Wat betreft het bestaan van groepseigenschappen is er in het geval van joden sprake van regelrechte schizofrenie: aan de ene kant, hoewel niet zo vaak, wordt keihard ontkend dat er zoiets als joods-zijn bestaat , en aan de ene kant belicht men dolgraag dat joods-zijn. Hier tonen we een aantal voorbeelden van het laatste.
    Het eerste citaat stamt uit een artikel (Volkskrant Magazine, 3 april 2004) over mensen met een joodse vader en niet-joodse moeder, volgens de officiële joodse regels daarom niet gezien als joods:
 

Er zijn heel veel bronnen met dezelfde soort redenatie, en over vele andere onderwerpen naast huwelijkskeuze - nog een voorbeeldje (de Volkskrant, 20-07-2007, Quotes), een uitspraak gedaan door opperrabijn Shlomo Amar:
 

Als "uitsluiting uitsluitend op grond van ras" deel uitmaakt van de definitie van racisme , is het bovenstaande cultuurgedrag een vorm van racisme.
    Een fysiek wat grootschaliger voorbeeld (uit: De Volkskrant, 19-07-2005, door Alex Burghoorn)
 

Joodse deelnemers betekent niet niet-joodse deelnemers, dat wil zeggen het uitsluiten van niet-joodse deelnemers. Dat is qua uitsluiting is equivalent aan de uitsluiting van joodse deelnemers. Het laatste wordt moreel onaanvaardbaar geacht. Dan is het eerste ook moreel onaanvaardbaar, omdat het op zijn minst een excuus verschaft voor de tweede vorm van morele onaanvaardbaarheid. Het is volgens alle gewone definities een vorm van racisme. Het tweede citaat uit dezelfde bron laat zien dat deze vorm van het verschijnsel endemisch is in de joodse cultuur:
 

Voor een van de vele voorbeelden van positieve karakterisering van het jood-zijn in de kunsten, zie hier .
    En voor het racisme inherent aan de staat Israel zou geen bewijs nodig moeten zijn, maar voor de volledigheid:

Uit: De Volkskrant, 18-09-2010, door Ratna Pelle

Twee staten is enige echte oplossing

Ratna Pelle | Medewerkster israel-palestina.info. Palestijnen claimen ’t recht op terugkeer van alle vluchtelingen en hun miljoenen nakomelingen, wat onverenigbaar is met de tweestatenoplossing.

Tussentitel: Stop de Bezetting is even extreem als de kleine groep ultranationalisten in Israël

...   De VN stelde reeds in 1947 voor ...
     De zionisten wilden een Joodse meerderheid behouden door Joodse immigratie te bevorderen; dat is altijd een van de pijlers van Israëls beleid geweest. Binnen Israël is er nu een solide Joodse meerderheid van meer dan 75 procent. ...
    Maar het belangrijkste verschilpunt is wellicht het zogenoemde recht op terugkeer van de vluchtelingen. De Palestijnen vinden dat alle vluchtelingen en hun miljoenen nakomelingen het recht hebben naar Israël terug te keren en daarnaast ook gecompenseerd moeten worden voor land en eigendommen die ze verloren in 1948. Israël is daartegen omdat dat de Joodse meerderheid in gevaar brengt ...
    Het zijn dus de Palestijnen die de demografie als wapen tegen Israël willen inzetten. ...

Red.:   Ratna Pelle is een sterk pro-Israëlisch (/Joods) activiste . Wat ze aanvoert over bedoelingen van Israël kan dus nooit negatief bedoeld zijn. Desalniettemin zegt ze letterlijk dat Israël het karakter heeft van een Joodse, door ras bepaalde, staat. En zelf keert ze zich tegen het recht op terugkeer van de verdreven onschuldige burgerslachtoffers van een  oorlog, op grond van ras. Ratna Pelle is dus een raciste, die steunt geeft aan een racistische staat.
    Een staat die ook intern een expliciet racistisch beleid voert:

Uit: De Volkskrant, 03-11-2011, van correspondent Rolf Bos

Reportage | Israël 'sloopt op grote schaal woningen'

Palestijn kan in Jeruzalem een eigen huis vergeten

Hassan (13) huist met zijn familie in het lelijke karkas van een gebouw in het oosten van Jeruzalem. Hij woont met veertien familieleden in twee kamers. In een hoek liggen matrassen opgestapeld die 's avonds op de vloer worden gelegd. 'Zo doen we het elke avond voordat we gaan slapen', zegt Hassan.
    Het geel-witte gebouw ligt op een drukke plek in Oost-Jeruzalem, nabij de Palestijnse wijk Sheikh Jarrah, waar zich steeds meer Joodse kolonisten vestigen, inclusief bewapend particulier veiligheidspersoneel. Je herkent hun gebarricadeerde huizen aan de Israëlische vlag in top. Rechts van het gebouw waar de familie van Hassan huist, ligt een moskee, met daarachter het legendarische American Colony-hotel.
    Het pal naast het hotel gelegen gebouw, dat oogt alsof het nog lang niet is afgebouwd, is bezit van een islamitische organisatie. Je beseft niet dat hier mensen wonen, totdat je er binnenstapt. 'Er wonen hier 25 families', zegt Jeff Halper, de directeur van het Israeli Committee Against House Demolitions (ICAHD).
    Zijn organisatie publiceerde deze week een rapport waarin melding wordt gemaakt van 'grootschalige sloop van woningen van Palestijnen in Oost-Jeruzalem', en van 'het moedwillig achterstellen van het Palestijnse volksdeel in de stad'. Terwijl in Joodse wijken in het door Israël bezette deel van Oost-Jeruzalem de bouwkranen volop draaien, wordt het Palestijnen geweigerd legaal te bouwen in het stadsdeel', zegt Halper, zelf een Joodse Israëliër.   ...
    Er wonen 300 duizend Palestijnen in (Oost-)Jeruzalem, iets meer dan een derde van de totale bevolking van de stad. Halper: 'Maar ze hebben slechts 9 procent van het grondgebied tot hun beschikking, en daar mogen ze bovendien niks. Niet bouwen, uitbouw is ook illegaal.'    ...

Red.:    Dit is misschien nog gewoon racisme te noemen. maar het is in feite natuurlijk erger:
 

Maar dit is dus in feite gewoon "etnische zuivering'. Waarvoor je overal ter wereld voor voor het gerecht zou worden gesleept, als groep. Of als land voor het Internationale Gerechtshof of als persoonlijke dader voor het Internationale Strafhof. Behalve dus als je een Jood bent. Dan mag het.
    Het cruciale punt is natuurlijk hoe gewone joden er zelf persoonlijk tegenover staan. De volgende auteur is een gematigd exemplaar (uit: Leids universiteitsblad Mare, 15-01-2009, door Rosanne Hertzberger)
 

Ik vind het helemaal niet bijzonder dat ik Nederlander ben. Vrijwel geen enkele Nederlander vindt het bijzonder dat hij Nederlander is. Joden vinden het gewoonlijk heel bijzonder dat ze joods zijn - ze doen er ook vaak alle mogelijke moeite voor om het te benadrukken, zoals bijvoorbeeld uit het laatste stuk van het citaat lijkt.
    Maar ook dit gematigde joodse bijzonder-zijn is natuurlijk bijzonder (uit: Leids universiteitsblad Mare, 29-01-2009, ingezonden brief van A. Schipperijn,
oud-medewerker van het LUMC):
 

Wat er bijzonder is aan het joodse bijzonder-zijn, is dat het racisme is. Maar niemand durft er iets van te zeggen. De bovenstaande reactie is een hoge uitzondering. Misschien dat de laatste Israëlische wandaad, de moord op 1300 Gazaanse Palestijnen, er iets mee te maken heeft.
    Ingebakken racisme leidt natuurlijk tot een vervormde blik op de wereld. Zo worden reacties van anderen op jou gedrag "racisme", omdat je niet weet dat jouw eigen gedrag racistisch is - want dat laatste heb je nooit geleerd. Een voorbeeld (uit: de Volkskrant, 24-07-2009, door Jan Tromp):

Hier zien we dus dat Wallage de uitspraak 'Jud bleibt Jud' signaleert als racistisch - Joden worden erin apart gezet door Duitsers.
    Maar nog geen alinea ervoor (in dit artikel), staat iets waarin Joden zich apart zetten - mogelijkerwijs zelfs apart van Duitsers. En dat signaleert Wallage niet als racisme.
    Het waarom hebben we al verklaard, en uitgebreid geïllustreerd ervoor: het is voor Joden zo gebruikelijk dit soort termen en houding te hanteren, dat het hen totaal ontgaat dat het racisme is. En dat het racisme is, in iedere geval volgens hun normen volgt uit het feit dat als anderen dezelfde terminologie hanteren, ze het onmiddellijk als racisme benoemen.
   Dus wat het ene "ras" wel mag, Joden, mag het andere, alle niet-Joden, niet. En kijk, laat dat nu precies de definitie van "racisme" zijn. Een door Joden gehanteerd racisme. Iets dat ze al  net zo lang doen als hun cultuur bestaat - want het is allemaal gecanoniseerd in hun bijbel en andere heilige boeken, en nog talloze andere voorschriften.
    En wat uiteindelijk allemaal samengevat kan worden in één enkel begrip uit die hele canon: het idee dat de Joden God's uitverkoren volk zijn. En dat dus alle andere volken pech hebben. Die zijn niet God's eigen volk. Die zijn dus minder. Kijk maar wat Jacques Wallage daar van vindt (Over identiteit, zelfrespect en integratie, zesde DEND-lezing, door J. Wallage, burgemeester van Groningen, 31-10-2002, in Tilburg):
 

Inderdaad, vergeleken bij de grote verzameling geboden en verboden van de Joodse cultuur heeft de Nederlandse cultuur maar schamel weinig van dat soort culturele gedachtegoed. En omdat het zo weinig culturele gedachtegoed van de Joodse soort heeft, is het ook zo dat Nederlanders, in tegenstelling tot de Joden, eigenlijk helemaal gen recht hebben op een eigen land (NRC Handelsblad, 10/19-01-2004, door Paul Scheffer, De fictie van grenzeloze solidariteit):
 

Dit begint toch regelrecht te lijken op een afkeer van de Nederlandse cultuur: het is er niet, en het mag zomaar door iets anders vervangen worden. Daar waar de eigen, Joodse, cultuur gepresenteerd wordt als iets dat als ware het goud behouden moet blijven. Het is dat hij het zelf zegt (najaarscongres van de Banning Werkgemeenschap voor de PvdA, van ND.nl, 22-11-2008):
 

Anders hadden wij moeten constateren dat Jacques Wallage alles weg heeft van een racist die wel de splinter in andermans oog ziet, maar de balk in het eigen.
    Helaas is Jacques Wallage, zoals zijn maatschappelijke positie al aangeeft, in deze niet een excentrieke eenling (een ander geval is Job Cohen ), maar een enigszins onvoorzichtig woordvoerder van een grote groep mensen - meer over dit Joodse racisme hier .
    Nog een voorbeeld van een splinter-en-balk redenatie, nu in verband met partnerkeuze:

Uit: De Volkskrant, 19-09-2009, ingezonden brief van Rachel Reedijk (Amsterdam)

Liever trouw blijven aan eigen identiteit

Wat een vreemde conclusie trekt socioloog Jochem Tolsma uit zijn promotieonderzoek naar etnische tolerantie in Nederland (Binnenland, 16 september).   ...
    ... Graadmeter voor tolerantie zijn opvattingen van betrokkenen over het gemengde huwelijk.
    Mijn bezwaar daartegen is dat praktiserende joden zoals ik, in eerste instantie niet voor een gemengde relatie kiezen omdat de druk op de joodse partner om zich aan te passen vrijwel altijd groter is dan andersom.
    Uit Amerikaans onderzoek blijkt dat velen vroeg of laat de joodse gebruiken opgeven en de joodse gemeenschap de rug toekeren. Als joden en moslims trouwen met een geloofsgenoot, dan ligt daar doorgaans de wens aan ten grondslag om trouw te blijven aan de eigen identiteit en traditie.
    Autochtonen doen eigenlijk niet anders. Ook zij kiezen hun levenspartner uit op gedeelde waarden en karaktereigenschappen.
    Het verschil is alleen dat dit niet als bedreigend wordt ervaren.

Red.:   Oftewel: mevrouw Reedijk trouwt met een joodse partner,omdat ze vast wil houden aan haar eigen identiteit, en dat is goed, en niet meteen niet-joodse partner omdat die wil vasthouden aan zijn eigen identiteit,en dat is fout.
    Dit is een splinter-en-balk redenatie, omdat het voortdurende bestaan van "het joodse volk" als immigranten in ander landen gedurende tweeduizend jaar laat zien dat zij veel meer vasthouden aan eigen identiteit dan welke groep dan ook. Zie ook het citaat van opperrabijn Shlomo Amar al gegeven aan het begin van deze pagina:
 

    En meteen daarna (het artikel stond pas 20 september op de CNN site):

Uit: CNN.com, 16-09-2009.

Ad campaign trying to bring 'lost Jews' together backfires

Jews living outside of Israel shown as "lost" because they married non-Jews | Ads featured dark images with solemn music | Critics say it exposed disconnect between Israeli Jews and foreign counterparts | Backlash ultimately resulted in campaign being pulled after three days

Photo: The poster campaign by Israeli group MASA was pulled after three days.

Posters featuring lost youth ...
    They were part of an advertising campaign this month by an Israeli group that pays to bring young Jews from around the world to Israel for extended visits in the hope of bolstering their Jewish identity.
    The campaign by MASA, an organization funded by public and private funds, showed Jews living outside of Israel -- known as the diaspora -- as "lost" because they had married non-Jews.   ...
    The foreboding ads featured dark images with solemn music, showing posters of "lost" Jews who married outside their faith.
    The head of education at the Jewish Agency, a co-sponsor of MASA, said the intentions were good even if the end product wasn't.
    "There is a great fear and a concern in world Jewry about the future of the Jewish people and there is a strong belief that an intensive year spent together with young Jews, and in Israel, will help strengthen the identity of young Jews," said Alan Hoffman, who leads the group's education wing.
    The backlash created by the campaign ultimately resulted in it being pulled after three days.
    "The PR campaign should bring the Jews of the diaspora closer and not alienate them," said Natan Sharansky, head of the Jewish Agency.   ...

Red.:   Het racisme kan niet duidelijker verwoord worden. De nazi's zouden er trots op kunnen zijn. Hun uiting van dezelfde ideeën: het Lebensborn project , wordt nog steeds gezien als een teken van hun morele verdorvenheid. Joden hebben dat beter voor elkaar: zij doen vrijwel hetzelfde, en krijgen het gepresenteerd als iets natuurlijks en goeds. Net als met hun bezetting van andermans land. Het streven om dit bezette land qua ras joods te krijgen en te houden, is een goede weerspiegeling van het streven van het Lebensborn project.
    Met bijzonder nare consequenties:
 

Uit: De Volkskrant, 22-04-2009, hoofdredactioneel commentaar

Tussentitel: Ahmadinejad bevestigt bange vermoedens van wegblijvers

Minister Verhagen mag president Ahmadinejad eigenlijk wel een beetje dankbaar zijn voor diens doldrieste optreden op de openingsdag van de VN-top tegen racisme in Genève. Daardoor kwam de beslissing van Nederland om, evenals negen andere westerse landen, verstek te laten gaan op de Geneefse conferentie, alsnog in een gunstiger daglicht te staan.
    Want eerlijk gezegd was de argumentatie die Verhagen voor het wegblijven aanvoerde, weinig overtuigend. Volgens de minister zou in de slotverklaring – die gisteren bij toverslag al is aangenomen, hoewel de conferentie nog tot vrijdag duurt – een ‘aanval op het Westen’ liggen besloten. Voorts ontwaarde hij een poging om religie boven de rechten van de mens te stellen, de vrijheid van meningsuiting onnodig in te perken en ‘impliciet Israël als enige land in de beklaagdenbank te zetten’.
    De door Verhagen gewraakte poging heeft zich onmiskenbaar voorgedaan. ...
    Maar Ahmadinejad slaagde erin om de wegblijvers te bevestigen in hun bange vermoedens. In een afstotelijke toespraak legde hij het probleem van het racisme praktisch geheel op de schouders van het Westen. Israël werd gereduceerd tot een racistische onderneming, gestart ‘onder het voorwendsel van het Joodse lijden’. ...

Red.:   Deze kwalificaties zijn dus volkomen gerechtvaardigd. Door ze als onjuist af te schilderen en ze zwart te maken, uitsluitend en alleen omdat het over joden gaat, bedrijft men racisme. Maar misschien is dit commentaar dan ook wel  geschreven door buitenlandcommentator Paul Brill, zelf van joodse afkomst.
     Het Joodse racisme laat ze ook consequent kiezen voor immigranten zodra er een belangentegenstelling met, hier, Nederland is:
 

Uit: De Volkskrant, 19-11-2009, column door Max Pam

Liever teveel betalen dan zo’n rotkastje

Misschien ben ik een ouderwetse romanticus, maar de auto vertegenwoordigt voor mij een symbool van vrijheid. Wegrijden zonder dat iemand weet waar je bent, is een van de aantrekkelijkheden van de auto.

Tussentitel: Je kunt beter parkeerpaal worden dan medewerker bij McDonalds

...    ‘Aan makelaars in cynisme hebben wij niks’, zei de burgemeester van Venlo gisteren in deze krant. Opgewekt gaat hij de wijken in om de nieuwe Nederlanders de oude Nederlandse taal bij te brengen. Dat de nieuwe Nederlanders misschien niet op die oude taal zitten te wachten, maakt daarbij niet veel uit.   ...

Red.:   De column gaat verder helemaal over rekeningrijden, maar de raciale emoties zitten zo diep, dat er ook in totaal onverwante onderwerpen dit soort hartekreten uitspringen.
    Een ander voorbeeld is Volkskrant-redacteur Anet Bleich:

Uit: De Volkskrant, 07-11-2009, door Anet Bleich

Mag je over Wilders alles beweren?

Anet Bleich vindt dat je gerust hardop mag zeggen dat wie bewust angst oproept jegens een godsdienstige groep, zichzelf diskwalificeert. ...

Tussentitel: Hoe treurig dat Wilders' domme gestook groot electoraal succes heeft

Afgelopen maandag was het vijf jaar geleden dat filmmaker en columnist Theo van Gogh werd vermoord. Een afschuwelijke gebeurtenis, die een traumatiserend effect op de samenleving heeft gehad. Vooral omdat het de tweede politieke moord in twee jaar tijd was. En ook omdat menigeens ergste nachtmerrie werkelijkheid was geworden: de moordenaar, Mohammed B., was een radicale, jihadistische moslim.
    De schok die de moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh heeft veroorzaakt, davert nog steeds na. Logisch, even logisch als de angst die tal van Nederlanders voelen voor die radicale variant van de islam. Al sinds de aanslagen van 11 september 2001 in New York, maar sterker geworden door de gebeurtenissen in eigen land.
    De angst voor, en afkeer van, moslims die geen andere regels erkennen dan die van hun eigen godsdienst en menen dat geweld geoorloofd is, is volkomen terecht. Op mondiale schaal betreft het een kleine, zij het niet verwaarloosbare stroming, die we zich zien manifesteren in Afghanistan, Pakistan en incidenteel, zoals tijdens de Deense cartoonrellen, ook elders.
    In Nederland zijn de aanhangers van deze jihadistisch-salafistische richting heel erg gering in aantal. ...
   De overweldigende meerderheid van de uit islamitische landen afkomstige migranten hier te lande combineert haar godsdienst met een heel gewoon burgerlijk bestaan of is langzaam aan het seculariseren. ... Dat begrijpt ieder mens die de moeite neemt meer dan een minuut over de kwestie na te denken. Zou je zeggen. Helaas is dat een veel te zonnige visie.   ...
    Veel erger dan dit type wonderlijke oprispingen is het feit dat het islambashen inmiddels een vaste plaats binnen het politieke spectrum aan het veroveren is. De Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders heeft er haar hoofdpunt van gemaakt. Of het nu gaat om het reduceren van de Koran tot Donald Duckformaat, het tegengaan van migratie uit islamitische landen, het uitzetten uit Europa van ‘miljoenen moslims’ of het invoeren van een ‘kopvoddentaks’, de islam is een eeuwig dankbaar object voor het gebeuk van Wilders en de zijnen.
    En het ongelooflijke, het treurige, is dat zij met dit domme gestook groot electoraal succes blijken te hebben. Kennelijk zijn de politieke onvrede en angst voor de toekomst in ons land zo groot dat het Reizwort ‘islamisering’ doel treft en menigeen echt vreest dat Nederland wel eens door de moslims kan worden overgenomen. Of zoals een reaguurder het uitdrukte in het AOW-debat: ‘kiezen we voor onze ouderen of voor de moslims?’ Hersenschimmig.
    Welke naam we het beestje precies geven: extreemrechts of islamofoob, discriminerend, of nog weer iets anders, kan mij niet veel schelen. ...

Red.:   Afgekort: de enige klachten over moslims zijn de aanslagen, dat zijn er maar een paar, en het overgrote deel der moslims pleegt geen aanslagen, dus er in in feite geen probleem met moslims, en de slechte reputatie van moslim is veroorzaakt uitsluitend en alleen door Geert Wilders en een paar ander radicale islamhaters.
    Je reinste Orwelliaanse propaganda. De meeste mensen hebben bezwaren tegen moslims door overlast, criminaliteit en onaangepast gedrag: moskeen, hoofddoeken, niet-handenschudden, enzovoort. Wilders heeft steun gekregen vanwege de ontkenning van de zaken door lieden als Bleich cum suis die er altijd over gelogen hebben. En daar nu mee doorgaan. En om hun griezelige motieven te verbergen, iedereen die kritiek heeft op de islam, een onweerlegbaar weerzinwekkende godsdienst, bestempelen als islamhater of islamofoob.
    De reden voor dit soort propaganda is natuurlijk puur etnisch en ideologisch. Hier steunt traditionele grensoverschrijder de gelegenheidsgrensoverschrijder.
    Maar hier houdt het niet op. Bleich heeft een positie met enig gezag bij de Volkskrant, die ze gebruikt om haat propaganda wijder te verspreiden:
 

Kortom: geen kritiek op de islam! Islam hoort bij immigranten, en kritiek op immigratie of immigranten is verboden! U weet wel waarom.
    Het helpen van joden door joden, een vorm van cliëntilisme even ongewenst als in welke andere situatie, is iets dat niet gesignaleerd mag worden, op straffen van een beschuldiging van antisemitisme. Het volgende geval is een hoge uitzondering op deze regel, uit een bekend boek: zijn Parkinson's Law (1958) (Wikipedia), van de econoom C. Northcote Parkinson. Het hoofdstuk High Finance, gaat over de besluiten rond financiering, en de noodzakelijke kennis nodig om financieringsbeslissingen te nemen. De drie onderwerpen die in de denkbeeldige vergadering ter sprake komen zijn de bouw van een kernreactor, het nieuwe fietsenhok, en het tarief van de koffie. Maar het gaat om de beschrijving van groepsgedrag:
 

Niemand zou er iets van zeggen als er bezwaar werd aangetekend tegen het Schotse cliëntilisme. Het Joodse cliëntilisme is onbespreekbaar. Toen socioloog en publicist J.A.A. van Doorn er iets over opmerkte aangaande de journalistiek, werd hem zijn column in NRC Handelslad ontnomen. Terwijl er talloze aanwijzingen voor zijn:

Uit: De Volkskrant, 28-12-2009, door Olaf Tempelman

Mooi en goed in de jaren nul - Non-fictie

De eerste tien jaar van de nieuwe eeuw liggen bijna achter ons. Tijd om de balans op te maken, in zeven top 5-lijstjes.

1 Ian Buruma & Avishai Margalit: Occidentalisme – Het Westen in de ogen van zijn vijanden (2004)
De aanslagen van 11 september 2001 riepen de vraag op hoe de westerse wereld door sommigen zo gehaat kan worden. In Occidentalisme maken de Brits-Nederlandse geleerde Ian Buruma en de Israëlische filosoof Avishai Margalit ...

2 Azar Nafisi: Lolita lezen in Teheran – Zeven vrouwen en hun verboden leesclub (2003)
Toen de Iraanse literatuurprofessor Azar Nafisi ...

3 David Grossman Writing in the dark (Bloomsbury, 2008).

4 Geert Mak: In Europa – Reizen door de twintigste eeuw (Atlas, 2004)

5 Martha Nussbaum: Upheavals of thought: The intelligence of emotions (Cambridge Univ.Press, 2001)
De Amerikaanse filosofe Martha Nussbaum

Red.:   Ian Buruma is half joods. Grossman en Nussbaum hoeft men niet op te zoeken. Hetgeen dit lijstje, afgerond doet scoren op drie van de vijf Joods. Waarop ook onmiddellijk de auteur, Tempelman, mede gezien deze naam, in deze groep ingedeeld kan worden.
    Een jaar later, in het boekenkatern van het kerstnummer, dat vol staat met lijstjes van diverse mensen:

Uit: De Volkskrant, 24-12-2010, door Olaf Tempelman

Afdalen naar Lucifer

1 De Krimoorlog of de vernedering van Rusland Orlando Figes (Nieuw Amsterdam)

2 Het Lucifer Effect - Hoe gewone mensen verleid worden tot het kwaad Philip Zimbardo (Lemniscaat)

3 De magische wereld van het kind Selma H. Fraiberg (Spectrum, jubileumeditie)
...

Red.:   Een score van twee op drie (de Britse historicus Orlando Figes is van joodse afkomst).
    Ook successchrijver Arnon Grunberg draagt zijn steentje (= lijstje) bij:

Uit: De Volkskrant, 24-12-2010, door Arnon Grunberg

Ga toch iets anders lezen

Saul Bellow, Letters (Viking)

Van de grote Amerikaanse drie (Bellow, Malamud en Roth) ...

Red.:   Score: drie uit drie.
   En tenslotte redacteur Anet Bleich:

Uit: De Volkskrant, 24-12-2010, door Anet Bleich

Heldhaftig en laaghartig
 
1 Het ijzig hart Almudena Grandes (Signatuur)

2 Homo submersus - Een roman uit de onderduik Jacques Presser (Boom)

3 Sofia - Verhaal van een verboden liefde Margalith Kleijwegt (Atlas)
...

Red.:   Score: een op drie. Dat legt het gemiddelde op twee op drie. Dus volgens de joodse intellectueel is tweederde van de topwereldliteratuur van joodse afkomst.    
    Deze culturele houding leidt natuurlijk onvermijdelijk tot belangenverstrengeling en diverse vormen van fraude:

Uit: De Volkskrant, 23-01-2010, door Sander van Walsum

De Joodse collaborateurs

Naoorlogse historici schreven vergoelijkend over Joodse informanten. Dat stelt schrijver/journalist Sytze van der Zee, die heeft gespeurd naar de omvang van het Joodse verraad in de oorlog.

Zeker 120 in Nederland wonende Joden hebben tijdens de Duitse bezetting met de autoriteiten samengewerkt bij het opsporen van onderduikers. Dit stelt schrijver/journalist Sytze van der Zee (onder andere oud-hoofdredacteur van Het Parool) vast in zijn boek Vogelvrij, de jacht op de Joodse onderduiker, dat maandag verschijnt. Enkele Joodse collaborateurs hebben, aldus Van der Zee, ‘tientallen, soms meer dan honderd onderduikers verraden’.
    Tot dusverre werd de Joodse collaboratie tot onbeduidende proporties teruggebracht, zegt Van der Zee (70). In deel 6 van zijn standaardwerk over de Tweede Wereldoorlog volstond Loe de Jong met de vaststelling dat er ‘enkele gevallen’ van Joods verraad bekend zijn. In deel 12 was sprake van ‘vermoedelijk minstens enkele tientallen’ gevallen. De Jong heeft het verschijnsel niet meer dan drie pagina’s waard geacht in een reeks van duizenden pagina’s.
    Voor de vaststelling van de werkelijke omvang van het Joods verraad heeft Van der Zee gebruikgemaakt van dossiers en van het zogenoemde Signalementenblad, een door het verzet uitgegeven periodiek met de namen van mensen die met de bezettingsautoriteiten samenwerkten. Aan de hand van deze bronnen onderscheidt Van der Zee verschillende groepen verraders. ‘Er waren mensen bij die, vaak op ideologische gronden, al in het prille begin van de bezetting de samenwerking met de Duitsers zochten.’    ...
    De naoorlogse historici hebben, meent Van der Zee, ‘een vergoelijkende houding’ tegenover de Joodse informanten aan de dag gelegd. ...
    Die houding is, denkt Van der Zee, ingegeven door onwil Joden als daders aan te merken, en – in het geval van De Jong en andere historici met een Joodse achtergrond – door gêne over het verraad in eigen kring. Die heeft er, volgens Van der Zee, toe geleid ‘dat bronnen selectief zijn gebruikt’. Met deze benadering van de gruwelijke werkelijkheid heeft De Jong school gemaakt, zegt Van der Zee.
    ‘Uit de recente documentairereeks De Oorlog blijkt dat men nog te veel op De Jong vaart. Ook hier bleef het Joods verraad vrijwel buiten beschouwing. De Holocaust drukt andere aspecten van de oorlog naar de achtergrond: niet alleen het verraad, maar ook het verzet.’

Red.:   Tegenwoordig wordt van alles onder "racisme" geschaard, dus doen wij maar even mee:

Uit: De Volkskrant, 26-10-2010, door Hans Bouman

'Bij het woord Holocaust sloeg het gesprek dood'

Yann Martel was maar even ontmoedigd door de slechte reacties op zijn nieuwe roman, het vervolg op ‘Het leven van Pi’.

Tussentitel: 'Ik worstelde met de invalshoek, tot ik dacht aan 'Pi': dieren opvoeren als personages'

Acht jaar na Het leven van Pi kwam de Canadese schrijver Yann Martel met een nieuwe roman: Beatrice en Vergilius. Maar waar Pi alom lof ten deel viel, zijn de reacties op zijn nieuwe roman kritischer van aard. Volgens de auteur heeft dat alles te maken met het onderwerp: Beatrice en Vergilius is een allegorie op de Holocaust. ...
    Als het om oorlog gaat, hebben we in het Westen onze lessen wel getrokken, meent Martel. ‘Een oorlog tussen Frankrijk en Duitsland is niet erg waarschijnlijk meer. Maar ik betwijfel of hetzelfde geldt voor de Holocaust. Toen ik een aantal jaren geleden in India was, kwam daar de toenmalige president van Israël, Ezer Weizman, op bezoek. Vlak voor zijn aankomst stond er in een Indiase krant een artikel over hem, waarin de volgende uitspraak van hem werd geciteerd: ‘Ik vind homoseksualiteit een betreurenswaardig fenomeen en homoseksuelen doen mijn maag omdraaien.’ Vervang die woorden eens door Judaïsme en Joden. De president van Israël beledigt een groep mensen die talrijker is dan de Joden, net zo oud en met vergelijkbare culturele verdiensten.   ...

Red.:    En daar kan je zelfs letterlijk racisme van maken, in dat als iemand in zo'n hoge positie van een ander ras zoiets zou zeggen, dat de hele wereld dan wordt afgebroken.
    Af en toe komt er iemand langs die ook niet bevangen is door de verstikkende en verstinkende poltieke-correctheid:

Uit: De Volkskrant, 25-02-2011, door Rolf Bos, correspondent in Israël en de Palestijnse gebieden

'Burgerarrestatie' van Lieberman mislukt

... er zijn journalisten die verder gaan. In sportkringen heb je Andrew Jennings, die onthullende boeken over corruptie binnen internationale sportbonden schreef. ...
    Andrew Jennings, Muntadhar al-Zaidi, de journalist die schoenen naar Bush gooide, David Cronin. De laatste, een Ierse journalist die ooit Tony Blair vanwege 'Irak' al probeerde te arresteren, liep woensdag tijdens een persconferentie in Brussel af op Avigdor Lieberman, de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken: 'Mijnheer Lieberman, dit is een arrestatie door een burger op beschuldiging van apartheidsmisdaden!'
    Cronin was een week eerder in Jeruzalem. Hij presenteerde zijn boek Europe's Alliance With Israël, Aiding The Occupation. De Ier schrijft daarin hoe nauw de betrekkingen tussen Israël en Europa zijn. Enerzijds bekritiseert de EU de activiteiten van Israël op de bezette Westbank, anderzijds wordt Israël belastingtechnisch door Europa enorm in de watten gelegd, aldus Cronin. 'Israël is gewoon lid van de EU, zonder dat formeel te zijn.'
    Cronin oogde gedreven. Van grijstinten ('Maar Hamas schiet toch ook raketten af op Israëlische burgers', wilde een toehoorder kwijt) wilde hij nauwelijks iets weten. Israël was 'een racistisch land, een apartheidsstaat', dat net als Zuid-Afrika destijds diende te worden geboycot.
    ... het boek bleek deze week bij lezing goed geschreven en gedocumenteerd. ...
 

Red.:   Een "blanke staat", zoals Zuid-Afrika, is een racistische staat. Een erger geval van institutioneel racisme is er nauwelijks. Daar is iedereen het over eens. Zie nu dit geval:

Uit: De Volkskrant, 25-05-2011, van correspondent Rolf Bos

Netanyahu: zes woorden genoeg voor vrede

Tussentitel: Palestijns probleem moet buiten Israël worden opgelost

Een Palestijnse staat kan alleen ontstaan als de Palestijnen een Joodse staat als buurland erkennen. ...
    Dat zei de Israëlische premier Benjamin Netanyahu dinsdag in Washington tijdens een zitting van het Amerikaanse Congres. ...
    De Palestijnse president Mahmoud Abbas ... zal moeten accepteren dat Israël een Joodse staat is. 'I will accept a Jewish state. ...

Red.:   Als een blanke Afrikaanse staat een ernstige vorm van racisme is, is een Joodse staat dat minstens even hard.
    De Joodse staat is een racistische staat. En Benjamin Netanyhu en zijn collega's hebben precies dezelfde positie als Hendrik Verwoerd, en al die andere racistische Afrikaanse politici.
     Nog een glashelder voorbeeld - eerst de aanleiding:

Uit: De Volkskrant, 07-09-2011, van correspondent Rolf Bos

Luchtreizigers urenlang ondervraagd en gefouilleerd

Pesterijen vergroten spanning Turkije-Israël

Tussentitel: Eén reiziger verwees met nodige theater naar de holocaust

...   De relatie tussen Turkije en Israël zakte eind vorige week tot een nieuw dieptepunt. Israël weigert, na publicatie van een rapport van de Verenigde Naties, excuses jegens de Turken te maken voor de dood van negen Turkse activisten vorig jaar aan boord van een flottielje dat de blokkade van de Gazastrook poogde te doorbreken.   ...

Red.:   En dan een gevolg:
 

Een vorm van racisme, zullen vele al meteen zeggen. Want iedereen wet dat 'Israëlische passagiers' hetzelfde is als "Joodse passagiers" - in Nederland wordt je al ingedeeld bij de racisten als je kritiek hebt op de islam.
    Maar nu de eerste verrassing qua berichtgeving:
 

Dus als er in het Israëlische of Joodse geval sprake is van racisme, is dat in het Turkse geval ook. Maar nu niet gepleegd door de niet-Joden, de goy , maar door de Joden.
    Tweede verrassing: waar het in het geval van Turks racisme een eenmalig zaak betrof, is dat in het Israëlische of Joodse geval zeker niet zo:
 

Origineel en honderd procent racisme van de zwartste soort - zou men zeggen als het Joden overkwam of gekleurde mensen in een blanke omgeving.
    Maar Israëliërs of Joden komen er mee weg. En Israëliërs of Joden komen er al sinds de Tweede Wereldoorlog mee weg. Vanwege dit:
 

Het gooien met de holocaust.
    Nu gaan ze Israël zelfs reclame maken voor racisme:

Uit: De Volkskrant, 22-09-2011, van verslaggever Iñaki Oñorbe Genovesi

JN1 is ook bedoeld als Joods alternatief voor internationale zenders als CNN en BBC

Een Joods alternatief voor internationale nieuwszenders als CNN, Sky News en de BBC. Maar vooral een Joodse variant op de Arabische nieuwszender Al Jazeera. Met die hoge doelstellingen is woensdag de nieuwe Joodse nieuwszender Jewish News One, kortweg JN1, begonnen met haar uitzendingen.
    Jewish News One, gefinancierd door de Oekraïense miljardairs Igor Kolomoisky en Vadim Rabinovich, de voorzitter en vicevoorzitter van de Europese Joodse Unie, zendt 24 uur per dag zeven dagen in de week programma's met nieuws en duiding uit in Europa, Noord-Amerika en het Midden-Oosten. ...
    Volgens Alexander Zanzer, hoofdverantwoordelijk voor het nieuws bij JN1, berichten twaalf correspondenten in zes landen 'vanuit een Joods perspectief' over zaken die Joden bezighouden. Israël speelt een belangrijke rol in de nieuwsuitzendingen.   ...

Red.:   Een racistische zender.

Naar In het kort , Groep, cultuur, ras, ontkennen , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .