De Volkskrant, 12-12-2013, rubriek Weekbladen, door Paul Onkenhout .2010

Man in pak

Mandela in al zijn vormen en het schofterige gedrag van progressieve kringen. .

Nelson Mandela natuurlijk, van jong tot oud en in al zijn verschijningsvormen. Ook de weekbladen stortten zich met man en macht op het 'heethoofd die een heilige werd' (Elsevier).

Maar eerst 'De Week Waarin...' in Vrij Nederland, over de reactie van Mark Rutte op de dood van Mandela. Rutte was een 'inspirator' en een 'voorbeeld' kwijtgeraakt.

'O ja? Wanneer had Rutte zich door de oud-president laten begeesteren? Toen hij met de zoveelste draconische bezuiniging een nog grotere kloof in de samenleving sloeg? Toen hij besloot het integratiebeleid maar helemaal af te schaffen?'

'En Samsom dan', vraagt VN zich af. Het antwoord: 'Waar Mandela tegenover de rechter verklaarde dat hij bereid was te sterven voor zijn principes, mieterde Samsom de zijne over de schutting zodra hij met de grote jongens mocht meespelen.' Lezen we graag, dit soort zinnen.

Vrij Nederland zette het Mandela-dossier vorige week al online, inclusief de prachtige cover van Noma Bar. Hoofdredacteur Van Exter schrijft dat uit de reacties blijkt dat het zeer werd gewaardeerd. Dat zal best, maar geldt het ook voor de lezers van de papieren, betaalde versie van het weekblad? Van Exter is nog niet helemaal overtuigd van de juistheid van de koers: 'Natuurlijk rijzen daarbij ook vragen over het verdienmodel.'

En journalist, Fred de Vries, duikt met stukken in twee weekbladen op. In De Groene Amsterdammer portretteert hij Mandela als 'de heilige die niet wilde', in Elsevier schrijft hij over Mandela en de Nederlanders. Ruud Gullit: 'Hij gaf mij meteen het gevoel dat ik hem al jaren kende. Alsof hij een deel van mezelf was.'

Het fraaiste en meest openhartige verhaal staat deze week in Vrij Nederland en gaat over Maxim Februari. Carolina Lo Galbo volgde de schrijver/filosoof een jaar lang na zijn publieke coming-out als man. 'Ik voel me echt een man. Soms hoor ik ook dat ik te bourgeois zou zijn, te established. Ik ben nu een witte heteroseksuele man die voor de NRC schrijft, ook nog in pak.'

Over zijn eigen transseksualiteit en die van anderen zegt hij: 'De meest nare geluiden komen van columnisten in de Volkskrant en de VPRO Gids.'

En: 'Progressieve kringen in Nederland hebben vaak ontzettend achtergestelde denkbeelden. Ze vinden bij voorbaat dat ze zo ruimdenkend en voortreffelijk zijn dat ze zich schofterig kunnen gedragen.' (Ook dit soort zinnen lezen we graag.)

In Elsevier is het grote terugblikken al begonnen. Tot Nederlander van het jaar werd door de redactie de directeur van het Rijksmuseum gekozen, Wim Pijbes. Hij volgt koningin Beatrix op. Bij het bestuderen van het lijstje oud-winnaars valt vooral de naam op van de bankier die in 2005 werd gelauwerd en in de jaren daarna behoorlijk wat van zijn populariteit verspeelde: Rijkman Groenink.

Verderop worden de woorden van 2013 behandeld, de opmerkelijkste neologismen en samentrekkingen. Doucheplassen, asodiplomaat, schoptuig, shariadriehoek en spookbulgaar: z bezien was 2013 een akelig jaar. Paul Onkenhout

Elke donderdag Wat is lezenswaardig deze week?


Red.: 
 

Naar Vrije markt  , Economie lijst , Economie overzicht , of site home .
 
[an error occurred while processing this directive]