Cultuur, gelijkheid: Somalië
|
25 feb.2009 |
De aanleiding voor dit artikel is het naar buiten komen dat Somalische politieke vluchtelingen
terug op bezoek gaan in eigen land voor vakantie. Hier voor de volledigheid een
beknopte herhaling van het geschreven bij Asielzoekers, bedrog
.
De al eerder gevoerde discussie over meisjesbesnijdenis
laaide weer op aan het begin van de maand februari 2009. De redactie had de neiging de zaak vol walging
weg te gooien, maar een knagend gevoel deed de knipsels in het archief belanden. Ze op de
site zetten kwam helemaal niet in beeld, want het volstrekt onmogelijk om alle
allochtone weerzinwekkendheden bij te houden - de archiefstapel van is nu een
kleine dertig centimeter hoog. Dit is een van die berichten:
Uit:
De Volkskrant, 06-02-2009, van verslaggevers Gijs Herderscheê en Natalie
Righton
Groep deskundigen gaat letten op meisjesbesnijdenis
Bussemaker stuurt nieuw rapport naar Tweede Kamer | Risico op besnijdenis
wordt ‘regelmatig' meegenomen bij besluit over asielaanvraag.
Het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) krijgt vijftien deskundigen die
alert zijn op het fenomeen meisjesbesnijdenis. Dit kondigt staatssecretaris Jet
Bussemaker (PvdA) aan, naar aanleiding van een nieuw rapport over vrouwelijke
genitale verminking, dat zij vandaag naar de Tweede Kamer stuurt.
Het is de tweede maatregel in ruim een week tijd die
Bussemaker wil nemen, nadat eind januari bleek dat de aanpak van genitale
verminking in Nederland faalt. Vorige week zei ze dat allochtone ouders die naar
het land van herkomst reizen in een contract moeten vastleggen dat zij hun
dochter zullen behoeden voor besnijdenis.
Het gaat om ouders uit risicolanden waar meisjesbesnijdenis
voorkomt, zoals Somalië, Soedan en Ethiopië. Blijken de dochters na terugkomst
toch verminkt, dan kan gevangenisstraf volgen. Het contract wordt getekend op
vrijwillige basis zegt Bussemaker nu. ...
Genitale mutilatie wordt in Nederland. beschouwd als
kindermishandeling. Er staat een maximale gevangenisstraf van 16 jaar op.
Het is onbekend hoe vaak het voorkomt, maar de GGD noemt
vijfhonderd gevallen per jaar ‘het topje van de ijsberg’. Bij de ergste vorm van
besnijdenis worden de clitoris en schaamlippen van een meisje afgesneden, waarna
zij wordt ‘dichtgenaaid’. Tot nu toe is nog niemand in Nederland voor het
vergrijp vervolgd. ...
Red.: Pas na een opmerking
gelezen op een weblog: "Vluchtelingen die nadat ze asiel
hebben gekregen als eerst op vakantie gaan in eigen land" of woorden van gelijke
strekking
viel het kwartje. "Verrek, had ik niet zoiets gelezen...?" - en meteen daarna:
"Inderdaad: Somaliërs!". Er was geen eigenlijk terugzoeken nodig, want de
volgende dag in de krant:
Uit:
De Volkskrant, 23-02-2009, van verslaggeefster Natalie Righton
‘Plan tegen besnijdenis werkt averechts’
Migrantenvrouwen in Nederland zien geen heil in de aangekondigde harde aanpak
van meisjesbesnijdenis.
De plannen van Haagse politici om meisjesbesnijdenis in Nederland ‘met wortel en
tak uit te roeien’, zullen nauwelijks effect sorteren. Dit voorspellen
migrantenvrouwen van Somalische, Soedanese en Ethiopische afkomst in gesprekken
met de Volkskrant.
De harde taal over celstraffen en andere vormen van repressie
wekken weerstand op, zegt de Somalische Shamsa Saïd, voormalig commissielid van
de Raad van Volksgezondheid over het onderwerp meisjesbesnijdenis. ‘Veel
migranten uit risicolanden, zoals Somalië en Soedan, zetten nu hun hakken in het
zand.’
Staatssecretaris Bussemaker van Volksgezondheid lanceerde
begin deze maand het plan allochtone ouders een medisch contract te laten
ondertekenen als zij met hun dochter het land van herkomst bezoeken voor
vakantie. In het contract staat dat zij hun kind niet zullen besnijden en dat
bij gebleken schending van het contract gevangenisstraf kan volgen. ...
Red.: Daar staat het in volle glorie: 'als zij met hun dochter
het land van herkomst bezoeken voor vakantie'. Toch nog maar even teruggezocht,
en daar, in het eerste stuk staat het inderdaad ook:
| |
Het gaat om ouders uit risicolanden waar
meisjesbesnijdenis voorkomt, zoals Somalië, Soedan en Ethiopië. Blijken
de dochters na terugkomst toch verminkt, dan kan gevangenisstraf volgen.
|
Het te absurd voor woorden - het is godgeklaagd. We worden hier besodemieterd
waar we bij staan:
Somaliers komen ons land binnen onder debiteren van de meest aangrijpende verhalen
over de vervolging, bedreiging en geweld waar ze in eigen aan land blootstaan,
en vervolgens gaan diezelfde groep Somaliërs gaan voor vakantie op bezoek in eigen land.
Deze groteske vorm van bedrog door een hele bevolkingsgroep
is aanleiding om diezelfde bevolkingsgroep eens nader te bestuderen, met name
omdat ze in het verleden al eerder op soortgelijke wijze negatief in het nieuws
zijn geweest. Hier zijn de resultaten van dit bronnenonderzoek:
Uit:
De Volkskrant, 24-02-2006, van verslaggeefster Margreet Vermeulen
Somaliërs 'helpen' elkaar graag met een paspoort
Somaliërs doen vijf keer zo vaak aangifte van vermissing of diefstal van
identiteitspapieren als andere bevolkingsgroepen. Grootschalige mensensmokkel,
onder anderen van kinderen, zou de achtergrond zijn.
... De
Kamer is opgeschrikt door een uitzending van Netwerk, dat liet zien hoe
Somalische kinderen illegaal naar Nederland worden gehaald enkel en alleen
vanwege de kinderbijslag. Zijn ze daarvoor te oud, dan worden ze in Somalië
ingeruild voor jongere kinderen. In de tussentijd worden ze niet zelden
uitgebuit, zo is het vermoeden. Onduidelijk is hoeveel kinderen op die manier
zijn achtergelaten in Somalië. Een aantal is naar Ethiopië uitgeweken en heeft
zich daar tot de Nederlandse ambassade gewend. Ze hebben geen papieren en weten
niet wie hun ouders zijn. Inmiddels zijn twee broers via de ambassade
overgedragen aan hun biologische ouders in Somalië.
'Wat doe je als je broer honger lijdt in een vluchtingenkamp
en vraagt of hij je paspoort mag ''lenen''? Zoiets weigeren is erg lastig.'
Farimos Maalim is voorzitter van de Federatie van Somalische Associaties in
Nederland. Maalim wil niet ontkennen dat Somaliërs elkaar soms 'helpen' door hun
paspoorten aan familieleden uit te lenen. 'Maar dat is wat anders dan massale
fraude', onderstreept hij.
Vorige week lekte een vertrouwelijk onderzoek uit van de
ministeries van Justitie, Buitenlandse Zaken, Economische Zaken en Sociale
Zaken. Daaruit zou blijken dat Somaliërs vijf keer zo vaak aangifte doen van
verlies of diefstal van identiteitspapieren als gemiddeld. Ze blijken vaak
individuele reispapieren aan te vragen voor hun vele kinderen, ook als die nog
heel jong zijn.
Ook zijn er veel Somaliërs die vanuit Nederland verhuizen
naar het populaire Engeland, schulden achterlaten bij Nederlandse bedrijven en
banken en zich niet uitschrijven, waardoor de kinderbijslag blijft doorlopen.
Volgens officiële tellingen wonen in Nederland circa 22
duizend Somaliërs. ...
In de Nederlandse verzorgingsstaat voelt de gemiddelde
Somaliër zich niet zo thuis, meent het VVD-Kamerlid Ayaan Hirsi Ali, zelf van
Somalische afkomst. Volgens Hirsi Ali voelen Somaliërs zich alleen solidair met
hun familie en hun clan en kunnen ze daardoor niet omgaan met de
verzorgingsstaat. 'Ze zien het als een stelsel waarvan je moet profiteren',
schreef Hirsi Ali afgelopen zaterdag in de Volkskrant. Dat zou verklaren
waarom de Somalische gemeenschap keer op keer in verband wordt gebracht met
fraude.
De beschuldiging dat Somaliërs zich verrijken door
kindersmokkel is net zo hardnekkig. Dat Somaliërs op vrij grote schaal hun
kinderen in het rijke Westen proberen onder te brengen, staat wel vast. Een
officieel rapport van de Verenigde Naties noemde dit al in 2003 een
'wijdverbreide economische strategie in Somalië'. ... Wie zijn kind wil
verzekeren van een opleiding, zoekt een mensensmokkelaar die het kind
onderbrengt in het buitenland, liefst bij een familie- of clanlid en desnoods
bij een onbekende, met alle risico's van dien.
Die mensensmokkelaars zouden ook vanuit Nederland opereren.
Ze halen jonge weeskinderen onder valse voorwendselen illegaal naar Nederland.
Vervolgens worden de kinderen ingezet in de huishouding en incasseren de
nepouders de kinderbijslag. Zodra de kinderen lastige vragen gaan stellen en te
veel geld gaan kosten, zouden ze weer in Somalië worden gedumpt. ...
Red.: Overigens: dat rapport over het Somalische paspoortverlies
is dus één van de vele zaken aangaande misstanden rond immigrantenculturen die
uit de openbaarheid worden gehouden.
Uit:
De Volkskrant, 17-02-2006, door Ayaan Hirsi Ali
Clandenken verklaart kindersmokkel
In de Somalische gemeenschap worden kinderen misbruikt voor het eigen
geldelijke gewin. Ayaan Hirsi Ali hoopt dat Nederland ervan leert.
Tussentitels: Suffe marechaussees zien toch verschil tussen kinderen niet
Het kost even voordat stamlid lid wordt van verzorgingsstaat
Toen ik naar de Netwerk-uitzending van 14 februari keek, zag ik wat niet
werd uitgezonden, namelijk het clanbewustzijn. Dat clanbewustzijn komt vast en
zeker ook niet ter sprake in het vertrouwelijk onderzoek van verscheidene
ministeries naar de criminaliteit van Somalische Nederlanders. Die Netwerk-uitzending
gaat over Somaliërs die zich schuldig maken aan kindersmokkel. Kinderen die hun
ouders kwijtraakten in de burgeroorlog die sinds 1991 in Somalië woedt, zijn
onder valse voorwendselen naar Nederland gehaald. De kinderen vertellen dat hun
is gezegd dat ze naar hun ouders worden gebracht. Eenmaal in Nederland worden ze
mishandeld en moeten ze werken als huishoudelijke hulp of als oppas voor de
echte kinderen van hun nieuwe voogden.
De belangrijkste drijfveer voor de nepouders om de kinderen
naar Nederland te brengen, is geld. Ze krijgen voor elk kind kinderbijslag. Als
het kind te duur wordt of lastige vragen stelt, wordt het teruggebracht naar
Somalië. In dat land in oorlog zijn de Nederlands-Somalische kinderen
veroordeeld tot een zwervend bestaan. ...
Is dit een eenmalig incident - een groep misdadigers die
verhard is door ongunstige omstandigheden - of is hier sprake van een
structureel probleem? Ik vrees het laatste. Dat heeft te maken met twee
culturele kenmerken van mensen uit mijn land van herkomst. Eerst het mensbeeld.
In Somalië ben je als individu niet vanzelfsprekend van waarde, maar is je
waarde afhankelijk van de clan waartoe je behoort. Een weeskind van een hogere
clan loopt minder risico te worden gesmokkeld dan iemand van een 'lagere' clan.
Anders dan Nederland heeft Somalië geen ontwikkeling doorgemaakt van de mens als
groepswezen naar de mens als individu.
Het tweede kenmerk betreft het achterblijven van de
ontwikkeling in moraal ten opzichte van het Westen. In het Westen is een morele
houding ontstaan die mensen beschermt tegen materiële nood. In plaats van mensen
over te leveren aan de compassie van kerken of de gemeenschap, garandeert de
staat iedereen die niet kan werken een minimuminkomen. Dit systeem leunt op een
houding van solidariteit en eerlijkheid. Somaliërs, die alleen solidair zijn met
hun clan, kunnen niet omgaan met de verzorgingsstaat. Velen zien het als een
stelsel waarvan je moet profiteren. In de Netwerk-uitzending ging het over het
illegaal verkrijgen van kinderbijslag. Wat ook veel voorkomt, is oplichting van
de bijstand. Een bijstandsuitkering voor een gezin ligt lager dan voor twee
onafhankelijk levende mensen. Dus veinzen veel Somaliërs echtscheiding. Hiermee
worden geen kinderen benadeeld, zoals met de kindersmokkel waarmee de
kinderbijslag wordt opgelicht, maar de solidariteit, waar de sociale zekerheid
op gebaseerd is, wordt ondermijnd. Wie hierover in de Somalische gemeenschap een
afkeurende opmerking maakt, krijgt te horen dat het voor de familie is en
iedereen weet dat familie het belangrijkste in het leven is. Zo wordt een
misdaad begaan tegen iemand buiten de eigen clan, niet als misdaad gevoeld.
Somaliërs frauderen ook met identiteitspapieren. Een asielzoeker die zijn
verblijfsvergunning krijgt, stuurt die meteen door naar een familielid of
verkoopt hem. Daarna gaat hij naar de politie en doet aangifte van verlies of
diefstal van het document. Degene die zijn reisdocument heeft gekregen of
gekocht, moet na binnenkomst in Europa (niet per se Nederland) de papieren
verscheuren. Zo kan de politie nooit nagaan of het verlies of de diefstal
werkelijk plaatsvond. Ook kan niemand nagaan hoe iemand het land is
binnengekomen.
Naturalisatie levert nog meer op. Met een Nederlands paspoort
ben je de controle op luchthavens zo gepasseerd. Als er kinderen staan
bijgeschreven op je paspoort, kun je helemaal veel geld vangen. Je gaat een paar
keer per jaar naar Afrika om steeds andere kinderen op te halen. De suffe
marechaussees op Schiphol zien het verschil tussen het ene en het andere kind
toch niet. Deze 'kinderdragers' smokkelen kinderen het land in, niet voor het
welzijn van het kind maar enkel en alleen om het geld.
Veel van de binnengesmokkelde kinderen zijn meisjes die als
oppas of huishoudelijke hulp worden ingezet. ...
Dat het beleid voor migranten altijd steunde op de
misplaatste notie van medeleven, die mensen louter als slachtoffers ziet. Dat
degenen die het meest geloven in de verzorgingsstaat met hun dogmatische houding
jegens migranten, de verzorgingsstaat het sterkst hebben ondermijnd. De
Netwerk-uitzending kan de eerste zijn van een reeks 'creatief omgaan met de
welvaartstaat'. Natuurlijk is het misbruik niet uitsluitend een Somalische
aangelegenheid. Pas als de moreel-culturele eigenaardigheden van migranten, die
onverenigbaar zijn met de verzorgingsstaat, worden erkend, kunnen niet-westerse
nieuwe Nederlanders de overgang maken van stamlid tot lid van een
verzorgingsstaat.
Red.: Natuurlijk is hier door de Nederlandse autoriteiten
verder niets ondernoemen - dat zou maar stigmatiseren...
Uit:
De Volkskrant, 06-06-2005, van een verslaggever
Tilburg pakt qat aan
Het gemeentebestuur van Tilburg wil de handel in qat reguleren en
onderbrengen in de Algemene Plaatselijke Verordening. Dat betekent dat verkopers
van het verdovende middel, vooral populair bij Somaliërs, verplicht worden een
vergunning 'droge horeca' aan te vragen. Hierin worden onder meer openingstijden
en minimumleeftijd van klanten vastgelegd.
Tilburg kampt al jaren met overlast van qatgebruikers in
wijken waar veel Somaliërs wonen. Aanvankelijk wilde B en W de problematiek
beheersbaar maken door een speciale ruimte aan te wijzen in een oude
voetbalkantine. Dat plan stuitte op bezwaren van de gemeenteraad en omwonenden.
Tilburg telt ongeveer 1500 Somaliërs. ... Het college van
Tilburg blijft van mening dat qat op de lijst van verboden middelen behoort.
Burgemeester Vreeman dringt er in een brief aan minister Donner (Justitie) en
Hoogervorst (Volksgezondheid) nogmaals op aan de bladeren op de opiumlijst te
plaatsen.
Red.: Natuurlijk werd ook dit niet aangepakt. Qat kan je
rustig in dezelfde groep indelen als coca, en Andes-indianen waren/zijn gewoon
om op coca-bladeren te kauwen. Coca is hartstikke verboden. Maar qat is iets van
allochtone immigranten. Dus het mag. Van tot aan de Hoge Raad. Het is
onvoorstelbaar.
Voor wat de betreft de Somaliërs: qat is een verdovend
middel: qat-kauwers zijn geen werkende mensen. De werkloosheid onder Somaliërs
is schrikwekkend hoog:
Uit:
De Volkskrant, 19-01-1995, van verslaggever Jeroen Trommelen
Vluchtelingen uit Somalië verkeren in isolement
De gemeenschap van ongeveer 23 duizend Somalische vluchtelingen ondervindt
grote moeilijkheden bij de integratie in de Nederlandse samenleving.
Taalproblemen, grote culturele verschillen tussen Nederland en Somalië en een
werkloosheid van meer dan 90 procent onder de Somalische mannen houden de
gemeenschap in een isolement. ...
Red.: Nieuwere cijfers zijn niet beschikbaar, en trouwens ook
niet erg betrouwbaar - zoals we al eerder gezien hebben proveren de autoriteiten
slechte cijfers over allochtone immigranten zoveel mogelijk buiten de
openbaarheid te ouden. Anders wordt het verzet tegen het multiculturalisme nog
groter.
Overigens: het geld dat ze in handen krijgen gaat naar
Somalië:
Uit:
De Volkskrant, 16-03-2004, van correspondent Kees Broere
Diaspora houdt land zonder bank in leven
De financiële firma Dahabshil, ooit verdacht van banden met terroristen,
is de navelstreng tussen Somaliland en de diaspora. En tussen Abdi en zijn neef
in Rotterdam.
Natuurlijk kan Abdi Waes zich legitimeren. Hij heeft toch een Nederlands
rijbewijs? Daarmee stapt hij naar het loket en vraagt of het geld van zijn neef
op zijn naam is aangekomen. Een paar minuten later staat hij met zijn dollars op
zak weer buiten. Abdi in Hargeisa is blij, neef Mohamed in Rotterdam is ook
blij.
Eens een Somaliër, altijd een Somaliër, zeggen de Somaliërs.
Abdi Waes heeft de Nederlandse nationaliteit, woont sinds twee jaar weer in zijn
'geboorteland' Somaliland, dat zich in 1991 onafhankelijk verklaarde van het
zuiden, maar ziet zichzelf vooral als een etnisch Somaliër.
Dit geldt voor bijna iedereen hier. Bijna een miljoen
Somaliërs leven in de diaspora. Zij zijn het die voor het meeste geld zorgen
waarmee hun circa acht miljoen volksgenoten in de oorspronkelijke regio het
leven doorkomen. Nergens in Somalië is een bank te vinden. Maar de dollars, de
euro's, of desnoods de Zwitserse franken: ze blijven binnenstromen.
De bedragen die hiermee zijn gemoeid, zijn minstens twee keer
zo groot als het bedrag aan officiële ontwikkelingshulp dat andere landen per
hoofd van de bevolking ontvangen. Dat is het goede nieuws voor Somaliland. Het
slechte nieuws: het geld blijft doorgaans in de familie en wordt niet gebruikt
voor projecten in de samenleving. ...
Red.: Zo, nu een paar berichtjes waar geen commentaar bij
nodig is:
Uit:
De Volkskrant, 22-03-2007, Guardian, AP, Reuter
Soldaten door Mogadishu gesleept
Somalische opstandelingen hebben woensdag tussen de twee en zes gevangen
soldaten door de straten van Mogadishu gesleept voor ze werden gestenigd en in
brand gestoken, tijdens de hevigste strijd in weken in de Somalische hoofdstad.
...
Uit: De Telegraaf, 27-10-2008.
Duizenden zien steniging Somalische
Duizenden Somaliërs zijn maandag getuige geweest van de steniging van een
vrouw die was veroordeeld wegens overspel. De executie werd in de zuidelijke
havenstad Kismayo voltrokken door een groep van vijftig mannen.
Een islamitische rechtbank had Aisho Ibrahim Dhuhulow tot de doodstraf door
steniging veroordeeld omdat ze buitenechtelijke seks zou hebben gehad. Ze werd
op een centraal plein ingegraven, zo dat alleen haar nek en hoofd nog boven de
grond staken. De mannen bekogelden haar daarna met stenen tot de dood erop
volgde. ...
Van: CNN.com, 25-11-2008.
Freed sailors: Pirates are animals
Indian sailors return home after two months held captive by pirates | They
were kept under 24-hour armed guard; one calls the pirates animals | The crew
were freed after $2.5 million ransom was paid, CNN-IBN reports | Stolt Valor
tanker was hijacked in the Gulf of Aden -- a piracy hotspot
Five Indian sailors who were among the crew of a Japanese-owned cargo ship
hijacked by pirates and held for two months before a ransom was paid said Monday
their captivity was "total desperation."
"I wish that no one else ever has to go through this -- (hijackers)
are not human but rather animals," said Alister Fernandes, one of the sailors,
at a news conference in Mumbai, India. ...
The Stolt Valor, a chemical tanker, was hijacked in the Gulf
of Aden off the coast of Yemen on September 15 and was one of several vessels
hijacked in recent weeks by pirates. ...
Red.: Ter aanvulling en illustratie, een foto van gevangen
genomen Somalische piraten:
Nou, dit lijstje is inmiddels wel compleet genoeg om
conclusies te kunnen trekken. Maar eerst komen we terug op de
besnijdeniskwestie. Want als troost voor de beledigde partij plaatste de
Volkskrant een paginavullend artikel over goede Somaliërs onder de titel
"Wij zijn geen barbaren" wat we ook al gebruikt hebben in het kader van een
uitleg over de dubbele positie van immigranten. Ook hiervan een beknopte
herhaling:
Uit: De Volkskrant, 23-02-2009, door Natalie Righton
Wij zijn geen barbaren
Het is bedoeld als statement: nee zeggen tegen meisjesbesnijdenis.
Daarvoor lieten migrantenvrouwen en migrantenjongeren zich portretteren. ‘Ik heb
zoveel pijn gehad.’
Trots en met geheven kin kijken de moslimvrouwen in de lens. Het is een ongewoon
beeld: oudere migrantenvrouwen uit Soedan, Somalië, Ethiopië en Egypte staan
niet vaak zo zelfverzekerd in de schijnwerpers. Het is dan ook bedoeld als
statement. En voor een goed doel: getuigen tegen vrouwenbesnijdenis.
Twaalf migrantenvrouwen die in Nederland wonen, maar veelal
hun wortels hebben in Afrika of het Midden-Oosten, hebben zich laten
fotograferen en interviewen voor de bundeling Ik zeg nee – Vrouwen getuigen
tegen genitale verminking. Het is een uitgave van Pharos, het kenniscentrum
voor gezondheidsbevordering van vluchtelingen en nieuwkomers. ...
Nederlandse politici buitelden de afgelopen maand over elkaar
toen uit twee rapportages bleek dat het bestrijden van genitale verminking in
Nederland faalt. Spontaan aangifte wordt er niet gedaan. Een Kamermeerderheid
pleitte daarom voor schoolartscontroles.
‘Moet je je voorstellen hoe een klein meisje zich voelt als
een arts zo’n onderzoek bij haar wil uitvoeren’, zegt Haimanot Belay, medewerker
van de Ethiopische Vereniging Den Haag echter. ‘Het is psychologisch gezien erg
belastend voor het kind, en ook de ouders zullen zich minderwaardig voelen.’
...
Red.: Kijk, simpeler kan het natuurlijk niet: "Wij zijn geen
barbaren" betekent natuurlijk precies het omgekeerde: "Wij voelen ons barbaren",
en de manier waarop men op de kwestie reageert laat zien dat men beseft dat dat
een juist gevoel is: Nederlanders beschouwen dit gebruik als een gebruik van
barbaren. Natuurlijk wordt het nooit letterlijk zo tegen hen gezegd, maar even
natuurlijk is dat het wat uit de taal en houding van de Nederlanders spreekt -
wat het ís een gebruik van barbaren. Daar kan je allerlei eufemismen, en
smoesjes aan hangen als "achtergebleven cultuur", maar "barbaren" is de meest
treffende en juiste samenvatting.
Tot zover de herhaling. Na het bovenstaande bronnenonderzoek kan
je het oplossen met een
wedervraag: "Wat zijn dan wel barbaren?" Is paspoortenfraude en ander misbruik
van gemeenschappelijke voorzieningen, kindersmokkel, kindermisbruik, ontering
van lijken, steniging en piraterij niet genoeg daarvoor?
Nog een kleinigheidje:
Uit:
De Volkskrant, 01-07-2009, door Rolf Bos
Column | Mislukte staten
Hakkers van Somalië scoren negens en tienen
Zeg Soedan, en je denkt aan Darfur. Aan vluchtelingenkampen, aan 'duivels op
paarden' die de lokale bevolking terroriseren, aan verbrande dorpen, aan
artiesten als Mia Farrow en George Clooney, die al dan niet hongerstakend, de
wereld voor al dit verstikkende leed de ogen willen openen. Nee, er is veel niet
pluis in Soedan.
Zeg Somalië, en je denkt aan piraten, aan hongerige
vluchtelingen, aan handen en onderbenen afhakkende fundamentalisten, die na
schimmige rechtszaken ook nog wel eens een meisje willen stenigen, aan
islamisten die de al half vergane hoofdstad Mogadishu bijna hebben veroverd.
Nee, er is veel niet pluis in Somalië. ...
Soedan, Somalië, Congo. Zomaar drie voorbeelden van landen
die het woord 'land' niet waard zijn. Landen met overheden die - delen van hun
eigen bevolking terroriseren, en vooral niet beschermen, landen zonder een
werkend staatsapparaat, landen met autoriteiten die zichzelf verrijken, landen,
kortom, die 'mislukt' zijn, in het Engels: failed states.
Somalië spant wat dat betreft de kroon. Dat kunnen we zelf
nauwelijks controleren, want de internationale media laten zich er niet meer
zien. Maar de berichten die doorsijpelen - over islamisten, piraterij,
steniging, 'kruisamputaties' bij kruimeldiefjes, vluchtende bevolking,
hongerdoen het ergste vrezen.
Deze week bracht het Amerikaanse tijdschrift Foreign
Policy samen met The Fund for Peace zijn jaarlijkse lijstje met mislukte
staten uit, The Failed States Index 2009. Meer dan 170 landen werden
langs de meetlat gelegd. Het zal niet verbazen dat Somalie de lijst aanvoert.
Als mislukt land 'doet' de islamitische republiek in de Hoom van Afrika het
uitzonderlijk goed.
De samenstellers hanteerden twaalf meetpunten (ze keken onder meer naar de
mensenrechten, het aantal vluchtelingen, de effectiviteit van het
overheidsapparaat) en op alle fronten is de score voor Somalië bijzonder hoog.
Een 7,7 en een 8,5; verder alleen negens en tienen - je kind zal met zo'n
rapport thuiskomen.
Somalië voert een hele reeks andere Afrikaanse land en in de
toptien aan, van Zimbabwe (2), Soedan (3), Tsjaad (4), Congo (5), Centraal
Afrikaanse Republiek (8) tot Guinee (9). ...
IRP: Het volgende artikel vat het op onthutsende wijze samen:
Uit:
De Volkskrant, 28-12-2009, door Rob Vreeken
Nu ook in Ethiopië: gezonde vrouwen
Afrika
gaat met 1 miljard inwoners een nieuw decennium in. Hoge bevolkingsgroei gaat
hand in hand met falende gezondheidszorg,vooral voormoeders. Maar er is hoop,
bijvoorbeeld in Ethiopie.
...
Tussenstuk:
Schadelijke culturele praktijken | Meisjes zien verkrachting
als hun lot
Ethiopië heeft een officiële lijst van 138 'schadelijke
culturele praktijken'. Van de meeste zijn vrouwen en kinderen het slachtoffer.
Ze komen onder alle geloofsgroepen voor. Enkele van de voor meisjes en vrouwen
schadelijkste tradities:
BESNIJDENIS Kwam tot voor kort voor bij 75 procent van de vrouwen. Vermoedelijk
is het cijfer gedaald, maar data zijn nog niet bekend. De zwaarste vorm van
genitale verminking (infibulatie, het wegsnijden van de schaamlippen en
clitoris, waarna de vagina op een gaatje na wordt dichtgenaaid) is in het zuiden
van het land algemeen. Elders bestaan 'lichtere' vormen. Besnijdenis is
verboden, maar bestrijding gebeurt alleen met sociale programma's. Onder
christenen (62 procent van de bevolking) is besnijdenis net zo gewoon als onder
de moslims (33 procent). onder de laatsten komt infibulatie vaker voor.
KINDHUWELUKEN Op het platteland worden meisjes vaak bij het begin van de
puberteit al uitgehuwelijkt. De piepjonge moeders krijgen grote
gezondheidsproblemen. De wettelijke minimumleeftijd om te trouwen is onlangs
voor meisjes verhoogd naar 18 jaar;
voor jongens was het a118. Maar justitie treedt er niet tegen op. 'Je kunt niet
een samenleving van de ene dag op de andere veranderen', zegt minister van
Gezondheid Tedros Adhanom. 'we hebben 18 miljoen gezinnen. Hoeveel
politieagenten hebben we? Kindhuwelijken tieren welig, net als besnijdenis.. Het
zou stompzinnig zijn het te bestrijden met inzet van de politie. De cultuur moet
veranderen:
ONTVOERING Komt met name in de provincies Oromi en Amhara op grote schaal voor.
Een groep jonge mannen ontvoert een meisje van een jaar of 14, bijvoorbeeld als
ze onderweg Is om water te halen. Een van de jongens verkracht haar, waarna zij
niet anders kan dan met de verkrachter trouwen. De huwelijksceremonie (mels,
in het Amhaars) vindt kort na de verkrachting plaats. 'Het is de cultuur', zegt
directeur Zenaye Tadesse van de bond voor vrouwelijke juristen (EWLA), de
belangrijkste feministische organisatie van Ethiopië. 'Ook de meisjes zelf en
hun ouders accepteren het. Ze zien het als hun lot:
POLYGAMIE Polygamie wordt door vrouwenactivisten ook beschouwd als schadelijke
traditie, maar staat niet op de lijst. Daarvoor is het verschijnsel te normaal
zoals polygamie normaal is in grote delen van zwart Afrika. De islamitische
provincies van Ethiopië (Somali, Afar en Harari) hebben een eigen shariawet voor
familiezaken, die regelt dat mannen vier echtgenotes mogen hebben. Maar ook
christenen en aanhangers van inheemse religies doen er volop aan - zonder
maximum. 'Bij de Surma-stam, waar ik vandaan kom, is het heel normaal als een
man zeven vrouwen heeft', zegt Tirsit Grishaw, directeur van de Deutsche
Stiftung Weltbevolkerung (DSW). 'Dan heeft zo'n man maar één deken, rijk is hij
niet. Met die deken gaat hij van vrouw naar vrouw, elke nacht een ander: Lachend
: 'Bij de Surma werken de vrouwen, de man doet niets. O ja, toch: hij gebruikt
zijn tandenstoker.'
Red.: 'Wij zijn geen barbaren' roepen de Somalische
immigranten. Wat een hopeloze bedoening.
Weer een onthulling over de vluchtelingenstatus:
Uit:
De Volkskrant, 23-01-2010, door Karolien Knols
‘Het
verdriet om wat weg, is zal altijd blijven'
De in Somalië
geboren schrijfster Yasmine Allas (43) ...
... Haar leven in grote stappen: geboren in een gezin van zeven
kinderen. Haar vader, militair, sterft eind jaren zeventig als Yasmine bijna 12
is. Zij, de oudste dochter, wil actrice worden, maar dat is uitgesloten – een
actrice is in Somalië van bedenkelijk allooi. Al jong beseft ze: als vrouw valt
er in dit land niet veel te halen. Ze verlaat Somalië midden jaren tachtig en
komt na een aantal omzwervingen naar Nederland.
Red.: En hoe dat gegaan is blijkt hier:
| |
Dan: ‘Ik hoop niet dat je me gaat vragen hoe ik naar Nederland ben
gekomen. Mijn God, ik woon al meer dan twintig jaar hier, dat ligt echt
te ver achter me.’ |
Net als die andere beroemde Somalische vluchtelinge, Ayaan Hirsi Ali, dus: door
list en bedrog.
Van hierboven en vijf jaar terug:
Uit:
De Volkskrant, 06-06-2005, van een verslaggever
Tilburg pakt qat aan
Het gemeentebestuur van Tilburg wil de handel in qat reguleren en
onderbrengen in de Algemene Plaatselijke Verordening. ...
Tilburg kampt al jaren met overlast van qatgebruikers in
wijken waar veel Somaliërs wonen. ...
Red.: Enzovoort. De bekende verhalen. Het heden - de
rapporteur: oorlogscorrespondent Arnold Karskens, ingehuurd door Dagblad De
Pers voor een aantal van dit soort verhalen:
Uit:
DePers.nl, 13-07-2010, door Arnold Karskens
Tilburg-Noord |
Burgemeester Opstelten: ‘Een onaanvaardbare situatie’
Klein Mogadishu in het hart van Noord-Brabant
In Tilburg dreigt een confrontatie met qat-kauwende Somaliërs. ‘Overal
worden we weggejaagd.’
Onder een boom tussen twee flats in Noord-Tilburg proppen Somaliërs blaadjes van
de drug qat in hun mond. Onderwijl verkondigt een van hen, Hassan ‘al 26 jaar in
Nederland’, luid zijn afkeer van het nieuwe vaderland. ‘Ik verliet Somalië voor
de oorlog. Nog steeds is het oorlog voor mij, nu die tegen discriminatie.’
Een man in witte broek en hemd beaamt het. ‘Nergens kunnen we
rustig gebruiken. Overal worden we verjaagd.’
In Noord-Tilburg woedt op kleine schaal de ‘clash of
civilisations’, het conflict tussen mensen met verschillende culturele en
religieuze achtergrond waarvoor de Amerikaanse politicoloog Samuel P. Huntington
jaren geleden al waarschuwde. Vijftig meter van de hurkende groep Afrikanen,
bijt in een keurig verzorgd interieur Berry Mol, slank en gekleed als een snelle
vertegenwoordiger, op zijn tanden. ‘In de middag is het een af- en aanrijden van
auto’s. Gebruikers laten lege dozen en etensresten achter en poepen en plassen
op nog geen 50 meter van de school en 20 meter van de speeltuin.’
Zijn hele leven, 31 jaar, woont Mol in de wijk Stafhasselt
die onder zijn ogen veranderde. ‘De basisschool heette vroeger De Pottenbergh en
nu De Regenboog.’ Twaalf vrienden zijn inmiddels verhuisd naar betere wijken. De
qat-kauwers ziet hij als een symptoom van een verloederende wijk in een toch al
door criminaliteit geteisterde stad. Ivo Opstelten, toen nog waarnemend
burgemeester, sprak onlangs tijdens een raadsvergadering van ‘een onaanvaardbare
situatie’. ...
Bij de Immigratie en Naturalisatiedienst IND, verantwoordelijk voor
het vreemdelingenbeleid, rinkelen inmiddels de alarmbellen over de Somaliërs,
zegt een Brabantse medewerkster anoniem. Zo’n 40 procent van de asielaanvragen,
ruim zesduizend vorig jaar, waren van Somaliërs. ‘Mannen hebben een kort lontje.
Vrouwen kunnen vaak niet eens klokkijken en raken zelfs na tien kinderen opnieuw
zwanger. Als je vraagt hoe ze dat allemaal bolwerken, antwoorden ze: ‘Allah zal
ervoor zorgen’. Reageer ik met: ‘De Nederlandse staat zult u bedoelen.’
In Tilburg wordt 17,5 % van Somaliërs tussen 12 en 17 jaar
verdacht van crimineel gedrag, het hoogste percentage onder jeugdige
allochtonen. ...
...Op het bankje vertelt Aboirasak dat drie weken
eerder een 38-jarige Somaliër met messteken werd gedood op de Enschotsestraat.
‘Regelmatig kwam hij hier qat eten.’ De dader was een 23-jarige landgenoot.
‘Jonge nieuwkomers zijn gevaarlijk. Ze komen net uit de oorlog en zijn zo
opgegroeid.’ De reden voor de moord weet hij niet. ‘Het kan om geld zijn of om
een vrouw.’ ...
Een verbod op qat – in Europa is het alleen in Nederland en
Groot-Brittannië legaal – zou de problemen verminderen. Een avondje herkauwen
kost zo’n 25 euro, inclusief frisdrank. Geld dat vaak ten koste gaat van het
huishoudbudget. ...
Van de circa 22.000 Somaliërs in Nederland is 36 procent
afhankelijk van een bijstandsuitkering, meer dan welke andere migratiegroep ook.
Fraude met uitkeringen en identiteitspapieren is schering en inslag. Om in
aanmerking te komen voor een asielstatus in Nederland verminken aanvragers hun
vingertoppen zodat ze niet kunnen worden teruggestuurd naar Griekenland, veelal
het eerste land van aankomst in Europa.
Red.: Opmerkelijk: men slaat, waarschijnlijk mede door dit
soort berichten, alarm:
Uit:
De Volkskrant, 06-08-2010, van verslaggeefster Janny Groen
Somalische gemeenschap wil qatverbod
Qat heeft ‘een desastreuze uitwerking’ op de sociaal-economische positie
en de gezondheid van grote groepen Nederlandse Somaliërs. Vanuit die gemeenschap
klinkt de roep om een qatverbod steeds luider.
‘Chronische qatkauwers drukken op de Nederlandse gezondheidszorg en blijven
uitkeringsafhankelijk’, zegt Abdimalik Yusuf van de zelforganisatie Dalmar. Hij
is met Parnassia (instelling voor psycho-medische zorg) een
voorlichtingscampagne gestart. Yusuf wijst op de ‘belabberde situatie’ van de
Somalische gemeenschap. Vier recente onderzoeksrapporten schetsen een somber
beeld van de groep. Volgens het Sociaal en Cultureel Planbureau is de positie
van die gemeenschap ‘het meest zorgelijk’ van alle migrantengroepen. Veel
Somalische jongeren belanden in de criminaliteit. ‘We zijn een kleine
gemeenschap, de overlast blijft beperkt. Daardoor is er nauwelijks aandacht
voor’, zegt Yusuf. Er wonen tussen de 22- en 27 duizend Somaliërs in Nederland.
Hij maakt zich zorgen over de ‘tweede stroom’ vluchtelingen,
vooral jongemannen die sinds 2007 naar Nederland komen en van wie velen door de
burgeroorlog zijn getraumatiseerd. ‘Ze spreken geen Nederlands, gaan niet naar
school. Om hun gevoelens te verdoven kauwen ze de hele dag qat.’ ...
Red.: Nieuws: er zijn ook Somaliër die niet bij Al
Shabaab zitten:
Uit:
De Volkskrant, 29-12-2010, van verslaggevers Alex Burghoorn en Janny Groen
'Erin geluisd door landgenoten'
De twaalf Somaliërs die werden opgepakt op verdenking van terrorisme zijn
niet alleen kwaad op de Nederlandse justitie. Volgens hen zitten er Somalische
twisten achter.
... Gaandeweg blijkt dat de woede van de vrijgelaten
Somaliërs niet alleen gericht is op het optreden van de Nederlandse justitie.
Nuur Farah, de jongere broer van de gearresteerde belwinkeleigenaar, vertelt na
aandringen dat er interne Somalische twisten schuilgaan achter de
arrestatieronde. 'Wij zijn erin geluisd door andere Somaliërs, omdat we ons niet
wilden laten afpersen. Zij hebben de namen van de belwinkels doorgegeven aan een
inlichtingendienst, misschien de CIA.'
Het is een ingewikkeld verhaal waarin stammenstrijd,
nieuwswebsites, de strijders van Al Shabaab en malafide informanten een rol
spelen. Woensdag wil de groep Somaliërs in een Rotterdams buurthuis openheid van
zaken geven. Hun advocaat Michael Ruperti komt donderdag met een juridisch plan
van aanpak. Tot die tijd zegt hij alleen dat 'er aanwijzingen zijn dat de AIVD
op het verkeerde been is gezet'.
Spil in het verhaal is Dahir Alasow, die twee jaar
geleden politiek asiel in Nederland kreeg. Hij heeft volgens Nuur Farah
geprobeerd Nuurs buurman Mohamed Abdullahi R., de vrijgelaten maar nog verdachte
eigenaar van belwinkel Benadir II, ruim vier maanden geleden geld af te persen.
'Toen heb ik gezegd, dat we aangifte moesten doen. Maar dat durfden de anderen
niet.'
Om hen te dwingen in te gaan op de afpersing, zegt Farah,
heeft Alasow op een Somalische nieuwssite een bandopname gezet van een gesprek
waarin hij zich voordoet als R. en een leider van de Shabaab-militie in Somalië
aanbiedt geld over te maken naar zijn islamitische strijders. 'Wij willen met
geluidsopnamen bewijzen dat die stem niet van R. is.'
Omdat ze daarna nog niet toegaven, zou Alasow hun namen
hebben doorgespeeld aan een inlichtingendienst. Hij zou daarbij geholpen zijn
door zijn zwager Cabdi Shugri, een Somaliër die volgens Farah tussen Mogadishu
en Nairobi pendelt en in Somalië bekendstaat als iemand die zijn vijanden bij de
CIA als terroristen afschildert.
Per e-mail reageert Dahir Alasow verontwaardigd op de
aantijgingen. Hij noemt zichzelf onderzoeksjournalist, die in Breda in
ballingschap zit. Momenteel verblijft hij in Nairobi, waar hij de Kerstdagen
doorbracht. Hij schrijft van dezelfde stam te zijn als Mohamed Abdullahi R. Maar
dat hij hem nooit heeft ontmoet en ook niet heeft gebeld. 'Ze zijn boos over een
radio-interview dat ik heb gehad met een van de Al Shabaab-leiders die vrijuit
heeft gesproken.' ...
Red.: Uit dit verhaal worden twee dingen duidelijk: wat er aan
Somaliërs in Nederland zit is één grote vechtende stam- en clan-bende. En ten
tweede: geen van allen had toegelaten moeten worden, daar ze behoren tot de
aanstichters van het stam- en clan gedoe in Somalië - er zijn in Somalië
waarschijnlijk weinig tot geen slachtoffers van het stam- en clangedoe, alleen
daders. Deze mensen moeten terug. Ze zitten deels al in Kenia, dus Nederland kan
ze rustig uitzetten.
Precies een jaar na het laatste qat-verhaal:
Uit:
De Volkskrant, 06-08-2011, van verslaggever Joost de Vries
Reportage | Somaliërs in Nederland kauwen massaal op het plantje qat, maar
een verbod is in de maak
Hoe lang is Uithoorn nog qatstad?
Ruwweg driehonderd Somalische mannen hangen op het erf. Ze schudden elkaar de
hand, stoeien, grappen, treiteren. Ze roken, drinken flesjes water, én ze kauwen
qat.
Het terrein aan de Anthony Fokkerweg in Uithoorn bestaat uit
een garage met kantoortje, een binnenplaats en twee loodsen. Vier keer per week
worden hier duizend dozen met het oppeppende Afrikaanse plantje qat verhandeld.
Het is de qatmarkt voor heel Noordwest-Europa. Houten planken vormen stalletjes.
Vreemdelingen zijn niet welkom, foto's maken is onmogelijk.
Na enige bemiddeling mag kijken wel, en is een praatje mogelijk. 'Qat houdt ons
rustig', zegt een jongen met pet. Qat hoort bij de Somalische cultuur. Kauwen
doe je samen. 'Zonder zouden we criminelen zijn, erger dan Turken en Marokkanen.
In Somalië kapen we schepen, 300 kilometer uit de kust!' ...
Red.: Altijd prettig om het uit betrouwbare bron te horen. Een
uitstekende reden om het hele zootje uit te zetten
| |
Veelvuldig qatgebruik vermindert de zelfbeheersing, blijkt uit een
onderzoek van de Universiteit Leiden uit 2010. Qat kauwen maakt
euforisch, opgewonden, praatgraag, geeft energie, stilt de honger en
versterkt het zelfvertrouwen. Als het effect is uitgewerkt, blijven
slapeloosheid, uitputting, verdoofdheid en depressiviteit over. Het
werkzame bestanddeel van qat, cathinon, is qua structuur vergelijkbaar
met amfetamine, beter bekend als de partydrug speed.
'Qat is een ziekte in onze gemeenschap', zegt Ahmed
Abdulwahab, coördinator van de Somalische stichting en radiozender
Dalmar. 'Veel Somaliërs leven van een uitkering, terwijl ze 30 euro per
dag uitgeven aan qat. Ze raken in de schulden, verliezen hun huis en
belanden op straat. Vaders verwaarlozen hun gezin omdat ze de hele nacht
qat kauwen en overdag slapen.' In Nederland zijn bijna 40 duizend
Somaliërs. Ruim de helft gebruikt qat, schat Abdulwahab. |
Wat dat allemaal niet kost ... Neem 20 duizend per exemplaar en je hebt het
al over 400 miljoen.
| |
'Ik word heel gelukkig van qat', zegt een jongen van in de twintig.
Hij heeft een grijns op zijn gezicht en het groen tussen zijn tanden. |
Uitzetten - dat zal die grijns eraf halen.
Naar Allochtonen, haat, oorzaak ,
Cultuur, eenheid
, Sociologie lijst 
, Sociologie overzicht
, of site home
.
|
