De Volkskrant, 11-02-2009, Van onze verslaggeefster Anja Sligter .2008

Nijmegen ontwikkelt 'elektronische fruitmachine' om kinderen beter over de stad te spreiden

Je stopt er wat in, er rolt een school uit

Gemeente plaatst kind in principe op schol in de buurt | Draagvlak voor regeling is keihard afgedwongen

Tussentitel: Ouders schrijven hun kinderen soms wel bij negen scholen in

Voor de christelijke basisschool de Klokkenberg in Nijmegen zal het centrale aanmeldpunt voor ouders van basisschoolkinderen niet ongunstig uitpakken. ‘Onze wijk vergrijst, dus er zal hier nog volop plaats blijven voor kinderen uit de stad of uit Duitsland, en uit Berg en Dal zoals dat nu ook het geval is’, zegt directeur Emmie Dols.
    De gemeente plaatst een kind in principe op een van de scholen in de buurt. Willen ouders hun kind naar een school in een andere wijk sturen, dan gelden daarvoor spelregels: buurtkinderen hebben er voorrang, broertjes en zusjes ook, pas daarna komen de anderen aan de beurt.
    Er is in het bestuur van de Klokkenberg wel uitgebreid gesproken over de nieuwe regeling. Schuurt die met de vrijheid van onderwijs, of niet? Het antwoord is: eigenlijk wel, maar het mag. Dat is door een jurist uitgezocht.
    De gemeente Nijmegen heeft schooldirecteuren gevraagd niet te reageren voordat het centrale aanmeldpunt donderdag is gepresenteerd, en daar houden ze zich aan. Maar de stemming is dat de regeling een kans van slagen moet krijgen. Sommige scholen zijn dolblij dat ze af zijn van de dubbele inschrijvingen. Ouders schreven hun kinderen soms wel bij negen scholen in, waardoor een school pas op het allerlaatst wist op welk aantal hij kon rekenen.
    Er is de afgelopen jaren vaker geprobeerd om kinderen beter te spreiden over een stad, maar steeds stuitten de maatregelen op bestaande wet- en regelgeving. Soms werken schoolbesturen ook niet mee.
    In sommige Amsterdamse deelraden hanteert men bijvoorbeeld het postcodebeleid, maar volgens Guido Walraven van het Kenniscentrum voor Gemengde Scholen kunnen ouders daar gemakkelijk onderuit omdat niet in de hele stad hetzelfde systeem geldt en niet alle schoolbesturen meedoen. ‘Het is niet strak geregeld. Vaak zie je ouders met van die bakfietsen hun kinderen ver buiten hun postcode brengen.’
    Behalve Nijmegen neemt Amsterdam Oud-West deel aan de gesubsidieerde pilots, die het Kenniscentrum begeleidt. Maar waar in Oud-West het uitgangspunt is ouders te verleiden tot een school in de buurt, gaat Nijmegen dwingender te werk.
    Walraven roemt met name het ver doorgevoerde elektronische systeem. ‘In Oud-West doet men het nog met de hand, in Nijmegen is een fruitmachine uitgevonden waar je gegevens in stopt en dan rolt er een school uit.’
    Het draagvlak is keihard afgedwongen. In een convenant werd vorig jaar in Nijmegen afgesproken dat scholen het eigendom van hun gebouwen in handen krijgen. De voornaamste voorwaarde was dat ze niet meer mogen uitbreiden. Dit ‘capaciteitsplafond’ is naast de centrale aanmelding de belangrijkste rem op de ‘witte vlucht’. Met dat maximale leerlingaantal kan de stroom van kinderen de komende jaren worden gestuurd.
    Nijmegen verbood vorig jaar ouders al om hun kind voor de derde keer op een school aan te melden. Vlugge, slimme ouders hadden bijvoorbeeld Jenaplanschool de Lanteerne al voor jaren volgeboekt, voordat de allochtone ouder uit dezelfde buurt er nog maar over nagedacht had.
    Het gevolg is dat vijf van de zes scholen in Nijmegen-West voor 50 procent bestaan uit allochtone kinderen en voor 30 procent uit kinderen uit kansarme milieus. Jenaplanschool de Lanteerne is spierwit.
    Met het oog op het nieuwe beleid zetten vandaag scholen in Nijmegen-West allemaal tegelijk hun deuren open voor nieuwe kinderen. De ‘scholentocht’ is een primeur, zegt Alex de Meijer van Stichting Kleurrijke Scholen.
 


Naar Cultuur, integratie, toekomst , Allochtonen overzicht  , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]