Marokkaanse minister fnuikt arrestatie zoon

Dat er klassenjustitie in Marokko bestaat, weet elke Marokkaan, maar soms vlamt de verontwaardiging over dit soort praktijken toch even op. Op de voorpagina’s van Marokkaanse kranten staat dinsdag het jongste geval, dat dankzij de internetsite YouTube in de publiciteit is gekomen: een minister die zijn zoon redt uit handen van de politie.
    Afgelopen vrijdag kreeg de zoon van Khalid Naciri, de minister van Communicatie, in Rabat ruzie in het verkeer. Hij stapte uit zijn auto en sloeg een mede-weggebruiker op het hoofd met een scherp voorwerp. Althans: dat beweren getuigen en zo is het zaterdag ook beschreven door Rachid Niny, de hoofdredacteur van de krant Al Massae.
   Volgens Niny ging de zaak als volgt verder. De man die een klap had gekregen, viel bloedend op de grond, en de politie pakte de dader, de zoon van de minister. Maar terwijl zij wachtten op de komst van een politieauto stopte er een zwarte auto en daaruit stapte de minister zelf.
   Khalid Naciri bewerkstelligde dat de politie zijn zoon liet gaan. ...
   ... toevalligerwijs werd vorige week ook de dochter van de oud-minister van Binnenlandse Zaken, Driss Basri, binnen enkele minuten in vrijheid gesteld nadat zij een agent een dreun had verkocht. Hoe het kan? Er is niemand die het weet.
    ... De enige die iets kan doen, is de koning; maar of hij ingrijpt is de vraag. In 2008 schoot een aangetrouwde oom van de koning een politieagent in het been, waarna werd gezegd dat de oom in een psychiatrische inrichting was geplaatst. Hij zou aan korsakof lijden en is nimmer veroordeeld.

Gelukkig vermengen culturen onder onze ogen

Als we de ’moslimcultuur’ tot karikatuur gaan maken, met falafel, boerka’s, mannen die vrouwen de baas zijn, dan wordt het nooit wat tussen ons en de moslims. Zo typeert prof. Frank Ankersmit tenminste in enkele zinnen het in zijn ogen broodmagere culturele erfgoed van Turken en Marokkanen (Trouw, zaterdag). En van die couscouscultuur kunnen we natuurlijk niets leren, stelt hij. ...

Ik heb het voorrecht genoten zeven jaar in een moslimcultuur te mogen leven en ben daarin heel wat dingen tegengekomen die moslims slechter, maar ook veel beter doen dan wij. ...
    Wat mij trof in de Arabische cultuur en samenleving was de sociale kant: de verantwoordelijkheid ten opzichte van ouders en kleinere kinderen bijvoorbeeld. Pubers hebben al heel snel een belangrijke zorgfunctie. Je status in de samenleving wordt niet afgemeten aan of je rijk bent of goed kunt tennissen, maar of je geld afdraagt aan minder gelukkige familieleden, bij hen op bezoek gaat en voor hen zorgt. Gastvrijheid, solidariteit, behulpzaamheid. ...
 

Red.:   De praktijk de de genoemde landen Turkije een Marokko laat zien dat bij de familie de ook de solidariteit dan ook ophoudt, en dat voor de rest dit keiharde maatschappijen zijn, waarin men weinig rekening met elkaar houdt - reden ook dat ze zo slecht georganiseerd en zoveel armer zijn.
    Net als alle andere zaken in de wereld komt ook dit in gradaties. In deze Arabische landen heeft de familieband een deels compenserende waarde - in echte op de clan gerichte culturen is het allemaal nog erger, want daar is de familieband ook nog aanleiding voor processen als vendetta en eerwraak .
    Of in beelden:
 

Red.:   Het grapje in het tweede plaatje is natuurlijk niet meer dan dat: een grapje.
   Binnen die familiecultuur zijn er speciale aspecten, met heel speciale gevolgen:

Uit: De Volkskrant, 12-07-2010, column door Kader Abdolah, schrijver

We zijn kampioen

Gisteren, toen ik deze column schreef, had ik de WK-finale tussen Spanje en Nederland nog niet gezien. ...
    Nu Nederland zover was gekomen, wilde ik dat we Spanje met 3-0 zouden verslaan.
    Ik heb daarvoor mijn eigen reden: mijn moeder is na zoveel jaar bij me op bezoek.
    Ze kan mijn boeken niet lezen en weet daarom niet wat ik hier geschreven heb.
    Ze voelt ook niet de drang, want ze is een bijzondere oosterse vrouw. Zij heeft, net als alle andere oosterse vrouwen, onvoorwaardelijk vertrouwen in haar zoon. Als ik tegen haar zeg dat Nederland van Spanje gewonnen heeft, dan is dat de waarheid. En niemand kan die waarheid meer veranderen.   ...

Red.:   Het speciale aspect is de verering van de zoon. Het speciale gevolg is datgene dat inmiddels bekend is geworden als het "prinsjesgedrag". Dat wil zeggen: het is als zodanig bekend geworden in het westen, want in het oosten is er (vermoedelijk) geen woord voor: het spreekt daar voor zich. In het westen is de term ontstaan vanwege de gevolgen: de onuitstaanbare gedragingen van de "prinsjes", die op zeer vervelende wijze reageren zodra ze op een of andere wijze terecht gewezen worden, met name als dit door vrouwen gebeurt. Wat zich natuurlijk in eerste instantie voordoet in het onderwijs.
    Het is hoogstwaarschijnlijk ook de bron van het overgrote deel van de matschappelijke verongelijktheid van de oosters-opgevoede, lees: moslim, jongemannen. In hun jeugd worden ze opgevoed meteen sterk zelfbeeld, maar in de  westerse en de Nederlandse maatschappij worden ze ten eerste niet naar dit beeld behandeld, en ten tweede beoordeelt die maatschappij ze voornamelijk op schoolprestaties - en daarop scoren ze slecht. En dat wordt ze steeds jonger duidelijk, want jongere broertjes zien wat er gebeurt met hun oudere broers. En de botsing tussen sterk zelfbeeld en slechte maatschappelijke positie is de natuurlijk bron van het zeer veelvoorkomende wanstaltige gedrag . Wat bovendien op steeds jongere leeftijd begint , geheel in lijn met het beschreven proces.
    Uit zeer betrouwbare want allochtone bron:
 

Uit: De Volkskrant, 10-09-2010, door Haroon Ali

Interview | Schrijver en programmamaker Anil Ramdas

'Z.O.Z. wordt geen Rondom Tien voor moslims'

Anil Ramdas presenteert vanaf zaterdag het debatprogramma Z.O.Z., door en voor tweede generatie allochtonen. ’Soms zijn Nederlanders nog erger dan tokkies.’

...    De sociale controle die in veel landen van herkomst aanwezig is, ontbreekt hier. ‘Het draait hier echt om strength of character.’ ...

Red.:   De sociale controle binnen de (uitgebreidere) familie, natuurlijk. En met 'strength of character' wordt natuurlijk op de meer individualistische westerse cultuur gewezen.
    Nog niet gehad in deze rubriek:

Uit: De Volkskrant, 22-09-2010, van correspondent Arjen van der Ziel

Fraude met toelatingsexamens houdt Turks onderwijs in de ban

De benoeming van tienduizenden leraren is uitgesteld. De examens waarvoor zij jaren blokten, zijn ongeldig verklaard. Fraudeurs ontvingen antwoorden per sms.

Tussentitels: 50 mensen opgepakt op verdenking van fraude
                   280.000 kandidaten moeten hun examens opnieuw maken

Ze stond een jaar lang elke dag extra vroeg op om voor ze naar school ging te studeren. Ook de meeste avonden zat Neval Özgökce te blokken ...
    ... Het centrale examensysteem is jaren geleden ingevoerd om vriendjespolitiek door lokale autoriteiten tegen te gaan. ‘Ik had vertrouwen in het systeem’, zegt Özgökce. ‘Maar het blijkt hartstikke verrot.’    ...
    Niet alleen kandidaat-leraren moeten in Turkije een centraal toelatingsexamen doen. Ook voor andere overheidsbanen geldt die eis. Elk jaar doen ongeveer 800 duizend mensen zo’n examen, in de hoop op een aanstelling als ambtenaar. ‘Als er geen examen zou zijn, zouden directeuren alleen nog maar familieleden en vriendjes benoemen’, zegt studente Neval Özgökce. ....

Red.:   Een zeldzame verwoording op hetzelfde werkingsniveau als gedaan op deze website:

 
Uit: De Volkskrant, 23-10-2010, door David Pinto

Migrant kan helemaal niet integreren

Het wereldbeeld van immigranten staat haaks op dat van westerlingen. Maar met die kloof valt te leven.

David Pinto | De auteur is expert migratie en integratie en directeur van het Intercultureel Instituut. Hij bepleit invoering van strenge inburgeringscontracten.

Tussentitel: Wilders veroorzaakt helemaal geen tweedeling, die is er immers al

Sinds enige tijd pendel ik als docent en onderzoeker tussen Israël en Nederland. Dat stelt mij in staat om op afstand de gebeurtenissen hier te bezien. ...
    ... Wilders’ tegenstanders betichten hem van het veroorzaken van tweedeling. Een misplaatste angst. Immers, splitsing, tweedeling, afstand en kloof zijn er toch al. Bruggen bouwen, verbinden, pappen en nathouden oftewel ‘de boel bij elkaar houden’ is flauwekul. De kloof kun je niet dichten.
    Het is hetzelfde als rokers en niet-rokers in dezelfde coupé willen proppen, koste wat het kost. Dit ‘verbinden’ kan niet, maar het hoeft ook helemaal niet. Het kan best samen gaan: eenheid in verscheidenheid. Maar daarvoor is een geheel andere instelling nodig. De invloedrijke Amerikaanse psycholoog Abraham Maslow ontwierp een hiërarchie van menselijke behoeften die voor de gehele mensheid zou gelden. Het ultieme doel zou ‘zelfontplooiing’ zijn. Maar de top van die piramide geldt voor het Westen. Voor de rest van de wereld staan familie- en groepseer bovenaan. Dit kardinale verschil is in wezen de diepliggende oorzaak van het mislukken van zoveel beleid, initiatieven, faciliteiten en maatregelen. ...

Red.:    Nog iemand die uit praktijkervaring spreekt, en met de beste bedoelingen:

Uit: De Volkskrant, 04-01-2011, door Janny Groen

Interview | Alice van der Mark, coördinator sociale veiligheid in het mbo

Compassie met jongeren die fouten maken

Soft is ze niet. Wel begripvol voor jongeren in het mbo die zoeken naar hun identiteit of klem zitten tussen twee culturen. 'Een goed schoolklimaat krijg je niet met repressie en extra beveiligers.' Haar werk: knokken voor elke leerling.

Tussentitel: Van Groningen tot Oss, overal zijn problemen | Alice van der Mark, coördinator sociale veiligheid

Voor elke leerling zal ze knokken, ook al is de situatie nog zo uitzichtloos. 'Want elk jong mens is een ultieme inspanning waard', zegt Alice van der Mark (58), sinds vijf jaar coördinator sociale veiligheid op het roc Mondriaan in Den Haag.
    Makkelijk is dat niet in een gepolariseerde multi-etnische samenleving. Maatschappelijke spanningen sluipen ook de scholen binnen. Islamitische radicalisering, extreem-rechtse uitingen, cyber-pesten, discriminatie en tienerzwangerschappen gaan de schoolpoort niet voorbij. 'Biotoopjes van de BV Nederland' noemt Van der Mark de onderwijsinstellingen. Ze refereert aan de paniek die de Damschreeuwer afgelopen jaar veroorzaakte tijdens de Dodenherdenking. 'Die opgefoktheid en nervositeit, dat zie je ook terug in het onderwijs.'  ...
    ... hier botsen de individualistische en collectieve beleving van verantwoordelijkheid. 'Bij veel allochtonen staat God voorop, in God ligt het goede besloten. Dan komt de familie, dan wij, en ik kom op de vierde plaats. In de Nederlandse cultuur staat ik op één. Wij rationaliseren, hangen aan rechten en plichten, aan regels.'    ...

Red.:   Marokko hebben we al gehad, maar natuurlijk geldt het voor de Maghreb-regio:

Uit: De Volkskrant, 13-01-2011, van een medewerker

Reportage | In Tunis gaan vooral jongeren de straat op

'Genoeg van het gegraai van Zine, genoeg van het nepotisme'

Tussentitel: Uit een restaurant schalt Talking about a revolution

'Natuurlijk zijn we niet bang, ze kunnen ons onmogelijk allemaal in de gevangenis stoppen, daarvoor zijn de protesten te grootschalig. Het is genoeg geweest, Zine verpest dit land', zegt Faisal, een 18-jarige scholier, die meedoet aan een demonstratie tegen het bewind van de Tunesische president Zine al-Abidine Ben Ali.
    De betogers, vooral jongeren, hebben zich verzameld bij het metrostation République, in het centrum van de hoofdstad Tunis. ...
    Onder druk van de protesten heeft Ben Ali toegezegd de komende twee jaar 300 duizend banen te creëren. Maar het lijkt erop dat de protesten allang niet meer om de hoge werkloosheid gaan, maar ook om het gebrek aan vrijheid en de corruptie.
    Anis is een 28-jarige ingenieur uit Tunis en verdient 520 dinar per maand, ongeveer 270 euro. '... Waar we genoeg van hebben is het gegraai van de president en zijn schoonfamilie (de steenrijke familie Trabelsi, red.) en de wijze waarop de rijkdom is verdeeld. Het hele systeem klopt niet. En dan heb ik het nog niet eens over het nepotisme. Zonder de juiste contacten is het moeilijk aan de slag te komen. Vrienden bestaan hier vrijwel niet, familie is alles.'    ...

Red.:   Oorzakelijk is de relatie tussen familie-denken en corruptie natuurlijk omgekeerd ten opzichte van de vermelding in het artikel: het familie-denken brengt automatisch corruptie en nepotisme met zich mee.
    Hier wordt het ronduit toegegeven door de correspondent in Turkije. Maar het gaat dan ook niet over Turkije ...
 

Uit: De Volkskrant, 27-04-2011, van correspondent Arjen van der Ziel

Grieken terug naar de souvlaki van mama

Volwassen Grieken trekken zonder morren in bij hun ouders om de crisis te overleven. De hechte familiebanden waren ook medeoorzaak voor de financiële problemen.

...    Haris Giannoulopoulos kijkt de verslaggever grijnzend aan. ...
    ij is een van de vele volwassen Grieken die vanwege de economische crisis weer bij hun ouders zijn ingetrokken. ...
    Want Griekenland gaat door een diepe recessie. Het bruto binnenlandse product kromp het afgelopen jaar met naar schatting 4,5 procent, de lonen dalen sterk en de werkloosheid beloopt zo'n 15 procent. Veel Grieken vallen in deze omstandigheden weer terug op hun familie en voelen dat kennelijk niet als een persoonlijke nederlaag. 'De familie is hier heel belangrijk als sociaal vangnet', zegt Panayis Panagiotopoulos, docent sociologie aan de Universiteit van Athene. 'De solidariteit binnen Griekse families is enorm.'
    Dat de Griekse ouders daarbij bereid zijn offers te brengen, is te zien in het appartementje van Katerina Koutsiari. De vrouw woont met haar man Dimitri, die bouwvakker is, in een klein en enigszins bedompt souterrain in het centrum van Athene. Toen haar 31-jarige zoon Ioannis een paar maanden geleden als brommerkoerier niet meer rond kwam, haalde ze hem weer in huis. 'Toen hij het huis uit ging, heb ik al tegen hem gezegd: je kunt altijd terug, je bed en je bord met eten staan hier altijd voor je klaar.'    ...
    Volgens socioloog Panagiotopoulos schuilt er ironie in het feit dat de familie nu in Griekenland weer als vangnet fungeert, omdat de hechte familiebanden óók hebben bijgedragen aan het ontstaan van de crisis. De Griekse economie en de politiek worden gedomineerd door families en ook politici en bestuurders verdelen baantjes, contracten en andere gunsten het liefst in hun familienetwerk. Dat werkte wanbeleid in de hand. 'Grieken wantrouwen iedereen buiten de eigen familie', zegt hij. 'Dat maakt het heel makkelijk om corrupt te zijn.'
    Panagiotopoulos denkt dat de Grieken, als ze de corruptie en vriendjespolitiek écht effectief willen terugdringen, ook hun familiebanden meer moeten loslaten. Maar dat zal niet snel gebeuren. 'De Griekse familie verandert niet.'    ...

Red.:    Overigens denkt men allerwegen dat als zulke mesen gaan emigreren, ze deze gewoontes wel afleggen. Wat even onwaarschijnlijk is als de Griekse socioloog al aangeeft.

Naar Cultuur, vermenging, analogie , Cultuur, vermenging , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .