De Volkskrant, 08-09-2011, door Janny Groen .2010

Reportage | Moslim-pleegkind bij christelijke ouders

Yaaqoeb is nu 'neutraal katholiek'

Tussentitel: Door zijn doop zou Yaaqoeb geen buitenbeentje zijn

Het is de nachtmerrie van elke moslimouder wiens kind in een christelijk pleeggezin wordt ondergebracht: dat het wordt bekeerd. Latifah Odriss (36) uit het Limburgse dorp Belfeld (gemeente Venlo) is het overkomen. In april 2010 werd haar toen 8-jarige zoon Yaaqoeb gedoopt. Tegen haar zin.

Yaaqoeb werd in september 2004 uit huis geplaatst omdat Odriss door een slecht huwelijk en zware astma de zorg niet aankon. Odriss heeft weliswaar een door het pleeggezin opgestelde doopovereenkomst getekend, maar ze werd zwaar onder druk gezet, zegt ze.

Yaaqoebs pleegouders willen weinig kwijt. 'Ik zorg goed voor dat kind en nu krijg ik dit', reageert de pleegmoeder telefonisch. De vraag over het hoe en waarom van de doop, wil ze niet beantwoorden. Was het bekeringsdrang? Of deed ze het om Yaaqoeb niet uit de toon te laten vallen bij zijn katholieke klasgenootjes? De pleegmoeder: 'Ik wil dat niet zeggen.' Ze heeft 'te veel stress'.

Volgens Odriss mocht ze haar zoontje slechts twee uur per maand zien. Al geruime tijd had ze aangedrongen op een ruimere bezoekregeling. De pleegouders wilden daar slechts in tegemoetkomen als zij zou instemmen met een doop. Ze heeft getekend, maar het was 'een wanhoopsdaad'. Odriss: 'Ik wilde hem zo ontzettend graag langer bij me hebben.' Toen ze bij zinnen kwam en zich realiseerde wat ze had gedaan, meldde ze zich geheel overstuur bij haar advocaat Naher Birrou.

Die liet Odriss onmiddellijk met Bureau Jeugdzorg bellen. Hij zette de telefoon op de speaker en luisterde mee. Birrou: 'Jeugdzorg vond het helemaal niet alarmerend. Ze konden zich een doop wel voorstellen. Het moslimjongetje zou dan niet langer een buitenbeentje zijn.'

Volgens de advocaat was Yaaqoeb toen nog niet gedoopt. Hij verwijt Jeugdzorg grove nalatigheid. 'Na zo'n signaal zou je zeggen: roep de partijen bij elkaar. Dat is niet gebeurd. De zondag daarop is hij gedoopt.'

Bureau Jeugdzorg Limburg ontkent op de hoogte te zijn geweest van de afgedwongen overeenkomst tussen moeder en pleegouders. 'Van die deal wisten wij echt niets af', zegt een woordvoerster. 'Zonder onze toestemming had het pleeggezin het kind nooit mogen dopen.'

Volgens de woordvoerster onderneemt Jeugdzorg geen stappen om de doop ongedaan te maken. 'Dat is niet in het belang van het kind, dat al een bak ellende over zich heen heeft gekregen.' De biologische moeder en de pleegouders zijn gesommeerd de religie te laten rusten. Als Yaaqoeb 18 is, moet hij zelf beslissen.

Uit het dossier-Odriss, in het bezit van de Volkskrant, blijkt echter dat Jeugdzorg wel degelijk op de hoogte was van 'hoogoplopende spanningen'. In een brief van 7 mei 2010 staat: 'Onderwerp van strijd is het afgelopen jaar religie geweest. Pleegouders wilden graag dat Yaaqoeb communie zou doen. Moeder wou dat niet vanwege het feit dat zij moslim is.'

Voorlopig blijft Yaaqoeb 'neutraal katholiek' en dat vindt Odriss onverteerbaar. 'Ik weet dat hij daar nog steeds varkensvlees krijgt. De pleegouders zeggen dat ze niet willen omrijden naar een Turkse slager voor halalvlees.' Volgens haar probeert Yaaqoeb ook haar hoofddoek af te rukken, die zij draagt tijdens het bidden. 'Vrouwen met een hoofddoek zijn als monkeys', schreeuwt Yaaqoeb dan.

De jongen blijft nog bij de pleegouders, hoewel Jeugdzorg in de brief van 7 mei 2010 stelt dat deze 'tegenstrijdig en onduidelijk zijn in welke afspraken en beloftes zij gedaan hebben naar moeder. Dat maakt hun rol als pleegouders van Yaaqoeb onbetrouwbaar'.

Advocaat Birrou noemt de passiviteit van Jeugdzorg 'schandalig'. Hij zint op een gerechtelijke procedure om Jeugdzorg te dwingen stappen te zetten de doop ongedaan te maken. Daarnaast zal hij de rechter vragen Odriss het ouderlijke gezag terug te geven, 'zodat Yaaqoeb weer bij zijn moeder kan wonen'. Haar gezinssituatie is volgens Birrou totaal veranderd. 'Zij heeft al bijna drie jaar een stabiele relatie en kan, mogelijk met ambulante begeleiding, de zorg zelf overnemen.'

Odriss heeft haar kind nooit verwaarloosd of mishandeld, zegt Birrou. Jeugdzorg stelde dat ze psychiatrische klachten heeft, maar dat is volgens Birrou onterecht. 'Er is nooit een psychiatrisch rapport over haar uitgebracht.' Odriss' nieuwe partner Peter, die zich voor haar tot de islam heeft bekeerd, zegt dat zij amper nog astma-aanvallen heeft. Binnenkort gaat hij met Odriss samenwonen. Hij wil de zorg voor Yaaqoeb met haar delen. Peter: 'Ik ben 36, ga met Yaaqoeb vissen en voetballen. De pleegouders zijn 64 en 68, die doen dat niet meer.'

Intussen groeit de onrust in de Limburgse moslimgemeenschap door Yaaqoebs doop. De meidenorganisatie Moslima's Actief uit Roermond is op internet een steunactie begonnen. Handtekeningen worden ingezameld en een protestmars wordt voorbereid. Honderden, vaak emotionele reacties, zijn bij binnengekomen. Volgens een woordvoerster bevestigt de zaak-Odriss het negatieve beeld dat bij veel moslimgezinnen bestaat over Jeugdzorg. De wildste verhalen doen de ronde. Bijvoorbeeld dat moslimkinderen 'expres bij kafir (ongelovige) en joodse gezinnen' worden ondergebracht.


Tussenstuk:
Islamitische pleeggezinnen

Hoe vaak moslimkinderen in een christelijk of atheÔstisch pleeggezin worden geplaatst, weet Pleegzorg Nederland niet. Op etniciteit en religie wordt niet geregistreerd. Duidelijk is volgens woordvoerster Janette Reukers wel dat er een nijpend tekort is aan islamitische pleeggezinnen. Dit voorjaar riep de organisatie in het islamitische actualiteitenprogramma De Halve Maan moslimgezinnen met klem op zich te melden.
    Volgens Reukers wordt in eerste instantie, ook bij autochtone kinderen, gezocht naar 'netwerkpleegzorg' (opvang door familie of vrienden). Daar zijn voldoende moslimgezinnen voor te porren. 40 procent van de kinderen kan daar niet terecht. Reukers: 'Bijvoorbeeld moslimkinderen bij wie sprake is van mishandeling of misbruik. Plaatsing in de eigen sociale groep kan dan, door de schaamtecultuur, bedreigend zijn.'
    Kinderen die buiten de eerstelijnsopvang vallen, gaan naar pleegouders die zich hebben aangemeld. 'Daartoe zijn moslims minder geneigd', zegt Reukers. Volgens haar is de drempel te hoog doordat de aanmeldingsroutes te abstract zijn voor die doelgroep.
    Omaima Korz-Noor van de landelijke stichting Promotie Arabische en Turkse vrouwen, werkt al veertien jaar in de pleegzorg. Er zijn volgens haar 'meer dan voldoende' islamitische gezinnen die bereid zijn een kind op te nemen. Het probleem ligt, zoals Reukers al aangeeft, bij de werving. Noor: 'Maar dat wordt al jaren geroepen, er verandert niets.'
    Er wordt vakjargon gebruikt, met rollenspel gewerkt ('onbekend bij de meeste moslims') en nauwelijks gericht geworven (in moskeeŽn of bij Turkse en Marokkaanse buurthuizen en vrouwenverenigingen).


 

IRP   Het is een te hemelschrijende schande. Dit geheel in tegenstelling tot de Nederlanders die moslim worden, en zich storten in het reli-extremisme


Naar Multiculturalisme, cultuurverraad , Multiculturalisme , Allochtonen overzicht  , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]