De verharding van de Nederlandse maatschappij door de inmenging van familie- en clanculturen is al op vele plaatsen merkbaar, maar geheel volgens het model, het meest zichtbaar op die plaatsen waar de concentratie van deze "korte-afstand"-interacties, dat wil zeggen: allochtonen met hun familie- en clancultuur, het grootst is. Onder een zeldzaam voorbeeld van een min of meer expliciete beschrijving (uit: DePers.nl, 07-12-2009, door Remco Tomesen; origineel hier ) - de twee hoofdaspecten die in het originele artikel  verweven zijn, zijn uit elkaar gehaald - de introductie beschrijft de gebeurtenissen die aanleiding zijn voor het artikel:

Rotterdam | Een heftig jongerenjaar ‘Vrouwen, homo’s en studenten zie je niet meer’ 50 miljoen euro, urban en veel grote feesten moesten van Rotterdam weer een mooie jongerenstad maken. Maar 2009 was geen goed jaar voor de stad met de jongste inwoners van Nederland. Fotobijschrift: Probleemjongeren in Rotterdam Zuid. ‘Ze hebben één ding door:                       eenheid is kracht.’   De Rotterdamse jongeren haalden het nieuws, in 2009. Meer dan de Amsterdamse. Die strijd is gewonnen. Maar de jonge Rotterdammers haalden het nieuws niet op een manier die de gemeente Rotterdam begin dit jaar had gehoopt. Waar de gemeente op had aangestuurd. Vijftig miljoen euro was er klaargelegd, om van Rotterdam in 2009 de eerste Europese Jongeren Hoofdstad te maken. Een daverend succes moest het worden, jongeren uit Rotterdam moesten eens positief in het nieuws komen. Niet de stad van de problemen, maar van de kansen, was het motto.     Het liep anders. Twee keer haalden de jongeren groot het landelijke nieuws, maar niet met het jongerenjaar. Wel op Bevrijdingsdag, toen hooligans uit de stad slaags raakten met een groep Rotterdammers van niet-Nederlandse afkomst. En wel met een strandfeest bij Hoek van Holland dat volledig uit de hand liep door vechtende Rotterdamse hooligans. Een 19-jarige Rotterdammer kwam toen om het leven.     Iets kleiner was het nieuws toen het laatste weekend van november op twee plekken in de stad rellen bij feesten ontstonden: bij het Dream-City-feest van ROC Zadkine in Ahoy, en buiten bij een feest in de Maassilo.   ...     Om goede vibes de stad in te pompen organiseerde YourWorld tientallen feesten en evenementen. Was het sponsor van een nog veel groter aantal (mega)feesten. En daar ontmoetten de goede bedoelingen soms de rellende jongeren. ... YourWorld was ook sponsor van het agressief uit de hand gelopen Dream-City feest van Zadkine. Daar was zelfs een promotieteam aanwezig van YourWorld. ‘Bijna niemand wilde luisteren’, zegt een van de meisjes van het promotieteam dat op dat feest was. De sfeer was al meteen agressief. Vechtpartijen bij de ingang, opstootjes binnen. ...     Volgens Job en Charissa heerst er een groepscultuur in de stad. Job: ‘Hoe groter de groepen, hoe moeilijker het mengt. Die groepen zie je op scholen, op evenementen’. In negen van de tien gevallen gaat het volgens hem om groepen Marokkaanse of Antilliaanse jongeren. ‘Zij opereren steeds meer in grote groepen. Ze hebben één ding door: eenheid is kracht.’   ...

Dat is aspect nummer één: de groepsvorming langs etnische lijnen. Dit zijn in het model de zwarte grafietbolletjes die afsteken tegen het wittere achtergrondmateriaal, het ijzer - zie de verkleinde afbeelding rechts.
   Het gevolg van deze uitscheiding is ook volkomen in analogie met het ijzer-model:

Dat is dus waar het om draait: de inmenging van de etnische korte-afstandsbindingen in langeafstandsbindingen van de westerse cultuur leidt tot een verharding van de maatschappij als geheel.
    Voor het gehele model, zie hier .
    Nog een artikel van van dezelfde journalist:

Uit: DePers.nl, 26-03-2010, door Remco Tomesen

Fuck je Hollandse principes

Leraren, agenten en beveiligers leren op cursus hoe ze om moeten gaan met straatcultuur. Belangrijkste les: laat je Nederlandse normen thuis.

Je bent politieagent, in elkaar gejast door een stel straatjongens, en wordt vervolgens op cursus straatcultuur gestuurd. Om te leren hoe je met die etters om moet gaan. Om te horen dat je meer respect krijgt als je de volgende keer niet met een politiewagen maar met een motor komt. Om te horen dat je, als je een groep ‘jongens van de straat’ benadert, het beste de leider van de groep als eerste een hand kunt geven.
    Frank van Strijen – schrijver van een boek over straatcultuur – heeft zo’n agent op zijn training gehad. De man had zoveel weerstand, zei: de jongeren moeten zich maar aanpassen. Maar ook leraren en jongerenwerkers komen soms gefrustreerd door veel negatieve ervaringen op z’n cursus. Van Strijen begrijpt dat, maar denkt dat het leren omgaan met de cultuur van de straat eigenlijk de enige oplossing is: ‘Het is geen subcultuur, zoals vroeger de gabber. Straatcultuur gaat niet zomaar weer over. Het is een echte cultuur.’    ...
     Een jaar of zeven is-ie er nu zo ongeveer, die moderne straatcultuur, zegt Van Strijen. Eerst in grotestadswijken, maar nu ook in kleine plaatsen. En nee, het zijn niet alleen Marokkaanse jongeren, de cultuur overschrijdt etnische grenzen, is ook doorgedrongen tot blanke jongeren. Kenmerken zijn: een sterk groepsgevoel, een anti-houding tegen de maatschappij, nadruk op masculiniteit (stoer, vechten is cool), en sterke hiërarchie (groepen hebben een of meerdere leiders). Soms ontspoort de straatcultuur in criminaliteit, maar vaák ook niet. Dan is het alleen een ‘way of living’. Hiphop, internet en de smeltkroes van culturen hebben het ontstaan van de straatcultuur beïnvloed.
     Voor leraren of politieagenten is die cultuur een probleem. Zij hebben te maken met jongeren die in een totaal andere wereld leven. Jongeren die hen intimideren, af en toe een wapen de school mee innemen, als gangsters over de gangen lopen. ‘Ook op de bassischool zie je het al’, zegt een deelneemster aan de cursus, die naschoolse activiteiten organiseert. En ook in kleine plaatsjes, zegt een straathoekwerker uit Twente.   ...

Red.:   Het beeld is volkomen duidelijk: de Nederlandse relaxte cultuur op straat verdwijnt. Het wordt overgenomen door de gang-cultuur van de gekleurde volken. Dat autochtone jongeren uit de zwakkere milieus daarin meezinken is logisch: ze  worden op straat gedwongen als ze willen leven en overleven.
     'Soms ontspoort de straatcultuur in criminaliteit, maar vaák ook niet'. natuurlijk, dat is de tussenfase. Je hoeft maar over de grens te kijken war het naar toe gaat: jeugdbendes die gewapende gevechten houden over wie welke straat in welke wijk bezit. Ook hier worden de eerste stappen al gezet:
 

    Natuurlijk is er maar één oplossing om dit proces te stoppen;de meest harde maatregelen, van lijfstraffen voor degene met wapens opzak of tekenen van bendevorming, tot deportatie van de aanvoerders naar de IJsselmeerpolders - het droogleggen van (een deel van) de Markerwaard voor dit doel lijkt een geschikt middel. Hoe het er gaat uitzien als je dit niet doet, staat verderop getoond.
    Sommige mensen beseffen dat:
 

Maar onze geitenwollensokken jongerenonderzoeker wil wat anders:
 

Hiervoor geldt natuurlijk hetzelfde: dit zal in deze fase nog werken, maar later niet meer. Dan is die leider de aas,en zal zich onaantastbaar voelen en gedragen.
    Maar onze jongerenwerker weet precies hoe hij dat proces kan stimuleren:
 

We kunnen het zelf niet duidelijker zeggen: wat hier moet gebeuren, volgens de jongerenwerker, is onze Hollandse egalistische en democratische cultuur opgeven, en vervangen door het groeps- en machtsdenken van de gekleurde culturen .
    Nu de berichten en beelden van wat er gebeurd als je de straatcultuur de vrije hand laat, uit landen elders. Het eerste artikel is geschreven naar aanleiding van een stroom van 17 moorden op tieners het half jaar eraan voorafgaand:

Volkskrant weblog, 25-08-2007, door Ina Dijstelberge (volledig artikel hier )

De grote vraag in de UK: Waarom willen onze kinderen elkaar vermoorden?

Onderstaand artikel is m.i. een adequate analyse van de sociale problemen in de Britse maatschappij. Het is een vervolg op de drie eerdere artikelen die ik hier over geschreven heb. Armoede inde UK, Geweld in the UK, Schulden in de UK.

The real question: why are our children prepared to kill one another?
We need to ask why so many young lives are being cut short by teenagers

By Camila Batmanghelidjh, Founder of Kids Company
Published: The Independent, 25 August 2007

There are two rates for renting a gun on the streets of Britain. If the weapon is returned unused, it can cost £50. If it is fired, the price is £250. That is the cost of shooting someone in the world's fourth richest country. ...

Red.:   Een poosje later kwam er wat meer informatie in het Nederlands vrij, maar natuurlijk niet in de multiculturele Volkskrant:

Uit: Dagblad De Pers, 17-09-2007, door Arjen van der Horst (volledig artikel hier )

Engeland | 'Land staat op springen'

Britse steden vol met jeugdbendes

Kinderen die een kogel in de nek krijgen,jochies van veertien die achter de tralies verdwijnen voor doodslag. De Britse steden hebben in korte tijd uiterst gewelddadige jeugdbendes zien opkomen. 'Dit land staat op ontploffen. Als de regering niks doet, loopt het helemaal uit de hand.'

Tussentitel: Als je toevallig de verkeerde kant op kijkt, loop je, al gevaar
                  Opvangnetwerk van jeugdclubs en jeugdwerkers is verdwenen

Het zijn de grenzen die onzichtbaar zijn voor elke normale Londenaar. De overgang van het ene postcodegebied naar het andere. Maar voor de straatbendes in de Britse hoofdstad is dat geen geheim. Ze weten precies waar die grenzen liggen. Tot op de meter.
    Toen de Man Dem Crew het postcodegebied SE11 in Zuid-Londen binnenwandelde, kon je er gif op innemen dat er herrie zou komen. SE 11, dat was het territorium van de K-Town Crew. Een rivaliserende bende kon zijn domein niet ongestraft binnenlopen.
    Het duurde dan ook niet lang voordat de twee bendes oog in oog met elkaar stonden. Na wat gescheld over en weer riep Adu Sarpong, de leider van de K-Town Crew: 'Wat doen jullie in ons gebied? Dit is jullie wijk niet: Het was het startsein voor een bloederig gevecht waarbij de tieners elkaar met messen, hamers, metalen staven, flessen en een samoeraizwaard te lijf gingen.
    Na afloop bleef Alex Kamondo, een lid van de KTown Crew, zwaargewond op de grond liggen. Uit zijn lichaam stak een keukenmes, dat met zulke kracht in zijn borst was geplant dat het in tweeën was gebroken. Het heft, 20 centimeter lang, was dwars door zijn hart en linkerlong gegaan.
    Kamondo, een vijftienjarige scholier, overleed niet veel later in het ziekenhuis. Adu Sarpong, achttien jaar oud, is dit jaar voor de moord veroordeeld. Hij zit nu een levenslange gevangenisstraf uit.  De dood van Alex Kamondo was geen op zichzelf staand incident. In korte tijd is in alle grote steden in Groot-Brittannië een uiterst gewelddadige bendecultuur ontstaan, compleet met rapmuziek, gang-kleuren en afgebakende territoria. Wat het meeste zorgen baart, is de willekeur van het geweld die de politie als een 'postcodeloterij' bestempelt. ...

Red.:   Voor meer over het "respect"-aspect achter deze houdingen hier .
    De tekenen van de verharding van de maatschappij onder invloed van de allochtone instroom worden steeds duidelijker. Het aantal overvallen neem gestaag toe, de overvallen worden steeds gewelddadiger, de daders steeds jonger, en de afkomst steeds allochtoner. Met bijbehorende verschijnselen op andere niveaus. Het is zo duidelijk aan het worden, dat rabiate multiculturalist Bert Wagendorp het onder ogen moet zien, en er prompt, op  oud-testamentische wijze, volstrekt cynisch van wordt:

Uit: De Volkskrant, 28-12-2010, column door Bert Wagendorp

Culemborg

Tussentitel: Nog eenmaal brulde de welzijnsleeuw

Het wordt spannend, Oud en Nieuw in Culemborg. Ik wil niet dramatisch doen, maar het zou heel goed kunnen dat we daar, in de Diepenbrockstraat in de wijk Terweijde, definitief afscheid zullen nemen van het concept van de maakbare samenleving.
    Dat wil zeggen, van het concept van de maakbare samenleving zoals we dat de afgelopen veertig jaar - zo'n beetje sinds het linkse kabinet Den Uyl (1973-1977) - hebben gehanteerd. Een betere samenleving, niet door dwarsliggers keihard af te ranselen, maar door stimulering, participatie, buurtwerkers, ontmoetingsplekken en inspraakavonden - zulke dingen.
    Die maakbare samenleving was nog gebaseerd op het geloof in de maakbare mens die, mits de overheid maar zorgde voor de juiste voorwaarden, zelf het goede zou nastreven en het verloren paradijs zou terugwinnen.
    Dat het nog lang niet meeviel, werd ons in de daaropvolgende decennia steeds duidelijker, maar we hebben er nooit helemaal afstand van genomen.   ...

Red.:   Inderdaad: in de afgelopen decennia zijn die wijken volgelopen met totaal onmaakbare allochtonen. Eerst even de achtergronden:

Uit: De Volkskrant, 27-12-2010, van verslaggeefster Charlotte Huisman

Reportage | Culemborg

Alle potentiële relschoppers zijn gewaarschuwd
...

Tussenstuk:
Veertig aanhoudingen en een noodverordening

In de wijk Terweijde in Culemborg moest in september 2009 de mobiele eenheid groepen Marokkanen en Molukkers uit elkaar houden. Tijdens de vorige jaarwisseling kwam het tot nog hevigere rellen. Auto's gingen in de brand, ruiten werden ingegooid. De politie verrichtte er sinds Oud en Nieuw ruim veertig aanhoudingen. Er was een noodverordening van kracht. Een 22-jarige Marokkaan is veroordeeld voor poging tot doodslag: hij reed tijdens de jaarwisseling in de Molukse Diepenbrockstraat op een voortuin in. Vier Molukkers werden veroordeeld voor hun aandeel in de rellen, waaronder de mishandeling van een Marokkaanse man.

Red.:    En dan de onmaakbare mentaliteit toegelicht:
 

En hoe onmaakbaar, lezen we hier:
 

Het soort geval dat alleen al op grond hiervan in aanmerking moet komen voor onmiddellijke remigratie richting Marokko. Daar heeft hij vast wel respect voor de gemeente.
     En omdat die al jarenlang geleden noodzakelijke maatregel niet is genomen,zitten we nu met een enorm verhardingsprobleem. Dat erger is gemaakt door suggesties van multiculturalisten over discriminatie:
 

Rabiate leugens, zie hier . Met als resultaat dit:
 

Er gaat echt maar één ding helpen bij dit soort mensen: remigratie. Maar dat is natuurlijk volstrekt onmogelijk, zolang types als Wagedorp hun gif nog in de maatschappij mogen spuiten:
 

De allochtoon met territoriumdrift en een overvallerscarrière in volle bloei is volgens Wagendorp nog best wel een een paar ton investering per persoon waard. Het zijn tenslotte immigranten, en Joden waren vroeger ook immigranten, en als je die paar ton per allochtone immigrant niet investeert, behandel je ze hetzelfde als de Joodse immigranten vroeger, en ben je dus een antisemiet en een nazi en schuldig aan genocide, op die arme moslims - volgens de woorden van mede-multiculturalist en immigrantenlknuffelaar Job Cohen


Naar Cultuur, vermenging, sociaal vertrouwen , Cultuur, vermenging , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .