De Volkskrant, Opinie, 11-02-2009, door Ferry Haan .2008

Vrije schoolkeuze bevordert segregatie

Vrije schoolkeuze verhindert einde aan witte en zwarte scholen.

Tussentitel: Voor mij is het op een witte school gemakkelijk pratenAfgelopen zaterdag liet mijn school zich van zijn beste kant zien. Het was open dag voor potentiële nieuwe leerlingen en hun ouders. Het was één groot feest. Ik moet we wel erg vergissen als de aanmeldingen voor volgend jaar niet binnenstromen, want ook mijn eigen kinderen (9 en 6 jaar oud) die door de school mochten hollen, waren dolenthousiast.

Leuke dingen
Voor kinderen die nu nog in groep 8 op een basisschool zitten, waren de leukste dingen georganiseerd. Ze mochten marsepein maken (scheikunde), de snelheid van het geluid meten (natuurkunde), keien schilderen (tekenen), een dramaworkshop volgen, allerlei exotische dingen eten bij de moderne talen en pijltjes gooien bij Barney en Co (bij mijn vak: economie).
    Dit is slechts een kleine selectie van de vele activiteiten die de school had georganiseerd.
Als kersverse economiedocent had ik de taak om leerlingen en hun ouders over te halen het afgelegen economielokaal te bezoeken. Het vak economie wordt niet meteen in de brugklas gegeven, dus krijgen we nooit een prominente plek tijdens de open dag.
    Het doel van het feest is dat ouders en leerlingen te overtuigen van de kwaliteit van onze school.

Zwarte school
Dat lijkt goed te lukken. Het feit dat mijn school jaarlijks als één van de beste scholen van Nederland door de onderwijsinspectie wordt beoordeeld, helpt natuurlijk ook. Terwijl ik door het vrolijke feestgedruis liep, probeerde ik mij te verplaatsen in een zwarte school in een grote stad.
    Sommige scholen lopen leeg omdat ouders de beste school voor hun kinderen mogen kiezen. De leerkrachten op zo’n school doen op hun open dag natuurlijk net zo hun best als dat wij doen. Maar ze vechten tegen de bierkaai. In een race naar de bodem, vertrekken elke keer de beste, meest kansrijke leerlingen naar elders.
    De school blijft achter met ongemotiveerde ouders en veel achterstandleerlingen. Een trend die vreselijk moeilijk te keren lijkt. Segregatie tussen bevolkingsgroepen is het gevolg. De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) waarschuwde hier onlangs voor.
    De vrijheid van schoolkeuze wringt. Vanuit de comfortabele positie van een witte school in de provincie is het heel logisch om vast te houden aan keuzevrijheid. Mijn school is er groot mee geworden. Kwaliteit wordt beloond. Wanneer een school goed presteert, komen de leerlingen vanzelf. In de provincie is deze vrijheid ook geen probleem.

Dwang
In de steden ligt dat volkomen anders. Ik weet, uit eigen ervaring, dat Amsterdam beleid heeft om kinderen naar een basisschool te dwingen binnen het eigen postcodegebied. Gemotiveerde ouders weten hier echter altijd een weg omheen te vinden.
    Daarom trekt er elke morgen een witte stoet fietsend uit de relatief zwarte wijk de Baarsjes naar de witte scholen in Amsterdam Oud-West. De stoet wordt tegemoet gelopen (allochtonen fietsen minder vaak) door een zwarte stoet vanuit Oud-West naar de Baarsjes. De scholen zijn niet eens meer een afspiegeling van de wijk. De segregatie is er sterker.

Schoolkeuze
Een trieste trend. De enige manier om deze trend te keren, moet tornen aan de vrije schoolkeuze zijn. De WRR constateert dat dwang tot menging van zwakke en sterke leerlingen een taboe is. In elk geval in de grote steden is het tijd om zwarte en witte scholen aan te spreken hun leerlingen evenwichtiger te verdelen. Ik geef me graag gewonnen voor een beter idee.
    Intussen is het voor mij makkelijk praten op mijn witte scholengemeenschap. De populatie op mijn school is een afspiegeling van de bevolking. Dwang tot menging haalt niets uit omdat de bevolking niet gemengd is. Het witte schoolbezoek tijdens de open dag levert daar het bewijs van.


Naar Cultuur, integratie, toekomst , Allochtonen overzicht  , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]