De Volkskrant, 07-12-2016, column door Derk Jan Eppink .2011

Knoops schendt de gedragscode

Tussentitel: Na racisme-veroordeling werd Vlaams Blok de grootste partij van Vlaanderen

In het huidige anti-establishmentklimaat wint PVV-leider Geert Wilders het strafproces, vooral als hij vrijdag verliest. Het Brexit-referendum, de verkiezing van Trump, de Oostenrijkse presidentsverkiezingen en het Italiaans referendum; de proteststem is in opmars. De drempel daalt zienderogen. Het is onwaarschijnlijk dat deze electorale storm volgend jaar ongemerkt over Nederland trekt. Een proces tegen een anti-establishmentkopstuk, zo leert de ervaring, is daarbij geen remmiddel maar een groeimiddel.

De rechter in het Wilders proces valt niet te beklagen. Een opiniedelict, zeker van een prominent volksvertegenwoordiger, is juridisch ongrijpbaar. De 'minder-minder-uitspraak' is ongepast, maar in hoeverre is deze bestanddeel van 'opruiing'? Paul Cliteur wees erop dat 'minder immigratie via gezinshereniging' reeds regeringsbeleid is. Advocaat Knoops vroeg zich af of rassendiscriminatie betrekking heeft op nationaliteit, zoals de Marokkaanse. Stel de gewraakte uitspraak luidde: 'minder Belgen'. Iedereen zou lachen, inclusief de Belgen. Definitie van opruiing gaat snel om intentie en toon; een wankele basis voor veroordeling. Het is in een democratie onwerkelijk dat het openbaar ministerie zich opwerpt als scheidsrechter van het politieke debat. Dat is de kiezer. Daarom zijn er verkiezingen.

Deze juridische exercitie dreigt brokstukken te veroorzaken. Opinieprocessen tegen politieke kopstukken werken averechts. Twintig jaar geleden was ik politiek redacteur bij de Vlaamse krant De Standaard. Bij de verdeling van partijen splitsten Vlaamse collega's mij het Vlaams Blok in de maag. Dat leverde alleen maar 'miserie' op, zeiden ze. 'Meer iets voor een Hollander'. Eind 1991 brak het Vlaams Blok electoraal door op het thema immigratie, met het zogenoemde 70-puntenplan. Socialistische partijen stimuleerden massa-immigratie in steden als Antwerpen en Brussel. Ze importeerden nieuwe kiezers.

Vlaamse media trokken fel van leer tegen het Vlaams Blok, wat neutrale verslaggeving moeilijk maakte. Ik zat met de heetste aardappel uit de Belgische politiek op mijn bord. Het Vlaams Blok groeide tegen de verdrukking in en haalde enkel overwinningen. Ten einde raad lanceerde het Belgisch openbaar ministerie een strafproces dat in 2004 leidde tot een veroordeling wegens racisme. Gevolg: het Vlaams Blok werd de grootste partij van Vlaanderen. Deze 'zweeppartij' bepaalde de politieke agenda en veel van het 70-puntenplan werd uitgevoerd. In Frankrijk groeide later ook Marine Le Pen uit tot toppoliticus ondanks, of dankzij, politieke processen.

In Antwerpen was de toestand nijpend. Het Vlaams Blok was verreweg het grootst en de overige partijen moesten samen in een coalitie. Dat leidde tot 'politieke Verelendung' met enorme ruzies tussen en binnen coalitiepartijen. Hetzelfde effect als een boer die te veel varkens in een hok opsluit. Ze beginnen aan elkaar te vreten. Nederlandse media kwamen kijken in, wat zij smalend noemden, 'bruin Antwerpen'. Nederland was uiteraard gidsland, als bakermat van tolerantie.

Het effect van het proces tegen Wilders zal niet veel anders zijn dan dat tegen het Vlaams Blok. De breuklijn bij de komende verkiezingen is niet 'links versus rechts' als in 2012, maar 'anti-establishment versus establishment'. Gevestigde partijen zitten rond een vijver waar intussen een visquotum nodig is. Zij groeien niet omdat de beweging 'weg uit het centrum' is en belanden op hun sociologisch minimum.

Aan de factor 'anti-establishment' is geen gebrek: PVV (boos blank), SP (boos links), 50+ (boze babyboomers) en DENK (boze allochtonen). Vooral de PvdA wordt slachtoffer van dit keuzemenu; de 'A' resteert voor Ambtenaren. Het 'establishment' lijkt een rivierenlandschap zonder dijkenstelsel, ten tijde van wassend water. Het proces Wilders verhoogt de waterstand. Hij gaat ongetwijfeld in hoger beroep, ook al wordt hij veroordeeld tot 1 symbolische euro. Wilders houdt de show gaande tot de verkiezingen.

Zo dreigt in Nederland het 'Antwerps scenario'. Gevestigde partijen moeten bijna allemaal in een regeringscoalitie en dan nog is het krap. Een meerderheid van n Kamerzetel is onvoldoende want een parlementslid kan de coalitie opblazen. De Senaat is al sterk versnipperd. Dit resulteert in een krakende coalitie met veel onderling ruzie makende partijen. Aan de zijlijn staan anti-establishment politici en hun zweeppartijen, terwijl in Nederland een verbitterde Kulturkampf woedt over 'eigen identiteit' en opkomende identiteitspolitiek. De polarisatie projecteert zich in zwarte piet als ultiem slachtoffer en de Nederlandse 'witte man' als boeman.

Welke juridische merites der Prozess ook hebben, het politiek resultaat wordt een kafkask Nederland.



Web:
Wat de uitkomst van het proces ook is, Wilders wint
TT:
Opinieprocessen tegen politieke kopstukken werken averechts
Gevestigde partijen zitten rond een vijver waar intussen een visquotum nodig is





Red.:  



Naar Menswetenschappen, regels , Menswetenschappen, huidig , Wetenschap, lijst  , Wetenschap overzicht , of site home

[an error occurred while processing this directive]