De Volkskrant, 23-08-2012, door JACQ ZINKEN is freelancejournalist. .2011

Demasqué van opgeblazen ego

De aflevering met Ben Verwaayen toont nog eens aan dat de redactie het spoor bijster is.
.

Wie het onvolprezen tv-programma Zomergasten zoals ik van het begin af aan gevolgd heeft, wist altijd al aan welk risico de hoofdpersoon blootstond: je moest je eigen ego voldoende in bedwang weten te houden om niet in het moeras van ijdeltuiterij of betweterigheid te verdrinken. Meestal had je daarbij weinig hulp, of last, van de presentator, wat die laatste dan weer op kritiek kwam te staan. Afgelopen zondag was er helemaal geen presentator nodig om het demasqué van een opgeblazen ego zich in alle openbaarheid te laten voltrekken.

Gast Ben Verwaayen zeilde zonder noemenswaardige tegenwind tussen een aantal onsamenhangende beeldfragmenten door en maakte met een vloed van holle woorden duidelijk dat hij eigenlijk niks te vertellen had. Neem de pedante manier waarop hij zijn aanwezigheid in het prestigieuze programma motiveerde: 'Mijn kinderen zeiden: je moet wel ongelofelijk arrogant zijn om nee te zeggen tegen een uitnodiging om in Zomergasten te komen. En wie wil er nou in de ogen van zijn kinderen ongelofelijk arrogant zijn?'

Het drama dat zich vervolgens voltrok, zat ingeklemd tussen twee karakteristieke uitspraken. Aan het begin van het programma zei Verwaayen: 'Als ik op televisie ben, gaat het om het brengen van een boodschap. Daar ben ik behoorlijk goed in getraind. Wat je dan vraagt dondert niet, maar ik geef mijn antwoord.'

En drie uur later antwoordde hij op de vraag naar zijn sterkste eigenschap: 'Ik denk dat ik heel snel de essentie van iets begrijp, héél snel. En ik heb een geweldig geheugen. Ik kan altijd over welk onderwerp waar ik wat van heb gehoord, heb gelezen, de dingen aan elkaar knopen, daar kan ik een verhaal over houden; dus ik ben een goede kletsmajoor, om het op zijn Nederlands te zeggen.' Juist ja. Had ik dat maar eerder geweten. Want dat was uiteindelijk nog het meest gênante moment: het besef dat ik er zelf lang ingetrapt was, dat ik Ben Verwaayen jarenlang beschouwd heb als iemand wiens meningen ertoe deden.

Nu ik de ontmaskering van mezelf heb verwerkt, vraag ik me af of de discussie rond Zomergasten zich niet moet verplaatsen van de presentator naar de redactie. Wat wil die nou echt met het programma? Gaat het om het gezicht of om de inhoud? Als het de bedoeling is het demasqué van opgeblazen ego's te profileren, kan het nog jaren voort, want de kandidaten liggen voor het oprapen. Maar als Zomergasten het van de inhoud moet hebben, is een zorgvuldiger screening vooraf van de gasten bittere noodzaak. En moet je de durf hebben om iemand alsnog af te zeggen, als je op basis van de gekozen fragmenten en de bijgeleverde motivatie de indruk hebt dat het programma door de ondergrens van de vereiste minimale inhoud zal zakken.

De reeks van dit jaar laat vooral zien dat de redactie kennelijk het spoor bijster is. Dus voor het volgende jaar lijkt me de vraag wie de presentator wordt aanzienlijk minder relevant dan de vraag of de (nieuwe?) redactie weer voor een nieuw elan kan zorgen. En voor de liefhebbers is het te hopen dat de laatste zomergast de kater van aflevering 5 nog een beetje kan wegspoelen.






Naar Houding top I, moraal , Houding top I , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .
 
[an error occurred while processing this directive]