WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Multiculturalisme: cultuurverraad door Beatrix

 .2009
 


De Volkskrant
, 21-02-2011, van verslaggever RAOUL DU PRÉ

Kamer vraagt Rutte uitleg over 'censuur' in kerstrede Beatrix

Volgens theoloog Huub Oosterhuis heeft premier Rutte de kersttoespraak van
de koningin ‘zwaar gecensureerd’ om de PVV niet voor het hoofd te stoten.


Tussentitel: Beatrix is onze geestverwant als het gaat om de beschaving

Minister-president Rutte moet aan de Tweede Kamer uitleggen wat zijn bemoeienis is geweest met de kersttoespraak van koningin Beatrix in december 2010. De bekende theoloog Huub Oosterhuis, vriend van de koninklijke familie, suggereerde zaterdag dat Beatrix' toespraak in december 'zwaar gecensureerd' werd. Rutte zou 'allerlei dingen' hebben geschrapt omdat Wilders' PVV het er anders niet mee eens zou zijn. GroenLinks, SP en PvdA eisen opheldering.
Oosterhuis deed zijn uitlatingen zaterdag in het EO-programma Blauw Bloed. Hij werd geïnterviewd toen hij eerder deze maand samen met Beatrix het multireligieus en cultureel centrum De Nieuwe Liefde opende in Amsterdam. Oosterhuis stelt dat Beatrix in haar kersttoespraak de rem erop moest houden. 'Ik heb dit jaar gemerkt, toen ik haar hoorde, dat ze zwaar gecensureerd wordt. En dat is ook zo. Zij heeft allerlei dingen niet kunnen zeggen die ze wel wilde zeggen. Omdat de PVV het er niet mee eens zou zijn.'

Oosterhuis noemt Beatrix 'iemand die onze geestverwant is als het gaat om bezorgdheid, de beschaving, over solidariteit, wederzijds respect en tolerantie'. Daarom is hij een liefhebber van haar toespraken. 'Daar gaan haar toespraken over. Dat wordt met argusogen gevolgd door dit kabinet, en de PVV met name.'

In een verklaring die hij zondagavond uitgaf om zijn uitlatingen te verduidelijken, beklemtoont de predikant dat Beatrix niet zelf tegen hem heeft gezegd of gesuggereerd dat Rutte in haar tekst heeft geschrapt. Het is zijn eigen indruk nadat het hem was opgevallen dat de koningin in haar toespraak van 2010 minder uitgesproken was dan in 2007.

'Het is mijn persoonlijke interpretatie en beleving. Ik denk dat ik daarin niet alleen sta. (...) De oproep tot verdraagzaamheid en solidariteit uit de kersttoespraak van 2007 was voor Geert Wilders aanleiding de koningin 'als een haas uit de regering' te willen zetten. Dat dezelfde Geert Wilders zich al jaren ongecensureerd het recht toe-eigent een miljoen Nederlandse moslims te beledigen en te provoceren, vind ik beschamend en onverdraaglijk.'

Alle publieke uitingen van de koningin vallen onder de ministeriële verantwoordelijkheid: de premier is verantwoordelijk voor alles wat het staatshoofd zegt en doet. Zij is zelf onschendbaar. Binnen deze verantwoordelijkheid zijn er wel gradaties. De Troonrede op Prinsjesdag wordt door de premier geschreven en slechts voorgelezen door de koningin. Haar kersttoespraak is persoonlijker van aard. Die schrijft ze zelf, maar ze moet de tekst wel altijd voorleggen aan de premier, die bepaalt of het door de beugel kan.

Lange tijd stond de kersttoespraak te boek als een goedbedoelde, maar vrijblijvende overpeinzing. De afgelopen jaren echter groeide de toespraak uit tot een fenomeen voor de politieke fijnproever. Juist nu een groeiend deel van de Tweede Kamer vindt dat koningin Beatrix zich eigenlijk helemaal niet meer met de politiek moet bemoeien, lijkt het staatshoofd met Kerst de grenzen van haar speelruimte op te zoeken.

Haar toespraak in december 2010 werd door velen geïnterpreteerd als een politiek signaal en een aanval op Wilders' confrontatiepolitiek. Dat was in 2007 ook al het geval. Toen pleitte zij voor 'gemeenschapszin en tolerantie' en volgde een waarschuwing voor 'verscherping van tegenstellingen en verharde verhoudingen'. Wilders vatte het op als een belediging.

Dit jaar waarschuwde Beatrix voor 'het gevaar dat verschillen worden uitvergroot' en 'muren van tegenstellingen worden opgetrokken'. Weer toonde Wilders zich onaangenaam getroffen.

Met zijn uitlatingen bevestigt Oosterhuis eens te meer de moeizame verhouding van Beatrix en haar entourage met het door Wilders gedoogde kabinet-Rutte. Die verhouding staat al onder druk sinds de formatie. De politieke leiders Rutte, Verhagen en Wilders onttrokken zich enkele keren aan de regie van het staatshoofd en haar vaste adviseurs. De partijen kregen de indruk dat vanuit het paleis pogingen werden ondernomen om de vorming van hun kabinet te dwarsbomen. Daarop trokken zij zelf de regie naar zich toe.

De Rijksvoorlichtingsdienst, die het woord voert voor zowel de premier als de koningin, weigerde in het weekeinde commentaar. PVV-leider Wilders ontkent dat hij zich persoonlijk met de toespraak heeft bemoeid: 'De minister-president is verantwoordelijk voor hetgeen de koningin zegt. Ik ga daar gelukkig niet over en daar ben ik erg blij om.'

GroenLinks-fractievoorzitter Jolande Sap kondigde zaterdag meteen aan dat zij van de minister-president een brief wil met uitleg. SP-leider Roemer volgde zondag. Andere Kamerleden, zoals ChristenUnie-voorman André Rouvoet, geven Sap en Roemer weinig kans. Hij spreekt van een 'bizar' debat: 'De minister-president is altijd verantwoordelijk. Dat is geen censureren.' Oosterhuis zaait in zijn ogen verwarring met 'onhandig woordgebruik'.

 


 

De Volkskrant, 21-02-2011, column door Ronald Giphart


.2010

Majesteit

Tussentitel: Majesteit zou wel degelijk partijdige kantjes hebben

Van koningin Wilhelmina was bekend dat ze politieke voorkeuren had. Zo moest ze in de jaren dertig niets hebben van Anton Musserts nationaal-socialistische beweging, die streed voor een smettenvrij vaderland. Ter gelegenheid van haar 35-jarig regeringsjubileum in 1933 sprak de koningin zich tijdens 'een demonstratie van democratische vastberadenheid' in het Olympisch Stadion uit tegen de rechts-extremistische beweging. Wilhelmina liet zich de mond niet snoeren (niet voor niets zou Churchill over haar hebben gezegd dat ze 'de enige man in het Nederlandse kabinet' was).

Ook koningin Juliana zou haar politieke lievelingen hebben gehad. In zijn zeer lezenswaardige boekje De gekroonde republiek (Balans, 2011) stelt historicus Cees Fasseur dat het kabinet-Den Uyl in 1973 op de warme sympathie van 'Majesteit' kon rekenen (en niet van 'de Majesteit' zoals het gangbare, maar volgens Fasseur onjuiste spraakgebruik is). Overigens wilde Majesteit destijds het liefst dat men haar 'mevrouw' noemde.

Net als mevrouw Juliana is ook haar dochter Beatrix er de afgelopen decennia een paar keer van beschuldigd de ene politiek partij te bevoordelen boven de andere. Fasseur stelt echter dat er na onderzoek van die beschuldigingen weinig overblijft. Volgens het oud-Tweede Kamerlid Van der Vlies (SGP) is koningin Beatrix 'vermoedelijk de in onpartijdigheid best geschoolde Nederlander'. Of althans: was. Dit weekend bleek dat Majesteit wel degelijk haar partijdige kantjes zou hebben.

Huub Oosterhuis, theoloog en religieus bijzettafeltje van de familie Oranje-Nassau (nóóit 'familie Van Oranje' zeggen), liet in het EO-programma Blauw Bloed optekenen dat de vorstin 'zwaar gecensureerd wordt in haar kersttoespraak'. Hij zei: 'Ik heb dit jaar gemerkt, toen ik haar hoorde, dat ze zwaar gecensureerd wordt. En dat is ook zo. Zij heeft allerlei dingen niet kunnen zeggen die ze wel wilde zeggen. Omdat de PVV het er niet mee eens zou zijn.' Oosterhuis noemde Majesteit 'iemand die onze geestverwant is als het gaat om bezorgdheid, de beschaving, over solidariteit, wederzijds respect en tolerantie (...) Dat wordt met argusogen gevolgd door dit kabinet, en de PVV met name.'

We kunnen ons er een voorstelling van maken hoe De Grote Geblondeerde Verdediger Van Het Vrije Woord zal hebben gereageerd toen hij met deze uitspraak werd geconfronteerd. De 'rillingen liepen over zijn rug' bij deze 'walgelijke insinuaties' van die 'zieke EO-geesten'. Zijn ze nu 'helemaal knettergek' geworden? Moet Wilders zich werkelijk door een halve buitenlandse de maat laten nemen?

Gemeten naar de normen van de PVV zijn de Oranje-Nassautjes natuurlijk een abjecte familie. Wilhelmina had voorvaderbloed uit vele windstreken, Juliana ook, net als Beatrix en Alexander (die van zijn Duitse pappa niet te hard mocht juichen toen Oranje in 1988 de halve finale won) en Amalia is al helemaal niet smettenvrij. Allemaal kinderen van gelukszoekers die hier op kosten van kromliggende Nederlanders belastinggeld komen opsouperen.

Helaas valt te voorspellen hoe het relletje met Oosterhuis verder zal verlopen. De Rijksvoorlichtingsdienst zal blijven zwijgen, de oppositie zal even blaffen en de godgeleerde zelf zal zijn excuses aanbieden aan zowel Majesteit als de kijkers van Blauw Bloed. Toch hoop ik van ganser harte dat de onthulling Beatrix aan het denken zet, en dat zij van haar komende kerstboodschap een Festen-achtige toespraak maakt, waarbij ze haar aversie tegen haatzaaiende polariserende politici onomwonden zal uitspreken - en zo eindelijk laat zien wie er hier nu eigenlijk Majesteit is. You go, girl!
 

Red.:  Natuurlijk is er niets mis met de grote gebaarde bomgordeldrager


De Volkskrant
, 21-02-2011, tv-recensie door JEAN-PIERRE GEELEN

Liefde

Tussentitel: Lieve Amaliaatje had een heerlijk blauw pakje aan.

'Koningin Beatrix geniet elders in het gebouw van een witte wijn', zei Jeroen Snel, vlak voor het gewraakte gesprekje met Huub Oosterhuis. Zover was het dus al: de kurken hadden al geknald bij de feestelijke opening van De nieuwe liefde, 'centrum voor bezinning, studie en debat'. Reguliere kost op partijtjes als deze - het feest begint pas na het officiële program. Dan wordt het oppassen geblazen met interviews. En toen zei Oosterhuis, vriend van Beatrix, het dus, in Blauw bloed van de EO. Ze werd 'zwaar gecensureerd' in haar kersttoespraken. Door de PVV. 'Daar heeft ze het moeilijk mee.'

Televisie registreerde het feilloos. Vriend Oosterhuis was niet starnakel, niet groggy, niet eens een beetje tipsy, maar helder. Het was dus een doelbewuste actie van de getergde vorstin. Ingestoken kaart.

Niet eens het nieuws, maar het medium was weer eens de boodschap. Blauw bloed, het hondstrouwe doorgeefluik van majesteit zelve, thuisbezorgd door de brave borst Jeroen Snel, die glimmend bericht over de jurkjes van Amalia en de juwelen van Zweedse prinsesjes. Niet voor niets staat het op de vroege zaterdag. Sesamstraat net afgelopen, de kinderen mogen met frisgedouchte koppies en schone pyjamaatjes aan een uurtje langer opblijven. Klaar voor verse sprookjes.

'Ze heeft allerlei dingen niet kunnen zeggen die ze wel wilde zeggen', zei Oosterhuis. Het kwam geen seconde bij de interviewer op te vragen wát ze dan niet mocht zeggen. Nooit geleerd, bij Blauw bloed.

Opvallend: de opening van De nieuwe liefde was vrijdag 11 februari. Het explosieve materiaal haalde de uitzending de volgende dag niet. Toen drong 'de spraakmakende liefde tussen groothertog Henri van Luxemburg en zijn Cubaanse echtgenote Maria Teresa.' Ook lekker.

Jeroen vertrouwde die vreemde vogel van Oosterhuis niet, en is de week daarop per koets naar paleis Huis ten Bosch gesneld om te horen of majesteit dit wel écht behaagde. Pas toen hem niet stampvoetend de deur was gewezen, haalde het gesprek de uitzending.

Anders mocht Snel misschien wel niet bij 'het jaarlijkse fotomoment' van de Oranjes in Lech zijn. Nu sprak hij daar, glunderend in de sneeuw, zoals Meneer de Uil de Fabeltjeskrant voorlas aan zijn kijkbuiskinderen: 'Kóningin Beatrix, príns Willem-Alexander, prínses Máxima, príns Constantijn, prínses Laurentien en de kinderen; ze zijn állemaal van de partij op de jaarlijkse skivakantie.'

Snel mocht een paar vraagjes stellen aan Zijne Koninklijke Hoogheid en diens gemalin. Meer dan duizend kilometer had hij afgelegd, en dit wilde hij weten: 'U kookt toch niet zelf, neem ik aan?' Wel dus, zei Máxima. Snel kraaide: 'U kookt zelf! Wat zoal?' Antwoord bleef uit. Gaat Snel vast nog uitzoeken. Hoewel, de mentale schade in deze sector kan fors zijn. Een styliste toonde de 'absolute must-haves' voor een koninklijke wintersport. Ze had jaren Máxima gekleed. Met hoorbare gevolgen: 'Amaliaatje had een heerlijk blauw pakje aan.' Snel sloot af: 'Ik hoop dat u genoten hebt van al deze prachtige beelden.'

Spoedig volgden Kamervragen van verontruste parlementariërs. Een 101'tje op Teletekst- de ultieme beloning voor een scoopje.

Arme Beatrix. Van haar vrienden moet ze het maar hebben. Eerst ging 'haar' Ruud Lubbers in de fout door te verklappen dat zij de keuze voor Mark Rutte als informateur 'een waagstuk' vond. En nu weer Oosterhuis, 'dierbare vriend' (en ooit lijstduwer van de SP), die zondag al angstig terugkroop in zijn hol. Nog even wennen, die nieuwe liefde.
 

De Volkskrant, 22-02-2011, hoofdredactioneel commentaar, door RAOUL DU PRÉ

De vrienden van Beatrix

De indruk groeit dat de koningin haar mening niet meer voor zich wenst te houden. Dat ondermijnt haar positie.

Wat is er aan de hand met de mannen rond koningin Beatrix? Is het profileringsdrang? Gebruiken zij hun band met haar om hun eigen mening kracht bij te zetten? Of spreken zij wel degelijk namens het staatshoofd? We zullen het waarschijnlijk nooit precies weten. Het geheim van Noordeinde wordt voor weinigen ontsluierd. Zeker is dat Beatrix' vrienden haar positie geen goed doen. Sterker: ze zetten haar reputatie steeds verder onder druk.

Eerst was er informateur Herman Tjeenk Willink, vertrouweling van het eerste uur, die tijdens de formatie liet doorschemeren dat CDA, VVD en PVV wat hem betreft wat al te voortvarend afstevenden op een kabinet. Daarna was er goede vriend Ruud Lubbers, die zijn afkeer openlijk ventileerde. En nu dan intimus Huub Oosterhuis, die klaagt dat Beatrix niet mag zeggen wat ze wil over de PVV. Dat laatste noemt hij 'zware censuur'.

Daarmee slaat hij de plank mis. Het is de grondwettelijke taak van de premier om te beoordelen of hij Beatrix' uitingen voor zijn rekening kan nemen. Het is logisch dat hij een aanval op een coalitiepartner niet accepteert.

Intussen versterkt Oosterhuis wel het beeld van een koningin die haar politieke mening niet meer binnenskamers wenst te houden. Zij en haar vrienden moeten beseffen dat dit een ongewenste ontwikkeling is. Wie koningin van alle Nederlanders wil zijn, dient ver boven de partijen te staan. Niet voor niets groeit in de Kamer het koor van critici die menen dat zij afstand moet doen van al haar politieke invloed. Hoe meer haar vertrouwelingen bijdragen aan de indruk dat zij zich bemoeit met de politiek, hoe harder die roep zal klinken. Met zulke vrienden heeft Beatrix geen vijanden nodig.
 


Naar Cultuur, multiculturalisme, cultuurverraad , Cultuur, multiculturalisme ,  Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .