De Volkskrant, 19-06-2010, column door Bart Jungmann .2007

Wereldelftal Frankrijk is nu een stel bleekscheten

Tussentitel: Expositie Allez la France herinnert aan glorie Les Bleus

Twee weken geleden wentelde ik mij nog in de successen van het Franse voetbal. Een enorm gejuich weerklonk uit luidsprekers bij het betreden van de tentoonstelling Allez la France in Parijs.

Het ging over de geschiedenis van het nationale voetbal of eigenlijk over de impulsen die immigratie kan bieden. Daar weten ze in Frankrijk alles van. Lang voordat Humphrey Mijnals zich vijftig jaar geleden als eerste zwarte voetballer in oranje hulde, waren Les Bleus al multiraciaal.

Soms kwam de aanwas uit naburige landen, zoals Polen (Raymond Kopa) of Italië (Michel Platini). Soms kwamen de Franse internationals uit Mali (Jean Tigana) of uit Guadeloupe (Lilian Thuram). Er zal ter wereld geen ander land zijn dat zo profiteerde van elders verwekte talenten en het Franse voetbal werd er alleen maar leuker van.

Het gejuich op de expositie werd twaalf jaar geleden opgenomen toen Frankrijk in eigen land het WK won met een team dat het stempel black-beurre-blanc droeg. De oorspronkelijke Algerijn Zinedine Zidane was de regisseur van een kleurrijk elftal dat de hele wereld aankon.

Maar het gejuich is verstomd. Dat befaamde regenboogelftal deed vier jaar geleden bij het vorige WK voor het laatst van zich spreken als verliezend finalist tegen Italië. Die beruchte kopstoot van Zidane was misschien wel meer dan een uiting van persoonlijke frustratie. In feite werd daar een tijdperk aan diggelen gekopt.

Ik was die zaterdagmiddag de enige bezoeker van die leuke tentoonstelling in het Palais de la Porte Dorée. Het aanstaande WK in Zuid-Afrika kon de gemiddelde Fransman maar matig boeien. Volgens een enquête was iets meer dan de helft van de bevolking daarin geïnteresseerd en de discussie in de media ging vooral over de dure huisvesting van de Franse equipe in de West-Kaap. Dat klinkt toch een beetje als Nederland drie generaties geleden.

Alle scepsis is inmiddels waarheid geworden, nog geen week na het begin van het toernooi. De openingswedstrijd tegen Uruguay leverde een flets gelijkspel op en donderdagavond was het bescheiden Mexico tegenstander in Polokwane.

Frankrijk begon best aardig, maar het elftal mist de flair en het zelfvertrouwen om tegen een stootje te kunnen. Na het verdiende doelpunt van de Mexicanen stortten Les Bleus als een kaartenhuis in elkaar. De 2-0-nederlaag heeft de weg naar een roemloze aftocht geplaveid. Alleen een wonder kan de ploeg in de race houden.

Wat is er nog over van zwart, blank en bruin? Acht van de elf spelers die tegen Mexico begonnen, waren donker gekleurd. Maar dat is ook het enige dat je ervan kunt zeggen. Ze waren (om een paar stereotypen op het zwarte ras los te laten) niet stoer, niet soepel, niet gespierd en evenmin snel.

Nee, de exotica is tegenwoordig ver te zoeken in het Franse elftal. Afgezien van een enkeling zijn ze ook allemaal in het Europese deel van Frankrijk geboren. Eric Abidal (geboren in Lyon) maakte een knullige sliding, waarvan het tweede doelpunt een rechtstreeks gevolg was.

Dat had de bleekscheten Joris Matthijsen (Goirle) of Johnny Heitinga (Alphen aan den Rijn) ook kunnen overkomen. Als Frankrijk nog een wereldelftal heeft, dan is de wereld een dorp geworden.

Twee weken geleden benoemde ik mezelf op deze plek tot supporter van het Franse elftal. Het was hopen tegen beter weten in. Een illusie armer is het, meer niet.

Frankrijk bleek een lege huls, uitgehold door de slechte verstandhouding tussen spelers en coach. Alan Shearer zei donderdagavond op de Engelse televisie dat Frankrijk het slechtste elftal in Zuid-Afrika heeft. Als dat bezijden de waarheid is, dan zal het weinig schelen.

Het WK is er, hoe dan ook, een stuk leuker op geworden in de tweede fase van de groepswedstrijden. De eerste schermutselingen waren onmachtig of omzichtig en in elk geval een enorme tijdverspilling. Sinds donderdag wordt er voluit gestreden en lijkt het (Zuid-)Amerikaanse continent het heft in handen te nemen. Geen black, geen blanc, maar pure beurre.



Terug naar Groep, cultuur, ras , Sociologie lijst , Sociologie overzicht  , of naar site home .
 

[an error occurred while processing this directive]