De Volkskrant, 20-06-2016, door Kevin Toma .2010

Film

Kaartenhuis

Altijd weer interessant, hoe het scenario van een film ontstaat. Voordat Woody Allen aan het schrijven van Hannah and her Sisters begon, een van zijn fijnste werken, had hij de titel al: waarom niet een film maken over een vrouw die Hannah heet en twee zussen heeft? De structuur keek hij vervolgens af van Lev Tolstojs roman Anna Karenina (1877) en van Ingmar Bergmans Fanny en Alexander (1982): meerdere vertelperspectieven lopen door elkaar (Tolstoj) en een jaarlijks familiefeest dient als terugkerend motief (Bergman). Tenslotte is er dankzij de hoofdstukindelingen ook nog een snufje van Luchino Visconti's Rocco e i suoi fratelli(1960) in het geheel te vinden, zoals de titel al impliceert.

Knap, hoe Allen de aandacht over alle personages verdeelt. Maar liefst drie voice-overs klinken op de geluidsband van Hannah and her Sisters, en daarmee zijn nog niet eens alle hoofdpersonages gedekt. We horen de stem van zakenmanager Elliot (Michael Caine), die worstelt met zijn gevoelens voor Lee, zus van zijn vrouw Hannah (Mia Farrow); die van Lee zelf (Barbara Hershey), en die van de door Allen zelf gespeelde, wanhopig naar de zin van het leven zoekende hypochonder Mickey. Mickey is de ex van Hannah en diende ooit als date voor Hanna's steevast op mislukkingen afstevenende zus Holly (Dianne Wiest).

Razend knap, hoe Allen dit kaartenhuis van vertelperspectieven overeind weet te houden. Zijn script werd dan ook met een Oscar bekroond, net als het geweldige spel van Caine en Wiest. Voice-overs zijn doorgaans verboden terrein voor een fatsoenlijk scenario, maar die vanHannah and her Sisters werken uitstekend. Onder meer omdat Allen ze vaak heel gevat contrasteert met wat er in beeld gebeurt: al staat hij op het punt zijn echtgenote te bedriegen, toch blijft Elliots stem licht en onbezorgd klinken. En Mickey's gepieker grenst voortdurend aan het hysterische, zelfs wanneer hij schijnbaar rustig in bed ligt of door de straten van New York loopt. De snelle afwisseling van gezichtspunten geeft de film ook dertig jaar na dato veel vaart.

Hannah and her Sisters (Woody Allen, 1986)
Canvas, 22.00-23.45 uur





The Terminator
(James Cameron, 1984) De Terminator Cyberdyne Systems model 101, gespeeld door de topfitte bodybuilder Arnold Schwarzenegger, is een robot die vanuit 2029 wordt teruggestuurd in de tijd. Zijn doel in deze science fictionklassieker is eenvoudig: hij moet een serveerster vermoorden omdat haar nog ongeboren zoon anders in de toekomst een verzetsleider zalworden.

In de beroemdste scne van de film bezoekt de terminator een politiebureau, waar hij niet wordt binnengelaten. 'I'll be back', antwoordt Schwarzenegger met zijn Oostenrijks-Amerikaanse robotaccent, om vlak daarna met een auto door de muur het kantoor in te rijden.

RTL 7, 21.00-23.10 uur





American Pie

(Paul en Chris Weitz, 1999) Bijna klassiek geworden puberkomedie vol flauwiteiten, dubbelzinnigheden en, toegegeven, een enkele geslaagde grap. Vier jongens uit de examenklas maken een afspraak: zij gaan vr het eindejaarsbal met een meisje naar bed. Ze liegen en bedriegen voor het grote doel, maar leren ten slotte dat er belangrijker zaken zijn dan seks (wijze les). En hebben vervolgens seks (beloning en dubieuze moraal).

Madonna's cover van de Don McLean-klassieker met dezelfde titel als de film stamt trouwens uit dezelfde tijd, maar hoort bij een andere film: The Next Best Thing (2000) van John Schlesinger.

Veronica 20.30-22.30 uur


IRP:  



Naar Wetenschap en religie , Wetenschap lijst , Wetenschap overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]