De Volkskrant, 14-07-2016, tv-recensie, door Gidi Heesakkers .2010

Ego

De zoektocht van Ester Gould naar haar zus Rowan geeft prachtig te denken over de 'ben-ik-in-beeld?'-generatie.


Tussentitel: 'Dat was eigenlijk heel triest. Dan ga ik ook iedereen zitten appen, allemaal videootjes, zo van: kijk hoe ik het hier leuk sta te hebben.'

Zeven kinderen zitten bij elkaar. Regisseur Ester Gould, buiten beeld, stelt ze vragen. Wat is zelfvertrouwen? Maken ze zich druk om wat anderen van hen vinden? Hoe denken ze dat hun leven er over tien jaar uitziet? Wie van hen voelt zich speciaal? Vier handen gaan omhoog. 'Ik voel me niet speciaal, ik steek niet boven de rest uit', zegt het meest verlegen meisje.

'Ik heb altijd een zwak gehad voor mensen met een groot ego', vertelde de Schots-Nederlandse Gould vorig jaar aan de Volkskrant. 'Mensen zoals mijn zus. Als mijn zus er was, was het nooit saai.' Goulds twee jaar oudere zus Rowan vormde de inspiratie voor haar film A Strange Love Affair With Ego, die afgelopen herfst op het documentairefestival IDFA in première ging en daar de prijs voor beste Nederlandse documentaire won. Woensdagavond zond de VPRO hem uit.


Rowan geloofde van jongsaf aan dat je kon worden wie je wilde. Gould wilde haar zelfverzekerde zus zijn, die zoals zoveel kinderen groot droomde en zichzelf bijzonder vond. Toen kon ze niet bevroeden dat die ogenschijnlijke superkracht later Rowans grootste zwakte zou worden. Waar stopt gezonde zelfliefde en begint ziekelijk narcisme?

Op de hoogmoed die Rowans leven typeerde, volgde een val; ze sprong van de vijfde verdieping van een gebouw en brak veertien botten. Vanaf dat moment veranderde alles. In het ziekenhuis werd Rowan eindelijk een mens onder de mensen, in de woorden van Gould. Ze werd iemand anders, maar ze werd niet beter. Tweeënhalf jaar later sprong ze weer. Dit keer overleefde ze het niet.

Rowan is in de film niet te zien of te horen. Gould koos ervoor haar via vier excentriekelingen te portretteren; vrouwen in wie ze karaktertrekken van haar zus ontwaart, maar die - in tegenstelling tot Rowan - wél enige zelftwijfel in hun leven laten.

Ze observeert en laat haar hoofdpersonen praten over hun hang naar een groots en meeslepend bestaan met henzelf in het midden, over het verschil tussen hoe ze zichzelf zien en hoe ze willen dat anderen naar hen kijken. Kunstenaar Renée vertelt hoe ze op twee oploskoffies in haar eentje een wild thuisfeest vierde, tot zes uur 's ochtends. 'Dat was eigenlijk heel triest. Dan ga ik ook iedereen zitten appen, allemaal videootjes, zo van: kijk hoe ik het hier leuk sta te hebben.'


Zo leren we Rowan wel degelijk kennen, mede ook aan de hand van teksten die haar rusteloze levenswandel beschrijven. Rowan had een sterke eigen wil. Rowan geloofde in zichzelf. Rowan was altijd een stap verder, in afwachting van de toekomst. Rowan twijfelde nooit aan wat zij de wereld te bieden had. Maar uiteindelijk raakte haar complexe binnenwereld steeds verder verwijderd van de realiteit.

A Strange Love Affair With Ego gaat niet alleen over haar. De film geeft prachtig te denken over de tijdsgeest, de 'ben ik in beeld?'-generatie en het sprankelende reuzenego, dat zowel te hekelen als te bewonderen valt.




Web:
Hoogmoed en de 'ben-ik-in-beeld?'-generatie
TT:
Rowan geloofde in zichzelf. Rowan was altijd een stap verder, in afwachting van de toekomst





IRP: 



Naar Wetenschap en religie , Wetenschap lijst , Wetenschap overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]