Bronnen bij Cultuur, integratie, islam: ouders en school
|
24 feb.2010 |
De discussie over schoolprestaties van moslims kennen wij in Nederland alleen in
de vorm van de grote hoeveelheden voortijdige schoolverlaters, het overgrote
deel allochtonen en van moslim achtergrond. Die discussie wordt meestal gevoerd
vanuit het het aspect van sociale achterstand. Hier geven we voorbeelden zien
van de oorzaak van die sociale achterstand: de slechte onderwijscultuur in de
islamitische cultuur, zoals doorgegeven door de ouders:
Uit:
De Volkskrant, 19-09-2008, van correspondente Wilma van der Maten
Indiase moslims, de boze onderklasse
Armoede, werkloosheid en achterstelling bepalen het bestaan van veel moslims in
India. Een deel van hen radicaliseert. Sommigen gaan zelfs bommen gooien.
Vanaf het rode plein van de eeuwenoude Jama Masjid kijk je uit over het vroegere
Shajahanabad, genoemd naar haar stichter, de islamitische vorst Shah Jahan.
Onder zijn heerschappij maakten de moslims in India een gouden tijd door. Maar
dat is bijna vier eeuwen geleden. In het huidige Old Delhi groeit onkruid uit de
muren van Shah Jahans haveli's (paleisjes), die op instorten staan.
'Het verval van de stad staat symbool voor de beroerde
positie van Indiase moslims', zegt Naved Var Khan, nazaat van een van de laatste
ministers van de islamitische vorst Bahadur Shah Zafar II. ...
Kamal Faruqui, voorzitter van de Nationale
Minderhedencommissie, adviseerde de regering een vast percentage overheidsbanen
voor moslims te reserveren, zoals ze dat ook doet voor kasteloze hindoes.
...
Toch heeft de moslimgemeenschap in India ook zichzelf genoeg
te verwijten, zegt Faruqui. Uit het parlementair onderzoek blijkt dat 25 procent
van de moslimjongeren alleen de lagere school afmaakt. Ouders zien het nut van
voortgezet onderwijs niet in. ...
Red.: Waarbij het draait om dat laatste zinnetje, wat wij ook
in Nederland zien, zij het in mindere mate - dat laatste zinnetje is de oorzaak
van alles wat er staat in de eerste delen van de citaten uit het artikel: het
verval van de moslim-cultuur.
Oh, en het zit niet in het Arabier zijn - want Turken zijn
geen Arabieren:
Uit:
De Volkskrant, 01-10-2008, van verslaggever Gerard Reijn
Studeren? Veel Turkse ouders zien kind liever geld verdienen
Harun Yildirims vader heeft nooit meer dan ‘peuterschool II’ gehad, zo
vertelt hij zijn kinderen. Ook zijn moeder maakte de basisschool niet af. Toch
hebben Haruns broer en beide zussen allemaal gestudeerd, en hijzelf, de jongste
van het gezin, is al met zijn tweede studie bezig.
Dat komt in gezinnen van laagopgeleide Turkse ouders zelden
voor, dat kinderen studeren. Bij Marokkanen nog minder, denkt Yildirim: ‘Een
Marokkaanse studiegenoot, die veel slimmer is dan ik, is ermee gestopt. Hij
werkt nu op de taxi, want hij moet geld verdienen.’
Geld verdienen. Dat is volgens Yildirim (22), die voorzitter
is van de multiculturele Studenten Unie Nederland, waar het in veel Turkse en
Marokkaanse gezinnen om draait. ‘Ouders vinden dat ze wel een extra verdiener
kunnen gebruiken. Investeren in de studie van de kinderen, daar zien veel ouders
het nut niet van in.’ ...
Harun Yildirim bevestigt dat beeld. ‘In het Turkse gezin
komen kinderen op de tweede of de derde plaats.’ Financiële zelfstandigheid past
al helemaal niet. Yildirim kreeg nooit zakgeld. Çelik weinig. Weinig geld voor
de studie zou de voortzetting kunnen zijn van die krap-geld-opvoeding, denkt
Çelik.
Yildirim merkte het in eigen kring : de onbekendheid met
studeren is enorm. Zelfs het nut wordt vaak betwijfeld. ‘Op straat doen mensen
er neerbuigend over. Zo van: wat moet je daar nou mee, moet je niet gewoon
werken? Het is niet stoer om te studeren ... familieleden komen nog wel eens met
vervelende opmerkingen. ‘Zo van: wat ga je daar nou mee bereiken?’
Red.: Nog een signaal:
Uit:
De Volkskrant, 03-10-2009, van verslaggever Robin Gerrits
Vaker buiten schoolvakantie op reis
Meer Rotterdamse ouders nemen kinderen mee op reis buiten schoolvakanties om |
Het betreft veelal ouders van niet-Nederlandse komaf
Deze zomer waren er twee keer zoveel ouders in Rotterdam die hun
leerplichtige kinderen tijdens schoolweken op vakantie meenamen dan in 2008. ...
In bijna alle gevallen gaat het om ouders van
niet-Nederlandse komaf, die wegens familiebezoek hun kinderen buiten de
zomervakantie om hadden meegenomen, zegt een woordvoerster van de gemeente. ...
Het is verboden leerplichtige kinderen buiten de vastgestelde
schoolvakanties mee te nemen. Alleen in hoogst uitzonderlijke gevallen kan de
schooldirecteur toestemming geven voor extra verlof buiten de vakanties.
Die uitzondering wordt echter nooit gemaakt in de eerste twee
weken van het schooljaar. ‘Als een kind niet aanwezig is bij de start, mist het
behalve instructies ook een belangrijke periode waarin de kinderen samen een
klas gaan vormen’, zegt onderwijswethouder Peter Lamers. ‘Bovendien geven deze
kinderen – en vooral hun ouders – een verkeerd signaal af aan de anderen,
namelijk: wij hebben lak aan de wet.’ ...
Red.: Maar vooral geven deze ouders het signaal af: wij hebben
lak aan een goede schoolopleiding.
In het volgende onderzoek worden ouders niet specifiek
genoemd, maar dat is zo in te vullen:
Uit:
De Volkskrant, 06-01-2009, column door Pieter Hilhorst
De rampzalige vakantie
Op een goede vakantie vergeet
je de dagelijkse beslommeringen. ...
Als het gaat om de leesvaardigheden van kinderen blijkt die
visie op vakantie niet te kloppen. Uit onderzoek blijkt dat tijdens de lagere
schoolperiode de verschillen tussen kinderen uit lagere en hogere
sociaal-economische milieus niet afnemen, maar juist groeien. Voor dit
verschijnsel bestaan traditioneel twee verklaringen. Het kan zijn dat het gebrek
aan capaciteiten van kinderen zich gedurende hun schoolcarrière steeds meer
openbaart, of het kan zijn dat scholen niet in staat zijn hun onderwijs zo in te
richten dat kinderen uit een achterstandsmilieu er evenveel baat bij hebben als
kinderen met een geprivilegieerde achtergrond.
Onderzoek van de Amerikaanse socioloog Karl L. Alexander laat
zien dat beide verklaringen tekort schieten. Met zijn collega’s van de Johns
Hopkins Universiteit heeft hij jarenlang de leesprestaties gevolgd van kinderen
uit Baltimore. Ook zij vonden dat de kloof tussen arme en rijke kinderen in de
loop van de lagere school toenam. Het verschil werd iets meer dan twee keer zo
groot.
Het opmerkelijke aan hun onderzoek is echter dat ze dit
verschil niet wijten aan de capaciteiten van de leerlingen of de kwaliteiten van
de school. Alexander heeft de onderzochte kinderen niet één keer per jaar
getest, maar twee keer. Vlak voor en vlak na de zomervakantie. Zo kon hij
constateren dat gedurende het schooljaar leerlingen uit achterstandsmilieus
zelfs iets meer opsteken dan geprivilegieerde kinderen. Het grote verschil
ontstaat in de zomervakantie.
Kinderen uit achterstandsmilieus leren in de zomer hoegenaamd niks.
In de eerste paar jaren gaan hun leesvaardigheden gedurende de vakantie zelfs
meetbaar achteruit. In latere jaren gaan ze in de vakantie wel iets vooruit,
maar dat is net genoeg om de eerdere achteruitgang te compenseren. Kinderen uit
rijkere milieus gaan daarentegen tijdens de vakantie met sprongen vooruit. Ze
gaan naar musea. Ze lezen boekjes of worden voorgelezen. Alexander en zijn
collega’s concluderen dat de groei van de kloof tussen de leesvaardigheid van
rijke en arme kinderen volledig kan worden toegeschreven aan het effect van de
zomervakantie.
Wat kinderen uit arme milieus in Baltimore parten speelt, kan
een vergelijkbare belemmering opleveren voor achterstandskinderen uit Nederland.
Als Marokkaanse of Turkse kinderen ook nog voor zes weken vertrekken naar het
land van herkomst zou dat effect zelfs nog groter kunnen zijn. Wat betekent het
voor je leesvaardigheid als je niet alleen geen boek inkijkt, maar ook
ondergedompeld wordt in een andere taal? ...
Een alternatief kan zijn gratis zomerscholen op te richten
voor kinderen uit achterstandsmilieus. Het hoeven geen scholen te zijn waar ze
van half negen tot drie rekenen en lezen. Ze kunnen ook musea bezoeken en
sporten. Ze krijgen aangereikt wat geprivilegieerde kinderen thuis krijgen.
Zo wordt voorkomen dat ze kwijtraken wat ze zich het
afgelopen jaar hebben eigengemaakt. Hun ouders moeten beseffen dat dit een
ideale kans is voor hun kind om vooruit te komen en een vakantie van zes weken
naar het land van herkomst dus niet zo’n goed idee is. Het brein heeft geen
batterij die geregeld moet worden opgeladen. Voor onze hersenen geldt de Engelse
slogan use it or lose it. Wat je niet onderhoudt gaat verloren.
Red.: Dat laatste klopt. Maar het geldt overal - dus ook voor
de religieuze levenshouding in het algemeen: de mindere neiging tot nadenken
leidt tot het verlies van nadenken
.
Het is waarschijnlijk dat het "we gaan met het hele gezin
naar het museum" gedrag van de niet-achterstands- dus hoger-opgeleide ouders een
rol speelt. Maar het is ook nu weer niet zo dat de musea gevuld zijn met ouders
met kinderen.
Het is goed mogelijk dat andere factoren ook een rol spelen.
De "wij denken niet na want we geloven al" opvoeding van religieuze en met name
moslim-ouders zou heel wel een belangrijke rol kunnen spelen in het oplopen van
een achterstand in vakantie voor Marokkaanse en Turkse kinderen, volgende de
verbinding die Hilhorst suggereert. Zeker als die vakantie ook nog wordt
doorgebracht in een "wij denken niet want we geloven al" land.
Red.: Dit gaat allemaal over de Nederlandse situatie, waar
moslims in de minderheid zijn. Daar waar ze de meerderheidvormen,is het allemaal
natuurlijk nog veel erger:
Uit:
De Volkskrant, 08-02-2008, van medewerkster Greta Riemersma
Onderwijs Arabische wereld onder de maat
Marokko staat samen met Djibouti en Jemen onderaan lijst | Rapport Wereldbank
wel positief over inhaalslag
Tussentitel: 'Er zijn maar weinig mensen met een echt goede opleiding hier'
Het onderwijs in de hele Arabische wereld is slechter dan dat in landen met
een vergelijkbaar niveau van economische ontwikkeling. Dat blijkt uit een
onderzoek naar de toestand van het onderwijs in veertien landen in het
Midden-Oosten en Noord-Afrika dat de wereldbank deze week heeft gepresenteerd.
Volgens The Road not Traveled is het onderwijs in Marokko, Djibouti,
Jemen en Irak het slechtste in de Arabische wereld, en krijgen kinderen in
Jordanië en Koeweit het beste onderwijs.
Het rapport stelt dat de Arabische wereld haar onderwijs
grondig moet hervormen om tegemoet te komen aan de eisen van een wereld die
steeds competitiever wordt.
In de Marokkaanse media is het rapport betiteld als
'alarmerend', omdat de staat van het onderwijs op één lijn is komen te staan met
dat in een land als Jemen. Maar in de Marokkaanse onderwijswereld toont niemand
zich verbaasd. 'De toestand is kritiek, maar dat is geen nieuws', zei Larbi
Allal, algemeen secretaris van de onderwijsvakbond CDT op de tv-zender 2M. ...
The Road Not Traveled belicht vier aspecten van het
basis-, voortgezet en hoger onderwijs in het Midden' Oosten en Noord-Afrika: de
hoeveelheid mensen die toegang heeft tot onderwijs, verdeling man-vrouw,
kwaliteit volgens internationale testen en efficiency gemeten naar de
hoeveelheid kinderen die de basisschool afmaken. De uitkomsten zijn gerangschikt
op een schaal van 0,0 tot 1,0, waarbij Jordanië en Koeweit rond de 0,9 uitkomen,
en Marokko op 0,6.
Het rapport is positief over de inhaalslag waaraan de
Arabische wereld werkt. Zo is het analfabetisme in twintig jaar gehalveerd. In
het basisonderwijs zitten bijna overal evenveel jongens als meisjes. Niettemin
zijn er nog steeds achterstanden. In Latijns-Amerika en Oost-Azië hebben mensen
van 15 jaar en ouder gemiddeld zeven jaar onderwijs gevolgd, in de Arabische
wereld ruim vijf jaar. De Arabische wereld telt bovendien nog altijd twee keer
zoveel analfabeten als Oost-Azië en Latijns-Amerika. ...
... De Wereldbank vindt onder andere dat studiekeuze beter op
de arbeidsmarkt moet worden afgestemd. In de Arabische wereld volgt bijna
tweederde van de studenten een richting in de sociale wetenschappen, eenderde
volgt een exacte studie. Dat is de verkeerde mix, aldus de Wereldbank, aangezien
technologische innovatie een steeds prominentere rol speelt in de ontwikkeling
van een land.
Red.: Overbekend maar hier nog niet eerder langsgekomen: de
afwezigheid van de islamitische ouder op school. Middels zo ernstig en zo weinig
verbeterbaar gebleken, dat zelfs de multiculturelisten willen optreden:
Uit:
De Volkskrant, 14-03-2011, ANP.
Boete voor gemak-zuchtige ouders
Ouders die niet tenminste twee keer per jaar naar tienminutengesprekken komen op
de basisschool van hun kind, moeten een geldboete krijgen. Dat stelt het
Rotterdamse PvdA-raadslid Peter van Heemst in een discussie over het
onderwijsbeleid. ...
Red.: Behalve als het erom gaat om te laten zien dat er niets
mis is met moslims, wordt de islamitische achtergrond niet genoemd.
En islam gaat ten alle tijde boven onderwijs, en als je daar
iest aan zegt of aan doet, wordt je beschuldigd door de moslims:
Uit:
De Volkskrant, 12-02-2011, van verslaggevers Janny Groen en Ianthe
Sahadat
Islamitische ouders boos en onverzoenlijk tegenover onderwijswethouder
Asscher
'Angst voor kinderen die religieus zijn'
Heftig was de confrontatie donderdagavond tussen de Amsterdamse wethouder
Lodewijk Asscher (Onderwijs en Jeugd) en een aantal islamitische ouders dat
thuisonderwijs eist. 'U moet uw strijd niet over de rug van uw kinderen
uitvechten', reageerde de wethouder, nadat hij de ene na de andere beschuldiging
naar zijn hoofd geslingerd kreeg.
Boos en onverzoenlijk waren de ouders die op verzoek van Asscher waren
samengekomen in de aula van het Islamitisch College Amsterdam (ICA), dat in
augustus de deuren moet sluiten. Hij had hen gestigmatiseerd met de opmerking
dat zij 'orthodoxie boven kwalitatief onderwijs stelden'. Hoe durfde hij. Nota
bene boven de deur van hun geliefde ICA prijkt de Koranische vers: 'Oh heer,
schenk mij meer kennis.' Goed onderwijs is geïntegreerd in de islam, benadrukten
ze.
Asscher bleef ook beweren dat de hoofdstedelijke scholen tolerant zijn.
Amsterdam heeft meer moslims dan dat honderdtal ontevredenen en die hebben
allemaal hun weg gevonden in het onderwijs, had de wethouder hun voorgehouden.
Hun ervaring was een geheel andere. Ze hebben naarstig gezocht naar een school
die hun levensbeschouwelijke eisen accepteert, maar hebben die niet kunnen
vinden. 'Wij ervaren angst voor kinderen die religieus zijn. Dat doet pijn', zei
Redouan Iboualatsen, woordvoerder van de Stuurgroep Thuisonderwijs.
...
Red.: De school die deze levensbeschouwing accepteert is de
madrassa - te vinden in Pakistan.
Naar
Cultuur, integratie, islam
,
Allochtonen overzicht
, Sociologie lijst
, Sociologie overzicht
, of site home
.
|