De Volkskrant, 24-02-2015, ingezonden brief van P.A. Scheffer, Pescadoires, Frankrijk 2010

Pesten

Ik las het prima geschreven artikel van Geerten Waling (O&D, 23 februari). Ik ben zelf van 1950, klein van stuk en had op de lagere school veel last van pesten. Het draaide altijd maar om één jongen, die uiteraard gevolgd werd door de rest van de meute. Tot ik voor de zoveelste keer bebloed thuis kwam en mijn vader mij uitlegde hoe het aan te pakken.

Hij wachtte mij op bij het uitgaan van de school en vroeg: wie is het? Ik wees hem aan en hij zei: grijp hem. Maar hij heeft mij nu niks gedaan, antwoordde ik. Niks mee te maken, grijp hem. Ik klom dus in mijn pestkop (hij heette Henri, herinner ik mij) en timmerde erop los. Iedereen was stomverbaasd, maar reageerde verder niet. Ik ging door tot hij de benen nam. Je kunt zeggen dat ik mezelf het bloed voor de ogen had gewerkt en puur op een teveel aan adrenaline draaide.

Daarna heb ik nooit meer last gehad, van niemand. Ook niet van de ouders van Henri. Bijkomend voordeel was, dat ik daarna voor de duvel niet meer bang was, wat op de hbs hielp. Dus Walings conclusie klopt: dwing respect af en het treiteren stopt. Ik geloof niet zo in 'langs je af laten glijden'.





Naar Westerse organisatie, Afrikaanse leiders , Westerse organisatie , Sociologie
lijst
, Sociologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]