Democratisering is geen oplossing

Als kiezers echt belang zouden hechten aan de gekozen burgemeester, dan zouden zij voor 'meer democratie' wel in even groten getale de straat op voor het behoud van hun loon of baan.

Tussentitel: De bevolking is niet geïnteresseerd in de regels van het spel, maar wel
                  in de uitkomst.

Volgens Hans Wansink (Forum, 3 mei) draagt het regenteske weigeren van bestuurlijke hervormingen sterk bij aan de neergang van de drie grote partijen. Nog los van het gedrochtelijke karakter van veel uit de koker van D66 en TON komende alternatieven: dat is niet de kern.
    Hoe achterhaald de wijze waarop wij aan onze bestuurders komen ook moge zijn, voor de partijkeuze is dat secundair. Veel kiezers steunen dan wel het idee van de gekozen burgemeester, het heeft geen prioriteit. Anders gingen zij voor 'meer democratie' wel in even groten getale de straat op als nu voor het behoud van loon of baan.

Neoliberale eenheidsworst
Met andere woorden: de bevolking is niet allereerst geïnteresseerd in de regels van het spel, maar in de uitkomst. Daar ligt het probleem. CDA, PvdA en VVD bieden al twintig jaar slechts lichte varianten van dezelfde neoliberale eenheidsworst: meer marktwerking, open grenzen, flexibele lonen, want dat heet goed voor u. Elke afwijking naar links of rechts werd als onmogelijk of onfatsoenlijk buiten discussie verklaard.
    Daarmee hebben zij geen bevredigend antwoord op de angsten van de moderniseringsverliezers van de globalisering. De sociaal-culturele en soiaal-economische prijs van de grenzenloze markt van mensen en banen wordt immers niet in de villawijken, maar in de Schilderswijken betaald - in de vorm van de intocht van mensen uit andere culturen en van de uittocht van banen naar andere landen.
    Het is de daaruit resulterende inhoudelijke tunnelvisie in Den Haag die daarbuiten verzet oproept, gecombineerd met een voldongen-feiten­salami­tactiek, omdat nogal wat regeringsbesluiten niet door een kiezersmeerderheid worden gesteund - van onderwijshervorming tot zorgstelsel, van Europese grondwet tot oorlogsdeelname in Irak en Afghanistan. Om die er toch door te krijgen, worden fundamentele keuzes niet open bediscussieerd, maar stilzwijgend ondershands gemaakt.
    Dat maakt een referendum echter niet tot panacee, want de ongebreidelde uitkomst van de volkswil, zo leert nu de internetproef van Verdonk, resulteert al snel in een onhaalbare en onbetaalbare, zo niet tegenstrijdige optelsom.


Naar Klassenstrijd, globalisering, pro , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .