De multiculturalisten willen door gebruik van terminologie als xenofobie en onderbuikgevoelens doen geloven dat de groeiende afstand tussen allochtonen en autochtonen het gevolg van het samengroeperen van de autochtonen. Het tegenovergestelde is het geval  Zoals onder door een kleine selectie uit talloze voorveelden gedemonstreerd:

Uit: Leids Nieuwsblad, 24-04-2009, door Belinda Melsen

Leiden speelt met kleur: Culturen leren elkaar kennen

Jeugd voor één dag de baas

Burgemeester Lenferink bracht zondag goed nieuws naar de speeltuinen van Leiden. Voor een dag waren de kinderen de baas! Alle inwoners van Leiden, groot en klein, in alle kleuren, waren van harte welkom bij vier speeltuinen met als thema 'Leiden speelt met kleur'. Het doel van deze dag was dat verschillende culturen elkaar zouden leren kennen. Niet alleen ontmoeten, maar ook samen een activiteit organiseren.

In Leiden. een stad met veel kinderen. veel verkeer en weinig groen, zijn er zestien speeltuinverenigingen waar kinderen veilig kunnen spelen. Vier verenigingen hadden een kleurrijk programma samengesteld met diverse migrantenorganisaties en ondersteuning van de gemeente Leiden en NUSO Speelrnimte Nederland. Speeltuin De Doorbraak werkte samen met de Nederlands Arabische Stichting (NAS). speeltuin Ons Eiland met stichting Nards.. speeltuin Merendroom sloeg de handen ineen met HTIB Leiden (Turkse vereniging) en speeltuin 't Zonnestraaltje deed dit met Platform Allochtonen Ouders en Stichting Goll Sport.   ...

Red.:   Nederlandse speeltuinverenigingen samen met allochtone allochtonen verenigingen.  De Nederlandse verenigingen hebben een functioneel doel: spelen voor kinderen. De allochtonen verengingen hebben een etnisch doel: het verzamelen van mensen van dezelfde etnie. De Nederlandse verenigingen zijn verenigingen van samenhang, want iedereen kan meedoen - de allochtone verenigingen zijn verenigingen van afscheiding want ze zijn bedoeld voor een enkele etnie.
    Het belangrijke aan dit voorbeeld is dat het van kleine, lokale, schaal is, de schaal waarop het in de praktijk werkt. Want van dit soort voorbeeld is er een vrijwel oneindig aantal.
    De ontmenging in volle werking. Daar helpt geen door Nederlanders georganiseerd feestje aan.
    Een ander feestje geeft nog eens aan hoe groot de ontmenging eigenlijk is:
 

Uit: De Volkskrant, 14-09-2009, door Janny Groen en Annieke Kranenberg

Reportage | Bijna alle moslims vasten of zeggen dat te doen

Met ramadan gaat het roer om

Zien sommige moslimjongeren ramadan vooral als een sociaal ritueel, anderen vinden 'mentale energie' in vasten. De druk om mee te doen is groot.

Fotobijschrift: Turkse jongeren beginnen aan een iftar-maaltijd in Amsterdam. De
                      jongen op de ballustrade roept op het vasten te onderbreken. (Joost van den Broek)

Eerder deze maand had economiestudente Fatma Kose een introductieavond voor haar bijbaan als enquêteur. Vlak voor negen uur openden de islamitische medewerkers zachtjes hun tassen en haalden ze zakjes tevoorschijn. ‘Iedereen deelde spontaan dadels uit toen het tijd was om het vasten te verbreken’, vertelt de 21-jarige Kose vanuit het kantoortje van de multiculturele studentenvereniging SUN in Amsterdam.
    Typisch ramadan, vindt ze dat. ‘Moslims doen dan alles samen. Vasten, eten, bidden en je probeert zo veel mogelijk bij je familie te zijn. Dan realiseer je je extra goed hoe individualistisch de Nederlandse samenleving is.’ Ramadan betekent voor Kose huiselijkheid, rust en dicht bij God staan. Dat houdt in dat ze vaker in de Koran leest, ze religieuze lezingen bezoekt en voor haar studentenvereniging een iftar (avondmaaltijd tijdens ramadan) organiseert met als thema ‘broederschap’.
    Kose herkent zich dan ook niet in het beeld dat Nederlandse moslimjongeren ‘minder aan de islam’ zouden doen. ...
    Tijdens de vastenmaand zitten de moskeeën echter propvol. Ook met jongeren. Uit onderzoek van website Maroc.nl bleek vorig jaar dat liefst 97 procent van de ondervraagde moslimjongeren aangaf mee te doen aan de vastenmaand. ...
    Mohamed el Aissati, voorzitter van Maroc.nl, denkt dat voor veel jongeren de religieuze waarde van ramadan niet voorop staat. Zij gaan mee in een sociaal ritueel, een traditie van ouders en grootouders. ‘Voor een deel is het keeping up appearances’, zegt El Aissati. ‘De sociale druk om mee te doen is bijzonder groot, maar in mijn omgeving zijn de meesten oprecht met ramadan bezig’. Hoe heftig die sociale pressie kan zijn, blijkt volgens hem uit verhalen op Maroc.nl. Zo gaat een bijdrage over een jongen die door zijn vader uit huis werd gezet omdat hij tijdens de ramadan niet naar de moskee wilde.
    Maurits Berger, hoogleraar islam in West-Europa aan de Universiteit Leiden, gelooft er niets van dat Nederlandse moslimjongeren minder gelovig worden. ‘Integendeel. Deze generatie is juist heel bewust met religie bezig, alleen speelt de moskee daarin geen rol.’ Jongeren vinden geen aansluiting bij de moskeebesturen die veelal bestaan uit eerste generatie gastarbeiders. In de moskeeën wordt louter in het Arabisch gepredikt, een taal die ze niet kennen. Jongeren organiseren volgens Berger hun eigen bijeenkomsten.
    Fatma Kose heeft op eigen houtje de diepere betekenis van ramadan ontdekt. ...
    Ook voor Rashida Boukhizou (24) heeft de ramadan met de jaren meer inhoud gekregen. Ze voldoet geenszins aan het clichébeeld van een devote moslima – ze draagt geen hoofddoek, volgt een studie aan de toneelacademie – maar is welbewust met het geloof bezig. ...
    Boukhizou krijgt ‘mentale energie’ van het gevoel dat haar wilskracht wordt aangesproken.

Red.:   Eigenlijk zegt de foto al genoeg: daar is een levend voorbeeld van ontmenging van de de twee componenten: de witte hoofdcomponent leeft zijn eigen leven buiten, de gekleurde mengstof afgescheiden in eigen kluitjes.
    Een voorbeeld van hoe het psychologisch werkt:

Uit: De Volkskrant, 11-11-2009, door Raoul du Pré

Vooral de ouderen zijn bang

Op zoek naar het humeur van het land in de aanloop naar de lokale verkiezingen. Deze week in Blerick (Venlo), dat al op 18 november stemt.

Ferdi Tastan zoekt een bruid. ... En misschien dat het wel goed komt want vorige week belde z’n oom vanuit Turkije. ‘Hij had een leuk meisje gevonden.’ ... Zijn oom staat er niet alleen voor in de zoektocht. ‘Iedereen doet mee – vrienden, kennissen, familie.’
    Ferdi is het goedlachse middelpunt van de Turkse supermarkt Yildirim aan het Hubertusplein, het hart van de Blerickse ‘aandachtswijk’ Hazenkamp. ‘Natúúrlijk wil ik snel trouwen. ...‘Voor m’n 28ste moet het wel gebeurd zijn.’ Mag het ook een meisje uit Nederland wezen? ‘Zeker, dat zou mooi zijn.’ Maar zolang hij die nog niet heeft ontmoet, is het een geruststellend idee dat er ook in Turkije nog een huwelijksmarkt is.
    Maar dat klinkt simpeler dan het tegenwoordig is. En dát is een vlekje op Ferdi’s zonnige humeur. De nieuwe regels voor gezinsvorming ... staan hier in de supermarkt te boek als een verfoeilijk obstakel voor de liefde.
    Een bruid die wil overkomen moet ten minste 21 zijn, een redelijk inkomen hebben en het inburgeringsexamen halen. ‘Allemaal eisen, eisen, eisen’, treurt Ferdi. Vooral die leeftijd zit hem dwars. ‘Waarom 21? Leuke meisjes zijn soms jonger. Waarom geen 18, zoals voor alle Nederlanders?’
    Dat wordt al met al nog een hoop gedoe straks, met een route via België. ‘Dat doet iedereen nu. Even verhuizen naar België, daar trouwen en dan terug naar Nederland. Ach, het is niet anders. Het komt door het politieke klimaat, denk ik. Alles wordt strenger in Nederland. De mensen vertrouwen elkaar niet meer.’   ...

Red.:   Tijd voor een onderbreking. het zit zo: Allochtonen maken massaal misbruik van de regeling voor gezinshereniging,om importbruiden het land binnen te halen, op grond van vaak zeer onprettige motieven, waarbij geld en misbruik een rol spelen. En als sociologisch proces is dat voor Nederland erg duur.
    Dus zijn er regelingen getroffen om dat Nederlandse verlies te beperken. Iets waar deze allochtoon geen boodschap aan heeft: zijn loyaliteit ligt bij zijn liegen familie, groep, etnie, cultuur. Een grove schending van het vertrouwen dat Nederlanders in hem zouden kunnen hebben. Het vertrouwen dat hij loyaal is aan Nederland en het geen schade zal berokkenen.
    Een vertrouwen dat ze al gehele groep massaal schenden, door de Nederlandse regels te ontduiken via een ander land.
    En de schenders van vertrouwen staan nu te klagen dat Nederlanders ze niet vertrouwen. Nogmaals een schending van vertrouwen: dat je mensen op hun woord kan geloven.
    En hoe zit het dan met de reactie van de Nederlanders:

Wat verwonderlijk, hè?
    Maar natuurlijk weet de allochtoon ook wie de schuld is van zijn schending van vertrouwen:

Eerst hoofddoeken gaan dragen, autochtonen de wijk uit pesten, regels ontduiken, en nog een lange lijst van dit soort zaken, en dan klagen dat iemand iets roept over een kopvoddentaks. Je moet maar durven
    Een glashelder voorbeeld hoe de uitscheiding van de twee componenten van het kunstmatig samengebrachte mengsel dat niet mengt werkt. De foto hiernaast uit dit artikel is de zoveelste illustratie van die ontmenging.
    Uit dezelfde serie:

Uit: De Volkskrant, 09-11-2009, door Raoul du Pré

'Ze duwen hier van alles in die huizen'

De Volkskrant onderzoekt het humeur van het land, in de aanloop naar de lokale verkiezingen. Om te beginnen in Blerick (Venlo), dat al op 18 november naar de stembus mag.

Mark Sijmons trekt ze zo uit z’n binnenzak: drie oproepkaarten voor de verkiezingen. ‘Eentje van mij. Twee van een paar vrienden. Ik rij ermee naar Den Haag straks. Hier doet ie niet mee hè, Wilders. Daar wel. Nou, dan gaan we dáár toch gewoon stemmen!’
    De zoektocht naar het humeur van stadsdeel Blerick, voormalig dorp aan de westoever van de Maas, moest vroeg of laat naar Mark Sijmons leiden. Hij zegt het zelf: ‘Iedereen hier weet dat ik op de PVV stem.’ En zonder PVV-stemmer is het humeur van Blerick niet compleet. Een op de drie neigt hier naar Wilders.
    ... Hij woont in de Blerickse wijk Hazenkamp sinds hij er in 1962 werd geboren. Het verschil met vroeger? ‘Toen was het nog gewoon Blerick. Nou is het multicultureel Blerick. Dát is het hele verschil.’
    Vroeger kende Mark iedereen hier. Nu woont naast hem ‘een vrouw uit Iran’. En boven hem ‘ook iets van een buitenlander’. Ze praten nauwelijks met elkaar. Dat vindt Mark zo jammer van de ‘nieuwe Nederlanders’. Het zijn er hem iets te veel. ‘Maar ik ben geen racist hè. Ik vertel gewoon de dingen die ik meemaak.’
    Marks grootste ergernis, die hij deelt met de meeste winkeliers op het plein: de jongens die er dag in dag uit rondhangen, af en aan rijden met hun Golfjes, openlijk in drugs dealen en niet gediend zijn van mensen die er wat van zeggen. Mark: ‘Ik ben al drie keer in mekaar getremd. Je mag geen commentaar hebben hè. De laatste keer had ik vijf gebroken ribben. Piet hebben ze met een fles op z’n kop geslagen. Maar mij krijgen ze niet stil.’   ...

Red.:   Een voorbeeld vanuit een richting die ook wel te verwachten was:

Uit: De Volkskrant, 06-01-2010, van verslaggeefster Anja Sligter

In de Culemborgse wijk Terweijde heerst de staat van beleg. Maar blijft het rustig als de politie straks weg is?

...   Het is rustig in de wijk nadat het in de nieuwjaarsnacht en afgelopen zondag opnieuw mis is gegaan tussen Marokkaanse en Molukse jongeren. Honderd man politie en ME patrouilleren er sindsdien. In de straten waar Molukse gezinnen wonen, heerst de staat van beleg. De Diepenbrockstraat, de afgelopen dagen het voornaamste doelwit, is afgezet met roadblocks. De naburige gemeente Buren vaardigde dinsdag een noodbevel uit voor de toegangswegen naar Culemborg.
    In september ontaardde een ruzie tussen een Molukse en Marokkaanse jongeren in een shoarmatent in een conflict tussen beide groepen. Politie en ME werden ingeschakeld vanwege een dreigende escalatie.
    De burgemeester balanceerde tussen het serieus nemen van de etnische spanningen en ze niet onnodig opblazen. ‘Het gaat om een stelletje rotjochies dat rotzooi heeft geschopt’, zei hij en wees op de feiten: twee beschadigde auto’s.
    Het Marokkaanse PvdA-raadslid Mohamed Amidouche nam daar toen geen genoegen mee. ‘Dat een ordinaire ruzie tussen twee jongens tot zoiets kan leiden, duidt erop dat er met de sociale cohesie iets mis is.’   ...

Red.:   'Gebrek aan samenhang' en 'met de sociale cohesie iets mis'. Dat is precies waar de modellen over gaan.
    Waarom was het wel uit die richting te verwachten:

Uit: De Volkskrant, 05-01-2010, van verslaggeefster Anja Sligter

Zij zijn begonnen, dat staat vast

Elke actie lokt direct een tegenreactie uit in Culemborg.

‘Als zij niks doen, doen wij ook niks. Wij vallen niet als eerste aan. Dat hebben we geleerd van de vorige generatie.’ Karel Kaihatu (39) is een van de weinige Molukkers die zich op straat begeven. Hij moet wel, hij moet werken.
    Hij raapt de beschadigde spiegel van de grond die naast zijn auto ligt. Zondag was het weer raak in de Diepenbrockstraat in Culemborg. Nadat in de vroege ochtend van nieuwjaarsdag een auto met vijf Marokkanen de tuin voor een Moluks huis is binnengereden, gooide zondagavond een groep Marokkanen stenen door de ramen van Molukse gezinnen. Sommigen hebben het over molotovcocktails. Autoruiten en -spiegels moesten het ook ontgelden.
    Het is oog om oog en tand om tand tussen Marokkanen en Molukkers. Elke actie lokt direct een tegenreactie uit. Kaihatu weet zeker dat het de Marokkanen zijn die begonnen en hij weet ook hoe zij er een eind aan kunnen maken. ‘Als zij in staat zijn te erkennen dat ze fout zaten en de schade van oudjaarsnacht betalen, is het zand erover.’   ...
    Waarom juist hier in Terweijde de strijd zo fel oplaait, weet dominee Nan Sahuleka wel. ‘Wij laten ons niet in een hoekje drijven, zoals jullie Nederlanders in Ede, Gouda en Utrecht. Wij laten niet de baas over ons spelen.’

Red.:   En dat was voorspelbaar, want Molukkers waren wel al als zodanig bekend. Wat een voorbeeld is van de situatie dat niet alleen het mengmateriaal, maar ook het basismateriaal het andere actief afstoot. Dan is de menging wel heel moeilijk.
    Van een jaar later de openbare bevestiging van de aard van het probleem:

Uit: De Volkskrant, 27-12-2010, van verslaggeefster Charlotte Huisman

Reportage | Culemborg

Alle potentiële relschoppers zijn gewaarschuwd
...

Tussenstuk:
Veertig aanhoudingen en een noodverordening

In de wijk Terweijde in Culemborg moest in september 2009 de mobiele eenheid groepen Marokkanen en Molukkers uit elkaar houden. Tijdens de vorige jaarwisseling kwam het tot nog hevigere rellen. Auto's gingen in de brand, ruiten werden ingegooid. De politie verrichtte er sinds Oud en Nieuw ruim veertig aanhoudingen. Er was een noodverordening van kracht. Een 22-jarige Marokkaan is veroordeeld voor poging tot doodslag: hij reed tijdens de jaarwisseling in de Molukse Diepenbrockstraat op een voortuin in. Vier Molukkers werden veroordeeld voor hun aandeel in de rellen, waaronder de mishandeling van een Marokkaanse man.

Red.:    En dit zijn de etnische achtergronden:
 

    Twee voorbeelden uit het buitenland:

Uit: De Volkskrant, 29-03-2010, door Philippe Remarque

Washington DC een gespleten metropool

Tussen welvaart en armoede stroomt een rivier

Anacostia en Bethesda, twee werelden in een stad. In Anacostia hebben mensen tralies voor de ramen. In Bethesda gebeurt zelden iets.

Tussentitel: Kevin(16): 'Ben jij wel eens neergeschoten? Ik drie keer. Hier, hier en hier.'

Ze wonen in Washington DC. Beiden zien ze de witte koepel van het Capitool. Maar elkaar zien ze zelden, de bewoners van het rijke Noordwesten en het arme Zuidoosten. ‘Ze komen niet over die brug man, ze zijn gewoon bang’, zegt Marcus, een jongen met een capuchon op, over de blanken uit het Noordwesten. Hij staat met twee vrienden niets te doen op een straathoek in de achterstandswijk Anacostia, aan de overkant van de rivier. ‘Het is hier wild, man.’
    Er zijn er heus die het erop wagen. Zoals Petra van den Boomgaard, een Nederlandse die al jaren in de welvarende randgemeente Bethesda in het Noordwesten woont. Ze geeft uit idealisme les in mensenrechten aan een school in Anacostia. ‘Niemand die ik ken is ooit in die buurt geweest’, zegt ze. ‘Toen ik aan vrienden vertelde dat ik in Anacostia ging lesgeven, grapten ze: rijd er maar niet naar toe in jullie BMW.’ Ze liet zich niet uit het veld slaan en rijdt elke week een uur naar Anacostia High School. Maar ze zet de auto – niet de BMW – wel dicht bij school. ‘Daar heb je dan weer mijn vooroordeel’, lacht ze.
    In haar wijk in het Noordwesten zie je juist weer zelden een zwarte, op de chauffeurs van de schoolbussen en een enkele tuinman na. De zwarte kinderen van Anacostia komen bijna nooit de rivier over. ‘Als ze op schoolreisje naar het Witte Huis of zo gaan, krijg je het gevoel dat ze een vreemd land binnenstappen’, zegt een lerares.    ...
    In het Noordwesten gebeurt zelden iets, ook als je ’s nachts je deur openlaat. Is dit echt de stad die in de toptien van Amerikaanse ‘moordhoofdsteden’ staat? In Anacostia hebben de mensen tralies voor de ramen en wordt ’s avonds geschoten. ‘Waar je een teddybeer aan een boom ziet, is een kind doodgegaan’, zegt Besse, een werkloze schoonmaker voor zijn kleine huisje in het beruchte huisvestingsproject Barry Farm.
    Aan de ene kant van het Washingtonse metronetwerk, in Bethesda, staat Walt Whitman High School, een van de beste van de VS. Er is een gigantische parkeerplaats naast, omdat kinderen in de hoogste klassen hun eigen auto hebben. Aan de andere kant van het netwerk, waar alleen nog zwarte passagiers in de metro zitten, staat Anacostia High School. Bij binnenkomst moet je je tas op een band leggen en door een metaaldetectiepoortje lopen. Zonder wapens is het al lastig genoeg op school.
    Waar de kinderen op Walt Whitman worden klaargestoomd voor wereldberoemde Ivy League-universiteiten, proberen ze in Anacostia vooral de kinderen op school te houden. Slechts iets meer dan de helft haalt het eindexamen. ‘Ze krijgen les voor 15-jarigen, maar zijn op het niveau van 12-jarigen’, zegt geschiedenisleraar John Adams. ‘Ze worden verondersteld te falen. Ze zien niet eens het nut in van onderwijs.’   ...
    Kevin, die met wat vervaarlijk kijkende vrienden rondhangt in het trappenhuis, is net een paar maanden weggeweest. Nu komt hij weer even om arrestatie wegens spijbelen te voorkomen. Op de vraag wat de jongens willen worden, antwoordt een van hen: ‘Ik wil geld verdienen. Ik word straatapotheker.’ Maar als drugsdealer loop je toch kans te worden neergeschoten? Kevin (16): ‘Dat is niet zo erg hoor. Ben jij wel eens neergeschoten? Ik drie keer. Hier, hier en hier.’ Hij wijst de plekken aan.   ...

Red.:   Enzovoort, gaat het artikel nog een tijdje door. Om aan te tonen dat het niet specifiek Amerikaans is:

Uit: DePers.nl, 17-03-2010, door Sanne Rooseboom

Gespleten stad Bradford is immigranten zat

Rechts wonen de witten, links de bruinen

Bij de komende verkiezingen in Groot-Brittannië draait voor de grote partijen werkelijk alles om de economie. Maar veel Britten, autochtoon en allochtoon, willen meer aandacht voor migratie. Zeker in de meest gespleten stad van het land.

In de hoofdstraat van het Noord-Engelse Bradford winkelt iedereen door elkaar. Oude Britten, islamitische Britten, meisjes met veertien lagen make-up en jongens met donkere, plukkerige baarden. Maar volg je de kronkelige straat de linkerheuvel op, dan wordt langzaam iedereen bruin. En volg je de kronkelige straat de rechterheuvel op, dan is iedereen wit. Bradford, onder de rook van Leeds, is een van de meest gesegregeerde plekken van Groot-Brittannië.
    Een op de vijf van de 300.000 inwoners van Bradford is van Aziatische afkomst. Zestien procent is moslim, na Oost-Londen is dit het hoogste percentage moslims van het land. De wijk Manningham wordt Klein Pakistan genoemd, omdat bijna 90 procent van de buurtbewoners daar van origine vandaan komt en in de jaren vijftig en zestig hier neerstreek. Vaak komen ze ook nog uit dezelfde streek: Mirpur, een landelijk gebied in Noord-Pakistan. In 1966 werd een groot deel van het gebied onder water gezet voor de bouw van een enorme dam. Tegelijkertijd hadden de textielfabrieken in Yorkshire mankracht nodig, en zo ontstond Klein Pakistan. In Manningham verkopen de kledingwinkels sari’s, de tweedehands winkel doneert aan Islamic Relief, bovenop de heuvel staat een glimmende moskee waar mannen met witte baarden in en uit wandelen.
    Anders dan in de meeste delen van Pakistan zie je hier veel vrouwen in zwarte sluiers en boerka’s, meestal met een onmisbaar noordelijk accent in hun Engels; Brits moslimradicalisme. In 1989 waren het duizend boze moslimmannen uit Bradford die Salman Rushdies’ Duivelsverzen verbrandden. In 1995 en 2001 braken er rellen uit tussen Aziatische en blanke inwoners van de stad.
    Nu is het rustig, maar gezellig mixen doet niemand. ‘Ik heb alleen moslimvrienden’, zegt computerprogrammeur Shada (24). ‘Ik ben in Bradford geboren, maar er zaten bijna alleen Pakistanen in de klas, plus een paar Bangladeshi.’ De 70-jarige mevrouw Radcliffe is als een van de weinige Jamaicanen over in de wijk. ‘De blanke en zwarte buurtbewoners zijn weggetrokken, veel jongeren gaan naar Liverpool of Londen om werk te zoeken. Wat overblijft is Klein Pakistan.’ Ze voelt zich redelijk veilig op straat, maar vindt de situatie verre van ideaal. ‘Elke paar jaar zijn er rellen tussen bevolkingsgroepen en er lijken steeds meer burka’s bij te komen.’
    Verderop staat de 64-jarige Rahman bij de bushalte. ‘Toen ik hier kwam in 1963 was er te veel werk’, vertelt hij in gebrekkig Engels. ‘We maakten dagen van veertien uur. Maar nu is er te weinig werk. Onze jongens hangen rond, dat is niet goed. En er zijn nieuwe migranten die werk zoeken.’ Hij wijst op de winkel aan de overkant; een Poolse delicatessenzaak. De nieuwe generatie migranten, uit Oost-Europa maar ook uit Afrika, Afghanistan en Pakistan, kan niet op veel solidariteit rekenen onder de allochtone inwoners van Bradford. ‘Er is al te weinig van alles, er moeten hier niet meer mensen bijkomen’, aldus Rahman. ‘De wachtlijst voor gezondheidszorg is lang genoeg.’ Bovendien spreken de Polen geen Engels, wat communicatie onmogelijk maakt. ‘Ik spreek ook meestal geen Engels’, zegt Rahman met een verontschuldigende schouderbeweging. ‘Dat is Bradford, iedereen spreekt zijn eigen taal en heeft eigen cafés en winkels.’    ...

Red.:   Weer een mooi plaatje:

Uit: Volkskrant.nl, 30-03-2010, ANP.

Geldkraan dicht voor Islamitisch College

Fotobijschrift: Ingang van het Islamitisch College (ICA) in Amsterdam.

Het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) stopt definitief met het bekostigen van het Islamitisch College Amsterdam (ICA). ...

Red.:   Maar het meest schokkend zijn de bewegende beelden uit de bijbehorende NOVA reportage (30-03-2010) - let op de leerlingen die uitleggen waarom ze op die school zitten: ter versterking van de niet-Nederlandse identiteit.
    Een bericht over één van de ontmengde gebieden:

Uit: De Volkskrant, 07-05-2010, van verslaggeefster Charlotte Huisman

'Stop pamperen van achterstand'

Allochtone vrouwen in achterstandswijken als Kanaleneiland kunnen beter aan een baan worden geholpen door het welzijnswerk, dan dat ze opvoedingsondersteuning krijgen. ...
    Dat is nodig, want alleen met een dergelijk rigoureuze omslag kunnen de bewoners van zogeheten Vogelaarwijken een tree omhoog komen op de maatschappelijke ladder. Met de huidige wijkenaanpak worden namelijk onvoldoende resultaten bereikt.
    Dit betoogt directeur Heinz Schiller van Doenja, de welzijnsstichting van de Utrechtse Vogelaarwijk Kanaleneiland, in zijn boek De kunst van het stijgen - Over sociale mobiliteit en welzijnswerk dat er toe doet.
    Hij schreef het boek vanwege de discussie die ontstond na een interview met hem in de Volkskrant van mei vorig jaar. Daarin betoogde Schiller dat het welzijnswerk en andere hulpverleners al decennialang hun ‘stinkende best’ doen in wijken als Kanaleneiland. De bewoners blijven echter met dezelfde achterstanden kampen, ondanks de miljoenen die er in projecten werden geïnvesteerd. Volgens Schiller doen ze de verkeerde dingen, ‘die niet helpen om de negatieve spiraal van armoede, laaggeletterdheid, werkloosheid en negativisme te doorbreken’.   ...
    In Kanaleneiland gaat ongeveer 90 procent van de voornamelijk Marokkaanse leerlingen na de basisschool naar het vmbo. ...
    Het verbaast Schiller dat in de discussie over zwarte scholen vaak wordt gesteld dat de school een afspiegeling moet zijn van de buurt. In Kanaleneiland-Noord, waar nauwelijks witte kinderen wonen, ...
    In Kanaleneiland zijn veel ongeletterde importbruiden, waardoor telkens een nieuwe generatie met een achterstand op de basisschool komt, constateert Schiller. Hij denkt dat ‘juist het hardnekkig omzichtig benaderen van allochtonen in achterstandswijken ervoor zorgt dat fundamentele veranderingen uitblijven’. ...

Red.:    Er bestaat geen "Marokkaanse gemeenschap", wordt er onmiddellijk geroepen als er stront aan de knikker is. Maar zodra het over welke willekeurige andere zaak gaat, blijkt die Marokkaanse gemeenschap een vitaal leven te leiden:

Uit: De Volkskrant, 19-06-2010, van verslaggever Jaap Stam

'Val Marcouch was machtsgreep'

Eind vorig jaar werd Achmed Baâdoud leider van de PvdA in het Amsterdamsestadsdeel Nieuw-West. Na een strijd vol intimidatie en laster, blijkt nu.

Tussentitel: Jongeren werden opgehitst met het gerucht dat Marcouch homo en pro-Israël is

De val van Ahmed Marcouch als politiek leider van de Amsterdamse PvdA-afdeling Nieuw-West, eind vorig jaar, is zorgvuldig voorbereid door het kamp van zijn tegenstrever, Achmed Baâdoud. Nieuwe leden zijn geronseld om Baâdoud te kiezen als lijsttrekker voor de stadsdeelraadverkiezingen, en op de avond waarop de lijsttrekker werd gekozen, zijn leden geïntimideerd.
    Dat zeggen ingewijden in de Marokkaanse gemeenschap in Nieuw-West. ...
    Baâdoud-aanhangers keken mee over de schouder van Marcouch-stemmers, aldus enkele aanwezigen. ‘Vooral overlopers roerden zich, mensen die vier jaar geleden Marcouch stemden, ontpopten zich als felle tegenstanders. Ze drongen erop aan Baâdoud te kiezen.’
    Een ander: ‘Ik zag jongens die niet politiek actief zijn, sterker nog, die politiek verafschuwen. Die zijn van de straat geplukt om te intimideren. Ze waren vijandig en zeiden dat ze Marcouch haten. Drie mensen hebben mij onder druk gezet om op Baâdoud te stemmen.’  ...
    Jongeren werden opgehitst met het praatje dat Marcouch een homo is die heult met de autochtone Nederlanders en pro-Israël is, aldus een lid van de Marokkaanse gemeenschap.
    Er is van alles geprobeerd om Marcouch buiten gevecht te stellen, zeggen ingewijden in de Marokkaanse gemeenschap van Nieuw-West en leden van de PvdA. ...

Red.:   Het is "Marokkaanse gemeenschap" voor en "Marokkaanse gemeenschap" na. Waarmee het bestaan ervan onweerlegbaar bewezen is.
     Nog zo'n gemeenschap:

Uit: De Volkskrant, 28-06-2010, van verslaggever Jaap Stam

God laat de Ghanese ster stralen

Ghanezen bekijken Ghana - Verenigde Staten in een zaaltje in Amsterdam-Zuidoost, waar het tv-beeld is geprojecteerd op een laken aan de muur. God is nooit ver weg.

Het gejoel is oorverdovend. Stoelen kletteren tegen de grond. ‘God is van Ghana, God is van Ghana’, schreeuwt een man. Hij valt op zijn knieën en dankt omstandig de God van Ghana. Twee mannen klimmen op hun stoel en bonzen tegen het plafond. Ghana heeft voor de tweede keer de leiding genomen tegen de Verenigde Staten. ‘Halleluja, Ghana gaat winnen.’
   De man die de hele wedstrijd alle voorvaderen en God in de Ghanese taal Twi heeft aangeroepen en in de verlenging even dreigde weg te vallen, heft de smeekbeden weer aan. De rest roept yeah, waarna een ander de voorzang overneemt. Twee mannen met oranje vuvuzela’s blazen een duet dat verrassend melodieus klinkt. ‘Je moet blij zijn dat je een Ghanees bent’, schreeuwt een man in een uitshirt van Ajax van een paar jaar geleden.
    De zaterdagavond begint lauwtjes in de Kandelaar, een verenigingsgebouw aan de Bijlmerdreef in Amsterdam-Zuidoost. Het is de thuishaven van de Ghanezen, vijftien kerkgenootschappen hebben er onderdak, plus een aantal zelforganisaties en een kinderdagopvang.   ...

Tussenstuk:
Hechte gemeenschap in Amsterdam-Zuidoost

Er wonen naar schatting twintigduizend Ghanezen in Nederland. Van hen woont de helft in Amsterdam, van wie ruim tweederde in Zuidoost. Zij vormen een hechte gemeenschap met allerlei voorzieningen zoals winkels en kerken. Ghanezen staan bekend als hardwerkend en ondernemend. De Ghanese gemeenschap in Zuidoost is een van de grotere in Europa, vandaar dat Zuidoost ook wel 'klein Ghana' wordt genoemd.  ...

Red.:   Weer een stapje verder:

Uit: De Volkskrant, 07-07-2010, van verslaggeefster Romy Muste

Speciale Bijlmer Euro versterkt sociale band

Vanaf donderdag is de Bijlmer Euro een geldig betaalmiddel in Amsterdam Zuid-Oost. Ter versterking van de lokale identiteit.

Een lokaal betaalmiddel creëren dat het economische, culturele en sociale netwerk binnen een buurt versterkt en visualiseert. Dat is het kernidee achter de Bijlmer Euro van de Britse kunstenaar Christian Nold (1976).
    De speciale euro kwam in samenwerking met cultureel platform Imagine IC tot stand. Morgen wordt de Bijlmer Euro geïntroduceerd in een aantal winkelcentra in de Amsterdamse wijk Zuid-Oost.
    Tot en met oktober 2010 kunnen Amsterdammers bij zeventien winkels in deze wijk betalen met de speciale valuta: feitelijk een soort herbruikbare, afneembare tags of chips, die op de bankbiljetten kunnen worden geplakt.  ...

Red.:    Hoe de zaak nu nog een beetje bij elkaar wordt gehouden, blijkt hier:

Uit: De Volkskrant, 21-09-2010, van verslaggever John Wanders

Interview | Paul van Musscher, chef politie Gouda

'Ik voorzie wijken waar de politie alleen nog met geweld in kan'

Bezuinigen op coaches, jongeren- en straathoek–werkers kan leiden tot ‘Franse toestanden’, zegt de Goudse politiechef.

De politie in Gouda waarschuwt voor ‘Franse toestanden’ mocht de bezuinigingsdrift in Den Haag gezinscoaches, jongeren- en straathoekwerkers treffen. Een veiligheidsbeleid dat primair gestoeld is op repressie zal volgens de Goudse districtschef Paul van Musscher averechts uitpakken. ‘Als je alleen repressie loslaat op mensen, krijg je die terug.’
    Gouda telt volgens het Korps Landelijke Politiediensten per hoofd van de bevolking het grootste aantal Marokkaanse verdachten van Nederland. Van Musscher (46) voorziet gettoachtige wijken ‘waar de politie alleen nog met geweld naar binnen kan’ als de investering in preventie en in begeleiding van jonge criminelen afneemt. ‘Ik heb dat in Frankrijk gezien.’
    ‘Ja, er is hier wat aan de hand’, zegt hij over de Marokkanenproblematiek die Gouda de afgelopen jaren meermaals landelijk in het nieuws bracht. Goudse criminelen zijn te vaak van Marokkaanse origine en de recidive onder heen is te hoog. ‘Maar ons integrale veiligheidsbeleid, met de inzet van gezinscoaches, straathoekwerkers en jongerenwerkers, werkt. Wij zijn een voorbeeld voor andere gemeenten.’   ...

Red.:   Met ontzettend veel geld. De stellige verklaringen dat dit beleid werkt, zijn natuurlijk nooit echt onderzocht - de vergelijking met Frankrijk (titel van de webversie: Politiechef Gouda waarschuwt voor 'Franse toestanden') is in dit opzicht niet geldig, omdat het proces in Frankrijk al veel langer aan de gang is (de Franse instroom dateert vanaf de jaren vijftig) - wie weet zijn wij vergelijkenderwijs wel slechter af.
    Het proces schrijdt nog steeds voort:

Uit: De Volkskrant, 24-09-2010, hoofdredactioneel commentaar

Segregatie in zorg

Aparte kliniek geen goed antwoord op ontevreden allochtonen patiënt

In Amsterdam komt een speciale kliniek voor allochtonen. Dat is geen goed idee. Segregatie in de zorg dient te worden vermeden. Gezondheidszorg hoort, net als onderwijs, toegankelijk en kwalitatief op orde te zijn voor alle burgers.
   Het feit dat er behoefte is aan dergelijke kliniek toont echter aan dat niet alle burgers zich thuis voelen in de Nederlandse ziekenhuizen. De Turkse artsen, die het initiatief hebben genomen, signaleren dat Turkse patiënten steeds vaker zorg halen in het land van herkomst omdat zij zich door Nederlandse zorgverleners onbegrepen voelen of slecht bediend.
    Dit negatieve sentiment moet  ...

Red.:   Natuurlijk worden die allochtone patiënten precies hetzelfde behandeld als de niet-allochtone - het zijn de allochtonen die zich afscheiden.
    Valentijnsdag - een aanleiding om de moslims weer eens in het zonnetje te zetten:
   

Uit: De Volkskrant, 14-02-2011, van verslaggeefster Janny Groen

'Een hbo-opleiding, een eigen huis en een Audi Q7'

Met Valentijnsdag op komst, praatten jonge Marokkanen over verre geliefden, 'mekteb' en liefde.

...   Met een knipoog naar Valentijnsdag hield het Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders (SMN) vrijdagavond in Amsterdam de bijeenkomst 'Grenzeloze liefde'. De aankleding is ludiek, met een quiz, prikkelende stellingen en een optreden van cabaretier Samir Fighil, maar de aanleiding is een serieuze.
    SMN wil een op feiten gebaseerde discussie voeren over huwelijksmigratie. ...
    Het Nederlandse beleid wordt strenger. De inburgeringstoets die potentiële partners in het land van herkomst moeten afleggen, wordt per 1 april aangescherpt. Buitenlandse geliefden moeten dan niet alleen kunnen lezen wat er staat, maar ook de implicaties begrijpen.
    In de zaal wordt gefulmineerd tegen het rechtse kabinet dat het liefdesleven van 'vooral moslims' frustreert en steeds meer drempels opwerpt om gezinsvorming te blokkeren. ...

IRP:   Natuurlijk probeert vaste islam-verslaggeefster Janny Groen hier luchtig over te doen, maar natuurlijk is het je reinste culturele geslotenheid en xenofobie - die huwelijksgewoontes van moslims. Kijk maar naar een stuk van de foto bij het artikel hiernaast - daar zie je een duidelijke boodschap: "Ik wil een deugdelijke islamitische man, en zeker niet één van die kafferse Hollandse kaaskoppen".
    Uit dezelfde krant een toelichting bij de weinig luchtige realiteit - let op de achtergrond van de auteurs, die dus de meest positieve grondhouding hebben:

Uit: De Volkskrant, 14-02-2011, ingezonden brief van Gonnie Böhne, mede namens lobbygroepen uit het hele land en Lonneke Sondorp, directeur Stichting Kleurrijke Scholen

Eerst de trendsetters

We leven in een multiculturele samenleving. We willen graag dat onze kinderen opgroeien zonder angst voor mensen uit andere culturen. Als je van jongs af aan samen leeft, leert en speelt, zijn verschillen niet meer eng maar vanzelfsprekend.   ...
    Het is dan ook verbazingwekkend om te lezen dat minister Van Bijsterveldt zegt zich niet meer actief in te zetten voor deze initiatieven (Binnenland, 7 februari).   ...
    We worden als open samenleving geconfronteerd met gesloten groepen. Ons is het contact met ouders en kinderen van Turkse en Marokkaanse afkomst niet altijd meegevallen. Uiteindelijk waren alle teleurstellingen terug te voeren op te weinig onderling begrip. ...

Red.:   Het begrip van (deze) autochtone kant is overduidelijk oneindig. Die enorme tekortkomingen is onderling begrip zijn dus de enorme tekortkomingen in begrip van de moslim-kant. In eufemistische termen verwoord als "het is ons niet altijd meegevallen" ...
    Hoe erg dat 'onderlinge onbegrip' is aangaande de Turken blijkt hier:

Uit: De Volkskrant, 23-02-2011, van verslaggeefster Janny Groen

'Lange arm Turkije' reikt nog ver

De Turks-Nederlandse jongeren leven te geïsoleerd, zeggen pioniers uit de Turkse
gemeenschap. Zij roepen op tot weerbaarheid tegen de bemoeienis van het vaderland.

De Marokkaans-Nederlandse discussieleider Mohamed Mahdi opent de avond licht triomfantelijk. 'Eindelijk gaat het eens niet over Marokkanen', tart hij de zaal vol Turks-Nederlandse ouders en jongeren. Die zijn vorige week in Amsterdam bij de Turkse Arbeidersvereniging in Nederland (HTIB) bijeen gekomen om te praten over 'de bijzonder zorgwekkende positie' van de Turks Nederlandse jeugd.
    Begin januari luidde een tiental Turks-Nederlandse deskundigen in de Volkskrant de noodklok over hun jongeren. Die raken volgens hen in een isolement en keren Nederland in toenemende mate de rug toe. Sinds de publicatie van hun manifest komt het zelfkritische debat in de Turkse gemeenschap voorzichtig van de grond. Her en der worden verhitte debatten gevoerd. Vanavond weer een, georganiseerd door de studentenvereniging Anatolia aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.   ...

Red.:   De Turkse studentenvereniging Anatolia... Het equivalent wat betreft Nederlandse immigranten in Amerika zou zijn dat hun kinderen een Nederlandse studentenvereniging  "Kneuterheide" zouden hebben ... Overigens, waarbij die Nederlandse migrantenkinderen ook allemaal Klaas en Jantien zouden heten ...
    Zeki Arslan een furieus vertegenwoordiger van de Turkse belangen in de media, legt het uit:
 

Wat Zeki Arslan ziet is de de Nederlanders zich daardoor van de Turken en andere immigranten aan het afwenden zijn . Maar het helpt natuurlijk niet:
 

Dit gaat allemaal tezamen ruim over het punt waar ontmenging overgaat in het zijn van een vijfde colonne .
    En, naar bijna iedereen toegeeft, en belangrijke graadmeter van de menging of ontmenging:

Uit: De Volkskrant, 22-11-2011, van verslaggever Haroon Ali

Marokkaan en Turk kiest z'n geliefde het liefst in eigen kring

Tussentitel: Voor zowel Turkse als Marokkaanse jongere is geloof belangrijkste

Verreweg de meeste Marokkanen en Turken in Nederland kiezen voor een partner met dezelfde wortels. Vorig jaar trouwden vier op de vijf met een partner van dezelfde afkomst, blijkt uit cijfers die het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) maandag publiceerde. 'Mixen met autochtone Nederlanders is niet aan de orde', aldus een woordvoerder. 'Je kan haast spreken van een soort verzuiling.'    ...

Red.:    En waarom zou dat nu zo zijn?

Kijk maar naar het volgende:

En het ligt absoluut niet aan de Nederlanders:

Het verschil is dat Turken en Marokkanen een veel grotere groep zijn, en daardoor veel meer op zichzelf gericht. Hetgeen onmiddellijk laat zien dat de oplossing van het integratieprobleem ligt in het terugdringen van het aantal. 
    Kijk eens hoe die ontmenging werkt:

Uit: De Volkskrant, 19-11-2011, door Gerard Reijn

Groenteman en slager zijn snel aan het verdwijnen

Sinds de financiële crisissen kopen de Nederlanders hun voedsel bij de supermarkt. Dat is goedkoper. Gevolg is dat steeds meer winkeliers besluiten ermee op te houden. Ze hebben simpelweg geen klanten meer en moeten toch al zo hard werken.


Red.:   Hoe de Nederlanders zich gedragen. En ...

... hoe de Turken en Marokkanen het doen. Resultaat: ieder hun eigen wereld.

 
Naar Cultuur, vermenging, sociaal vertrouwen , Cultuur, vermenging , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .