WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Culturele gelijkheid, joods: retorica

.2010

De Joodse cultuur draait om de kernbegrippen zoals verwoord in het Eerste Testament van de Bijbel: Er is een enkele Schepper. Die Schepper is absoluut heerser van alles. En de joden Zijn Zijn uitverkoren volk.
    Dit zijn allemaal zaken die, met de terugblik ban de 21ste eeuw, volkomen onjuist en onwaar zijn. Leugens. Zelfpropaganda. Zeg maar: het atoomwapen van het denken, en de morele genocide op alle andere volken.
    De joden leven, volgens eigen overlevering, al zo', vijf- of achtduizend jaar met deze leugens, en het kan dus niet anders dat ze een schier oneindig aantal malen geconfronteerd zijn met hjet feit dat ze leugens verkondigen.
    Nu kan iedereen met enige gezond verstand natellen dat het verkondigen van leugens schadelijk is, en wel meer of zelfs progressief meer naarmate je het vaker doet. Een idee dat met wetenschappelijke onderbouwing is uitgewerkt in Religie en psyche => .
    In dat laatste artikel staat ook dat de geest die schade voelt, en probeert te voorkomen.
    Een van de manieren om schade door leugens te voorkomen, is om te leugens in te kleden en te verhullen.
    Het gereedschap voor het inkleden en verhullen van leugens is de retorica. Retorica kan ook voor goede doelen worden ingezet, maar ook dus voor dit vermodelijke wat mindr goede doel.
    Joden, met hun zo langdurige noodzaak om zulke sterke leugens te verkondigen, zijn zeer geoefend geraakt in het gebruik van retorica. Zoals te zien is in de literatuur.
    De onderstaande verzameling is een illustratie van het gebruik van retorica door personen van (deels) joodse afkomst in het maatschappelijke debat.  In het maatschappelijke debat heeft de groep "personen van joodse afkomst" een zeer duidelijk afwijkende visie ten opzichte van de groep "overige Nederlanders". Bij overige Nederlanders ligt de verhouding voor-tegen aangaande zaken als multiculturalisme, Europeanisme, globalisering, vrije immigratie, neoliberalisme, enzovoort ongeveer eenderde voor, en tweederde tegen. Bij de grope personen van joodse afkomst ligt de verhouding 90 procent voor en 10 procent tegen en vermoedelijk nog schever.
    Er is sprake van een keiharde belangenstelling tussen de groep "personen van joodse afkomst"en de groep "overige Nederlanders". De onderstaande bronnen komen alle voort uit die belangenstrijd. Bronnen ter illustratie van het gebruik van retorica in die belangenstrijd.
    Het eerste exemplaar komt uit het archief, en is gekozen als eerste exemplaar, omdat er een weerwoord van derden op is gekomen. Dat weerwoord illustreert al vrijwel alle punten die verder nog in meer detail volgen. Het onderwerp is het ideologisch heetste hangijzer van het laatste decennium: het multiculturalisme -  de opvatting die er van uit gaat dat immigranten hun cultuur mogen behouden, en Nederlanders hun cultuur maar moeten opgeven. De kerk op het plein moet gesloopt, en vervangen door een moskee. Negentig of meer procent van de personen van joodse afkomst is sterk multiculturalistisch, met als prominente voorbeelden zo'n beetje alle politici in hun geleding, zoals, over dennenia, Hedy d'Ancona, Ed van Thijn, Jacques Wallage, Job Cohen, en als recentste Diederik Samsom ( "Ik blijf geloven in de multiculturele samenleving")> Het artikle van iemand die gezien als een ideoloog van de stroming: Anet Bleich. Ze schreef een aantal jaren columns voor de Volkskrant, en ergens rond 2008 werd ze redacteur en beperkte ze zich tot boekrecensies. Toch was en is haar invloed op de achtergrond aanzienlijk, gezien de manier waarop er over haar gepraat wordt. Hier één van die recensies


Uit: De Volkskrant, 04-12-2010, boekrecensie Anet Bleich

De Eindstrijd is begonnen

Non-fictie | Is de islam in essentie gevaarlijker dan andere godsdiensten? Jazeker - stéllen de auteurs van een bundel kritische essays van bijna 800 pagina's.

De samenstellers van het boek De islam - kritische essays over een politieke religie, Sam en Wim van Rooy, laten er in hun inleidende woorden geen twijfel over bestaan dat zij in het debat over de islam een - we mogen wel zeggen ferm - standpunt hebben ingenomen. Zo hadden zij het lijvige werk liever een andere titel meegegeven: Zwartboek islam. Maar daar wilde de uitgever niet aan. Hetgeen nog eens bewijst wat de beide redacteuren reeds vermoedden: de 'sluipende islamisering' is in volle gang.
    Wat de islam is en wat zij wil, voor de samenstellers bestaat hierover geen onzekerheid: het geloof van de moslims vormt één coherent geheel waarvan de essentie is: 'de islam deugt niet'. Sam van Rooy: 'De islamappeasers in het Westen (...) beweren tegelijkertijd dat 'dé islam' niet bestaat (en hét Westen en hét christendom wel)'. Hier nu is sprake van een misverstand. Ongetwijfeld hoor ik in de ogen van de Van Rooy's tot de categorie van islamappeasers, maar ik geloof helemaal niet dat hét christendom of hét jodendom een hermetisch geheel vormen met een essentie die al dan niet 'deugt'.    ...


Red.:    Waarna Bleich uitvoerig gaat uitleggen dat er langere en kortere Japanners zijn. Net als dat er langere en kortere Nederlanders zijn. En dat je dus nooit mag beweren dat Japanners korter zijn dan Nederlanders .

  De islam heeft dubieuze kanten die in drie van de meer dan dertig essays in deze bundel verdienstelijk worden toegelicht. Zo valt niet aan de conclusie te ontkomen dat zowel de Koran als de dominante interpretaties van het moslimgeloof behoorlijk vrouwonvriendelijk zijn.

Retorica werkt het beste als het onopvallend is. Hier zit de retorica in dat bijvoeglijke naamwoord 'behoorlijk' - retorica werkt graag met bijvoeglijke naamwoorden, en vooral de slechte soort retorica. Dat 'behoorlijk' staat dus voor "de islam is zo wanhopig vrouwonvriendelijk, dat zelfs ik het niet kan ontkennen". En die rabiate vrouwonvriendelijkheid is keihard bewezen, zie hier uitleg of detail en hier uitleg of detail .
    Het woord "behoorlijk" is dus al een glaszuivere leugen. Een weerslag van de leugen die in het hoofd van Bleich zit: "De islam is zo slecht niet"'. Of: "De islam is even slecht of even goed als alle andere godsdiensten". Waarna je, na de gelijkstelling van "godsdienst" met "stelletje opvattingen", al zit met de stelling dat alle opvattingen gelijk zijn.
    Waarna je je nog kan afvragen hoe iemand op zo'n gedachtestroom kan komen, maar dat punt is men redelijk opne over: moslims zijn, alhier, immigranten, en immigranten moet je ontzien ten koste van alles.
    Met de conclusie dat de islam gelijk is aan judaïsme en christendom, is het analytische gedeelte van haar recensie wel zo'n beetje afgelopen, want ze vervolgt met:
  De kwaliteit van de overige 'kritische essays' is om te huilen.

Waarin de retorica nog subtieler is, namelijk de aanhalingstekens. De boodschap: die essays pretenderen kritisch te zijn, maar zij  dat niet. Het is allemaal doodgewoon hetze:
  De Apocalyps is niet ver meer, zoveel moet duidelijk worden

Met een eerste voorbeeld van nog een topper onder de retorisch trucs: het uitvergroten van het standpunt van je tegenstander tot het absurde, op deze website benoemd als "zwart-witmaken" => , een vorm van "hellend vlak" => .
    Bleich kiest een voorbeeld van zo'n apocalyptisch essay, door Amanda Kluveld, een historica die vroeger "foute" columns schreef in de Volkskrant:
  Kluveld ... 'Niet alles is gelijk, niet alles is hetzelfde, niet alles is evenveel waard. Veel Europeanen weten dat. En als ze het niet weten, dan voelen ze het wel.'

Waarop een reactie volgde die de redactie kent van jaren ervaring op het voormalige Volkskrant-weblog:
  Ha! Het gezonde volksgevoel zal 'ons' te hulp te komen in de strijd tegen de naar wereldheerschappij strevende islam.

Het "sneren". Definitie: het debiteren van een denigrerende opmerking zonder enige onderbouwing.
   Met erachter nog eentje:
  Dat gezonde gevoel, Kluveld schrijft het letterlijk, is sterker dan 'verdragen en gerechtelijke uitspraken'. Even later klaagt ze ...

Nogmaals "sneren".
    Er was natuurlijk nog meer van dit soort zaken te beleven, maar we gaan meteen over naar het uitzonderlijke geval dat er een opnebaar weerwoord kwam:


Uit: De Volkskrant, 07-12-2010, door Amanda Kluveld

Ik zeg het liever zo: Bleich liegt

Amanda Kluveld is columnist van de Volkskrant (vk.nl/opinie). Zij betoogt dat recensente Anet Bleich geen moeite heeft gedaan om inzicht te geven in het door haar besproken boek.

Tussentitel: Zij verwijt mij dat ik schrijf: 'Niet alles is gelijk, niet alles is evenveel waard.’

In haar bespreking van De islam: kritische essays over een politieke religie (red. Sam en Wim van Rooy) duidt Anet Bleich zichzelf aan als 'mevrouwtje' (Boeken, 4 december). Naar aanleiding van mijn bijdrage aan deze bundel schrijft zij: 'Geen nood: 'taqia', mevrouwtje, misleiding, het mag van de Koran, al schijnen de meeste moslims dat niet te weten'.
    In de essays die ik voor het boek schreef, speelt 'taqia' geen enkele rol. Ik gebruik het begrip niet als verklaring voor de handelwijze of uitspraken van moslims. Ik zou bijna zeggen: mevrouwtje jokt, maar dan zou ik me laten verleiden tot een sneu dieventaaltje. Ik zeg het liever zo: Anet Bleich liegt. Dat doet zij bewust. Eerder noemde zij een artikel van mij over de moord op Theo van Gogh een voorbeeld van hysterisch onbegrip. Ik neem dat voor wat het is, een zwaktebod verpakt in deftige verontwaardiging.    ...


Red.:   Wie er een probleem in ziet dat Amanda Kluveld direct betrokkenen is in de discussie, en dat stelt haar analyse dus niet objectief is, krijgt een simpele opdracht: kijk naar de woorden, en wijs het aan.
    Dit is het verschil waar Kluveld op duidt: liever zegt zij de dingen rechtuit en eventueel hard, dan omfloerst en ingekleed in retoriek, zodat er ook misverstanden kunnen ontstaan. Je mag veilig aannemen dat degenen die meer dan een enkele keer dit soort retoriek gebruiken, zoals inderdaad dat "mevrouwtje" al is het over zichzelf, een meer dan dubbel agenda hebben.

  Bleich gaf zelf ooit toe lak te hebben aan het zorgvuldig omschrijven van wat haar onwelgevallig is in het islamdebat: 'Welke naam we het beestje precies geven: extreemrechts of islamofoob, discriminerend, of nog weer iets anders, kan mij niet veel schelen.' Dat verklaart waarom haar recensie zich kenmerkt door onzorgvuldigheid en onwetendheid.

Precies dezelfde houding die Arnon Grunberg ook durft uit te spreken: consistentie is onbelangrijk en contradictie geen enkele probleem. Een houding die de andere genoemden ook uitdragen.
    Kluveld draagt concrete voorbeelden aan:
  Zo beweert zij dat ik onze grondrechten en wetten bij het 'oud vuil' wil zetten. Dat schrijf ik nergens en het is ook niet de strekking van mijn betoog. Wel snijd ik een complex en onaangenaam probleem aan: onze grondrechten en vrijheden worden soms tegen ons gebruikt. Dit kan er toe leiden dat er zomaar een moskee nabij Ground Zero wordt gebouwd. Maar zo'n serieuze uiteenzetting is niet aan Bleich besteed.

Nee, dat hoort bij de vrijheden die de retoricus zich wenst te verschaffen door de werkelijkheid af te schaffen: het zwart-maken.
  Bleich probeert wel de schijn van gedegen recensent op te houden. Zo prijst ze de bijdrage van Afshin Ellian, die de fundamentalistische politieke islam onderscheidt van de religie als zodanig.

Ook een hier al in de systematiek opgenomen retorisch truc: de "Ja, maar ..."
  Vervolgens verwijt ze mij dat ik Daniel Pipes citeer want Pipes is, zo scheldt ze onbekommerd, een 'islambasher'.

Dit stukje signaleert nog een truc: de "associatie" - in de archetypische vorm: "Adolf Hitler schijt - jij schijt - dus jij bent net zo slecht als Adolf Hitler".
  Mijn uiteenzetting over de aanbevelingen van de Raad van Europa zit Bleich het meeste dwars. Daarin wordt bepaald dat wij de islam als even waardevol voor de cultuur en geschiedenis van Europa dienen te beschouwen als christendom en jodendom. Wij moeten ons onderwijs zo inrichten dat deze boodschap wordt verkondigd. Dit gaat, zoals ik aantoon, terecht tegen het gevoelen van veel Europanen in. Bleich verwijt mij dat ik er bezwaar tegen heb dat met resoluties van de Raad van Europa christendom en islam aan elkaar gelijkgesteld worden, terwijl ze dat eenvoudigweg niet zijn. Zij verwijt mij dat ik schrijf: 'Niet alles is gelijk, niet alles is hetzelfde, niet alles is evenveel waard.'

Hier raken we dus aan het gestelde in de inleiding van deze verzameling: mensen als Anet Bleich willen de Europese cultuur dwingen te vernaderen omdat de immigranten hun culturen niet hoeven te veranderen. Een houding die alleen zinnig kan zijn en uitgesproken kan worden door immigranten zelf. De rest van de mensheid bezit niet die kennelijk zeer grote mate van gevoel voor cultureel eigenbelang, dat ze wel beseffen dat degene die ergens nieuw binnenkomt zich dient aan te passen aan de mores van zijn omgeving.
    Ook Kluveld constateert deze contradictie:   
  Bleich vindt het kennelijk wél normaal als van bovenaf wordt opgelegd wat mensen moeten denken, voelen en waarderen. Of daar nu geschiedvervalsing, manke vergelijkingen of feitelijke onjuistheden aan te pas komen of niet.

En constateert ook de schadelijke gevolgen voor de geest die contradicties, indien langer volgehouden dan een enkle seconde, hebben:
  Die totalitaire verleiding heeft voor haar misschien dezelfde sentimentele waarde als het psychiatrisch pathologiseren van tegenstanders. Intussen schildert zij mij af als iemand die het Gesundes Volksempfinden als enige rechtsbron aanvaardt. Ik ben dus niet langer hysterisch, ik ben gewoon fout.

En hier zien we weer zo'n alles doordringend cultureel kenmerk: het denken in absoluutheden, zwart-wit-denken, begonnen met die van het bestaan van een absoluut Schepper van en absoluut Heerser over het hele Heelal.
    Die bij confrontatie met de werkelijkheid altijd leidt tot contradicties:
  Bleich wil niet dat alle uitingen van de islam over een kam geschoren worden, maar bij uitingen van mensen die kritisch zijn over de islam is dat geen probleem. Het gaat haar niet om helder redeneren, maar om de conclusie, die niet anders kan zijn dan dat het allemaal demonisering en islamhaat is.

Hetgeen Kluveld al eerder in haar stuk geconstateerd had, naar aanleiding van het langskomen van de islam-criticus Daniel Pipes:
  Dat Pipes eenzelfde onderscheid hanteert als Ellian negeert ze. Haar enige doel is het via mijn persoon diskwalificeren van 800 pagina's kritische essays over de islam. 

Wat dus is één van de meest basale, elementaire en significante trucs van de retorica van dit soort: het Ad hominem. Het op de persoon spelen. Dat wil zeggen: emotionele oordelen omtrent de persoon. Termen als 'hysterisch':
  Hysterisch onbegrip duikt met grote regelmaat op als het over de islam in Nederland gaat. Neem het artikel van Amanda Kluveld ‘Praat moord op Van Gogh niet goed’

Conclusie van Kluveld:
  Zelden heb ik een recensie gelezen waarin zo weinig moeite wordt gedaan inzicht te geven in de strekking van een boek en zoveel creativiteit aan de dag wordt gelegd om tot een negatief oordeel te komen.

En die creativiteit is dus creativiteit in de retorica. Met het overvloedig gebruik van retorische trucs.
    Wat de analyse van Amanda Kluveld heeft gedaan, is de retorica verwijderen, zodanig dat leugen en contradictie weer zichtbaar worden. Elders zijn meer voorbeeld van het werk van Anet Bleich verzameld uitleg of detail . Hieronder concentreren we ons op de diversiteit van personen.
    Te beginnen met een, ten tijde van schrijven zijnde begin 2013, actueel politiek punt. Het rechtse kabinet Rutte-II (met PvdA) heeft plannen ontwikkeld voor het reduceren van het aantal provincies tot vijf. Want "Dat is efficiënter" en dergelijke. De zin ervan is direct af te lezen uit het feit dat de volgende stap in dit proces het samenvoegen tot een enkele provincie is. Tezamen met de gelijklopende vermindering van het aantal gemeentes, kom je dan tot één Nederlandse staat naast één Nederlandse provincie en één Nederlandse gemeente. Krankjorum, dus. Ronald Plasterk gaat het verdedigen:



Uit: De Volkskrant, 24-01-2013, door Remco Meijer en Martin Sommer

Interview | Ronald Plasterk, minster van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties

'Op de dag dat je als politicus risico's mijdt, moet je ophouden'

Gaat Plasterk de geschiedenis in als de minister van 'Flutland' of wordt het toch wat met die herindeling van Nederland in vijf landsdelen? 'Zo mega is dat dus niet.'


Red.:   Zwakjes. Want een ordinaire leugen. Maar verderop kwam iets beters, en daarom tot de tussentitel gemaakt:
 

  Tussentitel: Met alles houden zoals het is, beschadig je het openbaar bestuur

Wat een uitstekend argument om de zaak van het openbaar bestuur te verslechteren!
    Maar de beste moest nog komen. Die dan ook door de Volkskrant, natuurlijk zwaar op de hand van Ronald Plasterk en zijn vrienden (interviewer: een Meijer), op de voorpagina werd geplaatst:


Uit: De Volkskrant, 24-01-2013.

'Stop cynisme over landsdelen en supergemeenten'


Red.:   Dus al je bezwaar maakt tegen stompzinnig planner, ben je een cynicus. Een toppunt van cynisme. Daar is een mooi woord voor. dat woord is "gotspe'. Een joods woord. En duidelijk niet voor niets een joods woord. Ze zijn experts in gotspe's.
    Een brandpunt voor een schier oneindige reeks van die gotpse's is het bestaan van de staat Israël. Hier een voorbeeld, van een veelvuldig gebruikt argument - de kop van het artikel is voldoende:


Uit: De Volkskrant, 24-01-2013, door Frans Schütt, sociaal psycholoog

In Israël zijn de Palestijnen beter af dan thuis



Red.:   Wat in zijn simplisme ook in een enkele zin kan worden afgedaan:

  In Amerika zijn de joden beter af dan thuis

Wat een gotspe, dus ...
    Uit het maatschappelijke debat, hier betreffende de groep die je neutraal aanduidt als "waarnemers" of wat minder neutraal als columniste, een van de "filosofen":


Uit: De Volkskrant, 23-01-2013, door Hans Schnitzler, filosoof

Leve de azijnzeiker!

Leven is lijden, het doel ervan is de dood en het bewustzijn is een ziekte. Bovendien: geboren zijn is ongemak en het ergste moet nog komen. ...



Red.:   Niets verwonderlijks aan, als je opgroeit in een cultuur die praat in absolutisme, zoals een almachtige Jahweh en het bestaan van een uitverkoren volk. Oftewel: een weerzinwekkende cultuur. dat moet wel leiden, in de grote meerderheid der gevallen, tot een weerzinwekkend leven. Met dan maar één zinnige oplossing:

  Wist u overigens dat er slechts één werkelijk ernstig filosofisch probleem bestaat, namelijk de vraag of u zelfmoord moet plegen?

Bij de rest van de mensheid ligt dat natuurlijk, in diverse mate, genuanceerder.

  de pessimistische blik wekt wrevel, zoals ik menigmaal uit mijn mailbox kan opmaken. 'Doemdenker! Zuurpruim!'

Waarop de filosoof zijn punt gaat toelichten. Met retorica. Waarvoor eigenlijk het hele artikel gelezen moet worden, maar hier een paar highlights:

  Neem het statige, aan de grond gelopen cruiseschip Europa. Rijke Russen en Chinezen scharrelen er wat rond; in het toerisme heeft de oude schuit haar bestemming gevonden. Verkleind tot museumstuk is zij voorbestemd voor een souvenirsbestaan. 'Dat is het eeuwige lot van elke beschaving', mompelt de verstekeling. Maar bemanning en passagiers willen er (nog) niet van horen, klampen zich krampachtig vast aan het wrakhout van hun vooruitgangsillusies en gooien de zuurpruim overboord.
    'Maar de techniek en wetenschap dan?', hoor ik u riposteren. Zeker, de techniek schrijdt voort, soms als gif, soms als medicijn. Vandaag ligt zij binnen handbereik van elke barbaar. 'Alsof het vroeger allemaal beter was!', snuift de vooruitgangsutopist. Allerminst. De geschiedenis ontvouwt zich juist eerder cyclisch dan lineair. De terugkeer van hetzelfde, maar dan net anders.     ...

Een hobby van de Franse filosofen. Waarna we wat stukken overslaan, om te komen tot de conclusie:

  Kortom, ruim baan voor het pessimistische gedachtegoed! Het beschermt tegen teleurstellingen, schenkt troost en stemt vrolijk. Want: 'Vooruitgang bestaat niet, en dat is maar goed ook, want zoals het is, is het al erg genoeg.' Aldus azijnzeiker Gerard Reve.

Prachtige zinnen allemaal. Echte retorica.
    Maar meestal heeft retorica toch ook een of ander doel. In de zin van poging tot beïnvloeding. Hier is de boodschap van Hans Schnitzler, in dit geval:

  'En de Verlichting dan, de verheffing van de mens uit zijn onwetendheid?'
Vooruitgang zei u? Holbewonerisering zult u bedoelen. Geïnstitutionaliseerd zelfs. (Rea)gluurt u maar eens even bij de iconische website GeenStijl en zie hoe de reductie van het bestaan tot een aaneenschakeling van nu-opwellingen de mens prima bevalt. Zij verlaagt namelijk datgene wat hem, in de ogen van de pessimist althans, tot last is: zijn bewustzijn.h

Ah ha! Het gaat over het internet. wat is de democratisering van de media. Het opengooien van de "closed shop" die het tot voor een tiental jaren was. waar lieden als Hans Schnitzler vrijelijk heersten, omdat ze het weerwoord konden censureren. Dat weerwoord dat op het internet vrijelijk rondwaart. En niet komende van hogeropgeleiden van het type Hans Schnitzler, de grofheden en beledigingen van die hogeropgeleiden, die ze retorisch zo fraai weten in te kleden, teruggekaatst maar dan zonder de flitsende retorische verpakking. Die de verbogen smerigheden, zoals die van die absolute Jahweh-achtige heersers, uitverkoren volken, enzovoort, met gelijke munt terugbetalen:

  Leest u ter illustratie even mee: 'Ik wil best je stront en darmen-mentaliteit over straat schoppen... dat de hooligans je vervloekte levenshouding je strontkont in de moskee omhoog trappen.' Gert Kruier, de digitale belager van PvdA-politicus Spekman ...

Zoals hier dus Gert Kruier, die de smerige opvattingen van Hans Spekman cum suis die Nederland vrijelijk willen laten overstromen met lieden met de weerzinwekkend opvattingen a la Jahweh en uitverkoren volk, genaamd moslims . Maar dan zonder de mooie retoriek waarmee de opvattingen van Hans Spekman cum suis gepaard gaan, zoals "vluchtelingen", "mensenrechten", "onderdrukten:  enzovoort., Met welke retoriek ze erin geslaagd zijn een kleine miljoen lieden met die weerzinwekende opvattingen Nederland binnen te krijgen, en die lieden met de weerzinwekkende opvattingen in staat hebben gesteld om 500 triomfantelijke symbolen van hun weerzinwekkendheid in onze steden te laten oprichten, onder het mom van de retoriek als "de vrijheid van godsdienst".
    En tegen het spiegelen van die in mooie retoriek gepakte weerzinwekkendheden maakt Hans Schnitzler bezwaar. Omdat hij en Hans Spekman beide de club zitten die die weerzinwekkendheden ook ondersteunt. De retorische en beleidsmatige belagers van Nederland. In de woorden van die andere o zo retorisch begaafde clubgenoot: 


XXXX
    Dat is het doel van de retoriek van Hans Schnitzler en zijn culturele clubgenoten: Nederland vol laten lopen met weerzinwekkendheid.
    Vandaar zijn zijn levenspessimisme. Het afbreken van het fatsoenlijke leven van de Noordwest-Europese cultuur is zijn, mogelijk deels onbewuste, levensdoel.
    Dit alles mede ter ondersteuning  van de volgende, bij een ieder met enig gezond al bekende vuistregel: "Hoe mooier de retoriek, hoe smeriger de opvattingen".
    Welk laatste nog eens geïllustreerd wordt door Schnitzler:

  Gert Kruier ... is iemand die geen onderscheid meer maakt tussen de sfeer van de onmiddellijke behoeftebevrediging (het huis) en de publieke sfeer. Het is een middeleeuwsachtige figuur die slaafs zijn instincten volgt en die met de multitaskende waakzaamheid van een wild dier zijn plekje onder de zon opeist. De Kruiertjes beschouwen hun leefgebied als privégebied en bakenen hun terrein af met de knots: ambulancebroeders, grensrechters en volksvertegenwoordigers lopen er vroeg of laat tegenaan.

Zoals ieder fatsoenlijke psycholoog al weet: dit is beschrijving van Hans Schnitzler van zichzelf en zijn achtergrond. Hij is de drager van een zeer ver pre- middeleeuwse cultuur met aan absolute Jahweh en een uitverkoren volk, die slaafs dat instinct volgt, en als een wild dier zijn plaatsje in de media opeist. Die joodse cultuurdragertjes bakenen hun terrein af met retorische smerigheden en "volksvertegenwoordigers" lopen er verdwaasd achteraan.
    Dit alles kan beschouwd worden als inleiding tot wat op dit moment de kampioen retorica is, in ieder geval wat betreft effectiviteit en invloed: Diederik Samsom. In de aanloop na de verkiezingen van 2012 kwam wat een "links" beschouwde politicus en PvdA-partijleider terug van een vakantie vermoedelijk besteed aan PR-cursussen (volgens vele waarnemers), waarna er zich een campagne ontspon waarin de combinatie van op therapie-sessie gelijkende psychobabbel over "we", "moeilijke tijden" en "eerlijk lasten delen" op een bijpassende zalvende toontje, en de bereidheid van de media om dat eindeloos te ondersteunen en versterken, er toe leidde dat redelijke mensen met een minder sterke maag misselijk zouden worden. Welke somatische voorboden bewaarheid werden toen de eerste resultaten van het gevoerde beleid samen met de VVD naar buiten kwamen: de gepensioneerde gingen er het hardst op achteruit.
    Welke Diederik Samsom natuurlijk als lid van onze club, ook een enorm voorstander is van Europa, die zich dan ook meteen achter de koningin schaarde toen deze met een eurofiele kersttoespraak (2012)  kwam. En daarin kent hij geen grenzen - zie zijn reactie op iemand die wel grenzen wil stellen aan de Europese eenwording:



Uit: Volkskrant.nl, 23-01-2013, redactie

Samsom in reactie op Cameron: 'Europa is geen supermarkt'

PvdA-leider Diederik Samsom zou het betreuren als Groot-Brittannië uit de Europese Unie zou stappen. Hij is zeer kritisch over de speech die de Britse premier David Cameron vanochtend hield. 'Cameron maakt van Europa niks meer dan een vrijhandelszone waar je in en uit kan stappen. Zo werkt Europa niet', zei de PvdA-leider vanavond in NOS-programma Nieuwsuur. VVD-fractieleider Halbe Zijlstra pleitte vanavond voor een lijst met wat in Europa moet zijn geregeld en wat in de lidstaten.


Volgens Samsom gaan de voorstellen van Cameron voorbij aan de Europese werkelijkheid. De Britse premier bepleit een uitzonderingspositie voor Groot-Brittannië met nieuwe afspraken over de verdeling van bevoegdheden tussen Brussel en Londen. Samsom: 'Als we dat al doen, doen we het met z'n allen. Maar dan komt die werkende Europese markt er ook niet, die Cameron zo graag wil.'
    Volgens de PvdA-leider is ook het Nederlandse kabinet tegen een uitzonderingspositie voor lidstaten. 'Het kabinet deelt mijn kritiek op het supermarktmodel dat Cameron bepleit.' Naast een speciale positie voor Engeland kondigde de Britse premier een referendum aan waarin het Britse volk zal kunnen kiezen voor of tegen het lidmaatschap van de EU.    ...


Red.:   Oftewel: iedereen moet alles aangaande verdere Europese eenwording accepteren, anders, en nu wat retoriek: "wil je alleen een vrijhandelszone", en "wil je het supermarkt model: vrij shoppen".
    Dit zijn twee voorbeelden van ene van de meest gebruikte retorische trucs: "zwart-wit maken => , een versie van het "hellend-vlak" => : andermans min of meer genuanceerde standpunt tot een zwart-wit eindpunt doortrekken. Waarmee dus meteen gerechtvaardigd is dat wij de conclusie trekken: kennelijk wil Samsom de volledige opheffing van Nederland en het opgaan in Europa.
    Maar in vernoemd interview in Nieuwsuur had hij er nog eentje, van de soort uit de campagne - we laten even de kop weg, en moeten de ciaten wat door elkaar husselen, om de juist tijdvolgorde der zaken te herstellen:


Uit: De Volkskrant, 23-01-2013, van verslaggever Remco Meijer
   
Over toekomst Nederland in Europese Unie


.... Samsom woensdagavond in Nieuwsuur had gezegd 'niet bang' te zijn voor een eventueel referendum.
    'Als de vraag is in of uit de EU, zal zelfs de SP in de EU willen blijven', aldus Samsom, die al de hele dag uiterst gereserveerd had gereageerd op de speech van de Britse premier David Cameron, leider van de Conservatieve Partij. Die beloofde de Britten woensdag, na zijn eventuele herverkiezing, een referendum in 2017 over het EU-lidmaatschap van het Verenigd Koninkrijk.    ...


Red.:   De interviewer vroeg door na de 'uiterst gereserveerde reacties' van Smasom op de vraag of hij ook een rferendum zou stuenen. Dat was een dilemma, want als sociaal-democraat, en als leider van een aprtij die zget op te komen voor de belangen van de lagerbetaalden, de globalisirngsverliezers, kon hij moeilijk zeggen zoals de VVD natuurlijk met graagte doet, dat bhij tegen een rferendum is. want inmiddles weet iedereen zie het reefrendeum van 2005, dat de lagerbetaalden, de meerderheid in Nederland, in overgrote meerderheid tegen meer Europa zijn. En dat is met de eurocrsiu ertussne zker niet beter geworden.
    Dus paste Samsom zijn nieuw verworven retorische vaardigheden toe, en antwoordde:
 

  ... 'niet bang' te zijn voor een eventueel referendum.

Precies het soort verhaaltjes van tijdens de campagne, dat een redelijk mens een zwakke maag bezorgde.
    Maar Geert Wilders is een handig politicus:

  PvdA-leider Diederik Samsom slaat de uitnodiging van PVV-leider Geert Wilders af om, eventueel samen met de SP, een referendum te organiseren over de toekomst van Nederland in de Europese Unie.

Zoiets heet "afgebluft". Samsom is tegen een referendum. Wat hij nu nog eens toelichtte:

  'De burgers kunnen zich uitspreken tijdens de Europese verkiezingen van juni 2014', vindt Samsom..

De wende van de retorische truc naar de ingeklede leugen. Er zijn dan wel Europese verkiezingen, maar de uitslag is altijd dat je kiest voor Europa, want je kiest voor een Europees parlement, dat wil zegen: je stemt in met een Europees parlement. Echte tegenstanders van verdergaande Europese eenwording willen niets te maken hebben met een Europees parlement, want dat is een stempelautomaat van de Europese dictators => .
    Dit nogmaals ter bevestiging van de regel: "Wie retorica of retorische trucs gebruikt, heeft smerige bedoelingen". 
    Een buitenkans:


Uit: De Volkskrant, 25-01-2013, door Rutger Bregman en Diederik Samsom

Het Duel

Uitgedaagd op Volkskrant.nl

Wat is er nog over van het vooruitgangsgeloof van de sociaal-democratie, vraagt Rutger Bregman zich af. Kunnen we nog sprankelende ideeën verwachten van Diederik Samsom of past hij slechts op de winkel?


Beste Diederik Samsom,
Sinds u PvdA-leider bent, ligt het woord op uw lippen bestorven: 'vooruitgang'. Ik zou graag weten wat dat woord nog inhoudt. ...

Beste Rutger Bregman,
Vooruitgang mogelijk maken. Dat was een van de twee beloften die we deden in de verkiezingscampagne. En die komen we na. Net als die andere cruciale belofte: eerlijk delen ...


Red.:   Dat hebben we net als geizen: de gepensioneerden dragen de zwaarste lasten.

  - al lijkt u die belofte niet zo belangrijk te vinden.

Retorische smerigheid: anderen woorden in de mond leggen die ze niet gesproken hebben:

  Vooruitgang maken we mogelijk door ons aandeel duurzame energie in acht jaar tijd te verviervoudigen;

... en morgen zijn we allemaal rijk.
    Dit is een aperte leugen. Dat kan niet in die tijd. Hier komt niets van terecht.
 

  We maken vooruitgang mogelijk door de arbeidsmarkt te versterken, juist ook door flexwerkers meer zekerheden te bieden.

Wat een smerigheid: de arbeidsmarkt wordt verzwakt door de werknemers makkelijker te laten ontslaan en door de WW te verslechteren. Flexwerkers zijn helemaal geen bijdrage aan de sterke arbeidsmarkt, maar wegwerpwerknemers die niets bijdragen aan de langdurige groei van ene bedrijf. Omdat ze  toch maar kort zitten en geen binding hebben.

  We hervormen de zorg zodat ze ook in de toekomst beschikbaar en betaalbaar blijft.

Twee opeenvolgende "neoliberalismen" achter elkaar: "hervormen" als het oudere synoniem voor "verslechteren", "verminderen" en "ontmantelen"(van alles dat sociaal is), en "betaalbaar houden" als de nieuwe variant.

  We pakken de woningmarkt aan, opdat een vastgelopen sector weer kan werken.

Nog meer smerigheid: de zittende meerdienende kopers en ontvangers van subsidie worden ontzien, en de minderverdienende zittende huurders krijgen tientallen procenten huurverhoging.
    Waarop, na de meer specifieke punten ontmanteld te hebben, we de tekst kunnen presenteren, gelukkigerwijs staande aan het einde van het stuk, van de soort waar al eerder op gedoeld is:

  Zo zorgen we ervoor dat energie, techniek en kennis en daarmee welvaart ook voor onze kinderen beschikbaar blijft. Dat er werk voor hen is, en goede zorg als dat nodig is. Dat ze kunnen wonen en gelukkig worden op de plek van hun keuze. Vooral maken we met goed onderwijs mogelijk dat onze kinderen op hun beurt kunnen blijven werken aan vooruitgang. Door innovaties te verzinnen waarop wij niet konden komen, de welvaart eerlijker te verdelen dan wij konden opbrengen of vredesverdragen af te sluiten waaraan wij kennelijk nog niet toe waren.

Misselijk makende praat van een ambulante verkoper van waardeloze producten. De verbale en morele colportant met zijn voet tussen de deur. (Hayakawa stukje? of in Holton? over uithangborden).
    Ook heel veel gebruikt is de retorica is de truc van de stroman: een ander standpunten toedichten die hij neit verkondigd heef - meestal sterk vergrote versies van iets dat iemand wel heeft gezegd. Hier is de uitvoering van Samsom, naar aanleiding van de kritiek van partijleider van 50Plus, Henk Krol, dat het onrechtvaardig is dat gepensioneerden meer meoten inleveren dan de rest van Nederland:


Uit: Volkskrant.nl, 03-02-2013, ANP, redactie

Samsom: 50Plus kan beloften niet waarmaken

Fractieleider Henk Krol van 50Plus kan zijn beloften om ouderen erop vooruit te laten gaan niet waarmaken. PvdA-leider Diederik Samsom zei dat in het tv-programma Eva Jinek op zondag.


50Plus, nu twee zetels in de Tweede Kamer, is in de peilingen bezig aan een gestage opmars. Krol heeft het kabinet bij herhaling opgeroepen maatregelen die de koopkracht van ouderen aantasten ongedaan te maken.    ...


Red.:   Zelfs in het bericht staat dus de leugen: Krol zegt letterlijk dat hij het billijkt dat ouderen ook moet inleveren, maar dan wel evenveel als iedereen => Pauw & Witteman .
   Wat hij natuurlijk herhaalt:

  Krol ontkende op Twitter dat hij heeft beloofd dat ouderen erop vooruit zullen gaan. 'Samsom heeft mij beloftes horen doen die ik nooit heb gedaan.'

Tussenstuk (kopie van twitter):

Henk Krol@HenkKrol

Samsom beweert dat ik ouderen een 13de maand zou hebben beloofd. Een LEUGEN. Laat hij aantonen waar en wanneer. Kan hij dat niet dan excuus.

10:13 AM - 03 feb 13

Naar dat laatste kan Krol natuurlijk fluiten ... Dit soort mensen kan geen excuses aanbieden, want liegen is hun beroep. En dan zouden ze dus werkloos worden.
    Een dag later:


Uit: De Volkskrant, 04-02-2013, ingezonden brief van Dick Wassink, Hoogeveen

Krol

Jean Pierre Geelen schrijft in zijn tv-recensie over de uitzending van Pauw & Witteman en hun gast Henk Krol (V, 1 februari). Zondag had ik op de site van 50Plus een paar vragen gesteld. Wie schetst mijn verbazing: telefoon van Krol, die in een taxi onderweg was naar P&W. In een heel plezierig gesprek heeft hij al mijn vragen beantwoord.
    Dit was voor mij een geheel nieuwe ervaring na mijn veelvuldige e-mails aan de PvdA. Ik kreeg slechts tweemaal een korte e-mailreactie van Tweede Kamerleden. De reactie van Diederik Samsom bevatte ook nog een pertinente onwaarheid.


Red.:   Het gebruik van retorica en leugens zijn zo nauw verbonden dat het onderscheid vaag is.
    En ook vriend Asscher lag weer onder vuur. Deze naar aanleiding van beloftes gedaan door Samsom tijdens het overleg over een regeerakkoord, dat werkgevers en werknemers, de sociale partners, bij het overleg over het beleid betrokken zouden worden. Wat natuurlijk loze beloftes waren, zoals FNV-voorzitter Heerts na een klein half jaar constateert. Asscher gebruikte, net als Samsom, ook een klassieker:


Uit: Volkskrant.nl, 28-01-2013, ANP, redactie uitleg of detail

Asscher herkent zich niet in beeld FNV-voorzitter Heerts

Minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken herkent zich niet in het beeld dat het kabinet het overleg met de sociale partners frustreert. Volgens hem is er volop ruimte om te praten. Asscher zei dat vandaag tegen het ANP in reactie op uitspraken van FNV-voorzitter Ton Heerts in de Volkskrant.



Red.:   Hetgeen de retorische vervanging is van "Ik heb geen weerwoord".



 


Uit: Joop.nl, 05-04-2013, Job Cohen - [voormalig, red.] Partijleider PvdA

Gelijke rechten, ook in Rusland

Soms moet je gewoon doen wat je rechtvaardig vindt; ik hang bij het bezoek van Poetin de regenboogvlag halfstok


Bij het bezoek van de Russische president Poetin aan Nederland hang ik de regenboogvlag halfstok, uit protest tegen de anti-homowetgeving in Rusland. Dat doe ik zondagmiddag bij café 't Mandje aan de Zeedijk in Amsterdam.  ...


Red.:   Verschillende reageerders trapten de kans voor open doel erin:
  sjaak de intellectueel, vr 05 april 2013 13:33
Meneer Cohen homo's in Rusland hebben het niet slechter dan bijvoorbeeld homo's in Turkije. Waarom hing u niet de vlag halfstok toen Erdogan ons land bezocht is dan ook mijn vraag.

Klaas Blondeman, vr 05 april 2013 14:20
Ik ga werkelijk over mijn nek van de hypocrisie die deze man tentoonspreidt.
In het geval van een leider uit een moslimland houdt hij zich gedeisd en anti homo sentimenten in zijn eigen stad tijdens zijn burgemeesterschap dekt hij met de mantel der liefde en sloten thee toe.
Maar nu, in het geval van de christelijke, oost europese orthodoxie :
"Maar soms moet je gewoon doen wat je rechtvaardig vindt."
Bah!!!

Schrijvende Rechter, za 06 april 2013 12:01 Reageer op Schrijvende
Een stoer en bewonderenswaardig statement van Cohen.
Het zou zelfs geloofwaardig zijn geweest als hij dit ook had gedaan toen verleden week Erdogan in Nederland te gast was.


Waaruit dus nogmaals het politieke en maatschappelijke programma van Job Cohen blijkt: de islamisering. Hoewel er ook een achterliggende verklaring izijn: Job Cohen is van het oud-testamentisch nomadische volk. Moslims zijn hier immigranten dus ook nomaden, en bovendien net als de oud-testamentische variant afkomstig uit het Midden-Oosten, en delen ze hun genetische afkomst als semieten. Dit is kan ook nomadische en etnische solidariteit zijn.
    Hier de enige reactie uit de reguliere media:


Uit: De Volkskrant, 12-04-2013, door Nausicaa Marbe, schrijfster.

Regenboogsoldaat

Tussentitel: 'Niet aan de orde', is de afpoeierformule van de opportunist

Het moet gezegd, Job Cohen oogde florissant. Ontspannen ... verscheen hij op televisie om te praten over homo-onderdrukking. ...
    Vaanwaar die nieuwe rol? Mensenrechtenschender Poetin was in het land en de Russische president werd onthaald op een feestelijke COC-manifestatie. Daarbij zag Cohen kans om op een ladder te klimmen en een regenboogvlag halfstok te hangen.
    Ik vond het driemaal niks, deze gratuite actie van iemand die als burgemeester van Amsterdam getoond heeft het niet altijd nauw te nemen met liberale waarden. Destijds vond Cohen dat integratie via de moskee moest. Niet omdat hij religie de wenselijke weg achtte, maar omdat het nu eenmaal 'werkt', doceerde hij in een brief aan Ayaan Hirsi Ali (Trouw, maart 2004), waarin hij haar voor fundamentalist uitmaakte. Waarom verder zoeken als de religieuze infrastructuur al bestaat, zei Cohen. Dat je als overheid hinder ondervindt van religieuze dogma's of die juist meebepaalt, daar stond hij niet bij stil. Dat je religieuze leiders nog meer macht geeft over individuen die al last hebben van groepsdwang, het donderde niet.
    In de praktijk ruilde Cohen liberale principes in voor politiek-correcte propaganda onder het mom van pragmatisme. Sekse gescheiden zwemmen of loketten? Geen probleem, als het 'werkt'. Fundamentalisten die vrouwen de hand weigeren als straatcoaches? Zolang het 'werkt'. Toppunt was de gemeentelijk gesteunde Westermoskee: ruzie, verdenking van fraude, een gemeenteraad die slecht werd ingelicht, moslimfundamentalisten die het project kaapten. Zelfs toen niemand er meer in geloofde, bleef Cohen volhouden dat de inmiddels aanschurkende Duitse Milli Görüs en Moslimbroederschap geen kwaad konden. Hoe deze nieuwe kompanen over homo's dachten, dat vroeg Cohen zich destijds niet af.
    Met zo'n staat van dienst vind ik zijn demonstratieve affiliatie aan de homozaak ongeloofwaardig. Zelf voelde Cohen ook nattigheid. Bij Pauw en Witteman zei hij dat hem enig gemopper had bereikt omdat hij wel Poetin aansprak, maar Erdogan niet - toen die laatste hier was. ...


Red.:   Dit zei dus zelf, zonder een desbetreffende vraag van de heren "journalisten".
  Nou, zei Cohen, homorechten in Turkije zijn even belangrijk. Maar: 'Dat was toen niet aan de orde.' Pardon? En de Turkse consternatie over de lesbische pleegouders van Yunus dan?

Een gore leugen, dus. De "journalisten" van Pauw & Witteman gingen er niet op in. Marbe gaat verder over een andere leugen: 'niet aan de orde':
  Veelzeggende woorden: 'niet aan de orde'. Wat een neutrale formule lijkt - waarmee je blijkbaar wegkomt als niemand doorvraagt - is in werkelijkheid een nare dooddoener. Door te zeggen dat iets niet aan de orde is, schuif je alle verantwoordelijkheid weg. Ik heb niets gedaan, niet ingegrepen, niet gecorrigeerd, mijn stem niet laten horen, want nou ja, 'niet aan de orde.' Een mantra voor degenen die het eigen falen niet willen toegeven. Een uitdrukking van politici die snel over iets heen praten. Een masker voor opportunisten. Een manier om desinteresse weg te moffelen en je handen in onschuld te wassen. Het was niet aan de orde, dus wat zanik je nou?

Maar als je zo lang aan multiculturalisme hebt gedaan is, ieder mogelijk eerder bestaand slecht gevoel over liegen natuurlijk allang verdwenen, en is ook de rest van het gebouw van je moraal dodelijk ondermijnd.





De Volkskrant, 12-12-2013, column door Arnon Grunberg

Kankerjood

Op maandag vertelde Mart Smeets in NRC Handelsblad dat hij regelmatig voor 'kankerjood' wordt uitgescholden. Daaraan voegde hij toe: 'Terwijl ik niet joods ben.' Het is waar, als je wél een kankerjood bent en je wordt uitgescholden voor 'kankerjood' kun je zeggen: dat uitschelden is onaangenaam, maar men heeft zich aan de feiten gehouden.
    Als je niet joods bent, dan moet je een misverstand rechtzetten. Zo weet ik uit betrouwbare bron dat Mart Smeets aan personen die hem uitschelden voor 'kankerjood' het volgende briefje stuurt: 'Ik begrijp goed dat u behoefte voelt mij uit te schelden, maar wilt u zo vriendelijk zijn zich bij het schelden aan de feiten te houden?'
    Ik vrees echter dat het misverstand zich niet laat rechtzetten. Sterker nog, identiteit is weinig meer dan een reeks van misverstanden.
    Nietzsche zei: word wie je bent.
    Grunberg zegt: word wie ze denken dat je bent.


Red.:   Smeets: verbale diarree - vindt volk "joods"
 


Naar Cultuur, gelijkheid  , Westerse organisatie  , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home  .