De Volkskrant, 05-08-2013, door Jaap Hamburger, voorzitter van Een Ander Joods Geluid

2008

Alleen IsraŽl kan zich concessies veroorloven
 
De suggestie dat IsraŽl in het conflict met de Palestijnen met de rug tegen de muur staat, is een gotspe

Tussentitel: De inbreker in het Palestijnse huis slaat ook nog eens aan het verbouwen

Twee dagen achtereen in de Volkskrant opinies, van Max Pam en van Ratna Pelle, gerelateerd aan het IsraŽlisch-Palestijns conflict. Opinies die om tegenspraak vragen. Op 31 juli weet de vaak voortreffelijke Pam te melden dat 'als Van Agt zijn zachte g (...) tegen het oude volk inzet', hij - Pam - opeens 'verschrikkelijk vůůr die halvegare kolonisten is'. Nu heeft Van Agt ondanks zijn zachte g harde taal gesproken, en geschreven, maar wie beweert dat die taal tegen 'het oude volk is ingezet' - een omfloerste aantijging van antisemitisme - zonder het woord te gebruiken, die heeft daarvan geen kennis genomen anders dan van horen zeggen.

Van Agt richt zich tegen de politiek van bezetting en annexatie van Palestina door de staat IsraŽl, en tegen de voortdurende schending van de individuele en nationale rechten van Palestijnen. Aan het verzet daartegen wordt in alle talen van de wereld uiting gegeven, in de zachte Brabantse g maar bijvoorbeeld ook in de harde gutturalen van het Ivriet. Ook aan de kritiek op de bezetting van Engelse en Amerikaanse joden - ja, die stemmen zijn er - komt geen zachte g te pas.

Van 'de halvegare kolonisten' intussen geeft Pam zelf een halfzacht quasi-romantisch beeld dat geen en kel recht doet aan deze lieden, die voor een deel bestaan uit een verzameling religieus-ideologisch diehards. Vuurwapendragende, door de IsraŽlische politie, justitie en legereenheden beschermde landrovers die in Palestijns gebied olijfbomen omhakken, oogsten vernielen, autobanden lek steken en leuzen kalken op moskeeŽn, om enkele van hun vele heldendaden te noemen -'bewonderenswaardig moedige' figuren, in de terminologie van Pam. Dan toch liever de zachte g, rooms of niet.

Op 1 augustus kwam mevrouw Pelle vertellen dat de Palestijnen in het conflict met IsraŽl eigenlijk zo goed als de bovenliggende partij zijn. De Palestijnen hoeven politiek gesproken niet 'te bewegen', hun staat komt vanzelf wel naar hen toe, met dank aan bijna de hele 'hypocriete internationale gemeenschap'. In haar opiniebijdrage komt het woord 'bezetting' precies ťťn keer voor, aan het eind, en dan in badinerende zin. Ik acht haar vertoog een groteske omdraaiing van de werkelijkheid, waarin het machtigste land op aarde, de VS, en het grootste economische blok, de EU, IsraŽl diplomatiek, politiek, financieel, economisch, militair-strategisch bijna onbeperkt steunen, en dat al decennia lang. Daar doen etiketten op avocado's uit de joodse nederzettingen hoegenaamd niets aan af, net zo min als een allang gepasseerde door Amerika afgedwongen halfhartige, tijdelijke en onvolledige 'bouwstop'.

Er zijn drie omstandigheden die Pelle verhult of negeert. Het is wat veel gevraagd om met de inbreker die met geweld het huis is binnengedrongen en daar nota bene ook nog aan het ruimen en verbouwen slaat, te moeten onderhandelen over zijn aftocht, terwijl hij doorgaat met zijn 'arbeid'. Terecht verlangen de Palestijnen dat IsraŽl stopt met verkapt nieuwe nederzettingen te bouwen en bestaande massaal uit te breiden; dat is geen 'voorwaarde vooraf', zoals Pelle beweert, dat is het internationale recht respecteren.

Verder: waar twee partijen ruzie hebben, en de ene is op alle fronten sterker dan de andere, en ook nog de hulp heeft van een machtige partij, daar vraagt de logica dat de sterkere van de twee de meeste stappen zet, als die tenminste oprecht verlangt naar een einde van het conflict. Alleen daarom al mogen en moeten van IsraŽl stappen worden bedongen. Dat is een kwestie van 'logica', niet van 'politiek'. Ten slotte: van de op heterdaad betrapte dief, wordt geŽist dat hij gestolen waar retourneert: zijns ondanks wordt daarmee de rechtsorde hersteld. Als IsraŽl de militaire bezetting van Palestina beŽindigt, doet het geen 'concessie', maar slechts wat het lang geleden al had behoren te doen.

Het vertoog van Pelle, dat wel als 'pro-IsraŽlisch' bedoeld zal zijn vanuit een in mijn ogen starre opvatting van waar de IsraŽlische belangen liggen, verbaast niet. Zij is een volgeling door dik en dun, van twee inmiddels overleden 'beroeps'-zionisten, Ami Isseroff en Joseph Hochstein. De eerste heeft bij leven in een artikel Het lot van joodse anti-Zionisten geschreven dat 'hoe eerder 'pro-Palestijnse' antizionistische joden uitgestoten zouden worden, des te beter dat is 'voor henzelf' en voor ons allemaal .

'Pro-Palestijnse, antizionistische joden' - een koppeling van begrippen die als automatisme niet deugt - zijn in Isseroffs universum vrijwel alle joden die kritisch staan tegenover het beleid dat IsraŽl voert. Van de uitspraak van Isseroff, laat staan van zijn gedachtengoed heeft Pelle nooit enige afstand genomen.

Met zo'n instelling gewapend, laat zich voorspellen hoe zij aankijkt tegen de, gemeten in daden van overheden en regeringen die er internationaal toe doen, nog immer uiterst mild-kritische benadering van het IsraŽlische beleid: zij doet het voorkomen alsof IsraŽl met zijn rug tegen de muur staat en binnenkort gedoemd is het onderspit te delven. Nog even en de Palestijnen hijsen triomfantelijk hun vlag boven Tel Aviv, daarheen gebracht door Obama, Kerry, de EU en de VN.

Ik bepleit dat Pam zijn pijlen richt op Pelle, en niet op Van Agt.


 

Red.: 


Naar Cultuur, multiculturalisme , Cultuur, eenheid , Allochtonen overzicht  , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]