Uit: De Volkskrant, 15-02-2008, van verslaggevers Jasper Karman en Elsbeth Stoker

Politie-cao | Agenten vinden ruim 10 procent meer loon onvoldoende

Negatieve reacties op loonbod Ter Horst

Toekomst conceptcao onzeker | Honderden boze reacties op internetfora.

Politieagenten reageren boos en teleurgesteld op het eindbod dat minister Ter Horst (Binnenlandse Zaken) woensdag heeft bekendgemaakt. De afdeling Gelderland-Zuid van politiebond NPB heeft het bod al naar de prullenbak verwezen.
    In de nacht van dinsdag op woensdag werd bekend dat de vier politiebonden na twee dagen intensief onderhandelen een principeakkoord hadden gesloten met bemiddelaar Doekle Terpstra.
    Volgens de concept-cao, die een looptijd heeft van drie jaar, krijgen de agenten ruim 10 procent loonsverhoging. Dat komt onder meer neer op een loonsverhoging van 3,5 procent vanaf februari 2008. Volgend jaar krijgen de agenten er nog eens 3,3 procent salaris bij. De loonsverhoging voor 2010 zal uitkomen rond de 3,25 procent. De precieze hoogte is afhankelijk van een nieuw loongebouw dat wordt ontwikkeld. Terpstra typeerde het akkoord als ‘het best denkbare’ compromis.   ...

Tussenstuk:
‘Waar zijn de ijzeren vakbondkerels ?’

Agent Dohmen: ‘Als de ACP woord houdt – 200 euro was de inzet – kan dit dus maar één ding betekenen: HARDE ACTIES.’   ...

Agent Woldhuis: ‘Onze onderhandelaars hebben zich laten inpakken door een gladde tekkel als Terpstra. Waar zijn ze gebleven, die ijzeren vakbondkerels?’  ...

Bron: website NPB en ACP
 

Red.:  De leugen is dit: bij de term "loonsverhoging" zit impliciet inbesloten dat dat is over de periode van één jaar. In de kop van het artikel schrijft de Volkskrant over een verhoging van ruim 10 procent. Dat is over drie jaar. Er is dan geen enkele reden om niet te spreken over zes procent, want dat is over twee jaar. De bonden hadden kunnen antwoorden: we krijgen maar anderhalf procent (over een half jaar). Kortom: alle getallen behalve dat over één jaar zijn dubbelzinnig. Het noemen van 'ruim 10 procent' in de kop is een abjecte propagandaleugen.
    Voor de duidelijkheid schrijft het hoofdredactionele commentaar nog eens op aan welke kant ze staat:

Uit: De Volkskrant, 16-02-2008, hoofdredactioneel commentaar

Serieus bod aan politie verdient geen afwijzing

‘Roep onze jongens maar vast terug uit Afghanistan, want ik denk dat we nu hier oorlog krijgen.’ Die krijgshaftige taal is afkomstig van ‘agent De Vries’, die op de website van een van de politiebonden zijn frustratie laat blijken over het eindbod van minister Guusje ter Horst (Binnenlandse Zaken) aan hem en nog circa 52 duizend politiemensen. Ook andere agenten voelen zich afgescheept; een enkele afdeling van de politievakbond NPB heeft het bod zelfs al verworpen.
    Toch is het nachtelijke akkoord dat bemiddelaar Doekle Terpstra met de bonden wist te bereiken voor de agenten een vooruitgang ten opzichte van het eerdere bod van de PvdA-minister. In drie jaar tijd krijgt de gemiddelde agent er 10 procent bij, waarvan 6,8 procent in de komende twee jaar. Dat is meer dan de 5,75 procent over twee jaar die Ter Horst in eerste instantie bood.   ...
    Dat frustratie en boosheid niettemin onder de agenten doorgisten, houdt verband met een aantal omstandigheden. De politie voelt zich structureel onderbetaald ten opzichte van het bedrijfsleven. Bovendien ervaren zij een verhoogde werkdruk: als gevolg van een publieke opinie die veiligheid tot hoogste norm heeft verheven en als gevolg van toegenomen mondigheid, die zich nogal eens in gebrek aan respect vertaalt. De druk neemt toe, de beloning niet navenant.
    Op de ergernis daarover speelden twee politiebonden, de ACP en de ANPV, in door een eis van extra 200 euro netto per maand op tafel te leggen. Een nogal buiten de werkelijkheid staand voorstel, gegeven het feit dat ervaren agenten, inclusief toeslagen, zo’n 1700 euro netto per maand verdienen. Inwilliging zou op een loonsverhoging van circa 12 procent neerkomen.
    Dat is onrealistisch, want cao-onderhandelingen zijn in Nederland nu eenmaal een kwestie van een procentje meer of minder. ...

Red.:    Van welk laatste proces langdurig gebruik is gemaakt door de top, om zichzelf te verrijken ten koste van hen die het werk doen. Geholpen door de morele steun vanuit het midden.
    De bevestiging dat het uit de top komt:

Uit: De Volkskrant, 20-02-2008, ANP

Korpsbeheerders achter eindbod van minister Ter Horst

Burgemeesters willen dat agenten het loonbod van Ter Horst accepteren | Bonden verontwaardigd.

De burgemeesters hebben agenten opgeroepen het loonbod van minister Ter Horst (Binnenlandse Zaken) te accepteren. Burgemeester Cohen van Amsterdam zei dinsdag dat het bod een loonsverhoging van ruim 10 procent over drie jaar behelst. Het eindbod kan de vergelijking met recente cao’s ‘glansrijk’ doorstaan, aldus Cohen.   ...

Red.:   De steun van de Volkskrant aan de top is die van journalist Argus die zich schaart achter burgemeester Dickerdack , die van de schrijver die zich schaart naast de krijger om de boer uit te persen .
    Om het punt nog wat te verduidelijken, doet het volgende stuk er nog een klein schepje bovenop:


Uit: De Volkskrant, 26-02-2008, door Yvonne Doorduyn

Met een radicale vakbond is het lastig zaken doen

Het poldermodel leek met het aantreden van het nieuwe kabinet weer in ere hersteld. Maar compromissen liggen slecht bij kiezer en achterban.

Het was uit de wereld, vergeven, vergeten: de massale demonstraties op het Museumplein, polderkopstukken die weigerden elkaar de hand te schudden, het chagrijn van jaren ‘sloopwerk’ in de sociale zekerheid. Getergde verhoudingen, besmet verleden en een gebrek aan chemie maakten bij het aantreden van het nieuwe kabinet plaats voor optimisme. De kiezer had het CDA gedwongen tot een coalitie met de Partij van de Arbeid; ‘samen’ gingen ze investeren, binden en bouwen. Anders dan met de VVD in de regering leek de ontvankelijkheid voor wensen uit de polder bij dit centrum-linkse kabinet gegarandeerd. De bonden hesen de vlag in top.   ...
    Dat maakt standpunten radicaler, en brengt compromissen die de vakcentrale onder leiding van Jongerius in Den Haag moet bevechten, buiten handbereik. Voeg daarbij het afkalvende ledental en het gevoel bij leden dat ze met de ‘afbraak’ van WAO, WW, vut en prepensioen de afgelopen jaren al genoeg hebben ingeleverd, en de hakken in het zand worden voor iedereen begrijpelijk.   ...

Red.:   Kortom, redeneert men kennelijk: een vakbond die niet klakkeloos de verslechtering WAO, WW, vut en prepensioen, en ontslagrecht en gierend stijgende salarissen in midden en top accepteert, is een radicale vakbond.
    Maar de kwestie was nog niet over:
 

Uit: De Volkskrant, 10-03-2008, hoofdredactioneel commentaar

Politiebonden dreigen hun hand te overspelen

Bijna drie maanden nadat door toedoen van stakende politieagenten twee belangrijke voetbalwedstrijden niet konden doorgaan, was de eredivisie dit weekeinde opnieuw het doelwit van morrende agenten. De steun voor de stakers is in die periode gestaag afgenomen.
    Bijna iedereen in Nederland was voor Kerst van mening dat de politieagenten een forse loonverhoging verdienden. Terwijl een steeds zwaarder beroep op de politie wordt gedaan, is de salariëring achtergebleven bij de inkomensstijging in het bedrijfsleven. Zelfs voetbalfans accepteerden toen de staking. Alleen Henk Kessler, directeur betaald voetbal van de KNVB, vergaloppeerde zich en noemde de stakende agenten verwende kereltjes.
    Inmiddels ligt er een mooi bod op tafel. ...
    De kleinere, maar agressievere bond ANPV komt daarmee in een cruciale positie. Deze politiebond zal zijn achterban langzaam moeten voorbereiden op een akkoord. Want er zal ongetwijfeld een nieuwe bemiddelaar worden aangesteld. De bonden kunnen het zich niet veroorloven zo’n bemiddeling opnieuw te torpederen. De kleine extra geste die de bonden bij zo’n bemiddeling ongetwijfeld nog binnenhalen, zullen ze met beide handen moeten aangrijpen.

Red.:    Dezelfde bezweringen als altijd -  geen wonder dat bonden en leden achterdochtig zijn. Directeur Henk Kessler is boos - gunst, wat een goed argument. Marten Toonder beeldde journalist Argus af als een rat ...
    Andere beroepsgroep: onderwijs:
 

Uit: De Volkskrant, 26-03-2008, hoofdredactioneel commentaar

Plasterk heeft leraar wel degelijk iets te bieden

Eerst was er de commissie-Rinnooy Kan, die een structurele verhoging van de lerarensalarissen nodig vond om het beroep aantrekkelijk genoeg te maken voor een broodnodige nieuwe generatie docenten. Vervolgens was er de commissie-Dijsselbloem die de zeggenschap over het onderwijs aan de leraren wil teruggeven.
    De politiek lijkt over te lopen van begrip voor de benarde positie waarin de docenten terecht zijn gekomen. De bijval voor zowel Rinnooy Kan als voor Dijsselbloem was Kamerbreed. Toch zijn voor vandaag stakingen op scholen in Den Haag en omgeving aangekondigd. De vakbonden overleggen later deze week of ze doorgaan met onderhandelen of de voorkeur geven aan acties.
    Kennelijk zijn minister Plasterk en zijn staatssecretarissen er nog niet in geslaagd met het Actieplan Leerkracht het vertrouwen van de docenten terug te winnen. ...
    Wat betreft de manier waarop hij de verbetering van de beloning van leraren wil financieren, rekent Plasterk voor dat hij 400 miljoen extra per jaar heeft losgepeuterd. Een tweede 400 miljoen komt uit de pot Incidentele Loon Ontwikkeling. Voor de volledigheid moet er op worden gewezen dat deze pot nu weliswaar bij Financiën is geparkeerd, maar de afgelopen jaren werd gevuld met meevallers bij de onderwijsuitgaven. Er waren namelijk meer goedkope jongere leraren en minder dure oudere leraren dan begroot.
    De overblijvende 300 miljoen wordt gevonden op de Onderwijsbegroting, met name door een geleidelijke verhoging van de collegegelden. Uit de zogenoemde Bapo-regeling voor oudere docenten is 100 miljoen afkomstig.
    Hoe dit ook zij, de leraren kunnen een forse, structurele verbetering van hun arbeidsvoorwaarden tegemoet zien. Dat het een sigaar uit eigen doos zou zijn, is maar voor een klein deel waar. ...
    Het wantrouwen van de leraren in de politiek zit diep. De aantrekkingskracht van het beroep laat nog steeds veel te wensen over. De bewindslieden van Onderwijs zullen alle zeilen moeten bijzetten om het vertrouwen van de docenten terug te winnen. Een akkoord over het Actieplan Leerkracht vormt daartoe een belangrijke stap die in de scholen voor de nodige rust kan zorgen.

Red.:   Goh, wat klinkt dit verhaal hetzelfde hè? 'Het wantrouwen van de leraren zit diep'. Klopt. Omdat ze zich een aantal jaren gelden een grove salarisverlaging hebben laten aannaaien, via de zogenaamde HOS-wet. Wie gelooft dan nog de huidige bezweringen, vooral als het al voor een flink deel een sigaar uit eigen doos is (als de Volkskrant dat al toegeeft voor 'een klein deel', weet je dat het substantieel is).
    Maar ook hier was men bereid te standpunten verder aan te scherpen:
 

Uit: De Volkskrant, 30-04-2008, hoofdredactioneel commentaar

Tekort aan leraren was al lang geleden te voorzien

Het lerarentekort in het voortgezet onderwijs leidt tot taferelen die associaties oproepen met het bedrijfsleven. Docenten in vakken waarbij schaarste heerst (wiskunde, natuurkunde, economie), laten zich door wervende scholen verleiden met extra periodieken en zelfs lease-auto’s.
    Dit is een ongewenste ontwikkeling. Natuurlijk staat het iedere leraar vrij zijn positie te verbeteren, maar het onderwijs dient in maar zeer beperkte mate een markt te zijn. De overheid heeft tot taak van stad tot platteland onderwijsvoorzieningen van voldoende niveau te bieden.
    Ongebreidelde concurrentie tussen scholen tast het niveau van de voorzieningen in kwetsbare gebieden aan. Met name scholen in de achterstandswijken van de grote steden of in regionale gebieden kunnen de dupe worden, en daarmee de leerlingen die deze scholen bezoeken. Als leraren daar wegtrekken omdat zij elders in ‘een auto van de zaak’ kunnen rijden, is dat de bijl aan de wortels van het onderwijsbestel. Het omgekeerde zou moeten gebeuren: leraren die werken op scholen waar veel problemen samenkomen, zouden beter betaald moeten worden.   ...
    Minister Plasterk heeft aangekondigd de lerarensalarissen te verhogen. Dat is een zinnige maatregel. Maar het zal nog even duren voordat die gelden beschikbaar komen. Tot die tijd is het beter als scholen andere, creatievere oplossingen zoeken.

Red.:    Geweldig hè? Altijd eindeloze pleidooien voor de werking van de markt. Behalve als het gaat om professionals, producerenden, mensen die het werk doen. Precies op dat moment, als daar toevallig eens een tekort van is, komt de marktwerking niet uit. Dan is dat 'ongewenste ontwikkeling'. Niet als het om directeuren, of managers of journalisten gaat: dan is de marktwerking vanzelfsprekend. Want daar wordt niemand de dupe van, wat die mensen produceren onze economische rijkdom. Toch?
    Een half jaartje later is het met veel heisa dan zover dat men op het punt van concrete afspraken komt. Dan blijken daar de onderwijsbestuurders tussen te zitten. Die zijn zelf ondertussen vele tonnen gaan verdienen, maar willen het extra geld niet doorgeven aan de onderwijsgevenden, maar daarvan allerlei stafpersoneel van aanstellen: managers innovatie, en dergelijke - bewoners van de directievleugels. Dus worden de bestolen onderwijsgevenden boos. Die na weer wat heen en weer gepraat laten zien dat ze willen dat ze krijgen waar ze recht op hebben, en ze door machinaties hogerop onthouden wordt. De Volkskrant kiest partij:
 

Uit: De Volkskrant, 29-10-2008, hoofdredactioneel commentaar

Conflict rechtvaardigt onderwijsstaking niet

De leraar heeft een belangrijk en moeilijk beroep. Politiek en samenleving raken daar ook steeds meer van doordrongen en het kabinet heeft extra geld uitgetrokken om het leraarsvak aantrekkelijker te maken. Daarom is het niet verstandig dat leraren deze week een estafettestaking voeren vanwege een kleine kwestie die voor ouders en leerlingen nauwelijks te volgen is.
    De staking is een gevolg van bestuurlijk onvermogen. In september sloten de onderwijsbonden en de werkgevers, verenigd in de VO-Raad, een akkoord waarin onder meer werd afgesproken het aantal uren voor de klas met 3 procent te verminderen. Vervolgens kregen de partijen echter ruzie over de vraag of deze afspraak ook voor parttimers gold. Het is onthutsend dat hierover onduidelijkheid kan ontstaan in een sector waar zoveel mensen in deeltijd werken. Van professionele onderhandelaars mag worden verwacht dat zij hierover heldere afspraken maken.   ...

Red.:   Het is duidelijk: de sympathie van de Volkskrant ligt niet bij de professionals, de werkenden, en hun vakbonden - zodra deze opkomen voor hun rechten. Waar ligt de sympathie dan wel? Ook hier is het vooral van belang om te letten op de toon:

Uit: De Volkskrant, 26-02-2008, van correspondent Sander van Walsum

Informant van Duitse inlichtingendienst blijkt anken eerder te hebben gechanteerd

‘Bankverrader’ is rijk en eenzaam

Informant Duitsers blijkt man met discutabel verleden | Lichtensteiners speculeren druk over verblijfplaats van de 42-jarige Heinrich Kieber.

In Liechtenstein wisten ze, aldus een verslaggever van het dagblad Vaterland, allang wie de beleggingsgeheimen van 1400 vermogende Duitsers voor 4,2 miljoen euro aan de Duitse inlichtendienst BND heeft verkocht. ‘In een kleine gemeenschap als de onze is dat een kwestie van plussen en minnen’, zegt hij. ‘Je vraagt aan je vrienden bij de bank welke werknemer er opeens niet meer was, en wie zich verdacht gedroeg. De dader had vorige week al een naam.’
    Diens vroegere werkgever, de in opspraak geraakte LGT-bank, heeft pas zondag willen bevestigen dat het om de 42-jarige Heinrich Kieber gaat. Over de huidige verblijfplaats van de man die in Liechtenstein als ‘verrader’ wordt aangemerkt, wordt druk gespeculeerd.  ...

Red.:   De overige tweederde van het stuk wordt gebruikt om uit te leggen waarom de "verrader" niet deugt. Geen woord over degenen die belasting hebben ontdoken, en hun al dan niet deugen. Nee, het ligt zelfs nog anders - dat is eigenlijk maar een kleinigheid:
 

Uit: De Volkskrant, 29-02-2008, van correspondent Sander van Walsum

Duits belastingschandaal verschrompelt tot affaire

Duitse fiscus ontvangt 28 miljoen euro aan nabetalingen, terwijl was uitgegaan van 3 miljard in Liechtenstein.

Tussentitel: Laten zien dat vermogende Duitsers niet boven de wet staan

De eerste acte van het Duitse belastingschandaal werd nog als ‘spectaculair’ omschreven. Op de vroege ochtend van donderdag 14 februari werd de (inmiddels afgetreden) bestuursvoorzitter van de Deutsche Post, Klaus Zumwinkel, in Keulen aangehouden omdat hij ervan werd verdacht 13 miljoen euro in Liechtenstein onzichtbaar te hebben gemaakt voor de Duitse fiscus.
    Een kleine twee weken later presenteerde het Openbaar Ministerie in Bochum het voorlopige resultaat van de jacht op belastingontduikers. ...
    Ook de gepresenteerde cijfers waren teleurstellend. De afgelopen twee weken zijn in Duitsland 120 huiszoekingen verricht. Van de verdachte belastingontduikers hebben 91 hun zonden opgebiecht. 72 personen hebben zichzelf aangegeven. Inmiddels heeft de fiscus bijna 28 miljoen euro aan nabetalingen ontvangen.
    Het Openbaar Ministerie toonde zich tevreden met dit voorlopige resultaat. ...
    In het commentaar van de kranten klinkt echter teleurstelling door over de oogst. Die Welt herinnert eraan dat het ministerie van Financiën in eerste instantie nog het stellige vermoeden uitsprak dat het om ten minste duizend belastingontduikers gaat, die samen drie miljard euro in Liechtenstein hebben weggezet. ...
    De meeste commentatoren menen echter dat de balans pas kan worden opgemaakt als het lopend onderzoek is afgerond, en als de schok van de publiekelijke vernedering van Zumwinkel is uitgewerkt. ...
    In dat geval zou het ‘belastingschandaal van de eeuw’ tot aanzienlijk bescheidener proporties worden teruggebracht. Niettemin gaat, zo betogen veel kranten, van de huidige affaire een louterende invloed uit op de belastingmoraal. In een tijd waarin veel burgers aan de sociale rechtvaardigheid van het Rijnlands kapitalisme twijfelen, kan het geen kwaad om te laten zien dat vermogende Duitsers niet boven de wet staan.
    De vraag is echter of dit de dure aankoop van gestolen informatie rechtvaardigt. Een andere vraag is of het doel – de zuivering van de belastingmoraal – het middel van de mediale executie van Zumwinkel rechtvaardigt, en of daardoor niet een erg hetzerige stemming is gecreëerd tegen iedere boven-modale Duitser. Die vraag wordt vooralsnog ontweken.

Red.:   Voor alle duidelijkheid licht de Volkskrant haar standpunt in de laatste alinea nog eens expliciet toe: is het gerechtvaardigd om 4 miljoen te investeren om honderden miljoenen aan belastinggeld te achterhalen? Want daarmee creëer je een hetzerige stemming tegen rijke belastingontduikers.
    Contrasterend vraagje: is het gerechtvaardigd om 4 miljoen in een politie-apparaat te investeren, om honderden miljoenen aan diefstal te voorkomen? Want daarmee creëer je een hetzerige stemming tegen dieven.
    Oftewel: waar professionals, werkenden en hun vakbonden bij de uitoefening van hun  rechten totaal niet op sympathie kunnen rekenen, krijgen de rijke belastingontduikers die wel.
    Hoe verbazingwekkend. Tot je bedenkt hoe dat zit. Ten eerste: die werkenden moeten zich organiseren ten einde hun rechten te krijgen - in vakbonden. En het organiseren van groepen mensen is een enge zaak, voor de alfa. Dat ís socialisme. En dat ruikt sterk naar communisme. Belastingontduiking is echter een individuele daad. Dat is individualisme. Dat het ruikt naar egocentrisme, egoïsme, hebberigheid, graaineigingen, en dergelijke is dan totaal geen bezwaar meer. Want het is individualisme.
    Waar dan nog bij komt dat deze alfa's als de middenklasse voor een groot deel leeft van wat de rijke top van haar diefstal door geeft naar het midden. Maar dat is in deze bijna een secundaire kwestie. Het gaat hier om de soort beschaving die je moet willen: de individualistische beschaving: van de unieke prestatie van de creatieveling, die geheel los van de hem omringende maatschappij zijn scheppende daden verricht. Die anderen, het klootjesvolk met hun organisaties als vakbonden, zijn een bedreiging daarvan. Communisme.
    Sheila Sitalsing heeft sinds niet al te lang geleden een column in de Volkskrant. Bij haar introductie werd ook vermeld dat ze opgeleid is als econoom. Dat laat zich gelden. Het eerste citaat is het laatste stuk uit het artikel, en de aanleiding om het te schrijven. Het nieuws is namelijk dat "omdat mensen minder sms'en", KPN vijfduizend mensen wil ontslaan en het werk verplaatsen naar India - overigens: ze maken nog vijf miljard euro winst:

Uit: De Volkskrant, 22-04-2011, column door Sheila Sitalsing

Pingen

Tussentitel: Ach ja, bonden zijn weer verbijsterd over de top van KPN

...   Ik weet nog dat ik in de late jaren negentig van de vorige eeuw mijn eerste mobieltje aanschafte: een hippe ijskast met een zendmast eraan. Als je uit dansen ging, zag je mannen die hun ijskast aan hun broekriem hadden gehangen; zij kregen de leukste meisjes. ... Tegenwoordig is het zo dat als we niet meer sms'en, er vijfduizend banen naar India verdwijnen.
    De bonden zijn weer verbijsterd. Ze wisten van niets. 'We zitten geregeld met KPN om tafel, maar dit komt als een totale verrassing', hoorde ik een mevrouw van de CNV op de radio zeggen. Inderdaad: het zal je bond maar zijn. De hele dag met mensen om de tafel bij KPN, maar steevast met de verkeerde.

Red.:   Bonden ... Volstrekt nutteloze en achterhaalde instituten, toch ...
    Voor de verdere analyse van dit soort lakei-praatjes , zie hier .   
    Er wordt al een jaar onderhandeld tussen bonden en werkgevers over een nieuw pensioenakkoord, omdat er al enige tijd de propagandaleugen wordt verspreid dat het oude stelsel niet houdbaar zou zijn. Als resultaat is een concept naar buiten gekomen waarin de risico's voor de toekomst eenzijdig bij de werknemers komen te liggen. Een akkoord dat dus sterk in het voordeel van de werkgevers is, die er dan ook tevreden over zijn. En het duurde dus ook niet lang voordat de de weerstand in de achterban van de bonden loskwam. Wat nu al enige weken speelt, en tot een voorspelbaar resultaat heeft geleid: de onderhandelaars, met name hoofdonderhandelaar Agnes Jongerius komt onder vuur te liggen:

Uit: De Volkskrant, 05-05-2011, van verslaggever Tjerk Gualthérie van Weezel

Boze FNV'ers eisen vertrek Agnes Jongerius‎

... Drie invloedrijke leden van FNV Bondgenoten, de grootste bond binnen de vakcentrale, eisten in een brief het aftreden van FNV-voorzitter Agnes Jongerius.
    Ruud de Kloe, Nico Betjes en Huub de Rauw zijn alle drie lid van de 'bondsraad', het parlement van Bondgenoten. Zij vinden dat Jongerius niet hard genoeg heeft onderhandeld voor 'het behoud van een goed pensioen en een goede AOW-uitkering voor iedereen'. ...

Red.:   Dit voor zover de noodzakelijke feiten. Hier is hoe het bericht begon:
 

'De gestaalde kaders' is van dezelfde soort als "de socialistische heilstaat": anti-retoriek.
    Wat later, van een ander lid van de redactie:

Uit: De Volkskrant, 08-07-2011, door Gijs Herderscheê

Analyse | Romantische activisten winnen het van de realisten

Invloed van de SP verscheurt de FNV

IRP:   Al meteen een kiezen van partij. De andere kant van de medaille is:

Een weergave die dezelfde of meer claim op de waarheid heeft als die van de Volkskrant.
    En zo gaat het nog even door

De andere kant: weinig is de elite te dol om het akkoord te verkopen.

Een leugen. Bewezen door het feit dat ze er er daar en ook hier niet mee komen (het lijkt het multiculturele debat wel: "Natuurlijk heeft dat voordelen". Om er vervolgens nooit mee te komen).

So what? De rest van de politiek, VNO-NCW, en de media zijn voor het akkoord. Gewoon elite versus de rest.

Mooi. Dat compenseert de gestegen arbeidsproductiviteit, het feit dat degene die onder een CAO en pensioenregeling vallen lagerbetaald zijn en korter leven, en het feit dat lagerbetaalden relatief langer en meer bijdragen aan het pensioen dan hogerbetaalden.
    Dit verhaal is dus doodgewoon en anti-vakbond en anti-lagerbetaalden verhaal. Om de bekende reden: eigenbelang.
    En het is een aloude houding:

De Volkskrant, 16-07-2011, door Remi Poppe, oud-Tweede Kamerlid voor de SP

De SP blijft strijden voor een rechtvaardige samenleving  

Tussentitel: Veel vakbondsleden zijn ook lid van de SP. Mag het?

'Invloed van de SP verscheurt de FNV', kopt de Volkskrant op 8 juli. Dat komt me bekend voor. In de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw was het al niet anders. Als bijvoorbeeld buurtbewoners met de toenmalige Bond van Huurders en Woningzoekenden tegen verpaupering en achterstallig onderhoud knokten, buiten de officiële erkende 'huurdersvereniging' om, zagen we journalistieke teksten als 'SP mantelorganisatie BHW zorgt voor verdeeldheid onder de huurders'.
    Soortgelijke reacties tijdens de grote haven- en sleepbootstaking van 1979, die niet gesteund werd door de vakbond, maar wel door de SP middels het drukken van een dagelijkse stakingskrant. Toen de stakers in financiële problemen kwamen, omdat de stakingskas dicht werd gehouden, gaf de SP voedselpakketten. Toen kwam dezelfde reactie.
    De staking was onverantwoord en vakbondsactivisten zouden met geweld werkwilligen de toegang tot het werk beletten. Daar zat natuurlijk weer de SP achter. Dat deze 'werkwilligen' door de bazen werden ingevlogen om de staking te breken 'onthulde' de pers niet.
    Nu zien we dus weer hetzelfde verschijnsel. Niet het pensioenakkoord, maar activistische vakbondsleden veroorzaken een scheuring in de gelederen. De Volkskrant constateert dat de echte oorzaak niet het pensioenakkoord is, maar de strijd om de koers, of een factor willen zijn in Den Haag aan de onderhandelingstafel, of op straat en de werkvloer. Dat is een onjuiste constatering.
    Alsof het om deze twee keuzes zou gaan. Alsof onderhandelaars zich niet juist gesteund zouden moeten weten door een strijdvaardige achterban. 'De invloed van de SP in de bondsgelederen groeit met de dag', weet de schrijver van het artikel te melden. Duidelijk, de SP is de kwaaie pier.
    Strijdvaardige vakbondsleden die zich niet in de hoek waar de klappen vallen willen laten onderhandelen, zorgen voor verscheuring van de vakbond. 'De bond trekt bij de acties succesvol op met de socialisten', wordt zorgelijk geconstateerd. Vreselijk natuurlijk. De werkgevers zijn dan ook al zeer verontrust nu de 'gematigde' voorzitter van de AbvaKabo opstapt.
    Zeker, veel vakbondsleden zijn ook lid van de SP geworden. Mag het? Wij zijn nog van de idee 'dien het volk', steun mensen als hun strijd rechtvaardig is. In en buiten het parlement. Dat is kennelijk zorgwekkend. Maar is het niet rechtvaardig om het uitkleden van het sociale karakter van onze samenleving te bestijden? Gaat het niet om zaken en verworvenheden die opgebouwd zijn door jaren strijd van onder meer de vakbonden? Nou dan! Maar dat zal wel een conservatieve gedachte zijn.

Red.:    Waarna je eigenlijk deze verzameling en het bijbehorende argument zou kunnen afsluiten: ook dit deel van de media, het "linksig" intellectuele, heeft altijd keihard de kant van de uitbuiters en de graaiers gekozen. Omdat ze er zelf mede van profiteren.
    Waar de conclusie al redelijk duidelijk is, biedt de strijd rond het pensioenakkoord de mogelijkheid om de omvang en diepte van de haat jegens de lagere klassen en hun vertegenwoordigers te illustreren. Want men wordt het maar niet moe om op het anti-vakbond aambeeld te blijven hameren:

Uit: De Volkskrant, 14-09-2011, column door Sheila Sitalsing

Bond

Tussentitel: Ik had liever gezien dat Kamp zelf een akkoord had geklutst

Op 24 december 2009 hielden Ruud de Kloe en zijn kameraden een wake bij het standbeeld van Willem Drees op het Haagse Buitenhof. Terwijl de rest van het land bij de kerstboom bleef zitten, eerden De Kloe en zijn maten met waxinelichtjes en vlaggen in de vrieskou de grondlegger van de AOW. Uit protest tegen schandalige neoliberale pogingen tot het uitkleden van de oudedagsvoorziening.
    De Kloe is kaderlid van FNV Bondgenoten. Het is een ontroerend beeld, van die mannen bij dat standbeeld, wanhopig vasthoudend aan een wegglippende tijd. Een tijd waarin iedereen een arbeidscontract heeft en lid is van de bond. Waarin je nog echte vakbondsleiders hebt, met handen als kolenschoppen en een versleten rug van het sjorren in de haven, die met gebalde vuisten dingen roepen als 'Willen we naar de Dam?! Dan gáán we naar de Dam!' En waarin solidariteit nog gelijk staat aan een toptarief in de inkomstenbelasting van 60 procent.
    Die dingen zijn voorbij, of bijna voorbij. Ruim een miljoen Nederlanders werkt voor zichzelf, met zijn eigen privé-casinopensioen.
    In kringen van mensen onder de 40 schijn je je tegenwoordig onsterfelijk belachelijk te maken als je verklapt vakbondslid te zijn. (Zelf zegde ik op, lang geleden, formeel omdat zij namens mij dingen vonden die ik zelf helemaal niet vond, maar vermoedelijk ook omdat ik te gierig was om contributie te betalen).
    Van de 7,4 miljoen Nederlanders die in loondienst werken, zitten 1,8 miljoen bij een bond - nog geen kwart. Als je tegenwoordig vraagt wie Willem Drees was, moeten de mensen dat googelen.   ...

Red.:    Wat de gram van Sheila heeft gewekt is dat de bonden (voorlopig) nog niet trappen in de pogingen van VVD-minister Kamp en werkgevers-voorzitter Wientjes om de pensioenrisico's af te schuiven op de werknemers - en met name de lagerbetaalden onder hen. Sheila snapt uitstekend dat als Kamp en Wientjes vrijuit kunnen graaien, zij er ook beter van wordt. Wat gefrustreerd wordt door die nare bonden  ...
    En weer een bericht en een verslaggever van de Volkskrant dat/die zich verlaagt tot ploertigheid, dat wil zeggen: partij kiezen voor de rijken, en tegen de lagerbetaalden en hun vakbonden:

Uit: De Volkskrant, 19-09-2011, van verslaggever Tjerk Gualthérie van Weezel

Grootste bonden op ramkoers

Red.:   De werkelijkheid: de rechtse regering en de werkgevers zijn op ramkoers, door alle verslechtering van de pensioenregeling toe te bedelen aan de werknemers. Iets waar onderhandelaar Agnes Jongerius in gestonken is:
 

Leugen van verslaggever Gualthérie van Weezel: dat is niet volgens de bonden zo, dat ís zo. En:
 

En dus is het volgende:
 

Want ze heeft slecht onderhandeld op in een cruciale zaak. En de voor de lagerbetaalden nadelige stand van zeken is nauwelijks verbeterd:
 

En dat allemaal omdat regering en werknemers en de media op ramkoers liggen.
    Ook de propaganda-campagne ligt op ramkoers:

Uit: De Volkskrant, 23-09-2011, door Nanda Troost

Interview | Jelle Visser, vakbondsdeskundige

'Vakbonden zijn te conservatief'

Jelle Visser, hoogleraar sociologie van arbeid aan de Universiteit van Amsterdam, uit forse kritiek op de houding van de vakbonden in de pensioendiscussie. 'Over de belangen van deeltijdwerkers hoor ik ze niet.'

Het optreden van de hoofdrolspelers van de FNV rond het pensioenakkoord is te solistisch, doet de waarheid soms geweld aan, en gaat hier en daar voorbij aan de belangen van de achterban van de vakbeweging. ...

Red.:   Een professor in de vaksbondsdeskundigheid. Dat is net zoiets als een bankwerker in de professordeskundigheid. Of beter, die bankwerker is waarschijnlijk geschikter, want eerlijk. Die professor is een leugenaar. Want hij beschuldigt de vakbond van leugens. Zonder bewijzen. Hier doet hij het nog een keer:
 

Volgens het nieuwe "pensioenakkoord" moet het geld voor de pensioenen voor op zijn minst een deel van de beurs komen, en iedereen weet dat de beurs bijna hetzelfde is als een casino. De term casinopensioen is dus dichter bij de waarheid dan de term "pensioenakkoord", als de grootste partijen in dat "akkoord" het afgewezen hebben. De professor is een leugenaar. Wat logisch is, want de professor leeft van de het geld dat de arbeiders wordt afgenomen. En ze anders in hun pensioen zouden kunnen stoppen. Net als dat geldt voor de Volkskrant-verslaggever die deze professor heeft gezocht en gevonden. En hem een hele pagina ruimte gaf, zie rechts.
    De Volkskrant weet natuurlijk, bewust of als onderbuikgevoel, ook uitstekend hoe propaganda werkt: door herhaling. Dus twee dagen later weer twee hele pagina's vol met dezelfde boodschap: "De vakbond deugt niet":

Uit: De Volkskrant, 25-09-2011, door Tjerk Gualthérie van Weezel en Sander Heijne

Zes tips voor een moderne toekomst

De FNV is tot op het bot verdeeld door het pensioenakkoord. Zes adviezen waarmee het weer goed komt met de vakcentrale en 19 bonden.
...

Tussentitel: Bonden hebben zich vervreemd van nieuwe groepen

Red.:   Met in de inhoud zogenaamde "goede adviezen", ten einde de fouten van de vakbond weer eens lekker breed uit te kunnen meten. Zaken van de soort als "Het ledenaantal neemt gestaag af". Op zich een feit, maar als argument onzin, want het ledenaantal van alle maatschappelijke organisaties als politieke partijen, omroepen en dergelijke neemt al decennialang gestaag af, net als het aantal abonnees op kranten als de Volkskrant.
    En leugens als 'Bonden hebben zich vervreemd van nieuwe groepen'. Want het is natuurlijk precies andersom: nieuwe groepen hebben zich vervreemd van de bonden - door daar geen lid van te worden. Niemand heeft die groepen tegengehouden dat wel te doen, of eigen bonden op te richten. En om heel precies te zijn: dat is één keertje wel geprobeerd, maar van die nieuwe bond werd al helemaal niemand lid - van die nieuwe groepen! Elementaire observaties, die de heren journalisten in de koortsachtige verdediging van de belangen van de oligarchie en die van zichzelf even zijn vergeten.
    Even ter vergelijking wie er wel deugen, uit de mond van oud-collega  en ecenomie-chefredacteur Frank Kalshoven, wiens geest nog altijd op die afdeling rondwaart, er een vast column heeft, en nu kleine zelfstandige is:

Uit: De Volkskrant, 24-09-2011, column door Frank Kalshoven, directeur van De Argumentenfabriek

Feitenvrije politiek en een echt minderheidskabinet

Tussentitel: Er staat verdorie een wereldeconomie te wankelen

...   Als de doelstelling is dat het parlement in crisistijd over de onderhanden crisis spreekt - en dat lijkt me wenselijk - zijn er twee problemen op te lossen. Eén in het land, en één in Den Haag.   ...
    'Schapen', 'zakkenvullers' en 'viezeriken' zijn onterechte generalisaties over politici in Den Haag. De overgrote meerderheid van de dames en heren probeert goed zijn werk te doen. Dit wordt hen bijkans onmogelijk gemaakt. Het is hoog tijd dat ze hier zelf een probate oplossing voor verzinnen. Er staat verdorie een wereldeconomie te wankelen.

Red.:   Misschien zijn niet alle woorden zo zorgvuldig gekozen, maar dat is dan ook de keuze van Frank Kalshoven. In plaats van 'viezerikken' zou je "hypocrieten" en/of "leugenaars" willen invullen. In plaats zakkenvullers' lijkt 'zakkenvullertjes' wat juister omdat de echte zakkenvullers natuurlijk elders zitten. En  dat 'Schapen' is echt onjuist. Dit moet vervangen worden door "hyena's" - of een andere soort die zijn maag vult met de karkassen van dieren omgebracht door het grotere roofwild. Het soort waar Frank Kalshoven er één van is, en ook zijn huidige plaatsvervangers toe behoren.
    Weer terug naar de anti-vakbondcampagne. Met verse troepen:

Uit: De Volkskrant, 11-10-2011, van verslaggeefster Carien ten Have

Vakbonden vergrijzen in snel tempo

De vakbonden in Nederland zijn in snel tempo aan het vergrijzen. Een op de zeven leden van een vakbond is nu 65 jaar of ouder.   ...

Red.:   Tjonge ... Wat is het probleem?
 

De zoveelste herhaling: niemand houdt ze tegen

Het andersom natuurlijk: omdat jongeren niet meedoen, hoeven ze ook niet vertegenwoordigd te worden. En 'imago' is een inhoudelijk leeg begrip -  ze mogen gaan twitteren wanneer ze maar willen.

En professoren in de economie komen alleen op voor de belangen van professoren in de economie en soortgelijke profiteerders uit dat soort oligarchische groepen.

En de politiek en de JOVD onderhandelen met uitsluitend de belangen van de oligarchie in het achterhoofd.

Geheel terecht, want het gaat om de verdeling van de bestaande pensioenpot, en die is gevuld door de ouderen. De jongeren moeten gaan zorgen voor hun eigen pensioenpot.
    In de tweede linie van deze aanvalsgolf, economie-columnist Peter de Waard:

Uit: De Volkskrant, 12-10-2011, rubriek De Kwestie, door Peter de Waard

Biedt 'Bezet-beweging' vakbond een kans?

Om te voorkomen dat de FNV een bejaardensoos wordt, zouden Van der Kolk en Jongerius naar de 'Bezet-beweging' moeten kijken.

.... Dat de vakbond een bejaardensoos wordt, is begrijpelijk als ze zich alleen met een pensioenruzie profileert.   ...

Red.:   Een leugen. De vakbond profileert zich met voornamelijk  CAO-onderhandelingen, zijnde hoofdreden voor haar bestaan. Dus verklaart dit niets over het gebrek aan instroom van jongeren. En de "argumenten" voorgaande aan deze leugen:

Dat zijn zaken voor een politieke partij - niet voor een vakbond. Als de vakbond zich er wel uitdrukkelijk mee zou bemoeien, zeggen mensen als Peter de Waard dat de vakbond zich niet met de politiek moeten bemoeien.
    En wat zit hier achter:

Retoriek uit de school van "de communistische heilstaat'. Arbeidershaat.
    Peter de Waard heeft ook nog wat advies:

Onzin. Eerst moet de beweging er komen, en dan zou de vakbond zich solidair kunnen verklaren. Maar zonder beweging heeft de bemoeienis van de vakbond geen zin. En ook in het starten met zo'n beweging laten de "jongeren" het liggen.
    Maar er zijn ook vakbonden die geen ergernis van de Volkskrant opwekken:

Uit: De Volkskrant, 12-10-2011, van verslaggeefster Nanda Troost

Vakbond De Unie voor extra loonstijging middeninkomens

Middeninkomens gaan er netto al jaren niets op vooruit, stelt De Unie. Ze betalen volgens de bond de prijs van nivellering. ‘Dat houdt een keer op.’

Tussentitel: Deze groep moet van het kabinet alleen nog maar meer inleveren | Rendert Algra Voorzitter van vakbond De Unie

Middeninkomens moeten in de nieuw af te sluiten cao's een grotere loonstijging krijgen dan de hogere en de lagere inkomens. Dat zegt Rendert Algra, voorzitter van vakbond De Unie.
'Wij hebben een achterban die al vijf jaar geen loonsverhoging heeft gehad. Bruto misschien nog wel, maar netto hebben ze er niets bij gekregen. En dan moet volgens de Miljoenennota deze groep alleen nog maar meer inleveren. Bezuinigingen op de zorg, de kinderopvang, en als beloning kom je eerder in het hoogste belastingtarief van 52 procent.'   ...

Red.:   Enzovoort. En geen woord van kritiek over deze vakbond die de belangen van zijn eigen ledengroep vertegenwoordigd. Geen stukken over het lidmaatschap, en "Waar zijn de jongeren?". Wat natuurlijk een simpele reden  heeft: de journalisten van de Volkskrant zijn mensen met middeninkomens. En dan is belangenbehartiging ineens geen probleem. Belangenbehartiging is alleen een probleem als het mensen in de lagere inkomens en de productieve beroepen betreft. Wat ook logisch is, want van die productie moeten de middeninkomens leven.
   Overigens begaat de vakbond een grote fout: de uitholling van de positie van de middeninkomens is geen gevolg van nivellering. Zoals bijvoorbeeld de plaats waar dit proces sterker is laat zien: Amerika. daar zijn de middeninkomens nog veel meer aangetast. En de oorzaak is volkomen helder en onomstreden: geen nivellering, maar denivellering.
    Wat meteen laat zien waar de loyaliteiten van de vakbond De Unie en de middengroepen ligt: bij de top. En keert zich tegen de lagere groepen - de cijfers:

Dat laatste is een leugen, want, zoals het cijfermatige voorbeeld al laat zien, een gelijk percentage verhoging voor iedereen is sterk denivellerend.
    De conclusie:
 

De Unie, de middengroepen, is/zijn solidair met de oligarchen.
    Het volgende was de redactie ontgaan:
 

De Volkskrant, 14-10-2011, ingezonden brief van Robbert van der Vos, Gouda

Modern

Volgens Raoul du Pré zijn de onderwijsbonden conservatief omdat ze vasthouden aan hun vakantiedagen (Commentaar, 5 november). Gelukkig zijn journalisten vernieuwingsgezind. Ik stel dan ook voor dat de directie van de Volkskrant voorstelt om alle journalisten van de Volkskrant vijf vakantiedagen te laten inleveren. In ruil hiervoor mogen zij vijf dagen in het jaar vrij opnemen om onderzoek te doen ten behoeve van een artikel voor de krant. Mooie bezuinigingen waardoor de Volkskrant financieel beter zal draaien en gelukkige werknemers omdat ze zo modern bezig zijn. Wat wil een mens nog meer!

Red.:   De Volkskrant ... Voor uw reisje terug naar de tijd van Dickens.
    De echte vakbonden pikken de stommiteiten van Jongerius niet meer, en twee bemiddelaars hebben overlegd over de ruzie. Uitkomst: er zou een nieuwe bond moeten komen. Zonder Jongerius, natuurlijk. Tijd voor een nieuwe ronde bashen door de Volkskrant (overigens: de andere media zuilen wel niet beter zijn) - de aftrap is van de economie-chef

Uit: De Volkskrant, 05-12-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Xander van Uffelen

Nieuwe vakbeweging

Poging tot hervorming van de FNV stemt hoopvol maar vergt in eigen gelederen nog veel overredingskracht.

De sterk verdeelde FNV doet een serieuze poging om de interne tegenstellingen te overbruggen. De vakcentrale en alle aangesloten bonden hebben onder leiding van de verkenners Herman Wijffels en Han Noten een plan opgesteld om zichzelf te moderniseren. Openheid, evenredige democratie en oog voor de grote groep ongeorganiseerde zelfstandigen zijn de thema's die de nieuwe vakbeweging moeten binden.   ...

Red.:   Van Uffelen liegt dat de bonden gesloten zouden zijn - en iedereen kan lid worden, ook zelfstandigen.

De dominantie van de actieven is de kern van democratie - iedereen heeft evenveel kans om actief te worden, en de actieven zijn degenen die het meest bijdragen. Wat van Uffelen wil zeggen dat de actieven te veel wensen, naar zijn zin. Hij wil een slappe bond, want hij staat achter de oligarchen.
    Op dezelfde dag de valse immigrante Sheila Sitalsing in haar vaste column:
 

Uit: De Volkskrant, 05-12-2011, column door Sheila Sitalsing

Sterft

Tussentitel: De Nieuwe Vakbond als antwoord op alle malaise

Het mooie aan het plan voor De Nieuwe Vakbond voor De Nieuwe Arbeider - en de bijbehorende opheffing van de vakcentrale FNV - is dat iedereen het op zijn eigen, vrolijke wijze kan interpreteren. Dat is knap werk van kwartiermakers Han Noten en Herman Wijffels.   ...

Red.:   Let op het sarcastisch gebruik van hoofdletters - de toon is meteen gezet. Dit soort giftige retoriek zal mede kenmerkend blijken voor de nomade in de media.

Een tweede algemeen geldig kenmerk: het keiharde kiezen voor "het recht van de sterkste". In economische termen: het kapitalisme en meer maatschappelijke het neoliberalisme.
    Weer afgewisseld door sarcastische valsigheid:

Sheila Sitalsing is een echte bloedhond voor de oligarchen.
    De volgende dag, een poging tot berichtgeving - toch nog gelegenheid voor twee grote fouten:

Uit: De Volkskrant, 06-12-2011, door Nanda Troost

Zeven vragen | Gevolgen van het 'Akkoord van Dalfsen'

De Nieuwe Vakbeweging, wordt die werkelijk nieuw?

Het Nederlandse vakbondslandschap verandert ingrijpend, nu FNV-kringen het 'akkoord van Dalfsen' hebben gesloten. Of blijft alles zoals het altijd was?

De verdeelde FNV heft zich op en vernieuwt zich in De Nieuwe Vakbeweging. Wat zijn de garanties dat de verdeeldheid daar niet opnieuw toeslaat?
Die garanties zijn er niet. Maar de oude structuur van de FNV was wel een recept voor ruzie. De uitbarsting rond het pensioenakkoord had op elk ander dossier kunnen ontstaan. Daarom adviseerden de verkenners Han Noten en Herman Wijffels de structuur van de nieuwe organisatie op de schop te nemen. Weg met de bondsraden bij de afzonderlijke bonden die de federatieraad kunnen terugfluiten.   ...

Red.:   Niet de afzonderlijke bonden, maar de federatieraad was het probleem. Die was zo georganiseerd dat de meerderheid der leden niet de meerderheid in de federatieraad had. De ruime meerderheid der leden was tegen het pensioenakkoord - door de getrapte vertegenwoordiging waarin vele kleine bonden domineren werd deze meerderheid overruled.
 

Herhaling van de leugen omtrent democratie.
 

Hetzelfde bewaar als Van Uffelen: tegen degenen die het echte bondswerk doen - door middel van de retorische truc van zwart-maken.
   hartstikke sociaal is columnist Pieter Hilhorst - tegenwoordig ook actief als ombudsman. Er hoeft maar iemand met een vlekje of ene kleurtje een probleem te hebben, of Pieter zet zichzelf in. En dat doet hij, valt uit zijn columns af te leiden, als zelfstandig ondernemertje - zzp'er. Waarover hij zelf zegt dat hij zich gedraagt als de krekel - als in het gelijknamige rolmodel in de fabel van de krekel en de mier. Vrijwel zonder sociale zekerheid, dus je kan wel nagaan waar Pieter een beroep op gaat doen als het grondig mis gaat. In ieder geval niet de vakbond, want die vorm van sociaal gedrag is Pieter ineens tegen - te veel mier-eigenschappen, vermoedelijk:


Uit: De Volkskrant, 06-12-2011, column door Pieter Hilhorst

Houvast in een wankele wereld

... In de kern is de vakbond een organisatie die leden economische zekerheid probeert te geven in een onzekere wereld. En omdat het economische systeem alleen maar wankeler wordt, is de noodzaak van een vakbond des te groter. Vaste banen verdwijnen, afspraken over lonen staan onder druk en de waarde van pensioenen verdampt. Maar de vakbond heeft die zekerheid te vaak nagejaagd door te vechten voor het behoud van oude verworvenheden. ...

Red.:   Dat is de taak van de valbond: het dienen van de belangen van degene die er lid van zijn: werkenden. Het belang om niet zomaar het loon verlaagd te krijgen, en niet zomaar ontslagen te worden. Niet veel meer, en absoluut niet minder. Wat daar aan vernieuwd moet worden is volstrekt onduidelijk.

 En op deze manier blijft dat volkomen onduidelijk. En dit wordt al veel langer zo gezegd, zonder dat er verduidelijking komt. Waaruit je mag concluderen dat er geen duidelijkheid ebstaat. Er bestaan geen echte nieuwe taken voor de vakbond

Dat is de taak van de vakbond. Als jongere mensen zonder vast contract een vakbond willen, kunnen ze lid worden van de bestaande vakbond, wat ze niet doen, of een nieuwe vakbond oprichten, wat ze ook niet doen - althans: daarvoor komen nauwelijks leden.

Natuurlijk is het precies andersom: omdat zij de vakbeweging links laten liggen, hoeft de vakbeweging niets voor ze te doen.

Terecht.

Tja ...

Organiseer je! Wordt lid van een vakbond! Richt een vakbond op!

Dat op het bordje leggen wordt gedaan door de werknemers en de oligarchen in de regering. De vakbond probeert dat te voorkomen.

Organiseer je! Wordt lid van een vakbond! Richt een vakbond op!

Organiseer je! Wordt lid van een vakbond! Richt een vakbond op!

Organiseer je! Wordt lid van een vakbond! Richt een vakbond op! 
    Het is werkelijk ongelofelijk ... Het blinde vooroordeel.
    En dan de economie-columnist - weer richting stijl-Sitalsing:

Uit: De Volkskrant, 08-12-2011, rubriek De Kwestie, door Peter de Waard

Helpt een ander merk de bond erbovenop?

... De Nederlandse vakcentrale ondergaat dankzij Wijffels en Noten een metamorfose zoals Assepoester dankzij de goede fee.
    Doel ervan is niet alleen een conflict over pensioenen te beslechten, maar ook de vakvereniging een nieuw elan te geven. Het moet jonger en flitsender. Misschien kan de centrale Zapp gaan heten. Of Flash. Of de E Club, waarbij E dan staat voor employees, want de nieuwe generatie denkt, sms't en facebookt in het Engels.  ...

Red.:   Het bekende sneren.

Alweer dat bekende verhaaltje. Dit soort mensen gaat ongetwijfeld ook niet eten of drinken - ook zoiets dat als zolang gedaan wordt en van de oude stempel is. Of schijten. Oh nee, dat zijn deze vernieuwers wel blijven doen. Op een ander ... met dit soort sneren:

Dat laatste is waar: de PvdA heeft de werkenden sinds die tijd verraden. Aan de oligarchen. Net als de media dat gedaan hebben en nog steeds doen.
   Wat zo'n beetje all critici roepen, is dat het aantal leden van de vakbond afneemt. Een bijzonder lafhartig en leugenachtig argument:

Uit: De Volkskrant, 07-12-2011, door Ferdinand Grapperhaus, Kroonlid van de Sociaal-Economische Raad (SER).

Ook zonder leden is vakbond onmisbaar

De vakbeweging is belangrijk voor een goed functionerende arbeidsmarkt. Laat werknemers, lid of niet, kiezen welke vakbond hun cao-onderhandelingen doet.

... de vakbeweging heeft in die jaren een belangrijke bijdrage geleverd aan het flexibiliseren van de arbeidsmarkt, het standaardiseren van rechtvaardige reorganisaties, het moderniseren van de collectieve arbeidsvoorwaarden en een betere werking van de sociale zekerheid. Goed, het ontslagrecht bleef taboe en op het gebied van de pensioenen is de vakbeweging traag uit de loopgraven gekomen, maar niemand is volmaakt.
    Wie het overlegmodel overboord wil zetten, vergeet dat onze economie wel vaart bij een goed functionerende vakbeweging en een betrouwbare cao, waarop werkgevers én werknemers kunnen bouwen.
    Werkgevers maken door vakbond en cao enorme transactiewinst (wie wil er met alle werknemers individueel over elk onderwerpje aan tafel?) en mede daardoor heerst hier een grote mate van arbeidsrust.
    Dat neemt niet weg dat een groot deel van de vakbeweging zelf in een crisis is geraakt. Het pensioenakkoord was daarbij slechts een aanleiding. De hevige interne strijd binnen de grootste vakcentrale heeft iets veel belangrijkers bespreekbaar gemaakt. De vakbeweging draait steeds minder om lidmaatschap. Het percentage vakbondsleden op de beroepsbevolking (de organisatiegraad) is in dertig jaar tijd teruggelopen van 35 tot 22 procent, precies als in Duitsland. In het Verenigd Koninkrijk was in 2006 nog 29 procent lid, in Frankrijk nog maar 8 procent. En dan vergrijst die populatie ook nog eens schrikbarend.
    De vakbeweging kan daar niet zoveel aan doen. Lid zijn van een groot collectief is niet meer zo van deze tijd. We stellen allemaal onze zelf-ontplooiing voorop. En dan speelt het volgende: de Nederlandse cao-wetgeving zorgt ervoor dat de cao ook voor veel niet-leden automatisch geldt - bijna 90 procent. Dus denken we, geëmancipeerd als we zijn, waarom zouden we nog lid worden? Intussen is bijna iedereen tevreden over de cao - werkgevers en werknemers geven de cao minstens een 7 - en veel werkgevers nemen de cao zelfs op in hun standaard-arbeidscontract.
    De crisis in de vakbeweging is niet een crisis van de cao, van de polder of van personen. Het is een crisis van het lidmaatschap. Dat lost het omvormen van het bolwerk van de FNV Vakcentrale in het open huis van de nieuwe vakbeweging niet op. Beroepen zijn verschillend en hebben dus hun eigen arbeidsvoorwaarden nodig. Daar verandert één grote vakbeweging niets aan. Integendeel, er lijkt juist meer behoefte te zijn aan decentralisatie en maatwerk.   ...

Red.:   Uit de mond van een lid van de oligarchie. Het laat de critici uit de "linksige" hoek genadeloos zien voor wat ze zijn: klasseverraders. Die algemene schade aanrichten:
 

Amen.
    Er is nog en klasse die tegen de vakbond strijdt: de klasse van immigranten. In de media altijd gecombineerd met de lakeien-middenklasse:

Uit: De Volkskrant, 13-01-2012, column door Sheila Sitalsing

Buitenstaanders

...  Kamp wil het mogelijk maken dat werkgevers hun personeel jarenlang op tijdelijke contracten aan het lijntje kunnen houden. Nu ligt de grens nog op drie maal achtereen een jaarcontract. Als het aan Kamp ligt, mogen werkgevers straks iemand een contract aanbieden voor een periode van bijvoorbeeld vijf jaar, of zeven jaar.
    Het is zijn antwoord op het ellendige feit dat het duur en lastig is vaste krachten te ontslaan. Haal dan de bezem door het ontslagrecht, zou je zeggen. ...
    Jaren geleden alweer formuleerden Ineke van Gent en Femke Halsema van GroenLinks al het antwoord: maak het makkelijker mensen te ontslaan, geef ze een kortdurende, hoge WW-uitkering en begeleid ze naar nieuw werk. Dat biedt de ongeveer 2 miljoen (!) outsiders een echte kans. ...

Red.:    Een bekend plan van de kosmopolitische elite: ontsla autochtonen, zodat immigranten, de lievelingen van de kosmopolieten, een baan kunnen krijgen. Immigrante Sheila Sitalsing, van hindoestaans-Surinaamse komaf, is er natuurlijk dubbel voor - en dus tegen de vakbonden die het tegenhouden:

Als het allemaal tezamen komt in de hoofden van de slachtoffers, zal de ellende niet te overzien zijn ...
    Weer een nieuw sterk staaltje anit-lagereklassen en anti-vakbond schrijverij. Aanleiding is het bericht dat twee bonden uit de vakcentrale CNV stappen:

Uit: De Volkskrant, 14-01-2012, door Nanda Troost

Analyse | Omstandigheden dwingen tot vernieuwing

De vakbonden zullen wel moeten

Heeft de vakbeweging nog toekomst? Deze vraagt dringt zich op nu twee CNV-bonden hun vakcentrale vaarwel zeggen omdat ze zich onvoldoende vertegenwoordigd voelen. De FNV is niet de enige die verdeeld is.   ...

Red.:   En de reden is dezelfde als bij de FNV: de aparte vakbonden zijn niet tevreden met de manier waarop de bonzen in de vakcentrale onderhandelen met de werkgevers. Omdat ze te weinig voor hun belangen opkomen en te veel naar de luimen van de werkgevers. Welke achtergrond door de auteur maar even weggemoffeld wordt. Om meteen te kunnen overgaan naar de eigen agenda:

Eerst walsen we over het verschil tussen de vakcentrale en de aparte vakbonden

De gooien we er een reeks platitudes en onjuistheden tegenaan. Zo kiest de arbeider is het geheel niet voor een bestaan als zelfstandige - dat geldt hoogstens voor een klein groepje middelbaar opgeleide specialisten. En het hier noemen van Poolse arbeiders is een gotspe: die worden gehaald om de positie van de Nederlandse arbeider en zijn belangen en zijn vakcentrale te ondermijnen.

Dus mevrouw troost vindt dat vanwege die Polen de Nederlandse arbeider maar uit zichzelf loon moet inleveren, en zijn arbeidsplaats ter beschikking stellen.

Heel fout dus, volgens mevrouw Troost

Waarmee we terug zijn bij af, dat die compromissen komen van de vakcentrales, die dus wel luisteren naar de werkgevers en mevrouw Troost, en waartegen de bonden nu steeds sterker bezwaar maken. Hetgeen mevrouw Troost een futiele actie vindt:

En daar komt de aap uit de mouw: we zijn tegen de "verzorgingsstaat". We zijn neoliberaal. We willen terug naar de tijd van Dickens.
    En omdat je daarvoor geen goede argumenten hebt, poneer het gewoon als feit:

Er is nog een verandering die steeds onvermijdelijk wordt: die van de gewone burger als slaafse volger van de edicten van de elite hen uitgereikt door de lakeien van de media, tot opstandige burger die de guillotine naar buiten laat rollen als er niet snel genoeg naar hem geluisterd wordt.
    Werkelijk iedere journalist van de Volkskrant moet zijn plasje over de bonden doen:

Uit: De Volkskrant, 27-01-2012, door Peter de Waard

De tanende macht van de bonden

Vakbonden hebben minder leden maar onderhandelen voor een grotere groep werknemers.
 

Red.:    Weer een artikel van driekwart-pagina ...


Naar Alfa wereld , Politiek lijst , Politiek & Media overzicht  , of site home .