De Volkskrant,14-11-2012, column door Sheila Sitalsing apr.2007

Demos

Tussentitel: Democratie als overschat fenomeen, er zit wat in

China kiest deze week de nieuwe leiders van het land dat als economische macht eind dit jaar de hele eurozone bij elkaar voorbij zal streven, en over vier jaar Amerika. Of nou ja: kiest. Ze worden aangewezen.

Afgelopen zaterdag stond een lang stuk in de International Herald Tribune waarin Zhang WeiWei, hoogleraar te Shanghai, uitlegt dat dit systeem niet te versmaden voordelen heeft. De partij rekruteert de beste mensen uit het lokale bestuur, aan de hand van criteria als: wat is zijn staat van dienst op het gebied van armoedebestrijding, de lokale economie, et cetera. De toppers worden gepromoveerd, niet gehinderd door tussenkomst van een grillig electoraat of de zure commentaren van de Volkskrant. Daardoor is het 'ondenkbaar dat zwakke en incompetente mannen als George W. Bush of Yoshihiko Noda van Japan ooit een toppostie bereiken', schrijft Zhang. Hij roemt de capaciteiten van China's aankomende eerste man, Xi Jinping, die op lokaal niveau al heeft meegeholpen aan de verheffing van meer dan 120 miljoen mensen.

Democratie als overschat fenomeen, er zit wat in. Geen toestanden met campagnespotjes in de keuken van de Van Haersma Bumaatjes. Geen debatten die je moet volgen met een bingokaart op schoot - wie het eerst 26 keer 'eerlijk delen' of 'sterker uit de crisis' turft, wint de pot. Geen verkiezingsbeloften die achteraf een geintje bleken te zijn. Geen puntenwolken of platgeslagen nivellering waar je je druk om hoeft te maken, als volk zijnde.

Je kunt lekker gaan vissen, in zalige onwetendheid. En als ze eruit zijn, in die immense Hal van Volk, hoor je wel wat ze voor je hebben bedacht voor de komende tien jaar. Over een stabiele regering gesproken.

Maar toen onze verslaggever Fokke Obbema deze week in Peking de straat op ging om het volk te spreken, bleek het toch niet zo'n tof systeem te zijn en bleken Chinezen net mensen. 'Wat zijn gewone mensen nu eigenlijk opgeschoten? Ik verdien amper meer dan tien jaar geleden', tekende hij op. En: 'Het partijcongres is een show.' 'Het is verschrikkelijk, hier worden besluiten genomen zonder dat we begrijpen hoe ze tot stand komen en zonder dat we ons ermee mogen bemoeien.' 'De partijleden zitten er voor hun eigen voordeel.'

Alsof hij de straatinterviews op de markt in Delft had afgenomen.

In onze eigen Hal van het Volk lieten Mark Rutte en Diederik Samsom zich ondertussen voor het oog der natie door de wringer halen door de blaffende opppostie. Echt spannend wilde het niet meer worden.

Geert Wilders ontmaskerde Rutte als stiekeme socialist die jaloers de middeninkomens besteelt. Emile Roemer onthulde dat Diederik Samsom een neo-liberaal is die de minima offert aan de valse god van het begrotingsevenwicht.

Thuis gaapten we en namen we nog een wijntje op de democratie. En we sms'ten een condoleanceberichtje naar een bevriende WW'er, want de mediacratie is er wel voor de middenklasse, maar niet voor de laag daaronder.

Ook buiten kwam het nieuwe kabinet goed weg. 'De middeninkomens worden nu minder hard gepakt, daar ben ik blij mee. De macht van de gewone mens is toch groter dan politici denken. En dat is heel goed', sprak het gewone mens Hans Wiegel grootmoedig.

En De Telegraaf zag dat het goed was.



Naar Democratie, praktisch , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site
home .
 

[an error occurred while processing this directive]