Rand, Milton Friedman en Alan Greenspan. En in dat kapitalisme en de financiële wereld spelen er ook vele vertegenwoordigers van deze cultuur een belangrijke rol .
    Tot die kwalijke aspecten van het internationalisme is dus ook het ondermijnen van gezonde vormen van nationalisme, die er ook zijn. Tot nationalisme is de Noord- en West-Europese landen behoort onder andere het veel grotere sociale vertrouwen en de veel betere samenwerking in deze landen . Iets dat ondermijnd wordt door het etnocentrisme van de allochtone immigranten, en de pleidooien internationalisten. Dit alles ter inleiding verzameling van die ondermijning vanuit de cultureel joodse hoek.
    We beginnen met een raillerend exemplaar dat stamt van het Volkskrant-weblog, waar langere tijd een harde strijd tussen multiculturalisten en een paar normale mensen heeft gewoed - Volkskrant weblog, 25-11-2007, door Ely de Waal:

Wij Nederlanders KUNNEN ook heel aardig zijn

Dat 'Wij Nederlanders ...' is een bekende truc van de immigranten - bijvoorbeeld Nazmiye Oral maakt er ook vaak gebruik van

. "Wij Nederlanders" blijken in dat soort stukjes allerlei vervelende eigenschappen te hebben, die dan ook een reden zijn om de goede eigenschappen van immigranten: hoofddoek, boerka, sharia, eerwraak, over te nemen. Zo stond bijvoorbeeld in een vorige bijdrage van deze auteur stond de zin 'Wij Nederlanders kunnen ons als een ongelofelijk stel klootzakken gedragen tegenover een buitenstaander, als we in een groep uit hetzelfde dorp of stad of streek komen', wat hem op een berg commentaar kwam te staan, met allerlei illustraties van de werkelijkheid dat dat overal en in ieder land geldt.
Maar deze auteur heeft in het algemene niet zo'n hoge dunk van Nederland sinds daar niet alleen in hallelujah-termen over immigranten wordt gepraat, zoals blijkt uit deze illustratie bij zijn weblog:

Who's afraid of red white and blue

ely 2006

Acryl op page toilet papier

Dit dus wat betreft de waarde van dat 'Wij Nederlanders'.
Maar, vindt hij dus: Nederlanders kunnen ook heel aardig zijn - als ze dus maar aardig zijn voor kleine dus zielige gekleurde mannetjes. Zie de manier waarop de grote blanke het kleine zwarte mannetje bij de hand neemt. Dan zijn Nederlanders aardig. En je mag dus beslist niet tegen de komst van nog een paar miljoen van dit soort mannetjes zijn. Dan ben je een xenofoob, racist, fascist en kind van Adolf Hitler, zoals dit soort lieden op dat Volkskrant-weblog allemaal uitvoerig betoogd hebben.
Dat de afkeer van Nederland niet voorbehouden is aan Joodse webloggers, blijkt uit de volgende bijdragen van Joodse schrijvers - uit de Volkskrant, 03-06-2010, column door Max Pam:

Mijn lang gekoesterde afkeer van de kleur oranje

Tussentitel: Goethe beweert dat oranje vooral onbeschaafde en ruwe mens en aanspreekt

Mijn zoon ging dinsdag voetbal kijken bij een lieve, kinderrijke familie. Zelf hebben ze vier - misschien wel vijf - kinderen, maar de deur staat altijd open. Nog een kind erbij? Gezellig! Ze zijn van keurige afkomst. De man doet iets in ontwikkelingshulp en internationale betrekkingen, waardoor ook een aureool van idealisme op ze afstraalt. Soms ben ik jaloers op ze, omdat ze naast alles een vanzelfsprekende huiselijkheid verspreiden die ikzelf volkomen mis.
   Toen ik in de pauze van de wedstrijd binnenkwam, trof ik ze zoals ik ze nog nooit had gezien: helemaal uitgedost in het oranje. De hele familie - grootouders, broers en zusters - het was een en al oranje dat de klok sloeg..Grootvader had zelfs een oranje colbertje aan, dat je volgens mij alle en bij een echte kleermaker kunt laten maken. Verder was er een keur aan oranje broeken en shirts, terwijl oranje pruiken en hoedjes kleine sprongetjes maakten als zich tijdens de wedstrijd een spannende situatie voordeed.
    Het tafereel deed mij beseffen dat ik mijn mening over de kleur oranje moet bijstellen. Het is niet omdat ik een republikein ben dat de kleur mij nooit erg sympathiek is geweest. Oranje is een beetje een harde, nare kleur. Door dat laagje oranje glazuur is het koffiebroodje dat dezer dagen bij de bakkers ligt, voor mij niet echt een lekkernij. Al dat oranje gekleurde voedsel in de schappen bezie ik trouwens met groot wantrouwen: van oranje via, tot oranje chips en oranje Mora-kroketten. Uit vroegere ervaringen weet .ik dat sinaasappelen en mandarijnen van origine oranje zijn, want anders zou ik er geen hap meer van door mijn keel krijgen.
    Mijn afkeer van de kleur oranje heb ik lang gekoesterd. ...

Een eloquente uitdrukking van emoties die een aantal decennia erg populair was in de kringen van politici, bestuurders en de intellectuele en kunst-elite. Zeg maar vrijwel de hele top van de maatschappij. De oligarchie. Overigens, stel je eens voor dat je een artikel zou stijven met als titel: "Mijn lang gekoesterde afkeer van de combinatie blauw-wit". Je zou meteen voor het antisemitisme-tribunaal gesleept worden.
En om te laten dat dit geen enkelingen zijn, hier nog een populaire joodse schrijver - de Volkskrant, 03-11-2010, column door Arnon Grunberg:

Vaals

Recentelijk noemde ik de heer Rutte de burgemeester van Vaals. ...
     Als puber ben ik ooit in Vaals terechtgekomen. Ik heb de Vaalserberg beklommen en wandelde vervolgens door naar Aken. Veel pubers doen dergelijke zaken samen, ik deed het liever alleen.
    Als ik vreemd zou gaan in Nederland zou ik dat in Vaals doen.
    Vanuit Vaals kan men lopend het land verlaten. Men kan uitwijken naar Duitsland of België. Alleen al dat neemt me voor Vaals in. ...

Een van de vele wederkerende thema's van Arnon, naast kapitalisme, neoliberalisme, en meer van de al eerder genoemde combinatie van weerzinwekkendheden.
En nog een paar contemporaine gevallen, uit de Volkskrant, 22-10-2011, boekrecensie door Olaf Tempelman:

Oranje en rode zon

Anno 1969 hoorde de 18-jarige Anet Bleich ...
Bleichs essay De boze babyboomer bevat meer fraaie, met zelfspot gebrachte herinneringen aan de tijd dat alles anders moest. Bleich - kind van Midden-Europese Joden die wonderwel de oorlog overleefden ...
De boze babyboomer maakte al voor het verschijnen flinke discussie los. ... Bleich heeft genoeg oog voor de mindere kanten, maar wijst, en dat kan geen kwaad in deze tijd, ook op een reeks merites. De boosheid van deze babyboomer zit in de staart, waarin zij zich verbaast over de cultuuromslag die zich tien jaar geleden tamelijk onverwacht in Nederland voltrok. 'De blik afwenden van de wereld, in een tijd dat alles en iedereen op de wereld meer dan ooit onderling verbonden is, for better or for worse, is ongelofelijk kortzichtig.' Je hoeft geen babyboomer te zijn om dat te onderschrijven.

Hier zit het verschil tussen de Nederlander en de cultureel jood: voor de Nederlander is het for better or for worse een afweging: te veel for worse maakt dat hij die 'onderlinge band', een propagandaleugen die staat voor arbeidsmigratie en neoliberaal kapitalisme, niet meer zo ziet zitten. Voor de cultureel jood zijn de open grenzen grenzen een allesoverheersende factor, waardoor hij zelfs de meest waanzinnige uitwassen van die 'onderlinge band' door de ogen zal zien. Een 'onderlinge band', ook vaak "solidariteit" geheten, waarvan de onzin staat uitgelegd hier

.
Wat natuurlijk ook geldt voor de recensent, eveneens stammend uit die cultuur:

Je hoeft geen babyboomer te zijn om dat te onderschrijven.

Nee, daarvoor is een joodse culturele oorsprong ruim voldoende.
Een voorbeeld van het anti-Nederlandse geluid van Bleich zoals dat jarenlang in de Volkskrant te lezen is geweest:

Uit: De Volkskrant, 28-01-2012, door Anet Bleich

Non-fictie | Essays over nieuwerwetse mix van populisme en nationalisme

Op zoek naar het verloren monoculturele paradijs

Buitenstaander spelen op het Haagse Binnenhof en namens ‘het volk’ aantrappen tegen het politieke bestel. Populisten doen niets liever, tot ergernis van hun critici.

De virtuele stormloop op het Binnenhof van Geert Wilders’ PVV, voorafgegaan door de spectaculaire opkomst en val van Rita Verdonk, blijft de gemoederen bezig houden. ...

Red.:   Nationalisme .... Brrrr....
    En als laatste in deze serie opeenvolgende gevallen, columnist van het rabiate taalgebruik Bert Wagendorp, die de laatste tijd wat bedaard leek. Maar voor Rita Verdonk, die twee halsmisdaden begaan heeft, wil hij weer eens ouderwets uitpakken:

Uit: De Volkskrant, 22-10-2011, column door Bert Wagendorp

Rita

Rita Verdonk heeft zich teruggetrokken uit de politiek. Dat maakte ze gisteren bekend in EénVandaag. ...
    De onwaarschijnlijke politieke carrière van Rita Verdonk verdient boeken, toneelstukken, films en musicals. Hij gaat terug op één woord: daadkracht. Niet daadkracht in de praktijk, want die toonde Verdonk hooguit toen ze Ayaan Hirsi Ali een mes in de rug stak. ....
    Als minister was ze een mislukking, als Kamerlid meestal afwezig. De keren dat ze zich nog wel met het debat bemoeide, zagen we een ordinair type dat zich overschreeuwde om maar overeind te blijven in het geweld van Geert Wilders.
    ... Ze heeft laten zien dat intelligentie geen voorwaarde is voor politiek succes. En dat hoogmoed voor de val komt.
    Ze wordt nu ondernemer. Rita Verdonk BV doet onder meer in 'Daadkrachtig Advies'. Ik vrees een spoedig faillissement, van Rita Verdonk BV, of anders wel van haar cliënten.
    Rita Verdonk, vaarwel.

Red.:   De twee halsmisdaden van Rita waren natuurlijk haar pogingen om een rem te zetten op de massa-immigratie, en haar keuze van partijnaam : "Trots op Nederland". Want Bert, met een oma in Israël, is natuurlijk hartstikke voor vrije migratie, en heeft ook, net als de heren Wallage, Pam en Grunberg, de pest aan Nederland:

Ze heeft ons onze leegheid getoond, ons opportunisme en onze goedgelovigheid.

Dat 'ons' en 'onze' is natuurlijk met uitsluiting van Bert zelf, en de Wallage's, Pam's en Grunberg's, al die anderen die meer waarde hechten aan de "internationale gemeenschap" dan de goede gang van zaken in eigen land. Kijk maar:

Op 9 juni dag stemden nog 52.937 mensen op ToN, zo'n tienduizend te weinig voor een zetel. Sindsdien antwoord ik op de vraag hoeveel totale en ongeneeslijke mafkezen er eigenlijk in Nederland wonen altijd: '52.937, om precies te zijn'.

Allemaal ongeneselijke mafkezen, die mensen die wat om Nederland geven.
    Van Grunberg wordt een aparte verzameling aangelegd waar we later op terugkomen. Vanaf nu houden we hier zijn bijdragen aan de ondermijning van de Nederlandse sociale samenhang en maatschappelijke vertrouwen bij:

Uit: De Volkskrant, 25-10-2011, column door Arnon Grunberg

Het begrip 'thuis'

In NRC Handelsblad belicht Rem Koolhaas tien wereldtrends. De eerste, onder het kopje 'uitsmeren', gaat over mobiliteit. Verwijzend naar Dubai schrijft Koolhaas over plekken waar mensen 'niet thuis zijn of net weg moeten'. Inderdaad zou iedereen die nadenkt over identiteit, sociale cohesie en nationalisme Dubai moeten bezoeken.
    Wij hechten nog aan de gedachte dat de plek waar je woont, werkt en waar je familie is ongeveer dezelfde plek is. Voor miljoenen mensen bestaat deze omstandigheid niet meer. ...

Red.:   Zoals we hier al op diverse plaatsen hebben laten zien: die 'miljoenen mensen' bestaan uit de bestuurlijke kunst-, en intellectuele elites, plus de rijke en van oudsher de joden. De overige miljarden blijven thuis en doen het werk voor de eersten.

En het vermoeden is gerechtvaardigd dat steeds meer mensen om hun welvaart op peil te houden of te vergroten tijdelijk zullen emigreren, vaak met achterlating van hun familie.

De zekerheid bestaat dat steeds meer mensen daardoor hun welvaart zullen verliezen, en in opstand zullen komen tegen deze sprinkhanenplaag.

Het begrip 'thuis' zal meer en meer een mythisch in plaats van een concreet karakter krijgen.

Een bekende joodse wensdroom.

De nationalistische folklore, die aanslaat bij een gedeelte van het electoraat, niet alleen in Nederland, is in feite een poging deze ontwikkeling te ontkennen.

Met als riposte: "De burgers doorzien de internationalistisch folklore, en Grunberg poogt in feite deze ontwikkeling te ontkennen."
    Uit dezelfde krant:

Uit: De Volkskrant, 25-10-2011, column door Bert Wagendorp

Dreiging

Morgen moet de eurocrisis zijn opgelost. ...
    Ik hoop dat ik donderdag wakker word in een Europa dat het varkentje van de eurocrisis eindelijk heeft gewassen en dat een forse stap op weg naar verdere integratie heeft gezet. ...

Red.:   Weg met Nederland en het Nederlandse! De universele houding onder immigranten, nieuw en oud!
    En nog eentje van Bert Wagendorp:

De Volkskrant, 10-11-2011, column door Bert Wagendorp

F. Springer

In 1946 arriveerde Carel Jan Schneider (14) vanuit wat toen nog juist Nederlands-Indië heette per boot op Ceylon. Hij bleef er een paar maanden, alvorens de reis naar het vaderland voort te zetten, en las er de verhalen van Somerset Maugham. Van hem, zei hij later, leerde hij de eerste beginselen van het vak: 'Verhaal opzetten, paar types bedenken, sterke plot. Dus echt de techniek van het vertellen.'
    Toen had je eigenlijk al kunnen voorspellen dat F. Springer, Schneiders nom de plume, heel lang een onderschat auteur zou blijven. ...
    Hij verschafte ons in zijn boeken een blik op de wereld buiten de bekrompenheid van de Rijndelta ...

Red.:   Ja ja, die Rijndelta is hartstikke bekrompen. Zeker in vergelijking tot de culturele rijkdom en verlichting van bijvoorbeeld streken als het Rifgebergte en Anatolië ... Of die van volgelingen van een woestijngodsdienst die al zo'n 5000 jaar dezelfde leefregels wensen na te leven ...
    Volgende oprisping van Wagendorp:

Uit: De Volkskrant, 12-11-2011, column door Bert Wagendorp

Gulden

Tussentitel: Het enige wat je nog krijgt voor een gulden is een kilo weemoed

Geert Wilders wil de gulden terug. Hij wil althans laten onderzoeken of een vertrek uit de eurozone Nederland economisch sterker zal maken. Blijkt dat het geval, dan is duidelijk wat er moet gebeuren. De gulden terug.
     Daarna worden we eindelijk weer net zo gelukkig en tevreden als we waren voor de invoering van de vermaledijde euro.
    Het is herfst en de tijden zijn somber en onzeker: de weemoed knaagt en het verlangen groeit. De gulden is een romantische herinnering, zo lang is het alweer geleden dat hij in onze portemonnees zat. De tijd heeft hem een gouden glans gegeven; in de gulden zit al het verdriet verborgen om wat we denken te zijn kwijtgeraakt, om wie we waren. ...

Red.:   En dat mag natuurlijk niet. Nederland moet verder geëuropeaniseerd en opgeheven worden. Met vrij toegang voor iedereen:

Eindelijk heeft Geert Wilders de kern van zijn opvattingen te pakken en in één symbool weten samen te ballen. De gulden. Verlangen naar het verloren paradijs, met boven de hermetisch gesloten poort een reuzenafbeelding van de gulden.

En weer ouderwets een sjacherland, waar niets gemaakt wordt:

Wij, de handelaren van Europa, zouden moeten vechten voor de euro.

Want dingen maken dat is iets voor de platte landbouwers en niets voor de 'Wij' waar Wagendorp het over heeft en die dus beslist niet de Nederlanders zijn die Nederland willen behouden want daar heeft Bert een bloedhekel aan, maar de oude en nieuwe nomaden die er vanuit het Midden-Oosten en andere fysieke en sociale woestijnen in getrokken zijn ten einde te profiteren van de arbeid van de landbouwende en fabricerende residenten.
    En weer terug naar Grunberg:

Uit: De Volkskrant, 15-11-2011, column door Arnon Grunberg

Hebzucht

...   Bankiers mogen zich af en toe gedragen als gewetenloze schoften, waarin ze trouwens niet verschillen van andere mensen, maar ze zijn een minder groot gevaar voor de wereldvrede dan idealisten. Hebzucht is in de regel minder bloeddorstig dan het streven naar wereldwijde rechtvaardigheid.
    ... Een tijd geleden stelde ik in het tijdschrift van Amnesty International voor om van geld een romantisch ideaal te maken; wat mensen bindt is hun verlangen geld te vergaren. Vergeleken met nationalisme lijkt me dat een enorme vooruitgang.

Red.:   Grunberg excuseert schofterige bankiers, danst om het gouden kalf, en vereert hebzucht. Alles is mooi en heeft een excuus, behalve nationalisme.
    En daar is op dezelfde dag ook Wagendorp weer - de oud-tentamentici hebben het maar druk met hun nomadenpraatjes:

Uit: De Volkskrant, 15-11-2011, column door Bert Wagendorp

Navelstaarders

Tussentitel: We zijn verstrikt geraakt in ons eigen kleine getob

Drie dagen nadat de gedoogpartner van zijn kabinet aankondigde te zullen onderzoeken of een terugkeer naar de gulden economisch verstandig is, verklaarde premier Rutte in Engeland dat Nederland geen naar binnen gekeerd land is geworden.
    Ruim twee weken geleden zeiden ambassadeurs van verschillende landen in NRC Handelsblad dat dit juist wel het geval was. Ze vonden Nederland verder 'provinciaals', ze zagen een 'verward land' dat 'vol vertwijfeling' naar de toekomst kijkt. Volgens de Britse ambassadeur sluiten we ons af voor de buitenwereld en zijn Duitse collega zei: 'Ik krijg de indruk dat jullie veel met jezelf bezig zijn.'   ...

Red.:   Dit natuurlijk geheel in tegenstelling tot ruimdenkende Engelsen, voor wie de speciaal voor hen uitgevonden termen narrow minded en jingoistic natuurlijk geheel niet van toepassing, zijn. En dat Duisters zo open staan voor de wereld blijkt alleen al uit hun gewoonte om de stemmen van ieder filmacteur te vervangen door een of andere Duitse pendant. Zeer ruimdenkend, allemaal.

Hoe kan het toch, dat de ambassadeurs zo'n totaal verknipte indruk van ons land hebben opgedaan?
Ambassadeurs doen, voor hun rapportages over het land waar ze resideren, drie dingen. Ze lezen de krant, ze kijken tv en ze lunchen zich suf met locals.
Je moet de afgelopen jaren wel een heel slechte ambassadeur zijn geweest, als via die kanalen níet tot je is doorgedrongen dat Nederland steeds intenser ging navelstaren. We zijn verstrikt geraakt in ons eigen kleine getob - om dat te zien hoefde je als ambassadeur de afgelopen jaren eigenlijk alleen de opiniepagina's van de Volkskrant maar open te slaan.

Moet je vooral doen. Dan zie je onmiddellijk dat vrijwel de hele opiniërende en intellectuele top bestaat uit rabiate multiculturalisten en eurofielen. maar ja, die één of twee afwijkende geluiden ... Die kerven sneden in Wagendorps nomadenziel - z'n kameel gaat er van janken.

Er was maar één man die hier het debat bepaalde, en dat was Wilders.

Dat wil zeggen: twee zinnen van Wilders, en maanden van reacties van de opiniërende en intellectuele top gevuld met rabiaat multiculturalisme en eurofilie.

Klim je als ambassadeur toch even in de pen voor een gecodeerd ambtsbericht. 'Mafketels nemen hier land over. Stop.'

Nomaden met thora's en koosjere gewoontes klimmen in de pen: 'Landbouwers nemen hier land over. Stop.'

... onze politici hebben er de afgelopen jaren alles aan gedaan de kiezers te verleiden met nationalistische retoriek, Brussel overal de schuld van te geven en ons een wereld voor te toveren waarin uitvreters mooi weer speelden van onze belastingcenten.

Na 5000 jaar verkondigen van leugens aangaande hoe de wereld in elkaar zit, is het niet verwonderlijk dat dat dit soort oud-testamentici geen enkel probleem hebben met het woord-voor-woord verdraaien van de werkelijkheid. En het eindeloos herhalen van de inhoud van je thora:

Nu lijkt een sterker Europa de enige uitweg uit de crisis ...

En is het geen enkel probleem om in een deel van je stukje te verkondigen dat de media bol staan van eurokritiek, en een paar zinnen later het tegendeel te beweren:

Nu ... staat er elke dag wel iemand in de krant die pleit voor een federaal Europa - tot voor kort een groot taboe.

Er bestaat nog geen officiële naam voor deze storing. Het sterkst lijkt het nog op godsdienstwaanzin.
Naturlijk is vriend Arnon even sterk Europeaan - en zijn alle verstandige mensen dat (de Volkskrant, 20-12-2011, column door Arnon Grunberg):

Kalverstraat

'Ga maar eens in de Kalverstraat vragen. Niemand zegt zich Europeaan te voelen,' zei de voorman van de SP, de heer Roemer, in een televisieprogramma. Een eigenaardig argument. Ik ben benieuwd wat het publiek in de Kalverstraat antwoordt op de vraag: 'Wat betekent soevereiniteit?'
Als het dagelijks eten van een frikadel een gevolg kan zijn van sociaal-economische achterstand, zoals sommigen denken, dan kunnen bepaalde opinies eveneens het gevolg zijn van een achterstand. Wie zich niet Europees voelt, heeft gewoon een sociaal-economische achterstand die moet worden weggewerkt. ...
Er is namelijk geen principieel verschil tussen de Marokkaan in Osdorp die zich geen Nederlander voelt en de Nederlander in Maassluis die zich geen Europeaan voelt.

Oftewel: als je niet pro-Europeaans, bent, ben je achterlijk. Een soort allochtoon:

Er is ... geen principieel verschil tussen de Marokkaan in Osdorp die zich geen Nederlander voelt en de Nederlander in Maassluis die zich geen Europeaan voelt.

Dit is ook nog een volkomen valse vergelijking. De juiste corresponderende luidt: vraag eens aan een Marokkaan in Rabat of hij zich Afrikaan voelt. het antwoord staat 100 procent vast: "Nee!"
Een Nederlander reageert op de van de vertegenwoordiger oudtestamentische nomadische cultuur (de Volkskrant, 21-12-2011, ingezonden brief van H. Vermeer, Wijk bij Duurstede):

Kalverstraat

... De mening die Grunberg onder de voetnoot Kalverstraat verkondigt (Voorpagina, 20 december) is wat mij betreft van het niveau: 'Ik pas in mijn jas, mijn jas past in mijn tas, dus ik pas in mijn tas'.
Wellicht is het Grunberg ontgaan dat er ook mensen zijn die mogelijk geen behoefte hebben aan een Federatieve Staat van Europa. Die geen behoefte hebben aan nog meer overheidsbemoeienis, nog meer ambtenaren en daarmee samenhangende kosten.

Inderdaad, dat is Arnon Grunberg ontgaan. In zijn koortsachtige aanhangen van de vrije migratie en zijn vijandschap voor de nationale staat en zijn grenzen.
Eén van de erge dingen van de Nederlanders is dat ze zich betrokken voelen bij andere Nederlanders. Bert Wagendopr heeft er het "ironische onze" voor uitgevonden:

Uit: De Volkskrant, 22-12-2011, column door Bert Wagendorp

Hopsakee!

Onze André Kuipers is gisteren met een Sojoezraket het heelal ingeschoten. ...
    Hele hordes astronauten zijn inmiddels al de dampkring uit gelanceerd, maar voor een Nederlander blijft het een bijzondere gebeurtenis. ...
    Altijd als ik naar een lancering kijk - en ik heb er wat gezien intussen - denk ik: hij komt niet omhoog. Gisteren ook weer. Het gevaarte spuwde vuur, hulde zich in geweldige rookwolken en maakte vermoedelijk een hels kabaal, maar het leek allemaal tevergeefs: geen opwaartse beweging te bekennen.
    'Dat heeft onze André weer', dacht ik. 'Gaat er eindelijk weer eens een landgenoot de lucht in, komt de raket niet van de grond.' ...

Red.: Een ironie, die net als bij Grunberg, weer volstrekt afwezig is als het over een crimineel gaat:

Uit: De Volkskrant, 03-01-2012, column door Bert Wagendorp

Willem

Tussentitel: Hij is onze geliefde gangster, onze eigen Tony Soprano

Volgens NRC Handelsblad zal Willem Holleeder voorlopig niet worden vervolgd wegens moord en komt hij dus eind deze maand vrij. ...

Red.: of en andere crimineel:

Uit: De Volkskrant, 07-01-2012, column door Bert Wagendorp

Joran

Op de site van de NOS staat gelukkig een 'tijdlijn Joran van der Sloot', zodat je de belangrijkste gebeurtenissen uit het leven van Joran van der Sloot weer even kunt terughalen - en je er tevens over kunt verbazen dat we nu al bijna zeven jaar in de ban zijn van de duistere wederwaardigheden van een jeugdige psychopaat.
Er zitten in allerlei buitenlandse gevangenissen Nederlanders om diverse redenen gevangen, maar geen van hen heeft ook maar één procent van de media-aandacht gekregen die Joran van der Sloot tot beroemdheid heeft gemaakt. In de Volkskrant van gisteren volstond zijn voornaam in de kop boven een verhaal over de rechtszaak die gisteren tegen hem begon: 'Proces Joran begint vandaag'.
Voor de Volkskrant is Zuid-Amerika-correspondent Allart Hoekzema in Lima aanwezig, NRC Handelsblad stuurde Marcel Haenen: ook de kwaliteitspers rukt uit om getuige te zijn van het voorlopig laatste hoofdstuk in de Joran-feuilleton. Er zullen ongetwijfeld nog meer hoofdstukken volgen ('Joran zucht in Castro Castro-gevangenis', 'Joran ontsnapt uit Castro Castro-gevangenis'). Ook daarvan zullen wij verslag uitbrengen. ...

Red.: Gunst, wat moeten die Grunberg en Wagendorp Nederland haten. Reden dat ze zulke prominente plaatsen krijgen in de Volkskrant krijgen, met respectievelijk drie en zes columns per week ... Overigens: waarvoor de NRC Handelsblad mensen als Bas Heijne, Elsbeth Etty, en Anil Ramdas heeft.
Ter afwisseling eens iemand anders dan de vaste columnisten: Rob Oudkerk. Ondanks de oer-Nederlandse naam alom bekend als van dezelfde afkomst als Wagendorp en Grunberg, oud-wethouder in Amsterdam, rumoeropwekkend, en alom berucht vanwege zijn bezoek aan heroïnehoeren, en zijn verdediging dat toch gewoon moet kunnen. Rob is op vakantie (geweest), en is erg enthousiast over zijn nieuwe ontdekking - we laten de kop even weg:

Uit: De Volkskrant, 08-01-2012, door Rob Oudkerk is arts, lector leefstijlverandering en directeur van de Jeugdfabriek.

...

Afgelopen weken bivakkeerde ik in Hong Kong. Niks bijzonders, gewoon op vakantie. Maar ik was ook nieuwsgierig naar instrumenten die ze daar gebruiken om (voedsel)verspilling tegen te gaan. ...
Nergens in het overvolle Hong Kong is er ergernis in de lange rijen. Rustig wacht men op zijn beurt. Niemand dringt voor. Niemand verheft zijn stem. Nergens hoorde ik 'mijn collega komt zo bij u'. Of 'u heeft het verkeerde formulier gebruikt, dus we kunnen u niet helpen'. Overal heb je het gevoel dat je nummer één bent, en heb je het gevoel dat iedereen alleen maar voor nummer één gaat. Op elke plek heb je het gevoel van gunnen in plaats van afzeiken, van grote waardering voor excellentie. Op alle plekken heb je het gevoel dat er passie, een missie of een visie zit achter grote(re) en kleine(re) zaken. ...

Red.: Tja ... Als je houdt van een termietenbestaan, met zijn miljoenen gepropt op een stukje land ter grootte van een postzegel, dan zit je daar goed. Het dwingt je automatisch tot rustig gedrag, want zou men dat daar niet doen, sprongen ze binnen een week van zwarte frustratie uit hun wolkenkrabbers => .
Maar goed, als je last hebt van hetzelfde soort afwijkli9ngen als Grunberg, Wagendopr, en al die andere oud-testamentische nomaden die houden van kosmopolitisme => en de bijbehorende liefde voor wanstaltige megapolen => koesteren, zou je het als voorbeeld aan Nederland kunnen voorhouden. Zoiets als dit stukje van de kop:

We kunnen een voorbeeld nemen aan Hong Kong, waar verbeeldingskracht en durf overheersen.

So far, so good. Maar hier Rob het niet bij. Hij wilde laten zien dat hij desondanks toch nog heel veel van Nederland hield:

'Nederland; visieloos landje dat altijd tweede wordt'

Steeds meer camoufleren hypes en de vaak nikserige hufterigheid de middelmaat van ons land. ...
...
Binnen ons eigen land begint het steeds duidelijker te worden dat - verre van limitatief - een hype in De Wereld Draait Door of een ruzie tussen Sven Kockelman en Peter R. de Vries op televisie of het eten van een stukje mensenvlees het in Nederland allang gewonnen heeft van normen, waarden, missies, visies, passies en beginselen waar een maatschappij op moet drijven, wil die succesvol zijn. Steeds meer camoufleren die hypes, het sjagrijnige misgunnen en de vaak nikserige hufterigheid de soms ondragelijke lichtheid en de gekoesterde middelmaat van ons land, dat op een aantal belangrijke maatschappelijke terreinen een gapend gebrek toont aan richting en/of doorzettingsmacht.
Dat krijgt langzamerhand te zichtbare gevolgen. Niet alleen voor de politieke besluitvorming, die niet in staat (b)lijkt het tij ten gunste te keren. Ook bij bedrijven, universiteiten, hogescholen en in bijvoorbeeld de (jeugd)zorg en het onderwijs gaat het ontbreken van een agenda voor de toekomst zich nu wreken. Het wordt steeds moeilijker voor de politiek om andere dan financiële prioriteiten te stellen.
Voor iedere organisatie geldt dat het ontbreken van richting op termijn verloedering betekent. Dat geldt ook voor een samenleving. ...

De reacties op de website waren van voorspelbare aard => - Rob kon überhaupt al op weinig sympathie rekenen maar dit is wel heel bont. Zo bont, dat zelfs mede-immigrante (van de hindoestaans-Surinaamse soort) en vaste Volkskrant-columniste Sheila Sitalsing er afstand van nam:

Uit: De Volkskrant, 09-01-2012, column door Sheila Sitalsing

Zelfhaat

Tussentitel: Nee, dan Hong Kong. Daar vond Rob Oudkerk het fijn

Rob Oudkerk is op vakantie geweest. Vroeger deed hij iets in de politiek voor de Partij van de Arbeid. ...
Oudkerks vakantiebevindingen, vrij naar authentiek Oudkerkiaans woordgebruik: Nederland is een kutland. ...
Oudkerk vond het er fijn, omdat ze daar doen aan 'gunnen in plaats van afzeiken'. Dat is begrijpelijk voor iemand die al zeven jaar lang wordt afgezeken wegens het als mens gebruiken van prostituees op een tippelzone waarvan hij als politicus vond dat die dicht moest vanwege mensonterende toestanden.

Red.: Maar Sheila had ook wat inhoudelijke correcties:

In Hongkong zijn ze boos omdat twee Nederlandse jongens elkaars vlees hebben gegeten. 'Immoreel en cultuurarm', aldus The South China Morning Post (volgens Oudkerk 'een soort Volkskrant' , maar hier is een krachtig protest op zijn plaats. De SCMP heeft geen vlekkeloze reputatie inzake het likken der machthebbers in Peking. Over 'immoreel' gesproken.)

Een glaszuiver voorbeeld van gelegenheidsbronnen, een variatie van het gelegenheidsargument : was Rob het niet eens geweest met die Chinese krant, had hij er onmiddellijk die associatie met de de partij erbij verteld, tezamen met de melding dat ze onzin verkondigden.
Maar er is nog meer mis met zijn gezichtsveld:

Nee, dan Hongkong. Daar dringt niemand voor en 'heb je overal het gevoel dat je nummer één bent'. Zelf herinner ik me Hongkong als één groot winkelcentrum, met wolkenkrabbers vol bankiers en ontzaglijk veel Rolls Royces die vlijtig worden gepoetst door Filipijnse helpers. Opwindend, maar voor een ex-sociaal-democraat wel een wonderlijke keuze als Utopia.

Waarna we kunnen vaststellen dat de Nederlandhaat er bij Oudkerk er kennelijk oneindig diep inzit. Tot in zijn genen ...
De SP is voor het eerst de grootse partij in een peiling. Dat nadat ook al de PVV zo hoog staat, beide partijen tegenstander zijnde van het Europese Imperium en andere vormen van kosmopolitisme. Max Pam trekt zijn conclusies:

Uit: De Volkskrant, 27-01-2012, column door Max Pam

Morgen heersen de Provincialen op aard

...    Op dit ogenblik is de SP van Roemer in de peilingen de grootste partij van ons land, bijna twee keer zo groot als de PvdA. Om het tij te keren heeft de PvdA ...
    Ook bij de PVV, die evenzeer aan de SP verliest, zijn ze wakker geworden. ...
    Er staat ons nog een harde woordenstrijd te wachten. Die is wat mij betreft opnieuw opgelaaid door de opmerking van Roemer: 'Vraag maar in de Kalverstraat. Niemand voelt zich Europeaan.' ...
    De enormiteit van Roemer is natuurlijk ook niet bedoeld om een werkelijkheid te beschrijven - dat gebeurt zelden in de politiek - maar om het provincialistische karakter van de populistische partijen te onderstrepen. ...
    Terwijl grote delen van provincies demografisch leeglopen, boekt in de politiek een openlijk provincialisme het ene succes na het andere. Daarom is het tijd voor een nieuw strijdlied: 'Makkers, ten laatste male/ tot den strijd ons geschaard/En al die Provincialen/ zullen morgen heersen op aard!'

Red.: Lang leve de kosmopolieten uit het Midden-Oosten!
Overal elders zou nationaal enthousiasme voor kenmerkend sportevenement met rvev worden beschreven: de Wasaloop, de Highland Games, de Maccabi Spelen, ze kunnen ongetwijfeld als couleur locale uit den vreemde op warme sympathie rekenen. Maar natuurlijk niet als het uit Nederand komt waar je immigrant of -nakomeling bent. Want dan moet je dat evement haten:

Uit: De Volkskrant, 31-01-2012, column door Bert Wagendorp

Speculeren

Tussentitel: De wakvorming door het eendengespuis aanpakken

Het wetterskip Fryslân heeft het Hooglandgemaal bij Stavoren stopgzet en de spilsluizen bij Harlingen spuien niet meer. Er wordt min tien voorspeld en op de site van het Nederlands Dagblad stond een eerste reactie van de vereniging De Friesche Elf Steden.
Het is zover, Matthijs van Nieuwkerk verrichtte gisteravond in De Wereld Draait Door in aanwezigheid van de schaatsers Erik Hulzebosch en Erben Wennemars het startschot: de Elfstedenkoorts is officieel losgebarsten. ...

Red.: Ja ja, de haat zit diep ...
Ook bij Arnon:

Uit: De Volkskrant, 13-02-2012, column door Arnon Grunberg

Collaborateur

Een individu is geen individu, maar een representant van een bepaalde bevolking: die gedachte ligt ten grondslag aan vreemdelingenhaat. ...

Red.: Net natuurlijk als religie, en etnie. Zoals de Joodse religie en de joodse identiteit horende bij Arnon, waardoor hij een zeer niet-individuele belangstelling heeft voor zaken en personen van joodse origine. Maar natuurlijk is dat alleen erg als niet-joden en speciaal Nederlanders dat doen:

... wens ik dat Rutte zijn excuses aan Polen aanbiedt voor het meldpunt van de PVV. Verzuimt hij dat te doen, dan laadt de heer Rutte de verdenking op zich dat hij weinig meer is dan een kleine collaborateur, het prototype van de Nederlandse lafaard.

Pure haat.

Naar Cultuur, gelijkheid , Westerse organisatie , Sociologie lijst , Sociologie overzicht , of site home .