De Volkskrant, 29-10-2016, rubriek De week in de wtenschap, door Martijn van Calmthout 2010

Potje Trump

Wat kan de wetenschap zeggen over de kansen van Trump? Dat het echt oppassen is.

Zelfs het immer keurige maandblad Scientific American, doorgaans vooral bezig met zwarte gaten en dino's, kon het niet laten. Waar (voor Amerikaanse begrippen) linkse bolwerken als The New York Times al tijden stelling nemen tegen kandidaat Trump, liet ook SciAm deze week de tanden zien. Het blad publiceerde een lijst van tientallen bizarre uitspraken, veelal uit Trumps tweets.

Niet over wetenschap, want daar heeft De Donald het nooit over. Maar wel over klimaat ('Het vriest in San Francisco'), vaccinatie ('Ze geven de jeugd autisme'), ebola ('Die mensen moeten wegblijven'), gezondheidszorg ('Niet voor illegalen'), fracking ('Nul risico'), windenergie ('Lelijk en ongezond') en spaarlampen ('Kankerverwekkend'). Bottom line: deze man praat uitsluitend gevaarlijke onzin.

Omgekeerd is de vraag misschien wel opportuun wat de wetenschap over Trump te zeggen heeft, afgezien van politicologen natuurlijk, die de blaaskaak Trump even niet zagen aankomen. Nature had vorige week een interessant stuk over wetenschappers die voor hem stemmen, en waarom. En dat die enkelingen dat momenteel niet hardop bij de koffie durven te opperen.

Het verschijnsel Trump, zit daar nog iets wetenschappelijks aan? Zeker wel. Voor de zomer al schreef het Amerikaanse tijdschrift Rolling Stone een spannend speltheoretisch stuk over Trump. Ze vergeleken hem met het beroemde vierregelige computerprogramma Tit for Tat uit 1980. Robert Axelrod schreef het om het befaamde Prisoner's Dilemma op te lossen. In dat gedachtenspel wordt twee arrestanten vrijheid beloofd als ze de ander verklikken. Klikken ze beiden, dan krijgen ze vier jaar. Zwijgen ze beiden, dan krijgen ze twee jaar. Wat is dan de beste strategie, klikken of niet?

Axelrod liet zien dat als het spel keer op keer wordt gespeeld, de beste strategie is om de tegenpartij steeds met gelijke munt te betalen. Als die klikte, klik je, als die zweeg, zwijg je. Altijd. Wie ervan afwijkt, verliest.

Laat dat nou precies de strategie zijn waarmee Trump opereert: belonen wie voor hem is en afstraffen wie tegen hem is. Zo sloopte hij zijn Republikeinse tegenspelers, en zo gaat hij nu voluit tegen de Clintons en Obama, tegen vrouwen die hem van pussy grabbing betichten, tegen media die hem bekritiseren. Over tien dagen weten we waar het eindigt.

Waarbij het goed is om te beseffen dat in speltheorie Tit for Tat de echte winnaar is.


Web:
De speltheorie van Trump
TT:
De beste strategie is om de tegenpartij steeds met gelijke munt te betalen. Wie ervan afwijkt, verliest.




Naar Westerse organisatie, Afrikaanse leiders , Westerse organisatie , Sociologie
lijst
, Sociologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]