De beschuldiging van xenofobie heeft het risico van overkill, en soms wil men doodgewoon ook andere woorden gebruiken. Of misschien zelfs aangeven dat het te beschrijven verschijnsel (net) niet erg genoeg is voor de term "xenofobie". In die gevallen gebruikt men, als men de houding van autochtone Nederlanders ten opzichte van immigranten en immigratie wil aanduiden, de term "angst". Onder een paar voorbeelden - bij de meeste zeggen de koppen al genoeg:

Uit: De Volkskrant, 29-09-2007, door Lidy Nicolasen

Pas op voor de muzelman

Stel de vraag: ‘Wie is er bang voor moslims?’, en het antwoord is steevast: ‘Wie niet?’ Christenen, atheïsten en intellectuelen zijn eendrachtig in hun angst. Ook al pleit de WRR voor een lossere benadering van de nationale identiteit. ‘Die angst zit in onze genen.’

Tussentitel: ‘Misschien hebben wij de angst voor de islam nodig om onze eigen
                   identiteit te bepalen.’

‘Wezensvreemd aan onze cultuur’, noemde kardinaal Simonis vorig weekend de islamitische godsdienst. Pleitte hij een jaar geleden nog nadrukkelijk voor een interreligieuze dialoog, nu sprak hij over ‘in vreedzame co-existentie’ naast elkaar voortbestaan. Geen twijfel mogelijk, zijn geloof achtte hij ‘hoger en dieper’.   ...
    Een paar dagen later stak terrorismebestrijder Tjibbe Joustra een waarschuwend vingertje op naar iedereen die een harde toon aan het adres van islam en moslims bezigt. Je geeft ze een laatste duwtje in de richting van het terroristische geweld, zei hij, zonder te benoemen voor wie het vingertje was bedoeld.   ...

Uit: De Volkskrant, 02-02-2008, door Peter Giesen

Hoe bang is Nederland

Mens = bang

Nederland is bang. Er is angst voor een teveel aan vreemdelingen, voor couscous ten koste van stamppot. De Amsterdamse burgemeester Job Cohen zei vorig weekend zelfs dat we niet meer zo bang zijn geweest sinds de Tweede Wereldoorlog. Wat voedt onze angst? Vijf visies vanuit internationaal perspectief. ‘Nederland zit in een kramp.’

...    Met zijn onbekende zeden en gewoonten is een vreemdeling een potentiële inbreuk op die voorspelbare orde. De angst voor de vreemdeling is dan ook een klassieke angst. Lange tijd werd die angst in Nederland bezworen met het ideaal van de multiculturele samenleving. Zolang autochtone Nederlanders de nieuwkomers maar tolerant tegemoet zouden treden, zou de maatschappelijke vrede bewaard blijven.
    Wie in dit model geloofde, was niet zo bang voor moslims of Marokkaanse boefjes. Incidenten moesten vooral niet worden opgeblazen, zo werd gezegd. Integratie was een kwestie van tijd. Hoewel de multiculturele leer officieel alle culturen gelijkwaardig verklaarde, geloofden de meeste multiculturalisten stilzwijgend in vooruitgang en modernisering. Op den duur zouden Turken en Marokkanen net zo westers en seculier worden als de autochtone Nederlanders.
    Bovendien werd de angst voor de vreemdeling overvleugeld door de angst voor racisme. Niet de moslim was gevaarlijk, maar de potentieel gewelddadige houding van de autochtonen. Nooit meer Auschwitz. In 1993 stuurden 1,2 miljoen Nederlanders een ‘ik ben woedend’-briefkaartje naar Duitsland, omdat in Solingen een Turks gezin om het leven was gekomen nadat hun huis in brand was gestoken door neonazi’s.
    Op 11 september 2001 werd het geloof in de multiculturele bezweringsformule onderuit gehaald. Sommige moslims wilden helemaal niet westers worden, en lieten dat met geweld weten. Sindsdien ziet de wereld er een stuk angstaanjagender uit. Schokkende gebeurtenissen worden niet meer beschouwd als incidenten, maar als het zoveelste teken van verloedering en dreigende ondergang, door sommigen zelfs als voorbode van een burgeroorlog tussen moslims en niet-moslims.    ...

Red.:   De rest van het artikel bevat de bekende prietpraat om de kwalificatie te rechtvaardigen. Hier hebben we dus twee "daders": Job Cohen en journalist/historicus Peter Giesen.
   Voor de laatste is "angst" min of meer een specialiteit - hij publiceert er regelmatig over in de Volkskrant en erbuiten (bijvoorbeeld ook de Volkskrant, 20-06-2009):

Uit: De Volkskrant, 22-10-2008, column door Evelien Tonkens

Bang Nederland

Een bekrompen, provinciaal, xenofoob en nationalistisch land zijn we geworden. ... Aldus het gister verschenen boek Het bange Nederland van wetenschappers Ewald Engelen, Ido de Haan en Jan Willem Duyvendak ...
    Het volk is niet bang, maar wordt bang gemaakt door de elite, betogen ze. Mensen als Scheffer, Marijnissen, Verdonk en Wilders praten ons angst aan voor etnische minderheden, terrorisme en globalisering. In de hoop daarmee hun eigen positie als culturele voorhoede te herstellen. Ze zoeken een nieuwe roeping in ‘een agressieve identificatie met de nationale identiteit en hardhandige assimilatie van nieuwkomers en andersdenkenden’ (p.86).
    Een verwijt dat je de verkeerde motieven hebt, valt echter nooit te weerleggen. Scheffer en Marijnissen kunnen onmogelijk bewijzen dat zij oprecht bezorgd zijn. De enige zinnige discussie betreft hun argumenten en voorstellen.   ...
    Wie stelt dat Nederland bang is, is toch niet meteen aan het stoken in een gelukkige natie? Angst komt en gaat in golven, aldus Peter Giesen in Land van Lafaards (2007). ... Hoe kunnen we elkaar nog aanspreken als taal en tradities sterk verschillen?


Red.:   Naast Peter Giesen dus hier ook nog Evelien Tonkens, en nog drie hoogleraren van wie we hier ook een citaatje hebben:

Uit: De Volkskrant, 28-10-2008, door Jan Willem Duyvendak, Ewald Engelen, en Ido de Haan.

Elite maakt de mensen bang

Nederland wordt bang gemaakt door een benauwde elite, die zich ten onrechte opwerpt als stem van het volk, betogen Jan Willem Duyvendak e.a.

Tussentitel: Principe van de canon leidt tot verkleutering van nieuwkomers

Afgelopen week ... ons pamflet Het bange Nederland. Daarin betogen wij dat het openbare debat in de greep is van angst voor invloeden van buiten en verlies van nationale eigenheid. ...

Red.:    Nou, dat is wel genoeg mensen aangevoerd die signaleren dat men vindt dat Nederland bang is. En uit deze verhalen is eigenlijk ook wel duidelijk dat men welangst schrijft,maar eigenlijk xenofobie bedoelt. Die blanke Nederlanders die weinig of niets in immigranten zien, zijn xenofoben. Toen de Zwitsers met 57 procent voor een minarettenstop stemden, verzuchte minister van Binnenlandse Zaken Guusje ter Horst: "Maar goed dat wij geen referendum hebben". Waarachter je zonder aarzelen kan denken: "Want Nederland zit ook vol met culturele angsthazen en xenofoben".
   Het bangst zijn natuurlijk de aanhangers van de PVV. Vinden de vaste multiculti journalisten van de Volkskrant Janny Groen en Annieke Kranenberg, in een bericht naar aanleiding van het besluit om Geert Wilders te gaan vervolgen, mede door de inspanningen van advocaat Gerard Spong. Ze hebben er een aantal opgezocht:

Uit: De Volkskrant, 21-02-2009, door Janny Groen en Annieke Kranenberg

Wilders heeft een angstige achterban

Wie zijn de potentiële Wilders-stemmers, die zich in deze tijden van crisis opwinden over de vrije meningsuiting en hun vertrouwen geven aan een politicus die door velen voor racist wordt uitgemaakt? Een zoektocht.

Als Arthur Spaan (61) alleen op straat loopt, durft hij ‘de buitenlanders’ wel aan te spreken op hun gedrag. Marokkaanse jochies die vanuit een flat vuurpijltjes op hem afschieten. Zigeuners die hun vuilnis op straat mieteren. En tegenwoordig ook Roemenen en Bulgaren die brutaal hun auto’s op het voetpad parkeren.   ...
    Hoewel Spaan nog geen overtuigd PVV-stemmer is, maakt hij zich grote zorgen over de oprukkende islam en de beknotting van de vrijheid van meningsuiting. Zozeer zelfs dat hij advocaat Gerard Spong een e-mailtje stuurde, nadat het gerechtshof in Amsterdam eind januari had beslist dat Wilders moet worden vervolgd wegens zijn anti-islamitische uitlatingen. Spong, openlijk homoseksueel, zette zich in voor die vervolging.   ...

Red.:    Al vele malen was het in de redactie opgekomen om enig bijtend commentaar te leveren op deze sociologische terreur, maar het was er niet van gekomen. Dat commentaar is nu in nettere bewoordingen geformuleerd door filosofe Marjolijn Februari:

Uit: De Volkskrant, 16-01-2010, column door Marjolijn Februari

 Grote woorden treffen geen doel

Tussentitel: Met abstract commentaar los je de problemen niet op

...  los je met abstract commentaar de problemen niet op, je verandert alleen de tijdelijke stemming, en meestal niet ten goede.
    Een keerpunt voor mij was het commentaar dan ik aan het begin van het nieuwe jaar las over de angsten van burgers. In de NRC stond een stuk over onderzoek te Sassenheim. In de jaren vijftig waren Sassenheimers geënquêteerd naar hun leven en welbevinden. ‘Drie van de vier mensen waren bang voor de Russen en voor een nieuwe wereldoorlog, maar dat zeiden ze pas als de enquêteurs ernaar vroegen.’
    In een nieuwe, recente enquête waren weer andere angsten gevonden: ‘Angst voor Marokkanen, voor moslims in het algemeen. Maar net als in de jaren vijftig: niemand begint er uit zichzelf over.’ Toen ik dit las, dacht ik dat alle alarmbellen toch hadden moeten afgaan bij onderzoekers die steeds alleen angsten vinden die ze zelf eerst moeten benoemen.
    Bovendien bleek de vastgestelde ‘angst’ voor Marokkanen bij nader inzien te bestaan uit boosheid over bedreigingen en berovingen; een andere emotie, lijkt me, dan angst voor verre en onbekende Russen. Toch luidde de kop: ‘Vroeger bang voor Russen, nu voor Marokkanen’. Er ging een suggestie van uit die er vooral was ingestopt door de duiders.  ...

Red.:   De componenten van angst en xenofobie die gestopt worden in het terechte bezwaar van grote delen van de bevolking tegen de gevolgen van allochtone immigratie , is niets minder dan smerige stemmingmakerij, gebruikmakende van Orwelliaanse methodieken . En dat alles ter ondersteuning van het klassenbelang, dat voor vrije migratie is .
    Een fraai voorbeeld van het misbruik van de "angst" - de kop is al voldoende voor het hier relevante punt, maar er zijn wat stukken meegnomen om te illustreren voor welk doek het gebruik van de term bedoeld is:

Uit: De Volkskrant, 06-03-2010, door Petra Stienen, als diplomaat meer dan tien jaar werkzame geweest in de Arabische wereld, en schreef hierover het boek Dromen van een Arabische lente.

Essay | Bange blanke mannen

Baas over eigen hoofd

Emancipatie van alle vrouwen in Nederland staat vandaag centraal op het Women Inc.-festival in Amsterdam. Een grote groep blanke mannen denkt bij ‘emancipatie’ vooral aan zielige, onderdrukte moslimvrouwtjes die nodig bevrijd moeten worden. Alleen: zitten die vrouwen daar wel op te wachten?

Tussentitel: PVV gebruikt hoofddoek als schaamlap voor een totaal leeg programma

Het is hartverwarmend hoe in Nederland een groep blanke mannen zich met ziel en zaligheid lijkt in te zetten voor de emancipatie van de moslimvrouw. Wilders en andere betrokken PVV-mannen zoals Fritsma en De Roon maken zich sterk om die moslima’s van het juk van hun hoofddoek te bevrijden. Echte integratie van moslims kan alleen lukken als deze vrouwen zich loswrikken van de dwang van hun gewelddadige echtgenoten en hun agressieve broers. Los van hun achtergrond en religie zullen ze zich dan eindelijk bevrijd voelen in onze open, hartelijke samenleving.

Red.:   Een stropop: de PVV en haar aanhangers zijn niet zozeer voor de emancipatie van de moslima's, maar voor het tegenhouden van de islam. Emancipatie van moslima's is een bijproduct.

Weer een stropop: het gaat niet om de hoofddoeken maar om de islam, die oorzaak is van de sociale achterstand, welke sociale achterstand de oorzaak is van risicojongeren, overlast en jeugdwerkloosheid

Herhaling.

Herhaling.

De verwisselingstruc: het is niet de 'iedereen', dat wil zeggen: de Nederlandse burger, die voorbij moet gaan aan het wij-zij denken, maar degene die wij-zij symbolen rondparaderen, waaronder hoofddoeken. Hoe kom je voorbij dat wij-zij denken: door die hoofddoek af te doen.

Een voorbeeld van de verderfelijke werking van de islam: breng je iets ter sprake, worden ze nog fanatieker.

En tot slot nog zo'n truc die ook een keiharde leugen is: mensen die de 'kleur van religie' aannemen doen dat vanuit het tegengestelde doel van het "waarderen van individualiteit", namelijk de waardering van het behoren tot een groep met gezamenlijke rituelen en gedachten. Met voor de islam als ultiem bewijs de naam: " islam' betekent "onderwerping".
    Die Petra Stienen gebruikt de uitdrukking 'Bange blanke mannen' voor in stinkende Orwelliaanse propaganda verpakte leugens.
 

Naar Allochtonen problematiek , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .