Er zijn diverse manieren om solidariteit te meten. Het heeft namelijk ook een aantal verwante begrippen, die soms makkelijker te meten zijn dan solidariteit zelf. Een directe maat is natuurlijk de opbrengst van hulpacties, maar dat wordt ook wel weer verstoord door verschillen in rijkdom.

Maar een aantal van de indirecte graadmeters zijn zuiverder. Dat is bijvoorbeeld de mate van corruptie,de geneigdheid tot fraude en oplichting,en dat soort zaken. En daarvan zijn de gegevens overbekend (van CNNGo.com, 18-11-2009)
 

Dit zijn dus landen waar de mensen (veel) minder te vertrouwen zijn . Waar mensen elkaar veel meer oplichten . Waar mensen veel minder solidair met elkaar zijn.
    En dat is niet een kwestie van rijkdom en armoede, zoals hier ongetwijfeld veel zal worden tegengeworpen. Want dat is op een heel venijnige manier weerlegd (van: academischeboekengids.nl, opgeslagen 19-08-2010 , door Ben Vollaard, universitair docent aan de Universiteit van Tilburg):
 

Waar het omgaat is dat iedereen op kan aanvoelen dat dit gedrag van diplomaten in het buitenland iets zegt over de sociale sfeer in het land van oorsprong. Alle in New York gestationeerde diplomaten verkeren in dezelfde sociale omstandigheden, en eventuele significante groepsverschillen in sociaal gedrag moeten dus uit het land van origine stammen.

Dit "experiment" laat dus onomstotelijk zien dat de mensen uit deze culturen niet zo handelen omdat ze arm zijn, maar omdat ze, of equivalent: hun culturen, zo zijn. Die culturen kennen fraude - en oplichting en wantrouwen. En dus heel ook weinig of geen solidariteit. En dus slechte maatschappelijke verhoudingen. Die mensen zijn niet corrupt omdat ze arm zijn, ze zijn arm omdat ze corrupt (enzovoort) zijn.

Met dit soort mensen is net niet alleen zinloos, het is contraproductief om er solidair mee te zijn. Ze zullen zich in de hen toegeworpen zaken een bevestiging zien van de juistheid van hun aanpak (uit de Volkskrant, 30-09-2006, door Linda Polman:

De linkse mens vind dat je solidair moet zijn met dit soort lieden. Onder andere door ze in ons land toe te laten omdat ze zielig zijn ...

Ze hebben er tot op het bot misbruik van gemaakt. In ieder geval 80 en waarschijnlijk ergens tussen de 95 en100 procent is binnengekomen middels bedrog, oplichting, fraude, leugens. Al was het maar middels het vluchtverhaal  (uit: HP/De Tijd, 06-07-2007, door Fleur Jurgens)

Een ruime verzameling van dit soort gevallen staat hier .

Soortgelijke overwegingen gelden natuurlijk voor allochtone immigranten. Ze hebben niet direct hoeven te liegen om Nederland binnen te komen, maar hun culturen liggen heel wering van het al beschrevene af. Om heel precies te zijn: ze zijn naar Nederland gekomen omdat ze arm zijn en binnen konden komen, en ze waren arm omdat ze corrupte en niet-solidaire culturen hebben .

En ook zij mogen zich verheugen in de eindeloze solidariteit van de linkse ideoloog. Ze kosten alles tezamen al enkele honderden miljarden , netto met de arbeidsinspanningen verrekend, waar ze niets voor terugdoen Sterker: ze leven zich steeds meer uit in een de westerse waarden hatende cultuur , middels moskeeën, hoofddoeken en gewelddadige criminaliteit . Het geven aan dit soort mensen heeft het precies tegenoverstelde effect: ze worden er steeds gemakzuchtiger en veeleisender van (uit de Volkskrant, 27-12-2010, column door Nazmiye Oral):
 

Een perfecte illustratie van de relatie tussen Nederland en haar allochtone immigranten: Nederland, althans een beleidsbepalend deel ervan, geeft uit principe. En de allochtone immigrant kan goed ontvangen. Zoals de man van zusje, die zonder vaardigheden om hier te functioneren overkomt uit Turkije:
 

    Het karakterbedervende effect hiervan blijkt, als je iets minder zou willen gaan geven (uit de Volkskrant, 30-12-2010, van verslaggever John  Wanders):
 

Je wilt minder gaan geven, en je hebt meteen hele wijken vol vijanden .

Geven aan weinig en niet-solidaire mensen en culturen heeft een hoogst ernstig negatief houding- en karakter-bedervend effect. De passende aanpak van dit soort mensen is volkomen duidelijk: er wordt slechts gegeven als er iets voor terugkomt. Wij geven wat, en wat wij ervoor terugwillen is aanpassing: weg met die a-solidiaire cultuur, die er in feite op neerkomt dat wij opgelicht, bedrogen en bestolen worden. Nu al, en in de toekomst waarschijnlijk nog meer, omdat we bijvoorbeeld mogelijkerwijs grondgebied kwijtraken - wijken als Escamp-II, zie dit (uit de Volkskrant, 13-01-2009)
 

En dit (vk.tv, 19-02-08):
 

Net als de Afrikaanse metselaar er met het geld voor de stenen vandoor gaat.
     Nederlandse bestuurders gaan zich excuseren voor het feit dat de meerderheid van de bevolking er niet meer intrapt - de correspondent legt (onbedoeld) nog even uit hoezeer dat onzin is (uit de Volkskrant, 02-02-2011, column door Arjen van der Ziel, correspondent in Turkije):
 

Wat een mooie term: bazaarhandelaren. Een uitstekende weergave van hoe de Turken in dit proces staan: 100 procent eigenbelang. Niks internationale solidariteit.
    Er begint zelfs iets van door te sijpelen in de GOEDE kringen:

Uit: De Volkskrant, 25-06-2011, column door Martin Sommer

De ontdekking van de kwade trouw  

Tussentitel: Eberhard is nu de gouden jongen van de PvdA

Herbronnen: PvdA-voorzitter Lilianne Ploumen háát het, schrijft ze achterin het themanummer van het blad S & D dat de herbronningsdiscussie in de partij aftrapt. ...

Red.:   S & D is een afkorting van Socialisme & Democratie, het blad van het wetenschappelijk bureau van de PvdA, de Wiardi Beckman Stichting.

Bingo. Wat dus direct te zien is in de houding van degene die uit dit soort culturen naast ons land zijn gekomen  . De conclusies die je daaruit moet trekken zijn voor de hand liggend : als je zulk soort mensen gaat voeden met "giften", is allang bekend uit de psychologie, krijgen ze alleen maar nog meer weerzinwekkender eigenschappen .
 

Naar Solidariteit , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .