De Volkskrant, 16-07-2013, column door Tonie Mudde .2010

Zwart-wit

Tussentitel: We hoorden Dekker nog niet over de  bijwerking

Met mijn 1 meter 90 zat ik laatst op een kinderstoel, de knieŽn tegen een schoolbankje gedrukt. Locatie: een basisschool in Amsterdam-Noord. Gelegenheid: een informatieavond voor ouders. De lerares hield haar speech en ik keek om me heen. Allemaal blanke gezichten, en dat midden in een multiculturele wijk in een stad met 35 procent niet-westerse allochtonen.

De school volgt de Jenaplanfilosofie, vertelde de lerares. Kinderen uit drie jaargangen zitten bij elkaar in de klas. De oudsten helpen de jongsten, wat zelfstandigheid en samenwerking moet stimuleren.

Gisteren schreef de Volkskrant over wetsvoorstellen van staatssecretaris Dekker (VVD, Onderwijs). Hij wil het gemakkelijker maken scholen te stichten op basis van pedagogische visies, bijvoorbeeld met aandacht voor 'excellentie'.

Klinkt prachtig, nieuwe scholen met pedagogische stijlen waarbij ouders zich thuis voelen. Maar gaat het ouders echt om die leermethoden? In Amsterdam-Noord valt dat tegen, blijkt uit Je voelt het gewoon van de Raad voor maatschappelijke ontwikkeling. In de wijk staan de scholen niet bekend om hun pedagogische insteek, maar simpelweg als 'witte eliteschool' of 'zwarte school'. 'Bij het bepalen van de schoolkeuze is dit profiel voor de ouders doorslaggevend', aldus het rapport.

Wit bij wit, zwart bij zwart; dat is al jaren de trend op scholen in etnisch gemengde buurten. Dit voorjaar bundelde het instituut Forum ervaringen van migrantenouders die hun kind naar een witte school wilden sturen. Ze liepen stuk op toelatingsprocedures of een schooldirecteur die hen subtiel verwees naar de zwarte school verderop, omdat die beter zou zijn uitgerust op leerlingen met een taalachterstand.

Vreest zo'n directeur voor slechtere Citoscores, waardoor zijn school minder populair wordt? Of werkt het subtieler, en denkt de directeur echt dat de migrantenleerling beter af is op de zwarte school? Of - ook mogelijk - zegt de migrantenouder bij de minste weerstand: zie je wel, en druipt af?

Op watisdevrijeschool.nl lees ik bij de meest gestelde vragen: 'Tref je op de vrijeschool een bepaald soort mensen?' Het antwoord: 'Allochtone bevolkingsgroepen vinden nog niet zo makkelijk de weg naar de vrijeschool; ze weten er doorgaans te weinig van en kiezen dan eerder voor een school in de buurt, met gezinnen uit de eigen cultuur.'

Een zin die berusting uitstraalt over de zwart-witindeling in het primair onderwijs. Een berusting over het fenomeen dat kinderen al vanaf de kleuterleeftijd naar etnische en sociaal-culturele enclaves gaan om daar onderwijs te volgen. Een berusting waar ik - zittend op die kinderstoel op de blanke eliteschool, mezelf overtuigend hoe fantastisch het unieke pedagogische concept zou uitpakken voor mijn dochter- nogal ongemakkelijk van word.

De vrijheid om zelf een school te kiezen, is een groot goed. Maar wel een die de segregatie versterkt, concludeerde het Sociaal en Cultureel Planbureau al in 2004. Staatssecretaris Dekker wil de keuzevrijheid in het onderwijs nu verder verruimen, zodat ouders samen met gelijkgestemden makkelijker een eigen school kunnen stichten. Over de voorspelbare bijwerking daarvan heb ik hem nog niet gehoord.

De vaste columnisten Sheila Sitalsing en Bert Wagendorp zijn op vakantie. Deze week worden ze vervangen door Aleid Truijens en Tonie Mudde.

 

IRP: 


Naar Cultuur, integratie, toekomst , Allochtonen overzicht  , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]