De Volkskrant, 26-07-2007, column door Nausicaa Marbe 30 jul.2007

Nederland als kijkdoos(2)

Lastig parkeren voor de overvolle Franse megasupermarkt, maar pal naast een buikige terreinwagen was plaats. Bij terugkomst stak een papiertje onder de linkerruitenwisser: 'U staat niet tussen de lijnen. Heel asociaal. Een landgenoot.' Wie anders? Van Nederland kom je niet zomaar los - al zou ik het willen.
    Deze zomer woon ik er een kwart eeuw. Ergens in die tijd heeft die open samenleving haar waakzaamheid verloren. Ongehinderd kreeg een radicale, gewelddadige islam de kans: niet alleen de haatpredikers, de zelfmoord terrorist of anonymous achter doodsbedreigingen, maar ook de mannen die hun vrouwen opsluiten; de zonen die hun moeders en zusjes mishandelen; de leraren op islamitische scholen die anti-westers opvoeden.
    Allemaal voorbeelden van dezelfde radicale mentaliteit, wars van de ontplooiingskansen die Nederland biedt. Waaruit zulk gedrag precies voortvloeit, cultuur of religie, is van ondergeschikt belang. Wat wrikt is dat daarmee niet te leven valt in een democratie. Zoals eveneens de schaamtecultuur, de claim van slachtofferschap, het geweld tegen afvalligen en homoseksuelen indruisen tegen onze mores - en die van liberalere moslims. Evenmin bevorderlijk voor de vandaag zo geprezen sociale cohesie, is de agressie en assertiviteit waarmee zulke religieuze of culturele aberraties hun intolerante gelijk opeisen.
    Dit multiculturele drama duurt maar voort. Het lijkt onmogelijk het nee tegen integratie door radicalen te bevechten. Makkelijker is het de beschuldigende vinger elders te richten. Vandaar wellicht de in Nederland zo populaire mening dat discriminatie de integratie van moslims verhindert. Drie verwijten weerklinken dan: Nederland is islamofoob; Nederland tolereert geen andersdenkenden; Nederland past zich niet aan de nieuwkomers aan. Stuk voor stuk eenvoudig te weerleggen stellingen.
    De afkeer van de islam is niet meer dan een optelsom van herhaaldelijk opgedane onplezierige ervaringen: er komt te vaak overlast uit die hoek en de tijdbom van het terrorisme uit naam van de islam tikt door.
    De haat die gepreekt wordt namens enigerlei islam overschreeuwt helaas nog steeds de groeiende stroom vrijzinnige geluiden. Een defensieve houding van autochtone Nederlanders is gegrond. Mocht die onverhoopt tot strafbare feiten leiden, dan komt de rechter wel in het geweer.
    Dan de intolerantie jegens andersdenkenden. Met moslims die succesvol integreren, heeft niemand een probleem, hoe anders zij ook zouden denken. Maar radicale en intolerante moslims zijn niet zomaar andersdenkenden. Zij presenteren geen visie op de wereld die naast vele andere kan bestaan, maar een rigide ideologie die zich vaak destructief manifesteert. In een democratie die burgers niet vanwege hun gedachten opsluit, zijn woorden de enige wapens tegen totalitair gedachtegoed. De woordenstrijd was een veilige strijd; er vielen meningen in plaats van doden - tot voor kort. Een democratie moet daarom uit zelfbehoud radicaal gedachtegoed blijven veroordelen.
    Ten laatste: passen we ons wel genoeg aan? Burgers van Nederland, autochtoon of niet, zijn nieuwkomers niets verplicht. De vergelijking van de snelweg waarop invoegers worden weggedrukt, is onjuist. Migranten zijn al ingevoegd, door hun toelating tot Nederland. Maar als ze liever eigen verkeersregels hanteren, kun je ze beter van de weg weren. Veel van de problemen rond moslimmigranten zijn juist ontstaan door een verregaande aanpassing aan hun nogal eens eigenaardige eisen.
    Wellicht wordt het tijd voor wat afstand tussen moslims en niet-moslims. Even vrijaf voor autochtonen van alle integratieproblemen, van rotsvaste denkbeelden die zij niet delen. Geen ijzige kou in de verhoudingen, maar een weldadige loskoppeling van belangen en verantwoordelijkheden: aanpassing is tenslotte de primaire keuze en opgave van de migrant - niemand dwingt hem tot een verblijf in Nederland. De rechtsstaat garandeert eenieder gelijke rechten en dat is meer dan vele migranten van thuis gewend zijn.
    Dat een schare zogeheten weldenkenden autochtonen in het beklaagdenbankje wil dwingen, is dan jammer. Zij die ons vragen zelfs islamitisch fundamentalisme te omarmen als een welkome dosis sociale vitaliteit, zijn de kluts kwijt. Hun afkeer van burgerlijke gezapigheid en hun verlangen naar anarchie is zo groot, dat ze gerust een ontwrichtend sociaal experiment willen riskeren.
    Daartegen nee zeggen houdt geen gebrek aan lef in, maar toont juist gevoel voor verantwoordelijkheid. Burgers, moslims of niet, zijn gebaat bij de beproefde Nederlandse rust. Voor wie dat te min acht, ligt de wereld open.


Terug naar Allochtonendebat, misverstanden , Allochtonen overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]