De Volkskrant, 18-03-2013, column door Aleid Truijens 20 mrt.2013

Beschamend dat Yunus moest onderduiken

Tussentitel: Dat bedreigde mensen in angst zitten en hun belagers niet, is diep treurig

Schattig kereltje, die Yunus. Op een foto, in de wringende handen van zijn biologische moeder, kijkt een baby met donkere kraalogen de fotograaf vol vertrouwen aan. Kort nadat die foto was genomen, werd het jongetje bij zijn moeder weggehaald. Hij was, volgens het Algemeen Dagblad, met een gebroken arm en een opgezwollen hoofd in het ziekenhuis beland en werd daarna in huis genomen door een lesbisch stel.

Het was een spoedplaatsing, zei Mark Bent, vice-voorzitter van Jeugdzorg, in Pauw & Witteman. Yunus was thuis niet veilig. Bent benadrukte dat Yunus, nu negen, al die jaren met liefde is grootgebracht door zijn pleegmoeders. Het ging heel goed met hem. Nu zit hij ergens ondergedoken omdat de moeders worden bedreigd door mensen uit de Turkse gemeenschap.

De biologische moeder riep de hulp in van de Turkse regering om haar kind terug te krijgen. Die hulp werd haar beloofd. In Turkije woedt nu in de media een hetze tegen West-Europese jeugdinstellingen en pleegouders, onder het motto: 'Blijf van onze kinderen af!' Jeugdinstellingen zouden kinderen om het minste of geringste weghalen bij Turkse gezinnen opdat ze in christelijke of homoseksuele gezinnen worden ondergedompeld in kwalijke normen en waarden.

Zo boud durven de Turkse woordvoerders het in onze media niet te stellen. Zowel Aybon Tonca van het Inspraakorgaan Turken, in Nieuwsuur, als advocaat Yasar Özdemir in Pauw & Witteman haastten zich te stellen dat de homoseksualiteit van de pleegouders 'niet het issue' is, maar het verschil in 'culturele achtergrond' tussen het biologische en het pleeggezin. Een 'mismatch' was het.

Tussen de biologische moeder en haar kinderen was de match, voor zover de informatie strekt, al helemaal niet gelukkig. Yunus' broers werden ook al tweemaal door Jeugdzorg met spoed uit huis geplaatst, wegens mishandeling en 'pedagogische onmacht'. Wat een geluk voor Yunus, dat hij een veilig thuis vond.

De pleegmoeders doen hun werk uitstekend. Om Yunus niet van zijn cultuur te laten vervreemden, leren ze Turks en gaan ze in Turkije op vakantie. Het culturele verschil moest dus wel hun geaardheid zijn. Het argument van Tonca, dat Yunus als hij bij zijn biologische moeder terugkomt, daar niet meer kan aarden, is ook onzin. Volgens Bent gaat het bij Yunus om een definitieve plaatsing; hij gaat niet terug.

Moeten islamitische pleegkinderen bij islamitische gezinnen worden geplaatst, gereformeerde bij gereformeerden, joden bij joden, et cetera? Natuurlijk niet. Je mag blij zijn als je mensen vindt die belangeloos voor andermans kind willen zorgen. Jeugdzorg zegt goed te zoeken naar de best passende gezinnen, maar er zijn heel weinig Turkse pleeggezinnen. Misschien is het een goed idee als de Turken die nu zo boos zijn zich aanmelden.

Hoewel? Schreeuwers en dreigers zijn vermoedelijk niet de beste pleegouders. 'Hoe zou jij het vinden als je kind opgroeit in een lesbisch gezin?' vraagt Yunus' moeder huilend op de Turkse tv. Daar heb ik nooit over nagedacht. Dat mijn kind me zou worden afgepakt lijkt me verschrikkelijk, maar mocht ik het ernaar hebben gemaakt, dan zou ik hopen op betere ouders dan ikzelf ben.

Het lijkt me afschuwelijk als mijn kind opgroeit in een gezin, van welke religieuze richting ook, waarin gedreigd wordt met hel en verdoemenis, waar geleerd wordt dat homo's, christenen, joden of islamieten eeuwig moeten branden, of waar de Holocaust wordt ontkend of bewonderd.

Minister Asscher heeft luid en duidelijk laten weten dat hij de bemoeienis van de Turkse regering misplaatst vindt. Ik hoop dat hij en Rutte dat donderdag, als de Turkse premier Erdogan op bezoek komt en boze Turken zullen demonstreren in Rotterdam, nog eens krachtig zullen herhalen.

Het was een beschamende week, waarin Yunus en zijn moeders moesten onderduiken, evenals jeugdwerker Mehmet Sahin, die jodenhaat bij scholieren dapper probeert te bestrijden met Anne Franks Dagboek. Dat deze bedreigde mensen in angst zitten en niet hun belagers, en dat zíj moeten schuilen voor woedende horden is diep treurig.

Voor onze regering het juiste moment om dít duidelijk te maken: wie in Nederland wil wonen onderwerpt zich aan de Nederlandse wet en die stelt dat uitschelden en bedreigen van medeburgers op grond van religie of seksuele voorkeur strafbaar is. Hopelijk kan Yunus gauw weer rustig naar school.




Naar Menswetenschappen, regels , Menswetenschappen, huidig , Wetenschap, lijst  , Wetenschap overzicht , of site home

[an error occurred while processing this directive]