WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Houding top III, verantwoordelijkheden: hoog versus laag

Onderstaande bericht is in juli 2005 door de redactie gearchiveerd, maar goed in het achterhoofd gehouden, omdat er een luchtje uit opsteeg (dit stuk is geschreven oktober 2005):
 

De Volkskrant, 05-07-2005, ANP.

'Spookagent’ A28 blijkt medewerker Openbaar Ministerie

De man in de geblindeerde blauwe Mercedes die wekenlang bestuurders lastig viel op het Drentse traject van de A28, blijkt een medewerker van het Openbaar Ministerie (OM). De man is aangehouden, maakte persofficier M. van den Broek dinsdag bekend.
    Al wekenlang kregen automobilisten op de snelweg te maken met de ‘spookagent’. De bestuurder reed in een dienstwagen zonder politietekens maar met een zwaailicht aan over de vluchtstrook en haalde weggebruikers in, waarna hij weer zachter ging rijden. Volgens enkele klagers zat de chauffeur in een uniform achter geblindeerd glas. Het nummerbord van de auto was inmiddels bekend, maar niemand deed aangifte. Wel kwam er een anonieme klacht binnen. Uiteindelijk ging de politie op onderzoek uit na een verzoek van het OM, dat een brief had gekregen van een inwoner van Oude Pekela.
    Van den Broek wil niet zeggen wie de medewerker van het OM is. Waar en wanneer de man is aangehouden blijft ook geheim. Het OM onderzoekt op dit moment de zaak.


Red.:   Twee maanden later kwam de aap uit de mouw:
 

Uit: De Volkskrant, 09-09-2005, van verslaggever Weert Schenk

‘Topman justitie betrokken bij wegpiraterij’

De donkerblauwe, geblindeerde Mercedes die in juni op de snelweg A28 andere automobilisten dwong vaart te minderen door pal voor hen te gaan rijden en af te remmen, had procureur-generaal Dato Steenhuis als passagier.

Diverse bronnen bij politie en justitie bevestigen dat Steenhuis in de auto zat. De Rijksrecherche is een strafrechtelijk onderzoek begonnen naar de betrokkenheid van de procureur-generaal van het Openbaar Ministerie.   ...
    Eind juni meldde het Dagblad van het Noorden dat een donkerblauwe Mercedes onrust veroorzaakte onder weggebruikers op de A28 tussen Zwolle en Assen. De chauffeur dwong andere automobilisten snelheid te minderen door enkele meters voor hen te gaan rijden en af te remmen.
    Een oud-politieman uit Oude Pekela die dit overkwam, haalde de Mercedes in, maar die schoot vervolgens opnieuw voor hem en verlaagde opnieuw zijn snelheid. Het tafereel herhaalde zich diverse keren. Andere automobilisten overkwam hetzelfde.
    Na de publicatie verklaarden weggebruikers dat de auto ook met hoge snelheid en blauw zwaailicht over de vluchtstrook zou hebben gereden, om vervolgens weer tussen het gewone verkeer in te voegen.
   In juli werd bekend dat de geblindeerde Mercedes werd bestuurd door een chauffeur van het college van procureurs-generaal. Tegen hem zijn volgens de woordvoerder van justitie ‘passende’ maatregelen genomen. Over de aard daarvan weigert de woordvoerder mededelingen te doen.
    De chauffeur, een politieman, mag wel voor het college blijven rijden.
    Een van de speerpunten van het beleid van het college van procureurs-generaal, waarvan Steenhuis deel uitmaakt, is een harde aanpak van verkeerscriminaliteit. ...
    De oud-politieman uit Oude Pekela die op de A28 werd gehinderd, heeft bij de politie aangifte gedaan tegen justitie. Dat heeft geleid tot het onderzoek van de Rijksrecherche. De Drentse officier van justitie Van den Broek wilde donderdag geen commentaar geven op het onderzoek. Hij kon niet zeggen wanneer het onderzoek wordt afgerond.
    Steenhuis was in 1998 een van de hoofdrolspelers in de affaire waarbij enkele procureurs-generaal in aanvaring kwamen met toenmalig minister van Justitie Sorgdrager. Naar aanleiding van deze affaire moest toenmalig OM-topman Arthur Docters van Leeuwen het veld ruimen.
    In 1997 baarde Steenhuis opzien door te verklaren dat wat hem betreft ’s nachts op 120-wegen best 140 kilometer per uur gereden mag worden, als dat de verkeersveiligheid niet in gevaar brengt.


Red.:   Rotterdamse agenten die hun dienstauto hadden misbruikt voor diverse privé-aangelegenheden (een zaak die omstreeks dezelfde tijd speelde) werden gestraft. Maar er is nu eenmaal een wet voor de lageren en een voor de hogeren. Dat is een zaak op zich, maar waar het hier om gaat dat het beroep dat de top doet op het hebben van extra verantwoordelijkheden door dit soort voorvallen tegengesproken wordt: de top neemt en heeft minder verantwoordelijkheid. Als extraatje de mening van Jan Blokker over het gevalletje:


Uit: De Volkskrant, 10-09-2005, column door Jan Blokker

Red de rechtstaat!

Zou het waar Zijn?
    Ik bedoel van Dato. Dato Steenhuis, de procureur-generaal met de rode wintersjaal altijd losjes om z'n vlotte nek, ooit bijklusser bij Bakkenist Management Consultants die in 1998 een affairetje in Groningen moesten onderzoeken waarbij Dato als pg van de drie noordelijke provincies voor z'n eigenlijke werk nauw betrokken was, ruzie met justitieminister Sorgdrager (de oren vielen van haar hoofd), gedekt door z'n chef Docters van Leeuwen, de De Wijkerslooth en de Brouwer van toen, bijna muiterij tegen de staat, en ten slotte Docters helemaal weggebonjourd en Steenhuis bij wijze van berisping uit het noorden verbannen naar Arnhem - die Dato.
    Zou hij, zoals gisteren in de Volkskrant werd beweerd, werkelijk de man zijn geweest die in juni van dit jaar op de A28 tussen Zwolle en Assen in een blauwe, geblindeerde Mercedes met zwaailicht en met een geüniformeerde chauffeur aan het stuur, hinderlijk of zelfs intimiderend links en rechts langs medeweggebruikers had gereden, zogenaamd om ze tot matiging van hun snelheid te dwingen?
    Kennelijk was hij dus weer terug van z'n ballingschap.
    De geüniformeerde bestuurder van de Mercedes was al ontmaskerd als een chauffeur van het Openbaar Ministerie. Tegen hem zouden volgens een woordvoerder van Justitie 'passende maatregelen' zijn genomen. Wat hij precies had misdaan werd er niet bij verteld. Maar wie joeg, geblindeerd achterin met dat zwaailicht boven z'n hoofd en misschien wel weer die nonchalante rode das om z'n hals, honderden Groningse, Friese en Drentse burgers, boeren en buitenlui de stuipen op het lijf? Dezelfde woordvoerder ontkende niet dat het Steenhuis was geweest. Maar hij was 'niet gemachtigd details naar buiten te brengen'.
    Wat voor détails?
    Is er geviespeld op de halfdonkere achterbank? Moest er iets onderzocht worden dat het daglicht niet kon verdragen? Ging het om een afleidingsmanoeuvre, dus dat er bijvoorbeeld in het noorden een grote bende opgerold moest worden, en dat de daders ervan uitgingen dat de mannetjesputter van Bakkenist nog ver weg in Arnhem zat, terwijl hij dus in werkelijkheid tussen Ruinen en Dwingeloo als een geblindeerde crimefighter op en neer werd gereden door een geüniformeerde chauffeur die toen nog niet kon vermoeden dat hij passende maatregelen riskeerde?
    Al die geheimzinnigheid bij dat Openbaar Ministerie gaat me langzamerhand behoorlijk de keel uithangen. De ene keer loopt er eentje weg om even fractievoorzitter van Leefbaar Nederland te worden, hij is nog niet terug of een tweede zet een laptop met kinderporno bij de vuilnisman, een derde stuurt een onschuldige verdachte de cel in en een vierde hangt onder een zwaailicht dreigend rond op de A28. ...


Red.:   Een ruime maand later kan de voorspelbare officiële afloop van de zaak worden gemeld, zie onder:


De Volkskrant, 25-10-2005

Chauffeur OM-dienstauto beboet voor rijgedrag

De chauffeur die in dienst van justitie deze zomer levensgevaarlijke manoeuvres uithaalde op de snelweg A 28 heeft een boete gekregen van 180 euro. De chauffeur bestuurde een dienstauto van het college van procureurs-generaal. In tegenstelling tot een eerder bericht zat procureur-generaal Dato Steenhuis niet in de auto. Volgens het Openbaar Ministerie was zijn echtgenote wel inzittende. Zij was op weg naar een representatieve verplichting.


Red.:   In deze verklaring zitten drie aantoonbare leugens. Lees daarvoor even het eerste artikel (van 05-07-2005) op deze pagina terug. Daarin staat dat de gevaarlijk manoeuvres een aanzienlijk aantal malen over langere tijd is voorgekomen. De eerste leugen is dus dat het gedrag van de chauffeur eenmalig was. Uit het zich vele malen herhalen van het gedrag volgt direct een tweede leugen: de persoon in de auto had geen representatieve verplichting, tenzij deze persoon niets anders dan representatieve verplichtingen heeft, maar dat wordt niet bedoeld met 'een representatieve verplichting'; dat laatste impliceert een eenmalig gebeuren. En de derde leugen is dat het mevrouw Steenhuis was die in de auto zat: bij vele malen voorkomen van het voorval mag men aannemen dat de inzittende van de dienstauto de diensthebbende is: procureur-generaal Dato Steenhuis.
    Vanaf het eerste bericht steeg uit de geval de geur van doofpot op, die met voortgang van de zaak een steeds doordringender stank heeft gekregen. Dat men vervallen is tot regelrechte leugens lijkt opmerkelijk, maar der ervaring heeft geleerd dat men men dit soort zaken vrijwel altijd weg komt. De enige recente uitzondering was het geval van de Schiedammer parkmoord, en dit kwam alleen maar uit omdat er drie "vervelende" toevalligheden tegelijk optraden: er kwam een spontane bekentenis van de echte dader (Wik H.), er was een klokkenluider (Harry Timmerman), en er was een medium dat het oppikte (Netwerk). Zonder deze combinatie van toevalligheden was ook de Schiedammer parkmoordzaak er nooit geweest. 
    Een tweede reden voor de leugens is juist het bestaan van de Schiedammer parkmoordzaak. In deze zaak is ondubbelzinnig vast komen te staan dat het Openbaar Ministerie op allerlei punten ernstig gefaald heeft, en dat is algemeen gezien als een kwestie de de rechtsstaat ernstige schade heeft aangebracht - het juridisch systeem bleek niet honderd procent te vertrouwen. Het opduiken van een tweede ernstige affaire, nu nog hoger in de top van het Openbaar Ministerie, zou nog een keer, en waarschijnlijk nog heviger, het OM het middelpunt van kritiek hebben gemaakt, in populaire termen: er zou nog en keer nog erger de pleuris zijn uitgebroken.

Een ander verhaal over de heer Steenhuis:

 

Van www.zembla.nl, november 2005, programma: samenstelling en regie: Jos van Dongen
research: Wim van de Pol, eindredactie: Kees Driehuis

Faillissementsfraude voor beginners

Zembla geeft een cursus faillissementsfraude. De kijker krijgt daarin een aantal basisregels voor het frauderen met BV's. In Nederland is het mogelijk snel rijk te worden met dat soort fraude. Hoogleraar faillissementsrecht Jaco van Hees legt de gouden regels voor faillissementsfraude uit. Wie deze gouden regels in acht neemt, loopt maar erg weinig risico om tegen de lamp te lopen. Zembla: ‘Faillissements-fraude voor beginners’, maandag 21 november 2005 om 21.10 uur bij de NPS/VARA op Nederland 3.

De prioriteit voor de bestrijding van dit soort misdrijven is laag binnen het Openbaar Ministerie. Slechts een 50-tal rechercheurs bestrijdt faillissementsfraude bij bedrijven terwijl er voor de bestrijding van uitkeringsfraude door de burgers meer dan 1150 rechercheurs worden ingezet. Het fraudebedrag bij de faillissementsfraude ligt tussen de 600 miljoen en 1 miljard euro, bij uitkeringsfraude is dat 160 miljoen. De kans op strafrechtelijke vervolging bij faillissementsfraude is minder dan 2%.
    Zo is horecamagnaat Sjoerd Kooistra niet vervolgd door Justitie terwijl deskundigen stellen dat er wel degelijk mogelijkheden voor waren. Talloze horecagelegenheden waar Kooistra bij betrokken was, gingen failliet maar draaien onder een andere BV gewoon door. Daardoor bleven schuldeisers met lege handen achter. In Zembla een interview met Kooistra.
    Er zijn in Nederland adviseurs die bedrijven 'helpen' die in een faillissement dreigen te raken. Die adviezen gaan soms te ver: ze zetten de aandeelhouders van BV's aan tot strafbare feiten, zoals het niet betalen van schuldeisers bij dreigend faillissement. Zembla maakte geheime opnames bij een adviseur waaruit dat blijkt.


Red.:   In de uitzending wordt ook gemeld wie de procureur-generaal is die verantwoordelijk is voor dit dossier: Dato Steenhuis, en wel al reeds 25 jaar, en dat al iets van tien jaar geleden voor het eerst is gemeld dat dit soort fraude zoveel kost en vrijwel straffeloos is. De heer Steenhuis wilde niet reageren op uitzending.
 

Addendum 08-05-2006:  De vermoedens omtrent de wegpiraterij van Steenhuis zijn bevestigd:


Uit: De Volkskrant, 06-05-2006, van verslaggever Weert Schenk
 
Achtergrond | Hoe de chauffeur van de procureur-generaal met blauw zwaailicht over de vluchtstrook scheurde en later voor de Rijksrecherche kwam

Dato Steenhuis mag graag een beetje doorrijden

Procureur-generaal Steenhuis woont in Drenthe en werkt in Den Haag. Met een dienstauto en chauffeur hoeft dat geen probleem te zijn. Zeker als de auto gemakkelijk 140 haalt.

Dato Steenhuis houdt van vlot doorrijden. Zijn chauffeur Willem weet dat. Daarom rijdt hij met 140 kilometer per uur over de snelweg. ‘Die snelheid zit erin gebakken’, aldus Willem D. in een rapport van de Rijksrecherche.
    Als Steenhuis eens geen haast heeft en tegen zijn chauffeur zegt: ‘doe maar rustig’, dan gaat de donkerblauwe Mercedes ongeveer 130 kilometer. ‘Inderdaad, dat is ook een overtreding’, zegt Willem D.
    Dato Steenhuis is procureur-generaal. Een van de speerpunten van het college van procureurs-generaal (de top van het Openbaar Ministerie) is een harde aanpak van de verkeerscriminaliteit.   ...
    De snelheidsovertredingen van zijn chauffeur hadden Steenhuis’ goedkeuring. Willem D. tegen de rijksrechercheurs: ‘Hij is een echte meerijder. Hij ziet wat er gebeurt. Hij heeft nooit aanmerkingen op mijn rijgedrag.’
    De uitlatingen van Willem D. staan in een dossier van de Rijksrecherche, waarin de Volkskrant inzage had. De Rijksrecherche onderzocht de rol van procureur-generaal Steenhuis in de ‘spookagent-affaire’ die vorige zomer het noorden van het land bezig hield.
    In juni dwong een geheimzinnige, donkerblauwe, geblindeerde Mercedes op de snelweg A28 automobilisten vaart te minderen door pal voor hen te gaan rijden en af te remmen. Ook kleefde deze auto aan bumpers en reed met hoge snelheid en blauw zwaailicht over de vluchtstrook. De chauffeur zou een politieman zijn.
    Martin Dijks, een van de automobilisten, deed als enige aangifte. Toen bekend werd dat de Mercedes de dienstauto van Steenhuis was, volgde een strafrechtelijk onderzoek door de Rijksrecherche.
    Op basis van dat onderzoek meldde Justitie in Assen in oktober dat niet Steenhuis betrokken was, maar diens echtgenote. Zij zat als passagiere in de auto. Chauffeur Willem D. werd voor zijn rijgedrag disciplinair gestraft en beboet.
    Dijks, een oud-politieman, kreeg argwaan toen justitie weigerde de zaak toe te lichten en hij diende een klacht in. Die klacht wordt deze maand behandeld.
    De 48-jarige Willem D. werd in 2004 chauffeur van Dato Steenhuis. Hij kende de procureur-generaal al van voor die tijd, toen hij directiechauffeur was bij Internationale Chauffeur Services (ICS). ‘Bij ICS was bekend dat Steenhuis van doorrijden houdt. De wens van de klant wordt doorgegeven aan de chauffeur’, aldus Willem D. tegenover de Rijksrecherche.
    De chauffeur woont in Den Haag, Steenhuis in het Drentse Midlaren. Willem D. maakt duizenden kilometers om zijn baas enkele malen per week naar zijn kantoor in Den Haag te brengen.   ...
    De dienstauto was ‘uit veiligheidsoverwegingen’ voorzien van blauwe zwaailichten en een sirene. Als Steenhuis een ‘belangrijke afspraak’ had, gingen de flitslichten aan en soms ook de sirene. Zo snelde hij over de vluchtstrook langs de files. Dat gebeurde wekelijks, aldus Willem D.
    Steenhuis gaf niet altijd letterlijk opdracht de zwaailichten aan te zetten. ‘De boodschap was duidelijk als Steenhuis zei dat hij haast had.’ Willem D. kreeg geen opleiding om te rijden met toeters en bellen.
    Willem D. zegt zich niet zich schuldig te hebben gemaakt aan het rijgedrag waarover andere automobilisten hebben geklaagd. De Rijksrecherche kan niets bewijzen. Vanwege ‘de gebrekkige administratieve registratie’ is nauwelijks na te gaan waar en wanneer de dienstauto heeft gereden.
    Zo signaleerde een politieagent op 24 juni de Mercedes in de avondspits op een ‘zeer drukke’ N33 tussen Veendam en Zuidbroek. De auto had de blauwe flitsers aan en haalde op ‘zeer gevaarlijke wijze’ in.
    Willem D. ontkent op die dag in het noorden te zijn geweest. Volgens hem kreeg de Mercedes op dat moment in Den Haag twee nieuwe banden. De garage houdt echter vol dat de auto niet op 24 juni, maar op 17 juni is gerepareerd. Andere informatie is er niet.
    Het onderzoek van de Rijksrecherche concentreerde zich op de aangifte van Dijks. Willem D. herinnert zich dat op 22 juni mevrouw Steenhuis rechts achterin de auto zat. Hij reed rustig. ‘Mevrouw Steenhuis is angstig in het verkeer. Ze schrikt als de grote wielen van vrachtwagens opduiken.’
     Mevrouw Steenhuis vertelt de Rijksrecherche dat ze zich die rit nog heel goed herinnert: ‘Het was een prachtige avond.’ Die dag was ze met haar echtgenoot naar een receptie in Baarn geweest. Haar man bleef daar overnachten en Willem D. bracht haar naar huis.
    ‘Ik ben een echte meerijder’, verklaart mevrouw Steenhuis, ‘dat is hinderlijk voor de chauffeur. Daarom ging ik links achter zijn brede rug zitten.’ Ze vertelt met Willem D. ‘hele gesprekken’ te hebben gevoerd. Voorbij Zwolle doezelde ze weg: ‘ik heb niets gezien of gemerkt .’
    Het verhaal over het rijgedrag van Willem D. komt procureur-generaal Steenhuis ‘onwaarschijnlijk’ voor. Hij zegt tegen de rechercheurs hoogstens een enkele keer opdracht te hebben gegeven om een file te passeren.
    Willem D. is voor het gebruik van zwaailicht en sirene disciplinair gestraft. Hij bestuurde immers de auto. Voor zijn rijgedrag op 22juni kreeg hij een boete van 180 euro, omdat volgens de Rijksrecherche in de klachten ‘een kern van waarheid’ moet zitten.
    Tegen de Rijksrecherche zegt Willem D. dat hij als chauffeur weinig keus had: ‘Als je de wensen van de klant negeert, kun je beter een andere baas zoeken.’ Volgens hem had Steenhuis na alle commotie gezegd: ‘Het moet dan maar, 120 km per uur, ook als ik haast heb.’

Tussenstuk:
Paar pilsjes is geen probleem, en 140 moet kunnen

Procureur-generaal Dato Steenhuis baarde in 1998 opzien met zijn uitspraak dat rijden met alcohol op geen probleem is. Mensen met een paar pilsjes op zitten minder gespannen achter het stuur.
    Een jaar eerder had hij verklaard dat wat hem betreft 's nachts op 120-wegen best 140 kilometer per uur mag worden gereden als dat de verkeersveiligheid niet in gevaar brengt.
    Steenhuis speelde in 1998 een hoofdrol in een enorme ruzie tussen de procureurs en de toenmalige minister Sorgdrager. Aanleiding was zijn bij baan bij adviesbureau Bakkenist dat onderzoek deed naar de verhouding tussen justitie, politie en gemeentebestuur in Groningen.


Red.:   De laatste akte in dit toneelstuk is voorspelbaar, wie de wereld van de top kent:


Uit: De Volkskrant, 14-07-2006, van verslaggever Weert Schenk
 
Steenhuis niet vervolgd voor gevaarlijk rijgedrag

Het gerechtshof in Leeuwarden zal de inmiddels gepensioneerde procureur-generaal Dato Steenhuis niet vervolgen voor gevaarlijk rijgedrag van diens chauffeur vorig jaar op de A28 tussen Zwolle en Assen. Volgens het hof is niet aangetoond dat de topman van het Openbaar Ministerie als ‘ambtelijk meerdere’ in de dienstauto zat.
    De rijksrecherche onderzocht de zaak, nadat Martin Dijks, een oud-politieman, aangifte had gedaan. Volgens de rijksrecherche zat in dat specifieke geval niet Steenhuis in de auto, maar diens echtgenote. De chauffeur, Willem D, kreeg voor zijn rijgedrag een boete van 180 euro. Dijks deed hierover zijn beklag bij het gerechtshof.
    In de beschikking waarin het beklag wordt afgewezen, gaat het hof niet in op de verklaring van de Willem D. Volgens hem gaf Steenhuis hem geregeld opdracht 140 kilometer per uur te rijden. Als de in Drenthe woonachtige topaanklager op tijd in Den Haag wilde zijn, gingen ze met zwaailichten, en soms met sirene, over de vluchtstrook langs de file. Dat gebeurde wekelijks, aldus de chauffeur.
    In mei en juni vorig jaar veroorzaakte ‘een spookagent’ in een geblindeerde Mercedes met gevaarlijk rijgedrag onrust onder weggebruikers op de A28. Later bleek dat het de dienstauto van procureur-generaal Steenhuis betrof. De spookagent was de 48-jarige Willem D., die een politie-uniform droeg en een politielegitimatie bezat, maar geen agent was.
    Steenhuis, die tot 1 juni procureur-generaal was en voorzitter van het Centraal Justitieel Incassobureau, ontkende in afscheidsinterviews bevel te hebben gegeven tot hard rijden.
    Willem D. zei dat Steenhuis dat ook niet altijd expliciet hoefde te zeggen. Hij wist dat zijn baas van doorrijden hield. ‘Als Steenhuis zei ‘‘doe maar rustig’’, dan reed ik 130 kilometer’. Ook was de boodschap duidelijk als Steenhuis zei haast te hebben. Dan gingen de zwaailichten aan.
    Volgens Martin Dijks is de afwijzing van zijn klacht een vorm van klassenjustitie. ‘De chauffeur wordt gestraft voor het hetgeen zijn baas veel zwaarder moet worden aangerekend. Maar die komt er mee weg’.


Red.:   Het is natuurlijk precies zoals de politieman zegt. Het is een duidelijk geval van corruptie. Dat dit systematisch is, blijkt uit de overeenkomstige gevallen van officier van justitie Tonino , en de officier en procureur in de Schiedamse moordzaak, die niet vervolgd worden ondanks bewezen leugens, meineed, in rechtbank en gerechtshof.
    Weer een poosje later vinden we uit wat de vrienden van Steenhuis vinden van zijn gedrag:


Uit: Volkskrant website, 11-05-2008, ANP

Omstreden oud-PG Steenhuis naar Aruba

Twee jaar na zijn pensionering in Nederland neemt Dato Steenhuis toch weer zijn oude functie als procureur-generaal (PG) op binnen het Koninkrijk, ditmaal op Aruba. Dat heeft de Arubaanse minister van Justitie, Rudy Croes, bevestigd.
    Steenhuis kwam in 2006 in Nederland in opspraak omdat hij zijn chauffeur zou hebben aangezet om harder te rijden, zwaailichten en sirene aan te zetten en in te halen via de vluchtstroken. Het gerechtshof achtte dat later niet bewezen. Kort daarna ging Steenhuis met pensioen nadat de Tweede Kamer vond dat hij moest opstappen.
    Ook eerder in zijn carričre was de oud-PG omstreden. In 1998 werd hij beschuldigd van belangenverstrengeling waarvoor hij een berisping kreeg. Volgens hem zelf ging het om een ‘lullig bijbaantje’.


Red.:   Waarmee nog maar eens bewezen is dat de hele top van het Openbaar Ministerie en de omliggende justitiële organen, inclusief het Ministerie van Justitie, zo corrupt is als de pest.


Naar Houding top III , Sociologie lijst , Sociologie overzicht  , of site home .